Original subtitles

Poprzednio:

Mój instynkt nie zmienił się od tamtej pory.

Pokażę im, jakie są konsekwencje,

gdy grozi się temu, co jest mi bliskie.

Zabezpieczyć resztę. Kurs na Nassau.

- Chcesz się wycofać? - Jeśli tego nie zrobimy,

to będzie koniec zaufania między nami i niewolnikami na wyspie.

Jedyny sposób to uwolnić ich wszystkich naraz.

Równoczesne bunty na całej wyspie.

Billy i jego ludzie stali się wrogami, ale oni nimi nie są.

- Po co nam eskorta do fortu? - Szybko, nie mamy wiele czasu.

Groźby zostały rzucone. Historie opowiedziane.

Mieszkańcy Nassau wiedzą, co oznacza powrót Długiego Johna Silvera

i czego się od nich oczekuje.

Pozostaje jedynie, by powrócił.

.:: GrupaHatak.pl ::.

facebook.pl/GrupaHatak

Black Sails [S04E04]

Tłumaczenie: michnik

Nie trzymamy się osobno. Nie możemy.

Wielu z was ma krewnych na plantacji Underhilla.

Przypominam, że wasze losy są powiązane.

I jeśli ten krewny uczestniczył w buncie,

podczas którego pan Underhill, jego żona i 9-letnia córka

zostali zamordowani z zimną krwią,

wy za to zapłacicie.

Liczę, że nie zapomnicie tej nauczki.

Chcesz coś powiedzieć, Julius?

Zabierz ich do baraków.

Nassau upadło.

Zabierzcie ich do środka!

- Chrońcie panią! - Nie podnoście się.

- Wynośmy się stąd! - Pomóżcie jej!

Wsiadaj!

Szybko!

- Jest pani ranna. - Nic mi nie będzie.

- Jest lista tych, którzy tu dotarli? - Tak.

Przynieś mi ją i znajdź Max. Muszę z nią porozmawiać.

Przesuńcie działa skierowane na port. Niech będą wymierzone w stronę miasta.

- Co tu się dzieje? - Wszystko pod kontrolą.

Przed zmrokiem przeprowadzimy kontratak.

Nie przesuniemy tych dział. I nie będzie żadnego kontrataku.

Słucham?

Strzelanie z tych dział pokaże jedynie naszą panikę i strach.

Nie mówiąc o stracie amunicji i prochu, które w swoim czasie będą bezcenne.

Z całym szacunkiem, ale musimy zrobić, co w naszej mocy,

- by odzyskać miasto. - Straciliśmy je.

Na tę chwilę miasto jest stracone. To bolesna prawda.

Musimy się tu zabezpieczyć, oszczędzać zasoby

i wytrzymać do powrotu gubernatora ze wsparciem, które udało mu się zdobyć.

Wtedy przeprowadzimy atak, by przepędzić kapitana Flinta i jego ludzi.

Dopilnowałam, byśmy mieli zapasy na kilka tygodni.

- A jeśli gubernator nie powróci? - Powróci.

A my będziemy gotowi przyłączyć się do walki z wrogiem.

- Pani Rogers. - To lista?

- Tak, ale... - Gdzie jest Max?

- Miałeś ją sprowadzić. - Nie ma jej tu.

Co to ma znaczyć?

To była pierwsza osoba, którą wymieniłam.

Wysłałem po nią dwóch najlepszych ludzi.

Ale wygląda na to, że im się nie powiodło.

Nassau działa najlepiej, gdy ludzie wiedzą,

do której załogi należą i przed którym kapitanem odpowiadają.

Bez tego można spodziewać się nieładu.

Zwrócicie się do ludzi znanych i zaufanych.

A potem zaczniecie organizować swoje załogi.

Załogi? Bez okrętów?

Wszyscy zaczynaliśmy od małych łodzi. Na początek będzie musiało wystarczyć.

Tylko tak możemy tu zaprowadzić porządek.

Nie znajdzie się tam wielu ludzi chętnych do przyjmowania rozkazów.

Zostaliście wybrani,

bo sądziłem, iż jesteście warci, by stać się radą odnowionego Nassau.

Mam to ponownie rozważyć?

Słyszeliście go.

Co on sobie myślał? Że usłyszy inną odpowiedź?

W razie wątpliwości warto spytać kogoś innego.

Im szybciej zrozumieją, że jesteśmy zgodni,

tym szybciej pogodzą się z naszą wspólną władzą.

Mogę zatem przyznać, że on może mieć rację?

Sytuacja jest zła. Gorsza niż zakładałem.

Wszystko zaczyna się od przemocy i jęków.

To minie.

Sporo rzeczy się tak zaczyna, ale sporo się też tak kończy.

- Choć podziwiam twój optymizm. - Kapitanie.

Wieści z plaży?

Doradcy gubernatora oraz kilkudziesięciu żołnierzy

- skryli się w forcie. - Eleanor Guthrie jest pośród nich?

Tak. I przysyła wiadomość.

Ona to przysłała? Już przejęła tam władzę?

To oferta wymiany.

20 więźniów schwytanych podczas inwazji za Max.

20 ludzi wypełniających rozkazy wiele by tu zmieniło.

Zgadzam się. Niestety nie mamy Max.

Mamy Max?

Ktoś wie, gdzie ona jest?

Weź ludzi. Znajdźcie ją.

Nie ma jej w forcie. Nie mogła uciec daleko.

A Billy?

Gdzie jest Billy?

Nie wiem. Widziałem jego ludzi na plaży,

ale uznałem, że nie zbliżamy się do nich.

Nie zbliżamy?

Wykradł mi armię, która ślubowała nam lojalność,

nie wspominając o szkodach, jakie wyrządził sojuszowi z niewolnikami.

Jest tam tysiąc ludzi, którzy czekali na mój powrót.

Są uzbrojeni, źli, a ja nie powiedziałem im słowa.

Wiesz, co wydarzy się, gdy powiem im: "Billy Bones was zdradził"?

Idź i rozpowiedz to.

Jeśli Billy nie zjawi się tu w ciągu godziny, pożałuje tego.

Słyszałeś.

Żagle!

Na południowym zachodzie!

- Płynie na północ. - Z Nassau.

Tak mały statek na otwartych wodach?

- Kurs przechwytujący. - Tak jest.

- Panie Rawls! - Gubernatorze, dziękuję.

- Dobrze pana widzieć. - Co się stało w Nassau?

Piraci je przejęli.

Zabili kapitana Berringera na placu. Poderżnęli mu gardło przy szubienicy.

Cudem uciekliśmy, zanim opanowali miasto.

- Gloucestershire już odpłynął? - Słucham?

Mój okręt w porcie, który miał zabrać moją żonę do Filadelfii.

Był nadal w porcie?

Muszę szybko wrócić do Nassau. Nie mogę ciągnąć tego slupa ze sobą.

Zabierzecie go i popłyniecie do Port Royal,

gdzie przekażecie więźniów gubernatorowi Addisonowi.

- Zrozumiano? - Mogę wysłać pana Chase'a...

Wolę, byś sam popłynął, poruczniku. Na tym statku jest 42 piratów

i mogę panu oddać jedynie garstkę ludzi.

Proszę wybaczyć, ale chcę uczestniczyć...

Wiem, że chce pan walczyć.

Wiem, że chce pan zemsty za kapitana Berringera.

Ale teraz chcę, by dostarczył pan tych więźniów.

Rozumie mnie pan?

Tak, panie.

W Nassau szykuje się walka.

Walka, którą mamy prawo stoczyć.

Walka w odpowiedzi na tchórzliwe zbrodnie.

Walka, której wy, skurwiele, nas pozbawiliście.

Ja to widzę tak,

że każdy z was jest nam winien walkę.

A pan Milton...

odbierze dług.

Przepraszam.

Wszyscy jesteśmy słusznie źli z powodu tego, co zrobił u Underhilla.

- Co on zrobił? - Tak.

Ale mądra kobieta powiedziała mi niedawno,

że uczucia nie powinny przysłaniać prawdziwego obrazu sytuacji,

która maluje się tak...

że Billy ma wpływ, którego nie można ignorować.

To dobra rada.

Dostałeś ją przed czy po tym, jak próbował was zabić?

Idzie.

Bracia Boyd zrobili nalot na skład amunicji gubernatora.

Właśnie go wysadziliśmy.

Zgodzimy się, że ci idioci nie powinni być uzbrojeni po zęby.

Nie myślcie, że was unikałem.

Mieliśmy pełne ręce roboty, usiłowaliśmy ogarnąć zmiany.

Dobrze.

Ale chyba powinniśmy omówić...

co to są dokładnie za zmiany.

Z pewnością.

- Od czego mam zacząć? - Co się stało w posiadłości?

Wynik był taki, jak się obawialiśmy?

Ciężko będzie bronić Nassau bez wsparcia społeczności niewolniczej,

a nasze relacje z tą społecznością

uległy na skutek twych działań znacznemu pogorszeniu.

Kluczowe jest teraz,

by ona udała się do posiadłości

i spróbowała naprawić nasze relacje za wszelką cenę.

Możemy ufać, że zagwarantujesz jej bezpieczne przyjęcie?

Oczywiście.

Billy nigdy nie naruszyłby zaufania, które pokłada w nim brat...

przyjaciel...

Nie pozwoliłby skrzywdzić bliskiej mi osoby.

Bo gdyby Billy wykazał się takim brakiem lojalności,

wiedziałby, że nie poprzestanę, póki nie odpłacę mu za tę obrazę.

- Dopilnuję tego. - Taką mam, kurwa, nadzieję.

Każdy czuje się lepiej po wyrzuceniu tego z siebie?

Pytam, bo zastanawiam się, kiedy będzie dobry moment,

- by porozmawiać o Max. - Co z nią?

Chyba nie sądzisz, że w Nassau dzieje się coś,

o czym nie mam pojęcia?

Wiem o wymianie więźniów, którą zaproponowali.

To znaczy?

- Pomożesz nam ją znaleźć? - Znaleźć?

Ja ją mam.

Odpowiadam za to,

by dostarczyć wszystkie 42 osoby przed sąd w Port Royal.

Wyprowadzę was z błędu.

Nie dojdzie do tego.

Zakładam, że muszę dostarczyć kilku z was dla zachowania pozorów.

Ilu dokładnie? Nie mam pojęcia.

Po śmierci Teacha ty jesteś kapitanem, tak?

Tak.

Zatem wybieraj.

Co?

Który z twoich ludzi będzie pierwszy.

Pierdol się.

Wybieraj...

albo zaczniemy od twojej partnerki.

Panie Carver.

Kto następny?

Znaleźliśmy ją z małą eskortą, zapewne była w drodze do fortu.

Jeśli ją chcecie,

sądzę, że musimy najpierw przedyskutować zmiany.

I będzie najlepiej, jeśli zrobimy to we dwójkę.

Wyjdę stąd z nią.

Jeśli sądzisz, że masz przewagę, by coś na mnie wymusić...

Przemyśl to ponownie.

Pięć minut.

Pięć minut?

Wysłuchasz mnie przez pięć minut i jest twoja.

Umowa stoi?

Zegar tyka.

Zadałeś sobie pytanie, dlaczego tak im na niej zależy?

Gdy usłyszałem o wydarzeniach w porcie,

wiedziałem, że to nie Featherstone nas wyruchał.

Był z nami od początku i nie odważyłby się mnie zdradzić.

Wiedziałem, że to był ktoś inny. Ktoś z jego otoczenia.

Ktoś na tyle śmiały i groźny, by tego dokonać.

Lista była krótka.

Max nas wyruchała.

Gdyby nie ona, przejęlibyśmy Nassau,

flota byłaby nietknięta, w forcie nie byłoby więźniów,

a my byśmy ze sobą nie walczyli.

Zamiast tego jesteśmy w tej sytuacji.

Ktoś mógłby pomyśleć,

że możemy położyć kres chaosowi i złości, która go napędza,

gdybyśmy wymierzyli sprawiedliwość osobie, która za to wszystko odpowiada.

- Za wszystko? - Za sporą część.

Czy procesy nie odbywały się w jej tawernie?

Czy nie finansowała reżimu?

Sądzisz, że nie sprzedam im tego? Eleanor Guthrie wie, że mogę.

Dlatego pierwsze, o co poprosiła po zamknięciu bram, to Max.

To pokazuje, jaka ona jest cenna.

A ty chcesz wymienić ją za 20 ludzi?

Tych 20 ludzi to twoi bracia.

Ich życia znaczą dla mnie tyle co dla ciebie.

I zapewniam cię,

że znaczą dla mnie więcej niż dla Flinta.

Obaj wiemy, że chce ich uwolnić, bo żołnierze w mieście służą mi,

- a więźniowie z fortu podążą za nim... - Tu ci przerwę.

Odkąd zacząłeś obmyślać tę historię, wiedziałem, że chcesz się go pozbyć.

- Rozdzielić nas dwóch, by... - Was dwóch?

Nie tak dawno zgodziliśmy się, że Flint sprowadzi na nas koniec.

Że będzie raz za razem wciągał nas w tę burzę,

aż nikt z nas nie zostanie.

Udało nam się przeżyć.

A teraz chcesz za nim podążyć w bunt niewolników?

W wojnę z Imperium Brytyjskim?

To tylko kolejna z wielu burz.

Powiedziałeś mi, że ludzie, którzy są mu bliscy,

są najbardziej narażeni.

Omówiłem to z nim.

Dlatego dziękuję za troskę, ale nic mi nie będzie.

Nie mówię o tobie.

Rozumiem, że zależy ci na niej.

Na Madi.

Ostrożnie, Billy.

Jeśli komuś grozi,

że zostanie pochłonięty przez jego pragnienie wojny...

To właśnie jej.

Czas minął.

Podobno tu byłeś.

Co?

Ostatnim razem, gdy przegoniliśmy Anglików

i przejęliśmy kontrolę.

Podobno byłeś w marynarce.

Podobno widziałeś to wszystko.

To był udany dzień.

Zrobiłem coś, czego nikt inny nie chciał.

Lub nie mógł.

Sądziłem, że zasłużyłem na miejsce u boku Czarnobrodego na wieki.

Okazało się, że trwało to znaczniej krócej.

Czarnobrody uznał, że znajdzie kogoś lepszego.

Zmierzasz do jakiegoś sedna?

Doradzasz Długiemu Johnowi Silverowi, by postąpił rozsądnie.

By zrobił to, co ty chcesz, zamiast tego, co on chce.

Zastanawiam się, ile czasu minie, zanim on znajdzie kogoś lepszego.

Idźcie po nią.

Co tam się stało?

Wygraliśmy. Tylko to się liczy.

Nie będzie wyprawy do Filadelfii. To jest już chyba jasne.

Szanse powodzenia od początku były znikome.

Skąd pomysł, że mogę stanąć przed moim dziadkiem

i zasugerować mu, że Nassau jest opłacalną inwestycją,

gdy uchodźcy stąd uciekają,

plantatorzy mierzą się z buntem pracowników,

a ludzie mordują się na ulicach?

Chryste.

Jestem w punkcie wyjścia.

Każda walka, którą wygrałam, każda śmierć, której uniknęłam,

każde poświęcenie, które opłaciłam własną krwią,

muszą się powtórzyć,

byle tylko przywrócić stan rzeczy sprzed kilku godzin.

To moje prywatne piekło.

Wiedz, że przy pierwszej okazji zapewnię ci powrót do domu.

Daję ci słowo i zamierzam go dotrzymać.

Nadchodząca walka nie ma związku z tobą ani twoimi dziećmi.

Nie musisz dłużej cierpieć.

Uda się pani ze mną?

Do Londynu?

Mieszkasz z nami od jakiegoś czasu.

Wiesz wszystko o mnie i o moim mężu.

Z powodu długów będzie toczył tę walkę do końca życia.

I tak długo, jak będzie tu uwiązany, ja również stąd nie odejdę.

A może chciałby, by pani odeszła?

Szczególnie gdy dowie się o pani obecnym stanie.

Proszę wybaczyć, ale po tym, co zobaczyłam, służąc pani...

Obawiam się, że wiem o pani rzeczy, których nawet gubernator jeszcze nie wie.

Polubiłam panią.

Ma pani determinację, by z każdym dniem stawać się lepszą.

W tym świecie nie jest to częste.

Czuję, że muszę panią chronić.

A skoro ja się tak czuję,

bojąc się myśli, że może pani sprowadzić na ten świat dziecko...

Mogę sobie jedynie wyobrażać troskę pani męża.

Gdy moja rodzina sprowadziła się tu,

moi rodzice strasznie się pokłócili.

Matka powiedziała ojcu, że to nie miejsce dla dziewczynki.

Że to okrucieństwo.

Zostanę,

a nasze dziecko będzie dorastać pośród tej brutalności.

Odejdę, a mój mąż będzie musiał mierzyć się z tym miejscem sam.

Niesamowite miejsce.

Każdy nasz wybór krzywdzi ukochane osoby.

U bram czeka posłaniec. Zgodzili się na wymianę.

Wypierdol mu zęby.

Każdy, kto miał z nim szansę, już nie żyje.

Jeśli nie zrobimy czegoś, czego się nie spodziewają,

wszyscy mamy przejebane.

Skoro każdy, kto miał szansę, nie żyje, co sugerujesz?

Każdy.

Wykluczone.

Ci z nas, którzy nie polegną tutaj,

zawisną w Port Royal za kilka dni.

Musisz mi zaufać.

Gdy zapyta cię o kolejną osobę, ni chuja mu nie mów.

I pozwól mi się nim zająć.

Kolejne nazwisko, kapitanie.

Kapitanie?

Ty wybierzesz czy ja mam to zrobić?

W porządku.

Ona.

Lubisz ostro, co?

Niech krwawi.

Chyba pana lubi, panie Milton.

Bierz ją!

Właśnie tak, kochana.

Wstawaj!

No już!

Wstawaj!

Na co czekasz?

Anne, podnieś się.

Szybko!

Sądzę, że należą mi się jakieś podziękowania.

Billy chętnie rzuciłby cię wilkom.

I prawdę mówiąc, nie byłem pewny,

czy powinienem iść na ten układ.

Jasne, dostanę za ciebie swoich ludzi,

ale coś mi mówi, że jeśli cię uwolnię,

znajdziesz sposób, by ponownie sprawić mi problem.

I to już wkrótce.

Oczywiście, że nie. Dlaczego miałabym to robić?

Gdy się ostatnio widzieliśmy,

miałaś wszelkie powody ku temu, by mnie zabić.

To rozwiązałoby wiele twoich problemów.

A jednak tego nie zrobiłaś.

Dlaczego?

Miałem przez ciebie kilka ciężkich dni.

Byłbym bardziej zły,

ale pochłania mnie gniew wobec innych osób.

Zadałem ci proste pytanie.

Dlaczego nie zabiłaś mnie, gdy miałaś okazję?

To rozwiązałoby część moich problemów.

Ale spowodowałoby inne, z którymi nie chciałam żyć.

Jakież to problemy?

Takie, z którymi musiałabym żyć.

Powiedziałaś, że chcesz mnie odesłać.

W miejsce, z którego nie ma powrotu.

Z ciekawości, jak chciałaś tego dokonać?

Gdy Anne rekrutowała szpiegów w Port Royal,

poznała właściciela posiadłości w dziczy, na północ od Florydy.

Proreformatorskiego człowieka, który wykorzystuje pracę skazańców.

Pozyskuje ich z angielskich więzień, gdzie są okropnie traktowani.

Podobno zarabia na tym, że oferuje swe usługi zamożnym rodzinom,

jednym z najbardziej znaczących w Londynie,

gdy potrzebują, by kłopotliwy członek rodziny zniknął.

Dba o nich, dogląda, ale słuch o nich ginie.

- Jakim rodzinom? - Słucham?

Wiesz, które rodziny w Londynie korzystały z jego usług?

Nie mam pojęcia.

Są gotowi.

Billy powiedział, że powinienem martwić się,

iż przyniesiesz zgubę Madi.

Tego chciał w zamian za Max.

Bym siedział spokojnie,

gdy będzie mnie ostrzegał, że twoje zaangażowanie

we wspaniałe zwycięstwo w tej naszej wojnie

ściągnie na nią śmierć.

Sprytne posunięcie, jeśli chce nas poróżnić.

Nie powinniśmy być zaskoczeni.

Powinienem się martwić,

że czekałeś niemal dwie godziny, by mi o tym powiedzieć?

Nie działamy racjonalnie,

gdy jesteśmy najbardziej odsłonięci.

To mi przypomniało, że bez wątpienia

ona jest punktem, w którym jestem najbardziej odsłonięty.

Myśl o utracie jej...

Rozumiem.

Jeśli założymy, że jesteśmy na krawędzi

niemożliwego zwycięstwa,

czegoś zaiste znaczącego...

Jeśli założymy, że mamy to na wyciągnięcie ręki...

nie wymieniłbyś tego, by odzyskać Thomasa Hamiltona?

Gdyby wiedział, jak blisko jesteśmy zwycięstwa,

za które oddał życie,

nie chciałby tego.

Rozumiem.

Choć nie o to pytałem, czyż nie?

Załóżmy, że jego ojciec był nikczemny, jak mówisz,

ale nie był w stanie zamordować swego syna

i znalazł sposób,

- by zabrać Thomasa z Londynu... - Nie zrobił tego.

Nie poświęciłbyś tej wojny, by tak się stało?

To swego rodzaju piekło,

musieć wybierać jedną z dwóch niezastąpionych rzeczy.

I gdy motywy Billy'ego, by nas poróżnić, są boleśnie jasne,

zwlekałem dwie godziny, by ci o tym powiedzieć,

bo choć staram się pozbyć z głowy tej rozmowy,

nie mogę tego uczynić.

Im bliżej jesteśmy końca tej podróży,

tym więcej sprzeczności się kumuluje...

niejasnych spraw, które niegdyś rozumieliśmy.

Dobra wiadomość jest taka, że w końcu wiemy,

iż zaczyna się robić ciekawie.

Zamknąć bramę!

Co mogę dla pani zrobić?

Dlaczego oni nadal są w łańcuchach?

Uwolniliśmy tych, którzy zrozumieli, że przybywamy jako przyjaciele,

nie jako wrogowie.

Ale niektórzy żywią do nas urazę z powodu konsekwencji naszego zwycięstwa.

Musisz wiedzieć,

jak ważna jest naprawa sojuszu między ludźmi kapitana Flinta i naszymi.

Ważna dla mnie.

Gdy odeszliście, piraci wysłali do innych posiadłości ostrzeżenia,

że każda przemoc wobec niewolników z powodu tutejszych wydarzeń

będzie miała konsekwencje.

Następnego ranka przy bramie zostawiono odpowiedź.

Worek wypełniony palcami.

Białymi palcami.

Na naszych ukochanych w posiadłości Edwardsa wzięto odwet.

Okrutny odwet,

który miał zasiać strach, złamać ducha i przywrócić kontrolę.

Nie odniósł jednak zamierzonego efektu.

Zbuntowali się.

Jeden z niewolników to rozpoczął. Człowiek o imieniu Julius.

Teraz tworzy tam armię, organizuje się i rośnie w siłę.

Armia ta ma na celu odbicie i utrzymanie Nassau.

Ale jest wroga tak samo wobec piratów

i każdego, kto określa się mianem przyjaciela piratów,

jak wobec Anglików.

Dlatego nadal są w łańcuchach.

Ze strachu wolą powstać i dołączyć do armii Juliusa

niż do waszej.

Staraliśmy się zapobiec odwetowi, gdy tylko się o tym dowiedzieliśmy.

- Muszą to wiedzieć. - Wiedzą.

Ale wiedzą także, że tych ludzi

nie kontrolujesz ani ty, ani kapitan Flint.

Przejmiemy nad nimi kontrolę.

Widzisz już zapewne, że gdy wypowiadasz światu wojnę,

świat stawia opór.

Twoja matka o tym wiedziała.

Wiedziała, że najlepiej znaleźć miejsce, które można obronić,

zbudować mur i uratować, kogo się da.

Powinnaś wziąć z niej przykład.

Przepraszam za to, co się dziś stało.

Gdy się zorientowałam, wysłałam po ciebie ludzi.

Jestem wdzięczna, że zdążyliśmy na czas.

Przepraszasz...

za to, co się dziś stało.

Stało się dokładnie to, przed czym cię ostrzegałam,

odkąd przybyłaś tu z mężem.

Raz za razem.

Że podejmowane przez was decyzje do tego doprowadzą.

Przez to wszystko straciłam.

Jeśli chcesz przeprosić,

nie wystarczą przeprosiny za dzisiejsze wydarzenia.

Gdzie byśmy się udały?

Co?

Dawno temu poprosiłaś mnie, bym opuściła z tobą Nassau,

by uniknąć zniszczenia.

Gdybym się zgodziła, gdzie byśmy się udały?

Nie mam pojęcia.

Niewiele brakowało, bym powiedziała "tak".

Miałam ku temu dobre powody, słyszałam je w głowie,

starałam się je sobie powtarzać.

Ale gdy nadeszła ta chwila...

Włożyłam w to miejsce tak ogromną część siebie,

że nie wiedziałam już, gdzie ja się kończę, a ono zaczyna.

Może istnieją sposoby, by się odciąć...

By poświęcić jedną część dla ratowania innej.

Ale w tamtej chwili...

nie miałam niczego, co pomogłoby mi dokonać tego cięcia.

A co by ci pomogło?

Przepraszam.

Za wszystko.

Gdyby był sposób, by tu wszystko naprawić,

zrobiłabym to.

Ale biorąc pod uwagę to, co widziałaś tu w ostatnich miesiącach,

naprawdę wierzysz, że Nassau może być tym, czym chciałaś?

Ja też nie.

Może być jednak sposób, by coś z tego wynieść...

Jeśli mi pomożesz.

- O co chodzi? - Na horyzoncie zauważono żagle.

Żagle? Czyje?

"Zemsta"? Jesteśmy pewni?

To okręt wojenny i nadpływa z ostatniego położenia kapitana Teacha.

Gdyby to był Teach,

nie podniósłby bandery?

Mówią, że nigdzie nie widać drugiego statku.

Prawdopodobnie kapitan Teach nie dogonił slupa gubernatora.

Teach nie poddałby się tak łatwo.

Jeśli to jego statek,

wówczas statek gubernatora najpewniej został doścignięty.

Może woli zaczekać pani na dole, gdyby wieści nie okazały się dobre?

Podnosi banderę.

Brytyjskie barwy!

To flaga gubernatora!

I jego znaki!

To on!

Kurs w kierunku fortu. Możliwie najbliżej.

Przygotować ludzi.

Przybijemy do brzegu pod osłoną dział fortu,

a następnie ruszymy na Nassau.

Mam skierować działa na plażę?

Tak. Oczywiście.

Daj znać, gdy to zrobicie.

Wszyscy będą przygotowywać się do nadchodzącej walki.

Powiesz mi, na co ty się przygotowujesz?

Za godzinę, może mniej, jego działa będą w zasięgu

i rozpocznie desant.

Gdy ustawi się burtą do fali i będzie miał osłonę z fortu,

ciężko będzie powstrzymać jego ludzi.

- Powinniśmy rozważyć odwrót? - Nie.

Jeśli opuścimy Nassau, możemy go nie odzyskać.

Moi ludzie obronią plażę.

- Mamy przewagę liczebną. - Może na pierwszą falę.

Ale gdy żołnierze dobiją do plaży, dziewięciu na dziesięciu naszych ucieknie.

Gdy Nassau jest stawką, nie chcę tak ryzykować.

- Jaki mamy wybór? - To bardzo dobre pytanie.

Jeśli dojdzie do tej walki,

wynik może być niepewny.

Pewne jest to,

że wielu zginie i poniesiemy ogromne straty.

Każdy z nas wiele już stracił i ja mam tego dość.

Chciałabym dopilnować, by do tej walki nie doszło.

Jak chcesz to zrobić?

Jestem gotowa skapitulować.

Przekazać ci kontrolę nad fortem, nad bronią i magazynami,

oraz uwolnić pozostałych więźniów. Wszystkich.

- Jesteś na to gotowa? - Tak.

W zamian za co?

W zamian za skrytkę z klejnotami.

Skrzynia z pozostałościami skarbu z Urki.

Podobno jest ukryta,

zakopana w miejscu, o którym wie kapitan Rackham i was dwóch.

Oddacie mi ją

oraz zagwarantujecie wszystkim bezpieczne opuszczenie wyspy...

a w zamian dostaniecie Nassau.

Nie możemy decydować o pieniądzach.

Mamy partnerów, którzy na pewno woleliby walczyć niż stracić swój skarb.

Wasi partnerzy to wasz problem.

Nie bez powodu zaprosiłam was, a nie ich.

Gdy statek gubernatora będzie w zasięgu plaży,

oferta wygaśnie.

Nie podważę jego pozycji, gdy rozpocznie się walka.

Co w tym momencie chcesz zrobić?

Jak?

- Jak chcesz to załatwić? - Jeden z was podda się

i pozostanie tu, by warunki zostały uhonorowane.

Wyślecie kogoś po skrzynię, a gdy tu dotrze, przejmę ją.

Moi ludzie opuszczą fort bezpiecznym transportem.

Odpowiedź brzmi "nie".

Wykluczone.

Gdyby sądziła, że może wygrać tę walkę,

nie oferowałaby sprzedaży zwycięstwa, nawet za cenę fortuny.

Mam tego dość.

I chcę, by to się skończyło.

Nie.

Zaufaj mi.

.:: GrupaHatak.pl ::.