Original subtitles

[intercom luidt]

[Eugene Levy] Ze zeggen dat reizen leven is.

Nou ja, misschien, als een dag op het vliegveld zuigt niet eerst het leven uit je.

Ik bedoel, waar zou je anders iets te horen krijgen twee uur te vroeg aankomen...

- [metaaldetector piept] - ...om gevaarlijk dichtbij te komen

twee uur te laat komen?

Toch denk ik aan mijn reizen van vorig jaar waren goed voor mij.

Ze leken mijn blik te verruimen.

Tot op zekere hoogte.

Dus nu ga ik aan de slag wat blijkbaar een must-do is

voor elke respectabele reiziger.

[intercom luidt]

Ik doe Europa.

Oke. Waar zijn we precies?

Ik ga helemaal continentaal...

van helemaal bovenaan tot helemaal onderaan.

Ik ga buiten de gebaande paden om enkele echte verborgen juweeltjes te ontdekken...

Krijg je dit?

...en omhelzing deze ontluikende geest voor avontuur.

Kijk me aan. Geen handen.

Oh.

Ze zijn hier. Wat is dit, de boog?

Ik zal mijn smaakpapillen opleiden...

- [lacht] - Wauw, dat was zo goed.

[fluit] Druiven zijn klaar.

- ...en proberen te leven als een local. - [dansers zingen, juichen]

- Welkom in mijn dorp. - [lacht]

- [Levy] Dit is krankzinnig. - [schaap blaten]

Ik heb zojuist je leven gered. Onthoud me.

Ik stop al mijn zorgen in mijn bagage...

[imiteert de roep van elanden]

Hier komen ze. Hier komen ze.

Je weet nooit wat het lichaam gaat doen wanneer het in verschrikkelijke angst verkeert.

Ik denk niet dat ik iets heb gedaan al zo sinds ik een kind was.

- [juichen] - ...en ik sta op het punt drie woorden te zeggen

Ik heb het nog nooit eerder gezegd.

Klaar voor de start.

Oké, laten we eerlijk zijn.

Daarvoor zou je nooit bij mij komen reisadvies, en ik neem het je niet kwalijk.

Maar als je dat wel zou doen, zou ik zeggen

dit is zonder twijfel mijn favoriet land ter wereld om te bezoeken.

[Levy] Mijn liefde voor Italië werd aangewakkerd door bezoeken aan Rome en Venetië.

Nu ben ik terug om te ontdekken wat het is met deze plek

waardoor ik altijd meer wil.

De Italianen praten over la dolce vita, Het goede leven.

Nou, mijn leven is tot nu toe redelijk goed geweest,

maar wie wil dat niet af en toe een beetje een suikerbui?

Maar hoe bereiken ze dat leven? Wat is hun geheim?

Ik hoop Florence en de rest van Toscane zou het antwoord kunnen bieden.

[hoorn toetert]

- Mijn naam is Sauro. - Eugene.

Oke leuk je te ontmoeten. Hier ben je.

[Levy] Grazie mille.

Ik heb zojuist al mijn Italiaans opgebruikt.

[grinnikt]

[Levy] In Duitsland dronk ik tarwegras

en, eh, gekauwde bouillon.

Dus nu ben ik klaar voor een plekje van verwennerij.

En waar je beter kunt kijken dan in het prachtige Toscane?

Beginnend in Firenze, de hoofdstad van de regio.

Het huis van de Renaissance.

Het is echt een prachtig uitzicht van hier, Sauro.

[Sauro] Ja, het is een perfect zicht.

[Levy] Een stad vol kunst, cultuur, en...

- [toeterende toeters] - O, afval.

- [Sauro] Ja, ik denk het wel. - [Levy] Niet precies wat ik in gedachten had.

Ik zie vuilniswagens thuis.

Er is een reden Ze hebben misschien veel vuilniswagens nodig...

O, jongen.

...veel toeristen.

Florence trekt jaarlijks 16 miljoen euro.

Veel mensen willen Florence zien.

Uh Huh.

Ik ben er niet trots op.

Maar als je denkt dat ik een slechte reiziger ben, dan ben ik een vreselijke toerist.

Er zijn te veel mensen.

Maar als ik Florence goed wil zien...

Wauw.

...Ik zal een cruciale vaardigheid moeten leren,

de eeuwenoude kunst van het bezoeken van bezienswaardigheden.

Hallo, welkom in Italië, Eugene. Wat leuk je te ontmoeten.

- Buongiorno. - Buongiorno.

Goed om je te zien.

Welkom in Italië, en welkom in Florence.

Eh, laten we rondgaan, en ik zal je rondleiden.

Ja tuurlijk.

Als gids is Emiliano gepassioneerd Italiaanse geschiedenis,

cultuur, en Florence zelf.

Elke Italiaan is verbonden met Florence.

Onze taal zelf komt uit Florence.

Het is een deel van onszelf, om eerlijk te zijn. Het is moeilijk om het onder woorden te brengen.

- Uh, ik zie dat je Italiaans bent. - Ja. Ik weet. Wij... [grinnikt]

Dat... Je kunt er niets aan doen.

Zou je kunnen praten met je handen in je zak?

Ik denk niet dat ik dat kan. [lacht]

Dat zou, uh... [grinnikt] ...mij dempen.

[beide grinniken]

Handgebaren zijn, uh, onderdeel van de... van de cultuur.

Er zijn meer dan 250 officiële Italiaanse handgebaren.

Maar ik zal je een basis leren.

Laten we zeggen dat je... Er komt iemand naar voren die je niet kent,

- en je wilt niet gestoord worden. - Ja.

Je kunt zeggen... Je zou zeggen: "Wat wil je?

Wat wil je?"

- Zie met de... - Ah!

- Ach, ja, ja. - Wat wil je?

Ja wat wil je?

- Wat je kunt doen... - Ja, wat wil je?

De houding, zie je?

Hé, wat, uh... Hé, wat?

Je kunt als agressief worden gezien als je niet weet met wie je praat.

Dat zou ik niet doen

- aan iemand die ik niet ken, maar... - [Levy] Nee.

- Je weet maar nooit. - Je weet maar nooit.

[beide] Je weet maar nooit.

[Levy] Zelfs als ik plotseling bij bewustzijn ben van alles wat ik met mijn handen doe,

Ik ben klaar voor mijn tour.

[Emiliano] Jij staat voor een van de mooiste kathedralen

in Italië. Het is Santa Maria del Fiore.

Nou, ik keek ernaar toen we aan onze kleine reis begonnen.

Maar je hebt geen idee van hoe groot dit is.

Denk er over na. Hier passen 30.000 mensen.

[Levy] Gestart in 1296,

Het duurde 140 jaar om de kathedraal te bouwen...

- Dit is absoluut adembenemend. - Ik weet het. Ik weet. Het is krankzinnig.

...en helemaal bovenaan is een wonder van renaissancetechniek.

[Emiliano] Destijds het was een uitdaging om de duomo te bouwen.

Het was ongelooflijk.

Zestien jaar... [grinnikt] ...om alleen de koepel te bouwen.

Wauw.

Gemaakt van vier miljoen stenen,

het is nog steeds de grootste in zijn soort in de wereld.

ik kan het mij alleen inbeelden hoe de binnenkant is.

[Emiliano] Wil je in de rij gaan staan voor de kathedraal?

[Levy] Eh, nee. Ik doe niet aan opstellingen.

Ik kan het gewoon niet. Ik doe geen grote reisgroep.

Dat doe ik niet... [gids nabootsen]

Gewoon om hier te kunnen zijn, kijk ernaar.

Daar ben ik, en daar is de duomo.

Dat is het. Ik heb het gezien.

Gelukkig heb ik een gids bij me die, zonder al het gedoe,

kan mij bij de dingen brengen je wilt echt zien...

- Daar is het. - Ja, het is ongelooflijk.

Het is ongelofelijk.

...zoals David van Michelangelo.

Dit is gewoon zo mooi.

- Is dit de originele David of... - Dit is een kopie.

Dit is een perfecte kopie van de David.

- O, het is een kopie. - Ja ja ja ja.

Ik stel me de opstellingen in het museum voor

- om de echte David te zien. - Ja precies.

Ja. Je moet het kaartje kopen,

- plus de lijn, ja... - Juist, opstellingen en opstellingen.

Nou ja, je kon zien... Je hoeft niet in de rij te staan ​​om dit te zien.

Oké, dus dit kan een replica zijn, maar ik heb mezelf wat tijd bespaard.

En ik heb nog steeds een replica gezien van iets wereldberoemds.

Dankzij het bijbelverhaal David is in elk opzicht het Joodse icoon.

Nou ja, misschien niet helemaal.

Het enige wat mij opviel waren de genitaliën.

Hé.

Het ziet er een beetje uit als een onbesneden penis,

maar David was joods.

Bewijs dat Michelangelo heb nooit een kortere weg genomen.

Kijk me aan. Ik ben al kunstcriticus.

En ik ben hier pas een uur.

Maar voor de volledige ervaring,

Emiliano dringt erop aan dat ik het nodig heb mijn eigen versie van renaissancekunst.

Dit is de thuisbasis van kunstenaars zoals Michelangelo, da Vinci,

dus weet je, je moet er wel van proeven.

- Karikaturen, weet je? Eh... - [Levy] Karikatuur.

[Emiliano] Ja, ja.

[Levy] Het is een overgangsrite voor iedere bezoeker van de stad.

Alsjeblieft.

Jongen, dit kan heel beangstigend zijn.

Grote ik... Geef me een grote glimlach.

Kijk deze kant op, meneer.

[Heffing] Of je het nu leuk vindt of niet, dit is mijn grote glimlach.

Werk nu niet te snel.

[grinnikt]

[Levy] Emiliano verzekert mij karikaturen hebben een nobele geschiedenis.

[Emiliano] Zelfs Leonardo da Vinci Ik maakte karikaturen, weet je?

- Heeft Da Vinci karikaturen gemaakt? - [Emiliano] Ja, voor de lol.

Nou, ik... Waar is hij nu?

[grinnikt]

[Levy] Dat kan ik eerlijk zeggen Ik heb me nog nooit minder als de Mona Lisa gevoeld.

- [artiest] Oké. - Uh Huh.

- [artiest] Eén, twee... - O mijn God.

- Ja, sla mij. - [artiest imiteert fanfare]

- Hit... - [artiest grinnikt]

Vrolijk.

[Levy] Nou, nu moet ik meer glimlachen.

[Emiliano grinnikt] Toch?

[Levy] Terwijl ik wegga, je letterlijk zo mooi voelen als een plaatje,

Emiliano wil me nog één laatste gezicht laten zien.

[Emiliano] Welkom in de Ponte Vecchio, de beroemdste brug ter wereld.

[Levy] De Ponte Vecchio is dat De oudste en meest iconische brug van Florence.

Oh, mijn, mijn, mijn, mijn.

Dit is echt iets.

- Dit is verbluffend. - [Emiliano grinnikt] Ja.

- [Levy] Jammer dat er geen mensen zijn. - [Emiliano grinnikt]

[Levy] Begrijp me niet verkeerd,

dit is een prachtige stad vol kunst en geschiedenis,

maar ik wou dat ik het kon zien in een iets minder hectisch tempo.

Ik denk, uh, een lekker glas wijn, het is als de kers op de taart.

- Lief. - Ja.

- Dit vinden wij leuk. - Oh.

- O mijn God. Dit is gewoon prachtig. - [Emiliano] Ja.

Gewoon mooi.

- [Emiliano] Dank je. Grazie. - Meneer, daar gaan we.

Salu... Oh, één ding, als je juicht in Italië...

- Ja. - ...je moet naar de andere mensen kijken...

de andere persoon in de ogen.

Nee, niet het glas.

Recht in de ogen.

[grinnikt] Nee.

Ja.

- [Levy] Oké. - Ja, zo.

- Wauw. Jammie. - Dat is een goede wijn.

Je hebt veel geluk, want dit is...

dit is het beste seizoen om naar Italië te komen, omdat we in het wijnseizoen zitten.

Wil je ervaren Een echte oogst hier in Toscane?

- Druiven oogsten. - [Emiliano] Ja.

Dat gaan we doen als we daarboven zijn?

[grinnikt] Ja, laten we dat doen.

- Ik doe het. - Ja.

Je zult een heel andere ervaring hebben buiten de stad.

Het is heel vredig.

Dat is waar we kunnen ervaren dat trage tempo van het leven.

Alles met een langzaam tempo, Ik ben voorstander van.

- Op naar Toscane. - Hier naar Toscane.

Ik voel me behoorlijk uitzonderlijk goed.

Ik denk dat het een goede zaak is om...

op weg naar Toscane en, een soort van, vertragen.

Weg van het toeristische aspect van het feit dat ik in Italië ben,

Je krijgt bijna het gevoel dat je... een Italiaan bent.

Het is goed.

Het is nee.

Nou, onthoud, deze is, "Wat wil je?"

- Wat wil je? - Ja, ja, precies, precies.

- Wat wil je... Ja. [grinnikt] - Wat wil je?

- [toeter toeteren] - [Levy] Sauro is hier.

[grinnikt] Ik zie je over een paar dagen.

- In Toscane? - Ja, bij de wijnmakerij.

- Grazie. - Ja, ciao.

[Sauro] Laten we naar je hotel gaan.

[Levy] Dus het is ciao naar Florence.

Het zien van de stad met Emiliano heeft het mij laten zien hoe trots Italianen zijn

van hun geschiedenis en cultuur.

Zoals hij zei, het maakt deel uit van wie ze zijn.

Maar nu ga ik naar het zuiden naar de Orcia-vallei,

met zijn prachtige landschappen,

middeleeuwse kastelen, oude dorpen,

en een heerlijke afwezigheid van drukte.

Het Italiaanse platteland is niet te verslaan.

En dat ervaar ik nu al een langzamer levenstempo beloofde Emiliano mij.

- We gaan bergopwaarts. - [toeter toeteren]

Wie staat er achter ons?

Iemand die wil passeren?

[toeteren gaat door]

Jongen, het is zijn geluksdag, hè?

Blijkbaar ergens op de top van deze heuvel ligt mijn hotel.

Ik moet het alleen vinden.

- [Sauro] Hier zijn we. - [Levy] Wauw.

- [Levy] Grazie. Prego. - [Sauro] Grazie mille.

Ik vraag me af en vermoed, denk ik,

het hotel ligt ergens in het dorp.

Ciao, Eugene.

Buongiorno.

- Welkom, ik ben Giancarla. Hoe is het met je? - Ah. Het gaat goed met mij. Het gaat goed met mij.

- Je hebt het gehaald. - Ik deed.

Het duurde ongeveer drie en een halve week om hier te komen.

[grinnikt]

[Heffing] Giancarla werkt hier al twaalf jaar.

Dus, waar kijk ik hier naar? Is dit het hotel?

[Giancarla] Dit maakt deel uit van het hotel.

En je kijkt naar een 12e-eeuws gehucht

dat weer tot leven is gewekt.

Dit is een levend dorp. We hebben nog ongeveer 11 inwoners.

- Wonen hier nog mensen? - Ja.

[Levy] Blijkt de reden Ik kon het hotel niet vinden

is dat het dorp het hotel is.

Ooit was het de thuisbasis van boeren die het land beneden bewerkte.

Maar vandaag is het hotel omgebouwd

naadloos in elkaar overgaan met de oorspronkelijke gebouwen.

Ik wilde je hierheen brengen om mee te nemen een blik op de uitgestrektheid van de Val d'Orcia.

Een plek waar architectuur en het landschap

hebben in synergie geleefd en harmonie eeuwenlang.

Krijg je dit?

[Giancarla grinnikt]

[Levy] Dit is spectaculair.

[Giancarla] Welkom in je suite.

[Levy] Niet te armoedig.

[Giancarla] Dit heet de Monte Cetona-suite.

Het is een van de grootste die we hebben.

[Levy] Ik vind het leuk.

[Giancarla grinnikt]

[Levy] Dit is echt mooi.

Ik hou van de eenvoud met gevoel voor geschiedenis.

Ik hou van de balken. Ik hou van het hout.

Ik hou gewoon van het rustieke karakter.

Ik heb het uitzicht.

Een boetiekhotel in een middeleeuws dorp op een heuveltop.

Dit is als niets anders dat ik ooit heb gezien.

Het is het soort plek dat dat maakt deze reiziger voelt zich, nou ja, minder terughoudend.

Ik ben heel blij om hier te zijn, oké?

Ik hou van het tempo, hou van de stilte.

Het is een andere manier om hierheen te gaan, weet je?

Het raakt gewoon alle zintuigen op zo'n ontspannende manier.

Je hebt gewoon het gevoel dat je gewoon... [ademt diep] ...adem uit.

Ik ben op weg naar het ontbijt op het plein bij de oude dorpskerk.

Ik heb een spectaculaire avond gehad.

Ik heb geen geluid gehoord.

Als de ramen open waren, zachte bries kwam binnen, sliep als een baby.

- [ober, onduidelijk] - Ah.

- [ober] We hebben roerei. - [Levy] Ooh.

En ik serveer er extra zomertruffel bij.

Als ze truffels op mijn eieren willen doen, Je zult van mij geen nee horen.

- Genieten. - [Levy] Ja.

Dit voelt nu zo een stap richting la dolce vita.

Wow dat is goed.

Nou, dat werd mij verteld

dat ze druiven oogsten in de wijngaarden hier in Toscane,

en ik zei dat als ze hulp nodig hadden, Ik zou er zelf gebruik van maken.

Maar terwijl ik op Emiliano wacht om me te laten weten wanneer de druiven klaar zijn,

Ik heb wat tijd om mee te spelen.

Nou ja, zoveel als ik zou willen om in dit hotel rond te hangen,

wat ik gemakkelijk zou kunnen doen,

er is iets dat mij naar zich toe trekt dit prachtige landschap hier.

Dus ik kan een beetje verkennen.

Je zult het inmiddels ongetwijfeld beseft hebben dat ik absoluut dol ben op Italiaans eten,

dus het hotel heeft me aangesloten met de lokale producent

verantwoordelijk voor het beste op mijn ontbijtbord.

Ik heb nog nooit op truffels gejaagd. Ik heb geen idee waar dat over gaat.

Ik heb gezocht naar goede optische slijtage,

maar ik zou het niet categoriseren mezelf als jager.

Ik ben ook niet zo van het verzamelen.

Buongiorno.

- Hallo. - Buongiorno.

[lokale producent] Federico.

- Federico. - De... De eigenaar.

- En ik ben Tania. Aangenaam. - [Levy] Tania. Oh, fijn om je te ontmoeten.

[Levy] En wie is deze kleine man?

- [Tania] Onze truffeljager. [lacht] - [Levy] Oh, mijn god.

[Tania] Zara.

- Zara, gaan we op truffeljacht? - [Tania] Oké.

- [spreekt Italiaans] Kom op. - Ja?

[Levy] Daar gaan we.

Tania werkt samen met Federico op zijn olijvenboerderij en wijngaard,

wat toevallig ook zo is op een toplocatie.

[Tania] We bevinden ons in een zeer belangrijk gebied van Toscane

want in dat deel van het bos,

er is het juiste klimaat en de juiste grond om de truffels te vinden.

[Levy] Ah.

Dus alle truffels die ik vind Ik kan het houden, denk ik.

- Eh, misschien. - Ja?

- Nou, we zullen het bespreken, denk ik. - [grinnikt] Misschien.

[Levy] Oké, daar gaan we.

Dit lijkt op truffelland.

Ik heb eigenlijk geen idee hoe het truffelland eruit zou moeten zien.

Gelukkig doet Zara dat wel.

Het blijkt dat ze groeien tussen de wortels van deze bomen.

Laat het beest los, hè?

- Dat is het. - [Federico fluit]

Juist, Zara. Kom op, Zara.

Truffel.

[Levy] Zara. Kom op schat. Je bent aan het werk.

[Federico spreekt Italiaans, klikkende tong]

[Levy] Zara heeft 50 keer evenveel geurreceptoren als een mens.

Zo kan ze het unieke van de truffel traceren geur, zelfs onder de grond.

Hoe weten we of ze iets op het spoor is?

O, zie je... Want als ze een truffel vindt,

ze is erg opgewonden, a-en begin de grond te verplaatsen.

[Federico fluit] Zara.

Zara. [fluitjes]

[Tania, onduidelijk]

[Heffing] Denk je dat ze hier iets op het spoor is?

[Tania] Zara! [grinnikt]

- [roept uit] Dank je. - [Levy] Oké.

[Tania] Ze heeft een truffel gevonden!

- [Levy] Nee. - [Zara-broek]

- [Levy] Graaf, graaf, graaf. Wat hebben we? - [Tania] Waar is de truffel, Zara?

- [hijgt] Wauw! - [Levy] Ja? Oh baby!

[Tania] Braaf meid! [grinnikt]

Ruik deze truffel.

Je kunt... Je kunt... [stammelt] ...ruik de, eh... de aarde.

- Ja, ik... Nou ja, zeker. - Ja. [zucht]

[Levy] Waarvoor zou je een truffel verkopen?

- Dit is als goud. - De prijs is ongeveer 60 euro.

- Oh! - Minimaal.

[Levy] Dat is een behoorlijk goed rendement voor een wandeling van 20 minuten door het bos.

Wij hebben het goed gedaan. We hebben een truffel.

Geen oproepen meer. We hebben een truffel.

Vertel het niet aan Tania,

maar misschien scheer ik dit wel op wat rigatoni.

Maar het eten zal voorlopig moeten wachten...

omdat ik nog meer tijd heb om te verkennen.

Ik ga naar Sarteano,

een 700 jaar oude stad de heuvel af van mijn hotel.

Het zoete leven hier, zo is mij verteld, draait allemaal om het vinden van uw gemeenschap.

Het land ingaan Het is altijd een beetje een avontuur,

dus ik hoop dat dit kleine uitstapje zou spannend kunnen zijn.

[paard hinnikt]

[ritmisch drummen]

[Levy] De lokale bevolking is aan het oefenen voor een belangrijk jaarlijks evenement,

het steekspel van de Saracenen.

En Giancarla heeft een backstagepas voor me geregeld.

Wauw! Goed! Wauw.

- Wat dacht je daarvan? - [Giancarla] Dit is Stefania.

- Ik wilde je voorstellen. - [Levy] Stefania.

- Hallo. Aangenaam. - Leuk je te ontmoeten.

Dit is een praktijk van onze jongens van het steekspel van de Saracenen aan het doen zijn.

Aha.

[Levy] Deze trommels en vlaggen zijn de opwarmer voor het hoofdevenement,

een steekspelwedstrijd die plaatsvindt

tussen die van Sarteano vijf traditionele wijken

contrada genoemd.

Dus elke contrada heeft zijn eigen vlag?

Ja. Elke contrada heeft twee middeleeuwse trommelaars, twee vlagzwaaiers.

Hoeveel praktijken heeft u?

- Vele malen... [lacht] ...in het jaar, ja. - [Levy] Ja?

Het hele jaar.

- Oké. Oke. - Ja.

Als je wil, onze jongens kunnen je laten zien hoe je een vlag gooit.

Nou ja, wie heeft er niet gedroomd over vlaggen gooien?

Oké.

- Oke dus... - [Levy] Ja.

[stammelt] Je volgt mij op deze manier.

Ik doe dit.

- [Levy] Zoals... - [vlaggenwerper spreekt Italiaans]

[Levy] En...

- [Stefania roept uit] - [spreekt Italiaans]

[Stefania lacht]

[Heffing] Dit zou mijn laatste vlagzwaaievenement kunnen zijn.

Dit is niet wat je wilt op uw grafsteen.

Weet je... [stammelt] ...nam een ​​vlag in de schedel.

- Dit en... - Gaan.

[Levy] Ongelooflijk, deze vaardigheid dateert uit de middeleeuwen,

toen het deel uitmaakte van militaire parades.

Nog een.

En hier leer ik het.

- Soortgelijk? - Ja. Ja.

[Levy] Nou ja, ik leer het een beetje.

Drie, en...

[Giancarla, Stefania] Jaja!

- [Levy] Ga alsjeblieft zitten. - [menigte grinnikt]

[Heffing] Maar voor het volgende deel van de oefening...

Ik blijf veilig aan de zijlijn.

[Stefania] Het is een middeleeuws steekspel.

Het werd een toernooi in de... [stammelt] ...14e eeuw, min of meer.

- Veertiende eeuw? - [Stefania] Ja.

- Oké. - [Stefania] Eh...

[klok luidt]

De openingsprocessie gaat nu beginnen

met de drummers en de vlaggenwerpers.

[Levy] Het steekspel echoot een tijd

als ridders te paard

- zou gewelddadig botsen... - [paard hinnikt]

...maar vandaag is de tegenstander geweest vervangen door een kleine ring als doelwit.

[klok luidt]

[applaus]

Dat is een klein ringetje.

Het is een heel klein ringetje, en de lans is twee meter en 80.

Dus lange lans, kleine ring.

[Heffing] Het lijkt een onmogelijke opgave, totdat...

[juichen]

- Wauw. Hij is goed. - [Stefania] Ja.

- [Levy] Bravo. - [gejuich gaat door]

[Levy] Nu, als ik was blijven steken aan mijn oude reisgewoonten,

Ik zou Toscane niet hebben gezien op vrijwel dezelfde manier.

Aan het einde van de dag, Ik ben altijd blij dat ik eropuit ga,

Weet je, en-en probeer het en dingen ervaren.

Het is een soort beloning.

[spreekt Italiaans]

En ik heb ontdekt dat, naast het eten,

Ik hou ook van het gemeenschapsgevoel.

Beide zijn voor mij even belangrijk zoals ze voor Italianen zijn.

Het heeft iets warms.

Er is een soort lieflijke, familiale, gemeenschappelijk gevoel.

Wauw!

Ik voelde niet noodzakelijkerwijs te veel op een toerist vandaag.

Ik voelde me een inwoner van Toscane.

Het was... [stampt] ...fijn om te voelen alsof je, uh... je er deel van uitmaakt.

[gejuich, applaus]

[Levy] Grazie.

Prego. ik zal je laten geniet van je cappuccino.

[Levy] Het maakt niet uit als ik dat doe.

Zo wil je een dag beginnen.

Italië komt zo dichtbij aan mijn eigen levenstempo

zoals vrijwel elk land waar ik in ben geweest.

Het is mijn laatste dag in Italië,

en Emiliano heeft het mij gevraagd om hem te ontmoeten in de wijngaard,

hopelijk kan de wijnoogst beginnen.

Ik denk dat binnenkomen en helpen,

wat druiven halen, ze in een mandje stoppen is, uh,

best een leuk ding om te doen,

maar de natuur... [stammelt] ...bepaalt de koers

voor als de dingen klaar zijn om geoogst te worden.

Emiliano!

- Hé, Eugene! [grinnikt] - [Levy] Kom stai.

- Matteo. Aangenaam. - [Levy] Matteo.

Hoe kennen jullie elkaar?

We hebben elkaar ontmoet, eh, 22 jaar geleden op de basisschool,

en dat zijn we geweest samen opgroeien als broers.

[Levy] Wauw.

[Levy] Italië is er een van 's werelds grootste wijnproducenten,

en traditioneel, als de druiven klaar zijn,

de hele gemeenschap doet mee in la vendemmia, of de wijnoogst.

Rond deze tijd van het jaar, weet je, je krijgt een telefoontje van je nonno,

jouw grootvader.

"Wat doe je dit weekend?" "Ik weet het niet."

"Jij komt met mij mee. We gaan de wijn oogsten."

- Het is leuk. Je gaat het geweldig vinden. - Oké.

- Je gaat het geweldig vinden. - Oke. Dit is goed.

- [Emiliano] Wil je gaan? - Ja, laten we het doen.

[Emiliano] Laten we het doen.

- Buongiorno. - [Levy] Hé.

- Wat is je naam? - Enea.

- Ik ben hier de manager. - Eugene.

- Aangenaam. - Aangenaam.

- Dus we gaan naar de wijngaard? - Ja.

We gaan kijken welk gebied geschikter is om te oogsten.

Waarom zouden sommige wijngaarden klaar zijn? voor de oogst en andere nog niet klaar?

[Enea] Omdat we dat hebben gedaan vier soorten rode druiven,

en dat heeft iedereen een andere rijpingstijd.

Dit is het merlotgebied.

We gaan eerst deze proberen.

Eerst proberen we het. Wat voel je als je het probeert?

Smaakt naar een druif.

[lacht] Oké.

De smaak... [riekt op de lippen] ...is voller.

Je voelt ook meer aan de achterkant van de tong.

Dit is een signaal dat zegt dat merlotgebied is klaar.

[Levy] Dus, hoe snel moet je ze oogsten?

Toen wij, eh, het juiste rijpingstijdstip bereiken,

we moeten vrijwel onmiddellijk verder gaan

want als je wacht misschien nog een dag langer,

het zal te laat zijn.

- Nog een dag? - Ja.

Als je een dag wacht, is het te laat.

Wat als je uitslaapt? Als je uitslaapt?

- Sta je niet op tijd op? - Nee, dat doen we niet.

Wauw.

- Ik wil niet al wachten. - Nee. Er is geen...

- Nee... Laten we... Je neemt de tijd. - Hmm. [lacht]

Je moet gaan.

[fluit] Druiven zijn klaar.

Oke. Laten we gaan.

Emiliano, Matteo, en ik heb onze eigen rij om te oogsten.

- Ik zie. En deze zie ik hier. - [Enea] Deze is gemakkelijker.

[Levy] Oké, dat is goed.

Een fluitje van een cent, tot nu toe.

En we hebben hier een kleintje.

- Dat is klaar. - Oké.

[Levy] Oké, oké. ik heb... Ik heb dit nu onder de knie.

[Emiliano] Hoe gaat het daar?

Ik zou eigenlijk voorstellen het inhuren van zeer korte mensen, weet je?

Dat is een goed punt.

Want dit is, zoals... dit is... [stammers] Het is slopende.

Hè? Kijk hiernaar. Nu ga ik mee.

Eh, piep-piep.

[lachen] O.

[Levy] Als jullie... Als jullie het niet bij kunnen houden...

- [Enea lacht] Ze zijn te langzaam. - Nou, ze zijn te langzaam.

En als ik... [stammelt] Ik-als dit de mijne was wijngaard, ze zouden weg zijn. Ze zouden weg zijn.

[grinnikt]

[Emiliano] Ze zouden worden ontslagen.

[Levy] Ze deden dit toen ze nog kinderen waren.

Rechts?

En je kunt gewoon zeggen: hoe ze waarschijnlijk gewoon voor de gek hielden

toen ze nog kinderen waren, en het lijkt erop ze werken op dezelfde manier.

Jullie zijn belachelijk slecht hier nu bij.

Klink ik als jouw nonna?

- [Emiliano, Matteo lachend] - Hè?

Nou, dat is een triest feit van het leven. Ik ben.

Zie je, dit is ook zo onderdeel van de vendemmia.

Genieten van de tijd met mensen om je heen.

Met je familie, met je vrienden.

Dus... Dit is dus ook het mooie ervan.

- Nou, het... zo zou het moeten zijn. - [Matteo] Precies.

- [Levy] Ik bedoel, dit... - [Matteo] Ja.

...is absoluut adembenemend, nietwaar?

Hoeveel toeristen krijgen daartoe de kans?

[Emiliano] Voel jij je verbonden naar de druif, naar de grond?

Ik voel me er meer mee verbonden mijn chiropractor op dit moment.

[grinnikt]

Eugène, jongens. Kom langs.

- [Emiliano] Laten we gaan. - [Levy] Goed. Bedankt, Matteo.

[Matteo] Graag gedaan.

- [Enea] Kwaliteit is prima. Kwaliteit is goed. - [vigneron] Ja, heel goed gedaan.

Wij kunnen het zeker gebruiken.

Nu laden we het weer op de achterkant van de pick-up.

[Levy] Onze druiven zijn onderweg terug naar de wijnmakerij,

waar ze zullen worden toegevoegd voor de rest van de oogst,

gemalen en vervolgens gefermenteerd, en uiteindelijk gerijpt in vaten.

Het is een goed excuus om terug te komen voor mijn fles als die klaar is.

Alsof ik een excuus nodig heb.

Terug in de keuken, onze beloning voor goed werk, lunch.

Dit wordt een... een feestje, en welverdiend.

Samen met een aantal ongelooflijke Italiaanse gerechten.

Oké.

Ik noem het Italiaans eten. Eten noemen ze dat.

En ik ben blij om te zeggen dat ik mijn eigen bescheiden bijdrage heb meegebracht.

[Emiliano] Oh, wauw.

- [spreekt Italiaans] - [koken, onduidelijk]

[Levy] Oh, wauw. Wauw.

De truffels hier, Dat is wat ik uit de grond heb gegraven, oké?

Met de hulp van een schattig hondje.

[allemaal lachen]

En wie is de jongedame dat... dat de pasta heeft bereid?

Patrizia. Ze kookt ook voor ons hier elke dag...

- [Levy] Elke dag? - ...voor onze lunch. Ja.

Emiliano, je bent hier heel erg goed in.

- Je bent hier goed in. - Bedankt. Ik heb mijn eigen techniek.

Heb je...Heb je gewerkt als w... ook als ober als kind?

Nee, nooit. Maar, eh, mijn moeder heeft het mij geleerd, denk ik.

- [Levy] Oké. - [lacht]

[Levy] Ik wist dat ik van Italië hield, maar vóór deze reis,

Ik kon er niet helemaal de vinger op leggen waarom.

Nu snap ik het.

Kijk hiernaar. Dit is, eh... Dit is Italië voor mij.

Het is een manier van leven.

Het is gemeenschap.

Zijn eten.

Het is wijn.

Maar het is meer dan dat.

Het neemt de tijd om al die dingen te waarderen.

Een waardering die mogelijk is gemaakt door een langzamer levenstempo.

Patrizia, delizioso.

- Aan jou. - [Patrizia] Groet.

Groet.

Dat is voor mij la dolce vita. Dat is het zoete leven.

En het is zo dichtbij, weet je,

mijn eigen prioriteiten in het leven zoals je kunt krijgen.

Dus arriverci, Italië.

Mijn volgende stop heeft veel waar te maken.

[Levy] Volgende keer...

Eerste keer in Griekenland...

[Griekse gastheer] Dit is uw villa.

[Levy] Dit is prachtig.

O ja. Dat is goed.

En ik voel me nu al filosofisch.

Ik denk dat ik zojuist een nieuwe roeping heb gevonden.

- Bravo! - Wauw!

Een octopus!

Ja nee.

Ik kan geen octopus eten. Ik weet hoe ze eruit zien.

- [juichen] - [plaat verbrijzelt]

[crowd member] Bravo, Eugene!