Original subtitles

Umrzesz, Amaro! Strzelaj, by zabić.

Dorwij braci, Amaro i Álvaro!

Stracicie głowy, tak jak zrobili z Lampião!

Umrzesz, Amaro!

NOWI ROZBÓJNICY

Co jest nie tak z Dilvânią?

To bardzo stara sprawa.

Zaczęło się, kiedy pracowały z Dinorah w domu Deocleciano.

Czasami jest lepiej.

Tylko Bóg wie dlaczego.

Nawet stąd,

z konfraterni, ludzie odeszli, bojąc się, że się zarażą.

W końcu tylko ona zachorowała.

Musimy zaplanować, co zrobimy z tą gotówką.

Jak zabierzemy ją na aukcję? W worku po kukurydzy?

Musimy znaleźć sposób.

Udowodnić, że gotówka jest czysta.

Skąd powiemy, że wzięły się pieniądze?

ZAKON TRÓJCY

Stąd.

Czyli skąd?

Przekażemy je konfraterni.

Macie konto bankowe?

Licencję biznesową?

- Identyfikator podatkowy? - Dla konfraterni?

Skąd.

Musimy się tym zająć.

Potrzebujemy źródła, z którego pochodziłyby pieniądze.

Mamy prawniczkę.

Jest dobra.

To wystarczy?

Ale aukcja jest w piątek.

To mało czasu, Zeza. Nie wiem...

Czemu nie?

Te rzeczy wymagają czasu.

Nie da się tego zarejestrować na czas.

To w Fortalezie.

Słuchaj...

Gdybyśmy znaleźli sposób,

by to wszystko...

załatwić?

Co myślisz?

Może uda mi się wysłać go do Curró.

I zobacz, czy się uda...

Nie. Nie mamy czasu na Curró.

Ja się tym zajmę.

Chodź tu, Valdemir. Spójrz na tę dostawę.

To bydło jest za chude na rzeź.

- Odeślij je z powrotem. - Dobrze.

Cześć, Ubaldo.

Nie, nie martw się. Wyślę ci adres.

Dobrze?

Nie ma za co.

- Co to za Ubaldo, Lei? - Nie pamiętasz go, Paulino?

Wrócił do Cratary.

- Syn Vaqueiro? - Tak, to on.

Nie umarł?

Naszych ojców zabito, gdy wyjechał.

Zeza i Dilvânia proszą, żebym pomogła znaleźć mu mieszkanie.

Dinorah go nie chce.

Jego własna siostra go nie chce, więc czemu cię to obchodzi?

Chcę pomóc Zezie.

- Jedziesz ze mną? - Dokąd?

Nie ma mowy, Lei.

Po co jechać tam, gdzie jest gorąco?

Podrzuć mnie do domu i jedź sama.

Halo!

TY W NAJLEPSZEJ FORMIE

Przepraszam.

To był dom wujka Vicente.

Nie było go tu od jakiegoś czasu.

Rzucił wszystko, by otworzyć piekarnię w São Vicente.

- São Vicente w São Paulo? - Tak.

Uwielbiał plażę.

Teraz mieszka w miejscu bez widoku na ocean.

Chodź zobaczyć podwórko.

Jest ogromne.

Jest dużo cienia, nawet sad.

Przynajmniej kiedyś był.

Biegaliśmy tu kiedyś.

Pamiętasz?

Nie.

Twojemu drugiemu ojcu to się spodoba?

Będzie musiało.

Powiedz mi coś, Ubaldo...

Jak nazywa się jego choroba?

Pompego.

Choroba Pompego.

Nie słyszałem o niej wcześniej. Nie ma na nią lekarstwa.

Tak, ale jest leczenie.

Dziękuję.

Nie musisz mi dziękować.

Nie ma za co.

Coś nie tak?

Jest za słodka.

A jaką lubisz?

Jakbyś czegoś potrzebował,

dzwoń.

Możemy skierować wodę stąd?

Prywatna droga, nazwalibyśmy ją twoim imieniem.

Byłoby świetnie.

- Wszystko gotowe. - Nie byliśmy umówieni?

Przepraszam pana.

- Nie. - Próbowałam.

W porządku.

Cześć, piękna.

Jak się masz?

Afrânio właśnie wychodził. Siadaj.

Pani Leite.

Gdzie jest woda Cratary?

- Vilminha, przynieś jej wody. - Dobrze.

- I kawę. - Dobrze.

Gastão, zgłoszę cię do prokuratury.

Czemu tak zaczynasz rozmowę?

To bardzo proste, nawet dla ciebie.

Nie ma wody, nie ma bydła.

Bez bydła nie ma mięsa.

Bez mięsa nie ma miejsc pracy dla elektoratu.

Nie możesz tego zrozumieć?

Leinneane, powiem ci coś.

Niektóre problemy dotyczą ratusza,

a niektóre przemysłu mięsnego. Jak ten.

Mój ojciec nauczył mnie mówić szczerze.

Twój ojciec miał swoją szansę. Czasy się zmieniły.

Powiedziałbym, że dzisiaj jest lepiej niż kiedyś.

Panie burmistrzu.

Nic się nie zmieniło od 40 lat.

- Czas na zmiany. - Wiesz, co powinnaś zrobić?

Otwórz te drzwi, wyjdź tam i powiedz to ludziom.

Proste.

Przekaż wszystkim pozdrowienia.

Witam, pani Zezo. Znowu się zepsuł?

Tak, Moacir. Zepsuł się.

Znowu? Mój Boże...

Jak się masz?

- Jestem jak ten wentylator, zepsuty. - Idealne wyczucie czasu.

Naprawdę?

Jest bardzo podobny do Amaro.

To jego syn.

Jego syn? Nigdy się nie poznaliśmy.

Panie Moacir, szukam sklepu w Cratarze...

żeby tu zainwestować.

To miejsce jest w ruinie. Nie warto.

- Możemy to naprawić. - Naprawdę?

Zorganizujmy sklep,

kupimy komputer, zorganizujemy księgowość...

I chcesz w to inwestować?

Możesz mu zaufać, Moacir. Ubaldo jest księgowym, może pomóc.

Moglibyśmy pomalować sklep, żeby przyciągnąć więcej klientów...

- A ja co będę robił? - Pan?

Dla pana nic się nie zmieni.

Ja zajmę się resztą.

Nie mamy nawet wody do picia. Macie szczęście, że mam dobry humor.

Jak wy możecie to znieść? Pieprzcie się.

- Nie do wiary. - Udało ci się?

Oczywiście, jak zwykle. Zrobione.

Identyfikator podatkowy.

„Zakon Trójcy, organizacja religijna”.

Religijna?

Tak.

- Więc jesteś święta? - Tak.

Idę!

Co ci zrobiłam, że każesz mi czekać w tym upale?

Trzymaj.

- Co to? - Prezent.

Pamiętasz?

Pewnie nie.

Nie.

Jesteśmy rodziną, Ubaldo.

Nasza polityka jest wynikiem tej relacji.

Wasza.

Nie mam z tym nic wspólnego.

To ty tak myślisz.

Nie, nie zaczynaj tego.

Nie mam nic wspólnego z tą pieprzoną polityką.

Wiem.

Bardzo dobrze.

Więc to część twojej polityki?

Nie.

To nie polityka.

Robię to prywatnie.

A ty?

Co zrobisz?

Ubaldo!

Pospiesz się!

Rusz dupę!

Ubaldo!

Brałeś prysznic?

- Cześć, Lei. Przepraszam. - Cześć, Dinorah.

Wybacz.

Co się tak ślimaczysz?

Zaczekaj.

Dokąd to?

Proszę.

Dalej.

Jedziemy?

DEPOZYT

SALDO KONTA 311 145,00 REALI

Hej, Vaqueiro!

Trzymaj.

Traktuj swoich klientów dobrze.

Otwierasz salon kosmetyczny i traktujesz ludzi jak śmieci?

Fajnie jest mieć salon fryzjerski.

Kurwa! Uważaj.

Specjalizuję się w nietypowych włosach i farbach do włosów.

Trzymaj, stary.

Wszyscy twoi klienci będą kobietami.

A ty? Ładnie by to wyglądało.

Przefarbuj się na mahoń. Będzie ładnie.

- Pieprz się. - Chodź do mojego salonu.

- Co zrobisz z pieniędzmi? - Diana.

Mieszka z matką w Fortalezie.

Fajnie!

Ale widzieliśmy.

- Przestań, kuźwa! Uważaj! - Kurwa!

- Przestań z tym gównem. - Co to?

Sami faceci, niczym banda gejów.

Kupiłem sklep pana Moacira, Eletronave.

Chcesz ze mną pracować?

Brzmi nieźle.

Hej, Sabiá!

Lepiej znajdź kogoś innego do pracy w twoim barze. Dostałem awans.

Podgłośnij!

Świętujemy! Ubaldo Sp. z o.o.

- Przestań! - Obiecuję, że cię nie okradnę.

Omiń tę piosenkę. Przypomina mi moją byłą. Możesz?

- Tomada, Duzentos, chodźcie ze mną. - Jasne.

- Kto jeszcze? - Wszyscy!

- Dalej. - Ty nie grasz.

- Kretyn. - Kopnij piłkę. Dawaj!

Hej, frajerze!

Chodźmy!

- Dalej! - Dawaj!

- Zaczynamy mecz! - Czekajcie, kuźwa.

Tutaj! Do mnie!

Kij ci w oko!

Co, kuźwa?

Kurwa!

- Był faul, kuźwa! - Faul!

Czemu nie zrobisz tego swojej matce?

Uspokójcie się!

Co, kurwa?

Pieprz się!

Pierdol się!

- Rzuć piłką w swoją matkę! - Hej, czekaj...

Kopnij piłkę!

Zostaw mnie!

Kurwa, dalej!

Nie możesz tak robić!

Masz szczęście, że nie trafiła mnie w twarz!

Myślę o przyszłości, Dinorah. Nie tylko o dzisiaj.

Oni o tym nie myślą, więc nie rób tego.

Zestarzejesz się, okej?

Zestarzejesz się.

Jesteś dość pijany, żeby tańczyć?

Gdy tańczę z tobą, wariuję.

Chcę później grilla.

Podoba ci się posiadanie całej tej ziemi?

Tak. Będzie jeszcze aukcja, ale prawie się udało.

Prawie się udało.

- Wiesz, co powinniśmy zrobić, Dinorah? - Co?

Zamieszkać razem.

Ty i ja w domu. To powinniśmy zrobić.

- Chcesz być mężem farmerki? - Powiedz to jeszcze raz.

- Jeszcze raz. - Chcesz być mężem farmerki?

Tak!

Chcę.

Mąż farmerki. Właśnie.

Nieważne.

Dalej. Wstawaj, synu.

Zjedz coś na kaca.

Jesteś w złym stanie.

Dokumenty do aukcji zostawiłam na półce.

Sprawdź, czy wszystko jest w porządku.

Ja...

Chcę przeprosić...

za tamtą kolację.

Za kolację?

Mój...

Nie przejmuj się tym. Daj spokój.

Pamiętasz coś?

Pamiętam drogę, na której tata wsadził mnie do samochodu.

Potem wyjechałem do São Paulo.

I to wszystko.

Jak się tam znalazłem z dokumentami?

Nie powiedział ci?

Chcę to usłyszeć od ciebie.

Zginąłbyś,

gdybyś tu został.

Poprosiłam Ernesto, by cię zabrał.

Kto zabił Amaro?

Maleiro. Kto inny?

Chcieli dorwać klan Leite,

ale twój ojciec stanął im na drodze.

Wciąż ich ścigają.

A co z moją matką?

Twoja matka?

Znalazła się w złym miejscu...

w niewłaściwym czasie.

Wzięłam twoje dokumenty i poprosiłam Ernesto, żeby cię zabrał.

Chciałam cię tylko uratować.

A teraz ty wróciłeś, by uratować nas.

Ten region stanowi problem.

- Kto dokonuje zakupu? - Ten, tato.

On to kupuje, a my kupujemy od niego.

Naszym agitatorem jest Malta.

Pracował na twojej farmie, możesz nie pamiętać.

Zamknę to tutaj i otworzę tam.

Sprywatyzujemy drogę i nazwiemy moim imieniem.

Afrânio, pokaż mu projekt.

Jeden problem na raz.

- Dziękuję, Afrânio. - Nie ma za co.

Dziękuję.

Co z projektem?

Nie miałem się tym zająć?

Synu,

nadzorowałem wiele projektów.

Ten jest dużo starszy od ciebie.

Chcę te ziemie, rozumiesz?

Kup je wszystkie na aukcji.

Jestem już zarejestrowana. Maria Dinorah.

Dzień dobry.

- Cześć, jak się masz? - Świetnie, powodzenia.

- Cześć, Ubaldo. - Jak się masz?

Wszystko dobrze.

Cześć, Ubaldo.

Cześć.

Dzień dobry.

To jest aukcja Skarbu Państwa w Cratarze

i okolicach.

Całkowita wartość przedmiotów aukcji wynosi do 12 milionów reali.

Można płacić w ratach,

ale wymagany jest depozyt w wysokości 20% ceny.

Numer działki 1072.

Cena wywoławcza to 53 000 reali.

Minimalna oferta to 3000 reali.

Pięćdziesiąt trzy.

Pięćdziesiąt trzy dla pani.

- Ktoś jeszcze? - Sześćdziesiąt.

Sześćdziesiąt, pan w niebieskim.

Daję 63.

Sześćdziesiąt trzy dla pani.

Siedemdziesiąt pięć, po raz pierwszy.

Po raz drugi.

Daję 75.

Siedemdziesiąt pięć.

Po raz pierwszy.

Po raz drugi.

Sprzedana panu w niebieskim.

Następna działka, numer 7423.

Cena wywoławcza 90 000 reali.

Minimalna oferta to 10 000.

Sto pięćdziesiąt.

Sto pięćdziesiąt?

Ktoś jeszcze?

Po raz pierwszy.

Po raz drugi.

Sprzedana!

Następnie działka nr 2346.

Cena wywoławcza 170 000. Minimalna oferta to 10 000 reali.

Kto pierwszy chce licytować?

Sto siedemdziesiąt tysięcy reali dla pani.

- Sto osiemdziesiąt. - Sto osiemdziesiąt, pan w niebieskim.

- Sto dziewięćdziesiąt. - Sto dziewięćdziesiąt dla pani.

Jeszcze ktoś?

Daję 250!

Dwieście pięćdziesiąt!

Słyszałem dwieście pięćdziesiąt.

Dwieście pięćdziesiąt dla naszego przyjaciela.

Dwieście pięćdziesiąt. Ktoś jeszcze?

Daję 260!

Dwieście sześćdziesiąt dla pani.

Po raz pierwszy.

Po raz drugi...

Czterysta sześćdziesiąt.

Czterysta sześćdziesiąt to dużo pieniędzy za tę działkę.

Dużo pieniędzy, o rany!

Czterysta sześćdziesiąt po raz pierwszy.

Po raz drugi.

Jeden milion.

- Jest pan zarejestrowany? - Ja jestem. Daję milion.

- Milion? - Tak.

- Po raz pierwszy... - Co?

Po raz drugi...

Milion po raz drugi...

- Sprzedane! - Co?

Właśnie tak!

To koniec, przyjacielu.

Milion reali, przyjacielu.

Frajer.

Sprzedana za milion reali licytującej numer 13.

Słuchajcie,

straciłam wszystko.

Wszyscy stracili.

Rozejrzyjcie się.

To nie tylko nasze domy, to nasze jedzenie,

nasza historia.

Wiem.

Wiem. Ale co miałam zrobić?

Musisz im pomóc.

Stracili domy.

Prosiłem cię o jedną rzecz.

Jedną! I wszystko spieprzyłeś.

Jak teraz osuszymy to gówno?

Ty powinieneś odebrać.

Witam, panie senatorze.

W dobrym stanie.

A niech mnie...

„W dobrym stanie”?

Te auta są zajebiste.

Spójrz.

Jest gorące.

Spodziewam się jeszcze trzeciego.

- Jest w drodze. - Kradzione?

A co? Powinienem je kupić w salonie?

Są kradzione tylko, jeśli nas złapią.

Pewnego dnia

ktoś straci przez to palec.

Wyczyścimy je?

To jest zajebiste.

To łatwizna. Chcę zobaczyć, jak to robisz.

Przetestujemy je?

Chciałeś wszystko zmienić.

Dobry sprzęt, zorganizowana ekipa... Wszystko już masz.

Ale pomyślałem sobie...

Co właściwie się zmieni?

Dobra, przestańcie!

Gdyby wykorzystali wam córkę...

jako ludzką tarczę na masce samochodu, co byście zrobili?

Musimy wyrolować banki,

nie biednych pracowników, którzy muszą płacić rachunki.

Rabujecie banki, nie ludzi.

Chcę Ameaço i Tirolesę przy wjeździe do miasta.

Dinorah, Lino, Sivirino, Duzentos pod drzwiami banku.

Sabiá, Jeremias, wybuchowy duet i ja wchodzimy do środka.

Nie działamy w pojedynkę.

Jesteśmy w tym razem.

Kiedy działamy?

Chcę pieprzonej forsy!

RODZINA LEITE PAKOWANIE MIĘS

- Co on tu robi? - Będziesz teraz z nim pracował, Gastão.

Curimbaba kiedyś dla mnie pracował, jest świetny.

Wiele się od niego nauczysz.

Witam, panie burmistrzu.

Jestem tu, by pomóc.

Jak on pomoże?

Dowie się, jak kobiety Vaqueiro zapłacą za ziemię.

Dalej, strasznie mi gorąco.

- Kurwa, czas zaszaleć! - Dalej, frajerzy!

- Jedziemy! - Wziąłeś wszystko?

Obrabujemy kolejny pieprzony bank!

- Szaleństwo! - Jedziemy!

Czas ruszać!

Dalej, kuźwa! Jedziemy!

TYNKOWANIE CRISTO

Napisy: Anna Kurzajczyk

Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger