Original subtitles

Eerder in Shogun...

Ben je klaar om jouw deel te doen? - Ik ben er klaar voor.

Ik vertrek morgen. - Je vergeet je manieren.

Tenzij we hier gevangenzitten. - Niemand zit hier gevangen.

We worden hier allemaal tegen onze wil vastgehouden.

Met dat vergrijp kan ik niet leven.

Je papieren.

De grote krijgsheer die zijn vazallen zich zonder slag of stoot laat overgeven.

Bericht van heer Ishido.

Hij aanvaardt uw voorstel om hem te dienen in plaats van te sterven.

Ze zijn in het kasteel.

Naar de poort. - Ik wil niet gepakt worden.

Het is Ishido, hij laat ons niet levend vertrekken.

Mariko-sama.

Nigel.

Stil, straks hoort hij ons nog. - Ik ben stil.

Niemand zal het weten. - Moet je kijken. Het ziet er scherp uit.

Stil, hij kan je horen. - Ik wil alleen kijken.

Moeder wordt boos als ze ons hier betrapt.

Voorzichtig.

Waarom is het kapot?

Omdat opa er een leger Japanse moordenaars mee heeft verslagen.

Hebt u het echt gekregen van een wilde?

Overeind, Anjin. Kom op.

Mariko-sama.

Hemelse Vader...

ontferm U over Uw trouwe dienaar, Mariko-sama.

Vrouwe Mariko.

Vergeef me...

GEBASEERD OP HET BOEK VAN JAMES CLAVELL

SHOGUN

HOOFDSTUK TIEN: A DREAM OF A DREAM

Deze tragedie had voorkomen kunnen worden.

Kasteel Osaka is niet zo veilig als ons is wijsgemaakt, dat is duidelijk.

Vrouwe Mariko had zonder ophef moeten mogen vertrekken.

Wat maakt het nu nog uit?

Een protestbrief van mijn broer.

Hij is geschokt door de brute dood van zijn dierbare vazal.

Hij is in het geheim Edo ontvlucht en maakt zich op voor oorlog.

Dit betekent niets.

Hij mag zelf weten of hij zich hier overgeeft of op het slagveld.

Het belangrijkste is dat we een collectief zijn.

Dan te bedenken dat achter deze schandelijke aanval...

een lid van deze raad kan zitten...

Het was een afschuwelijke aanval.

Alleen Toranaga is achterbaks genoeg om zoiets te doen.

Hij probeert verdeeldheid tussen ons te zaaien.

Het is onze plicht om een einde te maken aan zijn bedreiging.

Ik stel voor dat we ten strijde trekken.

Vrouwe Mariko moet eerst een christelijke begrafenis krijgen.

Het is vreselijk dat Mariko dood is, maar vergeet niet dat ze een Akechi was.

Die familie heeft Ochiba's vader vermoord.

Vrouwe Mariko zal...

uitbundig...

vereerd worden.

Goed.

Dan trekken we daarna ten oorlog.

Met de steun van de erfgenaam. - Uiteraard.

Door zijn vaandels is onze kant rechtmatig...

en die van Toranaga onrechtmatig.

Wat gebeurt er met de ketter?

Als we voor oorlog hebben gestemd...

maakt het me niet meer uit wat er met hem gebeurt.

Oorlog is onvermijdelijk.

Onvermijdelijk.

Misschien vereist deze zaak iets meer overleg.

Weg met dat bijgeloof.

We zijn geen boeren die in de grond wroeten op zoek naar de zin van iets.

We zijn de beschermers van het rijk.

We hebben gestemd.

Je ziet er goed uit.

Gaat het al beter met je gehoor? - Oren.

Bedankt.

Ik dacht dat vrouwe Mariko slechts gevangengenomen zou worden.

Ze verzette zich en ging dood.

We konden haar niet helpen.

Ik zal je hulp niet vergeten.

Als Toranaga uit de weg is geruimd, krijg je een plekje in de raad.

Heel gek...

Toen de Taiko op de rand van oorlog stond met Toranaga...

had hij alle stemmen. Maar toen vond die aardbeving plaats.

Het was een flinke, onder het Biwameer.

Een slecht voorteken volgens zijn bondgenoten.

De Taiko werd gedwongen vrede te sluiten.

Dat was lang geleden.

Waar is hij gebleven?

Hij gaf de meerval de schuld. Die zou met zijn staart de aarde hebben geschud.

Er zitten geen meervallen in die vijver.

Dat weet ik wel.

Ga terug naar Izu. Mobiliseer je leger en wacht op mijn bevel.

Ik schenk je de vrijheid.

Dat je maar veel dochters krijgt.

Hebt u het echt gekregen van een wilde?

We leven en we sterven.

U hebt lang geslapen.

Vrouwe Mariko is een paar dagen geleden begraven.

Opstaan. Tijd om te gaan.

De mannen van heer Kiyama escorteren u naar de haven.

Maak me maar snel af dan.

U mag terugkeren naar Toranaga's galei. Hier zijn uw papieren.

Waarom krijg ik toestemming van heer Kiyama? Waar is Yabushige-sama?

In de baai de galei gereed aan het maken. Ik breng je naar hem toe.

Alle families zijn vrijgelaten uit Osaka.

Godzijdank. Die crisis is tenminste voorbij.

Toranaga zal zich niet overgeven. - Nog niet.

Ishido-sama en de raad trekken ten oorlog met steun van vrouwe Ochiba en haar zoon.

Toranaga zal binnenkort dood zijn. - Dan ken je Yoshii Toranaga niet.

De gijzelaars zijn vrij. Precies zoals hij wilde.

Zonder zijn handen vuil te maken, zonder oorlog.

Slechts een vrouw.

Ze kan me niet gehoord hebben...

voordat ze stierf.

Ik heb in Gods aanwezigheid gepraat. Niet jouw of mijn God.

Gewoon God.

Was dat goed genoeg?

Wees gerust. Ze was verlost van haar zonden.

Voor haar dood, heeft ze absolutie ontvangen.

Ze had het fijn gevonden dat we zo beleefd zijn.

Ja, je hebt misschien wel gelijk.

Misschien kunnen we ooit onze onenigheden opzijzetten.

Al die onzin.

Katholiek, protestant, calvinist en al die andere christenen.

Helaas zal die dag nooit komen.

Of wel, pater?

Is dit een hinderlaag, zoals de vorige keer dat ik wilde vertrekken?

Ik geniet geen bescherming meer. Kom ik zo aan mijn einde?

Ik zal niet ontkennen dat je in dit bos had moeten sterven.

Maar er is een akkoord gesloten. Je zal Osaka levend verlaten.

Vergeef me, maar ik heb moeite...

om je op je woord te geloven.

Je zal me moeten vertrouwen.

Ga met God, Anjin-sama.

Het was vrouwe Maria...

Zij vroeg de Kerk om je leven te sparen.

Dat heb ik gedaan. Ik heb mijn woord gehouden.

Vaarwel.

En succes.

'Op een kale tak', wat betekent dat?

Dat heeft mijn vriendin geschreven. - Die net is begraven?

Ja.

Daarom moeten we het gedicht afmaken.

Hoe zou jij het gedicht vervolgen? - Nou...

Een tak kan fruit en bloemen dragen...

Wat dacht je hiervan?

En bloemen zijn slechts bloemen omdat ze verwelken.

Gelukkig is er de wind.

We hadden nooit naar Osaka moeten gaan.

We kunnen samen op je schip varen. Naar jouw thuisland.

Uit welk land kom je?

Land. - Ja, uit welk land kom je?

Engeland. - Breng me daarnaartoe.

Snap je me niet? Kijk.

Leer me om te duiken. Zoals je Toranaga hebt geleerd. Doe het voor.

Beheers je, man. - Wat zeg je? Schiet nou op.

Kijk.

Het spijt me.

Heer Yabushige, ik moet uw zwaarden vragen.

Mijn zwaarden.

Deze mannen zijn van heer Toranaga, onze leenheer.

Hij heeft ook het bevel gegeven.

Uiteraard.

Deze kant op.

Vijanden zijn in het donker van de nacht voorbij onze bewakers geglipt.

Ze wisten precies waar ze moesten toeslaan.

We vermoeden dat het christenen waren. Vreselijke situatie.

Vijanden? Hebben christenen dit gedaan?

Deze kant op.

Hou op, alsjeblieft.

Niemand hier rust tot we de handlangers van de christenen hebben gevonden.

Op bevel van heer Toranaga.

Heer.

Bedankt dat je mijn bijzitten en vazallen hebt teruggebracht.

Weet u dat vrouwe Mariko dood is? - Ja, dat weet ik.

Die avond hebben mensen gezien dat je indringers in mijn vertrek liet.

Een van Mariko's hofdames was bij je in de kelder.

Zij heeft Omi een brief gestuurd.

Er werd gezegd dat u zich na Mariko's dood schuldig voelde en om vergeving vroeg.

Ik zag het als mijn plicht om onze heer op de hoogte te brengen.

Heb je deze aanval gesteund?

Ja.

Goed.

Al je land wordt in beslag genomen. Pleeg morgen voor zonsondergang seppuku.

Heer, als u me wilt doden, gun me dan een goede dood.

Opgeblazen door een kanon, bijvoorbeeld, of opgevreten door een school boze vissen.

Ik smeek het u.

Goede suggesties, maar ik vertrouw je niet.

Pleeg morgen voor zonsondergang seppuku.

Izu is het leengebied van de Kashigi-clan. Ik stel Omi aan als mijn erfgenaam...

en vraag u het gebied aan hem te geven.

Dat is een redelijk verzoek, maar jij mag Izu niet meer weggeven.

Wie wil je als secondant?

De Anjin.

Nee.

In dat geval zou ik vereerd zijn als u mijn secondant bent, heer.

Ik zal het doen. Tot morgen dan maar.

Moge Fudo Myoo morgen zegenen.

Je ziet er...

gezond en sterk uit.

Bedankt.

Geen tolk.

Jullie hebben mijn pasgeboren zoon beschermd.

Daar ben ik jullie dankbaar voor.

Er zijn al zoveel mensen gestorven sinds we in Osaka afscheid namen.

Te beginnen met heer Nagakado...

om wie we nog steeds rouwen.

Gelukkig heb ik nog meer zonen.

Dankzij jou.

Die ochtend dat we weggingen uit kasteel Osaka...

kwam dit geheime bericht van vrouwe Ochiba.

Heb je het gelezen? - Hoe durft u dat te suggereren.

Wat zouden mijn gedichten mooi zijn...

als ik woorden als verspreide bloemen en vallende bladeren kon gebruiken.

Die woorden zijn te mooi om van u te zijn.

Ze zijn van vrouwe Mariko.

Alleen haar woorden zijn nu nog bij ons.

Maar wat een indruk heeft ze achtergelaten.

Wat is dat?

De as van mijn echtgenoot, heer Tadayoshi...

en mijn enige zoon, Tsurumaru.

Ik moet ze in de familietempel begraven, maar ik wil ze dicht bij me hebben.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Anjin-sama.

Ik ga morgen weg.

Ik mag van heer Toranaga non worden.

Snap je wat ik zeg?

'Non'?

Fuji-sama, non?

Non.

Ik wil graag dat je blijft.

Dat is niet mogelijk. - Ik beveel het.

Fuji-sama is bijzit.

Het spijt me...

maar ik ben je bijzit niet meer.

Ik heb mijn plicht aan heer Toranaga vervuld.

Je hebt hem goed gediend.

Fuji-sama...

beste non.

Ik zal mijn best doen.

Maar...

ik ben verdrietig om wat er in dit dorp gebeurt.

De dorpelingen worden gestraft voor wat er met je schip is gebeurd.

Ik ben ook verdrietig.

Stuur een bericht naar heer Toranaga. Ik wil hem morgen zien.

Je zwaard en pistool.

Ik breng je naar heer Toranaga.

Zeg hem...

dat we de vernietiging van zijn schip een walgelijke daad vinden.

Mijn mannen zullen niet rusten tot de saboteur is gevonden.

Heer, dit is misschien te lastig voor een eenvoudige visserman om te vertalen.

Weet hij het nog niet?

Zeg het hem.

Vergeef me voor de misleiding, Anjin-dono.

Ik ben geboren als Tonomoto Akinao in de prefectuur Azuchi.

Ik ben een samoerai.

Om zijn vijanden te bespioneren...

moest ik me van mijn heer jaren geleden bekeren tot het geloof van de Portugezen.

Ik nam de naam Muraji aan en verhuisde hierheen.

Je bent tenminste niet katholiek.

Ik ben christen en ik ben ook Tonomoto Akinao...

vazal van Toranaga-sama. Ik ben het allebei.

Mijn heer zal niet rusten...

tot hij weet wie heeft geholpen uw schip te vernietigen.

Ik wil wat in het Japans zeggen. Help me als ik er niet uit kom.

Bedankt dat u me wil zien.

Op de dag dat u zichzelf overgaf aan uw broer...

toonde ik geen respect. Mijn excuses.

Op dat moment had ik...

niet meer...

de...

'Hoop'?

Zoekt u het woord 'hoop' of 'vertrouwen'?

Het kan nu allebei.

Laat Ajiro met rust.

Eén man had de hoop verloren...

maar Ajiro is trouw.

Wat geeft hij om het leed van mijn dorp?

Wil hij geen wraak nemen op zijn vijanden?

Hij vraagt waarom u niet tegen uw vijanden wil vechten.

Die hebben m'n schip niet verwoest.

Hij zegt dat z'n vijanden z'n schip niet hebben verwoest.

Het was Mariko-sama. Ze haatte mijn strijd tegen de katholieken.

Hij zegt dat het vrouwe Mariko was. Ze haatte zijn strijd tegen de christenen.

Ze heeft in Osaka een akkoord gesloten.

Mijn leven in ruil voor de vernietiging van mijn schip.

In ruil voor zijn leven heeft ze opdracht gegeven z'n schip te vernietigen.

Snapt u het?

Deze dood niet goed.

Geen bloed meer.

En de strijd van de Anjin dan?

Daar ben ik klaar mee.

Mijn strijd...

kleine strijd.

Ik weiger zijn verzoek.

Waarom?

Er lopen nog altijd afvalligen rond op mijn land.

Dat kan ik niet toestaan.

Hij zegt dat de straffen doorgaan tot de afvalligen zijn gevonden.

Wat doe je?

Ik was de afvallige.

Ik sterf, niet het dorp.

Wie denk je dat je bent?

Denkt hij dat als hij zelfmoord pleegt...

ik de zoektocht naar de verraders staak?

Ik sterf...

niet dorp.

Nee.

Snapt u het niet?

Ik kwam hier om u te gebruiken.

Om u te gebruiken.

Vanaf de dag dat ik hier voet aan wal zette...

heb ik u onzin verkocht.

Ik heb u onzin verkocht.

'Vijand.'

Vijand.

De pot op.

We leven en we sterven.

Met mijn dood protesteer ik, Anjin...

tegen het hardhandige optreden van Yoshii Toranaga tegen dit dorp.

Genoeg.

Is het nu eindelijk klaar?

Repareer dat schip en bouw een vloot voor me.

Zoek een goede echtgenoot voor mijn vrouw. Geen idioot.

U hebt me uw erfgenaam gemaakt.

Daar ben ik dankbaar voor.

Oom...

Ik zweer dat de naam Kashigi veilig zal zijn bij mij.

Anders had ik het niet voorgesteld.

Ik zie je als de zoon die ik nooit heb gehad.

Mijn doodsgedicht.

Mijn dode lichaam...

Verbrand het niet, begraaf het niet, maar laat het achter in het veld.

Laat het een hongerige hond voeden.

Indrukwekkend, toch? Volgens mij was ik nog nooit zo scherpzinnig.

Ik heb veel van u geleerd.

En nu zijn mijn lessen voorbij.

Mijn laatste testament.

Ik wens u een fijne dood.

Het spijt me om te zeggen dat het hier eindigt.

Mijn neefje zal een goede vazal zijn.

U boft met hem. - Dat heb ik aan jou te danken.

En de Anjin.

U hebt hem ook aan mij te danken.

Leefde ik maar lang genoeg om het te zien.

De dag dat uw plan werkelijkheid wordt, wat het ook is...

Mijn neefjes eerste gevecht...

Wanneer de Anjin ten strijde trekt tegen de christenen...

Al die dagen die ik had kunnen meemaken. - Was het maar zo simpel.

Het schip moest vernietigd worden.

Het was het schip of het leven van de Anjin.

Het was geen probleem om een bewaker buskruit te laten verstrooien.

Mariko heeft namens de Kerk onderhandeld. Ik ging akkoord.

U hebt het schip vernietigd.

Dat was een noodzakelijke list om de Anjin te testen.

Misschien vertel ik hem ooit wel de waarheid.

Tegen die tijd heeft hij het schip gerestaureerd...

en moet ik het vast opnieuw vernietigen.

Ik denk niet dat het zijn lot is om Japan ooit nog te verlaten.

Hoe voelt het...

om de wind naar uw hand te zetten?

Ik beheers de wind niet. Ik bestudeer hem slechts.

Hoe kunt u nog de overwinning behalen?

Uw leger is in de minderheid en de erfgenaam zal binnenkort aanvallen.

Is het de Rode Hemel?

Ik neem aan dat u het voor elkaar kan krijgen, maar ik zou niet weten hoe.

Zeg het me, voordat ik sterf.

Na alles wat we hebben meegemaakt...

dacht ik dat uitgerekend jij het wel zou doorhebben.

De Rode Hemel is een gedane zaak.

Nu de regenten verenigd zijn, kan ik geen leger naar Osaka sturen.

Dat zou onze dood betekenen.

Daarom heb ik een vrouw gestuurd om te doen...

wat een leger niet zou kunnen.

Zie je niet wat er gaat gebeuren?

Over een maand treffen we onze vijanden bij Sekigahara.

Vijf legers die het tegen elkaar opnemen op het slagveld.

En je hebt gelijk.

Met de erfgenaam aan Ishido's zijde, maak ik geen schijn van kans.

Maar dankzij de acties van Mariko...

heeft vrouwe Ochiba genoeg van haar bondgenootschap met Ishido.

Ze heeft me in het geheim beloofd...

dat het leger van de erfgenaam het slagveld niet zal betreden.

Op die dag moet Ishido het zonder vaandel doen.

De regenten keren zich tegen hem voor er ook maar één zwaard is getrokken.

Dan zal mijn droom werkelijkheid worden.

Ik begin in Edo, mijn machtscentrum.

Een land zonder oorlog. Een tijdperk van ongekende vrede.

Dat hebben wij mogelijk gemaakt.

Jij, ik...

vrouwe Mariko.

Zelfs de barbaar die over zee aankwam.

Ik heb vaak overwogen zijn leven te laten beëindigen, maar hield me altijd in.

Niet omdat hij belangrijk is...

ook zonder hem zou mijn clan standhouden...

maar omdat hij me aan het lachen maakt.

En mijn vijanden moeten afgeleid worden.

Wat een hypocrisie, onze levens.

Zoveel doden en offers van ondergeschikten...

voor een overwinning in onze naam.

Weet je nog wat de Anjin zei toen we hem voor het eerst ontmoetten?

Toen ik tegen hem zei dat het zinloos was om te vechten.

'Tenzij ik win.'

Als je wint, is alles mogelijk.

Zelfs shogun worden.

Dat hebt u altijd geambieerd, nietwaar?

Diep vanbinnen bent u niet beter dan ons.

Vertel me de waarheid. Ik zal zwijgen als het graf.

Waarom zou ik een dode man de toekomst vertellen?

Breng je me naar het klooster?

Fuji-sama, je hebt me al die tijd gediend. Laat me je deze laatste dienst bewijzen.

Kijk.

Kom.

Naar zee.

Laatste wat ik vraag.

Ik heb altijd geloofd dat iemand die op zee wordt begraven...

op een of andere manier er voor eeuwig in zal voortleven.

Snap je?

Samen, altijd.

Samen voor altijd.

Laat haar voor het laatst worden vastgehouden door jouw handen.

Pak de touwen.

Pak de touwen.

Het is vloed dus we proberen het nog eens. Kijk eens aan.

Wacht op mijn teken. - Trekken.

Dit heeft geen zin. Het water staat te laag. Ze mogen uitrusten.

Rust maar even uit.

Juist. Fantastisch.

Pak de touwen.

Goed, stelletje verdomde klootzakken. Nu gaat het lukken, ik voel het.

Iedereen...

Laten we dat maar tussen ons houden.

Trekken.

Daar komt ze.

Ik zei toch dat ze mooi was, dat ze de moeite waard zou zijn.

Dat is ver genoeg.

Goed werk.

Bedankt.

Goed gewerkt.

Bedankt.

SHOGUN

Vertaling: Marco Janssen Steenberg