Original subtitles

Ruth, daar is juffrouw Pecksniff, met haar aanstaande.

Waarom ziet hij eruit alsof hij begraven gaat worden?

Hij is van nature melancholisch, geloof ik.

Goedemiddag, juffrouw Pecksniff. - Goeie genade, meneer Pinch.

Herinnert u zich mijn zuster? Meneer Moddle... mijn zuster Ruth.

Echt, er was nog nooit...

Ik ben nog nooit in mijn leven zo beschaamd geweest, juffrouw Pinch.

Daar is helemaal geen reden toe.

We waren op weg naar mevrouw Todgers, in de hoop Mercy daar te zien.

Dan moeten jullie met ons meekomen, want we gaan naar Mercy voor de thee.

Maak je geen zorgen over Jonas. Hij is op 't platteland.

Augustus, lieve, wil je vóórgaan? Mijn hemel... erg genant...

Ik verbaas me erover dat in deze drukke straten...

voetgangers niet vaker overreden worden.

De bestuurders doen dat vast niet. - Pardon?

Sommige mensen kúnnen niet overreden worden.

Ze zijn betoverd. Kolenwagons stuiteren op hen terug...

en zelfs taxi's weigeren om hen te overrijden. - Goeie genade!

Zijn we nu niet rijk in schoonheid, hier op deze vreugdevolle middag?

Ik ken een dame, mevrouw Harris, die 't geheel met me eens zou zijn.

Heel vaak heb ik haar gezegd: "Oh mevrouw, uw gezicht is

als van een engel". En afgezien van haar pukkeltjes was dat ook zo.

Is er ooit een vrouw geweest die andere kon bewonderen omdat...

ze er beter uitzagen dan zij zelf? Mevrouw Harris had die hemelse gave!

Word wakker, meneer Chuffey! Er is bezoek!

Ik loop in de weg, neem me niet kwalijk... Waar is ze?

Hier ben ik.

Daar is ze! Let maar niet op hem.

't Is moeilijk te dragen maar eens gaat hij dood.

Er zijn 365 dagen in een jaar, en nog één meer in 'n schrikkeljaar.

Je bent een versleten oud schepsel, dat is de heilige waarheid.

't Is jammer datje niet weet watje zegt.

Anders zou je er ongeduldig van worden, en je zorgen maken...

tot opluchting van alle mensen die je kennen.

Zou u thee voor ons willen maken, mevrouw Gamp?

Oh, ik ben blij dat u dat vraagt.

Beste jongedame, misschien wil er iemand een ei of twee, .

Niet te hard gekookt.

En dan, wat sneetjes toast met boter, zonder korstjes voor gevoelige tanden

Meneer Gamp zelf sloeg er vier uit, in één klap, in een dronken bui...

twee enkele en twee dubbele.

Mevrouw Harris heeft ze bewaard als aandenken, tot op heden.

Wie ligt er dood, boven?

Niemand... wat is er?

Er is iemand dood...of stervend!... Waar is Jonas?

Op 't platteland. Wees stil nu, en neem wat thee.

Ik ga kijken zijn eigen zoon!

Meneer Pinch, als mijn zuster niet zo gehaast was geweest...

en zich niet had gebonden aan een schurk,

dat had ze dit zielige schepsel niet tot last gehad.

Sssst, ze kan je horen.

Oh, dat hoop ik niet. 't Ligt niet in mijn aard om te gniffelen over haar.

Als ik denk aan het geluk dat ik nu geniet, en dat

voor me in 't verschiet ligt, dan ben ik nederig en tevreden.

Jonas!

Ik wist niet datje een feestje gaf.

O jee, laten we ons niet indringen in jullie huiselijk geluk.

Augustus, lieveling, we gaan.

We hebben thee gedronken, meneer, in uw afwezigheid...

maar als u ons misschien een rekening wilt sturen van de onkosten...

dan zullen we die graag betalen. - Charity, alsjeblieft!

Mercy lieveling, ik ben je heel dankbaar voor je advies...

maar ik ben zijn slaaf niet.

Ha. Je hebt 't wél geprobeerd, dat weten we allemaal.

Augustus, ik verbied je om 't hem betaald te zetten.

We gaan, vóórdat de provocatie teveel wordt voor je mannelijke trots.

Goddank, die zijn we kwijt!

Wat, jij ook hier?

God, ik heb er genoeg van dat je je met mijn zaken bemoeit.

Jonas! - Ga mijn huis uit!

Ik kwam hier alleen om te zeggen dat ik niets met die brief te maken heb.

God, ik sla je de hersens in als je nog één woord zegt!

In hemelsnaam, ga weg! - Tom, laten we gaan! - Ja, mevrouw!

Zo, dus dit zijn je vrienden als ik weg ben?

Jij spant samen met dit soort mensen?

Ik heb Tom Pinch maar één keer eerder gezien sinds ik uit huis ben.

Als je hem nog één keer ontmoet, zul je het berouwen.

Luister naar me.

Ik heb dag en nacht gereisd en ik ben doodmoe.

Breng mijn avondeten in het kamertje beneden, en Iaat daar 't bed opmaken.

Ik neem een slaapdrankje en probeer morgen dóór te slapen.

Hou 't huis stil, en wek me niet... Laat niemand mij wekken, begrepen!

Ja, Jonas, is dat alles?

Alles? Moet jij mij altijd bespioneren en vragen stellen?

Wat wil je nog meer weten?

Niets, behalve wat jij me wilt vertellen.

Je hebt mijn geestkracht gebroken, Jonas. Breek nu ook niet mijn hart.

Zorg voor het bed beneden.

Kampeert de hele wereld in mijn huis? Waarom ben jij weer hier?

Informeren naar mevrouw Chuzzlewit's gezondheid. En die van Chuffey.

Chuffey? Waar is hij?

Boven, meneer. Hij schreeuwde midden onder het theedrinken:

"Wie ligt er dood, boven?" - Zei hij dat?

Ja meneer, "iemand dood, of stervend", zei hij.

Niets kon hem tegenhouden om zelf te gaan kijken.

De ouwe dwaas is gek geworden.

Dat denk ik ook, meneer, en ik zal u niet misleiden.

Ik geloof dat meneer Chuffey voortdurende aandacht nodig heeft.

Als ik zo vrij mag zijn.

Zou u kunnen zorgen voor die idioot, in een van de kamers boven?

Ik en mijn vriendin kunnen dat doen, meneer, afwisselend.

Betsy Prig heeft veel gekken verpleegd, en ze kent hen goed...

en zet ze vóór het vuur als ze koppig zijn;

dat kalmeert ze 't best...

Breng uw vriendin mee, overmorgen, en dan maken we een afspraak.

Breng haar 's avonds mee. - Ja meneer.

Wie kan dat zijn, zo vroeg? John, denk ik.

Het is niet zijn manier van aankloppen ,Tom.

Hoe weet jij dat, gansje? Vast niet mijn mysterieuze werkgever, denk ik.

Dat zou teveel gevraagd zijn.

Goeie genade in de hemel! - Tom? - Kom binnen!

Mijn beste Martin! Hoe goed is het je weer te zien.

En jou, mijn vriend.

Martin, dit is mijn zuster Ruth. 't Is meneer Chuzzlewit, lieve.

En Mark Tapley, van de Blauwe Draak. Hoe gaat 't, Mark?

Ongewoon opgewekt, dank u, meneer.

Ik moet zeggen, dit is geweldig! Ga zitten, allebei.

Neem wat voor ontbijt. Wanneer zijn jullie teruggekomen uit Amerika?

Een week geleden. Tom, ik heb gehoord watje hebt gedaan...

én geleden om mijnentwille. Hoe kan ik je ooit bedanken?

Dat is niet nodig. Ik ben beter af door bij Pecksniff weg te gaan.

Ik heb een betrekking, Martin, met 'n salaris van honderd pond per jaar!

Ik ben heel blij, dat te horen.

Mary vertelde me - ik heb haar ontmoet, heel kort -...

hoe gemeen Pecksniffje behandeld heeft en hoe nobel jij bent geweest.

Zei ze dat?... Dat was aardig!

Wat doe je in de keuken, Mark? - Ik maak extra ontbijt, meneer.

Ik zal daar voor zorgen, meneer Tapley. Ga zitten alstublieft.

Laat hem maar, juffrouw Pinch, hij is onverbeterlijk.

't Beste van Mark Tapley is maar aan één man bekend...

en die zou er niet meer zijn zonder zijn tussenkomst.

Mark, ga onmiddellijk zitten of ik zal je uitfoeteren.

Het is niet leuk om grappen te maken tegenover u, meneer Pinch.

Zelfs nóg een reis naar Amerika zou het niet leuker maken,

u opnieuw te ontmoeten, meneer.

Je onderneming was dus niet zo succesvol?

Een totale catastrofe. - Wat zijn je plannen dan?

Die heb ik niet, behalve om geld te verdienen om van te leven.

En, Tom, om van mijn eerste salaris de halve sovereign terug te betalen..

Die je me gaf toen ik bij Pecksniff wegging.

Ik heb 't niet nodig, Tom... Honderd pond per jaar!

Toch zul je hem terugkrijgen.

En als je mij advies kan geven over een betrekking, dan dank ik je zeer.

Advies?... Hemel, nee... Wacht... ik weet wat!

Tom, mijn beste kerel. En meneer Chuzzlewit.

We kwamen voor je advies, maar je hebt een bezoeker.

Ja, je komt erg gelegen.

Ik heb zélf advies nodig. Over verwanten van u, meneer Chuzzlewit.

Van mij?

Lewsome en ik zijn schoolvrienden.

Hij is heel ziek geweest en ik heb hem hier gehad, de laatste dagen.

Lewsome, vertel deze heren je verhaal alsof je in de rechtszaal staat.

Het zou best zover kunnen komen.

Ik ben apotheker, assistent van een dokter in de City.

'T Ging me nooit voor de wind, ik verspilde tijd en geld aan drank.

Eén van mijn drinkebroers was Jonas Chuzzlewit.

Hij had me in zijn klauwen door mijn gokschulden.

Hij vroeg me op 'n dag of ik hem medicijnen kon leveren.

Ik vroeg hem: "wat voor medicijnen?"

Hij zei, dat zijn vader leed aan een pijnlijke en fatale ziekte...

en dat het goed zou zijn om iets door zijn hoestsiroop te mengen...

om zijn dood draaglijker te maken. - Je zei eerder: "te versnellen".

God vergeve het me, maar ik gaf hem de medicijnen. Vergif, bedoel ik.

Goed gedaan, Lewsome. We laten je nu alleen om tot jezelf te komen.

Ik heb nooit gehoord dat mijn oudoom aan een pijnlijke fatale ziekte leed.

Ik ook niet. Men zei dat hij stierf aan een beroerte.

Zozo! - Zijn eigen vader? Hoe is 't mogelijk!

"Zijn eigen zoon"!

Ik herinnerde me iets dat de oude Chuffey gisteren zei...

Als iemand anders die informatie ook had, dan zou dat

Jonas' gedrag op de stoomboot verklaren.

Dezelfde gedachte kwam ook bij mij op, Tom.

Maar ik heb geen idee wat we nu moeten doen.

Je grootvader moet ingelicht worden.

Hij is de broer van de dode, hij moet beslissen wat te doen.

Wil je dit aan hem voorleggen?

Dat kan ik niet. Hij is nog steeds in de ban van die schurk Pecksniff.

Ook al lukt 't, hem te zien, dan nog zou ik ervan worden verdacht...

dat ik mezelf terug in zijn gunst wil wurmen door Jonas zwart te maken.

Ik kan hem schrijven; misschien gelooft hij mij?

Doe dat. Mark, zou je misschien 'n brief naar 't dorp willen brengen?

Laat maar aan mij over, meneer.

Kom mee naar de Temple, Mark, ik schrijf hem daar.

Ik ben al laat voor mijn werk.

Vreemd, hij is niet op slot. Misschien een indringer?

Goedemorgen, meneer Pinch. Welke werktijden hanteert u?

Meneer Chuzzlewit? Bent u mijn werkgever?

Ik was van plan om eerder te komen. Maar je hebt je tijd goed besteed.

't Is jaren geleden dat ik hier gewoond heb.

Ik heb me nooit gerealiseerd dat 't er zo uitnodigend uitziet.

Waar staar je naar, meneer Pinch? - U, meneer, u lijkt zo...anders.

Dat hoop ik. Ik ben niet degene die ik leek, op 't platteland.

Wie is dit? - Mark Tapley, meneer. Vroeger van de Blauwe Draak.

Ik heb een gunstige indruk van u, meneer Tapley.

U kunt me misschien van dienst zijn. Meneer Pinch,

ik heb uw assistentie nodig om een familie-conclaaf bijeen te roepen.

Graag, meneer. - Weet je waar mijn kleinzoon is?

Nou, ik... - Ik wel, meneer.

Jij?... Excellent! Hij wordt als eerste uitgenodigd.

Maar vertel hem in geen geval de reden.

Dat is niet moeilijk, want die ken ik zelf niet.

Juist... Aan 't werk dan.

Meneer, mijn excuses dat ik u ophoud, maar ik moet u

zeer ernstige en urgente informatie verschaffen.

Betsy, ik wil een toast uitbrengen,..

Op mijn vaste partner, Betsy Prig.

Ik veranderde naam in Sarah Gamp, en drink op haar.

Nou, waarvoor wil je me? Toch niet mevrouw Harris?

Nee, Betsy Prig... zij niet. - Daar ben ik blij om.

Ik weet niet waarom jij blij bent, Betsy.

Ik kende die liefste dame al van vóór haar eerste man, meneer Harris...

die was bijzonder verlegen, en stopte zijn hoofd in een leeg hondenhok...

en kwam daar pas uit toen de baby aan hem getoond werd.

Ik snap niet waarom je zo blij bent, Betsy, want mevrouw Harris

vroeg nooit naar jou.

Ze zal nooit naar je vragen, want ze zei altijd, toen ze ziek was...

"Haal Sarah". - Nou , als zij 't niet is, wie dan wel?

Meneer Chuffey. - Die ouwe gek, van wie je me vertelde?

Meneer Chuffey's vrienden stellen voor, hem dag en nacht te verzorgen.

Ze vroegen me of ik dat zelf wilde doen.

"Nee", zei ik, "maar ik heb een vriendin, Betsy Prig,

en die is altijd te vertrouwen, onder mij."

Ah, Betsy, rustig aan! Mevrouw Harris zei eens tegen me...

Wat, mevrouw Harris! Ik geloof niet dat die bestaat.

Heb ik dan mevrouw Harris al vijfentwintig jaar gekend,

en dan wordt me gezegd dat ze niet bestaat?

Was ik niet haar vriendin in al haar moeilijkheden, groot en klein...

om dit te moeten aanhoren? Ga weg!

Ik ging al! Je bood aan om me te nemen, "onder jou", is 't niet?

Nou, je kan de pot op met je bevelen!

Ik wil mezelf niet vernederen door met jou te gaan twisten. Ga weg!

Jij kunt gekke Chuffey voor jezelf houden.

Ik wil niks met hem te maken hebben.

Daar heb je mooi gelijk mee. Weg met jou!

Goed, mijn beste heer. - Goedenavond, Pecksniff.

Dank u voor het diner. Sta mij toe u de gastvrijheid te beantwoorden...

in Pall Mall. - Ik kijk ernaar uit.

Als u naar de stad komt om uw winst te tellen.

Wel, goedenavond. Rijd voorzichtig.

Alstublieft, meneer Chuffey.

Jonas! Je bent eindelijk wakker!

Hoe laat is het? - Negen uur 's ochtends.

Je hebt een dag en twee nachten geslapen.

Toch lijk je niet uitgerust.

Ik ben in orde.

Heeft er niemand op mijn deur geklopt, gisteren?

Nee, je zei dat je niet gestoord wilde worden.

Heel juist.

Boter!

Oh, ene meneer Nadgett is langs geweest.

Nadgett? Wat wil hij, voor de duivel? - Moeilijkheden op kantoor, zei hij.

Ik zei datje niet gestoord wilde worden, en hij ging weg.

Wel, ik moet naar 't kantoor; ik moet toch weg.

Er is niemand hier. Wilt u alstublieft naar huis gaan?

Wat is er gaande?

Hebt u 't niet gehoord? De Company is failliet.

Wat? - Een grote zwendel. Hebt u een polis van hen?

Meer dan een polis, mijn god. - Nou, daar kun je dag tegen zeggen.

Crimple, de secretaris, is gevlucht met het geld dat er nog was.

Crimple? - En Montague zelf schijnt vermoord te zijn.

Nou al?.. Ik bedoel, kon Crimple zijn misdaad niet beter verdoezelen?

't Is duidelijk dat Crimple Montague heeft vermoord.

Daar kunt u gelijk in hebben.

Waar is mijn vrouw? - Naar mevrouw Todgers, meneer.

Ze slipt altijd weg naar die vrouw.

Ga haar zeggen, naar huis te komen. Zeg haar dat ik haar hier wil zien.

Ja, meneer.

Wat heb je met haar gedaan? - Niks, ouwe gek.

Als jij één haar op haar hoofd krenkt dan zul je je moeten verantwoorden.

Ik ga niet opnieuw mijn mond houden.

Wat voor krankzinnigheid is nou over jou gekomen?

Ik ben sterk genoeg om naar de buren te lopen!

Geef op, geef haar aan mij, of ik roep de buren.

Roep maar, dan word je opgesloten waar niemand je kan horen.

Wie is daar?

Goedenavond, meneer. - Oh, u bent 't, mevrouw Gamp.

Uw meid liet me binnen toen zij uitging.

Een plezierige avond, warm, wat we kunnen verwachten

als de komkommers drie voor twee pennies kosten.

Meneer Chuffey, hoe voelt u zich vanavond?

Is ze al thuisgekomen? - Oh, ze komt zo thuis.

Oh, hij beeft helemaal, de arme oude man.

Dan kan, na alle gekke dingen die hij heeft gezegd.

Hij kan niet meer alleen gelaten worden.

Laten we deze zaak afhandelen.

Ik ben de naam van de andere vrouw vergeten.

Ik noemde Betsy Prig, meneer.

Is ze te vertrouwen? - Nee, meneer, en ik heb haar

niet meegebracht. Maar ik heb wel een andere vriendin die

u tot genoegen zal zijn. - Wat is haar naam?

Haar naam is... mevrouw Harris.

En u bent met haar overeengekomen samen voor hem te zorgen?

Ja, meneer. - Goed, breng haar binnen.

De andere persoon, meneer? - Ja, deze... mevrouw Harris.

Nou, vooruit, vrouw.

Meneer Chuzzlewit wenst dus mevrouw Harris te zien?

Ja ...ja...

Inderdaad, meneer... Wat is er, meneer?

Waarom voor de duivel denkt u rond te kunnen sluipen

door mijn huis, oom? Ik dacht dat ik 't spook van mijn vader zag.

En dat zou best kunnen.

Hoe bent u hier binnen gekomen? U kunt dezelfde weg naar buiten.

Ik leende een sleutel van je vrouw, die nu onder mijn bescherming staat.

Bescherming... waarvoor? - Voor jou.

Ik voel er veel voor om u van de trap te gooien.

Dat zou ik niet doen, als ik u was.

Ik zou er van genieten om jou daarna omlaag te gooien.

Zijn er soms nog meer als jou? - Die zijn er! Breng hem binnen.

Is dat de man? - Ja. - Ik ken die man.

De grootste leugenaar van de wereld. Wat is nu zijn verhaal?

Zijn getekende verklaring, schurk, is dat u van hem

dodelijke medicijnen verkreeg, waarmee je mijn broer vergiftigde...

en hem ter dood bracht. Is dat correct?

Je ziet het op zijn gezicht geschreven. - Nee! Nee!

't Is waar dat hij zijn vader's dood heeft veroorzaakt,

maar niet zoals u denkt.

Hij mengde het poeder met het medicijn van mijn meesten...

maar mijn meester zag hem dat doen.

Hij vertelde me dat, en we gooiden het vergiftigde medicijn weg...

maar Jonas dacht dat hij het nog steeds nam, dat weet hij.

Mijn meestefs hart brak bij de gedachte dat zijn eigen zoon...

hem zo graag dood wilde, en uit de weg wilde ruimen.

Dát heeft hem gedood.

"Ik heb gezaaid, en ik moet nu oogsten", zei hij.

"Zeg niets, Chuff, nu niet, en ook niet als ik gegaan ben".

En ik heb niets gezegd, tot nu toe.

Nu tevreden?

Dit verhaal is niet gunstiger voor je dan het andere.

Nog steeds wilde je je vader doden.

U neemt 't te ernstig op, oom.

Er staat niet de doodstraf op, dat iemand een beetje vergif heeft...

dat weggenomen wordt door twee ouwe gekke domkoppen

die dan een toneelstukje ermee gaan opvoeren.

Ziet u die deur?

Dit is geen plek voor jou om te blijven, oude vriend. Kom mee.

Net de stem van mijn meester.

Ik geloof bijna dat hij weer leeft.

Maar ik kan niet met u mee, ik moet blijven, voor háár.

Voor wier zaak? - Ze noemden haar Merry.

Ze is veilig bij mij.

Jij zou haar beter recht naar huis sturen, of ik roep de politie.

De politie is hier al.

Hij is de man! - Neem hem gevangen!

Wat betekent dat? - Moord, dát betekent het.

Wie bent u? - Mijn naam is Nadgett. - Hij is niets, niemand!

Mijn beroep is mensen in de gaten houden, hen volgen

en soms verzekeren dat ze het land niet verlaten.

Jij! Jij stuurde Pinch aan boord met een brief.

Om je eraan te herinneren dat de verdachte omstandigheden

van je vader's dood, waarbij ook deze man betrokken was,

voldoende waren voor de politie om je op de rivier te arresteren.

Ja, ik houd deze man al lange tijd in de gaten.

Hij heeft er geen idee van hoe lang.

't Spijt me alleen dat ik niet keek toen hij eergisternacht...

uit dit huis wegglipte. Anders had ik misschien een leven gered.

Maar ik keek wél toen hij vermomd terugkwam, vanochtend vroeg.

En ik keek ook toen hij een zak wilde laten zinken onder Londen Bridge.

Verdomme...verdomme.

Die daarna binnengehaald werd en kleren van een buitenman bevatte...

met bloed bevlekt en beantwoordend aan de beschrijving van een man...

die uit een koets stapte op Salisbury Plains, gisteren in de vroege ochtend

nog geen vijftien mijl van de plaats van de misdaad.

Welke misdaad? - De moord op meneer Tigg Montague.

Vroeger Montague Tigg.

Ik wist dat onze wegen elkaar nog eens zouden kruisen, maar...

ik had nooit gedacht dat ik nog eens een verwant zou arresteren.

Waarom noemt u hem een verwant?

Om dezelfde reden dat ik u zo zou noemen. - Mij?

Mijn naam is Chevy Slyme.

Als u het een schande vindt om te zien dat uw eigen bloed...

op deze manier werkt, dan wil ik me wel willen laten uitkopen.

Nee, nee... doe je plicht.

Roberts. Dalton. Haal de koets en we zetten hem gevangen.

Moge God uw ziel genadig zijn.

Mercy? Is ze terug thuis?

Kom mee, oude vriend. Ik breng je bij haar.

Kom hier!

Wat is er?

Stop je hand in mijn zak. De binnenzak van mijn vest.

Er zit honderd pond in.

Nee, dat kan ik niet, dat waag ik niet.

Niet om me te laten ontsnappen, ik weet dat dat onmogelijk is.

Maar om vijf minuten alleen in de kamer hiernaast.

Honderd pond voor vijf minuten...alleen.

Om wat te doen? Ben je schuldig?

Dat het zó moet eindigen.

Minder schande voor de familie.

Stop... wil je misschien een gebed uitspreken, of zoiets?

Je bent te vroeg. Nog één minuut.

Hier, neem je geld terug.

Roberts, Dalton... help... hier!

Goedemorgen, meneer. - Waarom zijn al die mensen hier?

Omdat je grootvader hen uitgenodigd heeft.

Meneer Chuzzlewit, mijn eerbiedwaardige vriend.

Is dit wat gebeurt als u de bescherming van mijn

nederige onderkomen verlaat?

Deze bloedzuigers, dit ongedierte zwermt weer om u heen!

Wat erg. Werkelijk! 't Schokt je geloof in de menselijke natuur.

Schande! Laat hem alleen! Laat hem, zeg ik.

Vrees niet, mijn beste heer. U hebt me niet vergeefs ontboden.

Ik zal u verdedigen tegen dit gekrioel.

Pecksniff, is dat een sovereign op de vloer achter je?

Een sovereign? Ik dacht 't niet.

Ja, daar... net vóór je.

Sleep hem weg. Breng hem buiten mijn bereik.

Schurk!... Hypocriet!

Ik ben niet kwaad, maar gewond...

gekwetst in mijn gevoelens, maar ik ben niet kwaad.

Ik ben kwaad, meneer, ik ben kwaad.

Maar mijn kwaadheid is niet alleen op u gericht.

De vloek van deze familie is egoïsme, dat is altijd zo geweest.

Ik lees 't nu nog op sommige gezichten.

God moge 't me vergeven, maar ik zag het niet in mezelf.

Er is een soort zelfzucht die altijd op de hoede is voor die in anderen.

Die anderen op afstand houdt met verdachtmakingen en wantrouwen,

verbaasd waarom ze niet in vertrouwen dichterbij komen.

Daarom wantrouwde ik hen die mij het dierbaarste zijn.

Martin, kom hier. Mary, mijn lieve kind.

Dit is mijn kleinzoon, die ik heb opgevoed tot mijn erfgenaam.

Dit is het weesmeisje die ik heb opgeleid tot mijn gezelschapsdame,

maar die meer een dochter voor me werd.

Hoe kon ik denken dat Martin blootgesteld zou kunnen worden...

aan de zonneschijn van haar lieve karakter, zonder verliefd te worden?

Misschien voorvoelde ik zo'n verbintenis wel.

Maar ik wilde dat ik het zou bewerkstelligen, als mijn geschenk.

Toen Martin zijn keuze maakte zonder mij te raadplegen...

maakten we bitter ruzie, en ik onterfde hem.

Ik betreurde mijn daad bijna onmiddellijk.

Ik herschreef zelfs mijn testament te zijner gunste.

Maar toen verscheen deze slang, Pecksniff, op het toneel.

Hij gaf voor, zijn vriend te zijn.

Dat maakte me zo wantrouwend dat ik het testament verscheurde.

Ik besloot Pecksniffs oprechtheid te beproeven.

Vóór zijn eigen kinderen vroeg ik hem Martin onmiddellijk uit zijn huis...

te verwijderen. Hij stemde toe, zonder aarzelen.

Ik besloot zijn onbetrouwbaarheid tot het uiterste te testen.

Ik leverde mezelf geheel aan hem uit.

Maar telkens als ik dacht dat hij de bodem van zijn slechtheid bereikt had

werden nieuwe diepten zichtbaar.

't Werd een fascinatie voor me, te zien hoe ver hij zou gaan.

Maar toen mijn kleinzoon terugkwam van een gevaarlijke reis...

en vroeg om verzoening met mij, en deze laaghartige hypocriet

meende hem weg te moeten sturen in mijn naam,

toen dacht ik, genoeg is genoeg.

Pecksniff, ik heb je vandaag niet alleen hier laten komen

om je te bekritiseren, maar om je het geluk

te laten zien van hen die jij wilde beschadigen.

Ik heb een nieuw testament gemaakt.

Iedereen hier aanwezig, behalve Pecksniff,

wordt erfgenaam, voor minimaal 50 pond.

Iedereen die me vanaf nu aanspreekt over geld, al is 't één woord...

verbeurt onmiddellijk zijn of haar erfdeel.

Sommigen, stoere en onzelfzuchtige vrienden van Martin en Mary...

zullen veel genereuzere aandelen ontvangen.

Meneer Tapley en mevrouw Lupin, die spoedig de naam Tapley zal dragen

Meneer Pinch.

Tom Pinch, die ik eerst zo verkeerd beoordeeld heb...

maar wiens goedheid als zomerregen werkte op mijn hart...

tijdens mijn lange opsluiting bij Pecksniff.

Mevrouw Todgers wordt beloond voor haar goedheid voor

mevrouw Chuzzlewit.

Ik stel voor, Mercy zelf onder mijn eigen bescherming te nemen.

Het merendeel van mijn bezit...

heb ik bestemd voor mijn kleinzoon Martin...

onder de voorwaarde dat hij met mijn verzorgster Mary Graham trouwt.

Moge God u beiden zegenen.

Jullie mogen elkaar nu trouw beloven op de gebruikelijke manier!

Verlaat nu deze plek, Pecksniff, en vergiftig mijn blik niet langer.

U hebt deel gehad aan mijn gastvrijheid, meneer Chuzzlewit!

En ervoor betaald!

Dank u. Dat smaakt naar uw oude openhartigheid.

Ik wilde zelf ook al die opmerking maken.

Maar u hebt me bedrogen.

Bedrogen te kunnen worden, daar is een natuurlijk vertrouwen voor nodig.

Ik ben liever vertrouwend van nature dan wantrouwend.

Ik kwam hier vandaag, al getroffen door ongeluk.

Door onfortuinlijke speculatie ben ik failliet geraakt.

Mijn liefste kind is weduwe geworden in omstandigheden van diepe schande.

Mij is op onrechtvaardige wijze een architectuur-prijs ontnomen.

Ik ben hier ontvangen met slagen... slagen op mijn lichaam...

maar ook met veel pijnlijkere slagen op mijn hart.

En toch... vergeef ik u.

Goedemorgen, meneer.

O jee, de jongen. - Bailey, wat doe jij hier?

Het lukt niet om hem op een rechte weg te laten lopen...

als elke christen. Hij zat op uw stoep, mevrouw, een uur geleden.

Hij zei dat hij zijn geheugen kwijt was, door een ongeluk...

en het enige dat hij zich kon herinneren was de naam "Todgers".

Een eerlijke taxibestuurder wist waar dat was en

bezorgde hem daar als een pakket.

Bailey, herken je me?

Ik ken uw stem. Doet me denken aan de geur van schoensmeer.

Bent u ooit getrouwd geweest met een man die Jinkins heette?

Oh goedheid, Bailey! Heb je helderziendheid gekregen

in plaats van je herinnering? Ga hier zitten en wees stil.

Mevrouw Gamp, was mevrouw Chuzzlewit niet onder uw hoede?

Ja meneer, maar ze zei me om de brief direct

naar haar zuster te brengen, mocht die belangrijk zijn.

Een brief voor mij?

Van ene meneer Moddle, staat op de buitenkant... uit Tilbury.

Maar Augustus is op zijn kantoor in Cheapside.

Hij zei me beslist dat hij daar de hele dag zou zijn.

"Veelbeproefde juffrouw Pecksniff. Vóór dit u bereikt...

zal ondergetekende - misschien als lijk - op zee zijn, naar Tasmanië.

Stuur niemand mij achterna, ik zal me niet levend laten oppakken.

Ik houd van een Ander. Zij is van een Ander.

Alles behoort aan iemand anders.

Oh, juffrouw Pecksniff, waarom liet u me niet alleen?

Ik verwijt u niets, want ik heb u onrecht gedaan.

Moge het meubilair enige genoegdoening opleveren.

Meubilair? Bedoelt hij: toekomst? - Nee, het gaat over een hemelbed.

"Vaarwel! Word de bruid van een hertog en vergeet mij.

Onveranderlijk, nooit de jouwe, Augustus."

Arme juffrouw Pecksniff.

Probeer dit vlugzout, juffrouw, en als dat niet helpt...

zal brandend pakpapier onder de neus zeker helpen.

Ah, ze komt al bij.

Haar zuster die weduwe is, meneer, mevrouw Harris, die ik al lang ken,..

Zal u vertellen dat ze niet beter dan ik, maar wel slechter...

op haar kan passen, permanent.

Meneer Tapley. - Ja, meneer?

Is deze goede vrouw betaald voor 't ongemak dat wij haar bezorgden?

Ik heb haar vooraf betaald, meneer... royaal.

Dan houdt hier onze relatie op, mevrouw Gamp.

Ik raad u niet aan, mij om een getuigschrift te vragen.

Laat me u alleen aanraden om in de toekomst minder drank te gebruiken,..

En wat meer aandacht aan uw patiënten te schenken.

Goedendag.

Wel, mijn vrienden, eind goed, al goed, niet?

Als ik al reden had om mezelf te berispen, grootvader...

dan zou ik u misschien kwalijk kunnen nemen dat Mary...

zoveel geleden heeft doordat u bedrogen bent.

't Was niet zo erg, Martin.

In mijn hart heb ik er nooit aan getwijfeld datje grootvader...

ooit eens tot een juist begrip zou komen.

Nee, hij heeft gelijk, mijn kind.

't Was wreed van mij, jou zo lang in het duister te laten.

Opnieuw egoïstisch van me. Kun je me vergeven?

Ik heb je nooit geheel verstoten, Martin, in mijn hart.

Herinner je je dat je eens een 20 pond-biljet ontving?

Zond u dat? Hoe wist u waar ik was?

Ik zag je advertentie in de krant.

"Per adres Chuzzlewit" kon mij niet om de tuin leiden.

Als ik had geweten dat 't van u kwam was ik nooit naar Amerika gegaan.

Ik hoopte datje naar mij terug zou komen, berouwvol en nederig.

Maar ik was te trots om te tonen dat ik de afzender was.

Wel, dat is verleden tijd, is 't niet, jongen?

Grootvader!

Tom?

Oh Ruth... wat een ochtend vol openbaringen, hè?

Inclusief een die nog nooit onder woorden is gebracht.

Wat bedoel je?

Je houdt van haar, is 't niet?

Oh Tom, ik heb zo met je te doen.

Kom kom, je moet hier niet om huilen.

Ze heeft gekozen voor Martin, lang voordat zij beiden mij kenden.

En denk je dat - zelfs als zij hem nooit had gekend -

dat ze op mij verliefd was geworden?

Jawel... natuurlijk 't is zo oneerlijk.

Je denkt aan mij, Ruth, en dat is heel natuurlijk...

alsof ik een persoon in een boek ben.

Je ziet 't als poëtische rechtvaardigheid dat ik...

op de een of andere manier, uiteindelijk toch

de vrouw zal trouwen van wie ik houd.

Maar er bestaat een hogere rechtvaardigheid dan de poëtische...

en ik treur niet om wat onmogelijk is.

Vertaling en ondertiteling: AV Media Factory BV.