Original subtitles

Poprzednio:

Załóżmy, że oceniłam już ciebie oraz twoją propozycję

i zostałyśmy partnerkami w próbie zdobycia i reformowania Nassau.

Jack wyruszył, by zabić kapitana Flinta. Możliwe, że widziałaś go po raz ostatni.

Gdy Anne rekrutowała szpiegów w Port Royal,

poznała właściciela posiadłości w dziczy.

Podobno zarabia na tym, że oferuje swe usługi zamożnym rodzinom,

gdy potrzebują, by kłopotliwy członek rodziny zniknął.

Jakim rodzinom?

Flint nie musi zajść daleko.

Wystarczy, by zakopał tę skrzynię, a zapewni sobie zwycięstwo.

Przyjmij umowę, a John Silver przeżyje.

Wojna nie zostanie powstrzymana na skutek negocjacji,

Nawet gdybyś mnie zabił, jak jej to wytłumaczysz?

Ona w to wierzy.

Jeśli uratujesz ją za cenę wojny, i tak ją stracisz.

Nawet ty nie stworzysz historii, dzięki której ci to wybaczy.

Wojna jest ważniejsza od jej życia?

Odpowiedz na pytanie.

Chcę usłyszeć, jak to mówisz.

Cóż można począć z owymi niechcianymi duszami?

Z tymi, którzy nie pasują do otaczającego świata?

Których cywilizacja odrzuca, chroniąc zasadność swego istnienia?

Od zarania dziejów każda kultura zapewniała sobie dzięki temu przeżycie.

Chroniąc się dzięki odrzucaniu rzeczy kłopotliwych.

Póki trwa postęp, ludzie zawsze będą cierpieć,

znajdując się poza kartami historii.

Prędzej czy później należy odpowiedzieć sobie na pytanie:

co się z nim stanie?

W Londynie rozwiązaniem stało się nazywanie ich przestępcami.

Wrzuca się ich do ciemnej dziury w nadziei,

że ta nigdy się nie przepełni.

Według mnie sprawiedliwość nakazuje, aby postąpić bardziej właściwie.

Cywilizacji nie można osądzać na podstawie tego, kogo odrzuca,

lecz na podstawie tego, jak traktuje odrzuconych.

Nie o to pytałem.

Wielu osadzonych tutaj ludzi ma nieprzyjaciół.

To nieodłączna rzecz w przypadku napiętnowanych wrogów imperium.

A ja mogę ich chronić tylko wtedy, gdy będę miał pewność,

że gdy przekroczą tę bramę, staną się anonimowi.

Tutaj muszą przestać istnieć. Muszą być w stanie odnaleźć spokój.

Mówiłem, że nie mam nic przeciwko temu. Podobnie człowiek, który mnie przysłał.

- I wierzę panu, ale... - Wie pan, skąd przybywam?

- Nie. - Z Nassau.

Nazywam się Tom Morgan.

Przysłał mnie Długi John Silver.

Słyszał pan o nim?

- Oczywiście. - Świetnie.

W takim razie spytam po raz ostatni.

Czy ma pan tutaj więźnia, którego szukamy, czy nie?

.:: GrupaHatak.pl ::.

facebook.pl/GrupaHatak

Black Sails [S04E10]

Tłumaczenie: Igloo666 & michnik

Szybko!

Uciekajcie z plaży!

Gdy wylądujemy na plaży, każ schwytać Flinta żywcem.

Jeśli uciekł ze skarbem, to tylko on wie, gdzie jest zakopany.

A co z pozostałymi?

Nie ma żadnych pozostałych. Nie brać jeńców, panie Utley.

Daj rękę!

Zawracamy!

Jezu.

Przygotować się do zabrania ocalałych.

Godzinę temu byliśmy na niebotycznie szalonej misji schwytania Flinta

i znalezienia wyspy, która nie istnieje...

Nie ma za co tak w ogóle.

Mieliśmy uniknąć statku pełnego Anglików, pokonać statek pełen piratów

i w jakiś sposób ominąć przeszkodę w postaci Długiego Johna Silvera.

Nie wiem, czy zauważyłeś, ale nasze szczęście znacznie wzrosło

w porównaniu z niedawnymi doświadczeniami.

A jednak wydaje mi się, że chyba chcemy różnorako postąpić.

- A jak ty chciałbyś postąpić? - Pochwycić go, odpłynąć stąd,

pozwolić tej Guthrie i jej prawnikom na zajęcie się gubernatorem

i jutro nadal cieszyć się życiem.

- Płynie w stronę morza. - Zauważyłem.

Ma wszystko, po co przybył?

Byliśmy w obozie.

Wiem, że zabraliście skrzynię, by wymienić ją za Madi.

Jest już zakopana. Tylko ja wiem gdzie.

Wykopiemy ją, gdy odzyskamy Madi, gdy zabijemy lub schwytamy gubernatora

i gdy będziemy gotowi wrócić do obozu i wznowić wojnę, którą podjęliśmy.

Wtedy i tylko wtedy. Jesteś w stanie się z tym pogodzić?

Ucieka, czy będzie walczył?

Zdążyłeś go poznać. Jak ci się wydaje?

Nie spocznie, dopóki wszyscy nie zawiśniemy.

Chyba że pokonamy go wspólnymi siłami.

Ruszamy. Przygotować działa.

Powinniśmy pogadać na osobności. We trójkę.

Rogers nie otrzyma listu od prawnika z informacją, że go pokonałem.

Powiem mu to osobiście. Chcę odzyskać swoją fortunę.

Jeśli wymaga to uratowania dziewki, to tak właśnie zrobimy.

Ruszaj za tą łajbą.

No to jestem. O czym będziemy gawędzić?

Dokąd się wybrałeś?

Miałeś płynąć za nami do obozu.

Zniknąłeś, a teraz pojawiasz się tutaj, jak gdyby nigdy nic.

Zanim przejdziemy do innych spraw, chcę wiedzieć, dokąd popłynąłeś.

Do Filadelfii, by spotkać się z Josephem Guthriem.

- Josephem Guthriem? - Zaproponowałem mu dołączenie do nas.

Każda rebelia chętnie przygarnia bogatego sojusznika na wczesnym etapie.

- Co powiedział? - Grzecznie odmówił.

Anne pozostała tam, by dojść do siebie. Max razem z nią.

Skoro już wiecie, to może skupimy się na bardziej naglących problemach?

Na przykład na tym, co teraz robimy?

Chcę przejąć dowodzenie, udać się w pościg za gubernatorem

- i przejąć jego statek w całości. - Doprawdy?

Musimy przejąć go bez używania ciężkiej artylerii.

- Ty sobie z tym nie poradzisz. - Bez artylerii? Dlaczego...

Naraziłoby to życie Madi. Dziś skupimy się na uratowaniu jej.

Wrócimy wraz z nią, z nim i skrzynią do obozu,

mając ze sobą gubernatora w kajdanach. Wieści o tym szybko się rozejdą.

Wojna się rozpocznie i nic może już jej nie zatrzymać.

Jeśli odniesiemy dziś zwycięstwo, zmieni to cały nasz świat.

A największe szanse mamy wtedy, gdy ja będę tym kierował.

Masz coś do dodania?

Ma rację.

I dobrze o tym wiesz.

Zawsze z wami to samo.

Musimy go obserwować. Gubernator zagraża nam z zewnątrz.

Ale on też bez wahania zabije nas, jeśli będzie mógł zdobyć skarb.

Myślisz, że o tym nie wiem?

Co to w ogóle za szopka?

Myślisz, że prawiąc takie morały, naprawisz to, co zostało zniszczone?

Nie mam wątpliwości, że nie da się tego naprawić.

- I niczego nie udaję. - Co w takim razie chcesz osiągnąć?

Wiem, jakie to uczucie, gdy traci się ukochaną kobietę.

A potem dostrzega szansę na odzyskanie jej.

Rozumiem, co musisz czuć.

Zapytałeś mnie kiedyś, co bym uczynił...

Co gotów byłbym poświęcić, gdybym mógł odzyskać Thomasa.

I naprawdę nie wiem, do czego byłbym zdolny.

Nie potrafię powiedzieć, czy nie postąpiłbym tak jak ty.

Ale obiecałem ci, że pomogę ci w tym.

Naprawimy wszystko, co się da, aby móc ruszyć dalej.

Mówiłem poważnie.

Musisz wiedzieć o jednym.

Gdy to wszystko się zaczęło, byłem rozdarty.

Wiedziałem, że nie będzie łatwo poróżnić Flinta i Silvera.

Stali się nierozłączni.

Lękałem się, że próba rozdzielenia ich przyniesie zgubę im obu,

kiedy chciałem pozbyć się jedynie Flinta.

Nie widziałem innego rozwiązania.

Wszystko, czego później się dopuściłem...

miało pomóc mi w dotrzymaniu tej przysięgi.

A jednak tak to się skończyło.

To, co dziś uczyniłem...

Nie będzie od tego powrotu.

Nie ma już dla mnie różnicy między Flintem ani Silverem.

Czy między Flintem a resztą. Wszyscy stali się moimi wrogami.

Wątpię, by mieli dziś jakieś szanse. Sądzę, że wszyscy dziś zginą.

Ale jeśli jakimś cudem nie zwyciężymy ich dzisiaj...

Jeśli jakoś przejdą przez żołnierzy, gubernatora i przeze mnie...

to dopilnuję, by na sam koniec,

gdy otworzą te ostatnie drzwi, zastali tu klęskę.

Myślisz, że moja śmierć będzie dla nich klęską?

Podarujesz im męczenniczkę, dzięki której się zjednoczą.

Ani śladu po statku.

- Myślałem, że ustawią się tutaj. - Gdzieś tam się czai.

Może tam, gotowy zaatakować, gdy wypłyniemy z ujścia rzeki.

Powinniśmy obrócić się sterburtą i przygotować na ostrzał.

Kapitan uważa, że Eurydka zapewne czeka za tamtym cyplem.

Powinniśmy się przygotować na taką ewentualność.

A w międzyczasie powiedz, kurwa, co tak naprawdę tu robisz?

Przedstawiłeś rodzinie Guthriech plan podtrzymania piractwa w Nassau

z Max u swojego boku?

Wątpię, byś wierzył w jakikolwiek plan, który uwzględni umocnienie tej osoby.

A mając to na uwadze, moje pytania mnożą się.

Wątpię, byś chciał w takim momencie zakończyć naszą rozmowę.

Mnożące się pytania bez odpowiedzi. No to jest nas dwóch.

Bo coś jest na rzeczy między tobą a twoim przyjacielem.

Może to tylko napięcie między lojalnymi partnerami.

A może coś innego.

Możemy dać się pogrążyć przez wspomniane pytania.

A może zaczniemy wymieniać się odpowiedziami?

Ster! Ostro na sterburtę!

Łapać wiatr na lewą burtę!

Panie Featherstone, rozwinąć fokmaszt i stopniowo regulować przy zmianie kursu!

- Co się dzieje? - Zaraz oberwiemy.

Nawracamy, by zatoczyć szerszy krąg?

- Nie. - Z całym szacunkiem, gubernatorze.

- Można łatwiej dokonać abordażu. - Na razie go nie planuję.

Chcę zasiać strach w załodze. Złamać ich ducha walki.

Dopiero wtedy dokonamy abordażu.

Trzymać maszt w linii z dziobem.

Nakazać obsłudze dział dziobowych strzelać bez rozkazu.

Ognia!

Przygotować się do ostrego skrętu na sterburtę!

Teraz!

Szykować się na uderzenie!

Celować w reling!

- Strzelać bez rozkazu! - Kryć się!

Przygotuj pozostałych i przejdźcie nad rufą.

- Dokonajcie abordażu przy sterze. - Przy sterze?

Po prostu przygotuj ich. Wejdź pod pokład i znajdź Madi.

- A ty dokąd idziesz? - Obrócę statek.

Muszkiet!

Rusz się. Zajmij pozycję na fokmaszcie.

Przeładować!

Odłączamy się!

- Przygotować haki! - Załaduj to działo.

Co tu robisz?

- Stchórzyłeś jak ostatnia pizda? - Błagam, panie.

Jestem jedynie kucharzem.

Trzymaliście tu kobietę.

Żyje?

Gadaj, czy nadal żyje!

Bez obaw. Nie będziemy nikogo przeciągać pod statkiem.

Choć przeszło mi to przez myśl.

Na pewno wymyślę coś lepszego.

Czas odgrywa teraz kluczową rolę.

Mamy góra dwa dni na odzyskanie skrzyni.

Kapitan Rackham odeskortuje cię do bazy, byś opowiedziała o tej bitwie.

Wolałbym tu zostać i dopilnować odzyskania skrzyni.

Pan Feathersone może popłynąć z nią na Eurydyce.

Pod warunkiem, że większość załogi będą stanowili nasi ludzie,

a ty zostaniesz tutaj, dopóki nie odzyskamy skrzyni.

Dobrze?

Ruszajmy.

Odpoczniemy tutaj.

- Mogę iść dalej. - Odpoczniemy tutaj.

- Dobrze ci idzie poruszanie się. - Ból to świetny nauczyciel.

Nie idziemy dalej.

Nie?

Najpierw muszę nabrać pewności, że moje podejrzenia są niesłuszne.

- Nie wiem, o czym mówisz. - Proszę, nawet nie próbuj.

Co według ciebie się stanie?

Pokażę ci, gdzie jest skrzynia. Wykopiemy ją, a potem...

Nie wiem, co potem się stanie, ale wątpię, by wróciła do obozu.

Mylę się?

Powiedz, że tak i ruszamy dalej.

I co dalej?

Ta wojna...

Twoja wojna...

Jej wojna...

Julius w tym nie przeszkodzi.

Dopóki ty i ona będziecie walczyć, a skarb zasilać tę walkę...

nic już nie powstrzyma was przed rozpętaniem jej.

Nic oprócz ciebie.

Dlaczego miałbyś to zrobić?

Tak by to wyglądało. Za każdym razem.

Bez końca.

Szacowanie wartości życia, miłości i ludzkiego ducha...

aby użyć tego jako pionków w wielkiej grze.

Jak wielki okup można zapłacić w imię sprawy?

Ilu ludzi można poświęcić w imię sprawy?

Jak wiele straty można zaakceptować?

To nie jest wojna. To pierdolony koszmar.

A ja nie potrafię opuścić tego lasu...

dopóki wszystko to się nie skończy.

Dzięki temu przeżyją.

Musisz o tym wiedzieć. Jesteś błyskotliwym człowiekiem.

Przedstawiają świat wypełniony cieniami,

a potem uczą dzieci, by trzymały się blisko światła.

Ich światła. Ich powodów i ich osądów.

Ponieważ w ciemności czai się nienazwana groza.

Ale to nieprawda. I możemy to udowodnić.

W mroku czai się nowy świat. Nowe możliwości.

W mroku skrywa się wolność, jeśli ktoś tylko go rozświetli.

A kto znalazł się tak blisko tej wizji jeśli nie my?

Tu nie chodzi o Anglię...

ani jej króla czy nawet naszą wolność.

Gdy myślałem, że Madi nie żyje,

po raz pierwszy spojrzałem na świat twoimi oczami.

Świat, w którym człowiekowi nie pozostało nic do stracenia.

Zapragnąłem, aby ta strata nabrała znaczenia.

Chciałem nadać jej sensu bez względu na cenę.

Uświetnić jej pamięć za sprawą bitew i zwycięstw.

Ale pod tym wszystkim dostrzegłem coś jeszcze.

Ukryte w przestrzeni.

Ty pierwszy mi to pokazałeś.

I gdy spytałem, usłyszałem, jaką rolę chce odegrać.

To był gniew.

Chciał zobaczyć, jak świat płonie.

Ja widzę życie u jej boku.

I nie spędzę go, zastanawiając się, czy jutro nadejdzie dzień,

gdy twój koszmar odbierze mi ją na dobre.

Co teraz?

Jakie podjąłeś decyzje odnośnie naszego jutra?

Zawarłem umowę...

by upewnić się, że gdy stąd odejdziemy,

znajdziemy kompromis,

który ugasi ryzyko powszechnego buntu.

To wszystko będzie na nic.

Nasze starania pójdą na marne.

Określą nas ich opowieści,

przekłamane wedle ich uznania,

aż w końcu staniemy się potworami w historiach, które opowiadają dzieciom.

Nie dbam o to.

To się zmieni.

Kiedyś to się zmieni.

Kiedyś.

Nawet jeśli przekonasz ją, by została przy tobie,

ona ci nie wystarczy.

Poczucie komfortu cię znuży.

A gdy będziesz poszukiwał w mroku dowodu, że miałeś jakieś znaczenie,

i żadnego nie znajdziesz, zorientujesz się,

że zrezygnowałeś z niego w tej chwili, na tej wyspie.

Zostawiłeś go głęboko w ziemi, razem z tą skrzynią.

Nie tego chciałem.

Ale będę tu z tobą stał...

przez godzinę, dzień czy rok...

aż w końcu pogodzisz się z tą sytuacją,

byśmy mogli stąd razem odejść.

Bo jeśli nie...

będę musiał zakończyć to inaczej.

Kapitan Flint odszedł.

Odszedł? Dokąd?

Wycofał się z piractwa.

Został przekonany, że jego wysiłki są bezcelowe,

a najbliższe mu osoby znudziły się nimi.

Oraz nim samym.

Postanowił porzucić to wszystko. Nie jest już naszym zmartwieniem.

To nie brzmi tak ostatecznie, jak oczekiwałam.

Ale da lepsze efekty.

Jeśli chcemy położyć kres jego wojnie,

robienie z niego męczennika jest zaiste dziwną metodą.

Flint miał sojuszników,

których jego śmierć tylko by ośmieliła.

Niektórzy z nich mogliby zapragnąć kontynuować jego wojnę bez niego,

by uhonorować jego pamięć.

A zamiast męczennika mamy opowieść,

tragedię, która ugasi ich zapał

i pozwoli bardziej powściągliwym znaleźć równie powściągliwe rozwiązanie.

- Co to jest? - Porozumienie.

Warunki narzucone przez gubernatora Rogersa.

Warunki, na które zgodzili się przywódcy maronów...

po kilku sprzeciwach.

Mogę powiedzieć pani wszystko o miejscu pobytu Flinta.

Nie żyje.

Wycofał się.

Prawda nie ma znaczenia.

Bo prawda jest taka, że nie będzie wojny w Indiach Zachodnich,

gdyż maroni sami na to przystali.

Pozostaje jedynie wykupienie długów Woodesa Rogersa.

Doprowadzenie do jego uwięzienia i zastąpienie go nowym gubernatorem,

który uhonoruje te warunki.

Prosiła pani o dowód usunięcia kapitana Flinta.

Nie mogę go dać.

Ale to wymowne zapewnienie, że zagrożenia ze strony piratów już nie ma.

Prosiła pani o gubernatora, którego nazwę mężem.

Tego również nie mogę pani dać.

Ale mogę dać kandydata, za którego wiarygodność ręczę.

Jakiego kandydata?

Chce pani, bym zarządzała Nassau?

Oto moje warunki. Na lepsze mnie nie stać.

Może je pani zaakceptować?

Jeszcze jedno.

Drobna przysługa...

nim na waszym porozumieniu zdąży wyschnąć atrament.

Po złożeniu żądań spłaty,

orzeczeniu niewypłacalności i wystawieniu nakazów

dojdzie do procesu.

Na tym procesie

sąd zwróci się z prośbą o oświadczenia od wierzycieli.

Oświadczenia te ukształtują dalsze wydarzenia.

Porażka. Upokorzenie.

Dla człowieka pokroju Woodesa Rogersa

niezwykle trudne będzie bezradne siedzenie,

gdy na kartach historii zapisuje się niepochlebne zakończenie

obiecującej niegdyś historii.

Proszę o to,

bym gdy przyjdzie czas na złożenie oświadczeń,

mógł pomóc je sporządzić.

Wyjdź.

Nie.

Porozumienie jest zatwierdzane.

Przywódcy innych obozów wkrótce odpłyną razem z pirackimi załogami.

Wojna dobiegła końca.

Tak.

Nie wiem, dlaczego to zrobiłeś.

Ale wiem, że to ty.

Odesłałeś mnie z wyspy, bym tego nie widziała.

Dodałeś śmiałości Juliusowi, bym nie mogła się przeciwstawić.

Zaplanowałeś to.

Nie waż się obrażać mnie, zaprzeczając.

Wojna Flinta przyniosłaby tylko jedno.

Życie pełne strat, rozpaczy i bezowocnych poświęceń.

- Musiałem to powstrzymać. - Ty musiałeś?

Nie żałuję.

Raz cię straciłem. Nie chciałem tracić cię ponownie.

Kapitan Flint nie porzucił tego.

Musieli to usłyszeć, ale nie znali go jak ty.

Nie będę cię obrażał, powtarzając to.

Ufał ci.

Był twoim przyjacielem.

A ty go zabiłeś.

Nie.

Nie zabiłem kapitana Flinta.

Odczyniłem go.

Człowiek, którego znałaś, nie porzuciłby tej wojny.

Gdyby się z niej wycofał, nie byłby w stanie siebie zrozumieć.

Dlatego też musiałem przywrócić go do wcześniejszego stanu.

Takiego, w którym mógłby funkcjonować bez wojny.

Bez przemocy. Bez nas.

Kapitan Flint narodził się z wielkiej tragedii.

Wiesz to. Mówiłem ci o tym.

Udało mi się sięgnąć w przeszłość i to odczynić.

Jest miejsce niedaleko Savannah...

dokąd trafiają w tajemnicy ludzie niesłusznie uwięzieni.

Więzienie bardziej ludzkie, ale równie mocno strzeżone.

Ludzie, którzy tam trafiają, nigdy go nie opuszczają.

Dla reszty świata przestają istnieć.

Nie wierzę ci. Nie wierzę w to.

Flint walczyłby na śmierć, zanim by na to przystał.

Opierał się...

Początkowo.

Ale wtedy powiedziałem mu coś jeszcze, co usłyszałem o tym miejscu.

Powiedziano mi, korzystały z niego znaczące rodziny z Londynu.

Że gubernator Karoliny korzystał z niego.

Wysłałem człowieka, by dowiedział się,

czy ukryto tam jednego, konkretnego więźnia.

Wrócił z wieściami.

Thomas Hamilton tam był.

Nie uwierzył mi. Nadal się opierał.

Zapędzenie go tam kosztowało wiele wysiłku.

Ale im bliżej byliśmy Savannah, tym mniejszy był jego opór.

Nie znałem powodu. Nie spodziewałem się tego.

Może dotarł do granic swojej wytrzymałości.

A może, gdy wizja spotkania z Thomasem się przybliżała...

stawał się bardziej skłonny porzucić człowieka,

którego stworzył po jego utracie.

Człowieka, którego umysł tak dobrze poznałem.

Którego umysł w pewien sposób wcieliłem w swój własny.

To było dziwne doświadczenie. Niespodziewane.

Uwierzyłem w to...

bo nie był to człowiek, którego znałem,

a ten, który istniał wcześniej,

który budził się z długiego i strasznego snu.

Wychodził na światło dzienne

i na świat, który istniał, zanim zamknął oczy.

Pozwolił, by wspomnienie tego koszmaru zniknęło.

Możesz o mnie myśleć, co chcesz.

Będę pocieszał się wiedzą, że wciąż żyjesz i możesz myśleć.

Ale nie jestem złoczyńcą, jakiego się obawiasz.

Nie jestem nim.

Wysłałeś człowieka...

- by sprawdził to miejsce? - Tak.

Zrobił to i wrócił do Nassau przed przybyciem Hiszpanów?

Tak.

Nie tylko zdradziłeś moje zaufanie.

Zaplanowałeś tę zdradę z długim wyprzedzeniem.

Wynoś się.

Piraci stąd odpłyną.

Przywódcy również.

Ale ja pozostanę.

Będę czekał.

Dzień...

miesiąc...

rok...

całą wieczność.

W nadziei, że zrozumiesz moje powody.

Wynoś się.

Opowieść jest prawdziwa.

Opowieść jest nieprawdziwa.

Z upływem czasu ma to coraz mniejsze znaczenie.

Opowieści, w które chcemy wierzyć...

To one przetrwają, mimo zmian i postępu.

To te opowieści ukształtują historię.

Co za różnica, czy to było prawdą, gdy ja się narodziłem?

Dojrzałość sprawia, że jest to prawdą.

Podobnie jak walorem człowieka jest to, co ów człowiek tworzy.

A w odniesieniu do twojego pytania...

Przypomnij mi. O co dokładnie pytałeś?

- O Długiego Johna Silvera. - No tak. Wybacz.

Czasami będę zbaczał z tematu, ale tylko dla zachowania dokładności

i zawsze z dobrymi zamiarami. Doceniam, że na to przystajesz.

Wciągnęło mnie to.

Historia Długiego Johna Silvera... jest trudna do pojęcia.

Ludzie, którzy najbardziej w nią wierzyli...

zostali przez nią zniszczeni.

A ci, którzy mieli na niej najwięcej zyskać...

chcieli jak najprędzej zostawić ją za sobą.

Aż w końcu pozostaną po niej

wyłącznie opowieści, które tylko przypominają świat,

w którym reszta z nas żyła.

Świat, w którym przetrwaliśmy.

Świat, którego już nie ma.

Słyszałem, że to nieprawda.

Słyszałem, że wciąż są tu piraci, którzy mają błogosławieństwo gubernatora.

Słyszałem, że zezwala na to,

dopóki pomaga to kupcom zawyżać ceny.

Słyszałem, że pozwala ci nadal działać.

Dlatego przybyłem.

Musisz wiedzieć dwie rzeczy, jeśli chcesz spędzać z nami czas.

Gubernator to uroczy człowiek i mój drogi przyjaciel.

Może być bohaterem dzięki rozejmowi z maronami,

pokojowi w Indiach Zachodnich

i wprowadzeniu prawa i porządku do Nassau.

Ale powiedzmy, że miał pomoc.

A prawdziwa władza tutaj jest nieco bardziej skomplikowana.

I druga rzecz.

Prawo nakazuje...

i jest to przestrzegane, by w Nassau nie było piractwa.

Ani teraz, ani nigdy.

To kluczowe dla handlu. Wie o tym cały świat.

Dołącz do mnie na molo.

Gotowi do odpłynięcia?

Nie pamiętam rozmowy o rekrutowaniu nowych ludzi.

- Nie było takiej rozmowy. - Wiem o tym.

Przybył z kontynentu. Służył w wojsku podczas wojny.

Mark. Mark Read.

Mogłabyś być bardziej miła dla nowych ludzi.

- Zaszkodziłoby to? - Planujesz ściągnąć ich wszystkich?

Kogo?

Każdego głupca, który słyszał, że możesz znać położenie skarbu Flinta.

Tych, którzy myślą, że możesz po niego wyruszyć.

Którzy chcą, byś ich wzbogacił. Którzy mogą cię do tego przekonać.

Uganiałem się za skarbem kapitana Flinta.

Miałem skarb kapitana Flinta. To nigdy nie kończy się dobrze.

Zamiast znów się za nim uganiać...

zajmijmy się tym jeszcze przez jakiś czas.

Może...

To jest to?

Nie rozumiem, co było nie tak z poprzednią.

Po co nam to, jeśli nie zapisze się w pamięci?

To sztuka, która zostawia ślad.

A by go zostawić, musi... przewyższać wszystko.

Musi mówić za siebie.

Musi być prawdziwa.

Jest w porządku.

Jest w porządku.

Wypływajmy.

.:: GrupaHatak.pl ::.