Original subtitles

'De Franse Rivièra is een zonnige plek voor obscure types' Somerset Maugham

Gulia, in deze envelop zit een bankrekeningnummer.

Met dat geld kun je het er even van nemen.

Heel veel liefs, Adrien en Margot.

En? -Hij neemt niet op.

Kan het zo? -Geweldig.

Ouwe viespeuk.

En kan ik ermee door?

Perfect. -Niet belachelijk?

Oké.

Niet doen.

Margot.

Margot.

Help.

Help, alstublieft.

Help.

Help.

Laat mij het woord doen. Geduld.

Door de wind...

lagen er bladeren in het zwembad en ze was gestrest vanwege het feestje.

Ze was bang dat het zou regenen of waaien vanwege de kaarsen.

Wacht, ik kom u wel helpen.

Dat is niet jouw werk. Waar is die lul?

Wie? -Claude, sufferd.

Voor u het huis van Martha Duval, de beroemde Franse actrice, ooit getrouwd...

O, nee, hè? -... de Engelse regisseur...

Hallo, stelletje boerenkinkels. -Kijk, daar is Martha Duval...

Ik ben het.

Mevrouw.

Mevrouw.

Martha wilde per se dat hij zijn boek in Thomas z'n werkkamer zou afronden.

De arme jongen. Het was een mausoleum.

Alles was nog hetzelfde, de huwelijksfoto's...

zijn zeldzame boeken op een rij...

zijn overhemden kreukvrij en zijn prijzen zij aan zij...

Dat rijmt. -Alstublieft.

Martha was de enige vrouw in Parijs, zo niet in de hele wereld...

die niet wist dat haar man homo was.

Vier jaar geleden, begin juli, begon ze zich dingen af te vragen.

Hij had gezegd dat hij een ruimte huurde om rustig te kunnen werken.

Elke ochtend vertrok hij en kwam 's avonds thuis.

Het was....

...een publiek geheim.

Hij woonde daar met Rougiers zoon.

Een mooie jongen.

Het was haar eerste zomer alleen in de villa.

We kenden hem niet. Hij was er pas.

Hij zat de hele dag in de werkkamer om te werken.

Maar niet heus.

Een ogenblik.

Bijna.

Binnen.

Ik moest dit geven.

Wat is het?

Ze maakte elke maand geld naar hem over.

Het was duidelijk: Hij was werknemer, net als de tuinman.

Bedankt.

Het was een prachtige, 19e-eeuwse hoeve, die nog van Somerset Maugham was geweest.

Thomas had het in de jaren '70 gekocht, na zijn succes met 'Bouquet Final'.

Hij was nog steeds aan het aflossen.

Een huis als dat kost klauwen met geld.

Dus verkocht ze de meubels, de schilderijen...

Nee, maar.

Bij gebrek aan filmrollen, moest ze de schijn ophouden.

Heb je Thomas gesproken? -Ja, hij komt vanavond.

Arme verzopen kat.

Martha?

Moet ik dit echt aantrekken? -Hoezo? Het is een mooi pak.

Ik heb het bij Guérin gehuurd. -Ik lijk wel een sukkel.

Dat ligt niet aan het pak. Grapje.

Doe het voor mij, het past bij het thema van de avond.

Hopelijk ben jij de enige in het wit en val je op.

Misschien wil ik dat niet. -Ik wel. Ik heb je gekocht.

Toe, lach toch, alsjeblieft.

Wie komt er? -Iedereen.

Heb je nog wat gedaan?

Ja, ja, het vordert. -Nee, niet je boek, de piano.

Dat is belachelijk.

Als alles belachelijk is, ben ik het ook en dat hoef jij mij niet te zeggen.

Vooruit.

Maria, waar zit je nu weer?

Ik wilde dat alles bij het oude bleef. Ik zei elke dag:

Morgen zal het weer zijn zoals vroeger.

Gisteren wachtte ik nog op hem. Vandaag verwacht ik niets meer.

Ze hadden elkaar ontmoet in Parijs.

Ze speelde een monoloog van Marcelle Sauvageot over verdriet.

Ze hoopte dat Thomas zou komen kijken en zou begrijpen hoe ze zich voelde.

Ze had 15 jaar niet op het podium gestaan, het was bijna ontroerend.

Kom binnen. Ga zitten. Ik zal een fles openmaken.

Ik ben zo blij jullie allemaal te zien.

Ik lijk wel een actrice.

Het werd tijd.

Leuk je te leren kennen.

Aangenaam.

Bedankt.

Vond je het mooi?

Hier. -Heel erg.

U was ongelooflijk.

Nog ongelooflijker dan in Lucrezia Borgia.

Ik dacht aan jou tijdens het spelen.

Aan mij?

Maar we kennen elkaar niet. -Misschien daarom juist.

Zie je mijn ouders, daar?

Dat zijn niet mijn echte ouders. Ik weet niet waar ik vandaan kom.

Daarom ben ik actrice.

Ze deed alles om maar wat afleiding te krijgen.

Nog geen maand later trok hij bij haar in.

Mag ik deze charmante meneer vragen wat hij doet voor werk?

Natuurlijk.

Mijn zoon was danser.

Beroepsdanser.

Dat klopt wel. Ik heb hem zien dansen tot z'n 20e.

We waren heel trots toen hij toetrad tot het gezelschap van Alain Reynaud.

Hij had een vriendin, Jasmina.

Ik had hem nog gezegd voorzichtig te zijn.

Z'n kniebanden waren afgescheurd. Hij liep twee jaar mank.

Voor zover ik weet, liet z'n vriendin hem vallen toen hij in het ziekenhuis lag.

Hij begon te drinken en rotzooi te gebruiken.

Hij zat in zaken, zei hij.

Hij gaf ons van alles.

Een kleed voor de woonkamer, parfums...

sierraden.

Ik ontmoette hem in 2012. Hij was 25, althans dat zei hij.

Typisch zo'n jongen die van mooie spullen hield, maar ervoor werken, ho maar.

Zijn zus praatte haar mond voorbij.

De oudere vrouwen.

Ik kon hem niet meer aanzien.

Dus verbraken we het contact.

Adrien is schrijver.

Is er al een boek van je gepubliceerd?

Nu, ik ben bezig een boek te schrijven over Martha.

Nu moet ik blozen.

Volgens mij is Martha de grootste actrice van deze eeuw.

En van de vorige eeuw.

Ik meen het. Met haar vertolkingen is ze er beter in geslaagd...

om onze levens menselijker te maken dan de meeste schrijvers en musici.

Ongelooflijk. Hou hem.

Neem je hem mee naar Nice? -Dat is goed mogelijk.

Hij kan zwemmen en heeft er zelfs meerdere jaren gewoond.

Een verademing na die van vorig jaar. Weliswaar minder mooi, maar slimmer.

Ja, hij is geweldig. Nu alleen nog van hem houden.

Hij bewonderde de actrice.

Toen leerde hij de vrouw kennen.

Kun je de deur dichtdoen?

We bieden twee- tot vierkamerappartementen met een terras, balkon of tuin...

vanaf 400.000 euro. Oplevering: maart 2021.

Kom nou toch. 400.000 euro.

Waarom niet 15.000 per m2?

Schuilt er een adder onder het gras? -Nee, Simon.

We kennen je. Weer een saai blok beton zoals in Menton.

De burgemeester steunt me niet om meer shit aan de kust te bouwen.

Ik bewijs je een gunst. Je krijgt een exclusieve optie op 14 appartementen.

Een gunst? Dit is gif.

Als de burgemeester dit hoort, kun je het vergeten.

Kijk naar die foto. Toen je broer en je vader...

Zwijg over mijn broer. Zijn hartaanval was geen toeval.

Simon. -Ik doe niet mee aan duistere projecten...

met allerlei constructiefouten. Oké? Ik wil niet in angst leven.

En niet in luxe.

Wat noem jij luxe? Je Corvette? Je verbouwde vrouw?

Dit krijgt nog een staartje. Zoals altijd.

Ja, ja, doe de groeten aan je afgrijselijke vrouw.

Wat zei je?

Rustig. -Laat hem los.

Potverdomme.

Vooruit.

Ongelooflijk, wat een circus.

Goedenavond. Alles goed? -Goedenavond.

Ken je m'n dochter nog? -Lucie.

Inderdaad. -Ze gaat bijna trouwen.

Hou op. Het was net gezellig. -Je bent vreselijk, papa.

Verdorie, m'n vrouw. Sorry.

Een ogenblik. -Dat meen je niet.

Ik kan niet praten. We hebben een doorloop.

Ongeveer twee uur. Ja, ik bel daarna.

Verdorie, dat kan niet waar zijn.

Maria?

Ga je al weg, Simon?

Sorry, maar ik moet iets regelen in Antibes.

Dag. -Tot ziens.

Heel goed. Ik hou van je, schat.

Tot straks. Ze beginnen.

Mag ik even uw aandacht, alstublieft?

Doe weg. -Hou op.

Onze geliefde directeur van het Nationale Theater in Nice is aanwezig vanavond.

Onlangs dineerden we samen, zoals altijd aan het begin van de zomer.

Je vertelde over de komedie van Alphonse Grimaud die zich afspeelt in de jaren '20.

Uit kiesheid of uit domheid...

vroeg je me niet voor de rol van Adelaïde.

Op weg naar huis wist ik het stuk te bemachtigen. Het is prachtig.

Dus ik ga jullie lastigvallen met een soort openbare auditie.

Ik ga Adelaïde's lied zingen dat aan het begin van de derde akte is.

En daarbij zal ik worden begeleid...

door Adrien...

mijn geweldige compagnon.

Kom, lieverd.

Dat is te hoog. -Ik kan het alleen op deze toonhoogte.

Speel het lager. -Ik weet niet hoe.

Ik, die nergens thuishoor, In geen enkel land

Geen enkel

Niet in Frankrijk, Noch in Navarra

Nergens

Op de piano van m'n bed

Speel ik melodieën heel zacht Tot diep in de nacht

Ik heb alle vissen mogen proeven En alle boeven

Ik heb naakt gedanst op tafels

Maar omdat ik louter passie ben

Kan ik alleen van de duivel houden

Ik heb zoveel mannen ontmoet Velen te braaf en goed

Die rood aanliepen van vuur In nog geen uur

Maar omdat ik louter passie ben

Kan ik zonder te pochen zeggen

Dat ik het klappen van de zweep ken

Wat is hij leuk

Waar komt u vandaan? -Spreek je Engels?

Ja.

Dit uitzicht is prachtig.

Inderdaad.

Jij ook.

Ik ga je kussen.

Sorry? -Echt waar.

Ik kom nu naar je toe.

En ik ga je kussen.

Waarom? -Omdat je er zo zielig uitziet.

Vind je dat fijn? -Ja.

Mag ik je nog eens kussen? -Graag.

Kom mee.

Stap in.

Waarom spreek je Engels? -Daarom. Zoek er niets achter.

Ik zal zeggen wat we gaan doen.

Je gaat rijden en je remt niet af voor je bent klaargekomen.

Ik heb geen rijbewijs. -Geeft niet.

Rijden. -Ja.

Welke kant op? -Eerst rechtdoor.

Ik moet remmen. -Dan krab ik je. Tot je bloedt.

Allemachtig.

Wacht.

Wacht even. We zitten hier toch goed?

Ik wil roken.

Er stroomt water in.

Oké, je bent gek. Van wie is deze auto?

Van een eikel. Eigenlijk van z'n vrouw.

De deuren zijn vergrendeld. Het water stijgt.

Vind je Titanic niet leuk? -Wat?

Goed, ik moet gaan.

Waarheen?

Wacht.

Wacht.

Wacht.

Wacht. Verdomme.

Nog een fijne avond. -Bedankt. Dag.

Wacht.

Wacht op mij.

Waar ga je heen? -Wat maakt het uit?

Het was een oldtimer die ik m'n vrouw had gegeven.

Kunt u ons meer vertellen over Margot Hansen?

Ik kende haar amper. -Waar had u haar ontmoet?

Bij vrienden. Ze flirtte met Maurice Hamart, een projectontwikkelaar en mecenas.

Hij hielp me soms met de financiering. Gesubsidieerde theaters krijgen minder...

Alstublieft, Mr Bardin.

Ik vond haar beeldschoon.

In mijn vak zie je veel leuke meisjes, maar zij...

Ik vroeg of ze had geacteerd, maar ze leek niet geïnteresseerd.

En na het feest heeft u haar niet meer gezien?

Nee.

Nooit? -Nooit.

Nooit.

Goedenacht, Maria. -Goedenacht, meneer.

Sorry voor de piano. Ik had plankenkoorts. Ik was niet goed.

Ik begrijp het. -Had je een leuke avond?

En jij?

Mooi meisje.

Wat? -Toch gek, Bardins auto in de vijver.

Ja, heel vreemd.

Slapen we samen? -Vanavond niet, als je het niet erg vindt.

Te veel gedronken en ik ben moe.

Ik heb nog nooit een violist zonder viool ontmoet.

Ik reken morgenavond op je.

Ja.

Goedenacht.

Alles goed?

En, was het een leuk autoritje?

Als je erover nadenkt, is het een deprimerende streek.

De superrijken vervelen zich dood.

De rijken doen alsof ze rijk zijn.

En de rest...

wordt verteerd door jaloezie.

Geen fooi van die klootzak van een Marsac? -Nee.

Hij verdient tonnen. Spuug de volgende keer op z'n friet.

Ik ben toch weer naar het hotel gegaan.

Alweer? Maar waarom doe je dat?

Nog steeds dezelfde clientèle. Ik zag Sophie Courcel.

Zoals altijd op dezelfde plek en even dronken als anders.

Carole en Simon Laurenti...

de broer van die lul die het contract heeft vervalst.

Hij durfde me niet eens aan te kijken. Stelletje lapzwansen.

Tijdens de oorlog, die gasten...

Madam Giulia? -Juffrouw.

Dag, Lionel.

Kijk niet zo.

Ik wil alleen een antipasto.

Giulia... -Wat?

Mag ik niet meer eten in mijn eigen restaurant?

Waarom kwel je jezelf zo?

Wie heeft jou aangesteld? -U, mevrouw.

Wat is er? Ga je me slaan?

O nee, vergeten. Nooit waar de klanten bij zijn, altijd achter de schermen.

Goed. -Maak je niet druk. Ik ga al.

Dank je.

Ik maak hem af. -Laat het los en ga verder met je leven.

Moet jij zeggen. Leuke avond gehad?

Luca.

Hetzelfde. -Oké.

Verwent ze je ten minste? -Nee, we gaan zelden uit.

Omdat ze dan merkt dat niemand haar herkent.

Ik zou je wel verwennen.

Met weekendtripjes.

Rome, Florence, Positano.

Dag, Luca. Tot maandag. -Dag.

Dag. -Ik vraag je maar niet mee naar huis, hè?

Wil je dat? -Nee.

Maar ik zou willen dat jij het wilde.

En dat...

kan ik niet meer betalen.

Goedenacht.

Dumatels zoon zwierf steeds rond. -Onzin.

Mijn gasten doen zoiets niet.

O, daar ben je. Je was toch moe?

Wat is er? -Er zijn juwelen gestolen.

En niemand heeft iets gezien. -U kunt onze kamers doorzoeken.

Wij drieën zijn niet weggeweest vanavond.

Wacht, denk je echt dat...

Nee, daar ben je te stom voor. Goedenacht.

En jij, meekomen. Ik kan nu niet slapen.

Mag ik er nog een? -Het is pas 11 uur.

Zou kunnen. Ik heb geen horloge.

Hoe gaat het, Brigitte?

Hoe gaat het met jou, schat? -Goed.

Wat een mooie pioenrozen. -Niet zo mooi als jij.

Mag ik er één? -Die krijg je van mij.

Hoe reageerde hij?

Wie?

Toen hij zijn vrouws auto in de vijver zag.

Bedankt, Brigitte.

Nou, woest. Hij was woest. -Moest hij huilen?

Zulke types janken als je aan hun spullen zit en dat doe ik.

Heb jij spullen? -Hoe bedoel je?

Heb je een huis? -Nee.

Een appartement? -Nee.

Een familiehuis? -Niet echt.

Een boot? -Ook niet.

Aandelen? -Nee.

Een bankrekening. -Niets van dat alles.

Ik kan je wel een drankje aanbieden. -Een drankje?

Een fles? -En na de fles?

Lunch?

Ken je de pizza van Safari? De beste van Nice.

Pizza?

Ja.

Gelukkig is het weekend. -Wat doe je in weekends?

Wat we nu doen.

Onzin. Nutteloze dingen voor niets.

Wil je meedoen?

Woon je hier? -Mocht ik willen.

Hoezo? -Weet ik niet. Het is chic.

De hotels, huizen, de auto's, de boten... Dat vind ik chic.

Maak een foto van me. -Hier?

Wat?

Een boek? -Ja, een boek.

Levert dat wat op? -Geen idee, het is mijn eerste.

Waarom doe je het dan?

Omdat zij het leuk vindt. Ze vindt het...

chic. -Die zangeres?

Ze is actrice. Een diva. -Dat heb ik gehoord.

Mooi huis heeft ze.

Weet je wat ik zou willen? -Nee.

Met jou samenwonen in dat huis.

Jij niet?

Maar ieder z'n eigen verdieping. En van alles twee.

Twee zwembaden, twee keukens, twee woonkamers...

Waarom? -Dan kun je elkaar mijden.

Natuurlijk.

Ontbijten jullie aan het zwembad? -Als het windstil is.

Wat doet ze op haar toast? Marmelade? Laat me fantaseren.

Ze is meer van de pancakes. Met ahornsiroop uit Londen.

Bedankt.

Potverdomme.

Sorry, mevrouw. -Let op. Heb je soms twee linkerhanden?

Ga je weg? -Als je zo tegen haar doet wel.

Hoepel dan op.

Waardeloze Robin Hood.

Wil je zeggen dat je grootmoedig bent? -Nee, hoor.

Ik heb trek gekregen van je verhaal.

Wil je gratis eten in een geweldig restaurant?

Wat mooi. -Het is gerenoveerd. Het was een ruïne.

Hoelang zijn ze bezig geweest? -Elf jaar.

En nu is ze hier niet meer welkom. -Wat een eikel.

Als je het over de duivel hebt...

Die vent met die enorme gok.

Heeft het gesmaakt? -Het was heerlijk. Bedankt.

Klaar?

Wanneer je wilt.

En daar kom je nu mee? -Rustig.

Je smeert 'm met die slet en dumpt mij met de kinderen?

Hoe moet ik me alleen redden? -Hou op, schat.

Dacht het niet.

Jij zegt mij niet wat ik moet doen. -Maak nu geen scène.

O, bang voor een scène? Schaam je je voor mij?

Ik, gênant?

Alstublieft. -Wat, alstublieft?

Stelletje hypocrieten. Jullie wisten het allemaal.

Je laat me achter met drie kinderen en hangtieten.

Rustig, nou.

Grijp toch in.

Sorry. Neem ons niet kwalijk. -Mevrouw, zo is het genoeg.

Blijf van me af.

Maf wijf.

Sorry. Neem ons niet kwalijk.

Die daar wil ik.

Met twee zeilen. -Ik heb last van zeeziekte.

Pech voor jou.

Wat gaan we nu doen? -Ik heb nog honger.

Oké.

Niet doen.

Als je elkaar leuk vindt, eet je alleen en kijk je elkaar aan.

Niks mis mee. -Hou op.

Wat?

Door jou ben ik stom bezig. -Wat heb ik gedaan?

Ik verspil mijn kapitaal. Jij hebt het makkelijk.

Nee, hoor. Ze wil me vetmesten, omdat ze me te mager vindt.

Ze heeft veel schilderijen, hè? -Ja.

Kun je er een stelen? -Waarom?

Dan kunnen we ergens anders neuken.

Ik vind je leuk. -Weet je dat zeker?

Ben je wel echt? Alles is hier nep.

Je bent de eerste man in drie jaar die ik graag kus.

Jij bent de eerste vrouw die ik graag kus.

Echt. -Ik heb niet altijd gedaan wat ik nu doe.

Wat doe je nu?

Niets.

En daarvoor?

Ja?

Ja, sorry. Ik was op zee. Met vrienden die een boot hebben.

Zeg het snel. Mijn bereik is slecht.

Niet zo ongeduldig Dat is een nare eigenschap.

Nee, ik heb liever de Negresco.

Tot zo.

Wat gaan we doen?

Wisselen we nummers uit om stiekem pizza te eten?

Dat zou ik leuk vinden. Jij niet?

Wat kost het je? -Tijd.

Geld.

Dag.

06 42...

Noteer het. Snel.

Wacht. -...42 58...

11 22.

42 58 11 22.

Ik bel je.

Ik bel je nu.

Kortom, het is lang, saai, opbeurend...

vermoeiend en een Gouden Palm waard.

Daar is Pomponette. Terug voor de oude pompoenensoep.

Hoer, slet, zwijn.

Goedenavond. -Goedenavond.

Hoe gaat het met mijn dichter?

Goed. -Honger?

Ik was zo aardig een schoon bakje neer te zetten.

Ik heb al gegeten. -Dan eet je twee keer.

Martha. -Dit is geen hotel.

Straks krijg ik een pens. -Dan geef je over.

Ik leer het je. Ik stop al 25 jaar m'n vinger in m'n keel.

Hoe hou ik anders m'n wespentaille?

Wespen steken, weet je?

Eet.

Bedankt.

Netjes eten, lieverd.

Hoe moet dat? Dat heb ik nooit geleerd.

Ik kijk naar jullie en doe m'n best om ook zo te eten...

maar het duurt jaren om op jullie te lijken. Jullie zijn allemaal...

zo chic.

Hij heeft wel mooie ogen.

Hij maakte een interessante groei door.

De nitwit met een laag zelfbeeld...

ontpopte zich door een mysterieuze kracht tot een kleine prins.

Zie je dat huis daar?

Dat roze? -Ja. Ik wil het kopen van m'n stiefvader.

Je moet erheen. 's Avonds is het er fantastisch.

Graag.

Tering, ik kom klaar.

Jij wilt ook spelen, hè? -Niet doen.

Het is koud. -Dan worden je tepels stijf.

Haar tieten zijn nep. -Niet waar.

En de jouwe, leuke Margot? Laat je tieten zien.

Rot op. -Toe.

Het is een geintje. Margot.

Je gaat het water in. -Nee, niet doen.

Potverdomme.

Ze is nat. -Stomme klootzak.

Kom op. Klim op de boot. We zitten gewoon te dollen.

Valt het tegen?

Ik had geen verwachtingen.

Grappige poppen. -Ik hou van poppen.

Dus dit is mijn huis.

Niet zo chic, hè? -Als er maar een bed is.

Het is bijna mooi.

Dans.

Dans.

Ik dans niet meer. -Je liegt dus.

Je bent nooit danser geweest.

Wat jij wilt.

Je ontkent dat je maar een hoer bent?

En jij dan?

Kom.

Het is hoog. -Het is niet gevaarlijk. Ik kom hier vaak.

Dus je kent het goed. -Niet nadenken. Eén...

twee...

drie.

We moeten elkaar niet meer zien.

Wat?

Dit is belachelijk.

We zien en bellen elkaar elke dag. Net een stel.

Ja, en? -Je hebt geen werk, geen geld.

Je bent vaak stoned. Ik heb dit allemaal al meegemaakt.

Het lijkt leuk, maar je kunt er niet van leven en het maakt niet gelukkig.

Ik ben gelukkig. -Een kinderhand is gauw gevuld.

Ik hou van je.

Wat?

Ik hou van je. -Hou op.

Je bent geil. Je vindt me mooi, maar over vijf jaar smeer je 'm.

Niet waar. -Zo zijn jullie.

M'n pa, m'n ex, m'n stiefpa. Wij worden oud, dik en jullie slaan ons en peren 'm.

Zo gaat dat.

Ik heb niks tegen oude vrouwen. -Omdat ze je betalen.

Hou op.

Je doet er niks aan. Het is genetisch. Jullie worden allemaal rotzakken.

Ik ben je gevolgd en heb de hele avond naar je gekeken.

Bijtend op je lip, kettingrokend, turend op je mobiel of ik had geappt.

Toen je m'n berichtje kreeg, lachte je. Ja, toch?

Ik ga werk zoeken.

Ik stop met blowen en ga wat doen.

Ik ben niet alleen.

Wie is het?

Mama. -Bedankt, Sandrine.

Graag gedaan. -Dag, Sandrine.

Nog een fijne avond. -Jij ook.

Ze was een paar dagen bij m'n moeder.

Ik heb je gemist, lieverd.

Mooi meisje. Ze lijkt op je.

Als je hoort hoe ik haar heb gekregen, druip je af.

Waarom? -Ik woonde in Londen.

Ik werkte in een club om zanglessen te betalen.

Overdag deed ik auditie voor modellenwerk.

M'n vriend had geen cent. Een zogenaamde rockzanger die ik geweldig vond.

Ik betaalde alles tot ik zijn gitaar opat.

Wat zeg je? -Zie je het merk?

Elke avond kwam er een zuiplap. Een oud-tenniskampioen.

Hij was de koning van de club.

Hij zoop zich klem en vertrok met een ander grietje.

Meisjes van 20.

Het was zo walgelijk.

Vooral dat van dat zwijn.

Het was dat of teruggaan naar m'n moeders hondenleven.

Vaderschapstest, advocaten en alles. Alimentatie.

Dus je hebt geld. -Nee, je ziet toch hoe ik leef?

Ik begrijp het niet.

Ik had de verkeerde gekozen.

Meen je dat?

Ik weet niets van tennis. Sport interesseert me niet.

Oké.

Dat verklaart de poppen.

Je moet niet alles geloven. Ik ken haar van school en dat van Londen is gelogen.

Margot is een fantast, maar voor de rest is ze leuk.

Wie is de vader van haar kind?

Ik denk Quentin, een rukker uit Grenoble.

Maar een ding is zeker, ik ga zorgen dat ze een fijn leven heeft.

Dat is het plan.

Zij en ik in een huis, zonder een vent die ons het leven zuur maakt.

Maar het is wel waar...

dat haar stiefvader losse handjes had.

Ze verborg het, maar je zag het. Quentin sloeg haar ook.

Ze is te mooi. Dat maakt ze gek.

Goed, ik ga slapen.

Mag ik blijven? -Waarom?

Ik heb geen hart.

Ga naar je moeder.

Hallo. Kom even.

Ja.

Inderdaad, mijn beste. -Wie ben ik?

Léopold, er zijn maar twee personages.

Inderdaad, ik heb je verraden.

Verraden? Je hebt me vernederd. -Zodat je terugkomt.

Je geeft zelf toe... -Je geeft zelf toe...

dat trouwen niet kan. Ik zou alleen maar schulden krijgen en jij een schuldgevoel.

Ik wil graag het leven met je delen, maar niet je schuldeisers.

Aan de andere kant, denk eens na.

Parijs is een mand vol fruit dat gegeten wil worden.

Laten we samen het sappigste fruit uitzoeken.

Ik zal je bedriegen, maar we zullen rijk zijn.

En als ik je nu help?

Wie is dat?

Ik kan je helpen.

Ik ken veel mensen hier. Weet je nog m'n vriendin met die bistro?

Ze weet alles van iedereen. Je moet alleen de juiste kiezen.

Hoe bedoel je?

De mannen die jij ziet, vermaken zich met jou, maar keren terug naar moeders.

Dan moet moeders dood.

Twee aanpassingen en ze blijven.

Ga jij me leren verleiden?

Omdat je jezelf zo verleidelijk vindt?

Ik heb gekeken hoe je bent met die mannen.

Je lacht niet echt. Het lijkt eerder dat je ze uitlacht.

Dat doe ik ook. -Dat moet je juist niet doen.

Ik heb al gezegd dat ik geen actrice ben.

Dan moet je aan de slag.

Ben je uit op een huwelijk? -Nee.

Een scheiding.

Ik weet niet. De burgemeester. -De burgemeester?

Die heeft niets.

Nee, politici hebben het zwaar te verduren en verdienen geen cent.

Bovendien is hij trouw. -Gozlan dan?

Die gaat ook niet scheiden. Z'n vrouw is lelijk en stom, maar hij verlaat haar niet.

Waarom niet? -Hij houdt van haar.

Dat komt voor, hè? -En die man van de stranden?

Heb je zijn kop gezien? Dat is zielig voor haar.

Je moet het natuurlijk zelf weten. -Het kan me niet schelen.

Maar hij gaat binnenkort trouwen. Iemand was je voor.

En jij?

Wat is er met mij?

Kun jij haar niet plukken?

Misschien niet het huis, maar ze heeft toch geld?

Op die leeftijd hebben ze alles gehad. -Zij geeft niets.

Ze is niet verliefd.

Daar kun je toch aan werken?

Kus me.

Je bent lief.

Huil je?

Een beetje.

Worden we gelukkig?

Dat beloof ik.

Over een uur ben ik er en regelen we het. -Pardon.

Bent u van de flat? -Ik bel je terug.

Sorry? -Voor het appartement.

O, ja, het appartement. Dat ben ik.

Margot Hansen. -Aangenaam.

Loopt u maar mee.

Hij wilde altijd een rat en ik vind dat schattig.

Hij is de enige rat die ik verdraag.

Hij is lief. -Het is een Chinese rat.

Ik geloof niet dat ik dat kan. -Natuurlijk wel.

Ik dacht dat je Engels was. Je naam klinkt Engels.

Die is Deens. -Wat maakt het uit.

Frans spreken met een Engels accent is lastig.

Toe, laat zien.

Wat moet ik laten zien?

Geweldig.

Het maakt je kwetsbaar.

Een meisje met een accent wil je beschermen.

Ook een Russin? -Behalve Russinnen.

Sorry voor m'n Engels.

Ik was een slechte leerling.

Ja, ik begrijp het.

Als je wilt...

Ik spreek een beetje Frans.

Dat zou fijn zijn.

Hallo.

Echt waar?

Wauw, geweldig. -Mooi, hè?

Het is een van onze toplocaties. En vanaf het terras...

heb je rondom uitzicht. -Wauw.

Is het appartement voor u? -Nee, ik zoek iets voor mijn ouders.

Voor uw ouders.

Ik bezoek Cannes.

Banlieu.

Beaulieu. -Ja, natuurlijk.

Bijna.

Ja, en Nice ook.

De Franse Rivièra. -Ja, voor mij is dat de mooiste plek...

van Frankrijk. -...op aarde.

Ik zou hier ook graag willen wonen. -Welkom.

Kijk, dit is de ruime leefruimte.

De eethoek, de woonkamer, de keuken...

en boven zijn de slaapkamers en u zult zien...

Geeft u toe dat u Simon Laurenti aan hen suggereerde?

Misschien. -Waarom suggereerde u mijn cliënt?

Er zijn mannen die veel rijker en beschikbaarder zijn.

En minder getrouwd.

Destijds was hij nog niet rijk, maar het zat in de pijplijn.

Zijn vader was overleden. Zijn broer ook.

Opeens was hij de enige eigenaar van het bedrijf en werd hij kwetsbaar.

Ik vind het prachtig.

Ik ook.

Eerlijk gezegd had ik het bijna zelf genomen.

Maar m'n vrouw vond het niets. Het was te opzichtig.

Opzichtig? -Te duur.

Een plek om wijn te drinken. -Helemaal mee eens.

Heeft u een fles wijn? -Nee, niet hier.

Als het een criterium is, verkoop ik ze het appartement met een volle wijnkelder.

Saint-Estéphe. -Saint-Estéphe. Welk jaar?

Maakt niet uit. En noteer ook Pauillac en Château Lynch-Bages.

Hoe zeg je? -Lynch-Bages. Martha's lievelingswijn.

Ja, Lynch-Bages is een uitstekende wijn. -Die vind ik het lekkerst. Mijn favoriet.

Zijn er goede wijnen in Engeland? -Die zijn er wel, maar niet dezelfde.

Weet u waar ze goede wijn schenken?

Ja, natuurlijk.

Kunt u me een lijstje sturen? -Uiteraard.

Bent u met de auto? -Nee, ik bel een taxi.

U spreekt heel goed Frans. -Het was beter.

Ik heb literatuur gestudeerd. -Franse literatuur?

Ja.

Welke periode?

Nee, de Romantiek is te cliché. 20e-eeuwse poëzie klinkt interessanter.

Dan kun je verzen declameren. -O ja?

Ik zal je een bloemlezing geven. -Een wat?

Grapje.

Kent u Paul Éluard?

Nee. Het schijnt heel mooi te zijn.

Inderdaad.

'Op het strand heeft de zee haar oren achtergelaten

En het geribbelde zand, de plaats van een mooi misdrijf

De messen zijn de tekens

En kogels de tranen'

Prachtig, maar ik begreep er niets van.

Mooi, maar onbegrijpelijk.

Maar het is prachtig.

Pardon.

De brochure. Houdt u me op de hoogte? -Ja.

En ik stuur u de lijst met restaurants. -Bedankt.

Tot ziens. -Tot ziens.

Nou, nou...

Ja, lieverd? -Alles goed?

Zullen we vanavond uit eten? -Met z'n tweeën?

Ja, jij en ik.

Waar? We hebben niets gereserveerd. -Ik weet niet, we zien wel.

Ik wil wijn drinken aan zee. Dat doen we veel te weinig.

Goed.

Een kus, lieverd. -Een kus.

Sorry, dat was Simon. -Hoe gaat het met hem na al die ellende?

Runt hij het bedrijf nu alleen?

Ja, het is veel stress. Hij gaat over enorme deals.

Hij maakt lange dagen.

Hoelang zijn jullie getrouwd? -Mijn hemel.

Jij was er nog niet eens. -Niet zo overdrijven.

Houden jullie van elkaar?

Of we van elkaar houden?

Ja, het is maar een vraag. Of is dat ongepast?

Natuurlijk.

Zoals mensen die allang van elkaar houden.

Dansen jullie nog?

Samen bedoel ik.

Ik vind het niet erg. Ze is best aardig.

Best aardig? -Ja.

Alles op de juiste plek. Gewoon mijn stijl.

Bedankt voor het kleed. -Maria helpt je met tillen.

Ben je gek? -Het is loeizwaar.

Een goeie work-out. Dan kan ik langer dansen.

Tot ziens.

Dank je wel.

Tot ziens. -Dag.

Wat doe jij? -Wat u wilt.

Adrien. -Carole.

Wat voor spel speel je? -Dit is geen spel.

En anders is het leuk. -Ik ben hier te oud voor.

Je hebt de ideale leeftijd. Ik vind je prachtig.

Stap uit. Je kraamt onzin uit en bovendien is Martha vlakbij.

Tot ziens.

Zag je niet hoe ik naar je staarde toen ik haar op de piano begeleidde?

Nee.

Goed. -Je droeg een prachtige jurk.

Ik droeg geen jurk, maar een blouse. Fout. Vooruit, stap nu uit.

We zijn elkaar beu. Ik ben maar een van de dienstmeiden.

Het gaat me niets aan, maar waarom blijf je?

Ik wacht tot na de zomer. Misschien maak ik er een eind aan.

Wat? -Kun je me in Nice afzetten?

Ja, als je dat graag wilt. -Bedankt.

Kijk niet zo. -Ik kijk niet naar je.

Jawel. -Nee, ik kijk naar de zee achter je.

Die is mooi, mooier dan anders.

Hou op. -Goed.

Je hebt gelijk.

Wat doe je nou?

Ik ken je niet eens.

Des te beter.

De zee is schoon dit jaar. -Echt waar?

Dat zei Eric. Elke middag eet hij een broodje en gaat zwemmen.

Hij heeft gelijk.

Ik begreep niet waarom z'n haar 's middags nat was.

Sorry. -Reageer maar.

Ik wil je graag weer zien. A

Sorry.

Ik weet niet wat me bezielde.

Ik begreep er niks van. Niets voor mij.

Mevrouw...

geloof me, we zijn hier niet om een moreel oordeel over u te vellen.

We willen alleen de feiten weten.

Heeft u Mr Saillard teruggezien?

Een keer.

De eerste en laatste keer.

Hij bleef drie dagen aandringen...

en ik zei ja om een punt te zetten achter die onzin.

Kleed je aan. -Ik heb het warm.

Ik vind dit soort dingen vreselijk.

We gaan niets doen. Hou op met je sms-jes. Dat is gênant.

Ik wil je gewoon zien.

Ik wilde het niet eens.

Waarom voel ik me schuldig?

Ik ben vast ouderwets.

Hallo.

Leuke dag gehad?

Ik moet je iets vertellen.

Wat?

Goed. Morgen eten we nog steeds met Franck en Lucie?

Heb je niets te zeggen?

Ik vraag toch of we morgen gaan eten met Franck en Lucie?

Ja, dat hebben we afgesproken.

Ik heb echt geen zin. Ik zie m'n dochter graag, maar ik zal uitgeput zijn.

Ik heb een overvolle dag.

Ik snap het.

Ik ook.

Allemachtig.

Glau geeft niet op

We moeten een Peter Glau doen.

Een wat?

Glau in voorarrest

Hij heeft een cheque uitgeschreven. Ze hoeft nooit meer te werken.

Heeft ze dat zelf gedaan? -Nee, ze vroeg het haar broer.

Wel heftig. -Voor wie?

Voor die arme man. -O, de schat.

Arme man. Alles zat hem mee. Geen oorlog of ziekte gehad.

Medelijden is niet nodig.

Het is laat. Je moet gaan.

Vooruit. -Maar waarom?

Straks dumpt ze je als je steeds vreemdgaat.

Ik lig zo lekker.

Ooit op zoek geweest naar je biologische ouders?

Mijn map ligt in een la.

M'n moeders naam staat erin, geloof ik.

Ik heb 'm nooit ingekeken.

Ik heb altijd gefantaseerd dat ze voornaam was.

Een aristocrate. Zweeds of Italiaans.

Ik was zo bang dat ze gewoontjes was. Het is nu sowieso veel te laat.

Ze ligt vast ergens te rotten in een gore buitenwijk.

Mooi, je haar zo naar achteren.

Het is leuk. -O ja?

Thomas zei dat een hoog voorhoofd me mannelijk maakte.

Thomas is een oude man. Je zou die map eens moeten openen.

Dat zou je goed doen.

Qua fysiek is dit een rampgebied.

Elk jaar wordt het erger.

Je bent mooi. -Ik ben oud.

Nee, je bent al heel lang mooi.

Dat is hem.

Je bent zo verliefd.

Ik kan het door je zonnebril heen zien.

Klopt.

Vermoeiend, hè? -Ja.

Ik weet er alles van. De laatste keer was met jou. Ik heb een jaar gehuild.

Ik zie haar elke dag. 's Nachts denk ik aan haar.

Neem een kalmeringsmiddel.

En? -Vanavond.

Waar? -Ik ken het niet, L'Abri Côtier.

Perfect. Slecht eten, maar duur.

Goedenavond. Hoe gaat het? -Heel goed.

Is dit je favoriete restaurant? -Nee.

Dit is de eerste keer. Ik droom er allang van.

Mag ik je tips geven?

Ik heb meer vlieguren gemaakt en ik ken hem goed.

Laat hem bestellen.

Ik heb honger. -Zeg dat alles lekker is.

Ik kan niet kiezen. -Dat je nieuwe dingen wilt proeven.

Ik raad je de gegrilde zeewolf aan.

Wolf? Moet ik wolf nemen?

Wees heel enthousiast.

Wat jij wilt. -Goed, dan neem ik de wolf.

Mannen denken dat ze smaak geven aan wat we eten en drinken.

Drink niet te veel. Hij is alcoholist geweest en afkicken was een drama.

Voel je vrij om over je ouders of je exen te praten, als je alles op tafel gooit...

heb je niets te verbergen. -Mijn exen?

Ja, jouw ex.

M'n ex vond vis vreselijk.

Mannen van zijn leeftijd zijn ouderwets.

Ook al zeggen ze iets anders, je bent al snel een hoer.

Waren jullie lang samen? -Vijf jaar.

We waren bijna getrouwd.

Maar ik denk dat ik te jong was. Hij ook trouwens.

Jullie zien elkaar nog. -Maar nu zijn we vrienden.

Hij is als een broer. -Ik begrijp het.

Drink weinig, maar blijf tot sluitingstijd.

Nog een glas.

En dan..

kijk je om je heen en zeg je kinderlijk verbaasd:

Oh my god, we zijn de laatsten. -We praten en praten.

Ik vraag om de rekening. -Nee, ik betaal.

Nee. -Ja.

Jij betaalt onder het mom...

De volgende keer betaal jij.

Zo moeten we nog eens afspreken.

Wees heel eerlijk bij het afscheid.

Eerlijk? -Nee.

Natuurlijk niet.

Maar beken...

Ik wil je wel meevragen voor een laatste drankje, maar ik wil eerlijk zijn.

Ik ben net gescheiden en ik heb nog wat tijd nodig.

Ik begrijp het. Ik ben getrouwd, weet je?

Dat kan me niet schelen.

Hou zijn blik vast.

Hoe langer, hoe beter.

Ik ken weinig mannen die niet denken dat ze onweerstaanbaar kunnen zijn.

Toen u mijn cliënt noemde, vertelde u toen ook van uw conflict met de Laurenti's?

En dat mijn cliënt er niets mee te maken had?

Niets? Hij wist het en hield z'n mond.

Ik heb hem gesmeekt me te verdedigen. -Het was zijn broer.

Ja, en het was mijn hotel.

Mannen zijn solidair als het gaat om sjoemelen en vrouwen slaan.

Zij hadden ons het hotel verkocht en waren dikke mik met m'n ex.

Tijdens het geschil over het hotel vroeg ik ze te getuigen.

Ze lieten me vallen als een baksteen.

Klootzakken.

Ik twijfel er niet aan dat u zich benadeeld voelt...

maar mag u iemands leven verwoesten omdat hij hetzelfde heet als zijn broer?

Ik heb niemands leven verwoest. Ik heb alleen een naam genoemd.

De geschiedenis leert ons dat een naam noemen vreselijke gevolgen kan hebben.

Ik heb geen vragen meer. -Ik wel.

Wanneer moet hij hier terechtstaan? -Mevrouw.

Sorry, juffrouw. -Mevrouw.

Wilt u kalmeren? -We jammeren over de lafaards...

de notabelen, de rijken... -Mevrouw.

en over de mannen. -Mevrouw, stil.

Ja, ik weet dat ik moet zwijgen.

Margot?

Margot, wacht.

Hou je me in de gaten? -Ik weet niet. Vind je hem leuk?

Hou op. Tweeënhalf uur gelul over vastgoed, z'n dochter...

en een project met de Conseil Régional. Alsof ik naar m'n opa zit te lachen.

Hebben jullie gekust?

Zwijg toch.

Wees jaloers, maar niet op iedereen.

Heb je hem gezien?

Schrok je? Sorry.

Geeft niet.

We zijn te jong om in aparte slaapkamers te slapen.

Ik wil samenwonen als een echt stel. Jij niet?

Jawel.

Maria heeft je kleren al verhangen. -O ja?

Geweldig.

Er zijn problemen met de set. We kunnen vijf dagen niet repeteren.

Nee.

Ik wil ertussenuit met je.

Kom. Kom snel.

Ga achter me staan.

Zo mooi.

Kijk. -Ik moet overgeven.

Nu al?

'Je zou geen vrouw zijn,

als je de kunst niet beheerste om telkens weer

als herboren te zijn... -Een ogenblik.

...vanuit het niets'

Ik ben kapot. -Nee, toch?

Nu al.

Twee antwoorden terug.

'U was, als ik het mij goed herinner, gewillig...

Heerlijk.

Hopelijk houdt het publiek zich meer in.

Wacht je op een berichtje van die slet?

Wat? -Die ene die je kuste op het feest.

Ik weet niet wie je bedoelt.

Het is zalig op zee, maar ik toch denken aan Natalie Wood.

Die verdronken is? -Ze zou te veel gedronken hebben.

Maar waarschijnlijk zat haar man erachter.

Waarom? Ze was mooi. -Voor haar geld. Waarom anders?

O, mijn God.

Dat had ik je ouders beloofd. Lynch-Bages.

Hij heeft alles geërfd.

Schat, schenk eens bij.

Laat hem.

Wat? Wil je me vermoorden?

Ga je gang.

'Je denkt dat je twijfel bent, maar je bent alleen de reden'

Toe dan.

'Je bent de grote zon die me naar het hoofd stijgt'

Paul Éluard.

Die heb ik wel begrepen.

Hopelijk willen je ouders het niet.

Hoezo? -Ik ga het hier steeds mooier vinden.

Echt?

Ik ben weg bij haar.

Bij wie?

Die hoer.

Lekkere likeur.

Tot straks.

Margot?

Weet je waar ze is? -Ze heeft 'm goed te pakken.

Hoe bedoel je? -Ze zijn het weekend weg.

Waarheen? -Wacht, een ogenblik.

De telefoon blijft maar overgaan. Hallo?

Ja. Heel goed. En hoe laat?

Oké, wees op tijd anders is uw tafel weg.

Italië. -Waar in Italië?

Wat maakt dat uit?

Ze reageert niet op mijn berichten. -Natuurlijk niet.

Bedankt.

Hoe was je zeiltochtje?

De zaal zit vol, bomvol. -Vreselijk.

Kun je me een sigaret geven, schat? -Ik?

Ik weet wel dat je rookt, hoor.

O, Thomas. Maestro.

Laat me alleen met Thomas. -Natuurlijk.

Hier.

Alstublieft.

Vergeet niet adem te halen.

Samen.

Inderdaad, ik heb je bedrogen.

Bedrogen? Dat is zacht uitgedrukt.

Je hebt me beledigd. -Zodat je terugkwam.

Trouwen is onmogelijk. Ik zou alleen maar schulden krijgen en jij een schuldgevoel.

Ik wil graag je leven delen, maar niet je schuldeisers.

Aan de andere kant, denk eens na.

Parijs is een mand vol fruit dat gegeten wil worden.

Laten we samen het sappigste fruit kiezen.

Ik zal je bedriegen, maar we zullen rijk zijn.

Mevrouw. -Wat is er?

Ik wilde niet gestoord worden. -Het is meneer Charles.

De eerste vrucht.

Deze salon waar ik de scepter zwaaide...

staat nu vol met vallen die ik zelf geplaatst zou hebben.

Maar ik ben de enige die erin trapt.

Ik vier de overweldigende terugkomst, en ik let op mijn woorden...

overweldigend, van een geweldige actrice.

Genoeg.

Ik heb genoeg applaus ontvangen.

Voor vanavond.

Ben je helemaal gek dat je hier komt? -Ja. Het water is heerlijk.

Kom je?

Net zo lekker als in Italië?

En die sukkel valt stil. Hij is zijn tekst kwijt...

en kijkt me aan als een poedel die zich schaamt omdat hij niet kan schijten.

Excuseer me.

Ik ga schrijven. Ik ben bezig met een hoofdstuk.

Tot straks.

Hij had haar. Dat rotzakje had haar in zijn greep.

Ik weet niet hoe, maar hij had haar ingepalmd.

Ze was de klos.

Het huis rook naar seks.

Maar niet in de juiste kamer.

We gaan een baby maken. -Nu?

Ja.

Ja, mijn liefste.

Kiest hij dan ook de naam? -Nee.

Nee, absoluut niet. Maar hij wordt een goede vader.

Hij zal het kind verwennen.

En ons ook. -Ja.

Verdomme.

Hallo. -Hallo.

Is er nog whisky?

Ja.

Nu al?

Hou haar als minnares.

Carole. -Waarom niet?

Ik hou m'n mond en weet van niets. Geniet ervan.

Dat is niet jouw stijl. -Hoe weet jij dat? Dat weten we niet.

We hebben dit nooit eerder meegemaakt. Laten we het proberen.

Het houdt toch geen tien jaar stand? -Ik weet het niet.

We weten niets van haar. Ze had je dochter kunnen zijn.

Word jij nu zo'n varken waar we altijd op neerkeken?

Ga jij nu zeggen: Dit is m'n verloofde. Lekker ding, hè?

Ga je je haar verven? Je wallen laten weghalen? Jij wordt toch niet zo'n vent?

Zo was je nooit. Dat kun je niet maken.

Er zijn zoveel jonge vrouwen.

Hou op. Ik zou het ook doen als ze zo oud was als jij.

Ze is toevallig jonger dan jij.

Toe maar, maak maar open.

Oké.

Wacht, ik heb een borrel nodig.

Wacht. Niet zeggen.

Zei je 2014?

Een mix van Mourvèdre en Grenache.

Heeft u een winkel waar u deze wijn verkoopt?

Niet echt.

Dat zou ik graag willen doen.

Doe het. -Ik?

Klaar?

Ja, snel.

Leuke naam. -Vertel.

Het verklaart veel. -Wat?

Dat je Duits bent.

Kijk. Greta Schneider.

Nee, niet aan je ouders vragen. Ik ben makelaar, ik kan toch helpen?

Je wilt toch geen winkel van 300 m2?

Maar ik wil iets voor mezelf.

Het wordt toch ook jouw winkel.

Het wordt 'Margot's shop'.

Je bent gek. -Blijf daar, ik ben naakt.

Ja, en? -Ik wil niet dat je dit ziet.

Wat?

Het is lelijk.

Ben je gelukkig?

Ik kan wel janken van geluk.

Ik bel je.

Stuur een foto. -Hangt ervan af hoe ze eruitziet.

Er zijn zoveel dingen die meetellen.

En? -En wat?

De schilderijen. -Je zult lachen.

Wat?

We hebben ze voor niets gestolen. -Wat?

Ze waren al vervalst.

Die valse heks.

Mama.

Ze slaapt lekker.

Kon ik maar blijven.

Ik weet het.

Wanneer komt de jouwe thuis? -Overmorgen.

En ik hield altijd van Duitse literatuur.

Jean-Charles, weet je nog dat ik je stierlijk verveelde...

met Brecht, Botho Strauss en Goethe? -Büchner. Inderdaad.

Het leven is krankzinnig.

We kunnen ons dat niet veroorloven. Te luxueus.

Denk dan aan Bazins aanbod. -Hou op over Bazin.

Ik werk niet met die gast, zelfs niet voor 12 of 15%.

Maar waarom niet?

Wie is Bazin?

Een vriend. Hij kan ook jouw vriend worden.

Het is een crimineel. -Nou en?

Nu moet je risico nemen.

Om gelukkig te zijn.

Daar heb ik dat niet voor nodig. -Wel waar.

Streel z'n ambitie, dan wil hij indruk maken.

Je wilt grootse dingen.

Ik vind het mooi dat je grote dingen wilt.

Het is niks. Hier verdien je niks aan.

Binnen.

O, Simon. Kom binnen.

Toe dan, sla me. Doe het.

Om het geloofwaardig te maken.

Vooruit, sla me. Sla me.

Wat ga je zeggen? -Dat ik viel.

Niet waar je dochter bij is.

Doe het.

Kan ik niet.

Ogen dicht, en sla om je heen.

Vooruit.

Doe het zelf.

Oké.

Je kunt jezelf niet slaan, dat is...

Het is instinctief.

Duw me.

Is dat een duw?

Ja.

Dit is niet leuk.

Gewoon roddels.

Bewijs het dan als je kunt.

Bewijs maar dat ik het heb gekregen...

van die Bazin.

Ik ken die man niet.

Ik herinner me die avond. Ik zou met Martha dineren.

Ze liet me zitten.

Eric?

Dezelfde belichting als aan het einde van het stuk?

Oké.

Te gek. Bedankt.

Wat doe je hier?

Wat is er? -Ga zitten.

Dat is heerlijk.

Ongelooflijk.

Welk stuk spelen we?

Het onze.

Ik heb Bazin gesproken. -Weet ik.

Hoe dan?

Ik begin je te leren kennen.

Echt, een tijdje terug dacht ik dat we de zomer niet zouden halen.

Eerlijk gezegd ik ook niet.

Maar ergens is er iets veranderd.

Ja, er is iets veranderd.

Jij bent veranderd.

Dat komt door jou.

Weet je, ik...

Ik ben een beetje...

Hoe zeg je dat?

Ouderwets. -Ouderwets?

Ik wil niet de zoveelste minnaar meer zijn.

De zomerliefde.

Dat interesseert me niet meer.

In een gedicht van Keats staat...

'Deze levende hand

Nu warm en in staat

Gretig te tasten, zou, als hij koud was

En in de ijzige stilte van het graf

U in uw dagen achtervolgen en uw nachtelijke dromen verwarmen

En u zou wensen dat u uw bloed zou kunnen geven

Zodat in mijn aderen ook weer leven zou stromen

En u zou gerustgesteld en kalm zijn En kijk hier is hij, ik reik hem u aan'

Prachtig. Wat betekent dat in het Frans?

Wil je met me trouwen?

Wij?

Je mag 'nee' zeggen. -Nee, ik wil geen 'nee' zeggen.

Maar dit is krankzinnig.

Laten we gek doen.

Lieverd, waarom zouden we?

Luister. We zijn gelukkig, toch? Ik vind ons leven fijn.

Waarom zouden we ons druk maken over burgerlijke normen?

En dan moet ik nog scheiden ook.

Denk aan die ruzies met Carole. Het papierwerk.

Lucie zou boos zijn, want zij trouwt binnenkort.

Belachelijk als ik dan ook trouw. -Belachelijk?

Ik mag haar grote dag niet verpesten. En we wonen al samen.

Ik begrijp het al. -Alsjeblieft.

Vat het niet verkeerd op. -Vergeet het.

Ik wilde alleen zeggen...

Als we zouden trouwen...

dan kunnen we...

En als we een kind adopteren? -Een kind?

Nee, een konijn. Ja, natuurlijk.

Kijk me aan. Ik ben er niet slecht uit gekomen.

Dat is waar.

Hoelang weet je het al?

Enkele dagen.

Mijn hemel.

Het gaat te snel.

Te snel om het te bevatten.

Sorry, ik heb frisse lucht nodig.

Wat doe je?

Het lag in je nachtkastje.

Er zijn inbraken geweest. Het is niet geladen.

Echt niet?

Leg weg, alsjeblieft.

Ben je bang?

Leg weg, Margot.

Ik hou van je.

Je lijkt wel gestoord.

Geweldig. We doen het samen. Thuis. Ik zie het al voor me.

Tenten, overal Chinese lantaarns...

gasten in het wit. -Nee, we doen precies het tegengestelde.

Tegengestelde? -Alleen vrienden.

Die heb ik niet. -Weet ik. Er komt niemand.

Bijna niemand. -Dat wordt leuk.

Het wordt echt. Geen toneelstukje.

Ik heb je al die maanden geobserveerd. Je doet alles voor de show.

Daarom ben je met Thomas getrouwd en hij zeker met jou.

Voor de schijn.

Je hebt kunst die je niet begrijpt, een zwembad terwijl je niet zwemt.

Zelfs deze streek...

Je houdt niet van de zon.

We gaan trouwen...

maar we doen het voor onszelf.

In een lullig stadhuis.

Dat heb ik nu nodig. Ik wil weten hoe je bent zonder publiek.

Schenk nog eens in.

Liefste, heeft hij 'ja' gezegd?

Natuurlijk. En zij?

Ja.

Kleed je uit.

Leg dat ding weg.

Even iets noteren voor m'n boek.

Zien we elkaar vanavond?

Kan niet.

Alsjeblieft.

Hé Dostojevski, ik ben hier.

Ik wil je zien.

Ik mis je. Geef antwoord.

Eén woordje maar.

Doe niet zo zakkerig.

Krijg de klere.

En wat als hij had opengedaan?

Dan had ik 'verkeerde verdieping' gezegd.

Wat doet ze hier?

Heb je haar aan hem voorgesteld? -Nee.

Hij is drie dagen weg voor zaken.

Waarom liet je niks van je horen? -Sorry, ik was druk.

Jij ook, neem ik aan.

Een bruiloft moet je voorbereiden. -Hou op.

Niet hier.

O, ja, waar ook.

Dit is jullie thuis.

Niet roken hier.

Hij is niet gierig. -Nee.

Maar smaak heeft hij niet. Ik heb alles gekozen.

Dat is goed. Zo oefen je alvast.

Ter info, ik vind deze tafel niet mooi. -Ik wel.

Dat is mooi. Jullie zijn vast gelukkig.

Hou op.

Kwel jezelf niet onnodig.

Kom mee.

Is jouw kamer daar?

Mag ik naar boven? -Wil je dat echt?

Adrien...

Wat zacht.

Potverdomme. -Wat is er?

Hij komt eraan. -Een dag te vroeg?

Neem Ava mee. Vlug.

Shit.

Ga je mee, lieverd? -Nee.

Jawel, je gaat met mij mee.

Wat doen jullie gek. Wat grappig. -Ja, het is grappig.

Margot? Ben je thuis?

Kom eraan.

Wat doe jij hier? -Wat dingetjes halen.

Dus je gaat weer? -Ja.

Ik moet zeker ook weggaan?

Dat is wel het beste. Je blijft toch niet alleen in dit grote appartement.

Kunnen we even praten?

Ik wil hier niet praten. We gaan naar buiten.

Ga zitten.

En? Wat wil je met de baby doen?

Wat wil je dat ik doe? -Dat je doet wat gedaan moet worden.

Ik ben te oud om opnieuw te beginnen.

Ik ben ook te oud.

Neem je me in de maling?

Je hebt nog je hele leven. Je bent jong. -In mijn hart niet.

Alsjeblieft.

Denk na.

Het is ook niet leuk voor het kind. -Jij bent niet leuk.

Margot.

Wacht. Doe niet zo.

Ze heeft gegeten en slaapt. Ik ga. -Wacht.

Je bent zwanger. Toch?

Ja, van jou. -Wie weet.

Ik weet het. -Laat me erdoor.

Ja, smeer 'm maar.

Krijg allemaal maar de klere. Ik heb schijt aan iedereen. Aan iedereen.

Mama.

Mama. -Niet huilen, lieverd.

Niet huilen.

Het is al goed.

We zijn hier samen om de liefde te vieren.

Ik zal niet verhullen dat het een eer is...

om hier voor een briljante, Franse actrice te staan.

En ik heb gehoord dat jij, beste Adrien...

op het punt staat je eerste literaire werk te voltooien.

Als je je woorden net zo zorgvuldig kiest als Martha haar rollen...

staan we te popelen om het te lezen.

Ben zo terug.

Wat doe jij hier?

Kom mee.

Hoe durf je te komen? -Ik zie hem vanavond. We zijn er bijna.

Wat klets je? Het boeit me niet. Ik heb er niets mee te maken.

Jawel.

Hou op. Ik zag je huilen voor hem. -Ik schaamde me. Zie je dat niet?

Je leek verliefd. -Ik was gekwetst.

Alle mannen met wie ik iets heb, gaan weg. -Logisch.

Laat me gaan. -Nee.

Dat kan ik niet.

Hou je van me? -Natuurlijk.

Zweer het. -Ik zweer het op m'n dochter.

Op ons kind.

We gaan ver weg, wij vieren.

Nou...

Gefeliciteerd. -Dank je.

Vriendin van de bruid? -Nee. Ik heb schijt aan haar.

Wilt u iets drinken? -Druivensap, alsjeblieft.

Maar in een wijnglas.

DE JONGE BRUIDEGOM

Het spijt me. -Dit wilde je toch?

Ben je nu blij? -Waar laat je het doen?

In de kliniek...

San-Georges? -Saint-Georges, ja. Wanneer?

Morgen. -Morgen?

Wilt u een aperitief? -Witte wijn, graag.

We hebben... -Maakt niet uit.

Prima, meneer.

Wil je dat ik meega? -Nee.

Het is allemaal erg heftig.

Dat besef ik wel. -Het is niet anders.

Ik ben op de verkeerde verliefd geworden.

Je bent eerder te laat in het leven gekomen van die persoon.

Wat is het? -Kijk maar.

Nee. Heb je het af?

Eigenlijk al een tijdje.

Maar ik vond de timing mooi.

Het is niet waar.

Op onze laatste avond samen.

En ik kan drinken wat ik wil zonder dat het iemand schaadt.

Lekker?

Goedenavond.

Alles goed? -Heel goed, ja.

Weet je niet meer wie ik ben?

We hadden ruzie op Martha's feest. Je had m'n auto geleend.

Ik geloof niet dat ik dat was. -O, u gelooft niet dat u het was.

Geeft niet. Fijne avond.

Goedenavond.

Vreemd.

Wat een lul.

Hij schijnt alle actrices te versieren. Geile bok.

Maar het liefst zou ik het nu willen lezen en niet wachten tot na het eten.

Lees het dan. -Ben je niet boos?

Hoe kan ik nu boos zijn? -En, ik vertrek wel met je.

Inderdaad.

Kom op, Simon. Alsjeblieft.

Nog één drankje en dan ga je naar huis. -Dat gaat niet.

Zeg dat ik je over een uur terugbreng. Ze gaat toch niet zeuren over een uurtje?

Dat is het niet. Luister...

Ik weet wel dat je van haar bent en dat ik je huur.

Voor heel eventjes maar.

Whisky en ijsthee.

IJsthee in een whiskyglas.

Allemachtig wat sterk.

Wil je me dronken voeren?

Nee, ik wil lachen, we moeten lachend eindigen.

Een adje. -Nee.

Vooruit, in één teug.

Als je je mond opendoet, post ik dit op internet.

Er is toch wel een tafel vrij? Zoek er één.

Ik kom al 15 jaar bij jullie.

Weet je wel wie ik ben? Nou?

Haar zoenen is een hel.

Dat is de prijs voor zeezicht, goede wijn, sigaren...

Waar is die sukkel?

Soms verschuift haar pruik tijdens het vrijen.

En ik worstel om het af te maken.

Ik stop al 25 jaar m'n vinger in m'n keel. Hoe hou ik anders m'n wespentaille?

Margot is mijn zon in die mist van leugens. Het tegengif tegen al dit slijk.

Zonder haar had ik Martha allang gesmoord met een kussen.

Ik moet gaan. Ik ben stomdronken.

Alsjeblieft, ik smeek je. -Ik kan niet.

Nee.

Laat je me zo zitten?

Als een stuk stront?

Als een hoer?

Wat ben ik voor je?

Een speeltje?

Je neukt me en laat me dan stikken?

Ik heb je om niets gevraagd. -Niets?

Ik heb je alles gegeven. Alles.

Adrien.

Is er iets, mevrouw?

Wees een vent.

Verman je.

Wees een echte kerel.

Idioot, we hadden alles.

Waar is die hoer? -Hij is vertrokken, mevrouw.

Schiet op. Doe je best.

Wacht.

Schiet op nou. Sla me.

Potverdomme.

Ik kan het niet.

Nee, we moeten... We moeten het anders doen.

Ik... Ik kan het niet.

Wat moet ik zeggen?

Wil je de waarheid weten?

Ik vind hem leuk.

Hou je mond. -Ik meen het.

Stil.

Hij is teder.

Zacht.

Zit niet vol complexen en danst niet als een mietje.

Hou op.

Als hij niet was weggegaan, was ik bij hem gebleven. Ik was gelukkig in zijn armen.

Margot, hou op.

Blijf niet zo staan.

Doe wat. Dit is het moment. Wees een keer nuttig. Vooruit.

Is dat alles?

Harder.

Doe als hij, wees een kerel.

Sla als een kerel, verdomme

Lieverd?

Alles goed?

Prima.

Schat?

Schat?

Schat?

Nee.

Jij, vuile klootzak.

Sorry, ik heb geen keus.

Een vieze, gore klootzak.

Vond je het wat?

Ik heb het verbrand. -Ik heb kopieën.

Wie zal jou geloven?

Wie ben jij?

Jouw man.

De meeste mensen geloven dat een man z'n vrouw kent.

Niemand zal die troep publiceren.

Het kan altijd op internet.

Vind je het niet erg om als verrader gezien te worden?

Niet erger dan als een sukkel.

Je hebt gelijk. Het is waar.

Ik heb nooit van je gehouden.

Nooit.

Geen seconde.

Ik hou niet van je ogen. Ik hou niet van je mond.

Ik hou niet van je lach.

Het kan me niet schelen.

Het spijt me.

Waarom?

Ik heb geen keus.

Laat me niet alleen.

Tegen wie praat je? -Tegen iedereen.

Ga je dat echt doen?

Dat is aan jou.

Dus het was je te doen om het geld?

Geld is belangrijk.

Dat weet jij ook.

Kijk waar je woont.

Wat je eet, drinkt en draagt.

Wat moet je zonder geld?

Ga in de kelder slapen bij de andere ratten.

Martha...

je hebt veel geluk gehad...

in het leven en je hebt veel talent.

Vergeet dat niet.

Mensen aanbidden je.

Dat is al heel wat. -Val dood.

Wat heeft u gedaan? -Een cheque uitgeschreven.

De grootste ooit.

Van welk geld?

Ik moest het huis verkopen.

Dank u wel.

Heeft uw man u ooit geslagen? -Nooit, hij is niet gewelddadig.

Ook niet onder invloed? -Nooit.

Ik zei dat ik de baby wilde houden.

Voor de duidelijkheid, hij wilde dit kind maken.

Heeft u hem ooit boos of impulsief gezien?

Jawel, vooral de laatste tijd. Hij stond duidelijk onder druk.

Hij werd boos en noemde me een hoer, een teef.

Ik wilde uitstappen, maar hij greep m'n arm.

Ik schreeuwde, maar hij had de deur vergrendeld...

dus ik sloeg hem.

Een tik, meer niet.

Toen zag ik zijn blik veranderen. Hij werd woest.

Hij blijf me maar slaan en slaan.

Heb je haar echt geslagen?

Weet ik niet.

Je weet het niet?

Schat?

Ik geloof het niet.

Ik zie zoveel rare beelden die ik niet begrijp.

Laat dat, verdomme.

Ik herinner me niets.

Niets. -Zoek dan hulp.

Laat je behandelen, verdomme.

En jij? Onbegrijpelijk dat je dit kunt verdragen.

Trouwens, ze schijnt zwanger te zijn.

Dames en heren...

Ik kan heel eenvoudig...

een beroep doen op uw geduld.

Vergeet niet dat deze man alles heeft verloren.

Alles. Niet alleen z'n eer, ik bedoel z'n situatie.

Z'n vrouw.

Z'n dochter...

die hem maanden doodzweeg.

Ze trekt de aanklacht in als je haar schadeloosstelt.

Ze wil zelfs zeggen dat er niets is gebeurd.

Ze wil geld.

Je bent gewoon een melkkoe, sukkel.

Verplaats u in een man die van iedereen hoort dat alles wat hij heeft doorgemaakt...

het gevolg is van een ongelooflijke maskerade.

En hoe meer hij navraag doet en onderzoekt...

Hoeveel moet ik geven voor je gezelschap?

500 euro.

Veel. -Geen idee.

En dat Engelse accent?

Dat wilde hij. Ik vond het stom, maar het wond hem op.

Dit is de voicemail van Margot Hansen.

Neem je niet op? En ben je je accent kwijt?

Ik vind je wel, Margot. En die eikel van je.

Er is geen bewijs dat het zijn kind is. En al snel ontdekt mijn cliënt...

dat hij niet het enige slachtoffer was...

en dat een vastgoedproject de reden voor al z'n ellende was.

Je bent erbij betrokken. Je was met die hoer.

Allemaal voor dat project in Antibes. Wilde je me naaien?

Ik krijg je wel. Ik heb zo'n dik dossier.

Dit kunnen verzachtende omstandigheden zijn voor m'n cliënt.

Maar hij is onschuldig.

Uit telefoongegevens blijkt dat hij om 2u40 een anonieme oproep kreeg.

Ja. -Ik ben het.

Kom snel. Ik leg het allemaal uit. -Rustig. Spreek duidelijk.

Ik heb er niks mee te maken. Je bent onschuldig.

Waar ben je? -In het hotel.

Welk?

Het Negresco. -Welke kamer?

Kamer 227. Als m'n cliënt het niet van iemand had gehoord...

hoe had hij dan geweten dat ze daar waren?

Bovendien heeft z'n vrouw Carole...

getuigd...

dat hij daarna meteen het huis verliet...

zonder wapen.

Waar ga je heen?

Giulia, in deze envelop zit een bankrekeningnummer.

Met dat geld kun je het er even van nemen.

Je verdient het meer dan ik.

Laurenti zoekt ons. We komen onze kamer niet uit.

We duiken een paar maanden onder. Op een plek waar ze altijd van droomde.

Sinds ik haar ken, wil ik haar dromen waarmaken.

Het zijn niet altijd de mijne, maar het is goed.

Veel liefs van ons beiden. Adrien en Margot.

Ben je klaar?

Ja.

Hier. -Wat?

Hij gaat me vermoorden. Hij is gewapend.

Hij zwijgt pas als hij in de bak zit.

Dan betaal ik welk hotel je maar wilt.

En trouwens, we zijn het erover eens...

dat deze versie belachelijk is.

Het verbaast me dat ondanks het overweldigende bewijs...

tegen de gedaagde...

hij door de vrouwenhaat van z'n advocaat met zo'n gestoord scenario op de proppen komt.

Alleen in films schieten mensen zichzelf neer. En dat zijn meestal B-films.

Helaas is de werkelijkheid veel banaler.

De realiteit van een man die mentaal kwetsbaar is...

een voormalig alcoholist, misleid door z'n verlangens...

teleurgesteld omdat hij z'n dierbaren heeft gekwetst...

besluit om wraak te nemen.

Waar is hij?

Wat? -Waar is hij?

Niet doen.

Margot.

De baby?

Ik denk dat ze van hem hield. Ik weet het zeker.

Ik heb het gezien zoals ik u nu zie.

Hij nam de droom die hij haar had gegeven van haar af en dat is een misdaad.

Simon Laurenti krijgt zes jaar voor het neerschieten van z'n zwangere vriendin.

Beste meneer Laurenti...

deze brief komt onverwacht en u zult 'm vast niet lezen.

Maar ik heb nuttige informatie.

Meneer Saillard?

Ja. -Wilt u meekomen?

Is dit uw koffer?

Ja.

Dus deze sieraden zijn van u?

Helemaal niet. -O?

Ik zweer dat ik ze voor het eerst zie.

Wist u dat ze van uw ex zijn gestolen?

Ik weet van de diefstal, maar ik heb er niks mee te maken.

Kunt u dat bevestigen?

Ja. Hij heeft ze gestolen tijdens het feest.

Dat vond ik wel leuk.

Dat hij ze had gestolen? -Ja.

Dat bewees dat hij niet meer van haar hield.

En de schilderijen?

Hij zei dat die vals waren. Dat ze niets waard waren.

Hij loog.

Nee...

Sorry.

Weet u waar ze zijn?

Nee.

Laat me alleen, ik voel me niet goed.

Oké.

Dat kan ze niet gezegd hebben.

Jawel, en uw vriendin Giulia Margoni heeft het ook bevestigd.

Giulia?

Ze was in zijn ban, zoals ik drie jaar was. Alles wat ze heeft gedaan, deed ze voor hem.

We arresteren u, meneer Saillard.

Ik verliet de streek nadat ik zes maanden had gezeten voor diefstal.

Onlangs hoorde ik dat Giulia was omgekocht door Serge Bazin.

Ik wist daar niets van.

Noch van Martha's gestolen schilderijen of sieraden. Ik wist van niets.

Als ik niet werd gezocht voor dingen die ik niet heb gedaan, had ik getuigd.

Niets bewijst m'n oprechtheid, behalve dat ik niets te winnen heb met deze brief.

Misschien troost het u dat ik haar kwijt ben, de vrouw van wie ik hield...

en u misschien ook.

Kom hier. -Ik kom eraan.

U zit nu vast in de gevangenis en ik in een leven dat erop lijkt.

We hebben haar woede niet begrepen.

Ik begreep haar verdriet niet.

En dat wij nu in deze situatie zitten, is dat niet alleen haar schuld.

Het komt omdat we te stom zijn.

Smeer m'n rug in.

En doe het zacht.

...een prachtig uitzicht. Goedemorgen.

Het is zo mooi dat je ervan moet huilen.

Ik kreeg stenen van een steengroeve dichtbij.

Gelukkig kon ik een aannemer vinden...

die geweldig werk heeft verricht.

Mag ik met de hond spelen?

Weet ik niet, popje. Vraag je mama.

Waar is ze?

Ava, val de gasten niet lastig.

Lager.

Kom maar.

Dat is het plan.

Zij en ik in een huis...

en geen man die ons lastigvalt.

YLF-vertalingen: Corina Blank