Original subtitles

Oh, meneer Pinch! - Juffrouw Pecksniff!

Wat doet u hier, meneer Pinch? - Ik ben verdwaald, geloof ik.

Ik hoop dat u weggerénd bent! Is mijn vader al getrouwd?

Nee, en om de waarheid te spreken, ik denk niet dat 't zal gebeuren,

zolang juffrouw Graham het voorwerp van zijn hartstocht is.

U wordt heel makkelijk bedrogen.

Ik werd bedrogen door uw vader, dat moet ik toegeven.

Maar ik ben bij hem weggegaan, voor altijd.

Bravo... Kom, vertel me er alles over.

Ik woon nu bij mevrouw Todgers, daar, op de hoek.

Kom dan! U zult ook Mercy daar aantreffen.

Dat zou ik graag willen, maar ik moet John Westlock's kamers vinden...

vóór 't te laat is... Furnivall's herberg?.. Het moet hier ergens zijn.

Nou, Augustus zal met je meegaan.

Meneer Augustus Moddle. Mijn aanstaande... Kom mee.

Merry, wie denk je dat ik vond op straat, en hierheen heb gebracht?

Meneer Pinch! Hij heeft ruzie gehad met Papa, en ik heb beloofd...

dat Augustus hem de weg zal wijzen naar Furnivall's herberg.

Augustus! Augustus!

Juffrouw Mercy? Dit is een onverwacht genoegen!

Allemensen! Doet het u genoegen, mij te zien?

We hadden geen relatie, nooit, dacht ik.

Ik hoopte dat u 't leuk zou vinden om een oude vriend te zien?

Als ik u ooit beledigd heb, juffrouw Mercy, dan spijt me dat.

Juffrouw Mercy? Mevrouw Chuzzlewit, moet ik zeggen.

Wat is er? Niet huilen!

Excuseer me. U doet me schamen over mijn vroegere gedrag jegens u.

Gaat u weg? - Ja, dat moet ik.

Hoe is 't met de oude meneer Chuzzlewit?

Een beetje zwakjes, dezer dagen, moet ik zeggen.

Volgende keer dat u hem ziet, vertel hem dan dat ik...

nog vaak denk aan ons gesprek op het kerkhof.

Zeker! Ik weet niet wanneer ik de gelegenheid zal hebben, maar...

Ik wil dat hij weet hoe waar zijn woorden waren.

Ik wou dat ik ze ter harte had genomen.

Zeg hem dat, als hij ooit nog eens 'n ingebeeld dwaas meisje raad geeft,

hij wat langer moet aandringen.

Ik neem hem niets kwalijk, maar het had haar veel ongeluk bespaard.

Tot ziens, meneer Pinch.

Tot ziens, mevrouw Todgers. Ik moet naar huis.

Tot ziens, mijn kind. Kom morgen terug!

Dank u. Ik laat mezelf wel uit.

Meneer Pinch, ik wens je veel geluk in je nieuwe leven.

Ah, meneer. U bent een oude vriend, zie ik.

Maar ze heeft u vast niet verteld wat haar moeilijkheden zijn.

Nee, dat heeft ze niet.

Ik ken ze...

Ik moet zeggen, 't is een grote schande.

Hier zijn we. Meneer Thomas Pinch, meneer Augustus Moddle.

Waar is mijn zuster? - Ze moest naar huis.

Oh, vervelend. Ik wilde haar iets laten zien dat ik net gekocht heb.

Voor mijn uitzet. Wat vond u van haar, meneer Pinch?

Nou, niet zoals ik had gehoopt.

Ze is erg veranderd sinds ze van een ander... sinds ze getrouwd is.

Lieve Augustus, wat zeg je toch steeds?

Je hebt dat wel vijftigduizend keer gezegd in mijn bijzijn.

Maak jezelf nuttig en wijs meneer Pinch waar Furnivall's Herberg is.

Dank u zeer, meneer Moddle.

Mag ik u gelukwensen met uw verloving? Ik wens u geluk!

Geluk! De Spotter heeft niet zijn stempel op u gedrukt, zie ik.

De Spotter? - U trekt 't zich aan, wat er met u gebeurt.

Ja, dat moet ik toegeven. - Ik niet.

De Elementen mogen me halen als hun goeddunkt! Goedendag.

Tom Pinch! Wat doe jij hier? Ik ben blij je te zien.

Kom binnen; ga zitten. Een kersenbrandewijn? Koekjes? Druiven?

Wat voor nieuws heb je? Hoe gaat 't met Pecksniff?

Ik weet 't niet, en het kan me ook niet schelen.

Ik ben bij hem weg, John. - Vrijwillig?

Nee, hij ontsloeg me.

Ik zal je later wel vertellen wat er gebeurd is, goed?

Maar jij had gelijk in je beoordeling van zijn karakter, John.

Als ik zie hoe in de war je bent, dan weet ik niet...

of ik blij moet zijn, of bedroefd, dat je dit tenslotte ontdekt hebt.

't Is erg aardig van je, niet te roepen: "Ik had 't je wel gezegd".

Mijn beste kerel!

Nou, wat zijn je plannen? Waar is je kist?

Je blijft bij mij, uiteraard! - Ik had niet het plan...

Dat geeft niet...

Ik moet rondkijken naar een nieuwe betrekking, natuurlijk.

Maar eerst wil ik mijn zuster bezoeken in Camberwell.

Woont juffrouw Pinch hier?

Juffrouw Pinch is de gouvernante hier.

Is ze thuis? - Ik weet 't niet.

Wilt u zo vriendelijk zijn om eens te kijken? Ik wil haar graag zien.

Een naam? - Zeg maar, haar broer, alstublieft.

Kom binnen, meneer.

Tom, wat een leuke verrassing!

Ruth! Mijn god, wat ben jij een mooie jonge vrouw geworden!

Ik had je niet herkend als ik je op straat was tegengekomen.

Doe niet zo gek! - 't Is echt zo!.. Je hebt gehuild?

Nee. - Jawel. Wat is er? - Dat kan ik je nu niet vertellen.

Ben je hier niet gelukkig? - Nee, niet erg, Tom.

Meneer Jones, mevrouw Jones, juffrouw Jones.

Mijn broer Tom.

Bent u echt de broer van juffrouw Pinch?

Ik zie geen gelijkenis, moet ik zeggen.

Juffrouw Pinch praat altijd over haar broer...

in plaats van mij les te geven. - Houd je mond, Georgina.

Meneer Pinch, u komt op een geschikt moment.

Ik moet u zeggen dat we helemaal niet tevreden zijn met uw zuster.

Mag ik vragen, waarom niet?

Juffrouw Pinch is geheel ongeschikt om mijn dochter's respect te winnen.

Is dat zo? - Natuurlijk wensen mevrouw Jones en ik dat onze dochter

zich beschaafd kan uitdrukken, met voldoende afstand tot hen...

die straks een lagere rang in de maatschappij zullen hebben.

Stelt u zich mijn gevoelens voor, toen ik haar, vanochtend nog...

juffrouw Pinch een bedelaar hoorde noemen.

"Een bedelend ding", lieve. - Dat is nog erger.

Een lage, grove, verachtelijke uitdrukking.

Dat ben ik met u eens. Heel verachtelijk.

Als ik niet geweten had dat juffrouw Pinch een wees was...

dan had ik onze verbintenis ter plekke beëindigd.

Mijn god, meneer. Mogen zulke overwegingen u niet beïnvloeden!

Ze is niet zonder vrienden. Ze kan onmiddellijk vertrekken.

Ruth, mijn kind, zetje baret op. - Mooie familie! Hij is haar broer.

Een beetje twijfel, mevrouw, want deze jongedame

is het product van úw prototype, en niet van mijn zuster.

U bent een zeer impertinente jongeman!

Integendeel. Ik vertel de simpele waarheid.

Hoe kan mijn zuster uw dochter's respect winnen als ze niet...

dat van u, of van uw vrouw, of van uw dienaar kan winnen?

Dit is genoeg!

Het is erg verkeerd, meneer. Erg gemeen, slecht en wreed.

Juffrouw Pinch's geld, lieve. Hoeveel zijn we haar schuldig?

Doet u geen moeite, meneer.

U kunt 't ons nazenden, samen met mijn zuster's koffer.

Ruth, haal je baret. - Ja, Tom.

Als u denkt, meneer, dat het betalen van een jaargeld u het recht geeft...

om de ontvanger met minachting te behandelen,

dan overschat u de kracht en waarde ervan.

Uw geld is 't minst belangrijke in zo'n geval.

Dat is alles was ik wil zeggen, behalve mijn verzoek...

om in uw tuin te mogen wachten tot mijn zuster gereed is.

Tom? ...Waar gaan we heen? - God, ik weet 't niet.

Woon je niet ergens?

Niet precies. Ik kwam pas gisteren in Londen aan.

Ik heb Pecksniff voorgoed verlaten, moet je weten.

Ik verbleef gisternacht bij een vriend, maar ik kan niet

We moeten onderdak vinden.

Waar zullen we zoeken? - Ik heb geen idee.

't Moet een goedkope buurt zijn, niet te ver van Londen.

Denk je niet dat Islington een goede plek is?

Het werd Vrolijk Islington genoemd, een tijd geleden.

Ik zou denken dat dat een excellente plek is.

Lieve Tom, met jou is 't overal een paleis, vergeleken met

die volgepakte gevangenis.

Dan gaan we naar Islington.

"Mijn liefste lief, 't is al maanden geleden dat ik je schreef...

en ik weet dat 't lange wachten je grote angst heeft bezorgd...

maar er waren redenen voor.

Onze reis westwaarts was lang en traag, per postkoets, huifkar en...

uiteindelijk rivierboot.

Hoe verder we reisden, des te bleker en leger werden de vooruitzichten.

Toch bleef ik bij mijn geloof in een schitterende witte stad...

met straten, torens en koepels achter de volgende rivierbocht.

Eindelijk, vroeg in de morgen, kwamen we aan op onze bestemming.

Het water was te ondiep voor de raderboot om aan te leggen...

en dus werden we aan land geroeid."

Oh, mijn god.

Hou moed, meneer. De eerste indruk is vaak misleidend.

Daar is een inwoner van Eden; hij zal ons zeggen wat te doen.

Nieuwkomers!

Jazeker. Dit is meneer Chuzzlewit en ik ben Co. Hoe gaat 't met u?

Ik had de koorts; heel erg. Dit zijn uw spullen, zie ik.

Ja meneer. Kunt u iemand aanbevelen om ze naar de stad te helpen brengen?

Welke stad? - Eden natuurlijk.

Dit is Eden!

Kop op, meneer. Niet toegeven. Hebt u de kaart naar ons stuk land?

Mijn oudste zoon kon jullie helpen, maar hij heeft een kou.

Mijn jongste zoon is vorige week gestorven.

't Spijt me dat te horen, meneer.

We dragen de kisten wel zelf, één voor één.

Er zijn niet veel mensen die iets zullen stelen. Dat scheelt.

Nee. Dat soort volk is hier ver te zoeken.

We hebben de meesten van hen begraven. De rest is weggegaan.

't Is hier niet erg gezond? - Dodelijk vergif.

Weet u waar kavel 37 is? - Laatste hut stroomop.

Saul Potter had hem. Hij is ook dood.

"Onze kavel bleek een stuk waterig land te zijn, met een miserabele hut,

"Onze kavel bleek een stuk waterig land te zijn, met een miserabele hut,

zelfs zonder deur.

Toen ik dat kot zag, het dwaze gevolg van mijn gedrag...

en de ijdelheid van mijn dromen, sloeg 't op mijn hart...

en ik viel op de grond en huilde.

Ik geloof echt, dat, als Mark er niet geweest was,

ik met mijn scheermes mijn keel had doorgesneden.

In plaats van mij verwijten te maken dat ik zijn spaargeld verkwist had...

aan een nutteloos stuk moeras, begon hij de plek bewoonbaar te maken

en zei dat het vast leuker zou lijken in de ochtend.

Maar toen was ik al in de greep van de koorts.

Ik was wekenlang ziek, belancerend op 't randje van de dood.

Toen ik beter werd, werd Mark ziek, en was 't mijn beurt

om verpleger te spelen.

Ik had ruim tijd om na te denken, wakend naast zijn bed.

Ik realiseerde me, dat niet alleen mijn recente gedrag maar

mijn hele leven getekend was door egoïsme.

Ik besloot dat, als ik ooit kon ontsnappen uit deze poel van wanhoop,

ik meer ontvankelijk zou zijn voor de noden van anderen.

We wisten allebei dat, toen Mark beter was, we weg moesten gaan...

of doodgaan. Maar we hadden geen geld voor de reis naar huis.

Wat we hadden was jouw ring.

Ik had gezworen, er nooit van te scheiden.

Maar Mark vond dat jij hem had gekocht, met je eigen geld...

juist voor zo'n uitzonderlijke situatie als nu.

Ik weet niet wat me 't meest aangreep, mijn schat,

dankbaarheid voor je edelmoedigheid of schaamte dat ik die...

eerder niet had herkend.

De kapitein van de raderboot nam de ring als onderpand voor

onze reis terug naar Cincinnati, en daar konden we hem verkopen...

voor genoeg geld om tot in New York te komen.

Mark hoopt een plaats als kok te krijgen op een boot naar Engeland...

en met zijn loon kunnen we de overtocht van ons tweeën betalen.

Als we geluk hebben" - zijn we thuis vóór deze briefje bereikt.

Wat wil je voor diner, Tom?

Ik weet niet, lieve, wat stel je voor? - Koteletten?

We hadden koteletten, elke dag dat we hier in Islington zijn.

Tom, ik kan misschien een pudding van runderlapjes maken.

In 't hele kookboek staat niets dat ik zo graag wil als dat.

Misschien lukt 't de eerste keer niet zo goed, meer een stamppot...

dan een pudding, of een soep, dat vind je toch niet erg?

Nee, dat beloof ik. - Dan ga ik het vlees kopen.

Wat schrijf je?

John Westlock heeft vriendelijk aangeboden om uit te kijken...

naar een betrekking voor me.

Dus dacht ik, laat ik een korte beschrijving van mezelf maken...

en van mijn kwalificaties, dan kan hij die aan z'n vrienden laten zien.

Maar ik kom niet verder dan: "een achtenswaardige jongeman...

35 jaar"... - Je hoeft jezelf daarmee niet verder te vermoeien, Tom.

John, goeie genade! Kom binnen...

Neem me niet kwalijk, maar ik kon 't niet helpen...

dat ik jullie hoorde praten toen ik 't pad opkwam.

Ruth, lieve, dit is John Westlock, over wie ik zovaak gesproken heb.

Hoe maakt u het?

Ik ben heel blij, met u kennis te kunnen maken, juffrouw Pinch.

John, beste kerel, ga zitten. Ik wilde naar je toekomen vandaag.

Ik breng schitterend nieuws. Je hebt kennelijk toch vrienden in Londen.

Ik? Wat bedoel je?

Toen ik vanochtend ontbeet, kreeg ik bezoek van een heer...

een ernstige jurist, meneer Fips. Ken je hem misschien?

Ik heb nog nooit van hem gehoord. - Ik ook niet.

Hij begon met: "Ik geloof dat u meneer Thomas Pinch kent?"

en ik zei: "ja". - "Ik begrijp dat meneer Pinch onlangs

bij meneer Pecksniff weggegaan is en nu in Londen verblijft?"

"Vlak bij Londen", zei ik. - "Zoekt hij toevallig een nieuwe baan?"

"Zeker", zei ik. - "Dan heb ik misschien iets voor hem".

Tom! - Goeie genade!

Hij zei dat hij een cliënt had die 'n secretaris en bibliothecaris zocht,..

Voor een - vrij gering - salaris van honderd pond per jaar.

Honderd pond per jaar!

Geen zwaar werk. Dat is 't dus, vacant, om zo aan te nemen.

Hoor je dat, Ruth? Honderd pond! - 't Lijkt een sprookje.

Juffrouw Pinch, ik verdacht hem bijna van iets bovennatuurlijks, totdat hij

zijn portefeuille nam en mij zijn kaartje gaf.

Meneer Oswald Fips, advocaat, Austin Friars.

Daar heeft hij zijn kantoor en wacht op je bezoek.

Laten we direct naar toe gaan. Ruth, wil je ons excuseren?

Natuurlijk... ik pakje hoed.

Wacht even... wie is die cliënt van meneer Fips?

Ik heb geen idee, Tom. Meneer Fips wilde het niet vertellen.

Ik kom dat ongetwijfeld te weten.

John, blijf je eten vanavond? Ruth maakt een vleespudding.

Er is niets dat ik liever wil op de hele wereld.

Tom? - Ja, lieve? - Heb je dan niet liever koteletten?

Ik niet! Wat jij, John?

Vleespudding is één van mijn favoriete gerechten.

Goed dan.

Dit is mijn werkplek?

't Is wat verwaarloosd, zoals u ziet.

Wat een verbazend aantal boeken.

Vóór iets anders gedaan kan worden moeten ze op volgorde gezet worden,

gecatalogiseerd en op de plank gezet, meneer Pinch.

Dat is wel genoeg om te beginnen, dacht ik.

Dat is een interessante taak, totdat meneer...

Totdat meneer...? - Ik geloof dat u zijn naam nog niet genoemd hebt.

Nee?... Nee, inderdaad.

Hij komt hierheen, een dezer dagen, om zich voor te stellen.

Jullie zullen 't heel goed samen kunnen vinden.

Je hebt een sleutel. Half tien.

Laten we zeggen, van half tien tot vieren, ongeveer...

'n beetje eerder of later, zoals u wilt.

Vergeet u niet de deur te sluiten als u weggaat? Goedendag!

Binnen!

Meneer Nadgett, meneer. - Laat hem binnen, Bailey.

En, meneer Nadgett?

Ik denk dat ik wat informatie heb die voor u van belang kan zijn.

Goed. Ik was al bang datje het spoor kwijt was.

We moeten geduldig zijn, in dit soort werk.

Wilt u mijn notities lezen, meneer?

Vertelt u mij maar mondeling de strekking ervan, goede vriend.

Wij houden niet van mondeling, meneer. Je weet nooit wie meeluistert

Lees het door tot 't eind, meneer. Gaandeweg wordt het interessanter.

U bent een opmerkelijke man, meneer Nadgett.

Het is een heel goede zaak, meneer. Het kost wat moeite.

Die moeite zal goed beloond worden.

Er is een diepere indruk van iemands hoef dan ik had verwacht.

Ik mag aannemen dat dat de man zelf is.

Hij zou mij deze ochtend opzoeken. - Ik kan beter gaan.

Nee, niet doen. Laat ons niet samen alleen, meneer Nadgett.

Ga daar in de hoek zitten.

Meneer Chuzzlewit voor u, meneer. - Laat hem binnen, Bailey.

Mijn beste Chuzzlewit, je bent vroeg uit de veren!

Ik kan beter opstaan dan in bed naar kerkklokken te luisteren.

Slaapt u niet goed?

Goed genoeg. Ik zie dat de ouwe hoe-heet-hij-ook-weer hier ook is?

Hij ziet eruit alsof hij door de schoorsteen op en neer sluipt.

Hij kan gaan, is 't niet? - Nee, laat Nadgett blijven.

Hij copieert een rapport voor me. Hij verstaat zijn zaken.

Over zaken gesproken, ik wilde je spreken vóór de Bestuursvergadering.

Ik ben niet tevreden met de gang van zaken.

Niet tevreden? Maar het geld komt toch goed binnen, is 't niet?

Ja, het komt goed binnen, maar we kunnen er niet goed bij.

Ik ben Directeur maar zonder macht. Jij hebt al het geld.

Op mijn woord van eer... - Woord van eer? Dat kun je houden!

En als jij 't nu plotseling verdwijnt naar 't buitenland...

met het hele kapitaal van de firma? Daar kan ik niets tegen doen.

Dat kan dus niet. - Kan dat niet? - Nee, dat kan niet.

'T Spijt me dat je vandaag in deze stemming bent, Chuzzlewit.

Ik wilde juist voorstellen dat jij met ons wat meer risico zou nemen.

O ja? - Ja, en datje misschien enkele vrienden zou kunnen...

overhalen om met ons mee te doen.

Erg aardig van u! Alles in mijn voordeel, neem ik aan?

Zeker! - Laat me dan zien, hoe.

Natuurlijk. Maar we zijn niet alleen, dus kan ik beter fluisteren.

Je hebt er dus geen bezwaar tegen om wat meer risico te lopen met ons?

Nee.

Goed gezegd. Ik dacht gisteren dat je schoonvader, Pecksniff...

steunend op je grote scherpzinnigheid in zakendoen,

ook met ons mee kan doen, als het hem juist gepresenteerd wordt?

Hij heeft toch geld? - Ja, hij heeft geld.

Zal ik meneer Pecksniff aan jou overlaten?

Ik zal 't proberen.

Duizend maal dank! Zullen we naar beneden gaan?

Volg ons, Nadgett, wil je?

John! Wat een plezierige verrassing.

John! Wat een plezierige verrassing.

Meneer Westlock kwam toevallig langs terwijl ik op je wachtte, Tom.

Wat een gelukkig toeval! Ruth ontmoet me hier vaak, na het werk, John.

Ja, dat weet ik... Dat weet ik nú.

Luister... ik wil iets voorstellen... Willen jullie komen dineren?

Luister... ik wil iets voorstellen... Willen jullie komen dineren?

Deze avond? - Ja!

Niets bijzonders, hoor. Je moet me nemen zoals ik ben.

Wat denk je ervan, Ruth? - Heel graag, Tom, als jij ook wilt.

Dan accepteren we met genoegen!

Excellent. Als jullie een half uurtje willen rondwandelen, dan...

ben ik klaar om jullie te ontvangen om... half zes.

Ben ik klaar om jullie te ontvangen om... half zes.

Ondertussen gaan wij naar de rivier. Daar is altijd wat te zien.

Die zal spoedig uitvaren. - Waar gaat de boot naar toe?

Antwerpen... Hé, waarom duwt u me?

Excuseer me. Is dit de boot naar Antwerpen?

Excuseer me. Is dit de boot naar Antwerpen?

Dat dacht ik wel.

Neem me niet kwalijk, mijn ogen zijn niet zo goed meer.

Hebt u niet een heer in een lange jas en een dame met een shawl gezien...

die aan boord gingen?

Nee, 't spijt me. - Misschien zijn ze al aan boord.

Ik heb ze niet gezien.

Ik heb ze niet gezien.

Daar vooraan, op de loopplank. - Daar zijn ze, Tom.

O ja, een heer in een lange zwarte jas tot zijn enkels. En een dame

bedoelt u hen? - Wilt u me een plezier doen?

Een groot plezier? Wilt u hem deze brief geven vóór het schip uitvaart?

Ik moet van m'n werkgevers deze brief afgeven, maar...

Ik moet van m'n werkgevers deze brief afgeven, maar...

het lukt me nooit om op tijd aan boord te komen.

Tom...- Wacht hier tot ik terug ben, Ruth... Excuseer me.

Meneer! Meneer Jonas! - Wat voor de duivel doe jij hier?

Meneer Pinch!

Juffrouw Mercy! Ik bedoel, mevrouw Chuzzlewit.

Mij werd zojuist gevraagd om u deze brief te geven.

U werd me aangewezen door een man. Ik had geen idee dat u het was.

U werd me aangewezen door een man. Ik had geen idee dat u het was.

Wie gaf je dit? - Een man, daar! Hij is weg.

Ja, we komen! Neem je tas, vrouw. Geef ons tijd.

Waar gaan we heen? Ik dacht dat je naar Antwerpen moest voor zaken?

Ik ben van mening veranderd. We moeten terug.

Stop! Wij moeten van boord!

Steekje neus niet in mijn zaken, Pinch. Ik heb je al 'ns gewaarschuwd.

Steekje neus niet in mijn zaken, Pinch. Ik heb je al 'ns gewaarschuwd.

Hij sleepte haar van boord, als een bezetene,

en zo gewelddadig dat hij haar zeker pijn gedaan heeft.

Daarna sleurde hij haar in een taxi, zei iets tegen de bestuurden...

en nam zelf een andere taxi. Ik snap er niets van.

Ik ben bang dat hier iets duisters aan 't werk is, Tom.

Ik ben bang dat hier iets duisters aan 't werk is, Tom.

Ik wil niet dat juffrouw Mercy mij ervan verdenkt dat ik een rol speel..

In een complot tegen haar man.

Je zou haar moeten spreken en je van dit alles distanciëren.

Maar Tom, je verwaarloost je diner, en houd je zuster af van 't dessert.

Zei ik niet dat hij een fantastische man in 't huishouden is?

Zei ik niet dat hij een fantastische man in 't huishouden is?

Juffrouw Pinch, dit is de mooie kant van het leven hier als vrijgezel.

We zijn meestal te beklagen.

Ik zie niet hoe 't nog comfortabeler zou kunnen zijn... jij, Ruth?

Ik denk dat meneer Westlock hier volkomen gelukkig is.

Ik denk dat meneer Westlock hier volkomen gelukkig is.

Nee nee, volkomen ongelukkig, dat verzeker ik jullie.

Excuseer me.

Oh, Lewsome! Wat een verrassing! - Ik moetje spreken.

Maar je hebt gasten!

Maar je hebt gasten!

Ja, wil je even binnen komen?

Nee, ik moet je alleen spreken. Ik kom morgen terug.

't Spijt me, beste kerel.

Nee, ik heb dit maanden uitgesteld. Nóg een nacht erbij maakt niet uit.

Tot morgen dan.

Niet netjes, Chuzzlewit, beslist niet netjes.

Wat verwacht je dan? - Enige coulance.

Vertrouwen, dat is ten voordele van zakenpartners.

En wat krijg ik? Een poging tot vluchten.

Wie zegt dat ik wilde vluchten? - Plotseling vertrek, met je vrouw...

passage naar Antwerpen... in jassen gewikkeld als vluchtelingen...

Als je niet van plan was te vluchten, waarom kwam je dan terug...

na ontvangst van mijn brief? - Dat weet je wel.

Wegens dat geheimpje dat ik in je oor fluisterde?

Omdat je... - Houd je mond!

Omdat je... - Houd je mond!

Ik ben niet in het minst aangedaan door een kleine indiscretie

die jij mag hebben begaan, zolang je maar samenwerkt, voor de Company.

Je hebt al mijn geld gepakt en nu wil je dat ik Pecksniff aanbreng?

Precies. Onder ons gezegd, goede vriend,

Precies. Onder ons gezegd, goede vriend,

we zijn wanhopig op zoek naar nieuw kapitaal.

Een aantal polissen moet helaas ineens worden uitbetaald.

Het lijkt me leuk om die ouwe hypocriet te vangen.

Zal ik vanavond gaan? - Dit begint op zakendoen te lijken!

Je moet met me meekomen!

Beste kerel, ik vertrouw je, als je alleen gaat.

Als hij je kantoor of je diners niet kan zien, dan moet hij jóu zien.

Stel dat hij me herkent? - Je eigen moeder zou je niet herkennen.

Kom je dan?

Kom je dan?

Goed. Ik zal een koets met tweespan huren, en Bailey begeleidt me.

Oh, laat de aap toch zitten.

Nee nee, Bailey komt mee. Ik wil nergens heen zonder hem.

Wat is dat? - Donder.

Wat is dat? - Donder.

't Is niets; het gaat voorbij.

Wat in hemelsnaam doe je daar met die fles, Chuzzlewit?

Een teug. Wat anders? - Ik weet 't niet.

Je droomde. - Hoe kan iemand slapen op een reis als deze?

Je droomde. - Hoe kan iemand slapen op een reis als deze?

Dit is geen nacht om te reizen.

Neem 'n opkikker. - Nee, dank je.

Ik ben bang dat Bailey doorweekt zal zijn...

misschien moeten we hem binnen halen.

Nee, dank je. Er is geen plaats voor natte jongens, hierbinnen.

Nee, dank je. Er is geen plaats voor natte jongens, hierbinnen.

Kom, neem een borrel en laat ons zingen.

"Het zal bliksemen en stormen, en verdrijven de rode wormen...

uit het gras waar de galg staat"... doe mee! doe mee!

Uit het gras waar de galg staat"... doe mee! doe mee!

Wat voor duivel is vannacht in je gevaren, Chuzzlewit?

Spring, jongen, spring!... - Nee!...

Hij mag blij zijn dat hij leeft!

Wat is er? Iemand gewond?

Daar lijkt 't niet op.

't Zou erger geweest zijn als ik er niet tussen gekomen was.

Trek nooit aan het bit van een paard als er iemand op de grond ligt.

Trek nooit aan het bit van een paard als er iemand op de grond ligt.

Ik probeerde alleen het beest uit de weg te krijgen.

Een paar seconden meer, en ik had niets meer om zijn hoofd gegeven.

Waar is de jongen? - Ik ben de aap vergeten.

Bailey...Bailey...

Help, help me!

Hij moet naar een dokter.

Dit is een noodlottige reis... Kijk naar de jongen!

Dit is een noodlottige reis... Kijk naar de jongen!

Wat is er met je? Je bent toch z'n vader niet?

Ongeveer wel. Hij heeft niemand anders.

Is er iemand? - Ja, meneer.

Een pint van het beste bier dat u hebt.

Komt u van ver, meneer? - Heel ver.

Nog iets anders, meneer? - Jazeker.

Dit... en dit... en dit... - Mark Tapley.

En die laatste was niet goed, die moet over.

En die laatste was niet goed, die moet over.

God, 't is geweldig je weer te zien. Nog één, voor het geluk.

Oh Mark, ben jij 't echt?

Nou, als ik 't niet ben, dan een vreemde, die zich aardig wat...

vrijheden permitteert met jou, en dan sla ik hem neer,

als ik hem aantref.

Als ik hem aantref.

Wat zou je ervan zeggen om je naam te veranderen in: Co? - Co?

Oh, meneer Chuzzlewit, ook veilig en wel terug?

Ja, dank u, mevrouw Lupin, heb ik ook een kus verdiend?

Sorry, Mark, maar ik kon niet langer buiten wachten.

Ik kijk uit naar nieuws.

Zijn juffrouw Graham en mijn grootvader nog bij Pecksniff?

Jazeker. - Maar meneer Pinch is weg. - Pinch is weg?

Ontslagen. Ik ben bang dat ik me erg vergist heb in meneer Pecksniff.

Ontslagen. Ik ben bang dat ik me erg vergist heb in meneer Pecksniff.

'T Was een schandaal, hoe hij de arme meneer Pinch behandeld heeft.

Tja, hij heeft veel te zeggen in deze gemeenschap en doet wat hij wil.

Sinds hij de architectuur-wedstrijd won, houdt niemand hem tegen.

Wat zegt u? Pecksniff heeft een wedstrijd gewonnen?

Ja, meneer, voor het nieuwe ziekenhuis in Salisbury.

Ja, meneer, voor het nieuwe ziekenhuis in Salisbury.

Er stond een verslag in de krant, een week of twee geleden.

Ik vraag me af of ik die nog ergens hier heb...

Hier zo.

Maar dat is mijn Gymnasium!

Pecksniff heeft mijn ontwerp gestolen!

Hij heeft alleen een paar ramen toegevoegd en een pretentieus portiek

en kan daarmee beweren dat het van hem is.

Goeie hemel, is er geen grens aan zijn schurkachtigheid?

Wat zei je over zijn behandeling van meneer Pinch?

't Ging alleen over meneer Pecksniff die juffrouw Graham lastig viel...

't Ging alleen over meneer Pecksniff die juffrouw Graham lastig viel...

Ja, hij gaf haar veel aandacht, - Ik zal de schurk de zweep geven.

Pas op, meneer. U speelt hem zo in de kaart.

Laat me gaan. - Pecksniff wil jou heel graag opgesloten zien.

Wat zal ik dan doen?

Ga naar het huis en probeerje te verzoenen met je grootvader.

Maar begeef je niet in een gevecht met Pecksniff!

Maar begeef je niet in een gevecht met Pecksniff!

Nee, jongeman. Niets daarvan! Nee, meneer. - Laat me passeren.

Grootvader! - Sla hier toe, meneer, richt uw pijlen op mij, niet op hem.

Grootvader, alstublieft, luister naar me.

Val me dan aan. Kom op, meneer. Doe watje niet laten kunt.

Pecksniff, kalmeer toch. Laat me eens zien waar ik van heb gehouden.

Ja, 't is goed dat u 't ziet in zijn ware proporties.

Kijk! Daar staat hij, meneer.

Kijk! Daar staat hij, meneer.

Zeg wat je te zeggen hebt, maar kom niet dichterbij.

Mary, kom hier.

Zijn gevoel van recht is zo verfijnd, dat hij zelfs hém wil aanhoren...

hoewel hij tevoren al weet dat het tot niets zal leiden.

Grootvader, ik ben terug van 'n lange gevaarlijke reis, vanuit het graf.

Grootvader, ik ben terug van 'n lange gevaarlijke reis, vanuit het graf.

Ik kan zeggen, droeviger en wijzer.

Over 't onderwerp van onze onenigheid kan ik mijn geest én mijn hart

niet veranderen; 't zou oneerlijk zijn iets anders te beweren.

Niet veranderen; 't zou oneerlijk zijn iets anders te beweren.

Maar voor mijn boosheid en arrogantie bied ik mijn verontschuldigingen aan.

Laat u hierdoor niet in de luren leggen, meneer.

Ik weet dat 't lijkt dat ik alleen door eigenbelang wordt gemotiveerd.

Dat is niet zo! Stel me op de proef.

Help me eerlijk werk te vinden en ik zal dat doen.

Laat me weer toe tot uw kring en laat ons onze vroegere relatie hernieuwen.

Laat me weer toe tot uw kring en laat ons onze vroegere relatie hernieuwen.

Maar wijs me niet af.

Zal ik uitdrukking geven aan uw gedachten, meneer Chuzzlewit?

Ja, Pecksniff, spreek voor mij, dank je.

Ja, Pecksniff, spreek voor mij, dank je.

Denk maar niet dat iemand hier door uw verklaring misleid wordt.

De vos verliest zijn streken niet.

De vorige keer dat ik u de deur wees, tot 't uiterste geprikkeld door...

uw onnatuurlijk gedrag tegenover deze edele persoon...

beval ik u nooit meer terug te komen.

Nu het zijn heiligdom geworden is zeg ik u met nóg grote felheid...

Ga! Onmiddellijk! Voor altijd!

Geeft u mij geen antwoord?

Je hebt gehoord wat er gezegd is. - Ik heb uw eigen stem niet gehoord.

Je hebt hem gehoord... ga weg... 't is allemaal voorbij.

Jonas! Er is niets mis, hoop ik? Mijn kind, mijn Merry, is ze in orde?

Voldoende. - Goed! Kom binnen, Jonas, kom binnen.

Blijf je vannacht?

Nee, ik blijf in Salisbury bij een vriend.

We hadden een verkeersongelukje vorige nacht.

Breng je vriend hierheen!

Nee, hij staat een beetje bovenaan de ladder, Pecksniff.

Een jong edelman die geld van je geleend heeft?

Meneer Montague, geld lenen? Die is goed!

We zouden blij zijn als wij samen z'n tafelzilver en huisraad konden kopen.

Ik kan je zeggen dat ik aardig wat verdiend heb, met hem samen.

Pecksniff, als ik wist hoe jij je geld beheert, dan kan ik

het zich laten vermenigvuldigen voor je, in geen tijd.

Verreweg het grootste deel van mijn onaanzienlijke spaargeld, dat ik...

heb verzameld gedurende een niet oneervolle carrière,

is bestemd voor een favoriet kind, van wie ik de naam niet wil noemen.

Wie is die interessante vriend van je?

Dineer met ons vanavond in Salisbury, en je zult 't weten.

Op uw gezondheid, mijnheer.

Het is heel vreemd maar het lijkt of ik u ken.

Dat hoge voorhoofd, beste Jonas, en die dichte haardos,

ik kan u gezien hebben in de mensenmassa

tijdens één van mijn zeldzame bezoeken aan de metropool.

Goed mogelijk. Kun je de kandelaar wat wegzetten, Chuzzlewit?

Hij verblindt me.

Ik wilde dat ik u kon voorstellen aan een oudere bewoner van mijn huis...

een verwant van ons, meneer Martin Chuzzlewit.

Daar heb je me niets van gezegd, Chuzzlewit!

Dat wilde je niet weten, dat verzeker ik je. - Kom nou, Jonas.

Als jij 't goed vindt, Pecksniff, kun je bij hem een fortuin verkrijgen

Oh, waait de wind uit die hoek?

Nee nee... u moet niet alles geloven wat mijn jonge verwant zegt,

meneer Montague.

Meneer Pecksniff, ik hoop dat hij de waarheid spreekt.

Het geld kan in 't gewone leven niet snel genoeg rollen.

Er is niets tegen 'n fortuin opbouwen op de zwakheid van de mensen.

Foei, meneer Montague. Schaamt u zich!

Wij doen 't steeds, niet, meneer Chuzzlewit?

En het levert ons aardig wat op ook.

Foei. Zeker niet!

Serieus... 't Betekent veel voor me te weten dan mijn schoonzoon...

geassocieerd is met een bedrijf, meneer Montague, dat...

voor zover ik het kan inschatten, opgezet is om goed te doen.

Inderdaad.

Heb ik 't goed als ik denk dat u daarvan deel wilt uitmaken?

Zeker, meneer.

Ik moet zeggen, er was nog nooit een beter ogenblik

om 'n aanzienlijke som te investeren. Er komt nooit meer zo'n moment.

Ik kan u laten meedoen voor tienduizend.

Tienduizend? Dat is bijna...

Misschien vijf...

Vijf?... Goed, vijf is een mooi rond getal.

Vijfduizend levert u vijftigduizend op in een jaar of twee.

Werkelijk? Dan zou tienduizend...

Honderd...duizend.

't Is een veilige investering?

Zo veilig als Lloyds.

Schrijf me in voor tien.

Goede man! Ik behoef je geschreven opdracht vanavond,

dan kunnen we de formaliteiten morgen regelen.

Overmorgen zou beter uitkomen. Mijn gasten vertrekken morgen.

Een tijdelijke afwezigheid, meen ik. Meneer Chuzzlewit moet

voor zaken naar Londen.

Wilt u mij de eer bewijzen overmorgen met me te dineren?

U kunt overnachten, als u wilt.

Ik zal met plezier met u dineren, maar ik moet hier terugkomen.

Een bediende ligt in het ziekenhuis. Bailey is nog buiten bewustzijn.

De dokter is niet hoopvol.

Ik weet niet waarom je bezorgd bent om die aap.

Ik ben vreemd genoeg gehecht geraakt aan de jongen.

Ik zou liever duizend pond verliezen dan hem... tienduizend pond.

Uw menselijk medeleven staat u goed, meneer.

Op overmorgen dan... Ben jij er ook bij, Jonas?

Nee, ik moet terug naar Londen met de ochtendkoets.

Ja, ik heb iets te doen.