Original subtitles

SOBOTA

Na pewno chcesz to zrobić?

Pozostało mi jeszcze jedno do zrobienia.

Do czego ci to?

Sean, poważnie, przestań się wygłupiać.

Nie lubię broni.

Możesz to odłożyć?

To ci się nie spodoba.

Zauważyłaś, że twoje odbicie wygląda ładniej niż ty?

Co?

Odbicie. Niby takie samo, ale inne. Jest ładniejsze.

Lindsay, skup się na sukience. Nie mam całego dnia.

- Co sądzisz? - Bez wyrazu.

- Mówisz tak o wszystkich. - Bo są bez wyrazu.

Musisz coś wybrać, bo nie wypada chodzić do kościoła w jednym stroju.

- Za bardzo odsłaniasz ciało. /- Spójrzcie, panie.

Ta sukienka jest stworzona dla ciebie.

Dostarczona wczoraj.

Podobno jakiś nowy styl.

- Oto jak wygląda młoda dama. - Moja córka nie jest lepsza.

Gdybyś widziała, co robi z ciuchami.

Wycięcia na tyłku, odcięte rękawy, wszystko farbuje na czarno.

Musisz z nią pogadać.

Próbuję.

Nie wszyscy ubierają się tak samo.

Nie chodzi o konformizm, Lindsay, lecz o szacunek dla Boga.

- Natalie? - O Boże.

Tato, zamknij drzwi!

Uspokój się. Oddychaj. Gdzie jesteś ranna?

To nie moja krew. Widzicie ją?

- Nikogo tam nie ma. - Była tuż za mną.

Czyja to krew?

Seana.

On...

- On nie żyje. - Już dobrze. Słuchaj.

- Zastrzelił się. - Wszystko gra.

Opanuj emocje.

Chodźmy w bezpieczne miejsce.

Trish, pilnuj drzwi!

Dobrze.

Świetnie ci idzie.

Dobrze.

Skarbie.

Powiedziałaś, że to krew Seana.

Czy on próbował...

- Muszę znaleźć kogoś, kto wie... - Natalie.

coś o jego życiu.

Widziałaś ją?

Nikogo nie widziałam.

Zamknij okno!

Kogo zobaczyłaś?

Nie wiem.

- Widzisz coś? - Nie, ale powiedziała...

Jest w szoku.

Była tam.

Była tuż za mną.

Poprosisz mojego tatę, by to sprawdził?

Możesz go poprosić, żeby poszedł i sprawdził, czy jej nie ma?

Ciągle pyta o jakieś...

- Co zrobiłaś? - Nic.

Wyważę je.

/- Nie! Proszę! - Natalie!

/- Zostaw mnie! - Otwieraj, skarbie!

Otwieraj drzwi, cholera!

Otwórz drzwi!

/Tatusiu!

Nie, nie, nie!

Natalie, coś ty zrobiła?

Nie. Natalie.

Proszę, nie.

Wszystko będzie dobrze.

Lindsay.

Nic ci nie jest? Chodźmy stąd.

Witam, szeryfie.

Szeryfie Cooper.

- Ta dziewczyna zabiła się? - Wracaj do domu, Aidan.

Gdy dowiemy się czegoś więcej o niej lub twoim bracie, zadzwonimy.

Nie wiem, jak mogła to zrobić.

Widziała samobójstwo chłopaka. Popełniła je z namiętności.

- Jak Romeo i Julia. - Julia otruła się.

Nie wbiła sobie nożyczek w szyję. Miała przy sobie tę książkę.

- Nie chciała wypuścić jej z rąk. - Nieważne.

Od zawsze była jebnięta. Sama widziałaś.

Ubrana w skórę jak sado-masochistyczna domina.

Było pełno krwi.

- Boże. Szkoda, że musiałaś to oglądać. - Nie gadaj.

Trish pewnie da mi odczuć, że to przeze mnie.

Pierdol to. Nie jest twoją prawdziwą mamą. I dlatego możesz ją zlewać.

Przecież to nie grzech.

- Podobno Jezus pił wino przy każdej okazji. - Nie mieszkał z alkoholiczką.

Dylan czeka na dole.

Cześć.

- Brakowało nam ciebie na zajęciach z Biblii. - Żartujesz sobie?

Lindsay, właśnie w takich chwilach najbardziej potrzebujemy Boga.

Słuchaj... Dzięki.

Nieszczęścia się zdarzają, ale trzeba wierzyć, że wyniknie z nich coś dobrego.

- Chyba. - Nie musisz się wahać.

Tak jest napisane. Przejścia zbliżają ludzi do siebie.

Zawsze masz odpowiedź.

Nic nie poradzę.

Jestem synem pastora.

Mam to we krwi.

Czekaj. Mam coś dla ciebie.

To głupie.

- Dziękuję. - Nie ma za co.

Zamknięte.

Halo?

/Dziś opowiemy o tragedii, /która dotknęła to miejsce.

/Według znajomych, /Natalie Wilburn była pogodną 17-latką.

/Jednak tamtego ranka, /bez żadnych wcześniejszych oznak,

/ta młoda kobieta nagle odebrała /sobie życie w sklepie ojca,

/najwyraźniej dopełniając /samobójczy pakt.

/Kilka godzin wcześniej, patrzyła jak /kolega Sean Spindle inicjuje pakt,

- Słuchasz? /- popełniając samobójstwo wczesnym rankiem.

- To jeden z synów Candace Spindle. - No i?

/- śmierć matki, Candace Spindle... - Tej wiedźmy.

/- która spłonęła w pożarze pół roku temu. - Nie dostrzegam ironii.

Dlaczego jest wiedźmą?

Zabiła Jimmy'ego Grogana.

- Jimmy Grogan utonął. - W jeziorze koło jej domu.

- To nie znaczy, że go zabiła. - Prawda była aż nadto widoczna.

Widziałaś, jaka była Natalie. Takie rzeczy nie biorą się znikąd.

I jeszcze jedno.

Ta książka, którą trzymała, to na pewno nie była Biblia.

Mamo, co chcesz powiedzieć?

Jeśli wierzysz w światło, musisz uwierzyć w ciemność.

Tam jest goręcej niż z tobą. Cześć, mamo.

- Cześć. - Co u ciebie, śliczna?

Leci.

W porządku.

- Chyba wyglądasz dobrze. - Dalej, kopciuszku, pospiesz się.

Idziemy.

Trochę mi stwardniał.

Szczęść Boże. Witajcie ponownie.

To wielka radość być z wami tutaj.

Witajcie w Domu Bożym. I wiemy,

że Bóg dla każdego ma coś dobrego.

Kochamy was.

Wierzymy w was.

Ilu z was wie, że Bóg was kocha?

Właśnie tak.

Kocha was.

Kocha każdego z nas.

Stwierdzam, że im bardziej Go chwalę,

On dźwiga me ciężary i podnosi na duchu. Amen!

- Amen! - Jeśli zrzucicie okowy

i powiecie Bogu, że jest ważniejszy niż wasze życiowe problemy,

- będziecie ocaleni. Amen! - Amen!

Amen.

Ale dziś jest smutny dzień. Śmierć nigdy nie jest mile widziana.

Lecz jest także powód do radości, bo Bóg stworzył ten dzień.

Wszechmogący Bóg, który nagradza nas za wiarę w Niego.

Chwalmy wspaniałego Boga.

Wszechmogący Ojcze...

kochamy Cię i wielbimy całym sercem.

Otwieramy się na Twoją kontrolę i nieskończoną mądrość.

I wiemy, że gdy życie przybiera nieoczekiwany obrót,

Ty sprowadzasz nas na drogę pobożności.

Amen.

Amen.

Co to było?

- To, co zwykle. - Nie, zwykle jest żarliwe i rzeczowe.

- Pominąłeś tę śmierć jak nieistotną stłuczkę. - Powiedziałem to, co trzeba było.

Powrócił syn Candace Spindle.

A jeden z twoich nie żyje.

To tragedia.

I tyle.

Dylan, nie tym tonem. Jestem w pełni świadom potrzeb tego miasta.

Miastu trzeba ognia wiary.

A dostali tekst z modlitewnika.

Wujku Bernie?

Urocza ceremonia.

Biedny Bernard. Nie mógł nawet zorganizować nabożeństwa.

Można go winić? Gdyby moja córka dźgnęła się nożyczkami,

dostałbym jobla. Dziwne, że wam nie odjebało.

Nie widzieliśmy tego. Nie mają pewności, że to zrobiła.

Może to jakiś morderca.

Już wiadomo, gdzie jest Bernie. Tropi skurwiela.

Wiecie, co bym zrobił, gdybym odnalazł mordercę córki?

Kazałbym mu połknąć nożyczki,

odciął język

i olał ciepłym moczem.

Jezu, Roy, jesteś powalony.

Kręci cię to, nie?

- Pewnie. - To i moje wielkie serce.

Moje wielkie, tłuste serducho.

Lindsay, lubisz to wielkie serducho, co?

Skarbie, pytałaś już o pracę?

Dylan chce, bym wróciła do pracy w kościele, siadła za biurkiem.

To wielki zaszczyt.

Po wszystkim, co przeszliśmy, tego ci trzeba.

Cholera. Co tym razem?

O rany.

Zaczekajcie tu.

Bernard nie żyje.

O nie.

Powiesił się.

PONIEDZIAŁEK

/Interpretacja. Analiza. /Ponowna analiza.

/Ale większość okazała się /być całkiem trafna.

Ze wszystkich ludzi, kto by pomyślał, że Bernard?

Utrata Natalie to było dla niego zbyt wiele.

Możemy jedynie się modlić.

Za niego czy za nas?

Za nas?

Ludzie mówią różne rzeczy.

Jakie?

Myślą, że to jakiś samobójczy pakt.

A to co? Mary, co jest?

Dylan skopie mu tyłek.

- Komu? - Czekaj, Lindsay.

Dylan?

Cholerne dziwadło.

Dylan? Co się dzieje?

Bez obaw.

- Dylan, co robisz? - Nie przejmuj się.

Nie patrz na nią.

Na miłość boską, Dylan.

Oni czczą diabła, Lindsay.

Nie czci się czegoś, w co się nie wierzy.

Szatan to wytwór twojej religii.

Przywal mu. Mocniej.

Natychmiast przestań.

Dylan.

Ból cię oczyści.

Dokładnie. Dobra robota.

Tak, Dylan.

Dzięki za pomoc.

Przykro mi, że straciłeś brata.

Dzięki.

Jestem Aidan.

Lindsay.

- Dobrze znasz drogę. - Zakradaliśmy się tutaj.

Szukaliście wrażeń?

Byliśmy dziećmi.

Nie ma sprawy.

Moja mama tak naprawdę lubiła wizyty. Uwielbiała dzieci.

To dorośli sprawili, że cierpiała.

Wejdziesz?

Nie powinnam.

Jako dziecko napatrzyłaś się na dom z zewnątrz, więc może obejrzysz jego wnętrze.

Masz coś na te rany?

W środku.

To moja prababka.

Grywasz?

Nie.

Wierzysz w to, że się zabił?

Nienawidził siebie, od zawsze.

Gdy znalazłem jego ciało, nie byłem zaskoczony.

Masz jakąś rodzinę?

Mam kuzynkę Sadie.

Jutro przyjeżdża z Nowego Jorku na pogrzeb.

Od roku nie rozmawiałem z ojcem.

Tam ją zabili.

Myślałam, że pożar wybuchł przypadkiem.

Tak powiedzieli. Wariatka potknęła się o świece.

Ogień rozprzestrzenia się szybko, ona jest uwięziona w środku.

To była zemsta.

Pewnie nietrudno było ją obwinić, biorąc pod uwagę to, za kogo ją uważali.

Przepraszam.

Dlaczego więc wróciliście tu z bratem?

Wychowaliśmy się tutaj. To nasz dom.

To ona.

Jest piękna.

Przypominasz mi ją.

Serio?

Nie mówię o wyglądzie.

Chodzi o twój charakter.

To, jak traktujesz ludzi.

To ty i twój brat?

To ja.

Nie znałam Dylana od tej strony.

Uwierz mi.

Ta druga strona to musi być coś.

Kiedy zmarł mój ojciec, zagubiłam się.

Przyszedł do mnie z kościoła,

pomógł przetrwać trudne czasy.

Strata łączy ludzi.

O co chodzi?

O nic.

Ostatnio Dylan powiedział coś podobnego na temat przejść.

Billy, to ty?

Co tutaj robisz?

Kim jesteś?

/Chodź do mnie.

Co robisz?

22:00

Zerknij sobie, kotku. Nie jestem wstydliwy.

Gdzie byłaś?

Jeździłam.

Nie okłamuj mnie.

Nic nie robiłam.

Zostawię was z tym.

- Ale jesteśmy umówieni jutro wieczorem? - Jasne. Zadzwoń.

Dylan dzwonił.

No i?

- Mówi, że byłaś z tym dziwadłem. - A wspomniał też, że go pobił?

- Dotknął cię? - Nie.

- Tylko mu pomogłam, rozmawialiśmy. - Na pewno tylko tyle.

Cała przemokłaś. Wszystko widzę.

Powinnaś się wstydzić za to, jak traktujesz Dylana.

- Tylko pomogłam... - Poszłaś do domu z nieznajomym

- z bardzo dyskusyjnej rodziny. - Nawet go nie poznałaś.

Jest porządny, a jego rodzina mieszka tu o wiele dłużej od nas.

Zgrywał pokrzywdzonego? Biedaczynę, który szuka pomocy?

Nie. Próbowaliśmy wprowadzić ich do wspólnoty.

Pojechaliśmy do ich domu,

zaprosiliśmy do kościoła,

- powitaliśmy z otwartymi rękoma. - I doszło do was, że są inni.

Ich wiara ma mroczne korzenie, tyle. Odrzucając Boga, odrzucili nas.

- Może chcieli, by ich zostawiono w spokoju. - Może ten chłopak chce pobzykać.

Nie lubię rozmawiać z tobą, gdy taka jesteś.

- Jaka? - Niedopita.

WTOREK

Cześć, tato.

Do zobaczenia, skarbie.

To prowadzi do ostatniego pytania,

które nasuwa się po analizie "Jądra ciemności" Josepha Conrada.

Moje ostatnie pytanie to,

dlaczego Marlow, dlaczego nasz narrator,

kłamie jak z nut, gdy narzeczona Kurtza pyta go

o treść ostatnich słów chłopaka?

DEMONICZNA DZIWKA - Wszystko jedno. Są zazdrośni.

To wcale mnie nie pociesza.

Czego się spodziewałaś?

Umawiasz się z synem pastora, który jest jak książę Grovetown.

A teraz, młody Spindle wpadł ci w oko?

Aidan? Czemu tak mówisz?

- Podobno uratowałaś go. - Nie, tylko podrzuciłam do domu.

- Jesteś bardziej szalona, niż sądziłam. - Nie, tylko rozmawialiśmy.

- Pomyślałam, że ktoś mógłby go pocieszyć. - Teraz tak to nazywają?

Claire.

Iskrzyło?

Za mało się znamy, aby pytać o takie rzeczy.

Ja zawsze o to pytam.

Bądź ostrożna.

Nie kontroluję tego, co mówią inni.

Dla nich jesteś teraz po jego stronie.

Boga chwalą za dobro, Diabła winią za zło.

To bez znaczenia.

Przestań, nie zamierzam tam wracać.

Może później wpadnę.

Zapoznasz mnie z nim.

Może ma kolegę, z którym mnie spikniesz.

Słabi odejdą, ale silni...

Silni zajmą się synem Candace Spindle,

bezbożnym potomkiem matki morderczyni i ropiejącą raną herezji.

Nie waż się go tknąć.

Ulżyło mi.

Zaczynałem myśleć, że nie istniałem dla ciebie.

- Dobrze wiesz, dlaczego z tobą nie gadam. - Zrobiłem to, co musiałem, Lindsay.

- Kiedyś to zrozumiesz. - Wątpię.

Samobójstwa zaczęły się od Spindle'a.

- Natalie miała tę książkę. - To zwykła książka.

- To jakby mówić, że Biblia to zwykła książka. - To co innego.

- Gliniarze ją sprawdzą. - Widzisz, gliny jej nie mają.

Dali ją mojemu ojcu, by określił, czym jest.

- Czym jest ten chłopak. - Zostaw go w spokoju.

Nie wierzę w to.

Spodobał ci się.

Spotkacie się ponownie, prawda?

Luzik.

Świetnie, ale wiedz jedno. To miasto dba o swoich mieszkańców.

Halo?

Drzwi były otwarte.

I to niby wszystko załatwia?

A gdybyś miała rozpięty rozporek, to też możnaby wejść?

Skoro nie zamierzasz nas okraść, przedstawmy się sobie.

- Sadie. - Lindsay.

Przyszłam zobaczyć się z Aidanem.

- Nowa dziewczyna? - Nie, my nie...

Jesteś jego kuzynką. Wspomniał, że przyjeżdżasz.

Przyjechałam, jak się dowiedziałam. Palnął sobie w łeb...

Co mogę na to poradzić?

Twoja randka.

Poznałaś Sadie.

Możemy porozmwiać na osobności?

Jadę na pogrzeb. W czym rzecz?

Nie jesteś tu bezpieczny.

- Wiesz więcej niż ja? - Myślą, że masz coś wspólnego z samobójstwami.

- Boją się. - Więc?

Przyjechałam cię ostrzec.

Spójrz w lustro, Aidan.

Skaleczenia i siniaki są z jakiegoś powodu.

Nie chodzi o dumę, lecz o ciemniaków, którzy przyjadą cię zabić.

Musisz to zgłosić na policję.

- Moja matka nie uciekała, ja też nie będę. - Przestań, to głupota.

Oni są niebezpieczni.

/O co tu, kurwa, chodziło?

/Przyjechała nas ostrzec.

Nie potrzebujemy osób z zewnątrz.

Załatwię to.

Oni zabili twoją matkę.

Myślisz, że nas to nie spotka?

Szkoda, że nie ma tu Seana.

Wielokrotne samobójstwa to rzadkość, ale się zdarzają.

Grupka dzieciaków ogląda ten sam film, zatytułowany "Suicide Hotspots".

Ale są one wynikiem jakiejś klątwy? Nie wierzę w to.

Oni tak. Wie pan, jak tu jest.

Jest Bóg i Diabeł, dobro i zło.

- Nic pomiędzy. - Lindsay.

Dowiedział się pan kiedykolwiek, co stało się z matką Aidana?

Candace Spindle?

Zginęła w pożarze.

Nie zamordowano jej?

Tę sprawę zamknięto.

Zmarła tydzień po znalezieniu Jimmy'ego Grogana.

Ludzie myśleli, że go zabiła, więc mieli swoją zemstę.

Zrobią to samo Aidanowi.

Obwiniają go w ten sam sposób.

Tutejsi ludzie są gorliwi. To wszystko, pasja.

To nie czyni z nich morderców.

Chodź do mnie.

Proszę.

Wypuść mnie!

Proszę!

Claire.

Dzięki, że przyszłaś.

O czym chciałeś mi powiedzieć?

Lubią nas.

- Na tym się nie skończy. - Świeże.

Pogadajmy gdzieś indziej.

Moja matka przychodziła tu.

Nie powinnaś więcej przyjeżdżać do mojego domu.

Przyprowadziłeś mnie tutaj, żeby to powiedzieć?

Tutaj moja matka praktykowała swoją religię.

Studiowała księgę czarów.

To książka, zbiór rytuałów.

Co to ma wspólnego z tym?

Jedź jak najdalej stąd.

Opuść Grovetown.

Dylan, Paul.

- Wiesz, dlaczego tu jesteśmy. - Może mnie oświecisz, Dylan?

Dobrze wiesz, co się tam dzieje.

To nie są zwyczajne samobójstwa.

To coś innego, gorszego.

A tę teorię opierasz na...?

Wierze, szeryfie.

Nie oczekuję, że zrozumiesz.

Straceni nigdy nie pojmą.

- Słuchaj. - Ty posłuchaj!

To się rozpoczęło wraz ze śmiercią najmłodszego syna Candace Spindle.

- Co zrobisz? - Uważaj na ton, synu.

Czekałam na ciebie, skarbie.

Trish, wszystko w porządku?

Będzie, gdy to się zakończy.

Zakończy?

Kto jeszcze tutaj jest?

Kocham cię, Lindsay.

Wiesz o tym, prawda?

Roy? Co wy robicie?

Zwiąż jej ręce.

Nie.

Uważaj na głowę.

Nie.

Co wy robicie?

Puść mnie, proszę.

Nie szamocz się.

Musimy się oczyścić, skarbie.

Oboje byliśmy w sklepie, gdy zginęła dziewczyna.

Dzisiaj zobaczyłam coś, co mnie przekonało, że klątwa istnieje.

Coś ci powiem.

Bardzo mi przykro, skarbie.

Claire nie żyje.

- Nie wierć się. - Przestań.

O Panie, ześlij swą pomoc i oddal klątwę, która dotknęła tę niewinną dziewczynę.

Już po wszystkim, skarbie. Nie ma się czym przejmować.

Czułam w kościele bożą moc.

Zobaczyłam Dziewicę Maryję. Jesteśmy ocaleni.

Lindsay? Powiedz coś.

Spierdalaj.

Lindsay?

/Ty.

Trish?

/Wszystko w porządku? /Trish?

/Trish!

- Roy, nie możesz tam wejść. - Zostawcie mnie.

- Przestań. - Zostawcie mnie.

Nie możesz tam wejść, Roy.

- Chcę ją zobaczyć. - Spokojnie.

- Chcę ją zobaczyć! - Idź do domu, Roy!

Nie chcesz wrócić do aresztu, synu.

Przyjdź jutro na posterunek.

Dostaniesz pełny raport.

Dostanę pełny raport o tym, co tu się odpierdala?

Przykro mi z powodu Trish.

Przykro ci z powodu Trish?

Przykro ci z jej powodu?!

Widziałeś?

To jest we mnie. Mam to. Co teraz zrobię?

- Lindsay. - Umrę?

- Jest prawdziwe. - Nie, nie jest.

- Nie jest prawdziwe. - Sama widziałam.

- To jest w twojej głowie. - Słyszałam, jak Trish wydawało się, że ktoś ją ściga.

Bo to, co widziała, wyglądało dla niej realnie. Ale ona była sama.

To nie było prawdziwe. Każe ci to robić.

Teraz to.

Widzą wszystko to, co ja? Widzą siebie?

Z tym właśnie mamy do czynienia. Ty przeciwko sobie.

Nigdy się nie zabiję. I Claire…

Musisz mi pomóc. Musisz coś zrobić.

Nie chcę umrzeć.

Chodź ze mną.

Te zaklęcia wykorzystują energię.

Zerową energię można spowolnić.

To powinno osłabić jej przepływ.

Nie zatrzyma go, ale powinno osłabić.

Pomyśl sobie, że to cienka warstwa ochronna.

Cieniutka powłoka, która cię chroni.

Odpręż się.

Pozwól jej działać.

Musi pokrywać każdą część ciała?

Tyle chyba wystarczy.

- Tylko... staraj się jej nie... - Co?

Nie wypoć jej.

Koniec masażu?

Naprawdę daje kopa, co?

Powiedziałeś, że klątwa się szerzy? Kiedy przestanie?

- Nie wiem. - Więc te samobójstwa są jak plaga?

Może się rozprzestrzeniać wszędzie?

Jak coś tak poważnego może opierać się na książce?

Człowiek sam decyduje o samobójstwie... O ile jest skłonny zapłacić taką cenę.

Sean był skłonny.

Zaklęcie jest jak klucz.

Jeśli można coś otworzyć, można to również zamknąć.

Potrzebujemy tylko książki.

Chyba wiem, gdzie jest.

Zostań i pilnuj domu.

Czy to domu powinnam pilnować?

Wiem, co robię.

Pracowałam tu.

Dokąd idziemy?

Uważa, że to nieświęta i groźna rzecz. Chyba wiem, gdzie ją położył.

Chroni ją Bóg. Masz klucz?

Zostań ze mną, Lindsay. Zostań ze mną.

Nie pozwól, by weszło w ciebie. To trudne, ale postaraj się.

Nie patrz na to, Lindsay.

Ochraniam cię. Utrzymaj spokój. Nie poddawaj się.

Nie jesteś prawdziwa.

To krew Seana, prawda?

Odprawisz rytuał?

Spróbuję.

Będą mi potrzebne rzeczy z góry.

Więc lepiej idź po nie.

Kolejny sposób, by uratować świat.

- Powinniśmy byli pozbyć się książki, gdy była szansa. - Nie wiemy, co w niej jest.

- Jak Trish... - Otruła się.

- Gliny twierdzą, że zabiła się, jak pozostali. - Bzdura.

A Lindsay?

Zadzwoniła i powiedziała glinom, że Trish nie żyje.

Gdy przyjechali, nie było jej.

Pastorze, próbowaliśmy po twojemu.

Nie chcę być nieuprzejmy, ale wyszło z tego jedno wielkie gówno.

- Roy, wszędzie indziej. - Musiałem to powiedzieć. Przepraszam.

- Straciliście wiarę w Boga? - Trzeba się tym zająć.

Nie zgadzam się na to. Nie możemy znowu zająć się tym sami.

Ten człowiek stracił córkę.

Synu, zajrzyj w swoje serce. To, co się wydarzyło, było złe.

Jak możesz tak mówić?

Chwasty trzeba usuwać. Brzmi znajomo?

To, co się stało z Candace Spindle, było błędem.

- Do dziś nie daje mi to spokoju. - Przykro mi, że cierpisz, ojcze.

Jedyny problem w tym, że chwasty odrastają.

Pielenie pozostaw jemu.

- Dylan! - Dość usłyszałem.

Musimy porozmawiać.

Czekamy w samochodzie.

Wiesz, że to słuszne.

Te samobójstwa są z nim powiązane,

tak samo, jak jego matka maczała palce w śmierci Jimmy'ego Grogana.

Kiedy Jimmy wrócił z wojny, miał problemy.

- Nie mam czasu na twoje poczucie winy? - Nie rozumiesz.

Jimmy... potrzebował kogoś.

Przyszedł do mnie.

Rozmawialiśmy. Spędziliśmy razem trochę czasu.

Jesteś pastorem. To twoja działka.

Nie.

Nie w taki sposób.

- Później się tym zajmę. - Chciał to rozpowiedzieć.

Grovetown jest zbudowane na wierze, którą ja zasiałem.

Musiałem coś zrobić.

I co to było?

Nie miałem wyboru.

Zostawienie go w jeziorze ułatwiło sprawę.

Wszyscy obwiniali tę biedną kobietę.

Ta rozmowa pozostaje między nami, słyszysz?

To zależy od ciebie, synu. Jeśli skrzywdzisz tego chłopca, rozpowiem to.

To twoja słabość. Jeśli chcesz im powiedzieć, śmiało.

Mój prawdziwy ojciec rządzi w niebie. Trzeba wykonać jego pracę.

Aidan, gdy to się skończy, wyjedziesz stąd?

- Opuścisz Grovetown? - Nie wracam po dzisiejszej nocy.

Chcę jechać z tobą.

Wybaczcie, gdy zwymiotuję.

- Dawaj to. - Ty.

Dawaj pierdoloną książkę.

- Sadie, dlaczego ty... - Zamknij ryj.

Myślisz, że dla niej nie zabiję?

Myślisz, że nie zabiję tej dziwki?

W porządku. Trzymaj.

Twój brat zginął za to, zasrańcu.

Sean mylił się.

Jak my wszyscy.

Co się z tobą stało?

Zdecydowaliśmy się na to wspólnie, ty i Sean.

Poświęcił życie.

Co się dzieje?

Klątwa.

Znalazł ją.

To był jego pomysł, skarbie.

Aidan chciał, żeby wszyscy w tym pięknym miasteczku umarli, łącznie z tobą.

To prawda?

Chyba macie do pogadania.

To było błędem.

Przykro mi, dziewuszko.

Czas pożogi wrócił.

Tylko że tym razem... dla reszty jebanego świata.

- Chodź. - Dlaczego miałabym z tobą pójść?

- Lindsay. - Okłamałeś mnie.

Nie mamy na to czasu.

Zabijasz ludzi.

Sadie zniszczy książkę, jeśli jej nie zatrzymamy, a potem...

A potem umrzesz.

- Paul, bierzesz front. - Lindsay może być w środku.

- Co z tego? - Uważaj.

/Lindsay!

/- Lindsay! - Nie!

Sean umarł na próżno.

Idź!

Aidan!

/Puk-puk!

/Chcemy pogadać, Aidan.

/Lindsay?

Jesteśmy tutaj!

- Wyjdźcie! Nie skrzywdzimy was! - Pewnie, że nie.

Na górę.

/Na dole nikogo nie ma.

Kurwa!

/Jest tutaj! /Cholera!

Kurwa!

Nie.

Gdzie Aidan?

Nie, nie, nie. Wracamy.

Cholera. To musiało boleć, co?

- Nie możesz zrobić tego tutaj? - Nie.

Potrzebuję czasu.

- Twój bezwartościowy Bóg może mnie cmoknąć. - Co mówiłaś?

Zostań tu. Zajmij się dziwką.

Zajmę się nią.

Paul, do lasu!

Lindsay!

Diabeł w tobie musi być silny.

Z twoją matką poszło o wiele łatwiej.

To w więzieniu przyszedł do mnie Bóg.

Potem wyznaczył mi cel.

Pewnej nocy, po szczególnie bolesnym dniu, przemówił do mnie.

Powiedział: Hej, Roy?

Odrzekłem: Tak, Boże?

Powiedział: Zostaniesz moim żołnierzem.

Zostaniesz żołnierzem Boga.

I kiedykolwiek spotkasz duszę straconą, opętaną lub bez nadziei,

odeślesz ją prosto do Piekła.

Pomodlisz się ze mną?

Nie.

W takim razie będziesz musiała zamknąć ryj.

/Lindsay!

Odciągnę ich. Spotkamy się przy pomoście.

Musisz zrozumieć, że wszystko to, co dziś robię, jest z woli Boga.

Jestem narzędziem...

Jego woli.

Moje ręce...

są Jego rękoma.

Wiem.

Ojcze nasz, któryś jest w Niebie, święć się imię Twoje...

Książka nie była moja.

Aidan!

/Aidan!

Ból jest oczyszczeniem.

/Lindsay?

Lindsay!

Przestań!

Przestań. Przestań. Spójrz na mnie.

To ja.

- Jak długo to potrwa? - Niedługo.

Już po wszystkim?

Pamiętasz jak ci mówiłem, że pewne zaklęcia wymagają straszliwej ceny?

To, co musiałem zrobić...

Musisz zrozumieć, że Sean oddał życie, by rozpocząć klątwę.

Co chcesz powiedzieć?

Ofiara to rozpoczęła...

i ofiara musi to zakończyć.

- To jedyny sposób. - Nie.

Na pewno nie jedyny.

Nie, Aidan. Proszę, nie.

Zniszcz książkę, gdy będzie po wszystkim. Posłuchaj.

Upewnij się, że nikt jej nigdy nie użyje.

Aidan, proszę...

Przyrzeknij, że ją spalisz.

Nie.

Nie musiało tak być, Lindsay.

Myślałem, że jesteśmy sobie pisani.

Myślałem, że to boski plan.

Dylan, opuść broń.

Stała się jedną z nich.

Porzuciła Boga, Paul.

Jesteś następna w kolejce?

Rozumiem.

Nie pozwolisz, by jego śmierć pozostała bez odpowiedzi.

- Dylan? - Możesz się zamknąć, Paul?!

Nie widzisz, że Lindsay ma swoje pięć minut?

Nie rób tego.

Odejdź, proszę.

Ja nie odchodzę.

Nigdy.

Wiara jest moją opoką.

ŚRODA

Nie orientuję się w statystykach odnośnie samobójstw,

- ale chyba pniemy się w górę listy. - To nie było samobójstwo.

Lindsay powiedziała, że się zastrzelił.

Myliła się.

Może próbował rozwalić sobie łeb.

Dylan zastrzelił go, zanim zdążył to zrobić.

tłumaczenie: unseen korekta: Igloo666

>>> DarkProject SubGroup >> Mroczna Strona Napisów