Original subtitles

Poprzednio:

Sugeruję, że pomożemy sobie nawzajem przez sojusz piratów i niewolników.

Obal Nassau, a może obalisz wszystko.

Nazywam się Woodes Rogers

i jestem nowym gubernatorem New Providence.

Hiszpania. Co musiałeś im obiecać?

Że zabezpieczę resztę złota z Urki i odstawię je do Hawany.

- Odłożyłeś na boku trochę złota? - Ona to zrobiła.

Ile?

Skrytka z klejnotami.

Hiszpania jest gotowa zrównać Nassau z ziemią.

Rogers może temu zapobiec, jeśli znajdzie i zwróci klejnoty.

Czyli jeśli znajdziemy je pierwsi, możemy decydować co dalej.

Gdzie Vane?

Oddziały ochotnicze przyjechały, zanim mógł się wyrwać.

Musieliśmy uciekać.

Nie możesz zostać. Wojna podąży za tym kufrem.

Wrócę i zajmę się sytuacją.

Tworzymy człowieka z niczego,

wokół którego może zbierać się ruch oporu wobec Anglii.

Gdy będzie gotowy, przyjmie rolę, którą dla niego stworzyliśmy.

Wie, w jaki sposób wykorzystujesz jego nazwisko?

"Długi John Silver".

Ciężko jest spojrzeć w oczy swojemu następcy.

Ale jeśli chodzi o następców, twoja matka mogła trafić dużo gorzej.

Charles nie żyje.

Gubernator Nassau powiesił go na placu.

Rozpoczął się opór w Nassau.

Wiemy, kto ukręcił ten stryczek.

Znam tego wroga. Zabrał klejnoty, aby skłonić nas

do wysłania armii na pole bitwy, które sam wybierze.

Jeśli pozwoli mu pan dyktować warunki tej bitwy,

efekt będzie katastrofalny.

Powiedzcie swojemu gubernatorowi, że nadchodzę!

.:: GrupaHatak.pl ::.

facebook.pl/GrupaHatak

Black Sails [S04E01]

Tłumaczenie: Igloo666 & michnik

"A Pan powiedział Rebece:

»Dwa narody są w twym łonie,

dwa odrębne ludy wyjdą z twych wnętrzności;

jeden będzie silniejszy od drugiego,

starszy będzie sługą młodszego«".

Bliźnięta...

Żadne dwie istoty nie mogą być bardziej ze sobą złączone,

a co jest pierwszą rzeczą, jaką między sobą czynią?

Walczą o to, które z nich pierwsze ujrzy świat.

A ja stanąłem na czele armii,

w której każdy człowiek, wliczając również ciebie,

z pewnością rozważał kiedyś zabicie swojego obecnego towarzysza.

I to samo tyczy się również mojej osoby.

Jeśli cię to pocieszy, to wiedz, że od miesięcy nie chciałem cię zabić.

Trochę pociesza.

Jesteśmy blisko.

Tak blisko.

Jeśli utrzymamy ten sojusz jeszcze trochę dłużej,

jeśli uda nam się działać wspólnie w najbliższej przyszłości...

Świat zmieni się dla każdego z nas.

Poprowadziliśmy tych ludzi przez nieprawdopodobne rzeczy,

aby dotrzeć tak daleko.

Dlaczego nie poprosić ich o jeszcze jeden wysiłek?

Abyśmy znów mogli nazywać Nassau domem.

Dwie flagi od sterburty!

Nie podnieśli alarmu. Może zawierzyli naszej banderze?

Wszystko jest możliwe, ale nie liczyłbym na to.

Utrzymać kurs.

Przygotować się do ewentualnego obrotu.

Utrzymać kurs.

Pod waszą nieobecność zauważono w porcie pięć dwumasztowców.

Billy ostrzegał nas przed tym.

Eskorta gubernatora odpłynęła, a fort jest niemal bezbronny.

Nie powstrzymają nas przed desantem.

- Nadal mu nie ufasz, prawda? - Rozumiem, dlaczego ty mu zaufałeś.

- Nie tak brzmiało pytanie. - Nie sądzę, byś chciał odpowiedzi.

Koniec tej podróży jest w zasięgu ręki.

A on nadal martwi się przedwczesnym rozpadem sojuszu.

Nie daj mu kolejnych powodów do zwątpienia.

Przygotować działa na sterburcie! Wzmocnić reje!

Zwinąć dolne żagle!

Gdy wypłyniemy poza rafy, zwrot o 20 stopni.

Jeden z nas powinien coś powiedzieć.

O czym?

No nie wiem, o tej podniosłej chwili?

Aby przypomnieć ludziom, za kogo będą walczyć?

Myślisz, że zapomnieli?

Nie, ale jesteśmy emocjonalnymi istotami.

Dobra przemowa zawsze podsyca ogień.

Przez 10 tysięcy lat każdy zdobywca wygłaszał przed swoją armią...

Zrób to.

Przyjaciele, wysłuchajcie mnie, nim podejmiemy walkę.

- Nie dziwię się, żeś małomówna. - Bardzo proszę!

Dziękuję.

Wszyscy oddaliśmy jakąś cząstkę siebie, aby móc się tu znaleźć.

Dziś odzyskamy to, co nam się należy.

Wymierzymy karę tym, którzy nas okradli.

Dziś dokonamy zemsty za śmierć Charlesa Vane'a.

- O co chodzi? - Slupy gubernatora tkwią nieruchomo.

A co byś robił na ich miejscu?

Być może nic, skoro mamy taką przewagę.

A może coś bym knuł.

Czyli niby co?

"Zemsta" znalazła się na granicy zasięgu fortu.

- Żadnych dział. - Tak jak mówił Billy.

Kotwica w pogotowiu!

Niech "Orzeł" użyje dział na bakburcie przeciwko tym slupom.

Co odpierdala załoga "Niepokornego"?

- Dlaczego wpływa nam przed dziób? - "Niepokorny" zmienia kurs!

- Zwrot przez sterburtę! - Pełny zwrot!

Brasować reje!

Odwiązać żagle!

Uwaga na działa!

Możemy się uwolnić?

Do dział!

Podawać kule!

Barykada wytrzymała, gubernatorze. Czekamy na pańskie rozkazy.

- Ognia. - Wschodnia bateria, ognia!

Ognia!

Kryć się!

Ognia!

- Niech slupy ruszą do ataku. - Slupy, do ataku!

- Pora, bym wydał rozkaz. - Jeszcze nie.

Jeśli nie zabierzemy stąd ludzi, skończą jako trupy.

Wszyscy będziemy trupami, jeśli nie przeszkodzimy w ostrzale.

Jak mielibyśmy to zrobić?

Działa na sterburcie nie dosięgną fortu.

Wszyscy do pracy!

Naciągnąć marsle i grotbramsle!

Natychmiast!

Przygotować działa!

Grotbramsle!

- Ciągnąć! - Z całej siły!

Załadować kule łańcuchowe i ostrzelać ich ożaglowanie.

Ognia!

Obsługa dział! Na mój rozkaz!

Ognia!

Opuścić okręt!

Opuścić okręt!

Drabinki za burtę!

- Wsiadajcie do szalup. - Co ty wyprawiasz?

- Będę opóźniał innych. - Złaź na dół!

Nie martwcie się o mnie. Idźcie.

Schodźcie!

Dlaczego nie ruszamy do nich?

Nie możemy użyć ciężkiej artylerii. Pozabijalibyśmy również naszych.

Ale jeśli uciekniemy statkiem, który najbardziej zagraża gubernatorowi,

może udać się w pościg,

co umożliwi ocalałym ucieczkę na wschodnie wybrzeże.

A jeśli nie będą nas ścigać?

Wsiadajcie do szalup!

Niech pan skacze!

Ognia!

Ścigamy ich główny okręt wojenny?

Będziemy musieli zrezygnować z dalszego ataku na szalupy.

Pańscy ludzie mogą go dogonić?

Teach to groźny przeciwnik, ale jego załoga jest osłabiona.

Moi ludzie zaatakują z trzech stron w perfekcyjnym szyku.

Mamy ogromną przewagę pod względem taktycznym.

Pasja potrafi zniwelować przewagę taktyczną.

Jeśli faktycznie pragnie zemsty za śmierć Charlesa Vane'a,

- będzie walczył z pasją. - Tak, zemsta potrafi zmotywować.

Na szczęście moi ludzie również jej pragną.

- W porządku. - Ruszać w pościg!

Poinformuj radę, że wrócę, gdy ulice będą bezpieczne.

- Niech ktoś uda się po moją żonę. - Oczywiście, panie.

Kurwa.

Od dłuższego czasu jest całkiem cicho.

- To źle dla nas czy dla nich? - Ciężko powiedzieć.

Gdyby oznaczało to źle dla nas, pewnie byśmy już wiedziały.

Po co to robisz?

Ponoć po nabraniu wprawy daje to wielkie ukojenie.

Ale póki co trudno mi w to uwierzyć.

Ale skoro mam tu kogoś odgrywać, to wypada dać z siebie wszystko.

Niepokoi mnie twój brak niepokoju.

- O czym mówisz? - O walce i tym, co robisz.

O wszystkim.

Świat gwałtownie się zmienia, a my razem z nim.

Obawiam się, że pewnego dnia nie poznamy się nawzajem.

Jesteśmy, kim jesteśmy.

Nic tak ważnego nie zmienia się gwałtownie.

Pani Rogers? Gubernator panią wzywa.

Zatopiłeś dwa statki i tylko jeden okręt uciekł.

Zatopiłem trzy. Wymknął się Teach.

Mieliśmy sporo szczęścia.

Przykro mi, że nie mogłaś tego oglądać.

Wiem, że źle się czujesz, będąc z boku wydarzeń.

No nie wiem. Udało mi się coś stworzyć.

Z pewnością wiele osób miało gorszy dzień niż ja.

Oddział gotowy!

Zanim tu przypłynęliśmy, powiedziałam ci,

że zrobię wszystko, aby umożliwić ci sukces.

Jeśli ludzie zrozumieją to szybciej, gdy będę siedziała wśród żon żołnierzy...

Jeśli wtedy pojmą lepiej zasady i zaakceptują szybciej twoją władzę,

to mimo wszelkich niedogodności jestem gotowa na takie ustępstwa.

Gubernatorze?

Poślę po ciebie, gdy uznam, że zagrożenie minęło.

Kapitanie.

To już ostatnia.

To ostatnia szalupa według ludzi, którzy ostatnio dobili do brzegu.

Też tak słyszałam.

Podobno wciągnięto na pokład rannego człowieka, który niemal utonął.

Też tak słyszałam.

Muszę postępować rozważnie. Brakuje mi ponad 200 ludzi.

Ciężko będzie wytłumaczyć reszcie, dlaczego tak potoczyły się sprawy.

I zamiast zajmować się tym, wyczekuję wieści o jednym z nich.

Wiem, że ostatnio często ze sobą współpracowaliście

i nawet się zaprzyjaźniliście.

Nie wiem nawet, co próbuję teraz powiedzieć.

Być może tylko tyle, że to również mój przyjaciel.

- Zablokowali drogę do portu! - Wiem.

Zatopili tam dwa statki! Musiało to im zająć kilka dni!

- Wiem. - I żadnego jebanego ostrzeżenia?!

Ostrzegłem was!

Na dnie były trzy statki, nie dwa. Sprowadził je za bezcen z Abaco.

Zatopił je sześć dni temu.

Gdy dowiedziałem się o tym, powiadomiłem pana Featherstone'a.

Miał przekazać wam, abyście nie wpływali do portu.

- Zatem pan Featherstone nas wydymał. - Też mi to nie umknęło.

To wszyscy?

Brakuje Teacha i "Zemsty".

Pożeglowali na północ, ścigani przez siły gubernatora.

Reszta albo zginęła, albo została schwytana.

A Silver? Co z nim?

Dokonamy zemsty za ten dzień. Będzie na to sporo czasu.

Ale teraz musimy zejść z plaży.

Gdzie jesteś?

- Co? - Niebawem wypływamy do Nassau.

Mogłabym teraz szykować się do wyprawy.

Ale wolę być tutaj.

A dokąd ty się wybierasz?

Otrzymaliśmy wieści z Nassau.

Ruch oporu Billy'ego poprzysiągł wierność pirackiemu królowi.

Człowiekowi, który pewnego dnia ma powrócić z wygnania,

przegnać Anglików i ukarać zdrajców.

I przez to opuściłeś moje łoże?

Wspomniany król nazywa się Długi John Silver.

- Długi John Silver? - Tak.

Kto to?

Bardzo dobre pytanie.

Pewnie wykorzystał bajki na mój temat, opowiadane po tamtej nocy w tawernie.

Wykorzystał moje nazwisko, aby stworzyć tę legendę.

Widzę, że ci to przeszkadza. Dlaczego?

Dotarliśmy tak daleko, ponieważ kiedy działam razem z Flintem,

potrafimy przezwyciężyć dosłownie wszystko.

Obaj nie wiemy, dlaczego tak się dzieje.

Ale tak już jest.

Jeśli któryś z nas ma być ważniejszy, nawet na potrzeby opowieści,

to dla mnie jest to kuszeniem losu.

I...

I nie podoba ci się to, bo uważasz go za przyjaciela?

Owszem, nie podoba mi się to.

Wiem, że Billy od miesięcy próbuje pozbyć się Flinta z naszego życia.

Pewnie dlatego tak postąpił.

I nie podoba mi się, że nie zapytano mnie o zdanie.

Przepraszam.

Bo uważam go za przyjaciela?

Sugerujesz, że nie potrafię określić się w tej sprawie?

A nie powiedziałeś mi kiedyś, że martwisz się o los tych,

których kapitan Flint nazywał przyjaciółmi przed tobą?

- Wiele się od tego czasu zmieniło. - Owszem, ale nie zmieniło się to,

że najpierw cię potrzebuje, a potem nazywa przyjacielem.

- Lekka podejrzliwość to nic złego. - To miałoby więcej sensu,

gdybym nie potrzebował go tak samo jak on mnie.

Nie uważam, by tak było.

Jakkolwiek o sobie nie myślicie,

nie sądzę, byś potrzebował go, aby dalej być tym, kim jesteś.

Myślę, że byłbyś bardzo dobrym królem.

Gdybym była złym piratem, podążyłabym za tobą wszędzie.

Obrać kurs. Ustawić się pod wiatr.

Schować działa. Zamknąć ambrazury.

- Poddajesz się? - Przy obecnych uszkodzeniach

nie możemy na tyle szybko manewrować, by wyrządzić jakieś szkody.

Slupy są zbyt zwinne.

Ale chować działa? Z łatwością wejdą na pokład.

Zawsze mówiono mi, że to ty się nie boisz.

To kłamstwo?

To nie strach, kiedy chcę postąpić rozsądnie.

On chce tej walki.

Dajmy mu ją.

Przygotować się na abordaż!

Panie, powraca oddział z zewnętrznych plaż.

Mamy 75 jeńców.

Jest ich tam więcej.

Z naszą liczebnością mamy ograniczone możliwości.

- Nie wiedząc, gdzie szukać... - Co z informatorami?

Informatorami?

Ktoś w mieście na pewno wie, gdzie ukrywają się piraci.

Mogli mieć opory, by się ujawnić, gdy wynik był niepewny, ale dziś?

Twierdzisz, że ani jedna osoba nie zaoferowała wsparcia?

Oczywiście, że nie.

Po co, skoro łatwiej jest nic nie robić?

Gdzieś na drugim krańcu świata

Hiszpania i Anglia toczą kolejną wojnę o to,

który król zasiądzie na tronie.

Z kolei my walczymy z wrogiem dążącym do upadku cywilizacji.

Powstrzymujemy ich jedynie ja i ty. Nikt inny nie chce kiwnąć palcem.

Liczę, że kiedyś ktoś mi wyjaśni, jaki w tym wszystkim sens.

Ilu jeszcze?

Schwytaliśmy kolejnych dziewięciu po wschodniej stronie.

To chyba jeden z szyprów Flinta.

Należysz do zaufanego kręgu Flinta?

Jeśli masz informacje o planie awaryjnym kapitana Flinta,

to może przemówić na twoją korzyść.

Chuj ci w ryj.

Podnieście go.

Nie pamiętasz mnie, co?

Byłem tamtego dnia w lesie, gdy przyszykowaliście zasadzkę.

Widziałem, co twoi ludzie zrobili moim.

Powiedziano mi, że po wszystkim zachęcaliście dzieci z obozu,

by odcinały uszy tym, których nazywałem przyjaciółmi.

Jako trofea po zwycięstwie.

Zostaliśmy tu, łamiąc rozkaz powrotu do domu,

sprzeciwiając się Jego Królewskiej Mości.

Któregoś dnia, jeśli zobaczymy jeszcze Anglię,

będziemy musieli za to odpowiedzieć.

Przytrzymajcie go.

Ale są rzeczy ważniejsze niż obowiązek.

Nie!

Wątpię, by zdradzili swoich.

To już nie ten rodzaj wojny.

Niech procesy rozpoczną się jak najszybciej.

- Chcę mieć to za sobą. - Oczywiście.

Gdy pokonałeś ich wojska, komandor powiadomił gubernatora,

że odchodzi z Nassau i zabrał flotę do Londynu.

Jeden z podwładnych, kapitan Berringer, pokierował buntem kilkuset ludzi,

zdeterminowany, by zostać i pomścić porażkę.

Ślubował wierność Rogersowi

i zaczął oczyszczać miasto

z każdego, kogo podejrzewał o powiązania z naszą sprawą.

- W jaki sposób? - Egzekucje, tortury.

Ostatecznie ulica bardziej bała się jego niż nas.

Czarne kropki przestały robić wrażenie,

więc zaatakowaliśmy bezpośrednio, usiłowaliśmy wejść siłą do miasta.

Ale jego ludzie to fanatycy i walki były krwawe.

Berringer usiłował przedostać się do naszego obozu,

nastawił przeciwko nam dwóch naszych ludzi,

by pomogli mu nas wykończyć.

Na szczęście w porę odkryliśmy spisek.

Granice zostały wyznaczone.

On kontroluje miasto i niewiele poza nim.

Moi ludzie panują na reszcie wyspy.

Twoi ludzie?

Zwiadowcy wracają.

Spotkamy się w środku.

To już koniec?

Koniec czego?

Spojrzałeś mojej matce w oczy

i powiedziałeś, że czeka nas wielka wojna.

W której piraci i niewolnicy staną ramię w ramię,

by zadać cios, który zatrzęsie fundamentami

brytyjskiego imperium.

Nie mamy statków, nasza armia jest rozbita

i osłabiona.

A jedyny spośród was, któremu ufałam, nie żyje.

Pytam więc... Czy wojna umarła razem z nim?

Zdaniem sądu dowody przedstawione przeciwko temu oskarżonemu

są liczne i niepodważalne.

Wzięliśmy dziś 121 jeńców.

Gdyby nasz wróg miał 121 naszych ludzi,

ich śmierć byłaby szybka i okrutna.

Z kolei my mamy 121 więźniów do rozlokowania i objęcia strażą.

121 osób do wykarmienia. 121 procesów do zorganizowania.

Niech nikt nie mówi, że cywilizacja wkroczyła tu łatwo.

Czy te procesy będą miały miejsce tutaj?

Tak, byłbym wdzięczny, gdybyś zapewniła miejsce.

Sędzia Adams i jego ludzie

byli tu gośćmi w ostatnich tygodniach,

a ich apetyty są znaczne.

Mogę się spodziewać zwrócenia kosztów?

Mówiłaś w moim gabinecie, że chcesz pozostać w przyjaźni.

Jako moja przyjaciółka powinnaś chętnie dopomóc

wspólnemu przedsięwzięciu w przetrwaniu obecnego kryzysu.

Wybacz mi, panie,

ale czy nie dowiodłam już swojej przyjaźni?

Sporo zaryzykowałam,

narobiłam sobie wrogów wśród piratów, by zapewnić ci sukces.

Narobiłaś wrogów?

Oni byli moimi wrogami od dłuższego czasu.

Twierdzisz, że twoimi nie?

- Mogę zasugerować... - Dziękuję ci za dzisiejszą pomoc.

Oczekuję jej dziś, jutro i każdego dnia aż do wygrania tej wojny.

To nasze wspólne brzemię.

Służę ci najlepiej, panie, gdy ulica postrzega mnie

jako niezależną.

- Jako cicha partnerka mogę... - Nie ma już cichych partnerów.

I więcej nie będzie.

To wyspa prawdziwych przyjaciół, śmiertelnych wrogów i nikogo więcej.

W tej chwili wciąż wierzę, że jesteś przyjaciółką.

Mam powody, by przypuszczać inaczej?

Oczywiście, że nie, panie.

Dziękuję.

Zostawcie nas.

Nie znam dokładnej ilości,

ale w porcie schwytano znaczną liczbę więźniów.

Będą chcieli szybko ich powiesić, więc nie mamy zbyt wiele czasu.

Nawet z twoimi ludźmi jest nas za mało,

by ruszyć na Nassau i odnieść zwycięstwo.

Ale możemy drastycznie zwiększyć naszą liczebność...

- W jaki sposób? - Plantacja Underhilla.

To największa i najbogatsza posiadłość.

Przebywa tam ponad 200 niewolników. Jest dobrze broniona.

Aż do teraz nie byliśmy w stanie jej przejąć.

Ale z waszymi ludźmi to może być możliwe,

a jeśli przekonamy choć połowę niewolników,

by do nas dołączyła, możemy być w stanie odzyskać...

Za długo.

- Nie mamy czasu na twoje rozwiązanie. - To potrwa kilka dni...

Gubernator może być osłabiony, ale to nie potrwa długo.

W ciągu dni albo nawet godzin umocni swoją pozycję.

Musimy szybko uderzyć, bezpośrednio w Nassau,

- jak największą ilością ludzi. - Moment...

Jesteśmy niczym dwójka wojowników pod koniec długiej walki.

Kolejny cios może być decydujący

- i my musimy go zadać. - Dość.

Przygotowałem ludzi, by podążyli za Długim Johnem Silverem.

Jeśli założyłeś, że pod jego nieobecność

ta rola przypada tobie... jesteś w błędzie.

Moi ludzie znają twoje nazwisko, ale to nie ty ich rekrutowałeś.

Nie ty przeprowadzałeś z nimi nocne ataki na plantacje.

Nie ty z nimi żyłeś, piłeś i krwawiłeś.

Pod nieobecność Długiego Johna Silvera ludzie będą zwracać się do mnie

po odpowiedzi, co będzie dalej, a ja im tych odpowiedzi udzielę,

nie ty.

Tak łatwo mnie teraz odsunąć?

Czy masz dla mnie wartość? Tak.

Czy twoje umiejętności pomogą naszej sprawie?

Oczywiście.

Ale czy cię tu potrzebujemy?

- Nie. W żadnym razie. - Zapominasz o jednym.

Gdzieś na tej wyspie, kilka dni drogi stąd,

została zakopana skrzynia ze skarbem.

Trzech mężczyzn zna jej położenie, a ja mogę być ostatnim przy życiu.

Grozisz, że zataisz położenie skrzyni,

która ma zapewnić byt Nassau, kiedy je zdobędziemy,

byle tylko zachować swoją pozycję?

Mamy w zasięgu nieprawdopodobne zwycięstwo,

do którego doprowadzę nas za wszelką cenę.

To może ci wyglądać na działanie małego człowieka.

Gdyby był tu z nami,

pan Silver pomógłby ci to zrozumieć.

Bez niego możesz myśleć, co chcesz. Moje słowo będzie decydujące.

Ja też wiem.

Trzech mężczyzn zna położenie skrzyni.

I jedna kobieta.

Zdradził mi je, zanim wypłynęliśmy.

Wolałabym, żeby jutro rządził tu jeden głos,

ale to raczej nie będzie takie proste.

Nie będzie tu króla piratów.

Tego akurat jestem pewna.

- Skończyłeś? - Tak.

Więc wyjdź.

Kiedy ostatnio walczyłeś w straży przedniej?

Teach nigdy nie będzie tak cię postrzegał.

Wiem, że tego chcesz, ale tak nie będzie.

Sądzisz, iż tak zależy mi na tym, jak mnie postrzega,

że jestem gotów za to zginąć?

Więc dlaczego to zrobiłeś?

Gdy byłem w powozie z gubernatorem, gdy pojawiły się wasze konie,

miałem okazję, by to zakończyć.

Dusiłem go własnymi rękami.

Gdybym zrobił wtedy coś więcej...

- Gdybym był wtedy kimś więcej... - Charles nadal by żył.

Może na mnie spoglądać i widzieć, że nie staram się pomścić jego śmierci.

Dla tego jestem w stanie zaryzykować. Jak on mnie postrzega.

Charles Vane stał przy nas, gdy inni się odwrócili.

Charles Vane ryzykował dla nas życiem.

- Charles Vane... - Pies go jebał.

Wiem, co o nim myślałeś.

Ja myślałam podobnie, dobrze to wiesz.

Ale on nie żyje.

I nie wiem, jaki, kurwa, sens w próbie zadowolenia go?

Przez to tylko do niego dołączysz.

Gdybym to ja wisiał na tamtym placu,

mówiłabyś tak samo?

Wróciłam, bo zgodziliśmy się, że mamy szansę odzyskać Nassau,

mieć swoje miejsce.

Nie będę niczego udowadniać! Nie będę odkrywać, kim jestem.

I na pewno nie będę zabiegać o dobrą opinię u nieboszczyka.

Wszyscy mamy jeden cel: odzyskać wyspę.

A jeśli chodzi o motyw,

musimy się pogodzić, że każdego napędza coś innego.

A co będzie, gdy te motywy wezmą górę?

I to, czego jesteśmy częścią, zacznie się rozpadać?

- Tak się nie stanie. - Już się tak dzieje.

Co on zrobił?

Ustawił kurs na Nassau...

By wysłać wiadomość, gdy wrócimy...

Że to wszystko się skończy...

jeśli gubernator odda jedyną rzecz, której on chce.

Gdy podjęłam decyzję o egzekucji Charlesa,

nie wiedziałam, jakie będą jej konsekwencje.

To był jedyny sposób, by chronić naszą przyszłość,

by chronić ciebie, więc to zrobiłam.

Gdy to spotkało się ze sprzeciwem, a nasz związek został potępiony,

wiedziałam, że mogę to załagodzić, udając,

że nie mam żadnego wpływu, i tak też zrobiłam.

Zrobiłam to wszystko, wpasowałam w tę rolę,

by do mnie pasowała, gdyż wierzyłam,

że póki widzisz we mnie swoją partnerkę,

nie ma znaczenia, co myślą inni.

Nigdy nie myślałem, że jesteś kimś mniej.

Dobrze, zatem powiedz mi, co tam się, do kurwy, stało?

Nie proszę jej o większe poświęcenie niż ciebie i dziesiątki innych.

O nic jej nie poprosiłeś.

Obarczyłeś ją kosztami tych procesów.

Równie dobrze mogłeś ukraść te pieniądze,

ale nie o tym mówię i dobrze to wiesz.

Jeśli chcesz być mą partnerką, pewnymi rzeczami

będę martwił się wyłącznie ja.

Wcześniej mówiłeś co innego. Koniec z cichymi partnerami.

Razem dźwigamy to brzemię. Czego mi nie mówisz?

Nie chcę, byś mnie chronił.

Dlaczego zachowujesz się, jakby zwycięstwo było daleko,

skoro mnie wydaje się być w zasięgu ręki?

Gdy poinformowałem Sarah o zamiarze zakończenia naszego małżeństwa,

nie wiedziałem, jakie będą konsekwencje.

Nie sądziłem, że będą znaczne. Nie rozmawialiśmy od lat.

Jej reakcja...

miała ogromne znaczenie.

Co zrobiła?

Jej rodzina interweniowała u kilku z moich wierzycieli

i przekonała ich, by domagali się szybszej spłaty.

Jeśli oni się do mnie zgłoszą, inni podążą za ich przykładem.

Nie wypłacę się.

Sądy wystosują nakaz i stanę się uciekinierem.

Anglia toczy wojnę.

Nie mają pieniędzy, by mnie wesprzeć.

Musiałem zaciągnąć znaczne, prywatne długi...

Które z każdym dniem rosną.

A bardziej kosztowne od naszych porażek są nasze zwycięstwa.

Długi te wymagają szybkiego powrotu handlu,

jeśli mają zostać spłacone.

A powrót ten wydaje się obecnie odległy.

Dlaczego nie powiedziałeś?

Nie jesteś dla mnie ustępstwem.

Nie żałuję swoich działań bez względu na konsekwencje.

Nie chciałem dawać ci powodów, byś tak myślała.

Jej rodzina jest w stanie manipulować tak łatwo wierzycielami?

Wierzyciele reagują na pieniądze.

Reagują na wpływy. Jej rodzina ma jedno i drugie.

Rozumiem.

Ale...

moja również.

Długi John Silver.

Witaj w domu.

.:: GrupaHatak.pl ::.