Original subtitles

[Addy Kurc] Eerder, op Wij waren de gelukkigen...

Generaal Anders komt bijeen een Poolse infanterie.

U bent opgeroepen om aan zijn zijde te vechten.

We horen het overal, vernietigingskampen.

[Adam Eichenwald] Halina's ouders zijn nog steeds in de fabriek in Pionki.

[Rahel] Haal ze eruit.

We proberen Polen te vinden die bereid zijn mee te werken.

Ik heb een paar namen die ik je kan geven.

Panie Gorski?

Ik kan het niet geloven Addy is vandaag 31 jaar geworden.

- Addy. - Carolien.

Ik verhuis naar Krakau.

Er zullen gevechten uitbreken, het is een kwestie van wanneer.

Er wacht een baan op je Krakau, als je de reis kunt maken.

[vliegtuigen zoemen]

- [bommen ontploffen] - [hijgt]

Pinkus, hoeveel te meer zal dit zijn pak ons? Het is heel waardevol.

[Adam] Ja, Mila, wij zal Felicia terugkrijgen.

- We hebben geen zloty meer. - Meneer Den. Ik neem de trein.

- Is dat veilig? - [Halina Kurc] We ontmoeten elkaar hier morgen.

Deze exacte plek, dit exacte tijd. Oké?

[soldaten schreeuwen]

Ik begrijp dat er fouten gebeuren. Deze kan vrij eenvoudig worden gerepareerd.

Mijn naam is Halina Brzoza.

Ik kwam op verzoek uit Warschau van mijn werkgever, de heer Leopold Den.

Hij werkt bij de bank op Rynek Kleparski...

[Halina snakt naar adem]

Je bent een Jood.

Ik-ik ben geen Jood. [Grunt]

[grommend, zwaar ademend]

[hijgend]

Ik ben niet...

Dat ben ik niet, ik ben geen Jood.

- Ik ben geen Jood, ik ben geen Jood. - [grommen]

- Ik ben niet... - [grommen]

[Halina jammert]

[hijgt]

Alstublieft alstublieft alstublieft! [kreunt] Alsjeblieft.

- Alsjeblieft alsjeblieft. - [grommen]

[♪ gespannen muziek spelen]

[lichaam bonst]

♪♪

- [gromt] - [ondervrager] Stop met liegen!

[kreunt]

Je vriend Pinkus moet dat wel doen vond zijn nieuwe jas niet leuk.

- Hij gaf ons heel snel uw naam. - [Halina gromt]

Ik weet het niet iedereen die Pinkus heet.

Dat klinkt als de naam van een Jood.

Ik ben geen vrienden met joden.

[kreunt]

[gevangenen bidden in het Hebreeuws]

♪♪

Waarom zou een Jood een Jood aangeven?

Je vraagt ​​mij om het te begrijpen de geest van een Jood?

Ik vraag u om uw gezond verstand te gebruiken.

Ik ruilde wat met de jongen aardappelen. Mijn familie leed honger.

Wat moest ik doen?

Vertel me wie je bent, en dit kan allemaal voorbij zijn.

Mijn naam is Halina Brzoza.

Dat is niet jouw naam!

Vraag het aan mijn man.

Hij zal het niet met je eens zijn.

[hijgt]

- [geweerschoten schieten] - [verre kreten]

[zwaar ademen]

[lichte grom]

Hou je van poëzie?

[gepijnigde uitademing]

[♪ lichte muziek]

Ja, ik wil.

Ik heb ooit in een huis gewoond

ermee gevuld.

[geweerschoten]

[ondervrager] Dit zal allemaal gebeuren stop als je ons de waarheid vertelt.

Je bent een Jood.

[Halina ademt zwaar]

[Addy]Halina.

- [♪ emotionele muziek spelen] - Op toekomstige avonturen.

Ik zal wachten, wanneer dan ook je besluit de reis te maken.

Mijn naam

is...Halina...

♪♪

Brzoza.

- [geweerschoten schieten] - [hijgend]

Ze zijn aan het wegwerken wij... het bewijsmateriaal wissen.

[deur gaat open]

[Halina bibbert]

[♪ gespannen muziek spelen]

[Nazi-beheerder] Mevrouw Brzoza?

Uw ontslagpapieren.

Het lijkt jouw arrestatie was ongeldig.

U kunt uw spullen op weg naar buiten.

Begrijpen?

Je bent vrij om te gaan.

[♪ plechtige muziek]

[jammeren]

♪♪

♪♪

[soldaat spreekt Duits]

[♪ muziek vervaagt]

Het spijt me zo kwam niet eerder.

[Halina kreunt]

Je wist het niet.

Je man is geweest maanden naar mij gezocht.

Ik ben gestopt met naar de bank toen ik de borden zag.

Een collega heeft mij een briefje gegeven.

Toen ik je eindelijk hier vond, Ik heb hen op de hoogte gesteld van hun fout.

S-S-Zag de tekenen... van wat?

De Sovjets zijn dichtbij. De Duitsers op weg naar buiten.

Niemand kan het nog verklaren, maar

de hoeveelheid schade die ze zullen aanrichten toebrengen terwijl ze zich terugtrekken.

- [geweerschoten schieten] - [gevangenen schreeuwen in de verte]

De executies zijn gebeurt nu snel.

Ik-ik bijna, ik vertelde het ze bijna.

Ik, [hijgend], dat zou ik moeten doen heb het hen verteld.

[♪ lichte, gespannen muziek]

Mijn naam is Halina Kurc.

Halina

zul je voor spreken mij als de tijd daar is?

♪♪

- [blaffende hond] - [vogels fluiten]

[Bella kokhalst]

[Bella spugen]

[Bella hijgend]

Ik wil niet weggaan.

[Bella kreunt]

- Het is je eerste dag. - [Jakob zucht]

We zullen het geld nodig hebben.

[kreunt]

Het gaat goed.

- Je ziet er niet goed uit. - Bedankt.

[grinnikt]

Ik-ik ben een beetje uit mijn diepte,

maar Mila zegt dat het erger was toen haar maag leeg was.

Anna zei hetzelfde.

[♪ emotionele muziek spelen]

Anna was...?

De eerste keer duurde niet.

De tweede keer... was ze dat ook zo dicht bij het vertellen aan Daniel.

Bijna klaar voor de zekerheid.

Ik was de enige die het wist.

En nu jij.

♪♪

♪♪

[♪ muziek vervaagt]

Oom Jakob heeft dit gevonden in een van de appartementen.

Ik zal het voorlezen jij als je wilt?

Waarom zijn er zo veel van de appartementen leeg?

Eh, iedereen werd weggestuurd.

Ze kregen geen keuze.

Zou je proberen een Een paar happen, mijn liefste?

Het doet pijn.

Ik denk dat als je langzaam gaat...

Ik heb geen honger.

Het is gewoon op deze weg.

Deze plek is echt weggestopt.

Rahel wist wat ze deed.

- Het spijt me dat ik hier niet eerder was. - Adam, je kon niet...

Felicia was zo ziek, dat hadden we ook om haar uit Warschau te krijgen.

Je had volkomen gelijk.

Nee, ik had meer moeten doen.

Jij hebt alles gedaan.

Ik ben degene die gepakt is.

[♪ plechtige muziek]

Halina.

[banden gieren]

♪♪

[zucht] Mijn God.

De berichten uit Warschau, wij waren er zeker van...

Er is zoveel slecht nieuws geweest.

[deur gaat open]

♪♪

Halina.

Mijn liefje.

[Halina huilt]

[beiden huilen]

♪♪

Papa.

Het is goed.

[Nechuma zucht]

[radio statisch]

[radio-omroeper spreekt]

[vogels fluiten]

Geen reden om zenuwachtig te zijn.

- Zie ik er nerveus uit? - Mm-hmm.

- Gewoon een normale dinsdag. - En daarna, woensdag.

[President Harry Truman] [via radio] Ik wens dat Franklin D. Roosevelt

had deze dag nog meegemaakt.

Generaal Eisenhower informeert mij dat de strijdkrachten van Duitsland

- hebben zich overgegeven aan de Verenigde Naties. - [beiden blij]

De vlaggen van de vrijheid vlieg door heel Europa.

Voor deze overwinning, wij doen mee met het aanbod.

[Caroline piept] - [mensen juichen]

Ze stromen de straat op!

[President Truman] door de donkere dagen van tegenspoed

en in het licht.

Er moet nog veel gedaan worden.

De overwinning werd behaald in het Westen moet nu in het Oosten gewonnen worden.

- [Caroline] Addy, kom hier. - [President Truman] De hele wereld

moet van het kwaad worden gereinigd waarvan de helft van de wereld is bevrijd.

Verenigd, de vredelievende naties

[publiek juicht buiten] hebben gedemonstreerd in het Westen

dat hun armen zijn veruit sterker

dan de macht van dictators of de tirannie van militaire kliekjes

- dat ons ooit zacht en zwak noemde. - [gejuich gedempt]

De kracht van ons volk om zichzelf te verdedigen

tegen de wil van alle vijanden worden bewezen in de Pacific

[zet de radio uit] [♪ emotionele muziek spelen]

Wij zoeken iedereen.

Morgen ga ik aan het Rode Kruis

en controleer dat allemaal nog eens van onze namen zijn geregistreerd.

Kurcs, Tataren, Eichenwalds. Iedereen.

Ik zal eens kijken naar de DP-kampen

probeer uit te vinden wanneer we hebben toegang tot een lijst.

Ik ben er bijna zeker van dat Genek en Herta werden naar Siberië gestuurd.

Misschien ook Selim.

Er kunnen gegevens zijn die dat niet waren bereid om ons eerder te laten zien.

- Talloze mannen werden opgeroepen. - Addy is misschien nog in Frankrijk.

Ik wil terug naar Radom.

Als de jongens dat konden, ze zullen geschreven hebben.

Misschien iets heeft het gehaald.

[♪ plechtige muziek]

[onduidelijk straatgeklets]

[Nechuma zucht]

♪♪

♪♪

[voetstappen]

Hallo. [Grinnikt]

Vergeef de inbreuk,

- maar dit appartement... - Wat wil je?

Sorry, mijn naam is Nechuma Kurc,

en dit is mijn appartement van voor de oorlog.

- Daar weet ik niets van. - W... Uh... Nou, nee, dat zou je niet doen.

Het is... Ik zou het me niet voorstellen zij zouden u over de familie informeren

- ze zijn illegaal [grinnikend] uitgezet. - Hm, we huren legaal.

Oké, toch, heb je ontvangen mail geadresseerd aan de naam "Kurc"?

- Ik vroeg me af... - Nee, nee, nee, nee, nee, niet doen

- laat ze binnen. Nee. - We hebben zonen...

- Dit is ons thuis! - Luister, luister, luister, luister!

We hebben zonen, Genek en Addy Kurc, ze zijn vermist,

- het is mogelijk dat ze hier brieven hebben gestuurd... - Ze zal alles zeggen om binnen te komen.

Denk je dat ik lieg over mijn zoons?

- Het zijn jodendieven. - Wij zijn de dieven?

Uh, we gaan. Het is niet nodig om, eh...

Het zou... shh, je kosten niets om mij de mail te laten controleren.

- [Halina] Moeder. - Alsjeblieft, alsjeblieft

doe de deur open en...

We bellen de autoriteiten.

[schreeuwt] Dit is het mijn huis, mijn huis!

Heb jij die muren geschilderd?! Zijn dat jouw meubels?!

- Moeder... jij... - Ben jij hier bevallen?!

- [Sol Kurc] Nechuma. Hoi... -Je zoon verbrandt zijn hand aan dat fornuis?!

- Speelt uw dochter piano? - Moeder moeder!

- Dit is ons thuis! - Moeder, luister...

- Ons huis! - Stop Stop!

[Nechuma hijgend]

- Het is het niet waard. - Het is niet.

Het is het niet waard.

[♪ melancholische muziek]

[onduidelijk gebabbel]

♪♪

[paard hinnikt]

‘Als woordvoerder van de stem van de Poolse samenleving,

Ik raad alle Joden aan om daarbuiten te gaan de grenzen van de provincie Radom."

Ze geven ons een datum, 15 augustus.

[Nechuma Kurc] Nu beschuldigen ze ons van samenwerking met de Sovjets.

[Halina] Hoe? Het tart de rede.

Wij horen hier niet meer. Het is tijd dat we gaan.

[onduidelijk straatgeklets]

[omgevingsstraat, natuurgeluiden]

[expatriate] Józef! [Snikken]

Het is mijn Józef!

Józef, mijn man.

[snikken]

Józef, Józef.

Józef. [Snikken]

Ik heb niet veel kunnen sparen,

maar ze droeg dit bijna elke keer dag de eerste maanden.

Het is moeilijk voor te stellen een pet nodig.

Ik voel me als een oven de hele tijd.

Ik denk dit kind kan een echte brand zijn.

Maak je geen zorgen, dat zal alleen maar erger worden.

[grinnikt]

Selim vertelde het mij graag de wetenschap erachter,

alsof de wetenschap dat zou doen help mij minder te zweten.

- [lachend] - [deur gaat open]

Jakob?

[Mila Kurc] Hallo.

Gaat het wel goed?

Er was een nieuwe lijst.

Ze zijn ermee bezig, mijn, mijn familie.

Ze zijn weg.

Ze zijn weg.

[Adam huilt]

Wie heb je gevonden?

[slikt]

Mijn moeder... mijn vader

mijn zus Mania

mijn neef.

[hijgt]

Er was geen informatie.

Ik weet niet... wat zij, of-of hoe.

Wat was de zin van dit alles?

Ik voelde zo'n overtuiging

de metro, mijn bijdrage.

Maar als ik me op hen had geconcentreerd, op mijn familie, zoals Halina...

Doe dat alsjeblieft niet Dat. Doe dat niet.

[♪ sombere muziek]

er is geen reden iedereen heeft dit overleefd.

- Hm. - Hm.

Ze wilden niet ons... om dit te overleven.

Niemand van ons zou hier moeten zijn.

- Wat moet ik daarmee? - [Bella zucht]

[snikken]

Ik weet het niet.

[beide huilen]

[onduidelijk gebabbel]

Pardon.

[zucht] Sorry, sorry.

- Hoi. - Hallo, ik heb ruzie gehad.

Heb je ruzie gehad?

- Is het onmogelijk om te geloven? - Een beetje.

- Nou ja, sommige dingen zijn te spannend. - Wat is er gebeurd?

Ik kan het gewoon niet geloven het soms.

De apathie.

De overlevenden uit de kampen, die gruwelijke beelden.

Er was een vertegenwoordiger van het immigratiebureau vandaag

die dat zeiden vanwege hun lijden hij kan zich niet voorstellen dat ze dat zouden hebben gedaan

het vermogen om bij te dragen voor de Braziliaanse samenleving.

Dus ja, ik kreeg ruzie.

Iedereen zegt dat ze willen helpen.

Ze zouden gewoon liever hebben het moet van een afstand zijn.

- Sorry. - Waarom spijt het je?

Ik verpest dit. Zijn zou een gelukkige dag moeten zijn.

- Het is een gelukkige dag. - [beheerder] Señorita Carolina?

- [Caroline] Mm. - [beheerder] Señorita Carolina?

Geloof dat jij dat bent.

O, schiet! Hier, Ik ben hier! [Grinnikt]

Ik vergeet altijd dat ik dat ben "Carolina" hier.

Carolina

moeten we trouwen?

Ik denk dat we dat moeten doen.

[onduidelijk gebabbel]

- [onduidelijk gebabbel] - Goedemorgen. Ochtend.

Ochtend.

Halina! Het spijt me, Ik ben er nog even.

Kom hier!

S-Sorry, excuseer mij.

- Sorry. - Het is gisteren aangekomen.

[hijgt]

[♪ hoopvolle muziek]

- Bedankt. Bedankt. - Graag gedaan.

- [allemaal applaudisseren] - Bedankt.

[verheugt zich] Bedankt, bedankt!

Dank u dank u.

Bedankt!

Bedankt!

♪♪

Moeder?

Tata?

- Ben je oke? [Grinnikt] - [Halina hijgend]

- Waar is Mila? - Mila doet Felicia's lessen.

- Wat is er? - Mila, Felicia!

Komen!

Wiskunde kan wachten!

Bedankt daarvoor.

Wat is het?

♪♪

[verslikt zich]

"Met Selim,

"en Herta in Italië.

‘Vind ons via Pools II Korps.

Getekend Genek Kurc."

- [♪ emotionele pianomuziek spelen] - [Nechuma snikkend]

R-Lees dat nog eens.

"Met Selim en Herta in Italië.

Vind ons via Pools II Korps. Genek Kurc."

- [Halina lacht] - Onze jongen.

Onze Genekka. Genekca.

♪♪

En Selim, Mila.

- Selim. - [Halina] [zucht] Oh my. Oh.

Hoe is zij?

Erg aardig.

Een beetje serieus. [Grinnikt]

Slim.

Hij had zoveel ideeën toen jij er was geboren over wat hij je wilde leren.

Mm... wat hij dacht dat je dat wel zou kunnen zijn.

Het spijt me dat ik dat niet heb gedaan heeft je meer over hem verteld.

Het was zo lang geleden we hoorden van hem, ik

[ademt in] Het is in orde, Mamasiu.

Ik begrijp.

Ik kan niet wachten jou om hem te ontmoeten.

- Zal hij mij leuk vinden? - Hij zal van je houden.

De kinderen van het klooster, ze vonden mij vreemd.

Je bent niet vreemd.

Ik zie er vreemd uit.

Fefe

jij bent voortreffelijk.

[grinnikt]

We moeten zoveel mogelijk burgers vermijden controlepunten mogelijk.

Wij vermijden alle controlepunten.

Elke officiële grens overschrijden op dit moment zijn de risico's te groot.

Ik denk dat onze veiligste optie is te voet gaan, over de Alpen.

We kunnen vervoer vinden, liftend naar Graz.

- [Nechuma] Mm-hmm. - Dan lopen we Italië binnen.

- [Nechuma] Oef. - Zo simpel is het?

[grinnikt] Ik weet dat lopen dat niet is een optie voor u op dit moment,

maar je hebt een goede baan.

Bespaar je geld, neem de schat, en als je er eenmaal klaar voor bent,

We zoeken wel een kluis route waar u zich bij ons kunt aansluiten,

of ik kom terug en breng je zelf.

-Halina, dat is... - Nee, ik beloof je dat ik dat zal doen.

Nee, dat weet ik zeker.

Dat weet ik, maar...

Vertel het haar, ze zal het begrijpen.

Vertel me wat?

[Jakob zucht]

Amerika?

Mijn oom Fred woont in Chicago.

Hij heeft ermee ingestemd ons te sponsoren.

Dat garandeert geen visum.

Nee, maar het geeft ons een kans om Europa te verlaten.

We dachten dat we het konden regelen,

en dan de rest sponsoren jij, als je met ons mee wilt doen.

Oké, toch zijn er geen schepen toegestaan om van Europa naar de Verenigde Staten te varen.

Geen schepen vanaf hier.

Er zijn schepen gepland vanuit Bremerhaven te vertrekken.

Duitsland? Ben je gek?

- We hebben de baby in Polen... - [stamelt] En dan marcheer je

recht in de buik van het kwaad?

- We gaan naar een DP-kamp in Stuttgart. - En je vertrouwt dat?

Ze zijn nog steeds ons vermoorden in Polen.

Jij denkt dat Stuttgart zal je een parade organiseren? Nee nee.

- Nee. Nee, ik verbied het. - Je kunt het niet verbieden, Halina.

Het is niet jouw beslissing om te nemen.

Wij kunnen onze uitgaven niet doen levens die op de vlucht zijn voor gevaar.

Het is overal.

[♪ plechtige muziek]

Dus, [schraapt keel] dan is het besloten.

Je wilt jouw baby aan een vreemde.

Om eerlijk te zijn, van iedereen een vreemde voor mijn baby.

Grappig.

Hij is mijn oom, Halina.

Hij is de enige familie die ik heb verlaten.

Niet de enige familie.

Oh.

[♪ melancholische muziek]

Dat weet ik.

[Halina schraapt keel]

[Halina zucht]

[Halina kreunt]

- Je moet weten, ik ben zo dankbaar... - Je hoeft niet dankbaar te zijn, Bella.

Je zult altijd mijn zus zijn.

Daarom weet ik het jij begrijpt dit.

[Halina snuift]

[Halina huilt]

♪♪

[omgevingsnatuurgeluiden]

[onduidelijk gebabbel]

Denk je dat ze dit kunnen?

We hebben harder gedaan.

[♪ lichte muziek]

♪♪

[Nechuma kreunt]

[Halina] Hier, Tata.

[Sol kreunt]

[Nechuma/Sol hijgend]

♪♪

♪♪

[Nechuma hijgend]

- Gaat het? - Ja.

[Nechuma ademt uit, kreunt]

[Nechuma zucht]

♪♪

[Nechuma lacht]

♪♪

[Mila/Halina giechelt]

- [Halina krimpt ineen] - [sol] Oeh. Wie wil mijn forel proberen?

Felicia? Hé. I heeft hier hard voor gewerkt.

- [Adam grinnikt] - Kom op, één hapje voor Zayde.

[grinniken]

- [grinnikt] - Hè?

Weet je nog [lacht] die lelijke karper

je hebt meegenomen voor jouw eerste Pesach bij ons?

- Natuurlijk kostte het me al mijn zloty. - [Halina lacht]

- [lacht] Toen ik die vis zag... - [gelach]

Ik wist dat je wilde trouwen mijn dochter. [lacht]

- Oh. Dat allemaal van een vis? - Het was een overmatige vis.

- [Nechuma/Halina lacht] - Het woonde in de badkuip.

- Totdat het tijd was om, uh... - [Mila lacht]

Het is de humane manier om het te doen.

Volgens Addy niet. Addy noemde het een moord.

Maar hij at het nog steeds. - Onze broeder, de liefste hypocriet.

- [Sol] Ja. - [Halina lacht]

Addy was zachtaardig van vanaf het moment dat hij werd geboren.

De wereld binnengekomen met nauwelijks geluid.

[pan rammelt]

Ik heb hem een ​​keer gezien.

Addy.

In de gevangenis.

Tegen mij praten.

Een herinnering, denk ik.

Ik hoop.

Ik heb het me wel eens afgevraagd als het betekent dat hij...

[zucht]

Wij allemaal hier.

Jakob, Bella, Genek, Herta...

Selim.

Welk recht hebben mogen we meer verwachten?

Hoop... is geen misdaad.

Ik denk dat het een noodzaak is.

[kusjes]

Mijn broek past niet meer.

[grinnikt] Pardon?

Ik-ik moet het ongedaan maken de bovenste knop.

Al dit wandelen, basisvoorzieningen,

Maar

dit bepaalde weinig maag blijft maar groeien.

[Adam lacht]

[beiden lachen]

Denk je dat het tijd is om ons huwelijk legaal maken?

Mm.

- Waarschijnlijk. - [lachend]

[♪ Genek neuriënd "Lijst" door Addy Kurc]

Shh.

[neuriën]

Het liedje van oom Addy.

Brengt mij ook in slaap.

[harde knal]

[Herta zucht]

- Heb je hulp nodig? - [grunts] Het is een complete puinhoop.

[grinnikt] Dit is de schoonste plek we hebben zeven jaar geleefd.

Scheisse!

[zucht] Ik ben niet gewend om dingen te hebben...

- Mm-hmm. - Laden, ruimte.

[zucht]

[mompelen]

Het is hier te stil.

Ik kruip uit mijn vel, dat kan hoor mezelf de hele tijd denken.

- Ik weet dat het nergens op slaat. - Het is logisch.

Julia wil niet komen.

[Genek Kurc] Ah.

Ik kreeg een brief.

Ze vond haar zus in Krakau.

Ze gaat zich bij haar voegen, helpen met haar nichtje.

Nou, dat is geweldig, dat Weet je, ze heeft haar gevonden.

Dus wat voor monster ben ik?

Boos zijn omdat zij, na alles,

Otto

ze heeft haar gevonden zus, haar familie.

[zucht]

Ik mis ze gewoon.

[♪ emotionele muziek spelen]

Ik mis mijn familie.

Ik droomde hierover moment al jaren.

Vrijheid. En nu kan ik alles het gevoel is een pijn in mijn maag.

[zucht] Ik weet het.

[Herta snuift, zucht]

Er is geen handleiding voor hoe je dit volgende deel moet doen.

Ik dacht dat ik mijn familie zou vinden zou [inhaleert] alles repareren,

maar... [zucht]

[ademt uit]

We moeten ons leven nu beginnen.

- We zijn zo oud. - Ik ben oud.

Je bent... je bent verbluffend.

Jij bent nog steeds de meest mooie vrouw die ik ooit heb gezien,

en je ziet er nog steeds hetzelfde uit als de De dag dat ik je zag in die stoeltjeslift.

Of misschien komt dat omdat jij heb nog steeds je misleidende herinneringen.

♪♪

[beiden lachen]

[zwaar ademen]

[trein rommelt]

[zacht grinniken]

Ze vroeg me wat ze zou hem moeten bellen.

Ze is nerveus.

Ze kent hem niet. [Grinnikt]

Ken ik hem?

[zucht] Je geeft het tijd.

Je ontmoet hem weer, jij zegt hallo.

Probeer je niet zoveel zorgen te maken.

- [omroeper over sprekers] - [onduidelijk gebabbel]

[treinhoorn blaast]

Laten we hier wachten!

[treinhoorn blaast]

Kurde, ik ben te klein.

[onduidelijk gebabbel]

[Mila] Sorry.

Kan je iets zien?

Nee nog niet.

[♪ licht, spannend muziek spelen]

[treinhoorn blaast]

[schreeuwt] Genek!

Genk!

- [schreeuwt] Mila! - [Nechuma schreeuwt]

[schreeuwt] Genek! Genk!

Blijf daar! Wij komen naar u toe!

Genk! Moeder moeder, Jij begroet hem eerst.

Jij begroet hem eerst.

[♪ emotionele piano muziek spelen]

Genk! Genek.

Pardon. Excuus.

[Nechuma jammert]

- [Genek hijgend] - [Nechuma snikkend]

Ik heb je zo gemist, moeder.

♪♪

- Hoi! - [elkaar begroeten]

Hoi!

O mijn God!

Je was niet groter dan a kitten toen ik je voor het laatst zag.

[grinnikt] Zou jij Wil je je neef ontmoeten?

Een neef?

- Wat? - Dit is Józef. Wij noemen hem Ze.

[opgewonden gebabbel]

Jij opmerkelijke vrouw.

- Een kleinzoon. Hallo. - [elkaar begroeten]

♪♪

Je hebt een zoon.

[grinnikt] Dat doe ik.

Je hebt een paar rimpels.

Jij ook.

[beiden huilen]

Is hij hier?

Ik weet het niet, ik-ik kan hem nog niet zien.

♪♪

Ik, uh... Dat deed ik niet, ik wilde niet onderbreken.

[Mila grinnikt]

I...

-Selim, ik... - [zucht] Mila.

♪♪

Eh...

Felicia...

Ik heb iets voor je meegenomen.

Deze heb ik gekregen van A jong gezin in Perzië

nadat ik had geholpen hun baby ter wereld brengen.

Zie jij de leeuw?

En hierboven is dit de Farsi-symbool voor het getal vijf.

Maar voor mij [grinnikt]

het lijkt bijna op een hart.

Jij ziet dat?

Ik, uh... Ik heb dit voor je bewaard.

Wat een bijzonder cadeau.

Dank je, papa.

Zou het goed zijn... als Ik heb je een knuffel gegeven, Fefe?

♪♪

[hijgt naar adem] Oh, jij... Oh, jij denk gewoon dat ik heel grappig ben.

Oh, jij... [hijgt naar adem] Oh.

Jij vindt mij het meest hilarisch moeder die ooit heeft geleefd.

- Bella. - Oh Oh!

Oh. [Grinnikt]

- [zachtjes] Het is tijd. - [zachtjes] Oké, oké.

[onduidelijk gebabbel]

- [zachtjes] Oké. Hier. - [zachtjes] Ja. Ja.

- Gaan. Ga naar papa. - [zachtjes] Hallo.

[beide grinniken]

[zacht] Hallo.

Bedankt.

[Jakob grinnikt]

Oke oke.

[Jakob Kurc] [gromt] Oké. Oké.

[vogels fluiten]

Iedereen

samenkomen.

Wat ben je aan het doen?

Kijk me aan.

Ja. Glimlach

als je wil.

[Bella zucht]

[Jakob grinnikt]

[cameraklikken]

[treinhoorn blaast]

Open?

- [groep] Open. - [Bella/Jakob] Open.

[Bella Tataars] De het avontuur begint, Victor.

Tot de volgende keer Polsko.

[grinnikt]

[hoorn blaast]

[grommen]

[grinnikt] Ik kan het niet geloven.

Het zit vast.

[Addy] Moet het eraf?

Het snijdt mijn af circulatie terwijl ik schrijf.

Eh, misschien een teken om te stoppen met schrijven.

[Carolina grinnikt]

[zucht] Oké.

Even kijken.

[Carolina] Hm.

Ga slapen.

Ik kan nauwelijks meer slapen.

Je kind heeft veel van meningen in de nacht.

Sorry.

- Wil je er een ketting bij? - Ja graag.

Ik vraag me af of we ons hebben gefocust te veel over Europa.

[krekels fluiten]

- We hebben ons niet alleen op Europa geconcentreerd. - Hoe zit het met Sjanghai?

Kijk hoe ver je hebt gereisd, misschien deden zij hetzelfde.

Wat dacht je van hier?

- [Caroline] De Verenigde Staten? - Mm.

Het kan, maar zonder een familielid om te sponsoren,

ze zouden worden ingehaald in een lang visumproces.

Ik heb het niet over mijn familie.

[zacht] Ik ben aan het praten over onze familie.

[grinnikt]

- Je wilt verhuizen naar... - Ik wil ergens een leven opbouwen

dat betekent iets voor je.

We zijn hier net komen wonen. [Lacht]

Nou, misschien willen we wel een nemen moment om eerst werk te vinden.

[giechelend] Praktisch.

Halina beschuldigde mij altijd van te praktisch zijn.

[zucht] Dacht het heeft mij als kunstenaar verdoemd.

Met alle respect voor Halina, maar Ik denk dat er veel ruimte is

voor dromen tussendoor praktisch zijn.

Voor alle duidelijkheid: ik ben niet naar Nebraska verhuizen.

- [Addy] Oké. - [beiden lachen]

Oké.

Oké.

[onduidelijk gebabbel]

[zucht]

[Eliska zucht]

Je bent te laat!

[licht grinniken]

[Eliska lacht]

Wat denk je van "Eddy Courts"?

Ik vind het te Amerikaans klinken.

Precies.

Ik wil dat mijn familie dat heeft een kans om opnieuw te beginnen.

Ik wil geen aannames, Ik wil niet zijn...

Kwetsbaar?

Mm, dat dacht ik zeker je zou teruggaan naar Polen.

Het is alles wat ik dacht over, maar wat is Polen nu?

Ik wil mijn herinneringen zoals ze zijn.

Deze tijd van het jaar, Radom, er zou sneeuw liggen.

Breng onze nachten door in de bioscoop, misschien skaten in Stary Ogrod Park.

- Hm. - Een mok cacao van mijn moeder.

Klinkt magisch.

Het was.

- Verhuis met mij en Emol naar New York! - Mm.

Denk eens aan de muziek, de clubs!

Onze kinderen kunnen beste vrienden zijn.

Of haten elkaar. Het wordt fantastisch.

- [Eliska/Addy lacht] - Excuses, ik probeerde niet te luisteren,

maar, eh, dat moet ik ook doen Begrijp je dat je Pools bent?

Ah... ik zal moeten werken op mijn accent in Amerika.

- [lachend] - Kent een van jullie een Addy Kurc?

- Haha! - [bediende] Nou, er zijn niet zoveel Polen

in Rio, en ik heb het gehad problemen met het opsporen van deze man.

Ik denk dat we een oud adres hebben.

Waarschijnlijk omdat ik verhuisd ben met mijn vrouw een maand geleden.

Jij bent Addy Kurc?

Wat voor problemen hebben ben je erin verzeild geraakt?

- Ik weet het niet zeker, vertel het mij. - [bediende] Helemaal geen probleem, meneer.

Ik werk voor het Poolse consulaat. Wij hebben een telegram voor u ontvangen.

Een telegram? Van wie is het?

Nou, ik kan die informatie niet vrijgeven totdat je bij de ambassade komt,

- maar het kantoor sluit over 10 minuten, dus... - Eliska, ik-ik...

- Ga, ga! - [bediende] Nee meneer.

- Je zult het nooit redden. - [schreeuwt] Ren!

[Eliska lacht]

[♪ hoopvolle muziek]

♪♪

[schreeuwt] Wacht! Wachten, Alsjeblieft! Alsjeblieft.

- [bediende] Wij zijn gesloten, kom morgen. - Alsjeblieft, ik heb een telegram ontvangen.

Alsjeblieft alsjeblieft. Ik kan het niet wacht nog een nachtje.

[zwaar ademen]

Dank u dank u.

[ademt uit]

Santos heeft de leiding van binnenkomende telegrammen.

Houdt degenen die hij heeft hier geen aangifte gedaan.

- Naam? - Eh, Addy Kurc.

- Met een K? - Met een K.

Ah.

Het lijkt erop dat dit is gekomen twee weken geleden.

[zwaar ademen]

[♪ emotionele muziek spelen]

Kun je me een plezier doen? Kan Kunt u mij dit alstublieft voorlezen?

[zucht] "Beste broer,

"Blij om te vinden u op de Rode Kruislijst.

‘Ik ben met zussen en ouders in Italië.

‘Jakob wacht voor visa naar de VS

Stuur nieuws. Liefs, Genek.”

Goed nieuws! [Grinnikt]

♪♪

Ze zijn... ze zijn levend, ze leven.

[Addy huilt]

- Ah. - Oh.

Oh.

[♪ Addy neuriet "Alouette, Gentille Alouette"]

[rustig gebabbel in de verte]

Het is tijd om te gaan.

Nog even.

Kathleen zou dat niet doen wil dat je te laat komt.

[zachtjes] Als Kathleen voelde het echt zo,

ze zou een hebben gekozen andere dag aankomen.

[Carolina grinnikt]

- Alsjeblieft. - [zachtjes] Hé, lieverd.

Het spijt me dat we niet met je mee kunnen gaan.

[diepe adem]

Nerveus?

Ik weet dat ik dat niet zou moeten doen zijn, maar acht jaar...

Wat zullen ze van mij denken?

Ik denk dat ze je gewoon zullen omhelzen.

[zucht]

Ik zal terugkomen met meer familie dan weet je wat je ermee moet doen.

[beiden grinniken]

[♪ hoopvolle muziek]

- [omroeper over sprekers] - [onduidelijk gebabbel]

Sorry excuseert u mij. Excuus mij. Pardon. Pardon.

♪♪

[fluit] Olá!

[zwaar ademen]

♪♪

[boothoorn blaast]

♪♪

[Nechuma] Addy, Addy!

[opgewonden geschreeuw uit Addy's familie]

[schreeuwen]

[opgewonden schreeuwen]

[Addy lacht]

♪♪

- [Addy schreeuwt] - [familie schreeuwt]

[♪ muziek vervaagt]

- [♪ lichte muziek] - [onduidelijk gebabbel]

[speels geklets]

[gelach, gebabbel]

♪♪

[rammelend glas]

[Nechuma zucht, grinnikt]

♪♪

Het is jouw huis, Caroline.

Ik kan de zegen zeggen, maar... het zou mij zeer veel plezier doen

als je de kaarsen zou aansteken.

[♪ emotionele muziek spelen]

Ik weet het, dat is het niet hoe wij het gewoonlijk doen,

maar ik heb het aan Herta gevraagd steek een Yahrzeit-kaars aan

voor degenen die niet bij ons zijn.

Mijn ouders, Henrietta en Abraham Seifert

mijn schoonzus, Lola,

en mijn nichtje, Lize.

Mijn ouders, Haim en Fajga Kajler.

Mijn zussen, Szyja, Hela en Dworjra.

En mijn broers, Jakub en Fajwel.

Mijn ouders, Lea en Wolf Eichenwald,

mijn zus, Mania,

mijn neef, Elie.

[Nechuma] Mijn zussen...

Reisl...

Ester,

en Gitla.

Mijn broeders, Chaïm en Izreal,

en mijn zussen, Dwora en Cypra.

[Sol/familie bidt in het Hebreeuws]

Ben je klaar? Rechts. Nu, Het is alsof we geoefend hebben, Fefe.

Kom naar de stoel. Jij staat wees voorzichtig in dit geval.

- [familie zwijgt] - Uh, uh, mag ik ieders aandacht?

- Iemand hier heeft een vraag. - [familie zucht]

[♪ Felicia zingt in het Hebreeuws]

[♪ familiezang in het Hebreeuws]

[♪ hoopvolle muziek]

Oké.

Hè? Oké, sluit je ogen.

Ze, sluit je ogen, Fefe.

- Addy, sluit je ogen. - [gelach]

[Sol lacht]

- Daar ben je. - Ik wil er nog een paar, alstublieft.

- [gelach] - Wil je er nog meer?

- Ja. - [onduidelijk gebabbel]

♪♪

[familie lacht, kletst]

[Nechuma/Sol] Chag Sameach!

Chag Sameach, Jakob!

[onduidelijk gebabbel]

Nee nee. Hoe gaat het met Victor?

- Victor slaapt. - [overspraak]

Hoe is het weer, het weer...

Ik kan niets horen zegt iemand. [lacht]

Bella, mis je mij? Je hebt het nog niet gezegd.

- Halina, kun je even stoppen met praten? - [beiden lachen]

Hoe is mijn favoriet broer Jakob?

- We missen je. - [overspraak]

Oké, ze zijn allemaal door elkaar heen praten.

- Sommige dingen veranderen nooit, dus... - Nee, ze... Wat?

♪♪

[onduidelijk gebabbel]

[♪ muziek vervaagt]

[♪ zachte pianomuziek spelen]

♪♪

♪♪

[familie babbelen]

Oké, nu ga ik zet deze timer aan.

En dan ben ik ga daarheen

en we gaan het proberen van niet om te lachen en uit te barsten...

[gelach, gebabbel]

- [cameraklikken] - [familie juicht, klapt]

[gebabbel vervaagt]

♪♪

[gedempt geklets, gejuich]

[♪ orkestrale themaspel]

♪♪

[♪ muziek vervaagt]

[♪ fanfare spelen]