Original subtitles

Poprzednio:

Na tę chwilę miasto jest stracone. To bolesna prawda.

Musimy się tu zabezpieczyć.

Wszyscy jesteśmy słusznie źli z powodu tego, co zrobił u Underhilla.

Ale Billy ma wpływ, którego nie można ignorować.

Billy powiedział, iż przyniesiesz zgubę Madi.

Na naszych ukochanych w posiadłości Edwardsa wzięto odwet.

A może chciałby, by pani odeszła,

gdyby dowiedział się o pani obecnym stanie?

To flaga gubernatora! To on!

Przybijemy do brzegu pod osłoną dział fortu,

a następnie ruszymy na Nassau.

Jestem gotowa skapitulować, przekazać ci kontrolę nad fortem

w zamian za skrzynię z klejnotami.

- Nie. - Zaufaj mi.

.:: GrupaHatak.pl ::.

facebook.pl/GrupaHatak

Black Sails [S04E05]

Tłumaczenie: michnik

Gdzie byłeś? I gdzie jest Flint?

Za chwilę kobieta, której nie znam,

wyjdzie z tego fortu.

Uda się w kierunku łodzi, na której umieścimy dwóch ludzi,

by przetransportowali ją na okręt gubernatora Rogersa.

Zapewniliśmy ją, że dotrze tam cała,

by przekazać wiadomość gubernatorowi.

Zapewniliśmy? Przepraszam.

Kiedy i dlaczego tak postanowiliśmy?

Bo kapitan Flint został w forcie z Eleanor Guthrie.

Jeśli nie dotrzymamy słowa, on umrze.

Zabezpieczenie?

Co ty pierdolisz?

By zagwarantować nasze podporządkowanie się...

To część umowy, w ramach której Brytyjczycy odejdą z Nassau.

Każdy na plaży musi o tym wiedzieć.

Przekaż wieści. Już.

Chciałabym też przetransportować zapasy.

- Nikt cię tam nie skrzywdzi. - Skąd ta pewność?

Bo wiedzą, że jeśli coś ci się stanie, Flint umrze.

Nikt nie będzie chciał sprawdzać, czy mówię poważnie.

Gdy dotrzesz na okręt, do niego,

- wiesz, co mu powiedzieć. - Tak.

I wiesz, czego mu nie mówić.

Jeśli będzie się opierał, co jest więcej niż pewne...

może pomóc fakt,

że nie tylko pani dobro wchodzi tutaj w grę.

Nie chcę, by dowiedział się o tym w ten sposób.

Nie chcę.

Rozumiem.

Powinnaś już iść.

Eleanor Guthrie...

Eleanor Guthrie powiedziała, że odda fort i całe Nassau,

jeśli Flint zostanie jej zakładnikiem, by zagwarantować umowę?

Naprawdę każesz mi o to pytać?

To nie wszystko, co dostała.

Co jeszcze dostała?

Postanowiono,

że oprócz gwarancji bezpiecznego opuszczenia wyspy

przez nią i jej ludzi...

oddamy jej skrzynię klejnotów pozostałych ze skarbu Urki.

To gwarantuje szybkie zwycięstwo

w walce, której nie mamy gwarancji wygrać.

Gwarancji? Od kiedy to...

- Zgodziłeś się na to? - Na nic się nie zgadzałem.

Przedstawiła ofertę Flintowi. Miał mało czasu na decyzję.

Ufam mu.

Płyną w naszą stronę.

Co mamy zrobić?

Zajmę się tym. Co to ma być?

Pani Rogers prosiła o przekazanie wiadomości,

- która ma ogromne znaczenie. - Mam nadzieję.

- Zamierza się poddać. - Co?

Wynegocjowała porozumienie z kapitanem Flintem.

Zapłaci za jej kapitulację skrzynią skradzionych klejnotów,

by zapewnić wam wspólną przyszłość.

Prosi, by wycofał się pan, pozwolił na dokończenie transakcji

i zaczekał w Port Royal na jej przybycie.

- Jeśli nie dotrze... - Panie Molin, płyniemy.

- Przygotować się do desantu. - Panie.

- Gubernator wciąż się zbliża? - Tak, pani.

Gdybym chciała oddać strzał ostrzegawczy,

jak blisko musiałabym celować, by odniósł skutek?

Jak blisko?

Nie chcę dziurawić jego okrętu,

ale musi zrozumieć, że nie zamierzam odpuścić.

- Jaka dzieli nas odległość? - Jak daleko jest okręt gubernatora?

Około 1100 metrów. I wciąż się zbliża.

Dwie długości statku.

Kontynuować podejście.

Ponownie.

Ponownie.

Przeładować.

Proszę wybaczyć,

ale prosiła, bym przekazała, co następuje...

To jej dokładne słowa...

Mam nie zważać na pańskie protesty.

Wie, że będzie pan zły

i że ciężko to panu zrozumieć...

Ale powiedziała...

że powinien wierzyć, iż jej zobowiązanie wobec pana

jest nienaruszalne...

a to nie jest zdrada,

lecz akt miłości.

I zamierza doprowadzić go do końca.

Panie Molin.

Ster prawo na burt, kurs na północny zachód.

- Słucham? - Zwolnić działowych.

Ster prawo na burt! Kurs na północny zachód!

Zwolnić działowych.

Dziękuję.

- Wszystko w porządku? - Tak.

Co się stało?

Słyszałam, że gubernator przejął okręt kapitana Teacha

i zagroził inwazją. Dlaczego teraz odpływa?

Flint zgodził się oddać klejnoty w zamian za całkowitą kapitulację.

Oddaje je?

- Wszystkie? - Wszystkie.

Pieniądze miały być skarbem,

na którym oprze się całe to przedsięwzięcie.

Po tej transakcji je stracimy.

Tak wielka strata.

Ale sądzę, iż podjął właściwą decyzję.

Kontrolowanie Nassau bez klejnotów będzie wyzwaniem,

ale nie da się tego uniknąć.

Żartujesz!

Nie.

Żartujesz?

Nie widziałeś, co się dzieje na plantacji Underhilla.

Na skutek działań Billy'ego na wyspie zapanowało niewyobrażalne cierpienie.

Wszelkie zaufanie między niewolnikami i naszym sojuszem przepadło.

To przedsięwzięcie jest na krawędzi klęski

i nie wytrzyma walki z ludźmi gubernatora.

Nie ma zbyt wysokiej ceny, by temu zapobiec.

Trzeba podjąć drastyczne środki,

a to dopiero pierwszy z nich.

Co to ma znaczyć?

Billy wyrządził szkodę temu sojuszowi.

Jedynym sposobem, by to naprawić,

może być usunięcie przyczyny.

Usunięcie jego?

To jedyny sposób, by odzyskać zaufanie społeczności niewolniczej,

niepewnej tego sojuszu.

Oboje dobrze wiemy,

iż Billy nie może istnieć obok kapitana Flinta.

Prędzej czy później jeden z nich musi odejść.

Jeśli zdobędziemy Nassau, nawet poprzez kapitulację,

nadal będziemy musieli je kontrolować.

Bez środków, które zapewni nam skrzynia,

i bez ludzi Billy'ego,

jak to sobie, kurwa, wyobrażasz?

To będzie wysiłek.

Wyszkolimy ludzi, liczebność da nam siłę,

będziemy zdobywać niezbędne rzeczy.

Będzie ciężko.

Ale czy kiedykolwiek spodziewaliśmy się czegoś innego?

Co?

Jezu.

Brzmisz dokładnie jak on.

Dlaczego to stanowi problem?

Dokąd idziesz?

Muszę uporać się z obławą, do której potrzebuję pomocy Billy'ego.

Zaczekaj!

Billy był twoim przyjacielem.

To nie jest dla mnie łatwe, ale wiem, że dla ciebie jest trudniejsze.

Proszę. Nie zapominaj, że o tym wiem.

Nie zapomniałem.

Jeśli to się zakończy, ta wojna Flinta,

jeśli będziemy musieli zostawić to za sobą...

Zostawić?

Czy ja ci wtedy wystarczę?

Wiesz co? Nie odpowiadaj.

Wyślemy Kofiego po skrzynię. Twoja matka mu zaufa.

Żadnych wieści zza murów?

Przedwczoraj z wyspy odpłynął kecz.

Powiedziano nam, że płynie po skrzynię.

Od tamtej pory cisza.

Pan Scott nie żyje, prawda?

Byłeś z nim?

Słyszałam o jego roli wśród maronów.

- Byłeś z nim przed jego śmiercią? - Tak.

Powiedziano mi, że opuścił wyspę, zanim to wszystko się zaczęło.

Zabił dwóch żołnierzy.

Wszyscy założyli, że zmienił strony,

że któremuś z was udało się go przekonać,

ale nie tak było, prawda?

Nie tak.

Jak długo pomagał im w tajemnicy?

Twierdził, że zaczął po ataku Hiszpanii.

Podał jakieś powody?

Bał się o bezpieczeństwo żony i córki,

dlatego zabrał je w miejsce, w którym będą bezpieczne.

Nie zginęły podczas ataku?

- Nadal żyją? - Owszem.

Przez długi czas myślałam, że wiem, kim jestem.

Córką, która przywłaszczyła własność ojca.

Kobietą, która przejęła kontrolę nad dzikim miejscem.

Scott był tego dowodem.

On mnie tak postrzegał, popierał to.

I przez cały ten czas widział dziewczynę tak ambitną...

że nie zwątpi w jego historię.

I nadal będzie odgrywać swoją rolę.

Odciągnął od siebie uwagę innych.

- Zrobiłaś to wszystko. - Wiem o tym.

Ale zawsze miałam za sobą człowieka,

który za wszelką cenę chciał na tym skorzystać.

Mojego ojca, Scotta, Charlesa, ciebie.

Tak wielu cholernych mężczyzn.

Zbyt wielu.

Woodes Rogers.

Rzeczywiście tak bardzo różni się od nas?

Zrobiłbym niemal wszystko, by chronić swoją żonę.

Oczywiście.

Miałem obawy, gdy dotarliśmy do Nassau,

o czym jej zresztą powiedziałem,

że instynkty, które pozwoliły jej tam tak długo przetrwać,

rozwijać się tam, w końcu powrócą.

A to wywoła między nami konflikt.

Nie sądzę, by to miało właśnie miejsce.

Nie?

Zrobiła to, bo jest panu oddana. Nie mam co do tego wątpliwości.

Ja również w to nie wątpię.

Wiem, że nie darzy miłością Flinta, nie sympatyzuje z jego sprawą.

Obawiam się, że przebudzone instynkty...

są bardziej zdradliwe.

Ponownie zaczęła wierzyć,

że nieład w Nassau jest nieunikniony,

że cywilizacja jest bezsilna,

z powodu braku woli lub możliwości zmiany.

Cywilizacja...

ma wiele twarzy.

Założenie, że wszystkie są bezsilne i nie wpłyną na przyszłość Nassau...

to straszliwy błąd.

Tak?

Okręty patrolowe rozlokowane. Dotarliśmy.

Okręty patrolowe? Panie, gdzie my jesteśmy?

Zrobiłbym niemal wszystko, by chronić żonę.

Co pan uczynił?

Jeśli Imperium Brytyjskie nie pomoże nam w walce z wrogiem,

może uczyni to inne imperium.

Opuścić banderę.

Podnieść białą flagę i skierować okręt do portu.

Opuścić banderę!

Podnieść białą flagę!

HAWANA

Jeśli w nas wystrzelą...

zatoniemy, nim otworzymy ambrazury.

Nie wystrzelą.

Proszę wybaczyć, ale toczymy wojnę.

Dlaczego mieliby nie strzelać?

Najbardziej rozpoznawalny brytyjski gubernator Nowego Świata

usiłuje wpłynąć okrętem wojennym do portu w Hawanie na pertraktacje.

Na ich miejscu nie chciałby pan znać powodu?

Twój kontakt?

Juan Antonio Grandal. Wywiad kolonialny.

Wiesz, kim jestem?

Owszem.

Chcę rozmawiać z gubernatorem.

Gubernatorem Raja.

Dlaczego mielibyśmy na to pozwolić?

Nasze kraje toczą ze sobą wojnę.

Ale w tej chwili to nie moja wojna.

Co to jest?

Głowa Edwarda Teacha.

To moja wojna.

Jednak w tej chwili

potrzebuję pomocy gubernatora, by ją wygrać.

Ten statek tyle przez nas przeszedł...

i nie chce zatonąć.

To kurewsko nienaturalne.

Wszyscy podążą za tobą. Wiesz o tym, prawda?

Flint sądzi, że ludzie uciekną po konfrontacji z wojskiem gubernatora.

Jest tak pewny, że nie zostaną, by walczyć,

że woli oddać skrzynię niż się przekonać.

I jest w błędzie.

Jesteś tym, kim liczyłem, że będziesz.

Racjonalnym człowiekiem, który poprowadzi Nassau.

Pierwszym, odkąd pamiętam.

Pozwolą ci, byś poprowadził ich ku racjonalnej przyszłości...

To nie ma związku z rozsądkiem i dobrze o tym wiesz.

Chcesz, by podążali za mną, jedynie tak długo,

jak ja podążam za tobą.

Jestem udogodnieniem...

które ma pomóc ci w objęciu władzy w Nassau,

tak samo bezkompromisowo, jak to zarzucasz Flintowi.

Jeśli stanę po jego stronie

i wymienię skrzynię za fort i jego życie,

naprawdę mi na to pozwolisz?

Nie wykorzystałbyś swoich ludzi,

by wymusić scenariusz, w którym skończy martwy?

Nie będę bezczynnie stał, gdy nasza przyszłość jest niszczona.

Nie.

Ale może warto skupić się na tym, jak mocno próbuję cię przekonać,

byś nie podejmował tej decyzji.

Wolałbym zrobić to z tobą niż wbrew tobie.

I wierzę, iż dostrzegasz to, co jest niesamowicie jasne.

Mamy Nassau.

Mamy statek, którym możemy zdobyć kolejne.

A gdy dotrze tu ta skrzynia, będziemy też mieli fundusze.

Zawarliśmy porozumienie.

Daliśmy słowo Madi, jej matce i ich ludziom,

że wszyscy toczymy tę samą wojnę.

To porozumienie Flinta, nie moje.

I nie twoje.

Ich ludzie potrzebują domu? Oto on.

A my rozważamy, czy tego nie odrzucić,

by kontynuować wojnę, która i tak skończy się klęską.

Wiesz, że mam rację.

Wiesz, że mam rację.

Spowolnij ich.

Im szybciej przygotują statek, tym szybciej będą chcieli polować,

a potrzebujemy ich na plaży.

Załatwione.

Chciałbym zostać sam.

No dobrze.

Chcesz w tym uczestniczyć? Co ty byś zrobił?

Skrzynia wkrótce tu dotrze i nie będzie można dłużej zwlekać.

Jestem oddany Flintowi.

Jestem oddany Madi.

Jednak droga, którą chcą podążyć, jest dla mnie niezrozumiała.

Wiem, że działania Billy'ego są niewybaczalne,

ale mimo to jeszcze do niedawna

nie było osoby, którą nazwałbym bliższym przyjacielem.

Im więcej mówi, tym bardziej pamiętam powód.

Odwrócenie się od niego...

zabicie go, bo tego właśnie wymaga przymierze z Flitem...

jest czymś, na co nie wiem, czy mnie stać.

Nie wiesz?

Nie wiesz?

Dlaczego mam za tobą podążać, skoro nie wiesz?

Dlaczego inni mają?

W dupie mam, co się tu dzieje.

Jebać Flinta. Nie jebać.

Jebać Billy'ego. Nie jebać.

W dupie mam, co wybierzesz, ale, kurwa, wybierz!

I nie każ mi się zastanawiać.

Zamartwianie się nie przystoi królowi,

nie w takim królestwie, gdzie lojalność jest na wyczerpaniu.

- Ty doradziłaś mu, by tu przypłynął? - Nie.

Ale powaga sytuacji tego wymagała.

To był błąd.

Angielski?

Sądzę, że wiesz, kim jestem.

Wiesz, co reprezentuję.

Jesteśmy wrogami, gdyż nasi królowie toczą ze sobą wojnę.

Ale ich wojna...

jest teraz dla mnie bez znaczenia.

Przybyłem do Nassau, zanim zaczął się tam rozwijać handel,

by walczyć z piractwem, by je pokonać.

To była moja wojna.

I miałem w zasięgu zwycięstwo. Miałem je.

Ale w międzyczasie mój wróg zmienił się.

Zawarł sojusz z armią maronów,

poświęcił się szerzeniu nieładu na ogromną skalę.

Zachęcił innych... niewolników, żeglarzy, robotników...

by dołączyli do walki i poświęcili życie

zniszczeniu cywilizowanego świata.

Praca zasila handel,

a handel zasila poczucie bezpieczeństwa.

Jeśli uda im się narazić na szwank to pierwsze,

wyrządzone szkody mogą nie mieć końca.

W tej wojnie...

nasz wspólny interes przewyższa indywidualne.

Bo jeśli Nassau upadnie,

jeśli stanie się mrocznym symbolem chaosu, jaki ci ludzie mogą wywołać,

wołaniem, które zostanie usłyszane aż po Nowy Świat...

ile czasu minie, zanim zwrócą swe oczy ku Kubie?

Ku waszym plantacjom i waszym statkom?

Ile czasu minie, nim zachęceni hiszpańscy niewolnicy

zwrócą się przeciwko wam?

Gdy będziesz musiał napisać do króla Filipa,

błagając o wsparcie w walce z armią niewolników i piratów...

będziesz żałował, że nie możesz cofnąć się do tej chwili...

i zgładzić potwora w zarodku.

Tanio, szybko i po cichu.

Miałem kiedyś młodszego brata.

Simona.

Był midszypmenem na pokładzie "Nuestra Senora de la Encarnacion".

Został zamordowany mimo wywieszonej białej flagi.

Powiedziano mi...

że ty dzierżyłeś miecz...

Osobiście.

Zostałem źle poinformowany?

Nie.

Nie jesteś moim wrogiem, bo mówi mi tak mój król.

Nie obrażaj mnie, twierdząc, że jest inaczej.

Jeśli sytuacja w Nassau wygląda, jak mówisz,

dlaczego tu jesteś?

Dlaczego nie popłynąłeś do Williamsburga lub Kingston,

- prosić o pomoc swoich? - Próbowałem. Nie słuchają.

Może dlatego, że dla nich ważniejsza jest wojna z Hiszpanią.

Może dlatego, że to nie jest dla nich sprawa osobista,

- jak dla mnie i dla ciebie. - Dla mnie jest osobista?

Oczywiście.

Piraci zaproponowali mi skrzynię skradzionych klejnotów,

bym się poddał.

Skrzynię klejnotów, która stanowi pozostałą część łupu zrabowanego z Urki.

Opłacają swoją wojnę twoimi pieniędzmi.

Czego się po tym spodziewasz?

Że poświęcę ludzi i pożegluję z tobą?

By ludzie walczyli z powstaniem na twoim terenie,

próbując w tym zamieszaniu rozróżnić przyjaciół od wrogów?

Moi przyjaciele są oblężeni w forcie Nassau.

Moja żona tam jest.

Błagam, byś ich oszczędził, całkiem zignorował fort.

W zamian fort nie przeszkodzi wam w desancie.

A gdy dobijecie do brzegu, gdy miniecie fort...

nie zakładam żadnego zamieszania.

Nie będziecie musieli nikogo rozróżniać.

Proszę was, byście wszystko doszczętnie zniszczyli.

Na horyzoncie zauważono statek.

Płynie na miejsce spotkania od południa i nie ma bandery.

Kofi i jego ludzie wracają. Wiatr ustaje.

Skrzynia wyląduje na plaży za kilka godzin.

- Kto wie, że wrócili? - Jak dotąd?

On, ty i ja. To wszystko.

Wkrótce ludzie się dowiedzą.

Musimy powiedzieć im, co stanie się ze skrzynią.

Dość odkładania decyzji.

Oddanie tych pieniędzy to niemożliwość.

Flint będzie ciągle naciskał na rzeczy,

które musimy opłacać własnym cierpieniem,

własnym życiem. Dobrze o tym wiesz.

Zawsze o tym wiedziałeś.

W końcu to musi dobiec końca.

Poślij wiadomość do fortu, że skrzynia tu jest.

Zorganizuj ewakuację. Moi ludzie będą na nich czekać.

Szybko to zakończymy.

Wystarczy,

że odwrócisz wzrok.

Nie chcę, by doszło do tego na otwartej plaży.

O co chodziło?

- Dotarła. - Skrzynia?

Co jeszcze napisali?

Jest po drugiej stronie wyspy.

Pan Silver nalega, byśmy wyszli północno-zachodnim tunelem,

skąd zostaniemy odeskortowani na południowe wybrzeże.

Tam będzie czekać na nas transport.

Nie taka była umowa.

Wpłynięcie do portu z klejnotami...

Na oczach plaży pełnej rozjuszonych piratów...

Rozumiesz jego opór.

W ten sposób unikniemy ryzyka, że ktoś zakłóci wymianę.

Widziałam jego minę, gdy godziłeś się na to.

Ty zapewne również.

Jeśli ktoś na tej plaży pragnie zakłócić wymianę,

- pan Silver jest pierwszy w kolejce. - Nie obawiam się.

Poruczniku Utley.

Wybierz sześciu ludzi do eskorty.

Pan Soames dowodzi, dopóki nie wrócę.

Ludzie na pozycjach?

Tak.

Kilkunastu ukrywa się za linią drzew.

Gdy Silver da sygnał, wyłonią się.

Będą z nimi żołnierze.

Powiedz Silverowi, by zaczekał, aż wszyscy opuszczą tunel,

zanim wyda jakikolwiek rozkaz.

Gdy nadejdzie pora, nie chcę, by ktoś tknął Flinta.

Ja się tym zajmę.

To niewłaściwe.

Tylu ludzi, z którymi walczyliśmy ramię w ramię.

Nie wierzę, że tylko ja dostrzegam, iż to niewłaściwe.

Ty to wszystko stworzyłeś.

Cały ruch oporu.

Bez ciebie by nie zadziałało.

Ale jeden element zadziałał aż za dobrze.

Długi John Silver.

Wystarczyło, że otworzył usta,

wypowiedział twoje imię, a wszyscy go posłuchali.

Co o mnie powiedział?

Powiedział, że flota Flinta nie dostała ostrzeżenia o barykadzie

nie dlatego, że pan Featherstone go nie przekazał...

nie dlatego, że Max je przechwyciła...

Powiedział, że w ogóle tego ostrzeżenia nie wysłałeś.

A oni mu uwierzyli.

Nie sądzę, by ktoś w to uwierzył.

Nie zostałeś oskarżony na podstawie faktów ani podejrzeń.

On po prostu to powiedział.

A nikt nie miał odwagi, by się przeciwstawić.

Powiedziałem im...

Że ja powinienem to zrobić.

Jeśli ma do tego dojść, powinien to zrobić przyjaciel.

Ale jebać to. Nie zrobię tego.

Wszyscy zapomnieliście o przysiędze!

Złożyliście ją temu człowiekowi, gdy on był czystą fikcją!

Do diabła z wszystkimi, którzy nie dostrzegają różnicy!

Do diabła z wami wszystkimi!

Stój!

Zabierz go do posiadłości Underhilla.

Zrób to.

Kapitanie?

Jest już skrzynia?

Nie ma jej. Co to, kurwa, ma znaczyć?

Nie wiem.

Zaczekajcie!

Co tu robicie?

Uciekliśmy ludziom gubernatora. Wróciliśmy, by walczyć,

ale nie wiedzieliśmy, czy w porcie jest bezpiecznie.

Co wy tu robicie?

Chcecie ją wymienić?

Chcecie wymienić moją skrzynię?

Tylko tak mogliśmy uniknąć walki, którą zapewne byśmy przegrali.

I to zagwarantuje nam pewną kontrolę nad wyspą.

To zagwarantuje jedynie, że nie będziemy mieli klejnotów,

które są kluczowe.

Kto tak postanowił? Ty i pan Silver?

- To się nie uda. - Już po sprawie.

Wszyscy się zgodzili.

Ona się zgodziła. Jej ludzie się zgodzili.

Ty także się zgodziłeś.

Ale to bez znaczenia, dopóki on się nie zgodzi.

Woodes Rogers.

Odpłynął z wyspy do Port Royal,

gdzie ma czekać na jej przybycie z pieniędzmi.

- Już się na to zgodził. - Nieprawda.

O co chodzi? Co tam widzisz?

Obserwowałem, jak pokonał w bitwie Edwarda Teacha...

choć mieliśmy przewagę. A wszystko dzięki sile woli.

Na własne oczy widziałem jego żądzę krwi.

On nigdy nie odda tego miejsca.

Nie pozwoli, byśmy go pokonali.

Na nic próby przekupstwa, na nic prośby Eleanor Guthrie.

Zwyczajnie na to nie pozwoli.

Nie wiem, dokąd się udał i co go tam zaprowadziło,

ale wiem jedno.

Woodes Rogers powróci,

a ta walka jeszcze nie dobiegła końca.

.:: GrupaHatak.pl ::.