Original subtitles

U mag dit hotel nooit verlaten.

Doet u dat wel, dan wacht ik u op.

Je was niet veel ouder toen ik jou vond.

We doen alles om te overleven, zodat onze dierbaren overleven.

Komt ze ooit?

Ik weet het niet. Maar tot ze komt, blijf je bij mij.

Zelfs voor altijd?

Maak je geen zorgen als het even duurt om vrienden te maken.

Loop niet te hard van stapel, maar wees ook niet koel.

Niet koel zijn, begrepen.

Laat je natuurlijke charme het werk doen, snap je?

Ja, ik weet het, papa.

Geen zorgen. Het komt goed. - Ik maak me geen zorgen. Waarom zou ik?

En vergeet geen plezier te maken.

Ze keek niet eens achterom.

Daar ben je.

Papa, je hoeft niet meer op me te wachten.

Desalniettemin doe ik het toch.

Verdwaalde je op weg naar huis?

Waren alle wegen gesloten?

We doen dit niet. - Wat?

Ik was met vrienden. Praten, lopen... - Meer het eerste dan het...

Meer het eerste dan het laatste. Je bent zo voorspelbaar.

Heb je tijd voor thee?

Sorry, ik heb huiswerk.

Goed, dan laat ik je... je gang gaan.

Op onze leeftijd gaat het zo snel voorbij.

Je hebt vast niet van Anna gehoord.

Ik dacht dat Olga je over haar zou vertellen.

Ze praat niet met me.

Ik denk dat ik iets overhaast deed.

Ik hoopte dat je advies kon geven.

Clarence. - Juist, dat ben jij.

Achteruit.

Clarence.

Slim. Dat is heel slim.

Is het niet prachtig?

Ziet u? Dit is waarom Amerika nooit een revolutie had.

Breng me terug naar mijn gezin.

Ze worden gehersenspoeld om de Amerikaanse droom te geloven.

Normaal gesproken wordt een film na afloop besproken.

Voor een stuiver worden ze geïndoctrineerd in de leugen...

dat als ze goede burgers zijn...

Als ze op hun plek blijven, dan worden ze beloond voor hun harde werk en goedheid.

Is dat zo'n verschrikkelijk idee?

Een leugen om de status quo te behouden. - Daar gaan we.

Tien jaar. De Amerikaanse crisis duurde tien jaar.

Het proletariaat moest zichzelf verdedigen.

Pakten ze wapens op? Nee.

Nee, ze gingen naar het dichtstbijzijnde filmhuis...

waar hun de laatste fantasie werd voorgehouden...

als een zakhorloge aan een ketting.

Harry Bailey je bent nu in Bedford Falls

Hallo, Bedford Falls.

Vrolijke kerst.

Vrolijke kerst, George. - Vrolijke kerst.

Vrolijke kerst, George.

Vrolijke kerst, filmhuis.

Vrolijke kerst, Emporium.

Alle mensen die hij onderweg raakte.

Zet ons aan het denken over ons leven, wat we gedaan hebben...

hoe de wereld zou zijn als we er niet waren.

Zet het uit. - De film is bijna uit.

Volgende keer kies ik.

Hallo, meneer de bankonderzoeker.

Goedemorgen. - Goedemorgen.

U weet ongetwijfeld van het incident op de gang van de tweede verdieping.

Incident? Nee, ik geloof van niet.

Er zijn twee ganzen ontsnapt uit een kooi in de proviandruimte van het Bojarski.

Of ze werden vrijgelaten.

Denkt u dat Emile er iets mee te maken heeft?

Nee. Dat denk ik niet.

Er zijn nu twee beesten los in het hotel. Ze rennen rond.

Vindt u dit amusant?

Absoluut niet.

Als ik ze zie, rapporteer ik het meteen.

Dus u weet er niets van? - Waarom zou ik?

Het heeft iets kinderachtigs...

en vereist kennis van de personeelsruimten.

Was Sofia vanochtend in de keuken?

Hoe zou dat kunnen? Ze ging naar school zoals gewoonlijk.

Natuurlijk.

Als dat alles is...

De reputatie van het hotel is mijn reputatie.

Die laat ik door niemand bezoedelen.

Allemachtig. Van al dat lopen hebben mijn enkels enkels gekregen.

Ik dacht even dat ik alleen zou theedrinken.

De metro reed weer niet.

Ah, gin spritz.

Veel gin, weinig spritz. Perfect.

Ik heb het nog niet.

Ja, Vasili staat erop.

Maar hij is handig om kinderen uit de weg te slaan.

Het is lief dat hij voor je wil zorgen.

Hij wil dat ik oud lijk, zodat anderen niet geïnteresseerd zijn.

Gisteravond deed de idioot een aanzoek.

Deed hij een aanzoek? - Hij was dronken. Dat neem ik aan.

Accepteerde je het niet?

Nee. Hij zou willen dat ik bij hem kom wonen...

en waar staan wij dan? Hoe doet onze meid het?

Een natuurtalent, blijkbaar.

In vredesnaam.

Wat heeft dit te betekenen? - O nee.

Papa. - Sofia, naar je kamer.

Deze heer en ik moeten praten.

Er is een misverstand. - Nee.

Ik begrijp perfect wat er gebeurt.

Niet waar, Viktor geeft me pianoles.

Dat zeggen ze allemaal. Het is een oude truc. Toch?

Alexander, je zet jezelf voor schut.

Ik zweer u, meneer, Sofia en ik spelen toonladders en sonates.

Toonladders en sonates.

Papa.

Snap je nu wat ik bedoel?

Sofia. - Laat haar met rust.

Ik ben nog niet klaar. Sofia.

Excuses, Viktor. De leeftijd speelt hem parten.

Jongedame, stop.

Excuses als ik de situatie misschien verkeerd inschatte.

Misschien? Viktor is niet eens mijn type.

Heb je een type? - Je zette me enorm voor schut.

Viktor praat vast nooit meer met me, laat staan dat hij me lesgeeft.

Waarom zei je niet dat je pianoles had?

Het was een verrassing voor je verjaardag, maar je verpestte het.

Sinds wanneer ben jij terug?

De tournee werd afgelast. Geen moment te vroeg, zo te zien.

Ze zegt dat ze een type heeft. - Ja, ze is dol op Gene Kelly.

Maar hoe?

Je snapt toch wel dat ze een jonge vrouw wordt?

Natuurlijk, dat is het niet, maar... Niemand heeft 't me gezegd.

Wat, dat kinderen groeien?

Ja. Nee, ik...

Ik weet het niet. Ik wist niet dat je hier met haar over sprak.

Over wat?

Een vrouw zijn.

Je weet dat ik om Sofia geef en dat ik er altijd voor haar was.

Tot je er niet bent.

En wat betekent dat?

Je bent hier, dan ben je daar.

Je bent er een maand en dan weer op tournee.

Pardon?

Ik ben haar dagelijkse voogd. Ik moet haar veilig houden.

Dat moet Sofia zelf doen.

Ze leert het niet als jij haar blijft beschermen.

Het zijn jouw zaken niet.

Vanaf dat ze hier kwam, ben ik in Sofia's leven.

En je hebt geen waardering voor wat ik moest doen...

voor de offers die ik moest brengen, niet alleen voor haar...

Je moet gaan. - Nee, maar...

Ik wil dat je gaat. Nu.

Sofia.

Het spijt me zo.

Alexander. Er is iets gebeurd.

Wat is er? - Het is Sofia.

Waar is ze? Sofia. - Daar.

Mijn God.

Hoe is het met haar? - Alexander.

We hebben een arts gebeld. Ze wordt niet wakker.

Nee. Ze moet naar een ziekenhuis. Help me haar op te tillen.

Wacht, waar ga je heen? - Ik heb je.

Alexander, kom je? De dokter komt hier.

Ik heb je, lieverd.

Open de deur.

Alexander, nee.

Stop.

Stop.

Alstublieft, breng me naar het ziekenhuis.

Sint-Anselm, alstublieft. Snel.

Alexander. Wacht.

Snel, alstublieft. - Ik ga zo snel als ik kan, kameraad.

Het is goed. Het komt goed. Papa is er.

Alstublieft, zo snel als u kan.

Ja?

Pardon. Er is een ongeluk gebeurd. Sofia heeft een ongeluk gehad.

Waar is ze? Breng me naar haar.

Ze is niet in het hotel. Alexander bracht 'r naar het Sint-Anselm.

Alexander? Verliet hij het hotel?

Ik moet gaan. Ik moet bij ze zijn. - Nee, je moet hier blijven.

Mensen herkennen je. Ik ga wel. - Zorg dat Sofia in orde is.

Bedankt.

Hoeveel mensen zagen het?

Hij droeg haar de voordeur uit. Het was laat...

dus niet veel gasten, maar personeel...

Hoeveel? - Minimaal een dozijn getuigen.

Inclusief manager Leplevski.

Leplevski? - Leplevski.

Manager Leplevski, tot uw dienst.

Kapitein Abasjev, neem ik aan? We spraken aan de telefoon.

Wanneer vertrok Rostov?

Een uur geleden. Z'n dochter was gewond.

Hij vertrok in een taxi naar het ziekenhuis, veronderstel ik.

Welk ziekenhuis?

Ik weet het niet. Hij droeg haar. Ze was absoluut gewond.

Doorzoek alle ziekenhuizen.

Plaats mannen bij alle in- en uitgangen van het hotel.

Laat me zijn kamer zien.

Graag.

Nu.

Bedankt.

Kom op.

Het is goed.

Hallo. Ik heb hulp nodig.

Sorry.

Alstublieft, help me. Mijn dochter is gewond.

Ze heeft hulp nodig. Wilt u naar haar kijken? Alstublieft.

Wat is er gebeurd? - Ze viel.

Ze bezeerde haar hoofd. Een arts moet naar haar kijken.

Sorry, er is niemand.

Iemand moet naar haar kijken. Alstublieft.

Wacht hier. - Ja.

Blijf bij me.

Er komt iemand... Er komt iemand... Het komt goed.

Zoals u ziet, zijn de bedden onbeslapen.

Ja. Waren er andere getuigen?

Ik. Enkele personeelsleden.

Oké...

Roep ze bijeen.

Ik vraag jullie niet dit zomaar te doen...

en ik snap 't als jullie er niets mee te maken willen hebben, Alexander ook.

Maar jullie zijn zijn enige hoop en we hebben jullie allemaal nodig.

Het maakt niet uit wat jullie met me doen, maar help mijn dochter, alsjeblieft.

Kom mee.

Kom op, lieverd. Kom op.

Leg haar daar maar op.

Wie is hij? - De beste chirurg in heel Moskou.

Hij zal voor Sofia zorgen.

Hoe ver is ze gevallen? Hoe ver? - Zes meter, misschien zevenenhalf.

Haar schedel is zeker gebroken. Er is vast een cerebraal hematoom.

Wat betekent dat? Wat zegt u?

Ze heeft een hersenbloeding gehad.

Dit is een ernstige verwonding.

Ik kan maar weinig doen, of welke arts dan ook.

Doe het dan. En doe het goed.

We moeten meteen opereren om de druk te verlagen. Jongen.

Lieverd. Het is goed, Sofia.

U moet buiten wachten. - Nee, ik blijf bij haar.

Het is niet mijn schuld als zijn aanwezigheid leidt tot infecties.

Hij heeft gelijk. - Ik hou van je, Sofia

Alexander. We moeten gaan.

Nee, ik Ik kan niet gaan tot ik weet dat Sofia in orde is.

Mijn mannen zijn hier over 15 minuten. U moet nu gaan.

Ik kan niet teruggaan.

Het ziet er slecht voor me uit als ik een voortvluchtige help.

Ik begrijp uw situatie en het spijt me.

Ik maak me geen zorgen om mezelf. Ik moet aan m'n vrouw denken.

En een dochter.

Dus u weet dat ik pas kan gaan als ze buiten gevaar is.

Vertel de kapitein wat u weet.

Waar moet ik beginnen? Ik werd geboren in de Kaukasus.

Ik zag hem voor het laatst in de keuken van het Bojarski...

ruziënd met mijn man.

Hij vertelde mij, chef Zhukovski...

dat ik citroen moest gebruiken in plaats van azijn voor mijn borsjtsj.

Denk eraan met wie u spreekt.

Wat een stel clowns.

Voor iedereen die het hotelwezen in wil, is het zeer begrijpelijk...

dat je de branche begrijpt.

Borsjtsj wordt geserveerd met azijn. - Ik begon als piccolo.

Ik wil het niet anders.

Als we bij het onderwerp kunnen blijven.

Alexander? Vertrekken? Nooit.

Binnen.

Kapitein? Mag ik u spreken?

Het gaat om de man die u zoekt.

Ja. Goed.

Met een drankje, misschien?

Dit is een delicate zaak en ik waardeer uw uiterste discretie.

Alexander Rostov verliet het hotel niet afgelopen nacht.

Hoe weet u dat zo zeker?

Hij was de hele nacht bij mij.

Ik haat het toe te geven.

Ik begrijp dat hij een staatsvijand is. Misschien is het daarom zo spannend.

Vindt u ook niet dat de zeer verkeerde dingen zo ongelofelijk goed voelen?

Ja. Ik moet het met u eens zijn...

Nee, nee.

Prachtig.

Het is een familiestuk.

Wiens familie?

Ik weet dat iemand als ik niet met zulke mensen moet omgaan, maar...

Hij is een amusante afleiding. - Iemand als u?

Precies.

Vergeef me. Maar ik...

Ik heb geen idee wie u bent.

Wel, ik...

Ik ben Anna Oerbanova.

Ja, dat zei u.

Ik weet uw naam omdat ik die opschreef.

Maar ik begrijp niet wie u bent en waarom dat zo belangrijk is.

Alexei Nachevko, de minister van Cultuur...

Hij is een vriend van me. Bel hem, hij weet wie ik ben.

Burger Nachevko, ja, hij was minister van Cultuur.

Iemand anders die ik moet bellen?

Is Nachevko weg?

Ja. Permanent.

Hoe laat zei u dat Rostov naar uw kamer kwam?

Dat zei ik niet.

Na zijn dienst. Tien uur, half elf.

Rond half elf.

Weet u, ik moet het vragen...

en vergeef me als het klinkt alsof ik aan uw versie twijfel...

maar als u de waarheid spreekt, waar is Rostov nu dan?

Dat weet ik niet.

Ik denk dat u liegt.

Ik denk dat Rostov het hotel verliet, zoals de manager beschreef.

En als u een voortvluchtige van de staat blijkt te helpen...

dan gaat u naar Siberië.

Maar...

Ik geef u nog een laatste kans.

Alexander was de hele nacht bij mij.

Dan gaan we samen naar uw kamer.

Mijn kamer? - Ja.

U kunt me alles laten zien.

Waar u zich ontkleedde, waar hij u nam.

Toon me iets en dan geef ik u misschien iets in ruil.

Niemand nam, of neemt iets.

Oké.

We zullen zien. Heren?

Verlies haar niet uit het oog.

Ik heb deze verdieping al doorzocht. Jij en jij.

Controleer de kelder. Ga.

Jij en jij. Begin boven, werk je weg naar beneden. Ga.

Mijn mannen zijn er. Het is tijd. U moet gaan.

Dat kan ik niet.

Als ik één van ons moet opgeven, dan bent u het.

Dood heeft uw dochter niets aan u.

Sofia zal ook worden gestraft. - Waarom? Ze heeft niets misdaan.

Ze is uw familie. Dat doen we.

Hoe weet ik hoe het met haar gaat? - Als u mij ziet, weet u het.

Ga terug naar het hotel. Ik heb het geregeld.

Er wacht een busje, Bakkerij Rode Ster.

Goed.

U gaat die kant op. Door de deur op het einde.

Goed.

Kom met me mee, naar de kelder. Nu.

Metropol Hotel?

Ik begrijp het, kameraad.

Die kamers zijn verbonden, ja.

Ik doe het meteen.

Mijn mannen hebben het hotel gecontroleerd en hij is nergens.

We wachten.

Het brood is bezorgd.

Het kwam een uur geleden.

Kapitein Abasjev. Hebt u hem? Waar is Rostov?

Mijn mannen doorzochten het hotel van boven tot onder.

Er staan ook soldaten op elke verdieping.

Hij kan niet terugkomen.

Ik vertelde de kapitein wat er gebeurde.

Ik zag hem vertrekken.

Wat er ook gezegd wordt, Alexander Rostov is hier niet.

Goedemorgen, Vasili. Heb je de krant van vandaag?

Bedankt.

Hoe bent u daar gekomen?

Wat een interessante vraag, maar als u erop staat...

ik opende de deur, klom in de lift, drukte op de knop en voilà.

Ik kan u verzekeren dat hij niet in zijn kamer was.

Waar was u?

Een heer zegt dat nooit.

Zoals ik uitlegde.

Er werd gezegd dat Rostov het hotel had verlaten.

Jij.

Jij zag hem toch vertrekken?

Terwijl hij vertrok, ja.

Zag je zijn gezicht?

Nee. Hij was het absoluut.

Mijn excuses.

Het lijkt erop dat u uw tijd hebt verspild, commandant Glebnikov.

Jij.

Een woordje.

Papa. - O, hallo.

Nee. Voorzichtig. Probeer niet op te staan.

Je ligt in het ziekenhuis. Je bent gevallen.

Ik herinner het me niet. - O, nee.

Wie bracht me hier? - Je papa.

Maar geen zorgen, hij is veilig. Hij is weer in het hotel.

Jij bent veilig.

Hij laat me nooit meer iets doen.

Je liet ons allemaal schrikken.

Maar rust uit.

Laat je papa maar aan mij over.

Olga belde vanuit het ziekenhuis. Ze is wakker en praat.

O, God. Godzijdank.

Ze is bang dat je haar nooit meer alleen laat.

Ze heeft gelijk.

Bedankt. Ik weet niet wat je precies deed, maar dank je wel.

Ik deed het niet alleen. Iedereen speelde een rol.

Ze deden het voor jou.

Het spijt me als...

ik je ooit reden gaf om te denken dat ik je niet genoeg waardeerde in het verleden.

'Als'?

Ik waardeerde je niet genoeg.

En het was moeilijk nergens heen te kunnen terwijl jij door het land galoppeert.

De tournee werd niet afgelast.

Ik kwam terug omdat ik, om een absurde reden, jullie miste.

Sinds ik mijn thuis verliet als kind...

vond ik het beangstigend om op één plek te blijven.

Tot nu.

Ik mis je.

Maar het hoeft niet zo te zijn.

Je kan hier in Moskou blijven, je kan bij me intrekken.

Hemeltje, nee.

Ik neem een suite in het hotel.

Permanent.

Sofia. - Papa.

O, mijn lieve meid.

Papa, je verplettert me. - Het spijt me.

Het spijt me zo.

Weet je zeker dat je dit wilt?

Ik wil het voor jou.

Ik zal onze jaren samen nooit vergeten.

Je was mijn mentor, mijn moeder...

Je was een lastpak.

Ga maar. Verlos hem uit z'n lijden.

Vasili, ik accepteer.

Olga en Vasili waren vijf gelukkige jaren samen...

voor ouderdom onze geliefde Olga wegnam.

Ze was als een oma voor me.

Het Metropol was mijn familie...

Het was de laatste keer die ik me herinner dat we allen samen waren.

Fijne verjaardag.