Original subtitles

Κι άλλο; Φτάνει.

ΕΚΑΤΟ ΚΥΡΙΑΚΕΣ

Απόδοση - Συγχρονισμός - Επιμέλεια © Chaos70

Απρίλης 2024 © Chaos70

- Τι να κάνω; - Αυτό που πρέπει, Antonio.

Umberto, άστο στο Antonio.

- Εγώ θα το 'έχανα. - Όχι, αν χαθεί, ρισκάρουμε υπερβολικά.

- Θα το κάνω. - Αυτός είσαι.

- Οριακά! - Θεού θέλοντος, πάντα.

- Πάντα! - Πάντα!

«Μπονατσίνα».

Υπέροχα! Υπέροχα!

Πάμε, Martin!

- «Μηχανές και Σκάφη»... - Μπράβο σας. Συγχαρητήρια.

«... κερδίζει το τρόπαιο «Πέμπτο Αναμνηστικό του Marco Provero»

και συγχαρητήρια από την ομοσπονδία!

Σκέψου το, άντε.

Θα μπορούσατε να πάτε στους περιφερειακούς διαγωνισμούς.

Περιφερειακούς.

Μπα. Θα πρέπει να τρέχουμε εκτός έδρας. Κι έπειτα τα πηγαινέλα ποιος τα πληρώνει;

Όχι, θα κάνουμε μικρά ταξίδια.

Ο Martin έχει τα δίκια του.

Αυξάνει η ένταση, θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και θα διασκεδάζουμε λιγότερο. Πιστέψτε με.

Παιδιά, νομίζω ότι την κάνω.

Νυχτερινή βάρδια;

Ούτε που θυμάμαι από πότε έχω να κάνω νυχτερινή βάρδια.

Πως τα λες, Maurì. Τα λέμε σύντομα, ε;

Μα καλά... ο άντρας σου συνέχεια λείπει;

Δουλεύει συνέχεια.

Τώρα είναι με την εταιρεία στη Ρουμανία.

Ήξερες ότι έχουν ανοίξει κι εκεί;

Μεταφέρονται για να πληρώνουν λιγότερα το ανθρώπινο δυναμικό.

Μετά θα πωληθούν σε κάποιο fund

και από τη μια μέρα στην άλλη, θα απολύσουν ξαφνικά τους εργάτες

και κάπως έτσι θα βρεθούμε όλοι στον πάτο του απόπατου fund.

Έλα.

Έλα εδώ.

Κι αν σου ζητούσα να τον παρατήσεις για μένα;

Antonio.

Τα θες και τα λες;

Α, οι καλοί λογαριασμοί... Εγώ κι εσύ περνάμε φίνα, αλλά...

Παναζία μου, ούτε να αστειευτούμε δηλαδή. Για όνομα ρε, Adele, έλα!

Τι αστειέμπορας που είσαι!

- Θα πάρεις εσύ; - Ναι, θα σου τηλεφωνήσω.

Διπλοβάρδια, ε;

Γεια, Antonio.

Να δοκιμάσω εγώ;

- Ναι. - Ευχαριστώ.

Με τα δύο χέρια, απαλά.

Πήγαινε.

Έτσι, έτσι, ωραία.

- πως είπες ότι σε λένε; - Enrico.

Enrico Bonacina, είμαι ο γιος του Luigi.

- Του Luigi, του αδερφού του κυρίου Carlo; - Ναι, αυτού.

- Δεν δουλεύεις καιρό εδώ, έτσι; - Όχι, εδώ και λίγες μέρες.

Εγώ είμαι εδώ περίπου 43 χρόνια, ίσως και κάτι παραπάνω.

Πρωτοήρθα όταν ήμουν δεν ήμουν 15 χρονών.

- Και τώρα βγαίνετε στη σύνταξη; - Όχι ακριβώς.

Πριν από ένα χρόνο βγήκα με πρόωρη συνταξιοδότηση

- Δεν υπήρχε πολλή δουλειά πλέον... - [Martin] Ναι, ναι.

Οι μεγάλοι κοστίζουν περισσότερο.

Έτσι ο θείος σου του έδωσε λίγα χρήματα παραπάνω και αυτός...

Τι μαλάκα είναι!

Αυτό που μου έδωσε ο θείος σου ήταν ένα κίνητρο.

Και όταν υπάρχει δουλειά, έρχομαι εθελοντικά.

Ο πατέρας μου, μου είπε ότι ήσασταν ο καλύτερος τορναδόρος στην εταιρεία.

Κάνω ακόμα τον τορναδόρος όταν ο θείος σου ο Carlo με καλέσει.

- Καλή δουλειά, Enrico. Προσεκτικά. - Ευχαριστώ.

Ρε, άντε χέσου πια, άντε!

Επιθεώρηση εργασίας. Μπορείτε να σταματήσετε, παρακαλώ;

Η λίστα όλων των παρόντων εργαζομένων.

Ορίστε, λείπει μόνο ο Antonio που ήρθε να μας επισκεφτεί σήμερα.

είναι ένας από τους εργάτες μας που έφυγε με πρόωρη σύνταξη πέρυσι.

Ήταν στη δούλεψή μας για πάνω από 40 χρόνια.

Έχει έρθει μόνο και μόνο για να μάθει κάποια κόλπα της τέχνης στους νέους.

Υπάρχουν προχωρημένα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από την περιφέρεια.

Κοιτάξτε τέτοιοι τορναδόροι σαν τον Antonio, δεν υπάρχουν.

Συγγνώμη, δεν πληρώνομαι καν. Έρχομαι αυτοβούλως εθελοντικά.

Συγνώμη;

Καριόλη.

Άντε, άντε δουλεύουμε. Άντε!

- Λυπάμαι, Carlo. - Λένε ότι απλώς κάνουν τη δουλειά τους.

Δεν υπήρχε τρόπος να πειστούν.

Καταλαβαίνεις, Antonio.

Δεν μπορώ να σε κρατήσω άλλο εδώ στη δουλειά.

- Φυσικά, αλλά ίσως αν... - Να σε επαναφέρω;

Ε; Antonio, σύνελθε.

Δεν αντέχω πλέον άλλα έξοδα, είμαι οριακά.

Πρέπει να ευχαριστείς τη Παναζία που δεν σου επέβαλε κυρώσεις.

Μάλλον τον Gianni πρέπει να ευχαριστήσετε, ήταν απίθανος.

Εκείνος τους έπεισε.

- Μα τους είπες ότι δεν με πληρώνεις; - Α, ναι, φοβερό σχέδιο.

Να του έλεγα πως σε αντάλλαγμα δε σου χρεώνω ενοίκιο για το μποστάνι

και σου δίνω μαύρα κάθε τόσο για να σε βοηθάω;

Αυτά είναι πράγματα που μόνο οι δυο μας πρέπει να ξέρουμε.

Έλα, μην έχεις τέτοια μούτρα.

Έλα τώρα. Αφού ήρθαν έτσι και πάλι καλά να λέμε.

- Να προσέχεις. - Εντάξει. Ευχαριστώ, Carlo.

Ευχαριστώ.

Κύριε Antonio;

Είναι καλό έτσι;

Κάτσε να δω.

Μια χαρά είναι.

Μπράβο, Enrico.

- Ευχαριστώ. - Καλή δουλειά.

- Μαμά; - Γεια σου, Antonio, εδώ είμαστε.

Τρία.

Καλημέρα, Giulia. Γεια σου, μαμά.

Τέλειωσα νωρίτερα σήμερα.

Μπράβο.

- Μπράβο. - Τέσσερα.

- Antonio; - Ναι;

Πριν φύγω ήθελα να σου πω ότι η μαμά χρειάζεται άλλη μια επίσκεψη για έλεγχο.

και σε συμβουλεύω να κάνεις κάτι και για την ακοή της.

Ναι, φυσικά. Η κόρη μου έχει ήδη κλείσει ραντεβού στον ωτολόγο.

- Ωτορινολαρυγγολόγο. - Ναι, αυτόν.

Γιατί η ακοή της μαμά σου χειροτερεύει και όταν δεν ακούει τα παίρνει μαζί μου.

- Μάλιστα. - Τέλος πάντων, πάω τώρα.

- Τα λέμε την επόμενη εβδομάδα. - Περίμενε Giulia. Σου οφείλω την επίσκεψη.

όχι, όχι. Άστο, την επόμενη φορά, βιάζομαι τώρα. Γεια, Antonio.

- Ευχαριστώ! - Τίποτα.

Πάνε οκτώ μέρες που έχω να δω τη φίλη μου την Camilla.

Μα την είδες χθες. Κάθε μέρα έρχεται, μαμά.

- Αλήθεια; - Ναι.

Έχεις δίκιο. Ναι.

- Μα σου αρέσει; - Ποιος; Η Camilla;

Όχι, αυτό.

Είναι νόστιμο, μαμά.

- Είναι νόστιμο; - Ναι.

- Είναι νόστιμο. Ναι. - Ναι.

Μπράβο, ναι, είναι νόστιμο.

Λοιπόν, Antonio, πως πάει;

Ω, Carlo.

Όλα καλά, εντάξει, ευχαριστώ.

Άκου, ήθελα να σου πω πως λυπάμαι για χθες,

- αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. - Φυσικά.

Αν χρειαστεί όμως, θα μπορούσα και πάλι... Δεν ξέρω με ποιο τρόπο, αλλά...

Για παράδειγμα...

- Τι κάνουμε με το μποστάνι και το κοτέτσι; - Άκου, Antonio.

Από το μποστάνι και το κοτέτσι δεν θέλω τίποτα.

Ο πατέρας μου ήταν γεννημένος γεωργός, για τέτοια πράγματα. Εγώ, δεν.

Εσύ είσαι ισάξιός του, οπότε μου φτάνει να μου φέρνεις κάθε τόσο κάνα δύο αυγά.

Και έτσι είμαστε πάτσι.

- Carlo! Έτοιμο το φαΐ, άντε, έλα. - Έλα να χαιρετήσεις τον Antonio.

Το ξέρεις ότι οι κότες με τρομάζουν.

- Γεια σου Antonio. - Έρχομαι.

Ναι καλά, «έρχομαι», και μετά δεν έρχεσαι.

Θα κρυώσει. Κουνήσου.

Antonio, ορκίσου μου ότι δε θα ξαναπαντρευτείς ποτέ!

- Θέλεις να έρθεις να φάμε μαζί μας; - Όχι, ευχαριστώ, κάποια άλλη φορά.

- Εντάξει. Καλή δουλειά λοιπόν, έλα. - Ευχαριστώ.

Ελάτε, περάστε.

Κυρία, τώρα θα πρέπει να μου πείτε από ποιο αυτί ακούτε καλύτερα;

Μάλιστα, ναι.

Αριστερά ή δεξιά;

Ναι, ναι. Ωραιότατα.

Κυρία Sara, πείτε μου αν ακούτε καλύτερα με το αριστερό ή το δεξί αυτί.

Ναι, ακούω καλά.

Καταλαβαίνετε...

- Μα γιατί γελάς, Antonio; - Όχι, τίποτα, μαμά.

Ακούς καλύτερα από το αριστερό, ή από το δεξί αυτί;

Ναι.

Υπάρχουν ακουστικά που κάνουν δουλειά.

Είναι ακριβά, αλλά τα αξίζουν.

- Πόσο κοστίζουν; - Κυμαίνονται από 4,000 έως 5,000 ευρώ.

Παναζία μου, ένας υποβολέας είναι φθηνότερος.

Ορίστε και η ζώνη.

- Προσοχή, μαμά. - Ναι.

- Γεια σου ομορφιά μου. Όλα καλά; - Ναι, καλά, πολύ καλά.

Άκου, μπαμπά... - Καλημέρα.

Ερχόμαστε αμέσως.

- Εγώ κι ο Chicco έχουμε να σου πούμε κάτι. - Πείτε μου.

Ε, τίποτα. Που είσαι;

Στο αμάξι με τη γιαγιά σου, ήμασταν στον ωτολόγο.

Ναι, σχετικά με την ακοή της. Σε δέκα λεπτά θα είμαστε σπίτι.

Οκ, τότε κλείνουμε σε καμιά ώρα το κατάστημα θα τα λέμε στο σπίτι.

Τι θες να μου πεις; Πρέπει να ανησυχήσω;

Μα όχι, γιατί να ανησυχήσεις! Αντιθέτως.

- Αλλά όχι από το τηλέφωνο, άντε. - Εντάξει.

- Ερχόμαστε, πες γεια στη γιαγιά. - Μαμά σε χαιρετά η Emilia.

Ναι, ναι, το κατάλαβα! Το κατάλαβα!

- Το κατάλαβε. - Ναι.

Γεια, γεια.

Ποιος ήταν;

Η Emilia, η εγγόνα σου.

- Α, ναι. Η Emilia. - Η Emilia.

- Η Emilia. - Ναι.

- Emilia. - Emilia.

Ναι, ευχαριστώ.

Είμαι τρισευτυχισμένος για σας.

Δεν ξέρετε πως περίμενα αυτή τη μέρα. Εσύ το ξέρεις.

Η Emilia μου έχει πει εκατοντάδες φορές πως είχατε μανία με τον γάμο της.

Όταν ήμουν μικρή, παίζαμε συνέχεια τη σκηνή της άφιξής μου στην Αγία Τράπεζα.

- Γέλαγα σαν τρελή. - Σαν τρελή, ναι.

- Το είπες στη μητέρα σου; - Όχι, ήθελα να να το μάθεις εσύ πρώτα.

Μαμά, η εγγόνα σου παντρεύεται!

- Ε; - Η Emilia παντρεύεται, το κατάλαβες;

Η Emilia παντρεύεται, το κατάλαβες;

Συγχαρητήρια, Antonio!

- Μα ποια παντρεύεσαι; - Μα όχι, Camilla!

Όχι εγώ! Η Emilia!

Μπαμπά, σκεφτόμασταν επίσης να μοιραστούμε τα έξοδα του γάμου.

Ούτε για αστείο, όχι.

Μένετε στο σπίτι του Chicco και μπράβο σας,

αλλά ο γάμος είναι δικός μου.

Δεν έχετε παρά να μου πείτε που θέλετε να κάνετε το τραπέζι

και πόσους καλεσμένους θα έχετε.

Επίσης θα ήθελα να συμβάλω και για το μήνα του μέλιτος.

Όχι, ευχαριστούμε Antonio, αλλά για την ώρα δεν γίνεται να κλείσουμε το κατάστημα.

- Εντάξει. - Το φόρεμα όμως θα το φροντίσω εγώ.

Σκεφτόμασταν εκατό καλεσμένους, μεταξύ φίλων και συγγενών.

- Είμαι τόσο χαρούμενος για σας. - Μπαμπά.

Είμαι χαρούμενος, χαρούμενος.

Γεια σου, οπτασία μου.

Καλώς. Κατεβαίνω αμέσως.

- Πού είσαι; - Πίσω από το σπίτι σου, στο πάρκινγκ.

Εντάξει.

Α, τι βλαμμένος που είσαι!

- Γεια σου, Adele. - Γεια.

Χαίρομαι που σε βλέπω ημέρα.

Τι ενθουσιασμός είναι αυτός; Τέτοια χαρά που με βλέπεις;

Πάντοτε.

Χθες έμαθα ότι η κόρη μου παντρεύεται.

- Όχι! Συγχαρητήρια! - Ευχαριστώ.

Πρέπει να σ' εκμεταλλευτώ πριν μου γίνεις παππούς.

- Συμφωνώ. - Όχι, έλα τώρα, τρελάθηκες; Όχι εδώ.

Άλλωστε, ήρθα για να σου το φέρω αυτό.

Τι πράμα;

πως κατάφερες να ξεχάσεις το ρολόι σου;

- Ήταν στο κομοδίνο, Antonio. - Μαζί σου, νιώθω σαν στο σπίτι μου.

- Όχι σου είπα, σταμάτα. - Έλα.

Έχω και μια δουλειά.

Πήγαινε.

Πήγαινε.

Να πηγαίνω;

Πήγαινε.

Γεια.

Γεια σου, Adele.

Τώρα το ακριβές κόστος, δεν το γνωρίζω.

Όλοι οι γάμοι ίδιοι είναι.

Τραπέζι, λουλούδια, φωτογράφιση, φόρεμα.

Όχι, για το φόρεμα θα φροντίσει η Emilia.

Το αυτοκίνητο, οι βέρες.

Συνήθως οι μάρτυρες ασχολούνται με τις βέρες, αν δεν κάνω λάθος;

Ναι, ναι, οι μάρτυρες.

Ναι, αλλά πόσο μπορεί να μου κοστίσει, κατά τη γνώμη σας, όλο αυτό;

25.000 πιστεύω.

Όχι, 30,000.

Αν παντρευτείς σαν το Martin στη Ζάμπια, και 5,000 πολλές είναι!

Συμπεριλαμβανομένων των ταμπούρλων και των ελεφάντων.

- Ενδιαφέρεσαι για ταμπούρλα κι ελέφαντες; - Ούτε καν!

Έλα, αφού δε βλέπεις την ώρα, Antonio!

Δώστα ρε τα χρήματα, μια κόρη την έχεις μόνο!

Και με την ψυχή σου!

Richi!

Ένα καλό μπουκάλι παλαιωμένο κρασί, κλασάτο, αν θες τη γνώμη μου.

- Όχι αυτή την αηδία... - Έλα, κόψε σαλάμι και τυρί, άντε.

Εντάξει.

- Είκοσι πέντε με τριάντα. - Όχι πάνω από τριάντα.

όχι περισσότερα από 30.000.

Λοιπόν, εντάξει.

- Ευχαριστώ, Federico. - Καλημέρα, κύριε Riva.

Παρακαλώ.

- Ω, πόσο χαίρομαι! - Γεια σου, Antonio.

Γεια σου, Aldo!

Γιατί μπαίνεις από αυτή την πόρτα;

- Από εκεί; - Ε.

Επειδή η περιστρεφόμενη πόρτα, αυτή με την ασφάλεια, με αγχώνει.

Εδώ στην τράπεζα το ξέρουν και είναι ευγενικοί.

Με δουλεύουν μεν, αλλά δεν πειράζει, αλλιώς δεν θα έμπαινα.

Το 'χε και ο πατέρας μου. Το 'χουμε οικογενειακώς, ναι.

Τώρα που ανέφερα τον πατέρα μου, πως είναι ο δικός σου;

Ο πατέρας μου είναι καλά.

- Πόσο χρονών είναι τώρα; - Είναι 89.

Και σύντομα 90.

Κύριε Bressanelli, παρακαλώ.

- Τα λέμε, γεια. Χαιρετίσματα στο μπαμπά. - Μείνε ήσυχος, ευχαριστώ. Γεια.

- Όλα εντάξει. Αντίο σας. - Αντίο σας.

- καλώς ήρθες. - Καλά. Ευχαριστώ.

Να 'μαστε.

Λοιπόν, είμαι ο Antonio Riva.

Θα χρειαστώ όχι λιγότερα από 25,000 ευρώ, μάλλον κάντε τα 30,000.

γιατί 5,000 τις χρειάζομαι για τα ακουστικά της μητέρας μου,

δεν ακούει καλά κ.λ.π., κ.λ.π..

Άρα συνολικά 30,000.

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να μπουν 30.000 ευρώ στον λογαριασμό;

- Μια στιγμή, με συγχωρείτε. - Ναι.

Κύριε Riva.

- Μπορείτε να έρθετε, σας παρακαλώ; - Ναι.

Ευχαριστώ.

- Παρακαλώ, καθίστε. - Ευχαριστώ.

- Είστε ο κύριος; - Antonio. Antonio Riva.

Είμαι παλιός πελάτης της τράπεζας. Ήταν και η τράπεζα του πατέρα μου.

Ναι, φυσικά.

Λοιπόν, κύριε Riva, Antonio Riva.

Η υπάλληλος είπε ότι χρειάζεστε

ρευστότητα για οικογενειακούς λόγους, σωστά;

Ναι, παντρεύεται η κόρη μου, η μοναχοκόρη μου.

- Αλλα, να με λέτε Antonio, ε. - Φυσικά, Antonio.

Ονομάζομαι Luca Gilardi, ο νέος διευθυντής του υποκαταστήματος.

Έχουν αλλάξει τόσοι διευθυντές όλα αυτά τα χρόνια, έχω γνωρίσει μπόλικους.

Παλιά δεν ήταν έτσι, ο διευθυντής γερνούσε μαζί μας.

Σωστά, όμως η τράπεζα αλλάζει, εξελίσσεται.

Κι εμείς, ανανεωνόμαστε συνεχώς.

Εγώ, για παράδειγμα, έχω δουλέψει αρκετά στα κεντρικά

και γνωρίζω πολύ καλά τι ανάγκες έχετε εσείς οι πελάτες.

Να, για παράδειγμα, βλέπω ότι οι μετοχές σας πετάνε.

Με...συγχωρείτε, Luca.

Αλλά δε νομίζω ότι έχω μετοχές.

Ήταν ομόλογα, είμαι σχεδόν σίγουρος γι' αυτό.

Και τα ομόλογα έγιναν μετοχές. Δε φαντάζομαι ως δια μαγείας, ε;

Πριν από χρόνια, όταν πήρες το στεγαστικό σου δάνειο από μας,

οι συνάδελφοι σου συνέστησαν να επενδύσεις τις αποταμιεύσεις σου σε μετοχές.

Έχει τη υπογραφή σου.

Και για το καλό σου, ε.

Όποιος σου σύστησε να επενδύσεις τις αποταμιεύσεις σου σε μετοχές,

έκανε πολύ καλά, γιατί οι μετοχές μας τα πάνε καλά.

Σου προτείνω να τις αφήσεις να τρέχουν,

να μην ανακοπεί η πορεία τους, αντίθετα, να το εκμεταλλευτείς.

Άστες να αυγατίσουν την αξία τους με την ησυχία τους.

Μα εγώ...

Νομίζω ότι έχω συνολικά 80 με 85,000 ευρώ,

από αποταμιεύσεις, αποζημίωση, και εταιρικά μπόνους.

- Αυτά είναι ό,τι έχω και δεν έχω. - Ωραία.

Οι αποταμιεύσεις σου, επαναλαμβάνω, όχι δια μαγείας,

αλλά χάρη στη σοβαρότητα της τράπεζάς μας,

και με τις κατευθύνσεις που υιοθετήθηκαν από τους διαχειριστές μας,

έχουν γίνει, επαναλαμβάνω, περισσότερα, από όσο βλέπω.

Θα σου πρότεινα, ή καλύτερα, εμείς σου προτείνουμε,

ένα δάνειο, ένα μικρό δάνειο από μας.

Θα σου διαθέσουμε το σύνολο του ποσού που χρειάζεσαι, τάχιστα.

- Maddalena, 30.000 ευρώ, αν κατάλαβα; - Ακριβώς.

Κανένα πρόβλημα.

Θα μπορείς να αποπληρώνεις το δάνειο με τους τόκους των μετοχών σου,

οι οποίες έχουν μια εγγυημένη απόδοση περίπου 8 με 10 τοις εκατό ετησίως.

- Πολύ πράμα, ε; - Καλά, καλά.

Ξέρετε, κύριε Gilardi, ποτέ δεν είχα χρέη...

Luca. Λέγε με Luca, σε παρακαλώ.

Πίστεψέ με, είναι ένας τρόπος για να μην επηρεαστούν οι αποταμιεύσεις σου.

Εντάξει. Αφού μου το προτείνετε εσείς, τότε εντάξει.

Βλέπετε, παντρεύεται η κόρη μου, τα λεφτά είναι για αυτήν.

- Υπέροχα νέα. - Ναι.

Ακούστε, θα σας διαθέσουμε τις 30.000 που χρειάζεστε στον τρεχούμενο λογαριασμό σας,

και εσείς μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε όπως θέλετε.

Εντάξει; Όλα καλά;

Τώρα, με συγχωρείτε, πρέπει πραγματικά να φύγω.

Συγχαρητήρια και...

- Ευτυχισμένο γάμο στην κόρη σου! - Τέλεια. Ευχαριστώ, διευθυντά. Ευχαριστώ.

Αν έχετε λίγο χρόνο, κύριε Riva, θα χρειαστώ την υπογραφή σας.

Λίγο χρόνο να ετοιμαστεί η σύμβαση και μετά θα τα κάνουμε όλα,

έτσι θα γλιτώσετε το να ξανάρθετε.

Μένω μένω δίπλα, μπορώ να περάσω όποτε σας βολεύει.

Θα δείτε ότι μπορούμε να τα κάνουμε όλα σήμερα.

Οι κάρτες θα φτάσουν αργότερα, σήμερα ξεκινάμε με το δάνειο.

Εντάξει.

Ορίστε. Πρέπει να υπογράψετε όπου σας έχω βάλει τα «Χ».

Στις υπόλοιπες σελίδες αρκεί μια μονογραφή.

- Αντίο σας. - Αντίο, σας ευχαριστώ.

Είμαι χαρούμενος, ξέρεις.

Μου πρότειναν μια λύση που μου φάνηκε συμφέρουσα.

- Καλά. - Το ξέρεις ότι η Emilia παντρεύεται;

- Θέλω να της οργανώσω έναν όμορφο γάμο. - Ω ναι; Δεν το ήξερα.

- Με τον Chicco; - Ναι, είναι πολύ κάλο παιδί.

- Τον ξέρεις; - Εξ 'όψεως.

Αυτό το γάμο ήθελα να τον οργανώσω εδώ και δεκαετίες,

από πάντα, κι επιτέλους.

- καλά. Ευχαριστώ, Federico. - Να σας ανοίξω...

όχι, όχι, κάτσε. Θα ανοίξω εγώ.

- Καλή δουλειά, ε. - Ευχαριστώ.

- Antonio. - Ω, Margherita.

Προσπάθησα να σε πάρω, σου τηλεφώνησα, αλλά τίποτα.

Η μαμά δεν ακούει.

Λοιπόν, η Emilia μου είπε για τον γάμο.

- Μπορώ να περάσω; - Φυσικά.

- Θέλεις να περάσεις να πιούμε έναν καφέ; - Μπα, έχει ένα σημαντικό τηλεφώνημα.

- Δεν έχω καμιά αμφιβολία. - Κόφ' το.

Άσε που μέσα σ' όλα, ο Filippo είχε ραντεβού με τον διευθυντή στην τράπεζα.

Κι αυτός άφαντος.

Δηλαδή πήγε και ο άλλος άφαντος, τρέχα γύρευε το γιατί.

Μην τον κοροϊδεύεις. Σε συμπαθεί πολύ.

Κι εγώ τον συμπαθώ. Στάθηκες τυχερή.

Μμ, ναι.

Ε, λοιπόν...

Έλα, έλα μέσα.

κοίτα ποιος είναι εδώ.

Μαμά.

Μαμά.

- Μαμά. Γεια. - Γεια σου.

Γεια σου, Margherita. Γεια.

- πως είσαι; - Είμαι αρκετά καλά, ναι.

Συγγνώμη, παρακολουθώ τη συνταγή.

- Λοιπόν, μια χαρά τη βρίσκω, έλα πια. - Πάντα χαίρεται όταν σε βλέπει.

Δεν ξέρει ότι έχουμε χωρίσει, ίσως να μην το κατάλαβε καν.

Το κατάλαβα, το κατάλαβα.

Ίσως εσύ να είσαι αυτός που δεν το έχει καταλάβει ακόμα.

Θέλεις έναν καφέ;

Λίγο νερό.

Θυμάσαι πως γέλαγε η Emilia με το παιχνίδι του γάμου;

Η αγαπημένη μου σκηνή ήταν

όταν την συνόδευες στην Αγία Τράπεζα με τα χέρια στο γύψο.

Της Emilia ήταν όταν τη συνόδεψα στην Αγία Τράπεζα με γαστρεντερίτιδα.

Αγάπη!

Σίγουρα δε θες να σε βοηθήσω. Χαρά μου.

Αφού ξέρεις κι εγώ μόνο αυτήν έχω.

Ο γάμος είναι του πατέρα της νύφης. Έλα πια, αφού έτσι είναι.

Αφού με ξέρεις πως είμαι.

Άσε που είναι κάτι που ονειρευόμουν όλη μου τη ζωή, όπως ξέρεις.

Λοιπόν, όπως αγαπάς, Antonio.

Έλα, πάω, ο Filippo είναι κάτω.

Α, άκου, οι γονείς του Chicco θέλουν να κάνουν μια δεξίωση...

Μάλιστα.

Για να ανακοινώσουν τον γάμο σε φίλους και συγγενείς.

- Άσε. - Μας κάλεσαν.

Εντάξει, δεν πειράζει.

Θα δεξιωθούμε.

Πες γεια στον Filippo και πες του να έρθει κι εκείνος στη δεξίωση.

- Σύμφωνοι; - Ναι.

- Και εσύ πες γεια στη μαμά. - Ναι.

- Γεια σου, Marghi. - Γεια.

Γεια, γεια.

- Γεια, Antonio. - Γεια, Chicco.

Αν ψάχνεις την Emilia, θα τη βρεις στο σπίτι. Θα έρθει αργότερα στο μαγαζί.

- Τώρα πάω στον λογιστή. - Καλή διασκέδαση.

Α, ναι, τρελό γέλιο!

- Γεια. - Αντίο.

Ώπαλάκια.

Ήρθα.

Σου έφερα λίγη σαλάτα, αυτή που σου αρέσει τα μάλα.

Περνούσα από δω...

Ναι, έρχομαι.

Μπαμπά τι κάνεις εκεί;

Το τραπέζι μπαλατζάρει.

Ήθελα να βρω το πρόβλημα, μα...

Αυτό είναι, ναι, δεν είναι τίποτα.

Έχω ότι χρειάζομαι στο αυτοκίνητο.

- Έρχομαι αμέσως. - Εντάξει, ευχαριστώ.

Έρχομαι αμέσως.

- Έχει λασκάρει, δώσ' μου ένα λεπτό. - Εντάξει, ναι.

Άκου, είδα τον Chicco που πήγαινε στον λογιστή.

Για δουλειά, να φανταστώ; Όλα καλά με τα λογιστικά του καταστήματος;

Πολύ καλά, αν και κάθε φορά δεν ξέρεις ποτέ τι φόρο πρέπει να πληρώσεις

και όταν τα πληρώσεις, ποτέ δεν ξέρεις αν τα πλήρωσες όλα.

Αν έχεις ανάγκη, το ξέρεις, είμαι πάντα εδώ.

Όχι, όλα είναι υπό έλεγχο.

Ο λογιστής είναι παλιός φίλος, πολύ καλός.

Ωραία.

Μπαμπά, ο Chicco κι εγώ αρχίσαμε να σκεφτόμαστε τις προσκλήσεις

- για να πάρεις μια ιδέα. - Ναι.

Θες να καλέσουμε και την Adele;

Εσύ πως ξέρεις για την Adele;

Μπαμπά, εσύ πάντα μου λες πως ο κόσμος είναι μικρός.

Η πόλη είναι όντως μια σταλιά.

Μήπως σε πειράζει που εγώ...

Όχι, όχι, φυσικά. Είναι η δική σου ζωή.

Είναι μια φίλη, τίποτα παραπάνω.

Και όπως και να 'χει, στον γάμο, όχι.

- Όχι. - Εντάξει.

Ορίστε.

Δε μπαλατζάρει πια.

Άκου, να πηγαίνω.

Θέλεις...

- Θες να σου φτιάξω τίποτε άλλο; - Όχι, όχι.

- Θες έναν καφέ; - Όχι, όχι.

Άκου. Πάω, πάω.

Έχετε διαλέξει εστιατόριο για τον γάμο;

Όχι, μπαμπά, όχι ακόμα. Όχι.

Κάνεις σα να είσαι εσύ αυτός που παντρεύεται!

- Ξέρω ότι το έχεις πει παντού. - Πρέπει να μαζευτώ λίγο.

Ίσως να υπερβάλλω λίγο, ε; Είναι που...

- Εντάξει, άντε. Γεια. - Γεια.

Πόσο όμορφη είσαι.

Και το αγαπημένο μου με το βάδην;

Έτοιμοι. Ορίστε.

Εντάξει. Αν δεν περάσω από τη γιαγιά, τα λέμε στη δεξίωση.

- Εντάξει. Γεια σου, ομορφιά μου. - Γεια.

Κύριε Chang, ένας κύριος.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Πείτε μου. - Χρειάζομαι ένα κοστούμι για μένα.

Για τον γάμο της κόρης μου.

- Τέλεια, γι' αυτό είμαστε εδώ. - Ωραιότατα.

Ένα κοστούμι "sur mesure". Με λίγα λόγια, ένα κοστούμι με κύρος.

Γεια, Federico!

Federico.

Α, καλημέρα, κύριε Riva.

Συγγνώμη, κάτι σκεφτόμουν.

Σκέψεις στην ηλικία σου; Τίποτα το σοβαρό ελπίζω.

Όχι, όχι.

Μην ανησυχείτε.

- Αντίο, και πάλι συγγνώμη. - Γεια.

Κύριε Antonio, πρέπει να σας μιλήσω.

Federico, πες μου.

Ακούστε ό,τι σας πω πρέπει να παραμείνει μυστικό μεταξύ μας.

- Μου το υπόσχεστε; - Φυσικά, χαλάρωσε. Απλά πες μου.

Η τράπεζα που δουλεύω, η τράπεζά σας,

είναι σε κρίση.

Θέλω να πω, οι αποταμιεύσεις σας και οι αποταμιεύσεις όλων κινδυνεύουν.

πως είναι δυνατόν να κινδυνεύουν, έλα τώρα. Κι εσύ είσαι νεοπροσληφθείς, από όσο ξέρω.

Ξέρεις πως λένε την τράπεζα στην πόλη; Το εξομολογητήριο.

Επειδή γνωρίζετε τα πάντα για τους πελάτες, αλλά κι εμείς ξέρουμε τα πάντα για σας.

Όχι τα πάντα, κύριε Antonio.

Πηγαίνετε στην τράπεζα και αποσύρετε τις αποταμιεύσεις σας το συντομότερο.

Πιστέψτε με.

Η τράπεζα βρίσκεται σε δεινή θέση.

Και ευθύνομαι και εγώ για ό,τι συμβαίνει.

Μα πως μπορείς να είσαι τόσο σίγουρος;

Κι έπειτα γιατί μου τα λες αυτά;

Είναι η αλήθεια.

Συγγνώμη αν σας τάραξα.

Λυπάμαι αφάνταστα.

Γεια!

- Γεια, Richi. - Γεια.

- Θα μου κάνεις έναν καφέ; - Αμέσως.

Άκου, Richi.

Ξέρεις τι τρέχει με την τράπεζά μας;

[Έλεγχοι του ΣΔΟΕ στη Λαϊκή και Βιοτεχνική Τράπεζα Εντείνονται οι ανησυχίες των καταθετών]

Φαίνεται ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Μη μου πεις ότι έχεις επενδύσει τίποτε λεφτά σε μετοχές;

Ναι, έχω μετοχές χωρίς να τις έχω ζητήσει.

Όπως και κανένας άλλος, Antonio.

Έπρεπε να διαβάζεις τα συμβόλαια.

Με αυτές τις μετοχές εξαπάτησαν πολύ κόσμο.

Τον Peppo, τον υδραυλικό, τον ξέρεις;

E, ο Peppo είναι φίλος και η γυναίκα του, η Egle, είναι μακρινή συγγενής μου.

Έχει πάθει νευρικό κλονισμό.

Νοσηλεύεται.

Κι εκείνος αυτήν την τράπεζα έχει.

- Πότε αρρώστησε; - Εχθές το βράδυ.

Εντάξει.

Με συγχωρείτε, παρακαλώ, ψάχνω τον κύριο Giuseppe Aldeghi.

- Τελευταίο δωμάτιο στο βάθος αριστερά. - Αριστερά; Ευχαριστώ.

- Egle. - Antonio.

πως είναι ο Peppo;

E, πως να είναι;

- Είχε μια σοβαρή κρίση πανικού. - Μάλιστα.

Έκανε σαν τρελός.

Ήταν τόσο τρομακτικό, Antonio.

- Έλα θα σε πάω να τον δεις. - Ναι.

Α, Peppo... Λοιπόν...

πως πάει; Καλά μου φαίνεσαι, έλα.

Γεια σου Antonio.

Ναι, είμαι καλύτερα, αλλά όχι καλά, πίστεψέ με.

- Μια αγχώδης βραδιά, κατάλαβα, άντε. - Όχι, δεν καταλαβαίνεις.

Όλη μου τη ζωή δούλευα, Antonio.

Πάντα δούλευα τον κώλο μου στο κρύο, στα γόνατα.

Το σπίτι που μένουμε;

Το έφτιαξα με τα χέρια μου, δουλεύοντας κάθε Κυριακή.

τουλάχιστον, Εκατό Κυριακές.

Πάντα αποταμίευα και σα μαλάκας εμπιστευόμουν την τράπεζα.

Πάντα.

Κοίτα, πιστεύω ότι κάνεις λάθος.

Η τράπεζα αντιμετωπίζει κάποια στιγμιαία κρίση.

- Μα θα περάσει, θα δεις. - Antonio, η τράπεζα φαλίρισε κανονικά.

Δεν της έχει απομείνει τίποτα της τράπεζα.

Τίποτα!

Εμπιστευτήκαμε έναν υπάλληλο, ένα ξάδερφό μας.

Γαμημένο καθίκι!

Ηρέμησε, Peppo, ηρέμησε.

Ακούσαμε τις συμβουλές τους

και τους εμπιστευτήκαμε τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής.

Χάθηκαν.

Μα πως χάθηκαν;

- Μα είναι αδύνατο. - Αδύνατο φαινόταν, Antonio.

- Παππού, παππού. - Simone, χαμήλωσε τη φωνή σου.

- Γεια, Simone. Πω πω ένα κουκλί. - πως είσαι;

Γεια.

Γιατί δεν μας αφήνουν να μπούμε;

Ο λογαριασμός μου, των γονιών μου.

Όχι, δε μας δέχονται.

- Ο διευθυντής; - Θα πρέπει να περιμένετε.

Καλά, «πρέπει να περιμένετε». Ψάχνω τον διευθυντή, το Luca.

Με ξέρει, έχουμε οικειότητα.

- Εννοείτε τον κύριο Gilardi; - Ναι.

- Το Luca Gilardi; - Ναι.

Ο διευθυντής μόλις μετατέθηκε σε άλλο πόστο,

κάνει σπουδαία καριέρα.

Και δεν έχει διοριστεί ακόμα νέος διευθυντής.

Ακούστε, δεν με ενδιαφέρει η καριέρα του Gilardi.

Θέλω να μάθω για την δική μου υπόθεση.

Μου είχε πει να είμαι ήσυχος,

όμως ανακάλυψα ότι τα λεφτά μου είχαν γίνει μετοχές και πως απέδιδαν.

Τότε μου είπε να πάρω ένα δάνειο

ώστε να μη χαθούν τα κέρδη των μετοχών.

Κοιτάξτε, οι μετοχές έχουν προς στιγμήν ανασταλεί.

Προς θεού, όχι από δική μας υπαιτιότητα.

Η τράπεζά μας είναι φερέγγυα, και θα ήταν σίγουρα λάθος αν τις ρευστοποιούσαμε τώρα.

Τίποτα. Απλά περνάμε μια στιγμή ελαφρών αναταράξεων, ναι.

Μην ανησυχείτε, ειλικρινά. Όλα είναι εντάξει.

Εντάξει, αλλά μπορώ να δω τη θέση μου; Είναι τα λεφτά μου.

Όχι, πρέπει να σας ζητήσω να περάσετε κάποια άλλη στιγμή.

Αυτή τη στιγμή, λόγω εσφαλμένου συναγερμού,

επικρατεί μεγάλη αναστάτωση σε εσάς τους μετόχους.

Ανησυχώ πολύ.

Μην ανησυχείτε, όλα είναι υπό έλεγχο.

Μα εγώ δεν είμαι μέτοχος. Μπορείτε να ελέγξετε, παρακαλώ;

Όχι, δε μπορώ τώρα, συγγνώμη.

Σας δίνω το τηλέφωνό μου. Καλέστε με όποτε θέλετε.

Ευχαριστώ.

Ναι;

Κορίτσια, με έχετε τρελάνει με αυτές τις συνταγές.

Δεν ξέρω αν ετοίμασα κάτι αρκετά αντάξιο σας.

Και εν τω μεταξύ, σας ετοίμασα αυτό.

Είναι υπέροχο.

Χρειάζεστε κάτι άλλο;

- Όχι, ευχαριστώ, Jacqueline. - Πολύ καλά.

Τι όμορφο όνομα το Jacqueline.

Ξέρεις γιατί τη λένε Jacqueline;

ο πατέρας ήταν ερωτευμένος με τη Jacqueline Kennedy.

Α, τι γλυκό!

- Παρακαλώ, Monica. - Ευχαριστώ, αγάπη.

[ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΩ; ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΕΔΩ]

- Adele. - Ευχαριστώ.

Δεν ξέρω, Adele μου. Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει.

Στα λέω γιατί είχα ανάγκη να τα πω σε κάποιον.

Καλά έκανες.

Αλλά θα δεις, θα διευθετηθεί.

Μιλάμε για μια φερέγγυα τράπεζα,

η οποία ανέκαθεν στήριζε την περιφέρεια και τους επιχειρηματίες της περιοχής,

που απέφερε πλούτο στην πατρίδα μας.

- Είναι που εσύ πάντα ανησυχείς υπερβολικά. - Ναι.

Και τέλος πάντων, αν βρεθείς σε ανάγκη, εγώ είμαι εδώ για σένα.

Ευχαριστώ.

Άκου.

Η κόρη μου ξέρει για εμάς.

Τι πράμα;

Ναι, έμαθε ότι τα έχουμε

και με ρώτησε αν ήθελα να σε προσκαλέσω στον γάμο.

Ήταν ωραία κίνηση, έλα.

Αλήθεια τώρα;

Και πως το έμαθε; Μας είδε;

Δεν μου είπε το πως. Απλώς το ήξερε.

Antonio, γαμώ την πουτάνα μου! Όχι!

Τι γελάς; Δε βλέπεις πως είναι χάλι μαύρο; Το ξέρεις ότι δεν μπορώ να ρισκάρω.

- Απλά πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί. - Όχι, Antonio!

Πρέπει να απομακρυνθούμε.

Ζούμε σε μια τρύπα της επαρχίας, το γνωρίζεις.

- Μα δεν χρειάζεται να ταράζεσαι τόσο. - - - Έλα. Έλα.

Ίσως καλύτερα να μη βρισκόμαστε για λίγο'.

Καλύτερα έτσι, πίστεψέ με.

Δεν μπορώ να ρισκάρω. Είμαι παντρεμένη γυναίκα, γαμώτο!

Πήγαινε.

Adele, σε παρακαλώ.

Από δω οι γονείς της Emilia.

Ευχαριστούμε.

Την προσοχή σας. Κύριοι, πλησιάστε παρακαλώ.

Chicco, έλα. Emilia.

Emilia και Chicco.

Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο.

Ευχαριστούμε. - Ευχαριστούμε.

Και σας εύχομαι να πουλάτε πολλά ρούχα!

Εβίβα!

Εβίβα!

- Στην υγειά σας. - Γεια μας.

Δεν ξέρω γιατί τη φτιάξαμε αυτήν την πισίνα.

Κανείς δεν τη χρησιμοποιεί.

Τι χαζός είσαι. Δεν είναι αλήθεια το ότι δεν τη χρησιμοποιεί κανείς.

Απλά δεν ξέρω κολύμπι.

Κι έπειτα αν γεννηθεί ένα εγγόνι θα τη ευχαριστηθεί αυτό, τι λέτε;

Ένας εγγονός.

Δύο ή τρία εγγόνια θα ήταν επίσης ωραία, τι λέτε κι εσείς;

- Και τέσσερα, μακάρι. - Και πέντε, σωστά;

- Έλα μαμά. - Κύριε Antonio, ήθελα να σας μιλήσω.

Antonio. Ας το κάνουμε Antonio.

Ωραιότατα, Antonio.

Λοιπόν, ο Chicco μου είπε ότι...

Παρακαλώ;

όχι, φυσικά.

Πες μου.

Καλά, περίμενε.

Τώρα πια και οι γονείς του γαμπρού συνεισφέρουν στα έξοδα.

Antonio, θα το ήθελα.

- Πραγματικά. - Όχι, κοίτα.

Είναι μάταιο.

Είναι η εμμονή του από τότε που η Emilia ήταν τόσο δα μικρούλα.

Θεέ μου.

Όχι, όχι...

Ναι, εντάξει, αλλά...

- Τι συνέβη; - Εντάξει, ευχαριστώ.

Θα σε πάρω τηλέφωνο μετά.

Αντίο.

Αγάπη, τι συμβαίνει;

Ε;

Ήταν η Betta.

Μου είπε πως ένας φίλος μας από το σχολείο αυτοκτόνησε σήμερα το πρωί.

Ω, θεοί. Νέος;

Είκοσι οκτώ χρονών, στην ηλικία μου.

- Και ποιος είναι; - Ο Federico.

Ο Federico Bonatti.

Ήταν το πιο ευγενικό, το πιο καλόψυχο παιδί της τάξης.

Πάντα συμπαθούσαμε ο ένας τον άλλο.

Γιατί το έκανε; Τι του συνέβη;

Υπέφερε από κατάθλιψη;

Δεν θυμάμαι να τον έχω δει ποτέ θλιμμένο.

Στο σχολείο ήταν ένας από τους καλύτερους, πάντα χαμογελαστός.

Ίσως κάποιο πρόβλημα υγείας, ή κάποια ερωτική απογοήτευση.

Δεν ξέρω.

Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, δε μπορείς να πεις τίποτα.

Σσσ.

Με συγχωρείτε.

Με συγχωρείτε, υπάλληλος της τράπεζας δεν είστε;

- Πείτε μου, παρακαλώ. - Θέλω να μάθω κάποια πράγματα για την τράπεζα.

Εν ολίγοις, πως πάει, πως...

Διατηρώ λογαριασμό εδώ και πολλά χρόνια στο υποκατάστημα Νο 12.

Καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορούμε να μπούμε στους λογαριασμούς άλλων καταστημάτων.

Συγγνώμη, αλλά πρέπει να πάτε στο υποκατάστημά σας.

Όμως πως τα πάει η τράπεζα; Αυτό μπορείτε να μου το πείτε.

Ισχύει ότι ανά πάσα στιγμή όλα μπορούν να καταρρεύσουν;

Εάν χρεοκοπήσει τράπεζα, και αυτή συγκεκριμένα, θα καταρρεύσει όλη τη χώρα.

Αυτό είναι σίγουρο. Μείνετε ήσυχος.

- Paolo, σε χρειάζομαι. Έλα. - Αμέσως, κυρία διευθύντρια.

Αυτός ο κύριος έχει ένα λογαριασμό στο υποκατάστημα Νο 12.

Ήθελε να μάθει για τον λογαριασμό του, τη θέση των μετοχών του, και εγώ...

Ναι, ακούστε, οι μετοχές έχουν απώλειες 15, 20 τοις εκατό.

Το πολύ λίγες μονάδες παραπάνω.

Δεν έχω το πιο πρόσφατο ενημερωτικό δελτίο, αλλά μην ανησυχείτε.

Θα ανακάμψουν σύντομα.

Η τράπεζά μας έχει υπόβαθρο, θα δείτε.

- Το κατάλαβα, αλλά οι εφημερίδες λένε... - Μην τις διαβάζετε.

Πιστεύετε ακόμα τις εφημερίδες; Για όνομα.

Μα εγώ δεν ήθελα μετοχές, δεν τις ήθελα ποτέ.

Όλοι αυτό λέτε τώρα.

Πάντα όμως υπάρχει μια υπογραφή που αποδεικνύει το αντίθετο.

Όχι επειδή όλα πάνε καλά, αλλά επειδή έχετε υπογράψει...

Τώρα με συγχωρείτε, αλλά έχω δουλειά.

Το φως επιβραδύνει τόσο πολύ,

που στην άκρη μιας τέτοιας μαύρης τρύπας ο χρόνος σταματά.

Δεν κυλάει πια. Αν πλησιάσω εκεί, αν πάω πολύ κοντά,

περνά ένα δευτερόλεπτο για μένα και εκατομμύρια χρόνια για τους έξω.

Άκου, αρνήθηκαν το δάνειο στον Filippo

εκείνος έψαξε και ανακάλυψε ότι η τράπεζα χρεοκοπεί.

Δεν έχεις επενδύσει τις αποταμιεύσεις σου σε μετοχές;

Πες μου την αλήθεια. Δεν μπορεί να ήσουν τόσο τρελός.

Υπέγραψα όπως πάντα, Margherita. Δεν το κατάλαβα.

Νόμιζα ότι ήταν ομόλογα. Τους εμπιστεύτηκα.

Αυτοί τρελάθηκαν, όχι εγώ. Δε με πιστεύεις;

Δεν έχω ιδέα από κωδικούς, υπογραφές, συμβόλαια, μετοχές.

Έχεις διαβάσει εσύ ποτέ συμβόλαιο;

Τα έχεις διαβάσει ποτέ;

Ο καθένας στον τομέα του και εγώ τους εμπιστεύτηκα.

Άκουσέ με, άκουσέ με προσεκτικά.

Τρέχα αμέσως στην τράπεζα και απόσυρε ό,τι λεφτά έχεις,

αλλά κάν' το τώρα!

Ίσως έχεις ακόμα χρόνο.

Αν θέλεις, θα σε συνοδεύσω.

Όχι, δεν μπορώ να πάρω τα λεφτά μου τώρα, θα τα έχανα.

Μου είπαν που θα ανακάμψει σύντομα. Ας περιμένουμε.

Μα με τις μετοχές κινδυνεύεις να τα χάσεις όλα!

Δεν είναι μόνο για τον γάμο της Emilia.

Τα λεφτά αυτά είναι για να ζήσεις.

Antonio, για μια φορά, εμπιστεύσου με.

Πήγαινε και σήκωσ' τα όλα.

Antonio.

Antonio.

Που είναι η Giulia;

Δεν έρχεται σήμερα η Giulia.

- Γιατί δε θα έρθει; - Δεν είναι η μέρα της. Αύριο θα έρθει.

Εντάξει.

Ταύρε.

Έλα σε μένα.

Έλα. Έλα μαζί μου.

Έλα εδώ.

Ταύρε.

Ταύρε, έλα.

Έλα, ταύρε. Περίμενέ με!

Όλα εντάξει, Antonio;

Ναι, μαμά, όλα εντάξει.

Καταλαβαίνω, αλλά πότε μπορώ να περάσω από το υποκατάστημα;

Μα το δάνειο που μου δώσατε...

πως μπορώ να πληρώσω το δάνειο αν ο λογαριασμός είναι μπλοκαρισμένος

και τα ομόλογά μου δεν αποδίδουν πλέον;

Οι μετοχές, κύριε Antonio. Μετοχές έχετε.

Μάλιστα, όμως ο διευθυντής μου είπε...

ότι θα μπορούσα να πληρώνω το δάνειο με τους τόκους αυτών των μετοχών.

Ένας λόγος παραπάνω να μην τις πειράξετε, πιστέψτε με.

Ναι, είναι απλά θέμα ημερών. Τώρα θα πρέπει πραγματικά να σας αφήσω.

Με συγχωρείτε. Θα δείτε, είναι ένα ζήτημα που θα λυθεί σύντομα.

Τι έλεγα;

Antonio!

Antonio!

Η κατσαρόλα ήταν στο μάτι. Το νερό έβραζε, έσβησε τη φλόγα.

Μύριζε αέριο.

Ήμουν στο μπαλκόνι, αφαιρέθηκα για μια στιγμή, ναι.

Δεν έφαγες ακόμα; Να σου ετοιμάσω εγώ κάτι.

Όχι, θα φτιάξω εγώ, ευχαριστώ.

- Όλα καλά; - Όλα καλά, Giulia, όλα καλά.

Γεια, Gianni.

Έι, Antonio.

- Πως και από εδώ; - Ψάχνω τον κύριο Carlo.

- Θα στον φωνάξω. - Ευχαριστώ.

- Όλα καλά; - Ναι, όλα καλά.

Antonio!

- Πόσο χαίρομαι. πως πάει; - Κύριε Carlo, ευχαριστώ.

Καλά. Πολύ καλά.

Ήθελα να σε ρωτήσω για μια πληροφορία.

Πες μου, πες μου.

Ακούγονται φήμες για την τράπεζα, λένε ότι θα χρεοκοπήσει.

Λοιπόν,εσύ τους γνωρίζεις όλους εκεί, ακόμα και τα αφεντικά.

Όλα όσα έχω κερδίσει είναι εκεί μέσα, σε μετοχές,

που δεν γνώριζα καν ότι ήταν μετοχές.

Με έβαλαν να υπογράψω.

Εν ολίγοις, πιστεύεις πως η τράπεζα μπορεί να χρεοκοπήσει; Ξέρεις κάτι;

- Μπορείς να μου δώσεις καμιά συμβουλή; - Μα τι να χρεοκοπήσει; Η τράπεζα;

Έλα τώρα! Μην ανησυχείς.

Μια φάση προσωρινής δυσκολίας, αυτό μάλιστα.

Αλλά χρεωκοπία...

Η τράπεζα πάντα ανακάμπτει, πάντα.

Αν πέσει η τράπεζα, πάμε στράφι όλοι μας.

Όλοι εκεί έχουμε τα χρήματά μας.

Εξάλλου, η τράπεζα είναι πιο παλιά κι από τους δυο μας μαζί.

- Φυσικά. - Λοιπόν;

Ηρέμησε.

Όλοι ηρεμήστε.

- Τώρα, με συγχωρείς, αλλά έχω δουλειά. - Φυσικά.

- Ευχαριστώ, Carlo. - Μην το συζητάς.

Antonio.

Ήρεμα, ε;

Ναι.

Μου είπε ο μπαμπάς σου ότι το νυφικό θα το αναλάβεις εσύ.

Έτσι είναι;

Γιαγιά, θες ένα μήλο;

Ε; Να σου καθαρίσω ένα μήλο;

Ναι.

- Περίμενε. - Ευχαριστώ.

Ω, ομορφιά μου. Τι κάνεις εδώ;

Ήμουν εδώ γύρω και σκέφτηκα να επισκεφτώ τη γιαγιά.

- Της καθαρίζω κι ένα μήλο. - Μαμά.

- Εσύ, είσαι εντάξει; - Ναι.

Ναι, όλα καλά.

Είχα πάει να κάνω κάτι πράματα.

Μα έχεις τόσα να κάνεις στο μαγαζί.

Με ευχαριστεί.

Έλα. Κάτσε μια στιγμή.

πως είσαι; Καλά;

Μπαμπά, ο Chicco κι εγώ σκεφτόμασταν να αλλάξουμε λίγο τα πράγματα.

Σκεφτόμασταν να κάνουμε έναν πιο κλειστό γάμο αυτή τη στιγμή,

μόνο με τους πιο αγαπημένους μας.

Δεν είμαστε τώρα για μεγαλεία, ίσως κάνουμε ένα πάρτι αργότερα.

- Τι λες; - Και γιατί;

Γιατί θέλετε να χαραμίσετε μια τόσο όμορφη μέρα;

Δε συμφωνώ.

Μπαμπά.

Ειλικρινά δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Κοίτα, έτσι το προτιμούμε.

Χμμ; Υπάρχουν άλλες προτεραιότητες αυτή τη στιγμή.

Όχι, δεν υπάρχουν. Ο γάμος σας είναι η προτεραιότητά μου.

Είναι η ανάμνηση που σου μένει μια ζωή.

- Είναι το αγαπημένο μας παιχνίδι. - Και θα το κάνουμε, εντάξει;

Όμως τώρα μπορούμε και χωρίς.

Όχι, μπορούμε χωρίς πολλά πράγματα, αλλά όχι στο γάμο της κόρης μου.

Όχι.

Μαμά, χαίρεσαι που παντρεύεται η Emilia;

Χαίρεσαι;

Α, ναι, χαίρομαι τρομερά!

Και το μήλο;

- Πόσα είναι; - Τρία ευρώ.

- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ, κύριε Umberto.

- Μπορώ; - Ναι, παρακαλώ.

Τα διάβασες;

Όχι.

Η κατάσταση της τράπεζας είναι τραγική.

Είναι θέμα ωρών, να καταρρεύσουν όλα.

Άκου, Antonio.

Κάποιοι φίλοι από το καφέ έχουν οργανώσει μια ομαδική δράση

μιας «ταξικής δράσης».

Είναι μπόλικοι.

Μαζεύονται στον κήπο του δημοτικού μεγάρου.

Ο Colombo, ο λογιστής, είναι αυτός που συντάσσει τους φακέλους.

Μέχρι και δικηγόρο προσέλαβαν, κάποιον πολύ καλό.

Θέλεις να μπεις κι εσύ εκεί;

Μου λένε ότι είναι ο μοναδικός τρόπος.

Δικηγόρο;

Γιατί δικηγόρο;

Μα ναι, δικηγόρο για την αγωγή εναντίον της τράπεζας.

Antonio, πίστεψέ με, είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις.

Με άκουσες, ε;

Πρώτα ενημέρωσαν τους σημαντικούς τους πελάτες.

Όπως το αφεντικό σου.

Τον πρώην εργοδότη σου.

Είχε κι αυτός χρήματα στην τράπεζα, μόνο που αυτός θα πέσει στα μαλακά.

Γιατί τα έχει ήδη σώσει τα λεφτάκια του.

Άφησε μόνο κάτι ψιλά για να λέει μετά πως τα έχασε και αυτός.

Μα όχι, εγώ μίλησα με τον κύριο Carlo και μου είπε να μην ανησυχώ,

- γιατί όλα θα πάνε καλά. - Βέβαια, αλίμονο.

Βέβαια, μου είπε ότι περνά μια στιγμιαία δυσκολία,

πως μίλησε με τα αφεντικά της τράπεζας και τον διαβεβαίωσαν ότι το θέμα θα λυθεί.

Αυτός το έλυσε, τώρα που έχει απομακρύνει το μπαγιόκο του.

Η δική σου φάση είναι διαφορετική, Antonio.

Εσύ είσαι από τους τελευταίους.

Έχεις ανάγκη την ομάδα.

Και πίστεψέ με, είναι τέρμα εξαγριωμένοι.

Και χαιρέτα μου τον κύριο Carlo, όταν τον δεις.

Καπνίζεις;

Καπνίζω.

Με συγχωρείτε, δεσποινίς.

- Με συγχωρείτε; - Τι συμβαίνει;

Με θυμάστε στην τράπεζα;

Τι θέλετε τέτοια ώρα; Τι τρόπος είναι αυτός;

Όχι, δεν ήθελα να σας τρομάξω.

Απλά θέλω να ξέρω που πήγαν τα χρήματά μου.

Είναι τώρα ώρα να μιλήσουμε για τα χρήματά σας;

Το μόνο που θέλω είναι να μάθω είναι τι απέγιναν τα χρήματά μου,

γιατί χάθηκαν, μου τα έκλεψαν.

Ό,τι έχω και δεν έχω είναι σε δαύτη την τράπεζα, οι κόποι μιας ολόκληρης ζωής.

Ακούστε...

Από δω είναι ο σύζυγός μου.

Ήμασταν έτοιμοι να αγοράσουμε ένα σπίτι, το δικό μας σπίτι.

Τον έπεισα να βάλουμε όλα μας τα λεφτά στην τράπεζα.

Κι εγώ τα είχα όλα εκεί.

Πιστέψτε με, δεν ήταν τόσα πολλά, αλλά έφταναν για την προκαταβολή.

Τώρα όμως...

Τώρα με συγχωρείτε, πρέπει πραγματικά να φύγουμε.

Ελάτε αύριο στην τράπεζα και ζητήστε με.

Με λένε Maddalena.

Οι μετοχές σας, όπως βλέπετε, έχουν πλέων μια ελάχιστη αξία.

Αξίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ.

Ζητώντας το δάνειο, πέρα από τη δόση του στεγαστικού δανείου,

οφείλετε πλέον στην τράπεζα και 30,000 ευρώ συν τους τόκους.

Σύντομα θα έρθει η πρώτη δόση.

Με συγχωρείτε, αλλά εσείς δε μπορείτε να κάνετε κάτι;

Όχι, κανείς εδώ δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Κάποιος θα μπορούσε να μου το πει, μπορούσε να με συμβουλέψει να μην το κάνω.

Κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί, διακινδύνευε τη δουλειά του.

Όπως ξέρετε κι εσείς η τράπεζα είναι για όλους μας ένα εξομολογητήριο.

Εμείς σας εμπιστευτήκαμε.

Και σε μας τους υπαλλήλους έλεγαν ότι όλα ήταν υπό έλεγχο.

Μας ανάγκασαν να αγοράσουμε μετοχές.

Είμαι κι εγώ θύμα, πιστέψτε με.

Και ο Federico, ε;

Ναι.

Δεν μπόρεσε να το αντέξει.

Ειδικά την ντροπή.

Με συγχωρείτε.

Αυτό που είπε ο Pietro μόλις τώρα, είναι απαράβατο.

Εσείς δεν είστε μέτοχοι, είστε αποταμιευτές.

Είστε θύματα, όχι δήμιοι. Βάλτε το καλά στο μυαλό σας.

Γνωρίζω την οικονομική κατάσταση πολλών από εσάς.

Έκανα τις δηλώσεις στους μισούς από όσους είστε εδώ.

Η τράπεζα ήταν ο κουμπαράς σας.

Μόνο που κάποιος, νυχτιάτικα, έσπασε τον κουμπαρά

και βούτηξε ό,τι ήταν μέσα.

Μια προδοσία από τους ανθρώπους που θεωρούσαμε οικογένεια.

Τώρα θα ήθελε να πει κάτι ο δικηγόρος Mainetti.

- Παρακαλώ, δικηγόρε. - Χίλια ευχαριστώ. Με συγχωρείτε.

Στη Λαϊκή τράπεζα δούλευαν άνθρωποι που τους εμπιστευτήκαμε

και οι οποίοι μας εξαπάτησαν, όπως πολύ σωστά είπε ο κύριος Colombo.

Άτομα που συναντούσαμε στο καφέ, στην εκκλησία, στο δρόμο.

Είναι κάτι το ασύλληπτο.

Όμως πρέπει να αντιδράσουμε, όλοι μας.

θα δικαιωθούμε και θα βγούμε από αυτή την κακοτυχία μαζί,

ως κοινότητα.

Γιατί είμαστε κοινότητα.

Ο δήμαρχος Zucchi θέλει να μας πει κάτι.

Κύριοι.

Καταρχάς, καλημέρα

και ευχαριστώ πολύ τον κύριο Colombo και το δικηγόρο Mainetti.

Ω. Γεια.

- Γεια σου, Antonio. - Γεια.

Γεια σου, Antonio.

- Umberto. - Βολευτείτε.

Λοιπόν, πως πάει;

Ε.

Συγγνώμη που δεν ήρθα στις προπονήσεις.

Είναι που...

Να σας προσφέρω κάτι να πιείτε; Μια ρακή; Νερό;

Όχι, Antonio.

- Αλήθεια; - Όχι, Antonio, όχι.

Άκου, Antonio.

Τα μάθαμε και...

Θέλαμε να σου πούμε ότι ξέρουμε πόσο πολύ σε απασχολεί ο γάμος της κόρης σου.

Και πως...

Όλα θα πάνε καλά, άντε.

Ο γάμος θα μπορούσε να αναβληθεί.

Είμαι σίγουρος ότι και η κόρη σου συμφωνεί.

Και όπως και να έχει, μπορούμε να σε βοηθήσουμε.

Μα εγώ δεν έκανα τίποτα.

Γιατί να με βοηθήσετε;

Δεν είστε εσείς αυτοί που πρέπει να με βοηθήσουν.

Κοντολογίς, έχουμε κάποιες οικονομίες.

Ευτυχώς που έχεις μόνο μια κόρη!

Μα δεν ξέρω πως θα σας τα επιστρέψω.

Την υποθήκη του σπιτιού την πληρώνω με τη σύνταξη της μάνας μου.

Με τα δικά μου λεφτά, καλά...

Κοντολογίς, όχι...

Θα μας τα επιστρέψεις με την ησυχία σου, Antonio.

Σε ευχαριστώ Martin, αλλά εγώ...

Δεν έχω πια ησυχία, είμαι τελειωμένος, πιστέψτε με.

Ρε Antonio, γαμώ την πουτάνα μου, κι εσύ τα ίδια. Δηλαδή τι...

Έπρεπε να τα βάλεις όλα σε μετοχές;

Maurizio, κι εσύ τα ίδια! Με αυτές τις γαμημένες μετοχές!

Δεν έβαλα ποτέ τίποτα σε μετοχές, δεν είχα ιδέα για μετοχές.

Τους εμπιστεύτηκα! Πάντα τους εμπιστευόμουν!

Μην με κάνεις να νιώθω πιο βλάκας από όσο είμαι.

Χιλιάδες άνθρωποι τους εμπιστεύτηκαν, πίστεψέ με.

Και την πάτησαν.

Η αλήθεια είναι ότι έπρεπε να διαφοροποιήσεις τις επενδύσεις σου.

Να μην τα βάλεις όλα σε ένα μόνο πράγμα.

Δεν είσαι καν συνταξιούχος! Έλα, Antonio, τα έκανες μαντάρα!

Δηλαδή, εγώ φταίω;

Εγώ φταίω που αυτοί οι κλέφτες κατέστρεψαν κι εμένα και μια ολόκληρη χώρα;

Εγώ ο μαλάκας και όχι αυτοί οι εγκληματίες.

Για πες, έτσι είναι; Μόνο δικό μου είναι το λάθος, Umberto; Για πες!

Το λάθος είναι δικό μου; Πέστο!

- Έλα, πέστο μου! Πέστο μου! - Antonio, Antonio.

Antonio.

Antonio.

Antonio.

Πάμε.

Πόσος καιρός πάει που δεν κοιμάστε;

Μερικές νύχτες, αλλά δεν νιώθω κουρασμένος.

Παίρνετε φάρμακα;

Τονωτικά;

Πίνετε πολύ;

Ξέρω την κατάστασή σας, Antonio. Κουράρω πολλούς ασθενείς σαν εσάς.

Όλοι θύματα της τράπεζας.

Και έχω προτείνει σε όλους να συμβουλευτείτε μια ομάδα ψυχολόγων.

Υπάρχουν κάποιοι εθελοντές πολύ καλοί που προσφέρουν στήριξη στις οικογένειες.

Βρίσκονται εδώ κάτω, στη δημοτική βιβλιοθήκη.

Πες τους ότι είσαι ασθενής μου.

Η κόρη μου παντρεύεται, ξέρετε.

Ωραία.

Αυτό θα έπρεπε να σας βοηθήσει.

Όντως.

Ορίστε.

Κλέφτες! Κλέφτες!

Ντροπή! Ντροπή!

Ντροπή!

Ντροπή σας!

Ντροπή!

[Απαιτούμε όλα τα λεφτά που μας κλέψατε. Χιλιάδες εξαπατημένες οικογένειες.]

Ντροπή! Κλέφτες!

Εσείς, κύριε Riva, απλά αντιδράτε στον πόνο που νιώθετε,

το τραύμα που υποστήκατε.

Το άγχος, εάν διατηρείται υπό έλεγχο, είναι μια φυσιολογική αντίδραση.

Την ποσότητα του άγχους είναι που χρειάζεται να ρυθμίσουμε.

Δεν κοιμάστε.

Η στέρηση ύπνου αποτρέπει το ανοσοποιητικό σύστημα

από το να χτίσει την άμυνά του.

Και, αν δεν κοιμάστε αρκετά,

το σώμα ενδεχομένως να μην απωθήσει

ακόμα και επικίνδυνα παρορμητικές συμπεριφορές.

Ξέρετε από που προέρχεται ο όρος αϋπνία;

- Όχι. - Είναι λατινική λέξη.

Κυριολεκτικά σημαίνει έλλειψη ονείρων.

Όμως, πέρα ​​από αυτό,

πιστέψτε με, κύριε Riva,

βλέπουμε εξαιρετικά αποτελέσματα

στους ανθρώπους που παίρνουν μέρος στις θεραπευτικές συνεδρίες.

Όμως, θα πρέπει να το πιστέψετε. Πρέπει να πειστείτε.

Ναι, εντάξει.

Ωραία.

Στο μεταξύ, συνταγογραφήστε αυτές τις σταγόνες από τον οικογενειακό σας γιατρό.

- Είναι μυοχαλαρωτικό, αγχολυτικά. - Ευχαριστώ, γιατρέ.

Θα σας περιμένω. Θα δείτε, όλα θα πάνε καλά. Θα το ξεπεράσουμε.

Πιστέψτε με, καταλαβαίνω το πρόβλημα σας.

Το καταλαβαίνετε το πρόβλημα.

Δεν υπάρχει λόγος να νιώθετε ντροπή.

Κανείς από εσάς δεν πρέπει να νιώθει ένοχος για ό,τι έγινε,

γιατί κανείς από εσάς δεν φταίει για αυτό που έγινε.

Το να χάνεις αυτά που χάσατε εσείς είναι ένα τραύμα, ένα πένθος.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να νιώθετε ντροπή.

Είμαι βέβαιος ότι αυτό νιώθετε είναι αληθινό και είναι λογικό να συμβαίνει.

Είναι μια φυσική αντίδραση.

Ξέρω πως αισθάνεστε.

Να σας κυριεύει το άγχος, να κυριαρχεί στην καθημερινή σας ζωή.

Ένα άγχος που μπορεί επίσης να προκαλέσει κρίσεις πανικού, σίγουρα,

αλλά μιλώντας γι' αυτό και με την κατάλληλη θεραπεία,

μπορούμε τα συμπτώματα αυτά να τα εξαφανίσουμε.

Μαζί, μπορούμε να το ξεπεράσουμε.

Και το πιο σημαντικό,

ο λόγος για τον οποίο είμαστε ενωμένοι εδώ σήμερα,

είναι πως κανείς σας δεν πρέπει να νιώθει μόνος του.

Δεν είστε μόνοι σας. Είμαστε εμείς εδώ για εσάς.

Και θα σας συντροφεύσουμε μέχρι να επιλυθεί το πρόβλημα.

- Γεια σου, μπαμπά. - Γεια.

Τι κάνεις εδώ;

Ήθελα να σου μιλήσω.

Μπαμπά.

Με φρόντιζες καθημερινά για 27 χρόνια.

- Μπορώ να σε βοηθήσω εγώ τώρα; - Όχι, δεν μπορείς.

Μπαμπά, το ξέρω ότι δε σου πάνε όλα καλά,

αλλά είμαι εδώ για σένα.

Πάντα μου έλεγες πως είμαι το πιο σημαντικό πράγμα για σένα.

Ορίστε λοιπόν, εδώ είμαι.

Μπαμπά, θα τα καταφέρεις.

Θα τα καταφέρουμε.

Μου τα πήραν όλα.

Όλα.

Από τη μια μέρα στην άλλη.

Δεν έχω πλέον τίποτα.

Δεν είναι δίκαιο, καταλαβαίνεις; Δεν είναι δίκαιο.

Καταλαβαίνω.

Άσε με να σε βοηθήσω όμως.

Πρέπει να συνέλθεις. Δεν φταις εσύ.

Όχι, μόνο εγώ φταίω. Εγώ φταίω για όλα.

Μπαμπά, άσε με να σε βοηθήσω!

Άσε με να σε φροντίσω εγώ μια φορά.

Μα δε θέλω να σου γίνω βάρος.

Δεν θέλω.

Δεν είναι δίκαιο.

Ηρέμησε, έλα πια! Ηρέμησε, θα στρώσουν τα πράγματα.

Θα στρώσουν, θα δεις.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Antonio. - Γεια, Richi.

Πολύ ωραίο κοστούμι.

- Γεια σου, ομορφιά μου. - Μπαμπά.

Σε έπαιρνα στο σπίτι, μα που είσαι;

Είμαι εδώ στο καφέ, στου Richi.

Είσαι καλά όμως, ε;

Η γιαγιά είναι καλά, ε;

Ναι, όλα καλά.

Η γιαγιά έφαγε, εγώ έφαγα, όλοι φάγαμε.

Και ο Richi έφαγε.

Ωραία. Άκου, να τα πούμε, μπαμπά. Θέλω να σου μιλήσω.

Σε λατρεύω, δεν ξέρεις πόσο.

Σε φιλώ πολύ πολύ, αγάπη μου.

Γεια, Richi, φεύγω.

Περάσαμε όμορφα, ε;

Δεν έχω παράπονο.

Γεια.

Γιαγιά;

- Καλημέρα, κύριε Riva. - Ναι.

Antonio!

Τι κάνεις εκεί;

Τι σε έπιασε; Έλα, άστο να πάει!

Μόνο τα λεφτά μου θέλω. Φέρτε μου το διευθυντή να μιλήσω.

- Εγώ είμαι ο νέος διευθυντής. - Ορίστε, ωραία.

Τώρα τράβα και τηλεφώνα στον παλιό διευθυντή, το Luca Gilardi.

Τηλεφώνα του, τέλειωνε!

Αυτόν το σκατιάρη!

Δώσ' μου το νούμερο του Luca Gilardi.

Είσαι λάθος.

Πρόσεχε, έτσι θα βρεθείς σε δύσκολη θέση.

Τον γνωρίζω. Είναι ένας από τους εργάτες μου, ένας υπέροχος άνθρωπος.

Ναι, έτσι μπράβο. Τώρα βγες κι εσύ έξω, βγείτε όλοι έξω.

Εκτός από τον διευθυντή και τη γραμματέα.

Συγχωρέστε με. Τα λεφτά μου πίσω θέλω μόνο.

Δεν θέλω τα λεφτά των άλλων, εντάξει;

Δώσ' μου τα λεφτά μου και φεύγω!

Έξω! Όλοι έξω! Έξω!

Έξω!

Antonio.

Εσύ τη σκαπούλαρες, ε;

Τα γλίτωσες τα φράγκα σου.

- Σε είχαν προειδοποιήσει. - Όχι.

Ναι, βλέπεις, εγώ είμαι από τους τελευταίους.

Δεν έχουμε εναλλακτική. Την πληρώνουμε για όλους.

Όχι, όχι. Απλά κάνε λίγη υπομονή, θα σε αποζημιώσουν.

Γιατί να με αποζημιώσουν; Δεν ξόδεψα τα λεφτά μου.

Εγώ είμαι αποταμιευτής!

Ε! Φύγε λοιπόν!

Βγες κι εσύ έξω! Δρόμο! Δρόμο!

- Έξω! - Antonio.

Σκατά.

Σκατά.

Συνέχισε να καλείς τον Gilardi.

- Αυτόν το σκατιάρη! - Κανείς δεν απαντά!

Συνέχισε!

- Άλλο νούμερο. Άλλο νούμερο. - Ναι.

- Τηλεφώνα! - Να δοκιμάσουμε άλλο νούμερο.

Ναι.

Όποιος σε συμβούλεψε να επενδύσεις τις αποταμιεύσεις σου σε μετοχές,

έκανε πολύ καλά.

Σε συμβουλεύω να τις αφήσεις να τρέξουν.

Ώστε να επωφεληθείς από το ράλλυ τους.

Κι ακριβώς για αυτόν το λόγο, εγώ, αν μου επιτρέπεις...

Η τράπεζα ανακάμπτει, πάντα.

Ευτυχισμένο γάμο στην κόρη σου.

Απαντήστε, παρακαλώ.

Είμαι ο διαπραγματευτής της αστυνομίας, με ποιον μιλάω;

- Είμαι ο νέος διευθυντής της τράπεζας. - Δώστε μου να μιλήσω με τον κύριο Riva.

Θέλει να σας μιλήσει.

θα μιλήσω μόνο με το Luca Gilardi, τον παλιό διευθυντή.

Μόνο με τον Luca Gilardi.

Θέλει να μιλήσει μόνο με τον κύριο Gilardi. Ναι.

Τον προηγούμενο διευθυντή του υποκαταστήματος.

Θέλω να μιλήσω μόνο με τον Luca Gilardi.

Δεν θέλω να μαλώσω και να μιλήσω με κανέναν άλλον, μόνο μαζί του.

Συγνώμη, συγνώμη.

Κύριε Riva.

Βγείτε έξω, σας παρακαλώ.

- Μπορούμε κι έξω να μιλήσουμε με τον Gilardi. - Με συγχωρείτε.

- Έρχεται. - Μπορώ να σας πω κάτι;

Σας νιώθουμε.

Κάτσε. Έλα.

- Σας νιώθουμε. - Τι μου λες;

Θέλεις να μου δώσεις εσύ πίσω τα χρήματά μου;

Μόνο ένα πράγμα ήθελα στη ζωή μου:

οργανώσω και να πληρώσω το γάμο της κόρης μου.

- Ένα πράγμα. - Δεν φταίμε εμείς.

Δεν μπορούσαμε να μην ακολουθούμε τις άνωθεν εντολές.

Δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά.

Διακινδυνεύαμε τη θέση μας.

Δεν μπορούσατε να παρακούσετε τις εντολές αυτές, ε;

Δεν το καταλαβαίνατε ότι με αυτές τις οδηγίες,

σιγά σιγά θα πέθαινε τόσος κόσμος;

Ότι υπήρχε κόσμος που αργοπεθαίνει.

Είσαι συνένοχος. Είσαι συνένοχος με αυτούς τους εγκληματίες.

Είστε κι εσείς εγκληματίες!

Χειρότερα. Είστε δειλοί!

Δειλοί! Δειλ...

Ορίστε.

Τώρα σκέψου τον πόνο που νιώθει κάποιον σαν εμένα που τα έχασε όλα.

Ο πόνος μου είναι εκατό, χίλιες φορές πιο δυνατός από το δικό σου.

Βγες έξω και κάλεσε αμέσως γιατρό.

Μην κλαψουρίζεις.

Ο πόνος σου θα φύγει, ο δικός μου όχι.

Ο κύριος Gilardi έφτασε.

Βγες. Ας μιλήσουμε έξω.

Θέλω να του μιλήσω εδώ μέσα,

εδώ που με συμβούλεψε να πάρω το δάνειο.

Και θέλω τα λεφτά μου πίσω, τα θέλω εδώ και τώρα.

Πες τους ότι τα ζητά ένας αποταμιευτής.

- Ένας αποταμιευτής. - Εντάξει.

Αλλά μαζί με τον κύριο Gilardi θα μπω κι εγώ.

Γαμώ την πουτάνα μου! Εμπιστεύεστε αυτόν, και όχι εμένα, ε;

Αυτό είναι απίστευτο, γαμώτο! Έγινε αυτός το θύμα.

Όμως ξέρετε τι έκανε ο Gilardi;

Έκανε κάτι φρικτό!

Φρικτό!

Έκανε κάτι φρικτό!

Antonio, δεν μπορώ.

Γαμώτη, δεν με εμπιστεύονται.

Ο κύριος Gilardi δεν θα μπει.

Μα εγώ δεν θέλω να σκοτώσω τον Gilardi, γιατί δε θα το καταλάβαινε.

Θα το γούσταρα, όπως όλοι οι άνθρωποι που κατέστρεψε,

αλλά αν τον σκότωνα, δεν θα το καταλάβαινε.

Δεν είναι δυνατόν. Βγες έξω, σε παρακαλώ.

Δεν με εμπιστεύονται. Εμπιστεύονται αυτόν, αλλά όχι εμένα.

Είμαι τόσο πολύ κουρασμένος.

Ήμουν πολύ καλός εργάτης, ξέρεις.

Ένας πολύ καλός εργάτης.

Πάντα ήμουν περήφανος, όπως αν ήμουν ένας καλός γιατρός,

ένας καλός διευθυντής τράπεζας.

Ε.

Άκουσέ με.

Πρέπει να μου κάνεις μια πολύ μεγάλη χάρη.

Πρέπει να πεις στην κόρη μου ότι λυπάμαι.

Μόνο αυτό.

Ότι λυπάμαι.

Ήρθα εδώ για να σας κάνω να καταλάβετε τι έχετε κάνει.

Μόνο αυτό.

Απόδοση - Συγχρονισμός - Επιμέλεια © Chaos70

Απρίλης 2024 © Chaos70

Τα τελευταία χρόνια δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ έχουν γίνει καπνός σε τραπεζικά κραχ.

Λίγοι προνομιούχοι κατάφεραν να διασώσουν τα χρήματά τους.

Εκατοντάδες χιλιάδες δεν τα κατάφεραν. Αυτή η ταινία είναι αφιερωμένη σε αυτούς.