Original subtitles

Wat vind je ervan?

Ik arrangeer het voor hobo. Dat contrasteert leuk.

Maar wat vind je ervan?

Dat maakt de melodie wat luchtiger. - Eddie, wat vind je er van?

Het is goed, man. - Alleen maar goed?

Dat is beter dan slecht.

Maar niet voor 'n concert? - Dat zei ik niet.

Je vond de melodie zwaarmoedig. - Niet.

Dat zei je. Je arrangeert het voor hobo omdat de melodie te zwaarmoedig is.

We zijn al te lang bezig. We moeten rusten.

Zeg het gewoon als je 't niks vindt. - Dat zei ik niet.

Ik hoorde je wel. - Moet ik zeggen dat 't geweldig is?

Goed dan. Je bent Gershwin, Ravel en Debussy.

Nou en? - Je bent Ram Bowen. Je schrijft 'n stuk.

Ik luister ernaar en het klinkt als Ram Bowen. Wat wil je nog meer?

En wat is mijn mening nou waard?

Ik wil geen hobo voor die melodie. - Je bent moe. Het is al laat.

Dat gaat niet naar een hobo. - Een tuba dan. Laat me met rust.

Ik wil slapen. Ik zit hier iedere nacht. Geen slaap, geen meiden, niets.

Ik arrangeer altijd maar jouw muziek. - Wil je soms 'n medaille?

Ik zou gewoon moeten weglopen. - Waarom doe je dat dan niet?

Blijf je eten? - Dat weet ik nog niet.

Ik heb kip gehaald. - Ik weet het nog niet.

Als jij mensen wilt pakken, dan doe je het goed.

Wat zit je dwars, Ram?

Ik vind het stuk mooi. Ik vind het goed.

Dat klonk erg goed.

Dat vond Eddie ook al.

Het spijt me. - Het geeft niet.

Maak je een stoofschotel met die kip?

Waarom maak je hem niet anders klaar?

Dan eten we hem later koud op met koude rode wijn.

Je moet gaan slapen. - Dat kan later nog.

Je maakt er echt een stoofschotel van, hè?

En dat duurt erg lang. - Doe het dan later.

Ik heb nog andere dingen te doen. - Doe ze later.

Waarom? - Moet er een reden zijn?

Jij hebt een reden nodig, ik niet.

Waarom heb je me vandaag nodig? Omdat je jezelf geweldig vindt?

Of omdat je jezelf waardeloos vindt? - Wat maakt jou dat uit?

Het maakt me wel iets uit.

Je krijgt wat je wilt. - Denk je dat dat het enige is wat ik wil?

Je wilt hetzelfde als ik. - Wees daar maar niet zo zeker van.

Laat mijn bagage hier staan. Laat alles hier staan.

Spreekt u Engels? - Heeft u hulp nodig?

Nou en of. Mijn vriendin is achter een kruier aangerend die er vandoor ging.

Ja, dat doen ze soms. Wil je hier op haar wachten?

Kunt u hem uitleggen dat ik mijn bagage...

Dank u. Ontzettend bedankt. Ik red het verder wel alleen.

Is je vriendin net zo knap als jij? - Ja. Ze is blank.

Dan is ze lastig te vinden. Die lijken allemaal op elkaar.

Connie, ik heb 'n taxi gevonden. Geef je bagage aan hem.

Waar bleef je nou?

Wie is dat? - Geen idee.

De zwarte? - Ja, alstublieft.

Hij is leuk.

Ram Bowen, hoe gaat het? - Hallo, Chic.

Het gaat super. - Is Wild Man er nog?

Ja, die bewaakt het fort. Ik zoek je later wel op.

Dus jij bent Ram Bowen? - Jazeker.

Ik ken je platen. Zat je op de boot? - Nee, ik woon in Parijs.

Op die manier. Mijn vriendin en ik zaten wel op de boot.

We zijn hier op vakantie en deze tijd van 't jaar is 't goedkoper.

Lillian, we moeten nu echt naar het hotel gaan.

Als je me wilt horen spelen, moet je naar Marie's Cave komen.

Hoe gaat het? - Ik wist wel dat je zou komen.

Hoe gaat het met je? - Eens kijken. Je ziet er geweldig uit.

Echt geweldig. Je bent jonger dan ik.

Deze stad doet je goed. Zijn het de grietjes of de wijn?

Allebei, man.

De stad ligt aan je voeten en ik moet hard blazen om je te overstemmen.

Ja, vast wel.

Iedereen heeft het erover hoe goed je speelt. Erg mooi.

Op een avond kom ik je helemaal omver blazen.

Ik wil je om een gunst vragen.

Schrijf je zelf ook muziek?

Componeren is niet zo ontspannend als spelen.

Eens kijken wat dit is.

Waarom gaan we er niet heen? We hebben geen plannen.

We willen Parijs zien en niet zo'n nachtclub die we in de VS ook hebben.

Je hebt vast gelijk. - En ik ken die jazzmuzikanten.

Als we komen, denkt hij dat we gewillig zijn.

Ja, waarschijnlijk wel. Weet je wat? - Wat?

Ik ben ook gewillig.

Hoe ging het bij Wild Man? - Hij geeft het aan René Bernard.

Waar is de Zigeuner?

Waar is hij?

De dealer wil niet wachten tot ik morgen betaald word.

Waar? In het steegje? - Ja.

Hij gebruikt er twee? - Vier.

Vier?

Het is duurder voor jou. De Zigeuner is m'n vriend.

Jij hebt nog nooit 'n vriend gehad.

Niet nu.

Eddie, is het al begonnen? - Ja, we hebben al wat gespeeld.

Mogen we er zomaar alleen heen? - Natuurlijk. Alles mag in Parijs.

En ik wil Ram Bowen zien. - Dan ben je aan 't juiste adres.

Zit jij in de band?

Kom, ik loop wel met je mee.

Kennen jullie Ram? - Niet echt.

Hij probeerde haar op het station te versieren.

Dan kent ze hem dus wel.

Een goede tafel voor de dames.

Ik moet weer aan de slag. Ik zie jullie straks wel.

Dat is het grietje dat je op het station wou versieren.

Ja, en het is me blijkbaar gelukt. Kom, we gaan spelen.

Mood Indigo.

Zullen we 'n hapje gaan eten? - Kunnen we naar Les Halles gaan?

Dat kunnen we zeker. - Laten we lopend gaan.

Ga je weg zonder afscheid te nemen? - Je begroette me niet eens.

Connie? Dat is Ram Bowen. - Hallo. Hoe heet je?

Ik dacht dat je... Connie Lampson.

Wat dacht je? - Dat je dat wist.

Nee, je wou er met haar vandoor gaan. Zullen we 'm smeren?

Het leek me leuk om te gaan ontbijten. Met z'n allen.

Ik ontbijt liever alleen. - Laten we maar naar het hotel gaan.

Dat meen je niet. Je kwam me opzoeken en je bleef zelfs tot sluitingstijd.

Wacht even, dat was mijn idee. Zij wou niet eens komen.

Zij wou al lang naar huis gaan. Sla niet zo'n toon aan.

Je hoeft je niet te verontschuldigen voor zijn gedrag.

Ik kan maar beter gaan. - Ga toch met ons mee.

Is iemand je verjaardag vergeten, of zo? Wil je dat ik me verontschuldig?

Goed dan. Mijn excuses.

Het spijt me. Heus.

Ga nu maar met hen mee, want ik ben niet in zo'n beste stemming.

Je muziek is erg belangrijk voor me.

Dank je.

Dat hoor je vast wel vaker. - Dat kun je nooit vaak genoeg horen.

Ga nu maar mee met je vriendin. - Dat gaat niet. Ze zijn al vertrokken.

Je hebt echt de verkeerde voor je.

Ik ben leuk als je niets te doen hebt in de VS, maar hier verpest ik je vakantie.

Er zijn bedrijven voor toeristen. Ik ben geen hulpinstantie.

Ik zoek ook geen hulp, dus maak je over mij geen zorgen.

Ik maak me eerder zorgen over mezelf. - Je hebt echt niets van me te vrezen.

Dat geloof ik niet, vooral niet van 'n vrouw op vakantie.

Zo had ik 'n baantje in 'n vakantiekamp. De grietjes waren net haaien.

Ik ga nu. Sorry.

Wacht even.

Ben je niet moe?

Maar moet jij niet slapen? - Nee, ik hou van wandelen.

En ik vind het leuk met jou. Parijs is een stad om in te wandelen.

Het is 'n prachtige stad. - Die zie je niet in twee weken.

Kun je niet langer blijven? - Nee, ik moet weer naar school.

Studeer je? - Ik ga binnenkort lesgeven.

Wat is dat? - De Nôtre Dame.

Je keek niet eens. - Ze hebben haar vast niet verplaatst.

Die heb je vast aan veel meisjes laten zien.

Eén of twee.

Misschien drie.

Ze is prachtig. - Jij ook.

En dat heb ik nog tegen geen enkel ander meisje gezegd.

In ieder geval niet tegen meer dan één.

Niet meer dan één op deze brug.

Als ik vroeger zo'n lerares had gehad...

dan had ik wel iets geleerd. - Je hebt genoeg geleerd.

Niet op school. - Je zou me nog trakteren op uiensoep.

Die loopt niet weg. - Nee, maar ik misschien wel.

Misschien? Zou je wegrennen uit het paradijs van de westerse wereld?

Kijk dan toch.

Kijk. Niet alleen naar wat je ziet, maar ook hoe je je hier voelt.

Ik weet nog toen ik voor 't eerst over de Champs-Élysées liep. Hier zou ik blijven.

Hoe lang ben je hier al? - Vijf jaar.

En je wou nooit terug? - Nee.

Blijf hier en geniet. Ga lunchen zonder lastig te worden gevallen.

En dan kijk je naar de andere kant van de oceaan en dan weet je het wel.

We hoeven niet lastig te worden gevallen omdat we lunchen.

Maar daar liggen onze wortels, en daar bevindt zich ook ons thuis.

Vind je ook niet?

Volgens mij ben je zo'n sociaal bewogen grietje, hè?

Mijn thuis is mijn thuis.

Mijn familie is mijn familie.

En als zij problemen hebben, dan heb ik die ook.

Van alle mooie meiden die hier komen, krijg ik er één met sociaal bewustzijn.

Ik kan niet op een lege maag tegen je vechten.

En we hebben elkaar net pas ontmoet, dus ik ga je trakteren op uiensoep.

Dat mag ik hopen.

Die daar.

Nee, die andere. Het is ook niet te geloven.

Het lijkt op ieder schilderij van Parijs dat ik ken.

Het is prachtig.

Ben je altijd zo? - Hoe dan?

Bij ons neemt de kerel meestal het initiatief.

Jij neemt het niet alleen, je houdt het ook vast.

Ben je zo bij alle mannen? - Nee.

Alleen als ze bijzonder zijn. - Hoeveel heb je er al ontmoet?

Eén. Gisteren.

Daar was je dan vast aan toe. Twee weken vrijheid in Parijs.

Waarom vond je hem zo bijzonder? - Geen idee.

Die mensen die naar hem luisterden, vonden hem ook bijzonder.

Ja, hij kan goed blazen. - Inderdaad.

Maar dat is niet alles.

Het gaat om het gevoel waarmee hij speelde, en hoe hij mij deed voelen.

Daarom was ik er misschien ook aan toe, maar niet met zomaar iemand.

Heb je eigenlijk wel verstand van muziek?

Een vriend van me weet er alles van. Ik ben precies het tegenovergestelde.

Wat is de Paris Blues?

Ga je nu maar aankleden.

Componeer je ook? - Muziek is mijn leven.

Ieder moment van m'n leven. De rest is het toetje, snap je?

Ik begrijp het.

Ik heb nergens anders tijd voor. Ik doe maar wat.

Je hoeft niks uit te leggen. - Voor je eigen bestwil:

Je moet je niet inlaten met 'n kerel die... - Weet je wat?

Mensen wachten altijd op iemand anders omdat ze zo bang zijn.

Ik ben eerder bang om geen risico's te nemen, dan...

Daar kun je je tanden op stuk bijten.

Mijn broer is tandarts.

Wat doe je thuis in het dagelijks leven?

Klein stadje, klein baantje, klein leventje.

Verzamel je poppen? - Die zijn voor de kinderen.

Mijn kinderen. Ik heb er twee.

Staan ze op deze foto? - Ja.

Moet je dat zien. Die grote lijkt op jou.

Wil je nu niet weten of ik getrouwd ben?

Dat gaat me niets aan.

Dat ben ik niet. Vroeger wel, maar nu niet meer.

Je bent dus niet getrouwd? - Je lijkt wel teleurgesteld.

Wat voor iemand was je man?

Hij was een leuke vent. Erg lief en erg aardig.

Wat is er gebeurd? - Het is gebeurd.

De kinderen en ik maken het goed. We wonen in een groot huis.

De kinderen hebben vrienden en ik ook. - Vriendjes?

Van alles wat.

Dus je houdt wel van dat kleinburgerlijke gedoe?

Hier heb je je foto.

Ik ken dat soort huizen wel. Weet je waarom ze zo stil zijn?

Omdat iedereen die er woont, dood is. Het is er doodstil.

Als het bij mij thuis stil is, dan slapen de kinderen.

Als je van je leven houdt, moet je het zo leiden.

Je bent nog niet aangekleed.

Eddie is vast nog bij je vriendin. - Ze mogen elkaar wel.

We moeten vanmiddag werken, dus ga maar terug naar je hotel.

Je vriendin is er vast niet. - Ik ga wel wandelen.

Alleen? Dan verdwaal je. - Ik heb een kaart.

Wacht, blijf anders hier tot ik Eddie heb gesproken.

Je doet alles wat ik zeg, hè?

Ik wil ook blijven.

Je bent gek.

Ik laat me niet in met een of andere gek.

Je was er niet voor de lunch.

Ik heb kip klaargemaakt op jouw manier. - Ik werd opgehouden.

We kunnen 't straks koud eten. - Een andere keer.

Word je vanavond weer opgehouden? - Misschien.

Ik snap het al. - Wat?

Lunch en diner met dezelfde vrouw is niets voor jou.

Hoe lang blijft ze hier?

Geen idee. Een paar dagen. Probeer je me nu aan je te binden?

Ik zorg er voor dat je vrij blijft. - Ik weet zelf wel wat ik nodig heb.

Je hebt je werk nodig. Dat is alles.

En mij, of iemand zoals ik. Dat is het enige wat werkt voor mensen zoals wij.

We hebben bezoek, weet je nog?

Hij heeft het pas een paar dagen. Wacht rustig af.

Hoe koud het ook is, er zit altijd iemand te vissen.

Levert het ooit iets op? - Oude schoenen, blikjes.

Soms een verkoudheid.

Het is allemaal zo...

Ik weet niet wat het is. - Schilderachtig?

Charmant, kleurrijk? - Ja, het is al goed.

Hopelijk is er eten op de boot. - Je hebt net ontbeten.

Ik kan altijd eten. Ik eet enorm veel.

Dat wist ik wel. - Kun je het zien?

Niet in het openbaar. - Privé ook niet.

Ik hou wel van 'n meisje met wat... - Wat?

Ik heb er nog nooit zoveel gezien. Ze zitten werkelijk overal.

Dit is de stad van de liefde, en het is geen broederliefde.

En in 't openbaar. - De Fransen zijn praktisch.

Zo scheppen ze meteen 'n luchtje.

Je zou denken dat hij kapot was na zo'n nacht.

Nee, hoor. Ik heb hem dit al een hele week zien volhouden.

Tien dagen helemaal tot het gaatje, en dan...

Iemand raapt hem op en brengt hem naar huis.

Wat 'n krankzinnig leven. - Jij bent een dagmens.

Wij zijn nachtmensen en dat is 'n compleet andere wereld.

Horen die niet bij elkaar? - Ze mogen wel bij elkaar zijn.

Maar ik zou niet willen dat m'n zus ermee trouwt.

Eens kijken. Connie is een dagmens. - Je meent het.

En ik ben een dagmens.

En jij volgens mij ook. - Nee.

Je bent anders dan hij. - Ik ben groter.

Jij bent stabieler. - Laat je niet voor de gek houden.

Hij is onverzettelijk als hij iets belangrijk vindt.

Zoals muziek? - Zoals muziek.

Inderdaad.

Eddie kan overal gaan spelen. Wild Man Moore zou 'm flink betalen.

Maar hij blijft bij jou. - Hij vindt Parijs leuk.

Hij vindt jou ook leuk. - Ik mag hem ook.

Maar dat zal je niet verrassen. - Nee.

Maar mij wel. Ik had niet gedacht dat ik iemand als Eddie leuk zou vinden.

Zijn leven is zo anders. - Zo is hij.

Dat weet ik, maar hij keert wel z'n achtergrond de rug toe.

Zo zou ik niet kunnen leven. - Neem het zoals het is.

Jullie vinden elkaar leuk. Klaar. - Je doet alsof het 'n spelletje is.

Maar als 't nu geen spelletje is? - Ik speel alleen maar spelletjes.

Laten we er vandoor gaan. - Naar huis?

Zij willen ook alleen zijn. Kom.

Dank u wel, meneer Zwart. Dank u wel, mevrouw Zwart.

Je vindt het niet erg dat ze je zwart noemen?

Natuurlijk niet. Ik ben toch ook zwart? - Hij mag het zeggen, maar in de VS...

Wil je je vermaken of praten over discriminatie?

Ik kan die twee niet scheiden.

Het is te belangrijk voor me. - Het.

Jij.

Luister, hier ben ik niet Eddie Cook, negermuzikant.

Ze zeggen: Eddie Cook, muzikant. Meer wil ik ook niet zijn.

En dat ben je hier. - Dat ben ik hier.

Muzikant. Meer niet. Ik hoef niets te bewijzen.

Zoals?

Ik ben zwart en dus anders, of net niet. Ik ben anders, ik ben niet anders.

Ik hoef geen van beide te bewijzen. Begrijp je dat?

Iedere plek op aarde is wel vreselijk voor iemand.

Voor 'n bepaald ras of geslacht. - Parijs bevalt mij anders prima.

Eddie, je hebt het mis. Je hebt het mis.

Ik ontken je gevoelens niet, want die zouden er niet zijn zonder goede reden.

Maar het is al beter dan vijf jaar geleden en volgend jaar wordt het nog beter.

En niet omdat negers naar Parijs gaan, maar omdat ze thuis blijven.

Ze werken samen met miljoenen blanken aan een beter leven voor iedereen.

Gaan we hier de hele dag over deze flauwekul kletsen?

Ik moet nog even wat gaan winkelen.

Je moet het echt anders aanpakken, Zigeuner.

Ik heb het er met Nicole over gehad. Ga naar een arts.

Zigeuner.

Ik meen het nu echt.

Hou me niet voor de gek.

Dan sluiten ze me op. - Dan leef je langer dan met dit spul.

Wat maakt jou dat uit?

Wat maakt het jou uit of ik crepeer? - Ik maak me zorgen.

Je hebt mijn gitaar nodig. Om jouw muziek te spelen.

Ja, misschien wel. - Ik ben uniek.

Je was de beste. - Ik ben de beste.

Je was de beste. Toen ik je voor 't eerst hoorde, had je wat. Nu snuif je alles weg.

Dan ben ik de beste op het kerkhof.

Als je zo doorgaat... - Het is mijn manier. Ik heb geluk.

Wanneer ik sterf, word ik begraven door vrienden.

Ik ben hier al zo lang niet meer geweest.

Moet ik een vogeltje ontmoeten? Ik dacht niet dat je die leuk vond.

Veel mensen zijn bang voor vogels. Ze vinden het net vliegende slangen.

Maar ik...

Ik was altijd al dol op vogels. Hun gezang, het feit dat ze kunnen vliegen.

Toen ik jong was, dacht ik echt dat ik kon vliegen.

Weet je dat veel kinderen 'n soort herinnering hebben aan vliegen?

Kinderen sterven omdat ze proberen te vliegen. Wist je dat?

Ik heb het ooit geprobeerd, vanaf een hoge heuvel.

Dat was erg pijnlijk.

Nu probeer ik het niet meer, behalve in de muziek.

Vogels zijn de enige vrije wezens en wij stoppen ze in kooitjes.

Ze zien er zo zielig uit, zo uitgehongerd. Mensen zijn net vogels.

Nicole is een winterkoning, Marie is 'n brutale spreeuw.

En ik ben een koekoek.

In het Café Cité Bel Abbas, in de Arabische wijk.

Er is een nieuwe lading binnengekomen. Vraag maar naar mij, Fausto.

Ram, jij...

Ik kende hem. Fausto de Moor.

Hij was de allerbeste flamenco gitarist.

Hij kon spelen alsof hij de nacht in eigen persoon was.

In Granada.

Wat doet hij nu? Dealen? - Ja, om te krijgen wat hij nodig heeft.

Hij is een jaar ouder dan ik. - Kijk naar hem.

Dat kan ik niet. - Vooruit, kijk.

Zo ben jij ook over een jaar.

Eén jaar.

Je gaat hulp zoeken. Ik ken 'n arts die z'n mond houdt, maar je gaat vandaag.

Goed, Ram. Ik zal het proberen.

Wat je wilt. Ik probeer het wel.

Ga je gang.

Toe maar. Je wilt het al de hele tijd.

Een D natural, liefje.

Vind jij die melodie zwaarmoedig?

Laat maar zitten.

Hoe laat is het eigenlijk? - Kwart over elf.

's Ochtends?

Nou, zeg. Kom op.

Deze romance is gedoemd te mislukken. Je staat veel te vroeg op.

Ik sta meestal op met de kinderen.

Ruik ik koffie? - Jazeker.

Een croissant?

Je bent zelfs op pad geweest. - En ik heb 'n krant gekocht.

Zijn er ook nog andere mensen wakker dan?

Een hele stad vol.

Niet te geloven.

Mag ik het stuk 'n keer helemaal horen?

Ik zei toch dat het nog niet af is?

Is het voor vrijdag af?

We maken een plaat van de opvoering. Die stuur ik wel op.

Ga je het hier in Parijs opvoeren? - Ja, dat denk ik wel.

En dan terug naar huis? - Misschien.

Ik ben heel erg onder de indruk.

Ik zal je een stukje laten horen.

Het is nog niet af. Alleen Eddie, ik en de jongens.

Het is prachtig.

Het is duidelijk dat jij 't hebt geschreven door de manier waarop je speelt, en...

En wat?

De manier waarop je bij mij bent.

Rustig maar. - Dat gaat niet. Ik heb geen tijd.

We hebben nog genoeg tijd. - Vrijdag is zo dichtbij.

Hebben we nog tijd voor een kop koffie?

Ik zie je 's ochtends wakker worden, ik maak hier schoon en zet koffie...

dat heb ik al lang niet meer gedaan voor een man.

Wil je me inpakken en meenemen?

Ga je me bij de douane aangeven als souvenir?

We kunnen samen zoveel voor elkaar krijgen.

Ik kan het huishouden doen en mensen uit je buurt houden zodat je kunt werken.

Sorry.

Zodat ik kan werken? Weet je hoeveel afspraken met Eddie ik al heb afgezegd?

Ik was vaker bij je... Het ging zo leuk tussen ons. Waarom verpest je 't nu?

Ik wil je vertellen wat ik voel. - Je weet wat je zegt.

Je zegt dat ik moet kiezen. Inderdaad.

Het een of het ander. Jij of dat.

Weet je hoe lang ik er over heb gedaan om zover te komen?

Ik wil dit al mijn hele leven doen, en nu doe ik het.

Mijn leven is op orde. Zoals ik al zei, ik heb geen tijd voor wat jij wilt.

Ik wil jou en ik denk dat jij mij wilt.

We moeten het afblazen. Dat hadden we in het begin al moeten doen.

En elkaar niet meer zien? - We lassen 't af vanwege complicaties.

En je moet Parijs nog bezichtigen. Je hebt de Eiffeltoren nog niet eens gezien.

Zal ik een taxi voor je bellen? - Ik ga liever lopen.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. - Zeg dan niets.

Ik heb altijd wel iets te zeggen.

Je hebt gewoon de verkeerde kerel gekozen.

Ja? - Ja, ik ben niet te krijgen.

Ik wou ook niets hebben.

Ben je zover?

Ja, ik ben zover.

Dat zal ik doen.

Uiteraard.

Dat was René Bernard.

Hij verwacht je morgen om drie uur in zijn kantoor.

Heb je dat gehoord, lieve Ram?

Heb je dat gehoord?

Kom op, doe niet zo sloom.

Het is zover. Goede tijden.

Morgenavond sluiten we de club? - Ja, dat doen we.

Dan geef ik een feestje voor m'n vriend. Muziek, eten, wijn. Een groot feest.

Gefeliciteerd.

Gefeliciteerd, Ram.

Ik kan dit niet langer dragen.

We laten ze hier achter met een briefje erbij:

Iedere oprechte geliefde mag er een pakken.

Ik pak deze.

Mijn excuses.

Ga door.

Goed zo.

Ik wist dat het leven goed was, maar niet dat het zo goed was.

Weet je wat? Ik hou van jou. - En ik van jou.

Dan heb ik alles.

Ik wist niet dat ik niet alles had, maar nu wel.

Ik ook, Eddie. - Het is te gek, hè?

Ik wist dat het ooit zou gebeuren, maar ik wist niet dat 't zo zou zijn.

Dit is onvoorstelbaar. - Ja, het is goed. Alles is goed.

Eddie, is je dit al eens eerder overkomen?

Ik hou van deze stad.

Maar ik kan hier nooit meer alleen rondlopen. Dat wil ik ook helemaal niet.

Je bent mooi. - Ja?

Ja, en door jou voel ik me ook mooi. Bij jou voel ik me niet gewoontjes.

Ik voel me heel erg bijzonder.

Ik waarschuw je: Ik wil heel veel kinderen. Niet twee of drie, maar veel.

Zes kinderen: Drie jongens en drie meisjes die op jou lijken.

Goed, en daarna gaan we trouwen.

Een vriend van me is net ingewijd tot dominee in de Verenigde Staten.

Leuk voor hem. Dat was wel een beetje slinks.

Je gaat toch wonen waar je man werkt?

Je zorgt voor een goed thuis voor je man en kinderen.

Eddie, probeer het gewoon. Kom mee en probeer het 'n jaar.

Als het dan niet lukt, dan komen we terug. Dat beloof ik je.

Eddie, dit is niet je thuis.

Dit is de plek waar je heen bent gevlucht. Ik wil niet vluchten.

Ik wil thuis 'n gezin stichten en problemen aangaan en aanpakken.

Ik wil geen gunsten aannemen.

Ik ga nergens meer om smeken.

Jij zet je in voor 'n zaak. Zo ben ik niet. Ik geef alleen maar om ons.

Nee, jij geeft alleen om jezelf.

Kom, ik breng je wel terug naar je hotel.

Nee, Eddie.

Ik heb dat parfum gevonden dat je wou en posters voor de...

Ja, ik wil zo snel mogelijk vertrekken.

Morgen is prima. - Morgen?

Kunt u dat voor me bevestigen? Dank u. Vriendelijk bedankt.

Het wordt niets, Lillian.

Ik ga weg voor het te laat is. - Dit is belachelijk, Connie.

Zijn we naar Parijs gekomen om ons weg te laten jagen door twee malloten?

We gedragen ons als kinderen. Er is nog zoveel te zien.

Dat boeit me niet. - Dat geeft niet.

We hebben nog twee dagen. Die gaan we benutten. Ik heb 'n lijstje.

We moeten het Louvre nog helemaal zien, de Eiffeltoren, de catacomben.

We moeten nog verder winkelen, en hoe wijzig ik de terugreis?

Dat regelt de conciërge.

Jij bent niet de enige die hier weg wil voor het te laat is.

De conciërge, alstublieft.

Ik keek naar Eddie en jou en dacht: het is zo eenvoudig voor hen.

Weet je nog waar we overal heen hadden kunnen gaan?

Daar hadden we heen moeten gaan.

Mr Bowen, fijn dat u er bent. - Aangenaam.

Gaat u zitten.

Ik bewonder u al heel lang. - Dank u.

Maar u bent hier niet voor prietpraat. - Nee, dat klopt.

Mr Bowen, ik heb het vele keren gelezen.

U heeft talent voor melodieën.

Wat bedoelt u daar precies mee? - Wat ik net zei.

U heeft gevoel voor melodieën.

Mr Bernard, ik wil dat thema uitbouwen naar een concertstuk.

Wat zijn de mogelijkheden?

Mr Bowen, u bent een creatieve muzikant.

Wanneer u uw instrument bespeelt, componeert u.

Uw improvisaties zijn buitengewoon persoonlijk...

en ze onderscheiden u als muzikant.

Maar dat is nog ver verwijderd van een stuk serieuze muziek.

U probeert me dus te vertellen dat ik maar een lichtgewicht ben?

Ik weet nog niet wat u bent, Mr Bowen. En dat weet u ook niet.

U heeft de kans nog niet genomen om daar achter te komen.

Mr Bernard, ik zit mijn hele leven al in de muziek. Ik weet wat ik kan.

Misschien moet u nu iets anders gaan doen.

Parijs is een geweldige stad om in te studeren.

Compositie, harmonie, theorie, contrapuntische melodie.

Wellicht moet u er 'n paar jaar uitstappen om te kunnen doen wat u wilt.

Het is dus niet goed?

Integendeel. Ik vind het mooi. - Niet goed genoeg voor 'n concert?

Een platenmaatschappij zal vast... - Maar meer niet?

Het is wat het is. Jazzmuziek met een zekere charme en melodie.

Ja, en Jingle Bells kun je na één keer al meeneuriën.

Bedankt voor uw tijd. Ik stel het zeer op prijs.

Wat vraagt u nu van me? Dat ik lieg over hoe u bent?

Dat heeft u me net verteld. - U heeft talent.

U wilt een componist van betekenis zijn. Misschien wordt u dat ooit.

Maar misschien ook niet. - Misschien ook niet.

Heel erg bedankt.

Binnen.

Wat is er?

Wanneer vertrek je?

Morgen.

Wil je nog steeds dat ik met je meega?

Wat is er gebeurd? - Wat maakt dat uit?

Als je wilt, dan ga ik met je mee. Zoniet...

Ik wil het wel.

Ik ben geen martelaar. Ik wil jou.

Connie, ik moet met je praten. - Waarom?

Eddie, ik ga morgen naar huis.

Morgen? - Morgenvroeg.

Je hebt nog drie dagen. - Dat heb ik gewijzigd.

Zonder iets te zeggen? - Dat durfde ik niet. Echt niet.

Connie, ik wil dat je hier bij mij blijft.

Vraag dat alsjeblieft niet van me.

Ik kan je niet laten gaan.

Ga dan met me mee.

Je blijft me herinneren aan de dingen die ik al vijf jaar probeer te vergeten.

Als ik met jou naar huis ga, dan wordt het zo ontzettend zwaar.

Ik ben veranderd. Ik laat niet meer met me sollen.

Maar ik hou van jou. Ik hou van jou.

En als jij er bent, dan zal ik het proberen.

Ik zal er zijn.

Fantastisch.

Jij bent mijn Ram.

Hoe ging het? - Je kent Bernard.

Dit grietje en ik gaan het samen maken in New York.

New York? Ik heb het over Bernard en de muziek.

Weet je nog dat je die melodie wat zwaarmoedig vond?

Je had het mis. Het was onbeduidend. Dat zei hij. Onbeduidend.

Hij heeft het mis. Hij heeft niet altijd gelijk.

Jawel. - Stop je met componeren?

Ik ga gewoon lekker blazen. Dan laat ik jullie allemaal overkomen.

Dan komen we allemaal. - Ja. Jij, Eddie, iedereen.

Natuurlijk.

We kunnen het daar maken. Ze zullen weg zijn van Michel.

Hoe zit het nou met dat feestje?

Lilly, die gekke zigeuner kan heerlijk koken. Wil je haar een bord brengen?

Houd het feestje draaiende tot we weggaan.

Je bent dus gelukkig? - Ja. Hoezo, maak je je zorgen?

Deze keer niet. Niet meer.

Is er helemaal niets meer? - Wel nog iets.

Het is niet belangrijk. - Was 't dat wel?

Misschien wel, maar het laat geen sporen na.

Net als sneeuw. - Je klinkt nogal 'bleu'.

Alle kleuren, zoals het hoort. Vertrek je morgen?

Het was leuk, Ram.

Ja, het was leuk.

Kom, jongens. We gaan swingen. Kom.

Lelijkerd, pak je saxofoon. Kom mee.

Pak je bord. Ga ergens zitten en geniet er maar van.

Warm maar alvast op.

Michel, kom nou.

Ik neem er maar één.

Dat maakt niets uit. Dat is goed tijdens het feestje.

Doe het niet, Michel. - Waarom niet?

Ik neem een shotje. Wat is daar mis mee?

Kom, geef op.

Luister, het is nu allemaal voorbij.

Voor jou, voor mij.

Het is voorbij.

Laten we even samen vliegen.

Maak dat je wegkomt.

Maak dat je wegkomt, Ram.

Je ging weg, Ram. Waarom ga je niet?

Neem je meisje mee en vertrek. Maak dat je wegkomt.

Maak dat je wegkomt. Neem je meisje mee en ga.

Neem haar mee, Ram. Maak allebei dat je wegkomt.

Maak dat je wegkomt.

Hoe gaat het met Michel? - Dat komt wel goed.

Ik kom je vertellen dat ik ook vertrek.

Met Connie?

Dat snap ik wel. Ze is leuk.

Ga je morgen met ons mee? - Nee, ik moet nog teveel regelen.

Maar ik kom er over een paar weken aan.

Het Leger des Heils mag alles hebben wat niet in m'n koffer past.

Het zal niet meevallen om jullie morgen op de trein te zien stappen.

Loop maar alvast vooruit.

Ga maar. - Ga met ons mee.

Ik kom er zo aan. Misschien is hij vergeten welk perron het is.

Ga maar alvast. Toe maar.

Ram, ik dacht dat je niet zou komen.

Ga je niet met me mee?

Kom je me later na? - Ik blijf hier, Lillian.

Ik kwam afscheid nemen.

Ik kan het niet doen. Ik moet verder met mijn muziek.

Ik wil weten hoe ver ik kan komen, en dat moet ik alleen doen.

Zo'n vakantie gaat wel snel voorbij als je je vermaakt.

Maar ik wil wel nog iets doen.

Ik wil je een afscheidscadeautje geven.

Je vindt 't vast niet leuk, maar dat maakt me niets uit.

Hier komt het:

Je zult me nooit vergeten.

Je loopt door de straat, of waar je ook bent...

en je zult mij zien.

Zelfs wanneer je weet dat ik er niet ben.

Er is niemand op deze wereld die zo goed bij je past als ik.

Twaalf dagen lang in Parijs, in de herfst.

Dat heb je mij geschonken.