Original subtitles

SEN

- Już? - Wszystko w porządku?

800 kilo więcej, cztery minuty. Chcesz zaczekać?

Idź odpocząć.

A więc słucham.

Mamy zezwolenie na lot nad oceanem, ale nie na wymagany poziom.

- Gdzie utknęliśmy? - Na 320.

Bez zmiany trasy?

Tylko poziom. Co zrobimy?

Jeśli zostaniemy na 320, z czym przylecimy?

7 ton czterysta, więc tonę i 100 więcej niż na 340.

Jakie są zalecenia?

Dla tego lotu... 7 i pół tony.

Za dużo.

W zeszłym miesiącu zarzucono nam nadmierne zużycie.

Musimy się wznieść.

Gander, European 65, z prośbą.

European Airlines 65, mów.

Prosimy o zezwolenie na przelot na poziomie 340.

To niemożliwe ze względu na ruch lotniczy przed wami na poziomie 340.

Jest szansa na 340, jeśli zmniejszymy prędkość?

Mamy Mach 85.

Proszę zaczekać.

European 65, wznieście się na poziom 340

i utrzymujcie prędkość Mach 82.

20 stopni w prawo.

Wznosimy się na 340 i zmniejszamy prędkość do Macha 82.

20 stopni w prawo. Dziękujemy.

Jestem!

Jak było?

Super.

Dziękuję, doktorze.

Jak się czujesz?

Wreszcie spędzę trochę czasu na ziemi.

Pora wrócić do normalności.

Jesteś zmarznięta.

To ty masz ciepłe ręce.

Masz dziesięć minut?

- Moglibyśmy postarać się o dzieci. - Jestem wykończona.

- Nie było cię dwa tygodnie. - Wiem.

Jutro wieczorem, obiecuję.

Już jest dwudziesty drugi.

Przykro mi.

I to ja mam obsesję na punkcie kontroli! Ile mamy czasu?

Dziesięć minut.

- Dziesięć? - Włącznie z prysznicem.

Chodźmy.

Do dzieła.

OŚWIETLENIE I AUTOMATYKA

STOSUNEK

Uszkodzenie lewego silnika. Wyłączyć lewy AT ARM. Potwierdzam.

Lewa dźwignia przepustnicy na luzie. Potwierdzam.

Lewy zbiornik odcięty. Potwierdzam.

Lewa dźwignia zapłonu podniesiona. Potwierdzam.

Jakie jest ograniczenie przy lądowaniu pod wiatr na mokrym pasie?

A. 30 węzłów. B. 35. C. 40.

- C. 40. - Poprawnie.

Jakie jest główne źródło zasilania

Elektronicznego Systemu Kontroli Lotu?

A. Sieć prądu zmiennego.

B. Stałe generatory magnetyczne.

- C. Główny akumulator. - B. Generatory magnetyczne.

Poprawnie.

Brawo!

Dzięki.

Skoczymy na kawę?

Poważnie.

Jestem spóźniona.

Dasz mi numer?

0622...

Dzień dobry, Estelle.

V jeden, obróć.

- Zgoda na start? - Wyższy bieg.

AP włączony.

SZPIEGUJESZ MNIE?

Wszystko gra?

PAMIĘTASZ?

- Cześć! - Otworzę ci.

Matka Smoków...

Wina?

Dzięki.

Estelle wspomniała, że będziesz miała wystawę w Fundacji Gardini?

Bardzo się z tego cieszę.

- Zdjęć, tak? - Serii portretów.

Fotografuję ludzi w chwili orgazmu.

Według mnie wtedy jesteśmy najbardziej prawdziwi.

Ciało kieruje się wyłącznie odruchem.

Jak robisz te zdjęcia?

Zaczyna się od paru kieliszków wina.

- U kogoś w domu? - Albo gdzie indziej.

- Ludzie się na to zgadzają? - To kwestia zaufania.

Dają mi coś najintymniejszego, o wszystkim decydują,

oprócz chwili, w której robię zdjęcie.

- Mężczyźni i kobiety? - Wszyscy mnie ciekawią.

Dobrze.

A ty?

A wy?

Słyszałam kiedyś pewną piękną historię.

Piękną historię?

Tak. O błyskotliwej dziewczynie...

która miała skomplikowany romans

ze skomplikowaną dziewczyną,

która nagle wyjechała.

A potem zobaczyła ją z dobrym, niezbyt skomplikowanym,

przystojnym studentem medycyny, który jej słuchał, rozumiał ją,

opiekował się nią

i pomógł jej wrócić na właściwe tory.

I żyli długo i szczęśliwie z gromadką pięknych dzieci.

Cieszę się twoim szczęściem, Estelle.

Zasługujesz na to wszystko, co masz.

- A zatem? - Co?

Nie zawiodłeś się?

Ani trochę.

Jest bardzo sympatyczna.

A te zdjęcia?

- Podnieca cię to? - A ciebie nie?

ROUTE DE NOLONS, DOM JEST NA KOŃCU PLAŻY.

To ona?

Tak. Dziękuje za obiad.

Ogień w przedniej ładowni!

Mayday, Wiedeń. Tu European 262, dym na pokładzie.

Prosimy o współrzędne do lądowania w Monachium.

Skręć w prawo do trzystu i zejdź na 150.

W prawo do trzystu, ustawiam lot na poziomie 150.

Procedura pożaru w ładowni. Uruchomić system przeciwogniowy?

Potwierdzam.

Ano?

Witaj.

Napijesz się czegoś?

Poproszę szklankę wody.

Co to za dom?

- Pytasz, do kogo należy? - Tak.

Do Johany Van Damaker, właścicielki galerii z Holandii.

Ma domy wszędzie.

Śniło mi się, że tu przyjechałam.

Co to znaczy?

Było trochę inaczej,

ale jednocześnie podobnie...

Nie strasz mnie.

Przepraszam.

Żartuję sobie.

Czy to nie dziwne?

Dziwne, że się spotykamy tutaj tylko we dwie.

Bardzo mnie zaskoczyłaś.

Po co przyjechałaś?

Byłam ciekawa.

Co chcesz wiedzieć? Ja też jestem ciekawa.

- Czego? - Pewnie tego, co ty.

Czy o mnie zapomniałaś...

Czy wciąż ci się podobam...

Dobrze wiesz.

Odkąd się ponownie zobaczyłyśmy.

Gdy udawałaś, że mnie nie widzisz?

Nigdy nie zdołałam zapomnieć.

- Jak to robią inni? - Jak zapominają?

Większość chowa wspomnienia do szuflad i zamyka je na klucz.

Ale ty nie lubisz kluczy.

Najwyraźniej ty też nie.

Muszę iść.

Zdzwonimy się?

Jesteś. Nie słyszałam, jak wchodzisz.

Wszystko w porządku?

Wykorzystałaś dobrze czas?

Cholera.

Czemu siedzisz po ciemku?

Coś się stało?

Nie. Odprawa trwała bez końca.

A ty?

Miałeś udany dzień?

- Słuchasz mnie? - Tak.

Co to?

Nic.

Jesteś piękna.

Pojawiło się niewielkie uszkodzenie, ale w granicach tolerancji.

- Na pewno? - Tak, nie martw się.

Dobrze.

PRAGNĘ CIĘ ZOBACZYĆ

Halo?

Nie mówiłaś mi, kiedy jest twoja wystawa.

Jeszcze nie wiem.

W Londynie mają dla mnie ciekawą propozycję,

ale chcą wyłączności na wiele zdjęć.

Odpuściłabyś sobie Fundację?

Ci z fundacji są cudowni.

Może uda mi się ich przekonać, żeby skrócili terminy.

Nie mają dużego wyboru.

Chyba że odpuszczę Londyn.

- Wszystko w porządku? - Tak.

Kochasz go?

Tak.

Z nim też się dobrze bawisz?

Nieźle.

- Zdradzałaś go już kiedyś? - Nie.

- Nigdy? - Nie!

Pochlebiasz mi.

Czasem myślę, że możliwe, że sobie to wmówiłam.

Że kocham go, bo postanowiłam go pokochać.

Jesteście piękną parą.

Rozumiem, czemu pragniesz w to wierzyć.

- Nie ma w tym nic złego. - Tak powinno być?

Zawsze decydujemy, jak chcemy żyć.

Nie przy tobie.

Przy tobie o niczym nie decyduję.

Pamiętasz?

- To twój mąż? - Blisko.

Cześć, śliczna.

Nie, nie przeszkadzasz.

Nigdy nie przeszkadzasz.

Która u ciebie godzina?

Myślałam, że jeszcze jesteś w Tokio.

Możemy się spotkać w Londynie, ale tu mi jest naprawdę dobrze.

Jeśli to zbyt trudne...

Tu jest magicznie, wszystko jest tak...

Już jestem. Do zobaczenia wkrótce.

Otrzymano dzisiaj, o 16.18.

Jestem u ginekolożki. Do zobaczenia.

Otrzymano dziś o 16.41.

Gdzie jesteś, do cholery? Oddzwoń!

Nie masz więcej wiadomości.

- Wybacz. - Gdzie byłaś?

- W domu. - Dzwoniłem na stacjonarny.

Spałam.

Zadzwoniłam po drodze, wkrótce nas przyjmie.

Mam też skierowanie na badania.

Naprawdę tego chcesz?

Mieć z tobą dziecko?

Możesz mi powiedzieć.

Potrzebujesz zapewnienia? Teraz?

- Doktorze? - Już idę.

Nikt cię nie pokocha tak jak ja.

Wiem.

Wracaj do pracy. Widzimy się wieczorem.

W Lajes ma postój nasz ILS 33.

VOR pokazuje pułap co najmniej 580 stóp i widoczność 1,9 km.

Jeśli chodzi o prognozę w naszym przedziale czasowym,

przy 22 węzłach mamy wiatr 320, pułap 2700 stóp, widoczność...

Wejdź.

Nie chcę się więcej z tobą widywać.

Życzę ci jak najlepiej. Ale dłużej już nie dam rady.

Mam chaos w głowie...

Niewielu potrafi naprawdę kochać.

Przestań.

- Kiedyś... - Przestań.

Kocham Guillaume´a i chcę mieć z nim dziecko.

Mogę do niej zadzwonić.

- Do kogo? - Do Johany Van Damaker.

To z nią rozmawiałam. Powiem, że między nami koniec.

Nie obchodzi mnie ona.

Ja też chciałam wzbudzić w tobie zazdrość.

"Ja też"?

Myślisz, że łatwo mi wyobrażać sobie ciebie w ramionach męża?

Co cię łączy z tą dziewczyną?

Od czasu do czasu się widujemy. Ale to koniec. Zadzwonić?

I co potem? Ja zadzwonię do Guillaume´a?

Nie.

Nie jesteśmy sobie równe. Tutaj ty rządzisz.

Przestań!

Jesteś kobietą moich marzeń.

Boginią.

A ja...

zwykłą śmiertelniczką, zdaną na twoją łaskę.

Jak leci?

Nie...

Nie mogę tego dłużej ciągnąć.

Chcę zerwać.

Wyprowadzę się z domu. Więcej się nie zobaczymy.

Bo zakochałam się w kimś innym.

Uspokój się... Johano!

Chodź.

Zrobiłam, co chciałaś. Teraz twoja kolej.

Jesteśmy tu tylko ty i ja.

Nikt inny nie istnieje.

Jak leci?

- Dobrze. - Udany dzień?

Tak. Byłeś na przejażdżce?

Potrzebowałem tego. Nad jeziorem nie było ani żywej duszy.

Wyobrażam sobie.

- Jak tam z przodu? - Masz trochę miejsca.

Pięć lub sześć metrów.

WIDZIMY SIĘ JUTRO? O KTÓREJ?

Estelle, jest bezpiecznie?

Możesz rzucić kotwicę. Twojej łodzi nic nie grozi.

Zaraz.

BARDZO CIĘ PRAGNĘ

Nie ufasz mi?

Od czasu, gdy powiedziałeś, że Święty Mikołaj nie istnieje!

Też cię kocham.

Estelle, nie idziesz do wody?

Idę.

JUTRO NIE MOGĘ, PRZEPRASZAM.

Jak leci?

Dobrze.

Kto to był?

- Kto do ciebie pisał? - Ktoś z pracy.

Jeden z kapitanów się rozchorował.

Chcieli, żebym go zastąpiła jutro na trasie Paryż-Szanghaj.

- Ale odmówiłam. - Dobrze zrobiłaś.

- Spędź z nami więcej czasu. - Mam przeprosić twojego brata?

Patrz. Koniec z telefonem.

Wyłączyłam.

JADĘ DO CIEBIE

Estelle?

Estelle?

Dobrze się czujesz?

Spójrz na mnie.

Krwawisz.

Ugryzłaś się.

Co to był za koszmar?

Dobrze się czujesz?

Tak.

MARTWIĘ SIĘ. POWIEDZ, ŻE WSZYSTKO W PORZĄDKU.

Tu Ana Dale, zostaw wiadomość.

Tu Ana Dale, zostaw wiadomość.

Tu Ana Dale...

Jaka jest minimalna widoczność

wymagana do wykonania podejścia wizualnego?

A. 800 metrów. B. 600. C. 500.

- A. 800. - Poprawnie.

Jaki jest minimalny poziom bezpieczeństwa lotniska podczas lotu?

A. 4. B. 5. C. 6.

- B. 5. - Błąd.

- A. 4. - Poprawnie.

W raporcie METAR kierunek wiatru podaje się w odniesieniu do północy.

A. Geograficznej. B. Magnetycznej. C. Według siatki.

- B. Magnetycznej? - Błąd.

- C. Według siatki. - Błąd.

Błąd...

Słyszysz mnie, skarbie?

Muszę wychodzić, jestem spóźniony.

- Która godzina? - Wpół do jedenastej.

- Wróciłeś późno? - Około czwartej.

Cholera...

- Dobrze się czujesz? - Boli mnie głowa.

- Co robiłaś wczoraj wieczorem? - Trochę pływałam.

- Nie mogłam spać. - Wzięłaś coś?

- Tak. - Jedną tabletkę czy dwie?

- Tylko jedną. - Jesteś pewna?

Tak. Czemu pytasz?

Nigdy nie widziałem, żebyś tyle spała.

Co ci się stało w oko?

To musi być zmęczenie.

Idę. Gdybyś czegoś potrzebowała, dzwoń.

NIEODEBRANE POŁĄCZENIE 1 NOWA WIADOMOŚĆ

Nowa wiadomość. Otrzymano dzisiaj o 3.17.

Tu Ana Dale, zostaw wiadomość.

Ano?

Tu Ana Dale, zostaw wiadomość.

To ja. Co się stało?

Gdzie jesteś? Oddzwoń.

FUNDACJA GARDINI

Halo?

- Dzień dobry. - Dzień dobry.

Przepraszam, że niepokoję.

Wiem, że przygotowywali państwo wystawę zdjęć Any Dale.

Jestem jej przyjaciółką, nie mogę się z nią skontaktować.

To jakiś żart?

Nie. Kiedy pan z nią rozmawiał po raz ostatni?

W dniu, gdy złożyłem na nią skargę.

Jaką skargę?

Nie chciałem jej zdjęć, ale ona nie chciała słuchać.

Przyszła do biura fundacji w niestosownym stroju.

A ponieważ nie miałem czasu, postanowiła wybić szybę w moim aucie.

To wariatka.

Właśnie minęliśmy Goosbay. Jest 19.15.

Zużyliśmy 45,4 ton paliwa.

Spalamy tonę więcej. To nie jest normalne.

Jesteśmy na poziomie 340, a nie na 360.

Chciałaś zmienić poziom ze względu na turbulencje.

- Zdecydowaliśmy na odprawie. - Oczywiście.

Wszystko w porządku?

WIELKA JOHANA VAN DAMAKER W PRZYSZŁYM TYGODNIU

OTWIERA NOWĄ GALERIĘ W TOKIO!

JOHANA VAN DAMAKER GALERIA TOKIO

WIELKIE OTWARCIE GALERII W TOKIO 19 LIPCA 2022 ROKU O 18.00

POTWIERDZIĆ LOT DO TOKIO - NARITA? LOT POTWIERDZONY.

- Co robisz? - Idę pobiegać.

- Jest trzecia nad ranem. - Zrobię jedno kółko.

Połóż się, niedługo wrócę.

Potwierdzam.

Lewa dźwignia.

Pociągnąć dźwignię.

- Zawsze lata pani boeingiem 777? - Tak.

Kapitan, loty długodystansowe od dwóch lat.

Wysypia się pani między rejsami?

- Tak. - Łatwo pani dochodzi do siebie?

Uwielbiam ten sposób życia,

mój organizm na razie też.

Od ostatniego razu zdarzyło się coś znaczącego?

- Nie. - Nic panią nie wstrząsnęło?

Wszystko się układa. Jestem szczęśliwa.

Proszę. Ma pani spokój na rok.

Dziękuję.

Ano!

Skarbie, coś nie tak?

Estelle?

Co się stało?

To bransoletka Any.

Znalazłam ją na plaży, blisko jej domu.

Od jej zniknięcia minęło 10 dni.

Zniknęła?

Widziałaś się z nią?

Pytam cię: widziałaś się z nią?

Od jak dawna to trwa?

Nie mogła tak po prostu zniknąć.

Coś jej się stało. Musisz mi uwierzyć.

- Uwierzyć ci? - To jak w mojej wizji.

Jakiej wizji?

Napadnięto ją w domu. Potłuczone szkło na podłodze...

- O czym ty mówisz? - Coś jej się stało.

- Myślisz, że Ana zniknęła? - Tak!

Bo wyjechała bez słowa?

Czego się spodziewałaś?

Pojawiła się w twoim życiu 20 lat temu, namieszała i zniknęła.

- To co innego. - Bo miałaś zły sen?

- A to? - Znalazłaś ją koło jej domu.

Ana wyjechała,

bo w taki sposób kocha, jeśli można to nazwać miłością.

A może to super dziewczyna, a ty przewidujesz przyszłość?

- Ta wizja się spełniła! - Nieważne.

Łatwiej zmyślać historyjki, niż przyznać się do błędu

po raz drugi

w odstępie dwudziestu lat.

Muszę cię o coś zapytać.

Kochasz ją?

Sama nie wiem.

Kiedy masz najbliższy lot?

Jutro.

Do Tokio.

W tym stanie nie możesz latać. Odwołaj go.

Trzymaj.

Połknij w całości.

Dobranoc.

European Airlines 82, zgłoś się.

European 82, powtórz.

Skontaktuj się z wieżą w Tokio na 118,1.

- Powiedział "118,1"? - Tak.

Wieża w Tokio, tu European 82.

Wiatr 360 stopni, 10 węzłów. Pas 34 przygotowany do lądowania.

Pozwolenie na lądowanie na pasie 34. European 82.

Skarbie, co w ciebie wstąpiło? Oddzwoń.

W linii lotniczej powiedziano mi, że lądujesz za dwie godziny.

Będziesz wracała jako pasażerka. Nie jesteś w stanie pilotować.

Przepraszam, ale się martwiłem.

Ci z laboratorium nie mogli się z tobą skontaktować,

więc zadzwonili do mnie. Jesteś w ciąży!

Tak się cieszę! Kocham cię.

Dobry wieczór.

Podoba się pani nasza nowa przestrzeń? Udana wystawa?

Chciałabym wiedzieć, czy będzie dziś Ana Dale.

- Słucham? - Nazywam się Estelle Vasseur.

Ana opowiadała mi o pani.

- Nie mogę się z nią skontaktować. - Dobry wieczór, Estelle.

- Mnie Ana o pani nie wspominała. - Będzie dziś czy nie?

Robi co chce i kiedy chce.

Widziałam was razem na plaży, w pani domu.

Niech pani posłucha.

Nie chcę robić sceny, pragnę tylko się upewnić.

Poradzę sobie. W czym dokładnie chce się pani upewnić?

Kiedy pani z nią rozmawiała?

- Tydzień temu, może 10 dni. - Jaki to był dzień?

Przed czy po dziesiątym? Sprawdzi pani w telefonie?

- Nie. - Z pewnością...

Mam dzisiaj wielu gości, więc panią zostawię.

Proszę mi pomóc.

Myśli pani, że chcę ją zatrzymać dla siebie?

Ana jest wolna, tak jak ja. Jesteśmy tylko kochankami.

Proszę. Nie chodzi o mnie.

Byłam z Aną w pokoju, gdy zerwała z panią przez telefon.

Ana ze mną zerwała?

Okej. To cała ona.

Co dokładnie mówiła? Pewnie coś strasznego?

Ana to tylko super seks.

Zbyt dobrze znam artystów, żeby się zakochiwać.

To niebezpieczni egoiści, zwłaszcza gdy brak im talentu.

- Zadzwoni pani do niej? - Nie.

- Proszę! - Niech pani wraca do domu.

Proszę!

Niech pani mnie puści, bo każę panią wyrzucić.

- Boże. - Nic ci nie jest?

Ano!

Ruch...

Zbliża się do nas inny samolot.

- Ruch... - Masz rozkazy?

- Tak. - Ruch...

European 363, natychmiast skręćcie w prawo o 40 stopni.

Opuścić...

Trzeba wyłączyć autopilota! Przed nami jest samolot!

- Opuścić... - Co robisz?!

Rozpoczynamy śledztwo, które ma na celu określenie

pani odpowiedzialności za incydent podczas lotu EA363.

Zanim opracujemy raport, musimy się upewnić,

że jest pani świadoma swoich czynów.

Dlatego wykonamy dziś badanie krwi.

Na czas dochodzenia zostaje pani zawieszona w swoich obowiązkach.

Dziękuję.

Przytrzymaj.

- Brałaś coś? - Nie.

Więc nie masz się o co martwić.

Skarbie, widziałem się z adwokatem.

Mówi, że nie mogą ci tak po prostu cofnąć licencji.

Wszystkim się zajmę. Poradzimy sobie.

Razem.

We troje.

Halo?

Estelle, wybacz, że dzwonię tak późno.

Chciałam cię uprzedzić, choć nie powinnam.

Chodzi o wyniki badań.

Co się stało?

We krwi odkryliśmy wysoką zawartość leków.

- Jakich? - Benzodiazepin.

Miałaś ostatnio jakiś zabieg? Nie widzę w dokumentacji.

Nie.

Żadnej operacji w ostatnich tygodniach?

Nie. Dlaczego?

To silny środek znieczulający.

Halo? Estelle, jesteś tam?

Jakie ma skutki uboczne?

To zależy. Senność, zagubienie, halucynacje...

- Może wpływać na pamięć? - W dużych dawkach - tak.

Musi być jakieś wytłumaczenie.

Możesz wpaść rano do laboratorium?

Halo? Estelle?

Zabiliście ją!

Estelle!

Proszę pani.

Co z dzieckiem?

Przykro mi.

Jak się pani czuje dziś rano?

Pielęgniarki powiedziały mi, że spała pani dobrze.

Już pora.

Gdyby coś zabolało, proszę mi powiedzieć.

Już.

Proszę unikać dotykania oka, żeby nie wdało się zakażenie.

Przyjdę do pani później.

Zostań ze mną kilka dni.

Wiesz, że to niemożliwe.

Tu jest fajnie.

Zawiodłabym wszystkich - artystów, klientów...

Nie zawiedziesz ich, tylko zrobisz, co musisz zrobić.

Masz takie samo ego, jak twoi artyści, zrozumieją.

Niezłe.

Ale to ja jestem szefową, o czym dobrze wiesz.

Na kilka dni.

- To niemożliwe. - Dasz radę.

- Nic z tego. - Masz do tego prawo.

Umiesz mnie przekonać.

Powiedz mi to, co chcę usłyszeć.

Jesteśmy tylko my dwie. Nikt inny nie istnieje.

Podoba ci się?

Miło cię widzieć.

Nie martw się. Nie sposób cię rozpoznać.

Wyglądasz na taką szczęśliwą.

Estelle...

To tylko zdjęcia.

Nie przesadzaj.

Daj spokój!

Ja...

Ja...

WYKASOWAĆ WSZYSTKIE VIDEO ZRESETOWAĆ SYSTEM?

Możesz tam podjechać?

Jesteś pewna?

Bliżej krawędzi.

WIZJE

Tekst: Patrycja Miljević