Original subtitles

♫ Ο Αέρας στις Ιτιές

♫ Μου τραγούδησε απαλά

♫ Τη φωνή μου ακολούθα

♫ Από όπου αυτή κι αν περνά

♫ Από βουνά, μέσα από κοιλάδες

♫ Ως τα πελάγη τα βαθειά

♫ Ταξιδεύει με της αύρας τα φτερά ♫

[Οι στίχοι είναι από το ποίημα "Παραμονή Χριστουγέννων", του Κλέμεντ Κλαρκ Μουρ.

Ο Κ.Κ.Μουρ (1779-1863) ήταν Αμερικανός συγγραφέας και καθηγητής φιλολογίας.]

Λαγούμια και Σεισμοί

Η ύπαιθρος ήταν γαλήνια, γυμνή και κρύα.

Η Φύση είχε σβήσει το έγχρωμο θέαμα των πιο ζεστών ημερών.

Τώρα μόνο ο σκουροπράσινος κισσός και τα βαθυκόκκινα μούρα της μπελαντόνας

κρέμονταν πάνω στο καστανόμαυρο γοτθίπλεκτο των ραβδωτών θαμνοφραχτών.

Η ζωή για τους Ακροποταμίτες συνεχιζόταν μέσα στο σπίτι, όπου η ζεστασιά, το φως

και οι βραδιές με φίλους κρατούσαν το χειμωνιάτικο κρύο μακριά.

Τώρα στη θαλπερή άνεση του σπιτιού τού Τυφλοπόντικα,

ο ιδιοκτήτης του προετοιμαζόταν για μία ακριβώς τέτοια βραδιά.

"Παραμονή ήταν Χριστουγέννων όταν παντού στο σπιτικό,

"ούτε ένα πλάσμα δεν..." Άι στην ευχή! Ποτέ δε θα το πω σωστά.

"Παραμονή ήταν Χριστουγέννων όταν παντού στο σπιτικό,

"ούτε ένα πλάσμα δεν κουνιόταν, μήτε καν ένας ποντικός..."

Ωχ, θεέ μου, θεέ μου. Δε θα το θυμηθώ.

Γιατί είπα να το κάνω; Από ανόητη ματαιοδοξία.

Δεν μπορώ να το πω σωστά. Άι στο καλό!

- Να πάρει η ευχή...! - (Δυνατή βοή)

(Δυνατή βοή)

Ωχ, τι συμβαίνει;

Ωχ! Ωχ, Χριστούλη μου! Σεισμός!

Γκρεμίζεται το...το σπίτι μου!

Να βγω έξω! Πρέπει να βγω έξω! Θεέ μου, βάλε το χέρι σου!

Ωχ, όχι!

Δεν έχει νόημα να πάω στον Ασβό. Δε θα είναι εκεί. Θα πάω στο Αρχοντικό.

Ναι, εκεί θα είναι, ετοιμάζοντας τις διαφάνειες του.

Πάντα πάει νωρίς ο Ασβός.

Ωχ, θεέ μου. Ναι, στο Αρχοντικό, εκεί θα πάω. Εκεί θα...

(Έρνεστ) Κύριε Τυφλοπόντικα! Αχ, κύριε Τυφλοπόντικα!

- Έρνεστ! Είσαι καλά; - Αχ, κύριε Τυφλοπόντικα, τι συμβαίνει;

Το σπίτι μας τραντάχτηκε. Όλοι έτρεξαν να φύγουν.

Έγινε σεισμός, Έρνεστ. Και το δικό μου σπίτι τραντάχτηκε.

Χτύπησε κανείς; Εσύ είσαι καλά;

Ναι, καλά είμαι, κύριε Τυφλοπόντικα,

και όλοι βγήκαμε έξω, αλλά... αλλά ο Μπίλυ...

Ο Μπίλυ ο Κούνελος; Τι έγινε μ' αυτόν; Τι τρέχει;

- Παγιδεύτηκε, κύριε. - Ωχ, όχι! Τι εννοείς; Πού παγιδεύτηκε;

Στη φωλιά του, κύριε Τυφλοπόντικα.

Είδα τον αδελφό του και είπε ότι ο Μπίλυ γύρισε πίσω να πάρει κάτι,

αλλά η οροφή έπεσε πάνω του και... Αχ, κύριε Τυφλοπόντικα!

- Έλα, Έρνεστ, το κλάμα δε θα βοηθήσει. - Όχι, κύριε Τυφλοπόντικα.

Τρέξε στον κύριο Αρουραίο όσο πιο γρήγορα μπορείς και πες του τι συνέβη.

- Μάλιστα, κύριε Τυφλοπόντικα. - Και πες του να φέρει σχοινιά.

- Μάλιστα, κύριε Τυφλοπόντικα. - Κάνε γρήγορα!

- Μάλιστα, κύριε Τυφλοπόντικα. - Μην το ξεχάσεις! Σχοινιά!

- Μάλιστα, κύριε Τυφλοπόντικα. - Αχ, Μπίλυ, Μπίλυ!

Μμμ-χμμ... Πλησιάζοντας στα βουνά, Ράουαλπίντι.

Τι μου θύμισε τώρα! Αχ, θεέ μου!

- (Φρύνος) Να σου πω, Ασβέ! - Ναι, Φρύνε;

Μήπως είδες πουθενά τη βραδινή μου μπέρτα;

Όχι βέβαια, Φρύνε. Δε ζω εδώ.

- Ναι, εντάξει, εντάξει. - Κοίταξες στην γκαρνταρόμπα;

Και βέβαια κοίταξα... Α-χμ.

Και βέβαια κοίταξα στην γκαρνταρόμπα,

αλλά μάλλον καλύτερα να ξαναρίξω μια ματιά

σε περίπτωση που κάποιος την έβαλε εκεί όταν δεν κοιτούσα.

Ωχ, Παναγία μου. Ωχ, Παναγία μου, τι είναι αυτός!

Αναρωτιέμαι πόση ώρα ακόμα θα μείνω μόνος μαζί του;

Δε συνηθίζουν να αργούν ο Αρουραίος και ο Τυφλοπόντικας.

- Ορίστε. Αυτό θα σε κρατήσει. - Ω, ωραία. Πρέπει να βιαστούμε.

Μακάρι να είχαμε εδώ τον Ασβό. Θα μας ήταν χρήσιμη η δύναμη του.

Δεν υπήρχε χρόνος να του στείλω μήνυμα.

Ήσουν ο πιο κοντινός και δεν τόλμησα να χάσω χρόνο.

Ναι, το ξέρω.

- Εντάξει, Τυφλοπόντικα. Είσαι έτοιμος; - Ναι.

Ξεκινάμε, τότε.

Ωχ! Θεούλη μου!

(Αρουραίος) Καλή τύχη!

Εντάξει, Αρουραίε! Έφτασα κάτω!

Θα σκάψω για να φτάσω ως τον Μπίλυ!

- Πρόσεχε, Τυφλοπόντικα! - Μην ανησυχείς για 'μένα!

Το σκάψιμο λαγουμιών είναι η ειδικότητα μου!

- Γεια! - Καλή τύχη!

Και καλή τύχη στον Μπίλυ. Αχ, θεέ μου, ελπίζω να είναι καλά.

- (Καμπάνισμα ρολογιού) - Μμμ;

Πήγε κιόλας τόσο; Τι μπορεί να τους έχει συμβεί;

- (Φρύνος) Να σου πω, Ασβέ! - Ναι, Φρύνε; Τι είναι πάλι;

Μήπως είδες πουθενά ένα άσπρο μεταξωτό φουλάρι;

Όχι, Φρύνε, δεν το έχω δει.

Ούτε τα μανικετόκουμπα σου, τα κουμπιά του κολάρου σου ή την άσπρη σου γραβάτα.

Εντάξει, εντάξει, δε χρειάζεται "να βγαίνεις απ' τα ρούχα σου".

Χα-χα, χα-χα! Καλά, αυτό είναι πολύ κωμικό.

- Αλήθεια; - Ναι. Χα χα χα!

Εσύ μιλάς για κουμπιά κολάρων και άσπρες γραβάτες, κι εγώ λέω:

"Μη βγαίνεις απ' τα ρούχα σου." Χα χα χα χο χο!

- Κατάλαβες; "Απ' τα ρούχα σου." - Κοίταξες στην...;

Φρύνε; Είσαι καλά;

- Θα ήμουν αν μπορούσα να βρω το... - Φαίνεσαι, ε... Ξαναμμένος.

- Μήπως έχεις πυρετό; - Ε... Ε...

Όχι, όχι, όχι, είναι...

- Το μακιγιάζ μου. - Mακιγιάζ;

Το θεατρικό μακιγιάζ για το σόου μου.

Βελτιώνει την εμφάνιση μου στη λάμψη των φώτων.

Ποια λάμψη; Ποια φώτα;

Μμμ; Να... Ε...

Μακάρι οι άλλοι δύο να έρθουν γρήγορα.

- Πω πω! Θυμάμαι όταν... - Φρύνε;

- Είσαι σίγουρος ότι δεν έχεις πυρετό; - Νιώθω λιγάκι ξαναμμένος.

Κάθισε ήσυχα, τότε. Και περίμενε.

Ναι, Ασβέ. Ευχαριστώ, Ασβέ.

Ουου...!

Τυφλοπόντικα! Τυφλοπόντικα!

Αχ, θεέ μου, ελπίζω να είναι καλά.

Νιώθω τόσο άχρηστος. Mακάρι να...

- (Τυφλοπόντικας) Εεε...! - Τι ήταν αυτό; Ο Τυφλοπόντικας;

- Γεια σου, Αρουραίε! - Τυφλοπόντικα! Είσαι καλά;

- Τον βρήκες; - Είμαι καλά! Και τον βρήκα!

Ω, Τυφλοπόντικα! Είσαι φοβερός!

Να 'σαι έτοιμος για τα σχοινιά, Τυφλοπόντικα, φιλαράκο!

Τον βρήκε.

Εντάξει, Αρουραίε!

Μα την πίστη μου, είσαι τέρας ψυχραιμίας, Τυφλοπόντικα.

Απλά είμαι συνηθισμένος σε υπόγειες τρύπες.

Ναι, τώρα που το σκέφτομαι, φαίνεσαι σαν να είσαι συνηθισμένος σε υπόγειες τρύπες,

ακόμα κι αν τα ρούχα σου δεν είναι.

Πω πω! Το βραδινό μου κοστούμι. To...το μοναδικό μου κοστούμι.

- Στον Μπίλυ ταιριάζει πολύ ωραία. - Χα χα! Ναι. Χε χε!

Πάμε τώρα, πριν μπούμε όλοι στα μαύρα κατάστιχα του κυρίου Φρύνου.

...και τότε όλα ταρακουνήθηκαν και η οροφή γκρεμίστηκε.

Ήταν τρομερό, Ασβέ, τρομερό.

Στο σπίτι υπάρχει μια ρωγμή που ανεβαίνει τον τοίχο και διασχίζει όλο το ταβάνι.

Παρ’ όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι ήταν σεισμός.

- Μα γιατί όχι, Ασβέ; - Εμείς εδώ δε νιώσαμε τίποτα.

- Νιώσαμε, Φρύνε; - Ε; Όχι, όχι, όχι.

(Ασβός) Αυτό υποδηλώνει ότι ήταν πιο πολύ τοπικό παρά ένας γεωλογικός σεισμός.

(Αρουραίος) Υποθέτω πως ναι.

- Πιστεύω ότι ευθύνεται ο σιδηρόδρομος. - Ο σιδηρόδρομος;

- (Ασβός) Όταν ήμουν στην Ινδία... - (Σιγανά) Ωχ, όχι. Όχι η Ινδία.

- Είπες κάτι, Φρύνε; - Ε; Δεν είπα τίποτα.

- Ναι... Όταν ήμουν στην Ινδία... - Μμμ;

Τους έβλεπα συχνά να ανατινάζουν βράχους για να κάνουν μια διάνοιξη για τη γραμμή.

- Ωχ! Εκρηκτικές ύλες. - Ακριβώς.

Ω, θεέ μου.

Πιστεύω πως ο σεισμός σας προκλήθηκε από τους ανθρώπους που ανατίναξαν

εκείνη τη βραχώδη προεξοχή κοντά στο αγρόκτημα του Μπρούστερ.

Πολύ μακριά για να τον νιώσουμε εμείς εδώ,

αλλά αρκετά κοντά στα σπίτια σας για να τα ταρακουνήσει άσχημα.

Καλά, πρέπει να μιλάμε συνέχεια για τον ρημαδοσεισμό και τον παλιοσιδηρόδρομο;

- Φρύνε... - Τίποτα! Αργήσατε ήδη πάρα πολύ.

Ο καημένος ο Ασβός θα είχε αποκοιμηθεί απ' τη βαρεμάρα

αν δεν τον διασκέδαζα με τραγούδια στο πιάνο.

Α, βρε τυχεράκια Ασβέ (!)

Ναι, νομίζω πως μερικά τα βρήκε πολύ συγκινητικά. Σχεδόν έκλαιγε.

- Με τα περισσότερα σχεδόν έκλαιγα. - Σε πιστεύω, Ασβέ, σε πιστεύω.

Ακούστε, μπορούμε να συνεχίσουμε με την παράσταση;

Ω, ναι. Θα αποσπάσει τις σκέψεις μας από τον σιδηρόδρομο, τουλάχιστον.

Αυτό, Τυφλοπόντικα, μπορώ να σου το υποσχεθώ.

- Μόνο που... - (Αρουραίος) Ναι, Φρύνε;

Δεν είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξει χρόνος για την απαγγελία του Τυφλοπόντικα.

- Δε θα υπάρξει χρόνος για την...; - Όχι, όχι, Ασβέ, δε με πειράζει καθόλου.

Ειλικρινά. Δεν έχω καθόλου διάθεση για απαγγελίες.

Όχι. Υποθέτω πως όχι.

Οπότε, αυτό που προτείνω είναι, να μην ασχοληθούμε με τα άλλα μέρη.

- Α! Όπως, το τραγούδι μου; - (Φρύνος) Ε...

Και τη διάλεξη με τις διαφάνειες του Ασβού;

Ω, ανυπομονώ γι' αυτήν... ε...αυτές, πολύ, ε...αργότερα.

Είναι όμως που έχουμε μαζί μας αυτήν τη βραδιά,

άρτι αφιχθέντα από τον θρίαμβο του στο Γουέστ Εντ, και με τεράστιο κόστος...

Αυτό το πιστεύω.

...και με τεράστιο κόστος, τον παγκοσμίου φήμης ταχυδακτυλουργό... Ιλ Μιστεριόζο!

- Ιλ Μιστεριόζο; - Ε...

- Ιλ Μιστεριόζο. - Δεν τον έχω ξανακούσει.

- Τον έχεις εσύ ακουστά, Αρουραίε; - Όχι, απ' ό,τι θυμάμαι.

Ναι, καλά, ε... Α-χμ! Δεν είναι πολύ διάσημος, βλέπετε.

Νόμιζα ότι είπες πως ήταν παγκοσμίου φήμης, Φρύνε.

Ναι, είναι παγκοσμίου φήμης στον...στον...στον κόσμο,

αλλά δεν είμαι πολύ διάσημος εδώ γύρω, χα χα, ή στο Λονδίνο.

- Εσύ, Φρύνε; - Εγώ; Τι εννοείς;

Είπες: "δεν είμαι πολύ διάσημος."

- Όχι, δεν το είπα. - Ναι, το είπατε, κύριε Φρύνε.

Γιατί δε στρίβεις, Μπίλυ; Θέλω να πω, δεν είναι ώρα για ύπνο, Μπίλυ;

Νομίζω πως δικαιούται να σε δει, ε... τον Ιλ Μιστεριόζο, μετά απ' όσα πέρασε.

Να πάρει η ευχή! Καταστράφηκαν όλα τώρα.

Όλοι θα θέλαμε να δούμε τον Ιλ, ε...να δούμε εσένα.

Ναι, καλά, δεν είμαι σίγουρος ότι έχω διάθεση πλέον.

(Αρουραίος) Α, εντάξει τότε, Φρύνε. Ασβέ, έχεις έτοιμες τις διαφάνειες σου;

- Απ' την άλλη όμως... - (Ασβός) Χα χα χα.

Υποθέτω ότι δε θα ήταν δίκαιο να σας στερήσω το θέαμα

ενός από τους μεγαλύτερους μάγους που έχει δει ποτέ ο κόσμος,

ή που θα έχει δει όταν θα έχω τελειώσει.

Πάντα νοιάζεσαι τους άλλους, Φρύνε.

Ε, έτσι είμαι εγώ. Θα σας αφήσω τώρα για λίγο.

Περάστε στην αίθουσα και ο Ιλ Μιστεριόζο, ο εκπληκτικός μάγος,

θα είναι σύντομα μαζί σας.

Το περιμένουμε πώς και πώς, Φρύνε, το περιμένουμε πώς και πώς.

(Ο Φρύνος μιμείται άσχημα το σάλπισμα της τρομπέτας)

Ντα-ντααα!

Καλησπέρα σας, άρχοντες μου, κυρίες και κύριοι, καλησπέ...

- (Σκίσιμο) - Ωχ!

(Οι άλλοι γελάνε)

Να πάρει η ευχή! Μμ-χμ!

Ευχαριστώ, ευχαριστώ, και καλώς ήλθατε σε μια βραδιά θαυμάτων και μαγικών

από τον Ιλ Μιστεριόζο, τον μεγαλύτερο...

Γουέ χε...! Ααα! Ωχ!

- Χέι, χέι! Χε-χέι! - (Οι άλλοι γελάνε)

- Τον μεγαλύτερο μάγο του κόσμου. - Για να μην πούμε και ακροβάτη.

Για να μην πούμε και... Να σου πω, για κάνε μου τη χάρη!

(Οι άλλοι γελάνε)

Για τις επόμενες δύο-τρεις ώρες...

(Οι άλλοι αναστενάζουν)

Για τις επόμενες δύο-τρεις ώρες, θα επιδιώξω να σας ψυχαγωγήσω

με τις καταπληκτικότερες επιδείξεις της ικανότητας μου

που αψηφά τους νόμους της φύσης.

- Αν όχι και τον νόμο της βαρύτητας. - (Ασβός) Χα χα χα χα! Ναι!

Άκου, Αρουραίε, αν συνεχίσεις να διακόπτεις, δεν πρόκειται να το κάνω.

- Ε... Συγγνώμη, Φρύνε, συγγνώμη. - (Φρύνος) Αυτό λέω κι εγώ.

Λοιπόν, πού είχα μείνει;

(Αρουραίος) Μόλις είχες σκοντάψει σε μία απ' αυτές τις μαγικές μπάλες.

Α, ναι, μόλις είχα σκοντάψει...

Θα αγνοήσω αυτό το σχόλιο και θα ξεκινήσω με το πρώτο εκπληκτικό μου κόλπο.

(Μεταλλικό κουδούνισμα)

(Φρύνος) Τα-νταα!

Και ιδού!

Χα χα!

- Χε, χε-χε, χα-χα! - (Χειροκροτήματα)

Λοιπόν, εδώ έχω μία εντελώς συνηθισμένη τράπουλα.

Άι στην ευχή! Συνεχώς αυτό γίνεται. Συγγνώμη!

Συγγνώμη, κυρίες και κύριοι. Αυτή είναι η λάθος τράπουλα.

Λοιπόν, εδώ έχουμε μία άλλη εντελώς συνηθισμένη τράπουλα.

Την κόβω, έτσι. Την ανακατεύω, έτσι.

Μπορούμε να της ρίξουμε μια ματιά, Φρύνε, ε...Ιλ Μιστεριόζο;

Να της ρίξετε μια ματιά; Φυσικά και δεν μπορείτε.

(Τυφλοπόντικας) Άλλοι μάγοι συνήθως αφήνουν κάποιον να την ελέγξει, Φρύνε.

- Κουραφέξαλα! - Το κάνουν, ξέρεις.

Ε, εγώ δεν το κάνω, και τέρμα η συζήτηση.

- Θέλω έναν εθελοντή απ' το κοινό. - Φρύνε!

Όχι, Αρουραίε, όχι εσύ.

- Τι θα 'λεγες εσύ, Μπίλυ; - Ω! Ναι, σας παρακαλώ, κύριε Φρύνε.

Ευχαριστώ. Παρακαλώ, πλησίασε στη σκηνή.

Τώρα, Μπίλυ, θα ήθελα να διαλέξεις τρία οποιαδήποτε χαρτιά απ' την τράπουλα.

Μη με αφήσεις να τα δω.

Εντάξει. Ένα, δύο, ε...τρία.

- Εντάξει, κύριε, ε...Μίντλβόζο. - Μιστεριόζο!

Τώρα, πήγαινε τα στο κοινό και κρατώντας ένα για 'σένα,

δώσε τα άλλα σε όποιον θες εσύ, εκτός από τον κύριο Αρουραίο.

Ου! Αίσχος!

(Φρύνος) Ναι. Χα χα, ναι, τα βλέπεις; Λυπάσαι τώρα, έτσι;

(Ο Αρουραίος κρυφογελάει)

Το έκανα.

(Φρύνος) Θέλω να συγκεντρωθείς στο χαρτί που κρατάς στο χέρι σου.

- Τώρα, σκέψου. Σκέψου. - Μάλιστα, κύριε. Σκέφτομαι.

Ναι, ναι. Κάτι έρχεται.

Βλέπω το χρώμα... Κόκκινο. Σωστά;

Ναι, Ιλ Μόσερλι, ε...ναι, κύριε Φρύνε.

Βλέπω... Βλέπω μια Κούπα.

- Σωστά; - Ωωω! Ναι, κύριε Φρύνε!

- (Τυφλοπόντικας) Πω πω! - Τώρα...

Συγκεντρώσου... Συγκεντρώσου... Βλέπω...

Ναι, βλέπω ένα 7.

Είναι το 7 Κούπα. Σωστά;

- Ω, ναι, ναι, ναι, κύριε Φρύνε! - (Χειροκροτήματα)

Μα την πίστη μου, Ασβέ, αυτό ήταν καταπληκτικό!

(Φρύνος) Και τώρα, κυρίες και κύριοι, για το δεύτερο χαρτί.

Κύριε Τυφλοπόντικα, έχεις την καλοσύνη να κοιτάξεις το χαρτί που κρατάς

και να το σκεφτείς έντονα;

Ω! Ναι. Αμάν!

Αυτήν τη φορά το χαρτί είναι μαύρο.

- Όχι, δεν είναι, Φρύνε. - Τι;

- Είναι. - Δεν είναι, Φρύνε.

Είναι άλλο ένα 7 Κούπα.

- Ω, να πάρει η ευχή! - (Ασβός) Το ίδιο και το δικό μου.

7 Κούπα. Βλέπεις;

- Ω, να πάρει η ευχή, να πάρει! - (Όλοι γελάνε)

Υποθέτω ότι όλα είναι 7 Κούπα. Ε, Φρύνε;

Δεν αποκαλύπτουμε τα μυστικά του αρχαίου επαγγέλματος μας.

Και σταματήστε όλοι σας να χαχανίζετε σαν χαζοί.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Πολύ ωραία. Θα προχωρήσω στο αποκορύφωμα του σόου μου.

(Όλοι) Ωωω!

Με ικανότητες που σταχυολογήθηκαν από τον μυστικισμό της Ανατολής,

θα εμφανίσω απ' το πουθενά δύο λευκά περιστέρια.

Και αναρωτιόμουν τι ήταν όλα αυτά τα γουργουρίσματα.

(Φρύνος) Και τώρα...

"Με τις δυνάμεις που μου δίνει η μαγεία,

"άμπρα κατάμπρα, ένα, δύο, τρία!"

(Τα περιστέρια γουργουρίζουν και οι άλλοι γελάνε)

Ώχου, άντε!

(Τρομάζει) Α!

- Μακάρι να μην το έκανε αυτό. - (Γέλια)

(Φρύνος) Ησυχία, παρακαλώ, κυρίες και κύριοι!

Τώρα, με τις μυστηριώδεις ικανότητες μου, θα κάνω δύο κατάλευκα περιστέρια

να εμφανιστούν μέσα απ' το μαγικό καπέλλο.

"Μόσχος, κρέμα, χνούδι και λαρδί, απ' το μαγικό καπέλλο περιστέρι ας βγει!"

- Α-χα! - (Τα περιστέρια γουργουρίζουν)

- Ω. - (Όλοι γελάνε)

- Άντε, άντε! - (Όλοι γελάνε)

Άι στα κομμάτια! Ωχ, όχι! Δεν είναι εδώ. Έφυγαν.

Α, εκεί πάνω...! Α-χμ! Μια στιγμή, κυρίες και κύριοι.

Θα κατεβείτε; Ελάτε.

Σας παρακαλώ, κατεβείτε. Ελάτε στον μπαμπάκα!

Θα κατεβείτε; Ωχ! Να πάρει η ευχή! Αααχ!

Ελάτε, κατεβείτε. Κου-κου! Κου-κου!

Λοιπόν, ως εδώ ήταν! Θα...

Βοήθεια, δε βλέπω! Ωχ, Τυφλοπόντικα, βοήθεια! Βοήθεια, Τυφλοπόντικα! Ωχ!

(Φρύνος) Άι στα κομμάτια! Να πάρει η ευχή, να πάρει!

(Αρουραίος) Βρε, Φρύνε!

♫ Ένα όνειρο ύφανε μου

♫ Με ασημόχρυσες κλωστές

♫ Από ηλιόφως και σκιές

♫ Κι εποχές αλλοτινές

♫ Όπου οι ανθρώποι είναι αναμνήσεις

♫ Και οι ιστορίες ζωντανές

♫ Ιτιές

♫ Τι παραμύθια μου έχετε πει

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Φαίνεται να ξέρεις καλά

♫ Σε ποιον να προστρέξεις

♫ Σε ποιον δρόμο να πας

♫ Να ξεδιπλώσεις τον θαυμαστό σου νου

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Πήγαινε με εκεί ♫