Original subtitles

قوی‌تر از همیشه باشید به امید ایرانی آزاد

‫بخور آلبرت.

‫آفرین آلبرت.

‫- خیلی مزخرفه نه؟ ‫- آره، مزخرفه.

‫نده بهش بابا. نمک و نیتریته .

‫خودت هم نباید بخوریش.

‫خوردن مثل حرف زدنه. ‫شخصیتت رو توصیف می‌کنه.

‫می‌شه گفت وجودت توی دنیا رو تعریف می‌کنه.

‫یعنی اگه چیپس بخورم وجود ندارم؟

‫بی‌اعتنایی و هرچیزی رو می‌خوری. ‫مثل آلبرت.

‫این‌روزها سرپیچی کردن یعنی جرئت.

‫پس چرا باید به حرف تو گوش کنم؟

‫من فرق می‌کنم. من از دولت نیستم.

‫پسر خوب.

‫- بیا بپوشش. ‫- عمرا بابا. بوی هشت‌پا می‌ده.

‫حداقل وقتی میای یه تلاشی بکن.

‫- تازه دیر هم کردیم. ‫- گفتم که برنامه دارم.

‫بری با دوست‌های احمقت بازی کنی؟

‫گفتی مجبور نیستم بیام.

‫- اگه من نمی‌اومدم سر وقت می‌رسیدی. ‫- شوخیت گرفته؟

‫می‌دونستی توی بیمارستان ‫ یه قرار مهم داریم و...

‫وایستا. امیل. یعنی چی؟

‫امیل کوفتی!

‫سوار ماشین شو!

‫- وایستا! ‫- لعنتی!

‫ما قرار ملاقات داریم. ‫بسه. نمی‌خوام بحث کنم.

‫- آروم باش. ‫- بهم دست نزن!

‫حرومزاده‌ها!

‫وایستا!

‫برگرد!

‫بیا بریم امیل.

‫برو!

‫- زمونه عجیبیه. ‫- واقعا زمونه عجیبیه.

ارائه شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

«مترجم: «تارخ علی‌خانی

‫- بس کن. بقیه رو اذیت نکن. ‫- اشکالی نداره.

‫آقای مارینداز.

‫امیل.

‫سلام فرانسوا. سلام امیل. ‫خوشحالم می‌بینمت.

‫خب... لانا داره بهتر میشه...

‫خیلی بهتر. از آخرین تشنجش سه هفته می‌گذره.

‫نمی‌خوام امید الکی بدم، ‫ولی ظاهرا درمان جواب داده.

‫به نظرم تونستیم شرایطش رو به ثبات برسونیم.

‫خبر خوب اول اینه. ‫خبر خوب بعدی اینه که...

‫مرکز جنوبی زودتر از زمان ‫ موعود افتتاح می‌شه.

‫همسرتون همراه باقی بیمارها ‫ ماه می منتقل می‌شن.

‫ماه می امسال؟

‫- شما هم باهاش می‌رید؟ ‫- بله البته.

‫با یه همکارم صحبت کردم که ‫واسه امیل مدرسه پیدا کنه.

‫داریم روش کار می‌کنیم و همه‌چیز مرتبه.

‫گفتی اول باید درموردش صحبت کنیم.

‫امیل، جنوب خوبه. ‫نقل مکان واسمون خوبه.

‫همیشه گفتم که انسان نباید ثابت باشه.

‫چنین سبک زندگی‌ای برامون خوب نیست. ‫مرکز یه گزینه خوبه.

‫با درمان خوب بالاخره می‌تونه بیاد خونه.

‫- مهم همینه. ‫- حالش خوب می‌شه؟

‫این جهش‌ها...

‫یه پدیده جدیده. پیچیدست.

‫اعتراف می‌کنم که هنوز در حال تحقیق هستیم. ‫ولی داریم نزدیک می‌شیم.

‫در طول دو سال گذشته در مورد این ‫ بیماری چیزهای زیادی فهمیدیم.

‫پس امیدتون رو از دست ندید.

‫همیشه می‌گی همه دکترها مزخرف می‌گن. ‫ولی حالا باهاشون موافقی.

‫من چنین چیزی نگفتم. ‫یعنی چنین حرفی نزدم.

‫حق با دکتره.

‫موضوع زمانشه. به زودی می‌فهمیم.

‫- هاری، طاعون. سرخک. ‫- و ابولا و دیالت؟

‫- آنفوالانزا چی؟ اون نیست؟ ‫- شنیدی که چی گفت.

‫- درمان جواب داده. پیشرفت کردن. ‫- خیلی. مادرت آروم شده.

‫با شرایطش حین وقتی که پدرت ‫آوردش قابل مقایسه نیست.

‫وقتی که خودتون آوردینش. ‫به زور. من کسی رو نیاوردم.

‫فرانسوا. دوباره تکرار می‌کنم. ‫نگه داشتنش جزو گزینه‌ها نبود.

‫چرا انقدر مغروری؟ ‫اون واقعا داره تحقیق می‌کنه.

‫مغرور نیستم. این شرایط خطرناک شده.

‫زاده شدیم که دردسر درست نکنیم ‫و باعث نابودی احترام و صبر نشیم.

‫رنه شار خوب گفته.

‫می‌خوای مادرت رو ببینی؟

‫نازک شدن. الان خیلی بهتره.

‫می‌تونی بخش بیرونی رو ببینی.

‫هنوز می‌ری قدم بزنی؟

‫هوای تازه لازم داری.

‫امیل...

‫الان برمی‌گردم. جایی نمی‌ریم.

‫منتظر چی هستی؟ باهاش حرف بزن.

‫هنوز چیزی نمی‌فهمه.

‫لبخند بزن.

‫مادرته.

‫ببین. اینجاست.

‫[مرکز پذیرش جنوب]

‫عالیه. کمد و توالت داره.

‫واقعا محشره.

‫- بوی هوای تازه رو حس می‌کنی؟ ‫- با این بویی که میاد یعنی باید دوش بگیری.

‫بداخلاق نباش. موقتیه.

‫- خونه موقتی باحالیه. ‫- ولم کن!

‫آلبرت. کیو!

‫خب...

‫یه دانش آموز جدید تا پایان سال داریم.

‫می‌خوام که بهش خوشامد بگید.

‫می‌خوای حرفی بزنی؟

‫بله. اسم من امیله. خوشوقتم.

‫فقط دو ماه اینجام. ‫ ولی مشتاقم باهاتون آشنا بشم.

‫اسمت امیله؟ مگه پدر و مادرت ازت متنفرن؟

‫خنده دار بود.

‫ممنون که تخریبش کردی ویکتور.

‫- اخراج شدی؟ ‫- نینا!

‫عجیبه که الان پیدات شده خب. ‫دردسر درست کردی؟

‫- نه، پدرم بخاطر شغلش نقل مکان کرده. ‫- والدینت چه کاره هستن؟

‫- پدرم سرآشپزه. ‫- مادرت چی؟

‫مادرم مُرده.

‫بیا نینا.

‫می‌تونی بشینی امیل.

‫آفرین نینا. آبروریزی کردی.

‫هفته پیش فدرا رو خوندیم. ‫درستون به اونجا...

‫امیدوارم به بحث مربوط باشه نینا.

‫امیل. بهت بر نخوره. ‫جدید اومدی و من کنجکاو بودم.

‫بیش‌فعالیم باعث می‌شه فکر نکرده حرف بزنم.

‫افکارم هجوم میارن و احساس گناه می‌کنم.

‫- باشه. اشکالی نداره. ‫- رد زخمت بخاطر چیه؟

‫آذرخش.

‫- موسیقی موردعلاقه‌ات چیه؟ ‫- کافیه. ادامه بدیم؟

‫خب.

‫خب فدرا. هفته پیش درمورد ‫ معنی کاتارسیس حرف زدیم.

‫کسی می‌تونه توضیحش بده؟

‫جردن می‌خواد سخنرانیش رو ‫انجام بده ولی خجالت می‌کشه.

‫خوشحال می‌شیم. بس کن ویکتور.

‫- آشپزی نمی‌کنی؟ ‫- آشپزی. سرو کردن.

‫چنین جایی آدم چندین کار رو با هم می‌کنه

‫- نایما. این پسرم امیله. ‫- سلام امیل.

‫- بوی خوبی می‌ده. ‫- ممنون.

‫بچه اومده!

‫اسم من ژاکه. بابات می‌گه آشپزیت حرف نداره.

‫- اگه پولش خوب باشه. ‫- چه پول‌دوست.

‫- از اینجا خوشت میاد؟ ‫- آره. شهر و این چیزها باحاله

‫خوبه دیگه. البته به جز اون مرکز بتنی جدید.

‫- آره. واسه هیولاهاست. ‫- درسته. به هرحال...

‫فرانسوا. ترتیب کانوها رو می‌دی؟

‫باشه. الان برمی‌گردم.

‫کسی سرو نمی‌کنه؟

‫از اون موجودات می‌ترسی؟

‫چیزی واسه ترسیدن نیست.

‫هوا واقعا محشره!

‫ابرها رو می‌بینی؟

‫لعنتی!

‫تف توش!

‫کلبه کوفتی!

‫بیدارت کردم؟

‫برو بخواب. دیر شده.

‫لعنتی!

‫یک دو سه...

‫بیا. با هم.

.یه‌لحظه

‫الو؟ آره منم.

‫چطور؟ صبر کن.

‫متوجه نمی‌شم. چی شده؟ کِی؟

‫کجا؟

‫رانندگی کن.

‫چیکار می‌کنی بابا؟

‫- سلام! ‫- یعنی چی بابا؟

‫- وایستا! ‫- بابا! ولم کن!

‫وایستا!

‫- ولم کن! ‫- نباید بیای اینجا!

‫ولم کن! زنم کجاست؟

‫- ولمون کنید! ولم کن! ‫- آروم باش!

‫موضوع چیه؟

‫یه شهروند و پسرش. ‫دارن دنبال زنش می‌گردن.

‫- از اون عجیب‌هاست. یعنی موجودات. ‫- قربانیه.

‫دستیار پلیس جولیا ایزکیردو هستم. ‫پیش آدم خوبی اومدید.

‫- می‌شنوید؟ ‫- بابا!

‫- چی شده؟ ‫- اتوبوس از جاده خارج شده.

‫طوفان یه درخت رو انداخته.

‫- اسم همسرتون چیه؟ ‫- ماریانداز. لانا.

‫هنوز پیداش نکردیم. چهل نفر گم شدن. ‫تازه شروع کردیم.

‫- ایزکیردو! ‫- دارم میام.

‫همکارم اطلاعاتتون رو ثبت می‌کنه.

‫- چه اطلاعاتی؟ ‫- اطلاعاتی که واسه پیدا کردنش لازم می‌شه.

‫- روش کار می‌کنیم. ‫- ممنون دستیار پلیس.

‫- تی‌شرتت. ‫- تی‌شرتم؟

‫حس بویاییش تقویت شده. ‫می‌تونه بوش رو حس کنه.

‫- و پیدامون کنه. ‫- مامان برنمی‌گرده.

‫می‌دونم. ولی اشتباه می‌کنی.

‫- لباست رو بده. ‫- نه، لباسم رو نمی‌دم.

‫- خب پس برو بخواب. باشه، شب بخیر-

‫لعنتی!

‫چه غلطی می‌کنی بابا؟

‫احتمالا بخاطر عجیب‌الخلقه‌ها ‫شرایط اضطراری پیش بیاد.

‫اگه دوباره قانون منع رفت و آمد ‫ بذارن خودم رو می‌کشم.

‫شنیدم یکیشون رو توی شهر گرفتن. ‫همه جا مامور بود.

‫- دوست دارم یکیشون رو ببینم. ‫- جدی؟

خوبی؟

‫سلام.

‫- خسته‌ای؟ ‫- آره. خوب نخوابیدم.

‫آره. چشم‌هات پف کردن. ‫خالیشون کن.

‫متوجه نشدی؟ ‫چشم‌هات پف کردن. خالیشون کن!

‫پوشیدن لباس ورزشی الزامیه. ‫ولی ماریندیز نپوشیده. اشتباهش چیه؟

‫قدم‌های بزرگ‌تر. زانوها بالاتر.

‫- نباید دیسک رو پرت بکنی. ‫- سعیم رو می‌کنم.

‫همه یه کاری می‌کنن. ماریندیز داره ‫ ریشه می‌زنه. اشتباهش چیه؟

‫اشتباه خود ماریندیزه.

‫ماریندیز برو طناب‌کشی توی تیم ضعیف‌تر.

‫پاشو و یکم اشتیاق نشون بده. ‫از سر راه برو کنار. مردم دارن می‌دون.

‫بکش! محکم‌تر! زودباشید دخترها!

‫- زود باش نینا! ‫- محکم‌تر!

‫ضعیفید! زود بزنید!

‫زود! تسلیم نشید!

‫حالا چی می‌شه؟

‫- تنهاست دیگه. بکشید! ‫- زودباشید دخترها! بکشید!

‫بچه‌ها، به دوستتون کمک کنید.

‫- بکشید. چیکار می‌کنید؟ ‫- نظرت چیه؟

‫بیا! عالی بود!

‫- خیلی ریدی. ‫- احمق.

‫کارت حرف نداشت ماریندیز. ‫جمعه بیا مهمونی.

‫خونه ماست.

‫مختاری خوشحال می‌شه بیای. ‫مگه نه مختاری؟

‫من باید برم.

‫- مشکلش چیه؟ ‫- خوبی؟

‫این دیگه چه کوفتیه؟

‫امیل. بابام. امشب کار دارم. ‫ولی لازانیا درست کردم.

‫فقط باید گرمش کنی. توی مایکرویو نذار. ‫دوستت دارم.

‫داری می‌ری جنگ؟

‫تو هم قصابی باز کردی؟

‫پیامم رو نگرفتی؟ ‫پونزده بار زنگ زدم.

‫- کسی بهت خبر نداده؟ ‫- نه.

‫شرمنده ولی دیگه نمی‌گردیم.

‫- چرا؟ ‫- من هم همین رو پرسیدم.

‫من انتظار داشتم که دائما کار کنیم. ‫ولی دارن ارتش رو می‌فرستن.

‫همون‌طور که می‌بینی باید ‫ بهشون پناهگاه و غذا بدیم.

‫من توی کار تیمی خوبم. ‫ولی بعد یک سال تمرین این عصبانیم می‌کنه.

‫انقدر قوی هستم که توی المپیک شرکت کنم. ‫ولی من رو می‌فرستن که هات‌داگ بخرم.

‫پس... «افتخار و سرزمین مادری.»

‫داری می‌ری جنگ؟

‫دریافت شد. ایزکیردو و من در محل هستیم.

‫گروه ضربت. چی شده؟

‫یه عجیب‌الخلقه اونجا بود.

‫به آرامی و با آرامش محل رو تخلیه کنید.

‫ورودی رو ببندید و فروشگاه رو خالی کنید.

‫بچه‌ها، ما...

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- لانا!

‫- لانا! ‫- صبر کن. می‌شنوی چی می‌گم؟

‫صبر کن!

‫گرفتمش!

‫به شما اطلاع می‌دیم که ‫ماموریت پلیس در حال انجامه.

‫لطفا به سمت خروجی برید. ‫ممنون.

‫نترس.

‫لطفا تخلیه کنید. بسپریدش به ما.

‫فرمانده بابت زحماتت تشکر کرد.

‫این واقعا واسه چیه؟

‫اردو زدن.

‫مشخصه.

‫می‌دونی که نباید بری اطراف جنگل؟

‫آره.

‫دستیار پلیس!

‫جولیا.

‫فرانسوا.

‫بانل، برو توی ماشین.

‫بیدار شو. اینجا بو می‌ده.

‫- صدای زنگ رو نشنیدی؟ ‫- نکن بابا.

‫- نشنیدی؟ ‫- بیرون!

‫- برو بیرون. ‫- اه. بو میاد.

‫- زود باش می‌خوام باهات حرف بزنم. ‫- دارم میام.

‫جمعه میای خونه جردن؟

‫لازانیا رو نخوردی. مریض شدی؟

‫نه گرسنه نبودم. این‌ها چیه؟

‫بشین.

‫- باز قراره توی جنگل لباس آویزون کنی؟ ‫- یه سری بازمونده هست. یکیشون رو دیدم.

‫- آخر هفته قراره بریم تجسس. ‫- بازمانده دیدی؟

‫از اینجا می‌ریم و تا غرب رو می‌گردیم. ‫سمت رودخانه.

‫بهم اعتماد کن. پیداش می‌کنیم.

‫من جمعه قراره برم مهمونی. ‫دیر می‌شه.

‫درخواست که نبود. قراره بیای. ‫مهمونی باشه واسه بعد.

‫صبر کن.

‫باشه ولی دیر نکن. ‫باید هفت ساعت کامل بخوابی.

‫باحاله نه؟ معمولا اینجا مهمونی می‌گیریم.

‫والدین جردن پولدارن و اکثرا خونه نیستن. ‫بیا.

‫حرکات چرخشی سخته.

‫نمی‌تونی با زره آزادانه حرکت کنی.

‫- چرا یه ورزش واقعی رو امتحان نمی‌کنی؟ ‫- ورزش واقعیه.

‫- این یکی باحاله! ‫- واسه روز سنت جانه.

‫- باید یه دوئل برگزار کنم. ‫- واقعا خفنه.

‫مراقب باش. خیلی ظریفه.

‫- فستیوال وسط تابستون در مورد چیه؟ ‫- یه مهمانی سنتی با سوسیس.

‫- تو هم میای؟ ‫- من می‌رم بار. نمایش نمیام.

‫نمایش نیست. دوئله. ‫نباید به مفصل ضربه بزنی.

‫در هر صورت بخاطر موجودات لغو می‌شه.

‫- خوبی مائل؟ ‫- کجا می‌ری؟

‫مطمئن نیستیم که لغو بشه.

‫- موضوع این نیست... ‫- پس چیه؟

‫دیروز یکیشون رو دیدم.

‫بعد مدرسه. نزدیک ساختمون شهرداری بود.

‫یه خانم که چهره وحشتناکی داشت.

‫یه چیزهایی از دهنش اومده بود بیرون. ‫مثل حشره بود.

‫- مادر جردن بوده. ‫- بهم نگاه کرد.

‫قسم می‌خورم که چشم‌هاش پر از نفرت بود.

‫صبر کن. گفتی ساختمون شهرداری؟ ‫تو که اونجا کلاس نداری.

‫باور نمی‌کنی؟ طرف من نیستی؟

‫باور می‌کنم. ولی باید حقیقت باشه.

‫- خوبی امیل؟ ‫- همه‌چیز مرتبه؟

‫- صرفا سخت‌گیره. ‫- حالش خوب نیست.

‫- چیزیم نیست. ‫- بیا. بذارش زیر زبونت.

‫- باورم نمی‌شه! ‫- عجب حشری‌ایه!

‫- خیلی غیربهداشتی بود. ‫- امیل رو از دست دادیم رفت.

‫خوبی امیل؟

‫این چه کاری بود؟

‫- بذارش پایین. ‫- کی می‌خواد یه عجیب‌الخلقه شکار کنیم؟

‫- خفه‌شو. اون‌ها هم مثل ما زنده‌ان. ‫- سخنرانی نکن وگرنه سوراخت می‌کنم.

‫[اینجا جای عجیب‌الخلقه‌ها نیست!]

‫این دیگه چیه؟

‫این دیگه چه کوفتیه؟

‫- بابا نیا. ‫- بی‌خیال. من پدرتم.

‫من آماده رفتنم. منتظر تو بودم.

‫- دیر اومدی خونه؟ ‫- نه، فقط باید دوش بگیرم.

‫عجله کن. ده دقیقه دیگه می‌ریم.

‫پیداش کن آلبرت.

‫گفتم که خاموشش کنی. ‫پلیس اومده.

‫بیا.

‫بابا، وقتی مامان شروع به ‫تغییر کرد چه حسی داشتی؟

‫اون جمله رنه شار رو شنیدی؟

‫زاده شدیم که دردسر درست نکنیم ‫و باعث نابودی احترام و صبر نشیم.

‫حالت بد نشد؟

‫نه، صرفا متفاوت بود. ‫با هم باهاش روبرو شدیم.

‫- روبرو شدین؟ ‫- اصطلاحه.

‫همچنان خودش بود. ‫چیزی عوض نشده بود.

‫- یعنی می‌بوسیدیش؟ ‫- معلومه می‌بوسیدم.

‫- به نظرت می‌تونه ادامه پیدا کنه؟ ‫- می‌شه تمرکز کنیم؟

‫ازم ناراحتی که بعد این‌که من رو زد بردنش؟

‫ازت ناراحتم چون مزخرف می‌گی ‫ و سالامی شرکتی می‌خوری.

‫خودت خریدیش.

‫لانا!

‫پلیس اینجا هست و باید احتیاط کنیم.

‫لعنتی!

مرسی

‫داشبورد رو بررسی کن.

‫سی‌دی و یه سری وسایل.

‫- 2003. ‫- اولی مال من و مادرته.

‫دعوتش کردم یه مهمونی توی شهر.

‫گفت مزخرفه. ولی آهنگ موردعلاقشه.

‫- باحاله. ‫- پنجره رو بده پایین که بشنوه.

‫بلندتر!

‫مامان!

‫لعنتی!

‫آلبرت!

‫امیل!

‫دور شو!

‫بیا.

‫بدو!

‫صبر کن بابا! حواست به رانندگیت باشه!

‫متوجه نمی‌شم. عجیب‌الخلقه‌های کوفتی!

‫- کجا می‌ری؟ ‫- بیمارستان.

‫ولش کن. یه خراشه دیگه. بزن بغل.

‫- روانی شدی. ‫- بابا!

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- وایستا!

‫- خیال کردی توی بیمارستان چی می‌گن؟ ‫- بهم فحش نده. سوار شو.

‫- باشه. نمی‌ریم اونجا. ‫- قول می‌دی؟

‫- سوار شو! ‫- آروم که شدی سوار می‌شم.

‫راضی شدی؟ سوار شو.

‫گفتم که ماشین آشناست.

‫پسرت خوبه؟ اسمش امیل بود؟

‫- یه حادثه جزئیه. ‫- سگ گازم گرفت.

‫اینجا چی شده؟

‫موجودات به مدرسه سوارکاری حمله کردن. ‫بد فاجعه‌ای شده.

‫می‌شه گفت فاجعه اسبی.

‫- حداقل امروز کار داری. ‫- خیلی. داریم ترافیک رو کنترل می‌کنیم.

‫برگرد!

‫- حتما زخمت رو معاینه کن. ‫- داریم می‌ریم بیمارستان.

‫نه، بیمارستان نه. ‫نمی‌رم اونجا.

‫دورتر پارک کن.

‫دوباره داره خون‌ریزی می‌کنه. ‫زخم جدیه.

‫- چی شده؟ ‫- گفتم که. یه سگ گازم گرفت.

‫واقعا زخم جدیه. اگه دوباره تکرارش کنه...

‫باید بهش رسیدگی بشه.

‫سگ رو می‌گم. بچه نه.

‫زودباش لابورد.

‫بریم هوا بخوریم؟

‫همین‌جا زندگی می‌کنی؟

‫بی‌خیال لابورد.

‫- باربیکیو معروفی دارین. ‫- گمونم.

‫- ستوان. ‫- ایزکیردو. ملاقاتی داری؟

‫اتاق رو عایق‌صدا کردی؟

‫اوضاع داره خراب می‌شه.

‫- گمونم یه تغییر بد نباشه. ‫- چه تغییری؟

‫یه نقل مکان.

‫اگه کمک خواستی بهم بگو.

‫در مورد چی؟ همه چیز مرتبه.

‫وقتی استرس داری با شکمت نفس بکش.

‫خیلی‌خب. بریم.

‫می‌بینمت.

‫گوشت کثیف.

‫زنده‌ای. چه خوب.

‫بهت زنگ زدم. نگران شده بودیم. ‫البته واسه خودت مهم نیست.

‫- این چیه؟ ‫- ولم کن! قبل دست زدن اجازه بگیر!

‫مختاری و دوستش!

‫ناامیدم نکن. بحث نمره وسطه.

‫- این کاتد هیدروژنه. خب؟ ‫- آره.

‫کمک کن. باید همش رو تنهایی انجام بدم.

‫مقدار ولتاژ چقدره؟ اون یکی؟

‫خفه شید!

‫- با پدال بهتر کار می‌کنه. ‫- ساکت.

‫من هم قبل این‌که بفهمم بیش‌فعالی ‫ دارم رفتارم همین‌طور بود.

‫وقتی هفت سالم بود فروپاشی روانی داشتم.

‫دوست داشتم یه نفر اون زمان مراقبم می‌بود.

‫ببخشید که اون روز فرار کردم ‫ و دستت رو لیس زدم.

‫می‌خوای باهام بیای خونه؟

‫- می‌شناسیش؟ ‫- آره این...

‫بذار فکر کنم. یاد کلی آهنگ افتادم.

‫با صدا خفه‌کنش فرق داره.

‫مدرسه موسیقی سه سال پیش گفت پسش بدم.

‫- واقعا خیلی با استعدادی. ‫- خنده دار بود.

‫قبلا بهش علاقه داشتم. ‫ولی الان خیلی کار دارم.

‫سال دیگه هم باید مدرسه انتخاب کنم. ‫استرس می‌گیرم.

‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم. همش رو می‌خوام.

‫بیا.

‫- می‌شه یه نوشیدنی بهم بدی؟ ‫- راحت باش.

‫این چیه؟

‫بعد مهمونی بیرون در بود.

‫زاغه. پر مال همین بود.

‫من گیاهخوارم. پرنده مُرده به کارم نمیاد.

‫خودم نخواستمش. خشونت علیه ‫ حیوانات رو دوست ندارم.

‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟

‫واسه موجودات غذا جمع‌آوری می‌کنن. ‫شاید اهداش کنم.

‫بوی خوبی می‌دی.

‫جدا؟ هنوز دوش نگرفتم.

‫شاید بخاطر همینه.

‫- بوی بدی می‌دم. ‫- خوشم میاد.

‫لعنتی!

‫تو هم توی حادثه بودی؟

‫مامانم هم اونجا بود.

‫اسمم امیله.

‫تو چی؟

‫- تعمیر. ‫- تعمیر؟ مثل تعمیر کردن؟

‫- اسمت اینه؟ ‫- یادم نیست.

‫مامانت رو نمی‌شناسم و واسم هم مهم نیست. ‫می‌تونی بری.

‫این بیرون فقط قوی‌ها زنده می‌مونن.

‫بابت غذا ممنون.

‫- چرا پیشش می‌مونی؟ ‫- فرق داره.

‫خودش دنبالم میاد. برو گمشو!

‫- می‌میری. ‫- اگه بمیرم چی؟

‫نمی‌تونم پرواز کنم. پرنده‌هایی که ‫نمی‌تونن پرواز کنن چیکار می‌کنن؟

‫زنده می‌مونن یا می‌میرن؟

‫من یه جای امن‌تر می‌شناسم.

‫خیلی دور نیست.

‫عالیه. مرداب. برم خودم رو سوراخ کنم؟

‫چند تا شاخه‌ست دیگه. ‫من برمی‌دارمشون.

‫دیدی؟ آسونه.

‫درد داره نه؟

‫پشتت رو می‌گم.

‫شانس آوردی که با صورتت شروع نشده.

‫واسه تو درد داره؟

‫حواست به جلوت باشه. ‫کلی کار مونده.

‫تقریبا تمومه.

‫خب گمونم جواب بده.

‫لعنتی!

‫گفتیم ساعت هشت و نیم و الان نُه شده. ‫بهم زنگ بزن.

‫یه رزرو دیگه لغو شده. ‫مردم ترسیدن. ترس مریضی امروزه.

‫ولی تقریبا وسط تابستونه. ‫فصل گذشته دیگه...

‫- بسپرمش بهت؟ ‫- حتما.

‫ببین.

‫[با هم انجام وظیفه می‌کنیم]

‫ایده اتاق بازرگانی بود.

‫من طراحیش کردم. این هم هست.

‫در اصل مال سگ‌های وحشیه. ‫باحاله نه؟

‫یعنی چی؟

‫«حیوان‌ها رو دوست دارم. ولی از دور.»

‫زبان گاسکونه.

‫- ببخشید. ‫- الان برمی‌گردم.

‫- باهامون نوشیدنی می‌خوری نایما؟ ‫- وقت ندارم.

‫کی اونجاست؟

‫لانا؟

‫آروم باش.

‫لانا!

‫بس کن!

‫کافیه.

‫نه!

‫آروم باش و گوش کن.

‫من رو ببین.

‫بیا آرام و منطقی باشیم.

‫بیا...

‫برو.

‫ببخشید. الان برمی‌گردم.

‫باید یه چیز دیگه رو امتحان می‌کردم.

‫یه آهنگ شاید.

‫اگه آهنگ بخونی خواهر کوچیکم آروم می‌شه.

‫کجاست؟

‫خیلی دور. قایم شده.

‫خب، نظافت کنیم؟

‫فرانسوا؟ خوبی؟

‫- دیدمش. دیدمش. ‫- مطمئنی؟

‫آره.

‫ببخشید که دیر کردم. دوچرخه‌ام رو دزدیدن. ‫چی شده؟

‫فقط توی فرانسه نیست.

‫یه شبکه بین‌المللیه. اعداد رو بررسی کن..

‫تعداد موجودات داره هی بیشتر و بیشتر می‌شه. ‫متوقف نمی‌شه.

‫نباید زندانیشون کنیم. ‫باید در کنار هم زندگی کنیم.

‫غذا خوردنت تموم شد؟

‫جنگل رو بدیم به اون‌ها. مثل یه پارک بزرگ.

‫همزیستی کنیم. مجبوریم.

‫ولی این خواسته سیاسی کسی نیست.

‫حالا به جز چاپ تی‌شرت چیکار می‌کنی؟

‫- باید تمرین کنیم. ‫- تمرین چی؟

‫استراتژی درگیری. محض این‌که ‫ با یکیشون روبرو شدیم.

‫آره درسته. من شکار خویم.

‫شاید یکی بگیریم و باهاش دوست بشیم.

‫اگه گودزیلا داشته باشم دیگه ‫پیت‌بول جلوش عددی نیست.

‫نه، گودزیلا تیکه‌تیکه‌ات می‌کنه.

‫فکر کن یکیشون بیاد اینجا.

‫- مائل، داری عصبیم می‌کنی. ‫- دیگه اهدا نمی‌کنی؟

‫بعد حادثه رستوران پلیس ‫ اهدا کردن رو لغو کرده.

‫- لعنتی. حال به هم زن. ‫- اصلا گرسنه نبودم.

‫- چیزی نیست. دندان شیریه. ‫- حتما.

‫یه نشونه دیگه که این مدرسه بدرد نمی‌خوره.

‫خودت بدرد نمی‌خوری.

‫چی گفتی؟

‫هیچی.

‫خوبی؟

‫بیا تعمیر.

‫- این دفعه بهتر پیش رفت. ‫- منظورت چیه؟

‫- تقریبا رسیدم. ‫- آره.

‫حاضری؟

‫اون حرومزاده‌ها من رو فرستادن که جراحی بشم.

‫خیلی بد بود.

‫صدام رو می‌شنوی؟

‫چی عوض می‌شه؟ ‫جلوش رو می‌گیره و درد داره.

‫واسه من ستون فقراته. ‫حس می‌کنم که استخوان‌ها تغییر می‌کنن.

‫بدترین بخشش پشمه.

‫پشم گرگ زبره و خارش میاره.

‫منظورت داشهوند یا پودله؟

‫- نه، گرگ. ‫- در هر صورت رقت‌انگیزه.

‫- ببین کی داره می‌گه. ‫- من حرف ندارم.

‫من حرف ندارم!

‫قورباغه!

‫قورباغه نیست. مارمولکه. ‫شاید هم آفتاب‌پرست.

‫دوست دارم... قورباغه.

‫جنگل بزرگه.

‫آروم باش فرانسوا. فقط درخته.

‫جولیا!

‫این سکوت طبیعی نیست.

‫آفت‌کش و تک‌کشتی‌ها.

‫- خالی و بی‌حیات. ‫- چراغ رو خاموش کن.

‫خیلی‌خب، بیا.

‫هی، خوبی؟

‫لانا...

‫نمی‌دونم از این می‌ترسم که از دستش بدم...

‫یا که پیداش کنم.

‫نفس بکش.

‫خیلی‌خب. می‌تونی بلند بشی؟

‫- برگردیم؟ ‫- نه.

‫واقعا قوی هستی. بخاطر تعلیمات پلیسیه؟

‫پارسال یه کلاس مبارزه برداشتم. ‫تکنیک ساده بود.

‫ساعد رو بگیر و بعدش...

‫لعنتی.

‫شب خوبی داشتی؟

‫ظاهرا که به خوبی شب تو نبوده.

‫- مال توئه؟ ‫- نه.

‫چی شده؟ عجیب رفتار می‌کنی.

‫- دست‌هات رو بهم نشون بده. ‫- این مسخره‌بازی‌ها چیه؟

‫پس برنامه اینه که مشروب ‫بخوری و بیرون بشینیم؟

‫توی جنگل پیداش کردم.

‫- خب؟ ‫- سوار شو ببین سالمه یا نه.

‫- خوبه. ممنون بابا. ‫- اینطوری نه. سوارش بشو.

‫نه.

‫سوار دوچرخه بشو امیل. ‫بعدش می‌تونی بری بخوابی.

‫ولم کن!

‫من اینجام.

‫تا کجا پیش رفته؟

‫- نمی‌دونم. ‫- نه. نمی‌دونم نداریم.

‫بگو تا یه کاری بکنیم.

‫صداها رو خیلی بهتر می‌شنوم. ‫ناخن‌ها و پشتم... دارم پشم در میارم.

‫- همین. ‫- کسی هم خبر داره؟

‫- نه. ‫- دوست‌دخترت چی؟

‫- دوست‌دخترم نیست... ‫- خبر داره؟

‫- نه. ‫- توی جنگل چیکار می‌کردی؟

‫اگه خطر کنی ما رو جدا می‌کنن.

‫می‌برنت مرکز و نمی‌تونم کمکت کنم.

‫حواست به رفتارت باشه. برو مدرسه.

‫دو هفته دیگه تعطیلات شروع می‌شه. ‫پس احتیاط کن.

‫- کسی رو مشکوک نکن. خب؟ ‫- باشه. شک درست نمی‌کنم.

‫توی این شیربستنی چیه؟ اه.

‫آرام‌بخش طبیعی. واست خوبه.

‫داروی مامانه؟

‫- اولش خسته می‌شی. ‫- بعدش چی می‌شه؟

‫بعدش من رو هم به تخت می‌بندی؟

‫چه کاری از دستمون برمیاد؟

‫دارم فکر می‌کنم. دارم فکر می‌کنم.

‫شیوه برخوردشون با بیمارها ‫توی بیمارستان مزخرفه.

‫اصلا بلد نیستن. ‫شنیدم که توی نروژ چیکار می‌کنن.

‫واقعا باهوشن. همه‌ با هم همزیستی می‌کنن.

‫چوپان و گرگ با هم همزیستی می‌کنن. ‫موضوع شکار و شکار شدن نیست.

‫یا رده‌بندی کردن. ‫نه. باید همکاری کنیم.

‫مثلا همین. این کار رو نکن.

‫قول می‌دم.

‫- خوشبختانه دندان‌هات دیده نمی‌شن. ‫- منظورت دندان نیشه دیگه؟

‫خوبه. هر روز کوتاهشون کن. ‫و در مورد گوش‌هات هم...

‫بذار موهات بیاد روی گوشت. ‫بهت میاد.

‫- جواب می‌ده؟ می‌شنوی؟ ‫- کامل. ولی نه خیلی بلند.

‫- شلوارت رو در بیار. ‫- عمرا.

‫- کمک می‌خوای یا نه؟ ‫- می‌خوام.

‫بهم بگو تا خودم انجامش بدم.

‫اینطوری. پنج دقیقه صبر کن و بعد پاکش کن.

‫و بعد روش بکش.

‫هر چی بیشتر بزنی بیشتر ‫طول می‌کشه که در بیاد.

‫پس دیگه آلومینیم رو تحریم نمی‌کنی؟

‫این فرق می‌کنه.

‫لعنتی.

‫- حاضر نشدی؟ ‫- چرا. یه لحظه.

‫- خونه قشنگی داری. ‫- آره، خوبه.

‫سلام امیل.

‫- خوبی؟ دستت بهتره؟ ‫- آره، خیلی بهتره.

‫خیلی بهتر شده.

‫- پیرو مذهب بودا هستین؟ ‫- آره.

‫نه، نه، بخاطر بوشه.

‫- بیرون منتظر می‌مونم. ‫- خیلی طول نمی‌کشه.

‫تو شبیه اونی.

‫- فراموش نکن... ‫- سخت نگیر.

‫دارو رو می‌خورم و می‌رم بخوابم. ‫همون‌طور که گفتی.

‫خب...

‫حواست به اون باشه.

‫- سلام؟ ‫- زود جواب دادی.

‫- کنار تلفن بودم. خب که چی؟ ‫- هیچی. گفتم صرفا زنگ بزنم.

‫چیکار می‌کنی؟

‫کار خاصی نمی‌کنم. توی ردیت ‫درمورد زنی خوندم که دزدیدنش.

‫یک سال بعد یه عکس توی یه پارکینگ پیدا شد.

‫عینک داشت و تصویر عکاس توش مشخص بود.

‫احتمالا همون دزدیده بودش.

‫می‌شنوی؟ صدای نفس کشیدنت میاد. عجیبه.

‫نمی‌دونستم صدای شب انقدر بلنده.

‫گوش کن.

‫عاشق صدای شبم.

‫نینا...

‫به نظرت اگه فریاد بزنم صدام رو می‌شنوی؟

‫امتحان کن.

‫چیزی نشنیدم.

‫بذار من امتحان کنم.

‫تعمیر؟

‫مشکل چیه؟

‫چی؟

‫نمی‌تونی دیگه حرف بزنی؟

‫نگران نباش. یه راهی پیدا می‌کنیم.

‫به زودی پرواز می‌کنی.

‫ما با همیم. من اینجام.

‫چیکار می‌کنی؟

‫بیا پایین!

‫بیا پایین احمق! خودت رو به کشتن می‌دی!

‫ممنون. امیدوارم لذت ببرید.

‫آفرین!

!خیلی خوبه

‫مهمون ما باشید.

‫- بدون صدا. ‫- ممنون.

‫دو تا خوک ناپدید شدن.

‫حواستون به عجیب‌الخلقه‌ها باشه.

‫- روما نبود. ‫- کانال رو عوض کن ژاک.

‫- آبجو خودش سرو می‌شه؟ ‫- دارم استراحت می‌کنم.

‫فرانسوا. پسرت اومده.

‫داره لباس عوض می‌کنه. چیزی نگفتم. ‫نمی‌خواستم حالش رو بگیرم.

‫ولی این که سه ساعت دیر بیاد خوب نیست. ‫حقوقش رو کم می‌کنم.

‫بیست بار بهت زنگ زدم.

‫شرمنده، پیش چند تا دوست بودم.

‫- کجا بودی؟ ‫- باید لباس عوض کنم.

‫بس کن. حالم خوبه.

‫دست‌هات رو ببین.

‫چه فکری کردی؟

‫توافق کردیم دیگه. گوش نکردی؟

‫چرا گوش نمی‌کنی؟

‫چیکار می‌کنی؟

‫بشین.

‫نه.

‫اگه پیدات کنن تنهایی. متوجه هستی؟

‫تنهایی.

‫- فکرش هم نکن. ‫- می‌خوای چیکار کنی؟

‫دارم ازت مراقبت می‌کنم.

‫نه، از من مراقبت نمی‌کنی!

‫بشین.

‫خوبی؟

‫بقیه پیش بار هستن.

‫من می‌رم اونجا. اگه می‌خوای بیا.

‫چیز زیادی رو از دست ندادیم.

‫دعوا می‌شه و توی راه خونه هم تصادف می‌شه.

‫پشیمونم که 120 یورو دادم.

‫قبلا واسه فستیوال گربه آتیش می‌دادن.

‫می‌انداختنشون توی کیسه ‫و پرتشون می‌کردن توی آتیش.

‫گربه‌ها جیغ می‌زدن و مردم خوشحالی می‌کردن.

‫موهات رو دوست دارم.

‫درش بیار.

‫می‌دونستم.

‫- اصلا می‌شوریش؟ ‫- هر بار نه.

‫- خیلی حال به هم زنی. ‫- خودت حال به هم زنی.

‫- ولش کن. ‫- نینا!

‫- چهار تا آبجو لطفا. ‫- بیا.

‫- آبجوتون دوستان. ‫- ممنون.

‫- به سلامتی جوانی. ‫- ممنون.

‫اون عوضی‌ها هر سال اذیتمون می‌کنن...

‫من باید برم دستشویی. مال من رو بگیر.

‫با هم شاش کنیم دیگه؟ ‫مگه نه امیل؟

‫نینا باحاله.

‫- مگه نه امیل؟ ‫- آره.

‫توی زمین دیدمتون.

‫وقت آزاد زیاد داری؟

‫خوش گذشت؟

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دیگه خوش نمی‌گذره؟

‫- بس کن. ‫- چیزی نمی‌شنوم.

‫فقط عجیب‌الخلقه‌ها رو اذیت می‌کنه.

‫به چی تبدیل می‌شی؟

‫موش؟ خر؟

‫صدای نفس‌هات رو گوش کن.

‫حال به هم زنه.

‫اینجا!

‫- عجیب‌الخلقه! ‫- وینسنت، صبر کن!

‫امیل کجاست؟

‫به خط شید!

‫سریع!

‫اونجا! داره حرکت می‌کنه!

‫پیداش کردم!

‫دیدمش!

‫منم.

‫نه. تعمیر.

‫قورباغه؟

‫- پدرِ پسره. ‫- خیلی‌خب.

‫اتاق سمت راست باید شهادت بده.

‫شانس آورد اول ما پیداش کردیم. ‫عجیب‌الخلقه‌ها خطرناکن.

‫خیلی‌خب. زیاد وقت نمی‌بره. ‫روانی شدی و تصادفی اونجا پیدات شد.

‫هیچ عملیات نظامی‌ای رو خراب نکردی.

‫- موافقی. ‫- بله درسته.

‫ممنون.

‫اسم و تاریخ و امضاء.

‫یکی جدید چاپ می‌کنم.

‫بیا.

‫مامان...

‫دیدمش. هم رو دیدیم.

‫یادته رفته بودیم اسکی؟

‫هوا بد بود و با اون کفش‌ها قدم زدیم.

‫کفش‌های برفی. یادمه. ‫و آسانسور اسکی.

‫اون بالا برف می‌اومد. ‫مه بود و باد شدید بود.

‫من و مامان سعی کردیم مون بلان رو پیدا کنیم. ‫ولی چیزی دیده نمی‌شد.

‫بعد تو یهویی گفتی...

‫«محشره.»

‫اونجا خیلی قشنگه. کوهستان و برف.

‫ولی منظورت آسانسور بود.

‫قطعاتش. پیچ‌ها و مهره‌ها و چرخ‌هاش.

‫- نگفتم. ‫ - چرا.

‫جدی گفتم؟

‫عجب احمقیم.

‫- چیه؟ ‫- هیچی.

‫خیلی خوشگلی.

‫بو می‌دن.

‫مرکز میای دیدنم؟

‫قرار نیست بری اونجا.

‫یه روباه یا گرگ چقدر سریعه؟

‫- نمی‌دونم. ‫- پنجاه یا شصت کیلومتر در ساعت شاید.

‫بدو.

‫بدو امیل!

«مترجم: «تارخ علی‌خانی

ارائه شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming