Original subtitles

♫ Ο Αέρας στις Ιτιές

♫ Μου τραγούδησε απαλά

♫ Τη φωνή μου ακολούθα

♫ Από όπου αυτή κι αν περνά

♫ Από βουνά, μέσα από κοιλάδες

♫ Ως τα πελάγη τα βαθειά

♫ Ταξιδεύει με της αύρας τα φτερά ♫

[Η παραμονή των Αγίων Πάντων (Halloween) γιορτάζεται τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου.

Η μέρα αυτή σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα.]

Το Τέρας του Δάσους

Το φθινόπωρο κοντοζύγωνε.

Η τελευταία ζέστη του Σεπτέμβρη

είχε δώσει τη θέση της στις πρώτες ψύχρες του Οκτώβρη.

Και πάνω στις τρικουκιές μεγάλα κόκκινα τσαμπιά κρέμονταν για τα θαμνοπούλια.

Είχε ρίξει ανεμόβροχο, και παρ' όλο που τώρα ήταν ξανά κάλμα,

υπήρχαν ήδη ψηλά, άφυλλα κλαδιά όπου η θύελλα τα είχε ξεγυμνώσει.

Και το ποτάμι κυλούσε γρήγορο και γεμάτο συντρίμμια από το ανεμοτσακισμένο δάσος.

Δίπλα στο σπίτι του Αρουραίου, η βάρκα του ήταν τραβηγμένη στην όχθη,

ενώ μέσα είχε επισκέπτες. Και μικρούς, και μεγάλους.

Λοιπόν, σας έχω δώσει λίγα μήλα, λίγα καρύδια, μία εξάδα κεριά,

ένα μικρό δοχείο με μπογιά και λίγο χαρτόνι.

Νομίζετε ότι χρειάζεστε κάτι άλλο ή μάλλον αυτά σας είναι αρκετά;

Ω, ναι, σας ευχαριστούμε, κύριε Αρουραίε.

Εννοώ, όχι, σας ευχαριστούμε, κύριε Αρουραίε.

Θέλω να πω, δεν υπάρχει κάτι άλλο και αυτά θα είναι αρκετά, και...

- Σας ευχαριστούμε, κύριε Αρουραίε. - Σας ευχαριστούμε, κύριε Αρουραίε.

Να 'στε καλά. Λοιπόν, άντε τώρα κι αφήστε τον κύριο Ασβό κι εμένα να ησυχάσουμε.

- Γεια σας, κύριε Αρουραίε. - Γεια σας, κύριε Ασβέ.

- Στο καλό. - Στο καλό.

(Αρουραίος) Φαντάζομαι πως θα λάβω τις κανονικές ευχαριστίες

όταν με κοψοχολιάσετε την Πέμπτη το βράδυ.

- Κάθε χρόνο τα ίδια, Ασβέ. - Μμμ;

Κάνα-δυο μέρες πριν την παραμονή των Αγίων Πάντων

και τα πιτσιρίκια ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι έχουν φάει όλα τα καρύδια,

κάποιος άλλος έχει φάει όλα τα μήλα,

δεν έχουν καθόλου κεριά, έχουν χάσει τις μπογιές τους και:

"Σας παρακαλούμε, έχετε κάτι με το οποίο να μπορέσουμε να φτιάξουμε μάσκες;"

Έχεις απόλυτο δίκιο, Αρουραίε.

(Αναστενάζει)

- Τι συμβαίνει, Ασβέ; - Ο χρόνος, Τυφλοπόντικα.

Ο τρόπος που η Γιορτή της Συγκομιδής, η παραμονή των Αγίων Πάντων,

μετά η 5η Νοεμβρίου και ύστερα τα Χριστούγεννα σημαδεύουν τις μέρες.

Και κάθε μέρα εκείνη η σιδηροδρομική γραμμή ζυγώνει όλο και περισσότερο,

υπενθυμίζοντας μας ότι μπορεί να μην έχουμε άλλη συγκομιδή,

ή άλλη παραμονή των Αγίων Πάντων, ή άλλα Χριστούγεννα

στα πολυαγαπημένα μας σπίτια.

- Ναι, το ξέρω. - (Χτύπημα στην πόρτα)

(Φρύνος) Ε! Είναι κανείς εδώ;

Ο Φρύνος! Δεν τον περίμενα.

Αν έχεις τίποτα πάστες, καλύτερα να τις κρύψεις.

Δεν έχω, Ασβέ.

(Φωνάζει) Έρχομαι!

Τι να θέλει, άραγε;

Αν δεν είχα γνώση της ιστορίας, μπορεί να μας είχε διαφύγει ολονών.

Ω! Γεια σου, Ασβέ. Γεια σου, Τυφλοπόντικα.

- Καλημέρα, Φρύνε. - Γεια σου, Φρύνε.

Τι είναι αυτό που ανακάλυψες;

Ουφ! Να σου πω... Όχι ακριβώς ανακάλυψα. Θυμήθηκα.

Ευτυχώς, έχω εξαιρετικά καλή μνήμη, διότι...

Α-χμ!

Ναι, ε... Ξέρετε τι είναι μεθαύριο το βράδυ;

- Η παραμονή των Αγίων Πάντων. - Χα χα! Όχι, το φαντάστηκα ότι...

- Α, το ξέρετε. - Σχεδόν αδύνατο να μας διαφύγει, Φρύνε.

Τα πιτσιρίκια είναι πέρα για πέρα κατενθουσιασμένα γι' αυτό.

Ναι! Χα χα χα! Ναι, είναι. Χα χα χα! Αστείοι μικρούληδες.

Όχι από τα πράγματα που ασχολούμαστε εμείς οι ενήλικοι.

Αυτός είναι ο λόγος που ήρθες απ' το Αρχοντικό ως εδώ λαχανιασμένος;

Ε; Ε... Όχι, όχι.

Απλά... Βγήκα να τρέξω λίγο. Γυμνάζομαι.

Εμείς οι γεννημένοι αθλητές πρέπει να κρατιόμαστε σε φόρμα.

Μμμ-χμμ!

Να υποθέσω πως δεν έχεις καμιά παστούλα, Αρουραίε; Πεινάω σαν λύκος.

- Σταμάτησα να τις φτιάχνω, Φρύνε. - Σταμάτησες να τις φτιάχνεις;

Μμμ. Πάρα πολύ παχυντικές.

Εμείς οι γεννημένοι αθλητές πρέπει να κρατιόμαστε σε φόρμα.

Ω. Ω, πολύ ωραία!

Θα ήθελες ένα τσαγάκι και κάνα-δυο μπισκότα;

Ω, ναι, μα τον Δία! Ε... Η ενέργεια, οι θερμίδες, ξέρεις, και όλα αυτά.

Ναι. Έρχομαι σε μισό λεπτό.

Λοιπόν, τι κάνεις για την παραμονή των Αγίων Πάντων;

Εγώ; Α, δεν κάνω κάτι. Δεν ασχολούμαι μ' αυτές τις παιδικές δραστηριότητες,

αλλά σκέφτηκα ότι μπορεί να ήταν ωραίο για τα πιτσιρίκια

αν οργάνωνα μια, ε...γιορτούλα στο Αρχοντικό.

- Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου, Φρύνε. - Ναι.

(Ασβός) Και τι θα περιλαμβάνει αυτή η γιορτή;

Φαγητό, ποτό, "Τρώγοντας το Μήλο" και όλα τα συνηθισμένα παιχνίδια.

- Και...εσύ; - Εγώ;

Τι εννοείς, "κι εγώ";

Αυτή η εκδήλωση πρόκειται να δει τον Φρύνο σαν το αστέρι της παράστασης;

Ίσως μια απαγγελία; Τραγούδια στο πιάνο;

Κύριε ελέησον, όχι, Ασβέ! Χα!

Δεν είμαι κάποιος που χώνεται για να βγει στο προσκήνιο.

- Όχι, όχι, όχι (!) - Εδώ είμαστε. Τσάι και μπισκότα.

Ω, ωραία! Χα χα! Πολύ ωραία!

Πολύ ωραία, πολύ ωραία! Ου-χου, χου-χου!

Αυτή θα είναι η καλύτερη μάσκα σε ολόκληρη την Ακροποταμιά. Χι χι χι χι!

Θα χεστούν όλοι απ' τον φόβο τους. Χα χα χα! Ουου! Ουου!

Θα ξαφνιαστούν.

Λοιπόν... Για να δούμε, τι έχει σειρά;

Θα ξεκινήσουμε μουσκεύοντας το πεπιεσμένο χαρτί.

Λοιπόν...

Ωωχ! Μπλιαχ!

Άι στο καλό! Κοίτα τώρα! Έμεινε μέσα το γάντι μου!

Ωχ! Κολλάει ολόκληρο! Μπλιαχ!

Αχ! Ωχ...

Ξεκόλλα! Ξεκόλλα! Ααχ!

Να πάρει η ευχή!

Ηλίθια, πανηλίθια γάντια! Ηλίθιο πεπιεσμένο χαρτί!

Ηλίθια, πανηλίθια παραμονή των Αγίων Πάντων!

Ελάτε. Ελάτε, ρε 'σείς, μη σκορπίζεστε.

Σε παρακαλώ, Μπίλυ. Δε μ' αρέσει το Δάσος.

Θα είσαι εντάξει αν είμαστε όλοι μαζί.

- Αυτή η μάσκα είναι φοβερή. - Σσσ! Μην κάνετε τόση φασαρία, ρε 'σείς.

Ο κύριος Ασβός θα μας ακούσει να ερχόμαστε, οπότε δε θα είναι έκπληξη

και τότε όλα θα έχουν πάει στράφι.

- Ναι. Ο Μπίλυ έχει δίκιο. - Σσσ!

Πάντως, δε μ' αρέσει, Μπίλυ.

Όλα καλά. Σταμάτα να ανησυχείς. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι...

(Σφύριγμα και τρίξιμο)

- Ωχ, Μπίλυ, τι είναι αυτό; - Δεν ξέρω.

Τ-τίποτα...

(Σφύριγμα και συριστικός ήχος)

Χο χο! Καλά, είναι καταπληκτική!

Αυτή είναι μάλλον η καλύτερη μάσκα

σε ολόκληρη την ιστορία της παραμονής των Αγίων Πάντων.

Χα-χα, χα χα χα χα χα!

Ουουου!

Ουου χου χου χου-χου...!

Α, πανάθεμα το, το ρημάδι!

Γιατί κανείς δε φτιάχνει κόλλα της προκοπής τώρα πια;

Είναι πάρα πολύ καλή. Πραγματικά τρομακτική.

Ουου χου-χου χου!

Χμμ. Αναρωτιέμαι αν αυτό το μειδίαμα είναι απολύτως σωστό;

Όχι. Δεν είναι μειδίαμα.

Είναι ένα...αποκρουστικό πλατύ χαμόγελο καθώς έρχεται να σε κατασπαράξει...

Όλο και πιο κοντά...

Άντε από 'δώ, δεν μπορώ να τη βλέπω.

Καλύτερα να τη βγάλω.

Ωχ, ωχ, ωχ!

Ωχ, αμάν, δε βγαίνει!

Έχει... Έχει... Ωχ, έχει φρακάρει!

Ααχ! Η ευλογη... Η ευλογημένη έχει...

Ωχ! Αααχ! Έχει φρακάρει!

Άι στα κομμάτια! Γιατί πρέπει να φτιάχνουν την κόλλα τόσο δυνατή;

- (Κουδούνι πόρτας) - Ααχ! Αχ!

- (Κουδούνι πόρτας) - Τι ήταν αυτό;

Ωχ, κάποιος είναι στην πόρτα και δεν μπορώ να...

Αχ, αχ! Ωωχ! Ωωχ!

(Φωνάζει) Ναι! Ναι, εντάξει, εντάξει! Έρχομαι, έρχομαι!

Αααααχ!

Ωχ! Ωχ, αχ αχ! Αχ, ωχ ωχ!

Ωχ, ωχ, ναι, εντάξει!

(Χτύπημα στην πόρτα)

Α, εσείς είστε! Όχι, όχι, όχι. Όχι, μην τρομάζετε. Είναι απλά μια...

- Κύριε Φρύνε, μόλις είδαμε το τέρας! - Όχι, δεν είμαι τέρας. Είναι απλά...

Ε; Α. Ώστε, καταλάβατε ότι είμαι εγώ;

Ναι, κύριε Φρύνε. Τους είπα πως δε μ' άρεσε το Δάσος, κύριε Φρύνε.

Το...το...το Δάσος;

Και τότε είδαμε το τέρας. Ω, κύριε Φρύνε!

Τέρας; (Ξεροκαταπίνει)

Χα! Τέρας (!) Σκατούλες! Χα χα! Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.

- Έλα, ησύχασε, μικρέ. - Υπάρχει ένα τέρας, κύριε Φρύνε!

Ε; Ωχ. Ελάτε μέσα, ελάτε μέσα και κλείστε την πόρτα.

(Μουρμουρίζουν)

Γιατί έπρεπε να έρθετε εδώ; Μπορεί να σας ακολούθησε.

Δεν τολμάμε να πάμε στον κύριο Ασβό και το σπίτι σας είναι πιο κοντά, κύριε,

και ξέρουμε ότι είστε πάρα πολύ γενναίος, γιατί...γιατί εσείς μας είπατε ότι είστε.

Ναι, ναι... Καλά... Καλά, αυτό είναι αλήθεια.

Μη-μήπως...; Μη-μη-μήπως...; Μη-μη-μήπως σας ακολούθησε;

Όχι, κύριε, γιατί όταν κοίταξα πίσω,

μπορούσα ακόμα να δω τα μεγάλα φριχτά μάτια του να λάμπουν μέσα στο σκοτάδι.

Ν-ν-να λ-λάμπουν μ-μ-μέσα σ-σ-στο σκοτάδι;

Ωωω!

Α! Α χα χα! Α! Α-χα!

Χα χα, χα-χααα! Χα χα!

Δεν ήταν τέρας.

- Ήταν, κύριε Φρύνε. - Όχι. Όχι, όχι, όχι.

Χε χε! Ήταν απλά ο κύριος Τυφλοπόντικας. Χα χα! Ή ο κύριος Αρουραίος.

Όχι, κύριε, δεν ήταν, κύριε. Σφύριζε, κύριε.

Σσσσσ! Κάπως έτσι, ε; Είναι απλά ένα αστείο.

Ω, όχι. Ήταν πολύ πιο δυνατό απ' αυτό, κύριε.

Ναι, καλά, μάλλον θα έκαναν πρόβα. Πολύ ύπουλο αυτό.

Σσσσσ!

Καλά! (Γελάει σιγανά)

- Ξέρω τι θα κάνω. - (Αγροπόντικο) Τι;

Χααα! Καταπληκτική ιδέα! Θα πάω εγώ και θα τους τρομάξω.

- Πώς, κύριε Φρύνε; - Τι εννοείς, "πώς"; Με τη μάσκα μου.

- Ε; Όχι αυτή, κύριε Φρύνε; - Τι εννοείς, "όχι..."; Και βέβαια αυτή!

Ουου! Ουου χα χα χα χα!

Ναι, τέλος πάντων... Θα κάνω πρόβα καθώς πηγαίνουμε.

Ε... Πού πηγαίνουμε, κύριε Φρύνε;

Πηγαίνουμε, γενναίε μου πιτσιρίκο, να τρομάξουμε το τέρας σας.

Χα χα! Τέρας (!) Χα χα χα χα!

- Μα... - Δεν έχει "μα"!

Περίμενε και θα δεις. Έλα!

Α! Άκου, μήπως μπορείς να με βοηθήσεις να βγάλω αυτήν τη μάσκα προς το παρόν;

Ω! Ε... Πώς, κύριε Φρύνε;

- Απλά πιάσ' την γερά και τράβα, χαζούλη. - Α. Ναι. Εντάξει.

- Ωωωχ! Αααχ! - Αχ, αχ! Ωχ, ωχ!

- Άου! Αααχ! Άου! - Ωχ! Ωχ, αχ! Αχ!

- Ωχ! Δε θα βγει, κύριε Φρύνε. - Δε θα...; Φυσικά και θα βγει!

- Εντάξει. Βίρα! - Βίρα!

- Βγήκε, κύριε Φρύνε. - Το ξέρω ότι βγήκε, βρε ανόητο...!

Ναι, το ξέρω. Το ξέρω ότι βγήκε.

Λοιπόν, πάμε να βρούμε αυτό το, ε...χα χα χα, τέρας!

Κι εσύ... Μπορείς να κουβαλάς αυτή μέχρι να τη χρειαστώ.

(Κουκουβάγια σκούζει)

- Τι ήταν αυτό; - (Μπίλυ) Μια κουκουβάγια, κύριε Φρύνε.

Ε; Μια κουκουβάγια; Α! Α, ωραία.

Ωραία. Μπράβο. Χε χε!

Έχε τα μάτια σου δεκατέσσερα και θα τα πας μια χαρά.

- Άκου, νομίζω... Ααα! - Τι είναι, κύριε Φρύνε;

Ωχ, εσύ είσαι. Γιατί τη φόρεσες αυτή;

Είναι ο πιο εύκολος τρόπος να την κουβαλάω, κύριε Φρύνε.

Ο πιο εύκολος τρόπος να την...;

Ευτυχώς που είμαι ψύχραιμος.

Τι ήταν αυτό που πήγατε να πείτε, κύριε Φρύνε;

Ε; Ε...

Να... Πήγα να...

Νομίζω ότι ίσως είναι καλύτερα να πηγαίνεις εσύ μπροστά από ΄δώ και πέρα.

- Εγώ, κύριε Φρύνε; - Ναι, ναι, εσύ.

Α. Δεν ξέρω, κύριε Φρύνε, ε... Ε... Γιατί;

Γιατί;! Για...; Γιατί;

Γιατί; Λοιπόν, διότι, βλέπεις, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι από πίσω.

Α. Νόμιζα ότι είπατε πως δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος, κύριε Φρύνε.

Χα... Χα χα... Ε... Ναι.

Ναι, εντάξει... Εντάξει... Δεν...δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.

Ο-ο-όχι από το τέρας. Χα! Χα-χα, χα-χααα!

Αλλά μπορεί να υπάρξει από...από πέσιμο κλαδιών.

- Μα δε βλέπω κανένα... - Σχεδόν πάντα πέφτουν στον από πίσω.

Ω, ναι, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι πάντα από πίσω,

επειδή μπορείς να δεις τον κίνδυνο μπροστά σου,

ενώ ο κίνδυνος από πίσω μπορεί να σε ζυγώσει αθόρυβα

κ-και...κ-κι εσύ... Όχι, όχι. Έχεις δίκιο. Θα πάω εγώ μπροστά.

Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα να φοβάσαι. Κατάλαβες; Τίποτα. Απολύτως τίποτα!

- (Νυφίτσα) Ωωωωω! - (Φρύνος και Μπίλυ) Ααααα!

- (Στρίγκλισμα) - (Φρύνος και Μπίλυ) Ααααα!

Πρόσεχε, Φρύνε, έρχεται!

- Ένα αναθεματισμένο μεγάλο τέρας! - Βοήθειααα!

(Αρχηγός) Άντε! Κοπανάτε την!

Ωχ, κύριε Φρύνε! Είναι το τέρας, κύριε Φρύνε!

Δεν είναι το τέρας! Δεν είναι το τέρας! Σταμάτα να λες ότι είναι το τέρας!

- Ωχ, κύριε Φρύνε! - Τι είναι;

Είναι το τέρας!

Ααααα! Το τέρας!

- Ααααα! - Ααααα!

(Ο Ασβός χτυπάει την πόρτα) Ααχ! Απ' το κακό στο χειρότερο.

Απ' το κακό στο χειρότερο. Τς τς τς τς τς!

Ακόμα ξαπλωμένος, είμαι σίγ...

Α, Φρύνε! Σε αδίκη...

Μπίλυ! Τι κάνεις εσύ εδώ;

Συγγνώμη, κύριε Ασβέ, ο κύριος Φρύνος μάς ζήτησε να μείνουμε.

Αλήθεια; Πού είναι ο κύριος Φρύνος;

- Είναι ξαπλωμένος, κύριε. - Α! Τότε, δεν τον αδίκησα.

- Πώς είπατε, κύριε Ασβέ; - Τίποτα, Μπίλυ, τίποτα.

Θα πάω επάνω να τον δω.

Μάλιστα, κύριε Ασβέ. Εντάξει, κύριε Ασβέ.

- (Χτύπημα στην πόρτα) - Ααααα!

(Ασβός) Φρύνε;

- Ασβέ; - Φρύνε;

- Είσαι άρρωστος; - Ασβέ, εσύ είσαι;

Ω! Ω, Ασβέ! Δόξα τω Θεώ!

Είσαι άρρωστος, Φρύνε;

Όχι, δεν είμαι άρρωστος. Είμαι κατά κάποιον τρόπο άρρωστος...

Ασβέ, υπάρχει ένα τέρας στο Δάσος.

- Ξέρεις γι' αυτό, Φρύνε; - Και βέβαια ξέρω γι' αυτό! Ήταν...

Δηλαδή, υπάρχει ένα τέρας στο Δάσος;

Είναι μάλλον ένας ευφάνταστος τρόπος διατύπωσης, αλλά...

εσύ είπες πως ήξερες ότι υπήρχε.

Ήταν ένα φριχτό, φριχτό...

Φρύνε, είσαι σίγουρος ότι δεν είσαι άρρωστος;

Δεν ξέρω, Ασβέ, δεν ξέρω.

Δε μ' αρέσει αυτό που ακούω, Φρύνε.

Εμένα δε μ' αρέσει τίποτα απ' αυτά!

Να σου πω, έχει...; Έχει...;

Τι να έχει, Φρύνε;

Έχει...; Έχει...φάει κανέναν;

Αν έχει...;

Νομίζω πως μάλλον έχεις πυρετό, Φρύνε.

Μπορεί να προκαλέσει καταστροφή, μπορεί να μας αφήσει άστεγους, αλλά...

μπορεί ένας ατμοκίνητος τράκτορας να φάει κανέναν;

Μα ήταν τόσο φριχτά εκείνα τα επίμονα μάτια, εκείνα...εκείνα...

Ααααα!

Ένας ατμοκίνητος τράκτορας.

Η σιδηροδρομική εταιρεία τον έφερε για να επισπεύσει το καταστροφικό της έργο.

Α-α... Ααα... Α χα-χααα...

Ωχ...

- Α, γεια σου, Ασβέ! - Γεια σου;

Μμμ. Πρέπει να παρακοιμήθηκα. Χα-χα, χα-χα χα! Είσαι εδώ πολύ ώρα;

Φρύνε, τι είναι αυτά που λες;

- Μμμ; - Μόλις συζητούσαμε.

Ω, θεέ μου! Μιλούσα πάλι στον ύπνο μου.

Κουραφέξαλα, μιλούσες στον ύπνο σου! Ήσουν εντελώς ξύπνιος.

Α χα! Τα μάτια μου ήταν ορθάνοιχτα;

- Και βέβαια ήταν ανοιχτά τα μάτια σου! - Το κάνω αυτό μερικές φορές.

Συζητάω με τα μάτια ορθάνοιχτα ενώ κοιμάμαι βαθειά.

(Χασμουριέται)

Δεν έχω ξανακούσει τέτοια μπαρούφα.

Καλά, έμαθες τα κακά νέα σχετικά με τον τράκτορα;

Κάποια απ' τα μικρά ήταν κατατρομαγμένα. Ήρθαν εδώ χθες βράδυ ζητώντας βοήθεια.

Νόμιζαν ότι είχαν δει ένα τέρας. Χα χα! Ένα τέρας (!)

- Είναι ακόμα εδώ; - Κάτω.

Λοιπόν, καλύτερα να σηκωθώ και να φροντίσω να πάνε στα σπίτια τους.

Μμμ! Τι όμορφη μέρα!

Τι όμορφη, όμορφη μέρα!

- (Αγροπόντικο) Κύριε Φρύνε; - Ναι;

Ααα! Ωχ ωχ! Ωωχ! Ωχ, ωωωχ...

Κύριε ελέησον!

Ωχ! Ήθελα μόνο να τον ρωτήσω αν θα μπορούσα να κρατήσω τη μάσκα.

(Ξεκαρδίζεται στα γέλια)

Αχ, κύριε Φρύνε!

♫ Ένα όνειρο ύφανε μου

♫ Με ασημόχρυσες κλωστές

♫ Από ηλιόφως και σκιές

♫ Κι εποχές αλλοτινές

♫ Όπου οι ανθρώποι είναι αναμνήσεις

♫ Και οι ιστορίες ζωντανές

♫ Ιτιές

♫ Τι παραμύθια μου έχετε πει

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Φαίνεται να ξέρεις καλά

♫ Σε ποιον να προστρέξεις

♫ Σε ποιον δρόμο να πας

♫ Να ξεδιπλώσεις τον θαυμαστό σου νου

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Πήγαινε με εκεί ♫