Original subtitles

To, co zwą miłością

Moje serce czuło tylko przy tobie

Nie mógłbym kochać nikogo innego

Ani być z nikim innym niż z tobą

To kim jest ten facet?

Kim? Ten facet?

To wielka gwiazda.

Wygląda frajersko.

Sam jesteś frajerski.

Kiedy ten facet przyjechał do Las Colinas,

był największą gwiazdą w Meksyku.

Nie mogłem uwierzyć, że ja, ubogie dziecko z ulic Acapulco,

miałem poznać Rodolfo.

Nikt z was nie pozna Rodolfo.

Wcale?

Mówię poważnie.

W przypadku naszego gościa specjalnego obowiązuje ścisły protokół.

Żadnego podpisywania staników.

Mówię o tobie, Lupe.

Jego strata.

Tylko ja będę się kontaktował bezpośrednio z Rodolfo.

Chyba że wydam inne polecenia.

Co roku przyjeżdża tu w poszukiwaniu relaksu, spokoju i prywatności.

I dokładnie to dostanie.

Dostanie nie tylko to, jeśli wiecie, co mam na myśli.

Wracajcie do pracy.

Nawet to, że nie poznam Rodolfo,

nie popsuło mi humoru,

bo moja relacja z Julią się rozwijała.

Fajnie, że przyjedzie tu Rodolfo, co?

Jestem taka podekscytowana.

To największa gwiazda w Kolumbii.

Kiedy byłam młodsza, strasznie się w nim kochałam.

Teraz oczywiście…

Nie, wciąż się w nim kocham.

Moja mama też go uwielbia.

Ilekroć się o nim wspomina, zmienia się w nastolatkę.

Jego muzyka przypomina jej chyba, jak chodziła z moim tatą.

Jakie to słodkie.

Odkąd podczas kolacji stanąłem w jej obronie,

wydawało się, że Julia lubi mnie trochę bardziej,

a Chada trochę mniej.

- Hej, kochanie. - Ya!

Patrz. Nie pasują do siebie.

Czemu myślą, że są w sobie zakochani?

Może nie są, ale są parą.

Tak jak moi rodzice.

Jak myślisz, co teraz mówią?

„Jestem na ciebie taka wściekła, że mogłabym cię uderzyć”.

„Nie uderzyłabyś tak przystojnej twarzy, prawda?”.

- Chad nie jest taki przystojny. - „Jestem, kochanie”.

„Jestem też blondynem. A wspominałem, jaki jestem bogaty?”.

Już mi się nie podoba ta zabawa.

Ale to mi się podoba.

To twoja chwila, Máximo. Idź i powiedz jej, co czujesz.

Mógłbym to zrobić.

A może pokażę jej, jakim jestem dobrym przyjacielem

i posłucham o jej problemach z Chadem?

A potem, z czasem,

zda sobie sprawę, że tylko ja ją rozumiem.

Tak, masz rację.

Po co wszystko upraszczać?

Hej.

Wszystko w porządku?

- Wydajesz się przygnębiona. - Nie wiem. Wiele się dzieje.

Byłam już wcześniej zła na Chada,

a teraz odwołał nasze plany na jutro.

Mówi, że zabierze mamę na pasemka,

ale oboje wiemy, że też je sobie zrobi.

Wiem, że moim przypadku

przegadanie wszystkiego pomaga oczyścić umysł.

Chcesz jutro porozmawiać w przerwie obiadowej?

Tylko ty, ja, twoje uczucia

i może lody czekoladowe w rożku.

Byłoby miło. Lody brzmią pysznie.

Okej. Tobie też jedne kupię.

Znów wracasz późno z tego okropnego hotelu.

Bóg tęsknił za tobą na mszy.

Ja też tęskniłam.

Nie było cię, więc mama cały czas

wskazywała porządnych chłopców, z którymi powinnam się umówić.

Nie zapomnij o Heliodoro Pérezie.

Będzie bardzo przystojny, gdy już przestaną mu rosnąć uszy.

Przepraszam, miałem masę roboty w hotelu.

Jutro przyjeżdża VIP.

I ten gość jest ważniejszy od Boga?

Oczywiście, że nie.

To tylko Rodolfo.

Rodolfo?

Rodolfo?

W takim razie Bóg zrozumie.

Rodolfo.

- Mamo, czy ty się rumienisz? - Nie.

Tak. Nie. Nie wiem. Zrobiło mi się gorąco.

Mówię tylko, że jest przystojny.

- Kto taki? - Nikt.

Ty.

O rany.

Nagle zrobiło się tu gorąco.

Pójdę po szklankę wody.

Mogę…

Nie wierzę, że umówiłaś mamę z Estebanem.

Idą na obiad.

Nie wyobrażam sobie gorszej pary.

A ja tak.

Mnie i Heliodoro Péreza.

Postanowiłem:

„Wystarczy. Nie oglądam więcej telenowel”.

Nie martw się.

Zawsze tak mówię, ale oglądam dalej.

Chłopaki.

- Hej. - Jestem z pisma Espectacular.

O której przyjeżdża gość specjalny?

Nie wiemy, kiedy przyjeżdża Rodolfo.

Czyli Rodolfo przyjeżdża.

Czekaj! On nie…

Nic nie powiemy.

Limuzyna!

Rodolfo!

Idealnie.

Siostry prosiły, żeby podpisał im plakaty.

Jeśli zdobędę autografy, zanim Rodolfo wejdzie do budynku,

z technicznego punktu widzenia nie zrobię nic złego!

Rodolfo! Podpiszesz te plakaty? Są dla moich…

Och, proszę. Żadnych autografów.

Don Pablo był zawsze o krok przed resztą.

WEJŚCIE DLA PRACOWNIKÓW

Limuzyna miała odwrócić uwagę,

tak żeby Rodolfo mógł wysiąść w spokoju.

Gracias.

- Rodolfo. - Rodolfo.

Drogi Don Pablo!

- Witaj. - Dziękuję.

Chada nie było

i cieszyłem się, że spędzę trochę czasu z Julią.

Ale nagle pojawił się większy problem.

Bogatszy, przystojniejszy, seksowniejszy i sławniejszy problem.

Widzisz wszystkie te kamery?

Trafią do willi Rodolfo.

Lubi nagrywać siebie i swoje…

zajęcia z paniami.

Wiesz, co mam na myśli.

Lubisz modę, ale nie byłaś w Mediolanie?

Niestety. Nie byłam nawet w stolicy.

Szkoda.

Musisz tam polecieć.

Idealnie byś tam pasowała.

Jesteś przepiękna.

Dziękuję.

Masaż gotowy.

Odprowadzę cię do spa,

musimy porozmawiać o trasie po Europie.

Ten wiecznie o pracy.

Przejdziesz się z nami?

- Ja? - Tak.

Chętnie jeszcze porozmawiam.

- Tak. - Wspaniale.

Z bliska jesteś jeszcze piękniejsza.

Marzyłam o tym, żeby cię poznać i…

O nie.

O nie.

Nie. Wyglądam w nich jak staruszka.

- Nieprawda. - Owszem.

Wyglądasz jak ładna kobieta…

która kiepsko widzi.

Będziesz dla Heliodoro Péreza świetną żoną.

Wasze dzieci będą miały serca równie wielkie co jego uszy.

Czekaj.

Chwila.

Zaczekaj.

Cześć. Przyniosłem roślinę, nie dostałem kwiatów.

Wyglądasz jeszcze piękniej, niż mogłem przypuszczać.

Nie to, że nie jesteś piękna na co dzień,

po prostu kiedy myślę…

Idziemy?

Do widzenia.

Mogę w tym czasie pójść z Gabrielą na koncert?

Nie.

Ta Gabriela ma na ciebie zły wpływ.

Widziałam ją dziś z papierosami i deskorolką.

Porządne dziewczyny jeżdżą na rowerze.

Kiedy mnie nie będzie, siedź w domu.

Ale mamo…

Powiedziałam: siedź w domu.

Gabrieli nie wolno przestąpić tego progu.

- Jasne? - Nie martw się.

Nie zrobi tego.

Czemu nie jesteś na koncercie?

Powinnaś iść sama.

Nie było biletów.

Ale patrz.

Mam twoje rzeczy.

Dzięki.

Przepraszam, że mama myśli, że to twoje.

Pomogłaś mi.

Nie ma sprawy.

Twoja mama będzie myślała, że jestem fajna.

Chyba dobrze się bawi, co? Niech Chad lepiej uważa.

Jak rywalizować z uwodzicielskim Rodolfo?

O rany.

Żeby było jasne, jestem prawie tak dobry.

Ale to mistrz.

Don Pablo, przepraszam,

ale zabraniał pan rozmawiać z Rodolfo.

Co tam się dzieje? Ewidentnie jest niezadowolony.

Gość dostaje to, czego chce.

Mam nadzieję, że to nie dla ludzi na basenie.

Nie, to dla mnie i…

i pana?

Wyrzuć je, umyj ręce i chodź ze mną.

Mam dla ciebie ważne zadanie.

Stój tu, przy wejściu do willi Rodolfa.

Nikt nie może wejść bez mojej zgody.

Nie opuszczaj stanowiska.

Więc moje ważne zadanie polega na staniu tutaj?

Tak. Musiałem przenieść ochronę.

Fan wspiął się po drzewie, żeby dotrzeć do Rodolfo

i spadł na teren ośrodka.

O nie. Jest ranny?

Jeszcze nie.

Na pewno nie chcesz zdjąć kurtki?

Nie. Trochę mi chłodno.

Wiesz, co chcesz zamówić?

DANIA Z GRILLA – BURRITO

Nie jestem zbyt głodna.

Co myślisz o filmach, które są obecnie w kinach?

Od dawna nie byłam w kinie.

A o drużynach, które są teraz popularne?

Mama chce, żebym chodziła z Heliodoro Pérezem.

Wyobrażasz to sobie?

Przynajmniej dobrze słucha, co?

Ale serio, kto chciałby chodzić z Heliodoro Pérezem?

Nikt, nawet inny koleś.

Zdradzić ci sekret?

Tak naprawdę kupiłam bilety na koncert,

ale uznałam, że fajniej posiedzieć tu z tobą.

Za sprawą obowiązków Don Pablo,

w dniu, który mogłem spędzić z Julią,

utknąłem daleko od niej.

Dzień dobry.

Don Pablo kazał ci tu stać?

Jeśli pojawią się szaleni fani,

zaleję ich potem, aż sobie pójdą.

Wiem, że Rodolfo to docenia.

Ma ważne plany.

I nie chce, by mu przeszkadzano.

Chyba nie mówił o Rodolfo i Julii, prawda?

Nie, to niemożliwe.

Hugo, przyznaję.

Było ze mną coraz gorzej.

Miałem mętlik w głowie.

Serce waliło mi jak młotem.

Myślałem tylko o tym,

że kobieta, na której punkcie szalałem,

weszła do jaskini uwodzicielskiej gwiazdy,

człowieka, który rozsiewał nasienie po całym globie.

Obrzydliwe.

Musiałem ich powstrzymać.

Nie mogłem tam po prostu wpaść.

Memo, Rodolfo potrzebuje czystych ręczników! Szybko!

To prześcieradła. Bardzo brudne!

Nieważne.

Nie możesz ich zabrać.

Lupe, to dla Rodolfo.

Weź te.

Popsikałam je moimi perfumami, żeby Rodolfo rozpoznał mój kobiecy zapach.

Wydziergałam mu też te skarpety.

I upiekłam ciasteczka.

Spróbuj podrzucić mu demo mojego siostrzeńca.

Dawaj, mały.

Obsługa!

- Boże. - Nie! Hej!

Stój!

Musze dostać ten aparat!

Stop.

To się nie wydarzyło.

Może pomyliłem to

z filmem akcji, który oglądałem w tamtym okresie.

Ale tak to pamiętam.

Zawdzięczam ci życie.

Okej, daj spokój.

Dobra. W każdym razie go zgubiłem.

Ot tak po prostu,

paparazzo zniknął.

Świat Rodolfo…

miał wywrócić się do góry nogami,

a wszystko przez moją ślepą zazdrość.

Jak do tego doszło?

To moja wina.

Odszedłem na kilka minut, a wtedy ten człowiek się tam dostał.

Przepraszam.

Zrozumiem, jeśli zechce mnie pan zwolnić.

- Skąd pan… - Rodolfo powiedział mi, co się stało,

więc wezwałem przyjaciół.

Mam wielu przyjaciół.

Usiądź.

Ignacio Porras z czasopisma Espectacular.

Jesteś może spokrewniony z Loreną Porras?

- To moja kuzynka. - O rany.

Czy twoja matka Isabel wciąż mieszka przy Allende Street?

Skąd pan wie, gdzie mieszka?

Słuchaj, Nacho, spróbujmy sobie wzajemnie pomóc.

Masz zdjęcia jednego z naszych gości,

a ja mam nagranie, na którym włamujesz się na teren prywatny.

Możesz za to dostać trzy lata więzienia.

Nie dają za to trzech lat więzienia.

Owszem, dają.

Zwłaszcza gdy przyjaźnisz się z szefem policji.

Trzy lata.

Co ty na to?

Pomożemy sobie?

Mądry wybór.

Ostrzegę cię,

ale tylko ten jeden raz.

Następnym razem, gdy narazisz któregoś z naszych gości…

nie będę taki wielkoduszny.

I w ten sposób automat z gumą do żucia dał mi…

Dwie gumy.

Już o tym mówiłeś.

To było ekscytujące.

Wyobrażam sobie.

Czy możemy prosić o rachunek?

- Mnie? - Tak.

Nie pracuję tu.

Przepraszam.

Myślałam, że to nasz kelner.

Nie martw się. Jest trochę podobny.

Ten facet jest wyższy,

prawie łysy i…

cóż, nasz kelner nie miał wąsów, bo jest kobietą.

- Ale… - Słuchaj, Esteban, prawda jest taka…

Prawie nic nie widzę.

- Co? - Źle widzę.

Powinnam była wziąć okulary.

Czemu ich nie wzięłaś?

Nie wiem…

Nie mogę się przyzwyczaić

i wydają mi się wielkie. Czuję się skrępowana…

Nie chciałam źle wyglądać na pierwszej randce od…

no wiesz, od bardzo dawna.

Noro.

Sam noszę okulary. Nie ma się czego wstydzić.

Nie możesz źle wyglądać.

Zawsze wyglądasz pięknie.

W okularach i bez nich.

Chcesz usłyszeć coś naprawdę żenującego?

Przygotowując się do wyjścia, oblałem się kawą.

Było już późno, nie miałem czystej koszuli,

więc uznałem, że jeśli zapnę kurtkę,

może nie zauważysz.

Jestem takim idiotą.

Przepraszam.

Myślałam:

„Boże, facet poci się jak świnia. Co się dzieje?”.

Tak. Zauważyłaś.

Tak, cóż, może i kiepsko widzę, ale nie jestem ślepa.

- Skoro się przyznaliśmy… - O rany.

Co za absurd.

Jesteś, dobrze. Myślałam, że już poszedłeś.

- Nie. Czekam na Don Pabla. - Dam ci to, zanim zobaczy.

To dla twojej mamy.

Rodolfo mi ją dał.

Jest podpisana.

To niesamowite.

Czekaj. Dlatego poszłaś do willi Rodolfo?

Tak. Kiedy zobaczyłam cię na basenie,

przypomniałam sobie, że miałam spędzić z tobą czas.

Powiedziałam o tym Rodolfo,

a on dał mi tę kasetę z autografem, żeby ci to wynagrodzić.

Co cię tak śmieszy?

Wpadłem tam, żeby cię ratować.

Ratować przed czym?

Widziałem, jak z nim tam wchodzisz, więc musiałem coś zrobić.

Nie do końca rozumiem.

Słyszałem plotki o Rodolfo.

- Myślałem… - Myślałeś,

że wykorzysta naiwną młodą dziewczynę?

Tak o mnie myślisz?

Dama w opałach, która nie umie sama podejmować decyzji?

Doceniam twoją troskę, Máximo,

ale umiem o siebie zadbać, więc…

Jasne, że umiesz.

Ale wiem, że kłóciliście się z Chadem…

Mój związek z Chadem to moja sprawa. Dobra?

Owszem, doprowadza mnie do szału,

ale jest uczciwy i kochany.

I wie, że mam prawo do własnych decyzji.

Wróciłem wcześniej.

Chciałem cię zobaczyć, zanim wrócisz do domu.

Jak ci minął dzień?

Świetnie. Do pewnego momentu.

A teraz?

Skąd wiedziałeś, że jestem głodna?

Po prostu wiedziałem.

Nadal się na mnie gniewasz? Jasne, totalnie się gniewasz.

Też się na siebie gniewam.

Máximo, przekażmy Rodolfo dobre wieści.

Powinienem wiedzieć, że z tobą jestem bezpieczny,

stary przyjacielu.

Nigdy nie wątp w Don Pabla.

Zawsze jest o krok przed tobą.

Teraz już wiem.

Dziękuję.

Rozumiesz, czemu moja dyskrecja jest tak ważna dla ośrodka?

Rozumiem.

Myślałem, że Rodolfo to kobieciarz,

ale prawda jest bardziej szokująca.

Czyżby?

Tutaj, w Las Colinas, nikogo nie oceniamy.

Tak, dzieją się tu rzeczy, które niejednego by zszokowały.

Ale z drugiej strony,

Rodolfo i David są ze sobą od prawie 20 lat.

A oprócz ich domu ośrodek to jedyne miejsce,

gdzie mogą być razem.

Więc co?

Las Colinas to złe miejsce, a reszta świata jest dobra?

Może.

A może wszystko jest dużo bardziej skomplikowane.

To dość smutne.

Tak.

Nie wiedziałem, jak trudno było osobom homoseksualnym w dawnych czasach.

To nie są „dawne czasy”. To lata osiemdziesiąte.

Ale tak. Ja też nie wiedziałem.

Gdy byłem w twoim wieku, nie rozmawialiśmy o takich sprawach.

Spójrz.

…bez twojej miłości

Choć świat o tym nie wiedział,

Rodolfo naprawdę śpiewał tu do swojej prawdziwej miłości.

Tak, jak potrafił.

Przybądź na moją noc miłości

Chcę znów cię poczuć

Myślałem, że miłość jest prosta i oczywista.

Musiała mieć dla mnie sens, by być prawdziwa.

Wtedy po raz pierwszy zrozumiałem,

że miłości nie obchodzi, co myślę.

Miłość nie zważa na to, jak wygląda dla ludzi z zewnątrz.

Ważne jest, co czują ci, którzy się kochają.

I tylko to się liczy.

Oczywiście wciąż musiałem wiele nauczyć się o miłości,

o moralności,

o wszystkim.

Ale przynajmniej zaczynały mi się otwierać oczy.

Tylko z tobą

Napisy: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK