Original subtitles

Dit spul is zo koud.

Over een paar minuten is het minder. Het lichaam went eraan.

- Wanneer verlies ik mijn haar? - Dat gebeurt niet bij iedereen.

Dit is veel beter dan bestraling. Dat is veel harder.

- Je hangt maar wat rond, Bill. - Wil je nog een deken?

Nee, maar wil je in de wachtruimte wachten?

- Natuurlijk. - Dank je.

Bel Maria. Amanda's kinderen komen vanavond eten.

Ze willen haar favoriet, kip cacciatore.

En laat Maria Poll bellen, zij hebben die San Marzano pruimtomaten.

En laat haar de ontbijttafel net zo dekken als een pizzeria...

met rood-witte geruite tafelkleden. Dat zullen ze leuk vinden.

- Moet ik het niet afzeggen? - Nee. Natuurlijk niet.

Prima.

San Marzano pruimtomaten, dan weet ze het wel.

Mijn moeder…

Mijn moeder was zo sterk, ondanks...

hoe oneerlijk het allemaal was.

Ze leerde me om sterk te zijn.

Zelfs toen een genadeloze slang leugens en valse geruchten verspreidde...

die jullie elkaar ook doorvertelden.

Dit leidde zelfs tot daadwerkelijke moord...

en geen verzonnen moord door de walgelijke fictieschrijver Capote.

- Ze kon alleen vrede vinden… - Heeft niemand dit nagelezen?

…door zelfmoord te plegen.

Ik ken die Bernini. Faun Teased by Children.

Het moet in The Met staan, wat het ook kost.

Gaat het, lieverd? Speelt de malaria op?

Ja, vast een overblijfseltje uit een van de jungles.

Ik ben een beetje moe. Zullen we van onze lunch genieten?

Je bent 'moe', Babe, omdat je niet weet wat je met deze vreselijke situatie moet.

Zullen we het nu niet over Truman hebben? Ik wil 'n fijne lunch met m'n vriendinnen.

- Heeft hij contact met jullie gezocht? - Natuurlijk. Ik heb een kaartje gekregen.

Hij is nu in Hollywood, hij acteert in een belachelijke klucht.

Neil Simon. Maar hij glibbert wel terug. Hij is geniepig.

Lee, Slim. Jezus, kom op. Jullie hoorden Babe. Hou erover op.

We gaan lekker lunchen met een goede fles Pouilly-Fumé...

en thuis een dutje doen.

We moeten een gesloten front vormen.

Hij gaat het proberen via degene die het meest kwetsbaar is.

Dat is Babe, met haar is hij het hechtst.

- Als je dat niet wil accepteren, sorry… - Was.

- Was het hechtst. - Nou, er is altijd een lichtpuntje.

We hebben nog steeds de beste tafel en we hebben elkaar.

CZ. Hoor je jezelf? Alsof je hem verdedigt.

We hebben elkaar? Natuurlijk.

De reden dat we deze tafel hebben, is omdat wij klandizie genereren.

Notabene jij, CZ. Denk je dat ze hier komen vanwege de salade niçoise?

- Ze komen vanwege ons. - Babe, luister.

Sommige vriendschappen gaan gewoon voorbij. Zelfs bij zussen, zoals je weet.

Het doet veel pijn als een vriendschap wordt beëindigd...

zeker tussen vrouwen. Dat doet pijn. Soms meer dan bij mislukte relaties.

De vriendschappen van vrouwen...

lijken bijna op een leger.

Dat moet je koesteren, want er is altijd iets anders of beters.

Een betere, andere vriend in de toekomst.

- Het gaat om de misogynie. - Vrouwenhaat, ja.

En misschien zijn homoseksuele mannen daar gevoelig voor.

Misschien denken ze allemaal zo over ons.

Ik had het nooit van hem verwacht. Die afkeer waarmee hij schrijft.

Truman houdt van vrouwen, dat is wel echt zo.

Nee. Jij vangt niet de klappen op van zijn afkeer tegen ons. Tegen mij.

Dat ik zo dom ben om misleid te worden...

en Bills leugens, allemaal openbaar.

Was ik de enige die de walging las? Hij vindt ons walgelijk.

Babe, je bent niet de enige. Hij was ook gemeen over mij.

Maar ja, dat zag ik ook, verdomme.

Hoe hij menstruatie beschrijft, alsof het middeleeuwse horror is.

Alsof vagina's van vrouwen poorten naar de hel zijn.

We kunnen maar één ding doen.

Jullie moeten het beloven.

We zijn een front en we vernietigen hem.

Beloof me dat jullie standvastig blijven.

Ik doe mee, schat.

Als je uitgaat, doe dat dan met andere homo's, heel opzichtig.

Zij die tweede keus zijn na Truman.

De feestjes waarvan Truman geniet? Nee.

Het is Bill. Bill Blass.

Charmant, beleefd, grappig, weet wat je nodig hebt.

Truman kan met niemand mee. Hij zit thuis in dat zielige flatje.

Geen briefjes meer.

Retour afzender

Geen van zijn woorden. Geen bloemen. Zorg dat hij weet dat je ze weigert.

Bedankt.

En weiger z'n telefoontjes.

Want hij zal drinken, bellen...

huilen, pleiten, smeken en stom lachen.

CZ, wat?

- Ik vind het gemeen en harteloos. - CZ, laat ons niet in de steek.

Weet je, soms ben ik gewoon zo moe van ons allemaal...

van dit alles.

Ik ga er nog dood aan.

Pardon.

Liefs, Truman

Capote v. The Swans

GEBASEERD OP HET BOEK 'CAPOTE'S VROUWEN' VAN LAURENCE LEAMER

Ja, dit is Truman Capote voor Mrs Paley.

Ja, dit is Truman Capote weer voor Mrs Paley.

Ja, niet beschikbaar. Zeg haar dat ik heb gebeld.

Wilt u dat doen? Het is belangrijk.

En zeg haar dat ik in Californië ben als ze het vraagt...

vanwege het tijdsverschil. Bij Joanne Carson.

Het is hier drie uur later.

Vroeger.

'Je hebt je lezers jarenlang belazerd.

Je martelde ons met verrassende eindes die nergens op sloegen.

Je maakte het onmogelijk te raden wie de dader was.

Maar nu zijn de rollen omgedraaid...

en wanneer de wereld leert dat ik je te slim af was'…

Mr Capote, ze wachten op u.

'En wanneer de wereld leert dat ik je te slim af was'…

Wanneer de wereld leert dat ik je te slim af was…

Ik ben inderdaad Lionel Twain.

Jullie zijn allemaal zo lang zo slim geweest...

dat jullie niet meer weten hoe je bescheiden moet zijn.

Je hebt je lezers jarenlang belazerd.

Je martelde ons met verrassende eindes die nergens op sloegen.

Je introduceerde...

personages in de laatste vijf pagina's, die eerder niet in het boek voorkwamen.

Je hebt…

Je hebt…

Aanwijzingen en informatie achtergehouden.

Je hebt…

Aanwijzingen en informatie achtergehouden.

Je hebt me gekwetst.

Jullie allemaal.

Ik deed wat ik doe.

Wat dacht je…

Tekst.

- Jezus. Wil je dit stoppen, Robert? - Cut.

- Het spijt me. - We kunnen je tekst opschrijven.

Het gaat wel. Bedankt.

Bedankt.

- Je moet naar een arts, Truman. - Het gaat wel, echt. Bedankt.

Gaan we nog een keer?

- Huize Paley. - Martha, toe, wil je me doorverbinden?

- Het is belangrijk. - Momentje.

Van Bill, met meer dan al mijn liefde met mijn hele hart voor altijd

Martha, wil je me hiermee helpen?

- Ja. - Dank je.

Mr Capote hangt aan de lijn.

Ik ben niet beschikbaar.

Mr C, het spijt me. Ze is nu niet beschikbaar.

- Wil je zeggen dat het belangrijk is? - Dat zal ik doen. Bedankt. Tot ziens.

Dat sieraad staat u heel mooi, Mrs Paley.

Zodra de klok tikt, houden ze van je.

Lieve Heer, zet deze zwakte om in kracht.

Laat me in deze strijd vertrouwen op uw goedheid en hoop putten uit het geloof.

Die was toch vies.

- Hoe gaat het vandaag met haar? - Naar verwachting.

Bedankt, lieverd.

Jezus, Babe. Wat is dit allemaal?

Vingervlugheid, Slim.

Wist je dat bijna al deze stukken cadeaus van Bill zijn, na z'n affaires?

Die affaires houden geen stand, maar de sieraden wel.

- Ga zitten. Ik wil het laten zien. - Als je het maar niet aan me geeft.

Je zult alles nodig hebben. Ik wil het niet.

Ik kan je verzekeren dat je voor het ziekenhuis geen dure ring nodig hebt.

Moet je zien.

Precies gemaakt zoals Bill het wilde, volgens hem.

Ik wil gewoon pragmatisch zijn. Plannen maken voor de toekomst.

Kom op. Moet je zien. Geweldig, toch? Toe, neem er een paar mee.

- Kom op. - Nee. Jezus, Babe.

Ik speel dit spelletje niet met je.

Volgende zomer versla ik je met tennis. En nu ophouden, anders ga ik weg.

Kom op. Doe niet alsof je ze niet wil.

Die daar. Toe maar.

De Verdura.

Jezus. Voor welke affaire was dit z'n goedmakertje?

Happy.

De first lady van New York, Mrs Happy Rockefeller.

Ik accepteer 'm alleen om ermee te pronken bij haar.

Dit is het echte juweel.

Wij. En wat onze vriendschap is.

Mannen zijn zo zielig. Ze kunnen dit niet eens.

Ze kunnen zich alleen in en uit de problemen kopen.

Die heb ik van Truman.

Een cadeau van Audrey Hepburn toen ze Breakfast at Tiffany's maakten.

Zeg maar niks over hem. Dat doen we vandaag niet.

Ik mis hem. Het is moeilijk. Ik weet niet hoeveel tijd er nog is.

En weet je, hoe wij vrouwen zijn…

- We herinneren ons de pijn minder dan… - De leuke tijden?

Ik weet niet meer wat leuk is en ik weet niet…

Wat ik dan nog moet doen.

We gaan door, Babe. Zo werkt het.

Ga maar verder, hier is niets te zien.

Als iemand kan doen wat Truman ons aandeed en ermee wegkomt...

heeft niks meer betekenis. En zo wil ik niet leven. Echt niet.

Hé, Slim. Hoe gaat het? Heb je je pillen genomen, schat?

Daar hoef je me niet aan te herinneren.

Als je jezelf nuttig wil maken...

ga dan de keuken in met mijn recepten en leer hoe je een simpel gerecht maakt...

zodat je je kleinkinderen kunt voeden als ik niet meer leef. Voor je volgende vrouw.

Oké, luister. Genoeg. Je moet sterk zijn.

- Voor hem? - Nee, Bill… Dat zijn jouw zaken. Truman.

Hij is terug en probeert op allerlei manieren weer binnen te komen.

Wat voor roofdier is ook zo?

Want alles in het leven gebeurt ook in de natuur.

Maar ik kan geen verband vinden met Truman Capote.

Niets in de natuur doet alsof hij van je houdt en wil je dan opeten.

Niets.

Het wordt een enorm succes. Voor mij, en misschien voor Peter Sellers.

Joanne Carson heeft wat stukjes gezien en vindt het geweldig.

Volgens haar wordt het een hit.

CZ, je hebt een rare uitdrukking op je gezicht.

Is er iets mis met de vis? Je lijkt boos op 'm.

- Eerlijk gezegd komt het door jou. - Jij ook al, dus? Jij bent ook boos op me.

- Mijn god, het is maar een boek. - Maar een boek?

Die pagina's gaan over je vriendinnen.

Ik ben in elk geval hier, Truman. Ja, laten we erover praten.

Wat je hebt gedaan, is op elke manier fout.

Ik heb geprobeerd je te begrijpen. Kun je het uitleggen?

- Het is fictie. - O, ja?

Je was zo afgestompt dat je niet eens sommige namen hebt veranderd.

Je was een klootzak en je weet het.

Waarom is het zo moeilijk voor iedereen om het idee te accepteren...

dat de samenleving vol zit met geheimen, leugens, loyaliteit en toespelingen...

en dat dat het waard was om te onthullen?

Wat denken ze dat ik doe? Ik schrijf. Ik luister altijd.

Dat verdwijnt niet zomaar de ruimte in. Ik neem het op, want zo werkt onze wereld.

Wat dacht je van fatsoen? Respect voor geliefden.

Discretie, in godsnaam. Wederkerigheid. Wat dacht je daarvan?

Ik ben een artiest, ik kan niet voldoen aan dezelfde codes van goede manieren.

- Truman, hou toch op. - Waarom kan niemand verder kijken...

en het schrijfwerk zelf waarderen? Het klopt namelijk, het is een verslag.

- Betekent dat dat ik niet van ze hou? - Nee, uit die pagina's blijkt geen liefde.

Het is een collectie van wrede snijwonden, zonder verdoving.

Het kan wel kunst zijn en misschien wordt het ooit zo gezien...

maar de prijs lijkt mij te hoog. Ik snap niet dat dit het jou waard is.

Is dit wat je wilde?

- Verguisd en verbannen worden? - Nee, natuurlijk niet.

Ik mis Babe.

Ik ben hard bezig om mezelf te reconstrueren. Echt.

Ik drink heel weinig.

Ik raap mezelf bij elkaar en wil me steeds verontschuldigen...

maar ze neemt niet op.

Kun jij niet iets doen?

Kun je met haar praten?

Ik maak me zorgen om je.

Je gaat zo zorgeloos om met al je gaven en je eigen leven.

Je vriendschappen, maar ook je talent.

Babe… Ik weet het niet.

Ik zal het proberen.

Beloofd.

Ik heb nog niks met Thanksgiving. Mag ik naar jou in Palm Beach komen?

Wat ben je toch een klein kind.

Wat een puinhoop.

Natuurlijk mag je komen met…

O, lieverd, toch.

Nu kom je in de problemen.

Lady Keith is er.

Sorry dat ik zo onaangekondigd langskom.

Julie Canter vroeg me met haar naar het pand verderop te kijken.

Hoe is het met Mercury?

We gaan net wandelen, er is iets met z'n hoef. Ga je mee?

Ja, graag.

Lief paard is Mercury, hè? Sterk, loyaal, geen verrassingen.

Totaal niet hetzelfde als mensen. Daarom zijn ze vast onze vrienden.

Oké, genoeg codetaal, Slim. Wat heb ik nu weer gedaan?

- Lunch met de verrader. - Jezus. De man lijdt.

- Kom op, Slim, kunnen we dit oplossen? - Je bent zo'n goede vriendin.

Je bemoeit je nergens mee. Dat bewonder ik, echt waar.

Maar ik zit er middenin en dit gaat over Babe. Oké?

- Heb je iets gevats te zeggen? - Ik weet niet hoe gevat dit is.

Eerlijk?

Er zat wel een zekere waarheid in, toch?

- Daarom is iedereen zo boos. - Pas op.

Zeg dat niet in m'n eigen allée.

Truman had gelijk over Bill Paley.

Hij had het niet zo openbaar mogen maken, maar hij had gelijk.

Misschien zijn bepaalde dingen waar. Ik ga Bill Paley zeker niet verdedigen.

Maar Truman heeft Babe gekwetst.

Onze Babe. En daarmee is hij wel echt over een grens gegaan.

Hoe dan ook, ik kwam om dit te bezorgen. Van Babe. Ze wil dat jij het krijgt.

O, god. De Verdura?

- Waarom? - Omdat dat is waar we nu zijn.

Snap je? Ze had het zelf willen geven, maar ze is te zwak voor de reis.

- De chemo maakt haar kapot. - Wat moeten we doen?

We kunnen niet veel doen.

Maar één ding: nodig Truman niet uit met Thanksgiving.

Ik wil niet boos op je zijn.

Dat kost ons beiden te veel moeite. Nodig hem niet uit, het kan niet.

Laat hem in z'n eentje bevroren kalkoen eten in Sagaponack.

Huize Capote, u spreekt met Petunia.

Dag, Petunia, lieverd.

Je klinkt niet zo goed.

Maar ik maak m'n beroemde suikeramandelen om mee te nemen en die zullen...

samen met een stevige borrel, alles beter maken.

Als ik niet eerst zelfmoord pleeg.

Ik droom al over je kalkoen en vooral je rauwkost.

- Wat voor saus gebruik je daarvoor? - Mierikswortel-dip.

Met crème fraîche.

Nou, dan voel ik me een echte WASP uit Connecticut.

Eten we van de groene majolica?

Ik ben bang dat ik slecht nieuws heb. Ik kom maar niet van die griep af.

Zeg je af?

- Er is niks aan te doen. - Oké, lieverd.

- Sorry, ik moet gaan. De arts is er. - Beterschap, schat.

Papa, wil je erover nadenken?

Het zou fijn zijn. Misschien komt mam ook. The Plaza heeft een goed buffet.

Je hoeft geen kalkoen te eten.

Dat is het fijne aan die plek. Ze hebben ook biefstuk.

Niet iedereen houdt van kalkoen.

- Het hoeft geen kalkoen te zijn. - Weet ik. Lief zijn, oké?

Oké, ga maar.

De teksten in deze show zijn zo goed.

Tennessee zou jaloers zijn.

Het geheim is dat ze van elkaar houden, hoe slecht ze zich ook gedragen.

- Moet je niet inpakken voor Florida? - Dat gaat niet door.

CZ is verkouden, wat in Palm Beach hetzelfde is als bang.

De uitnodiging is ingetrokken.

Joanne Carson redt de boel.

- Morgenavond naar LA. - Truman.

Ik vier Thanksgiving met m'n kinderen.

- En wie stopt er wortelen in pekingeend? - Ik vier het niet met jou.

Het ironische is dat als je de wortelen wil vermijden...

- je alleen wortelen overhoudt. - Truman, hoor je me?

Waarom zou je nucleaire gezinnetje Thanksgiving met jou vieren?

Ze zijn verdergegaan.

Er zitten geen bitterzoete Thanksgiving-buffetten met ananastaart...

en krabdip in The Oak Room in deze aflevering van Family.

Wil je weten waarom?

Omdat niemand zou geloven dat de klootzak van een bankier...

die zijn vrouw en kinderen verliet, thuis weer hartelijk ontvangen zou worden...

zodat ze kunnen doen alsof het een kleine crisis was.

Ze weten te veel. Ze weten dat pappie...

een derderangs flikker uit de buitenwijk is...

die z'n onbesneden penis...

in de prachtige reet stopt van Amerika's beste levende auteur...

van wie hij de manager zou moeten zijn, maar hij is slechts…

Wie denk je dat je voor je hebt, verdomme? Kijk me aan.

Speel dat spelletje nooit meer met mij. En praat niet over m'n kinderen...

alsof het namen zijn op een pagina die je schrijft.

Vond je dat lekker?

Mrs Paley.

- Bedankt. - Natuurlijk.

- Babe. - Jack.

Ik weet wat je komt vragen.

Hij is er erg slecht aan toe zonder jou.

Kun je misschien…

Kunnen we binnen praten?

Het is niet goed.

Hij is in elkaar geslagen.

Ik ging erheen. Die bankjongen was…

Jack.

Het is net een dodendans, Babe. Hij heeft vergiffenis nodig.

Ik ben geen dominee. Ik ben niet zoals jij.

- Mijn contract met hem is niet hetzelfde. - Dat van jullie is langer en dieper.

- Daar gaf hij niets om toen… - Toen wat? Toen hij over je schreef?

Het ging niet over jou. Het ging over hem.

Er is iets in hem dat ziet hoe mensen zich gedragen...

zoals astronomen sterrenbeelden zien. Dit is zijn reflex.

- Het argument dat talent een excuus is. - Natuurlijk niet.

Maar als een deel van je nog wil, zou je hem echt redden.

- Wat er nog over is van z'n leven. - Hij moet zichzelf redden.

Nee. Jij bent zijn enige kans.

Niets wat ik zeg, maakt een verschil. Ik zie dat hij wordt opgevreten door…

Een kanker?

Waarom blijf je terugkomen, Jack?

Denk je dat je sterk genoeg bent om hem te overleven?

Hoeveel heeft hij je afgenomen?

Zorg goed voor jezelf.

John, dit is vermoeiend. Wat dacht je van een wapenstilstand?

Thanksgiving is de enige feestdag waar ik onvoorwaardelijk van hou.

Je houdt nergens onvoorwaardelijk van.

Geef me even.

Dank je.

- Hoi, lieverd. - Hallo. Ik heb cadeaus bij me.

Bedankt.

Fijne Thanksgiving.

- Waarom zit je vriend in de auto? - John wil dat ik een huis koop in Malibu.

Kleine prins pauper pruilt.

Zodra hij weet dat er een Manhattan op hem wacht, komt hij wel.

Hoe laat eten we?

Over een uur, maar er zijn snacks en drankjes.

- Hou je van nacho's en tamales? - Heerlijk.

Weet je wat dat is?

Ik leg deze even in de keuken.

Truman, kom binnen.

Ik ben zo dankbaar dat we elkaar hebben.

Om vriendschap te hebben. Mensen met wie je het leven kunt delen.

Een leven.

Dit jaar mag Slim het gebed doen.

Laten we handen vasthouden.

Gezegend zijn de handen die dit eten hebben bereid.

Moge die handen en de onze, en onze lichamen, gezond zijn en snel genezen.

Dank u, Heer, voor dit voedsel dat we gaan eten.

Gezegend zijn onze vrienden en familie en al onze geliefden.

Gezegend is moeder aarde, vader hemel en de zon.

Ik bedank de handen die het hebben bereid...

en zij die aan deze tafel zitten om het te delen.

En dat we hier samen onder één dak kunnen genieten van deze zegeningen.

Dit voedsel is geboren uit de overvloed van deze aarde in warm zonlicht...

goede grond en koele regen.

Moge het ons voeden in lichaam en geest...

en ons voorzien van alle goede en levende dingen.

We danken u ook voor wat we dit jaar niet hebben...

want we vertrouwen erop dat u dat uit goedheid heeft achtergehouden...

en in uw goddelijke bescherming van ons.

Amen.

Ik heb liever een traditioneel gebed van Long Island, maar goed.

- Wie snijdt de kalkoen aan? - Ik doe het wel. Pardon. Sorry.

- Kom op. Verdomme. - Let maar niet op John.

Hij doet alsof ik het ben.

Ik neem nog een drankje. Een echte.

Voorzichtig.

Ik hou van de leegste kamer op een feestje.

- Een screwdriver graag, lieverd. - Mr Capote, natuurlijk.

Fijne Thanksgiving.

- Carlos, toch? - Bijna.

Ik denk dat u de laatste wodka heeft opgedronken.

- Ik ben zo terug. Er is nog ergens 'n fles. - Beloof je dat? Ik ben wanhopig.

Zo niet, kun je dan ergens iets lekkers halen, waar het nog open is?

Dit is voor de moeite, Diego.

- Niet Carlos, mijn god. Diego. - Ik regel wel iets.

Doe je m'n rits even?

Zo, mijn jongen.

Je bent dik geworden, hè?

En je was zo, zo mooi.

Te mooi.

Een normale jongen zou de schoonheid ontgroeid zijn en harder zijn geworden.

Maar jij...

jij bent zacht geworden.

En de drank.

- Jezus. - Dat zit in het bloed, moeder.

Dat zit in het bloed.

- Dat hoorde bij de Faulks, toch? - Laat gewoon los, schat.

Je hebt het werk gedaan.

Je hebt het gedaan, allemaal voor mij.

Dus je kunt loslaten.

Wat heb ik voor jou gedaan?

- Je hebt me gewroken. - Is dat zo?

Dat wist ik niet.

Al die mensen bij wie ik wilde horen...

al die mensen die geen tijd voor me hadden...

die vrouwen uit de hoge kringen van New York...

die niks met me te maken wilden hebben.

Net als je zwanen.

Je wist hoe ik me voelde.

Zuidelijk.

Vreemd. Een beetje ordinair.

Een spektakel.

Net als jij.

Dus je hebt ze uitgeschakeld, toch?

En dat deed je op een briljante manier...

met chirurgische precisie.

Met zoveel...

diepe haat.

Dus…

Wat nu, moeder?

Het wordt tijd dat je je bij me voegt.

Laat me weer je moeder zijn.

Truman, waar ik ben en waar jij heen gaat...

kan een moeder een belangrijke gids zijn.

Kom op, lieverd.

Je bent er al bijna.

Je arme hart is verpakt in vet.

En je lever is zwaar aangetast.

In deze zak heb je slaaptabletten...

in een klein pillendoosje van Tiffany dat Babe je gaf...

met alle fenobarbital...

en die fijne Valium die erin rondrammelen.

En de wodka. O, mijn god.

Je zou nu kunnen gaan.

Ga naar de logeerkamer die je zo fijn vindt.

Ga lekker liggen onder die piñata.

Die van de dag van de doden.

Vier je eigen dag van de doden.

Nee.

Misschien ben je echt, misschien een geest.

Misschien ben je herrezen uit het graf, moeder, maar ik ben nog niet klaar.

Ik zit niet op jouw schema.

Ik moet nog een meesterwerk afmaken...

en ze wachten erop. Ze wachten.

Dus ik ga nergens heen met jou.

Mr Capote? Uw screwdriver.

Bedankt, Diego.

Babe. Waarom krijg ik de verlichting niet zo zacht als in jouw eetkamer?

Je moet die zachtroze peertjes hebben. Die gebruik ik nu in elke lamp.

Ze hebben drie varianten, 50, 100 en 150. CZ, die maken zo'n verschil.

Hoe gaat het, lieverd?

O, je weet wel. Het gaat wel goed, als dat kan in deze staat.

Bill is eigenlijk m'n beste vriend geworden.

Hij gaat amper nog meer dan een paar uur naar kantoor.

Hij wil bij me zijn.

En hij wil per se mee naar alle behandelingen.

Dus dit is een beetje hoe vrede eruitziet, denk ik.

Maar…

Ik mis hem echt.

Truman?

Waar zou hij nu zijn?

Hij was graag bij ons met Thanksgiving. Dan voelde hij zich gewild.

Nou, dit wilde hij vast.

Verstoten worden. Hij wilde vast niet geliefd zijn.

- Nee, ik denk dat hij verkeerd inschatte… - Hoeveel we van hem hielden.

Dat we zoveel van hem houden dat we hem vergeven?

Nee, hij schatte verkeerd in hoeveel we echt van hem hielden...

en hoe erg hij ons kon kwetsen. Alleen echte liefde kan je zo verwonden.

Ja, ik ben chagrijnig, want ik zit vast in een huis...

met vreselijk eten en overal Mexicaanse shit aan de muren.

O, toe. Je ging daar dood.

Genoeg met dat zielige verhaal over wat je achterliet...

in dat kleine huisje in Long Island. Die schoenendoos.

Het enige wat je redde waren je tripjes naar de baden...

waar je die enorme lul van je rondslingerde naar iedereen die…

Je zou 'm moeten zien. Laat 'm even zien.

Dat is interessanter dan wat er uit je mond komt.

Naar iedereen die hem zou kunnen redden...

van weer een trip naar huis met de Long Island…

Nee. Praat niet over mijn gezin.

Mijn moeder hield van Thanksgiving. Praat niet over jouw Thanksgiving.

Het was onze dag, ik heb erover geschreven.

Ik schreef A Thanksgiving Visitor, verdomme.

Hoe durf je te kniezen op mijn dag? Mijn favoriete dag.

'Waar is m'n dochter?'

- Nee. Klootzak. - En 'koop een huis voor me.'

- Genoeg. - Ga van me af, verdomme.

Laat me los.

- Gaat het? - Truman, ben je in orde?

Hier is wat ijs.

John, hoe kon je? Uitgerekend op deze dag.

Truman, doe er wat ijs op.

Nou, popje, wodka prikt meer dan jouw vuisten.

Wegwezen. Eruit, jij.

Wat is er mis met hem?

Joanne, ik moet weg bij deze man, anders vermoordt hij me.

Bel een dokter.

- Hallo? - Babe, niet ophangen.

Ik wilde je niet meer bellen en ik hou niet van smeken.

Dat zit niet in mijn aard.

Er werd weer geweld gebruikt tijdens Thanksgiving in LA.

Toen ze terug waren, sloeg hij hem het ziekenhuis in.

- Hoe erg is het? - Hij is nu thuis met een zuster.

Hoelang gaat het duren?

- Hij is behoorlijk toegetakeld. - Hij had kunnen sterven, Babe.

Maar hij heeft nu geen pijn. Hij voelt niks.

Jezus. Wil je dat hij sterft? Vind je echt dat hij dat verdient?

En jij wil dat ik lieg en zeg dat ik hem vergeef?

Dat hoeft geen leugen te zijn, Babe. Dat is aan jou.

Maar dat doe ik niet, Jack. Ik vergeef hem niet.

Ga anders naar hem toe.

En hem weer m'n tweede man laten zijn?

Nee, Bill. Ik wil wat wij hebben, jij en ik. Niet wat ik met hem had.

Denk je dat ik het niet mis? Maar het is verdwenen.

En nu is het zo.

Vertaling: Laura Oplaat