Original subtitles

♫ Ο Αέρας στις Ιτιές

♫ Μου τραγούδησε απαλά

♫ Τη φωνή μου ακολούθα

♫ Από όπου αυτή κι αν περνά

♫ Από βουνά, μέσα από κοιλάδες

♫ Ως τα πελάγη τα βαθειά

♫ Ταξιδεύει με της αύρας τα φτερά ♫

Άριστη Φυσική Κατάσταση

Ήταν Ιούλιος κι έκανε ζέστη.

Τα αγρολούλουδα στέκονταν ξεψυχισμένα,

περιμένοντας το αεράκι που δεν είχαν νιώσει εδώ και μέρες.

Τα πουλιά ήταν σιωπηλά και δε θα ξανακελαηδούσαν

μέχρι ο ήλιος να αρχίσει να βασιλεύει.

Και μέσα σ' αυτήν τη ζέστη,

ο Ασβός, ο Αρουραίος και ο Τυφλοπόντικας ήταν μακριά από τα σπίτια τους,

στο καταφύγιο ενός σύδεντρου, κοιτώντας κρυφά εκείνο που είχαν έρθει να δουν.

(Τυφλοπόντικας) Διακρίνεις τίποτα, Ασβέ;

Ναι, Τυφλοπόντικα. Ανθρώπους να δουλεύουν.

Και μηχανές. Άκου.

- (Δυνατά χτυπήματα) - Τι είναι αυτό, Ασβέ;

Ατμοκίνητος πασσαλοπήκτης.

- Χτίζουν ένα ανάχωμα. - Πώς το ξέρεις, Ασβέ;

Ξεχνάς ότι τους είδα να κατασκευάζουν τους σιδηροδρόμους όταν ήμουν στην Ινδία.

- Ναι. Αυτό κάνουν. - Και ο σιδηρόδρομος έρχεται προς τα 'δώ;

Κατευθύνεται προς το Δάσος και την Ακροποταμιά;

Φοβάμαι πως ναι, Τυφλοπόντικα.

Πω πω! Θεούλη μου!

Είναι απλά αυτό που υποψιαζόμασταν. Όχι ότι το "απλά" είναι η σωστή λέξη.

Όντως, Αρουραίε. Αλλά έχεις δίκιο, είναι αυτό που νομίζαμε.

(Φρύνος) Να πάρει! Να...να πάρει η ευχή, να πάρει!

Α! Επιτέλους.

- (Τυφλοπόντικας) Ο Φρύνος είναι; - Ναι.

Νόμιζα πως σταμάτησε και γύρισε σπίτι.

- Προφανώς όχι. - Είναι ώρα να γυρίσουμε, ωστόσο.

Έχουμε δει όλα όσα χρειαζόταν να δούμε. Τώρα αναμφίβολα είναι καιρός να δράσουμε.

(Φρύνος) Ε!

- (Φρύνος) Πού είστε; - Εδώ πέρα, Φρύνε!

Αλλά μην κάνεις τον κόπο!

- (Φρύνος) Ε; - Είπα, μην κάνεις τον κόπο!

Για τα τελευταία λίγα μέτρα!

Αχ! Ουφ! Ωχ! Ουφ! Είπες να μην κάνω τον κόπο;

- Ναι, αλλά δεν έχει σημασία τώρα. - Μμμ; Τι εννοείς;

Ο Αρουραίος εννοούσε, Φρύνε, ότι έχουμε βρει αυτό που ψάχναμε.

- Ω, ωραία. Οπότε, μπορώ να...; - Οπότε, τώρα γυρίζουμε πίσω.

Γυρίζουμε πίσω; Γυρίζουμε πίσω;!

Μα μόλις ήρθαμε. Είμαι ξεθεωμένος. Είναι πολύς δρόμος.

Σου το είπαμε όταν ξεκινήσαμε, Φρύνε, αλλά επέμενες ότι μπορούσες να το κάνεις.

Και το έκανα. Ήρθα, δεν ήρθα;

- Λίγο-πολύ. - Λίγο-πολύ (!)

- Για άκου να σου πω...! - Και τώρα γυρίζουμε πίσω.

Ώχου! Ω, να πάρει η ευχή!

Ακούστε, μπορώ να ξεκουραστώ λίγο;

- Και βέβαια μπορείς, Φρύνε. - Ααα!

Όμως εμείς έχουμε δουλειά. Θα τα πούμε στο Αρχοντικό.

- Ω, να πάρει η ευχή! - Έλα, Τυφλοπόντικα. Έλα, Αρουραίε.

- (Αρουραίος) Ερχόμαστε, Ασβέ. - Συγγνώμη, Φρύνε,

αλλά πρέπει να οργανωθούμε αν είναι να πολεμήσουμε τον σιδηρόδρομο.

Χμμ! Ω, σε παρακαλώ, μη ζητάς συγγνώμη (!)

Καταλαβαίνω πολύ καλά (!)

Μην αφήσεις το γεγονός ότι είμαι εντελώς ξεθεωμένος,

έχω πάθει θερμοπληξία κι έχω ψοφήσει στην πείνα,

να σε σταματήσει για μία στιγμή.

Απλά είσαι λίγο λαχανιασμένος, αυτό είναι όλο.

Λαχανιασμένος (!) Σοβαρά; Αυτό νομίζεις; Χα χα!

- Ε, φύγε με τους άλλους, τότε. - Ο-όχι. Αν είσαι πραγματικά...

Όχι, όχι, μην ανησυχείς, είμαι απλά ο Φρύνος.

Δε μετράω. Άντε στο καλό.

- Φρύνε, εγώ... - Στο καλό!

(Αρουραίος) Τυφλοπόντικα! Θα 'ρθείς;

Ωχ, θεέ μου. Ναι, Αρουραίε, έρχομαι!

Θα τα ξαναπούμε σε λίγο, Φρύνε.

- Χα! - Ωχ, θεέ μου.

Περιμένετε με!

Χα! Πολύ που νοιάζονται για το κακόμοιρο τσακισμένο μου κορμί (!)

Είμαι εξαντλημένος. Έβγαλα φουσκάλες. Ωχ!

Τσουρουφλισμένος από τον δυνατό ήλιο που χτυπάει ανελέητα το κακόμοιρο...

Μα τον Δία, πεθαίνω της πείνας! Πού είναι ο γυλιός;

- Ίσως χρειαστεί να πάω και στο Λονδίνο. - Ω, Ασβέ, δε θέλεις να πας εκεί.

Αν είναι να μάθουμε προς τα πού πηγαίνει εκείνος ο σιδηρόδρομος,

ποιος είναι πίσω απ' αυτόν,

τι μπορεί να σαρώσει και τι μπορούμε ή δεν μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό,

τότε ίσως δεν έχω άλλη επιλογή, διότι...

(Φρύνος) Ε! Γεια σας!

Άντε, Φρύνε.

- Πω πω! Φαίνεται αποκαμωμένος. - Χα! Στην ηλικία του (!)

(Λαχανιασμένος) Αχ! Ουφ! Α! Χα! Εδώ είστε.

Εδώ είστε. Χα! Κόψατε δρόμο, ε;

- Όχι. - (Φρύνος) Τι; Ουφ!

Πρέπει να κόψατε. Δηλαδή, δηλαδή... Φτάσατε πριν από 'μένα.

- Δεν υπάρχουν παρακάμψεις, Φρύνε. - Χου χου! Ανοησίες.

Χα χα χα χα! Μου...μου λες, δηλαδή, ότι εσείς οι τρεις...

είστε πιο γρή... Ουφ! Πιο γρήγοροι;

Καλά... Καλά, νομίζω πως... θα πρέπει να καθίσω.

Φρύνε, είσαι ντροπή. Υπέρβαρος και υποανάπτυκτος.

- Ε; Για σε παρακαλώ! - (Ασβός) Αλλά τι να περιμένεις,

όταν η μόνη γυμναστική που φαίνεται να κάνεις είναι η άρση παστών;

Μωρέ, τι μας λες!

Για σιγά, Ασβέ (!) Μερικές από εκείνες τις πάστες είναι αρκετά βαριές.

Ναι, ακριβώς, είναι πολύ... Α! Κατάλαβα. Με ειρωνεύεσαι, ε;

Φοβάμαι πως ο Ασβός έχει δίκιο, Φρύνε, είσαι πάρα πολύ αγύμναστος.

Α, ναι, σ' ευχαριστώ, πες κι εσύ το λογάκι σου, Τυφλοπόντικα (!)

Ο Τυφλοπόντικας απλά λέει την αλήθεια, Φρύνε.

Για το καλό σου.

Για το καλό μου; Χα! Σκατούλες!

(Ασβός) Άλλοι της ηλικίας σου κάνουν την πατρίδα υπερήφανη, Φρύνε.

Τιμούν τη δύναμη της νιότης,

γράφουν τα ονόματα τους στη σπουδαία ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ναι, μα την πίστη μου! Θα ήθελα να σε δω να τρέχεις κανένα μίλι, Φρύνε.

- Χα! Σκατούλες! - Ή να ρίχνεις σφαίρα.

- Σκατούλες! - Ή να ρίχνεις ακόντιο.

Σκα-τού-λες! Αν ήθελα θα μπορούσα να τα καταφέρω καλύτερα απ' όλους αυτούς.

- Χα χα χα χα! - (Φρύνος) Ναι. Χα χα χα (!) Γέλα εσύ.

Αλλά εμάς τους Φρύνους πάντοτε μας θαύμαζαν για τη σωματική μας δύναμη.

Α, σε πιστεύω, Φρύνε (!)

- Κάτοχοι ρεκόρ, όλοι (!) - Ναι. Ναι, πράγματι.

Μαραθώνιος ξάπλας, άρση τσαγιέρας, σαβούρωμα γλυκισμάτων.

Λοιπόν, αν είναι να φέρεσαι έτσι, δε θα σου μιλάω.

Αρουραίε, Φρύνε, υποτίθεται ότι συζητάμε για τον σιδηρόδρομο.

- Ζητώ συγγνώμη, Ασβέ. - Εγώ όμως, όχι.

Συνεχίστε με τον παλιοσιδηρόδρομο κι εσένα, έννοια σου, θα σου δείξω εγώ!

- Φρύνε, με...με συγχωρείς. - (Φρύνος) Σκατούλες!

- Ωχ, θεέ μου. - Χα! Χμμ!

Συγγνώμη, Ασβέ.

Λοιπόν, ελπίζω μόνο να μη δημιούργησες πρόβλημα. Αυτό είναι όλο, Αρουραίε.

(Φρύνος) Χα! Θα δούμε ποιος είναι γυμνασμένος. Θα τους δείξω εγώ.

Λοιπόν, για να δούμε...

(Μασουλώντας) "Απόκτησε εκπληκτική σφριγηλότητα μόνο με μισή ώρα την ημέρα."

Ω! Μα τον Δία! "Μπες στο μάτι των φίλων σου."

Χμμ... Ναι! "Γίνε ένας με τη δύναμη δέκα."

Χου χα χα! Εννοείται!

"Οι μοναδικές ασκήσεις ανάπτυξης του Ευγένιου Σάνντοου

"θα δώσουν σε κάθε κύριο φουσκωτούς δικέφαλους, εντυπωσιακούς εκτατήρες,

"εκπληκτικούς πηχυαίους καμπτήρες, συνολικά, Ηράκλεια διάπλαση."

Ουου! Ηράκλεια! Καλά!

"Θεωρείται απ' όλους όσους το έχουν διαβάσει

"ως το καλύτερο βιβλίο που εκδόθηκε ποτέ πάνω στο αντικείμενο. Τιμή: 5 πένες."

Ένα βιβλίο! Αυτό είναι όλο; Χα!

Ε, καλύτερα να πάρω ένα, όμως.

(Μασουλώντας) Μμμ! Ω... Ώπα, τι είναι αυτό; Α!

"Μειωτής παχυσαρκίας Σάνντοου."

Δόξα τω Θεώ, δε χρειάζομαι τέτοιο. Χα χα χα χα! Μμμ!

Παχύσαρκος (!) Χου χου χου χου!

Α! Αυτό, μάλιστα! "Όργανο γυμναστικής Γουάιτλι.

"Το πιο σύγχρονο όργανο εκγύμνασης. Πρώτο το 1895, πρώτο και σήμερα." Πολύ καλό.

"Το όργανο γυμναστικής Γουάιτλι δε χρήζει σύστασης στο Βρετανικό κοινό."

Χου! Ούτε λόγος!

Χα χα. Τι κάνει, άραγε;

"Κατά τη διάρκεια των χρόνων από την παρουσίαση του,

"έχει γνωρίσει ιδιαίτερη προτίμηση μαζί με τον Άνθρωπο της Δράσης,

"κι έχει βελτιωθεί με πολλούς τρόπους.

"Η τελευταία βελτίωση είναι η προσθήκη των χειρολαβών Φλέξτον."

Χμμ! Ναι, το ελπίζω.

Ε, καλύτερα να πάρω δύο τέτοια.

"Γυναικείο ή παιδικό, 4 σελίνια και 6 πένες."

Γυναικείο και παιδικό (!) Χα! Οπωσδήποτε (!) Χα χα χα χα χα!

"Ανδρικό ή εφηβικό, 5 σελίνια και 6 πένες."

(Καμπάνισμα ρολογιού)

"Αθλητικό." Α! Αυτό είναι για 'μένα.

"Αθλητικό, 6 σελίνια και 6 πένες." Χμμ, είναι πολύ καλή τιμή.

Λοιπόν, τι άλλο έχουν;

(Καμπάνισμα ρολογιού)

Ωραία. Για να δούμε...

Ένα βιβλίο ασκήσεων του Ευγ. Σάνντοου, δύο όργανα γυμναστικής Γουάιτλι,

ένα ζευγάρι βαράκια Φέλταμ Μπόλαζ,

ένα ζευγάρι δίκιλες Ινδικές κορύνες, οι καλύτερες σε σχήμα μποτίλιας.

Α! Ένα σετ επάργυροι γάντζοι πόρτας για το όργανο γυμναστικής Γουάιτλι,

ένα ζευγάρι εξάκιλοι αλτήρες, μία εφτάκιλη σφαίρα για ρίψη,

κι ένας φορητός πυγμαχικός σάκος με βαριά σιδερένια βάση, ρυθμιζόμενη στο ύψος.

Χα-χα, χα! Ναι, νομίζω πως φτάνουν αυτά για αρχή.

Μην το παρακάνω κιόλας, έτσι; Χα χα χα χα!

Έννοια σου και θα δεις, Αρουραίε!

Θα σας δείξω ολονών πώς μοιάζει ένας πραγματικός αθλητής. Χα χα χα!

Καλά, πού πήγαν όλα τα σοκολατάκια;

- Με ποιον τρόπο, δηλαδή, Τυφλοπόντικα; - Πολύ παράξενος.

Συνεχώς λύγιζε τα γόνατα του, έσφιγγε τα μπράτσα του και...και γελούσε.

Κύριε ελέησον! Ακούγεται σαν θερμοπληξία.

- Χμμ... Και τα μάτια του; - Τα μάτια του, Ασβέ;

Πώς ήταν το βλέμμα του;

Δεν...δεν ξέρω, ε... Θα το έλεγες λίγο απόμακρο, υποθέτω.

- Ωχ, Παναγία μου. - (Αρουραίος) Να σου πω, Ασβέ, λες να...;

Δυστυχώς, ναι, Αρουραίε. Καινούρια λόξα.

Ωχ, όχι! Ασβέ, θαρρώ πως έχεις δίκιο.

Γι' αυτό δεν τον ενδιαφέρει ο αγώνας εναντίον του σιδηροδρόμου.

Ναι. Και ούτε πρόκειται μέχρι να ξεθυμάνει από μόνη της.

Όχι μέχρι η ατμομηχανή να περάσει μέσα από την κάμαρα του.

- Ωχ, θεέ μου. - Ωστόσο, δεν ωφελεί να στενοχωριόμαστε.

Δε μας παίρνει να σπαταλάμε χρόνο στις λόξες του Φρύνου.

(Ασβός) Πράγματι, Αρουραίε.

Τώρα... Αυτή η επιστολή προς όλους τους Ακροποταμίτες.

Φυσικά. Λοιπόν, τι θέλεις να γράψω;

(Φρύνος) Χέι! Ουου!

Καλά, φανταστικό! Χου χου χι χι χι χι χι!

Ωωωχ!

"Μπες στο μάτι των φίλων σου." Εννοείται!

Ποιος άλλος θα έχει φορητό πυγμαχικό σάκο τέτοιας ποιότητας, ε;

Ποιος άλλος θα μπορέσει να του δώσει τέτοια γροθιά;

Χα χα! Και...

Αααχ! Ωωχ! Η μύτη μου! Ωχ, η μύτη μου!

Ωωχ! Ο χαζοσάκος!

Ωχ! Αχ! Αααχ! Το πόδι μου!

Ωωχ, το πόδι μου, η μύτη μου! Ωωωχ! Να πάρει η ευχή, να πάρει!

Καλά, αυτό θα επιστραφεί, δεν το συζητώ. Ωωωχ!

Λοιπόν, καλύτερα να ξετυλίξω τους αλτήρες.

Έννοια σου και θα δεις όταν αυτοί οι μύες γίνουν ατσάλινοι!

Χα χα! Τότε θα λογαριαστούμε. Δολοφόνε.

Λοιπόν...

Ααχ! Αν μπορούσα...

Άι στα κομμάτια!

Αυτό είναι το πιο σκληρό χαρτί περιτυλίγματος που έχω δει.

Ααχ! Πανάθεμα τους, τους χαζοαλτήρες!

Πού είναι η εφτάκιλη σφαίρα; Α! Αυτή εκεί πρέπει να 'ναι.

Νομίζω πως είναι χάσιμο χρόνου, Τυφλοπόντικα.

Δε θα ήταν δίκαιο να μην του δώσουμε την ευκαιρία να συμμετάσχει, Αρουραίε.

Υποθέτω πως όχι. Είσαι καλός, Τυφλοπόντικα.

Μπα. Ο Φρύνος είναι καλός στην πραγματικότητα, ξέρεις,

κι όταν δει τι είδους εκστρατεία έχετε οργανώσει εσύ και ο Ασβός,

είμαι σίγουρος πως πραγματικά θα ενθουσιαστεί.

Μμμ, καλά. Θα δούμε.

- (Κουδούνι πόρτας) - Ουπς!

- Θεούλη μου! - Τι στην ευχή...;

(Φρύνος) Να πάρει η ευχή, να πάρει!

Πω πω!

Ηλίθια... Α! Εσείς είστε.

Γεια σου, Φρύνε. Έπαθες κάτι;

(Τυφλοπόντικας) Σου φέραμε μια επιστολή, Φρύνε.

- Τι έπαθε ο ταχυδρόμος; - Δεν είναι τέτοιου είδους επιστολή.

Είναι δική μας επιστολή, Φρύνε, από την επιτροπή κατά του σιδηροδρόμου.

Ωχ, έλεος, όχι κι άλλη επιστολή για τον παλιοσιδηρόδρομο!

(Τυφλοπόντικας) Κι άλλη, Φρύνε; Αυτή είναι η πρώτη που έχουμε γράψει.

Τι εννοείς, "κι άλλη επιστολή για τον σιδηρόδρομο";

(Φρύνος) Ώχου, πολύ κακό για το τίποτα!

(Τυφλοπόντικας) Φρύνε, αυτό είναι σημαντικό. Και οφείλεις να βοηθήσεις.

Είναι το σπίτι σου όπως και όλων των άλλων.

Θεέ και Κύριε, Φρύνε! Τι είναι όλα αυτά τα πράγματα;

(Φρύνος) Αυτά τα "πράγματα", όπως τα αποκαλείς με τόση απορία,

είναι ο καλύτερος γυμναστικός και αθλητικός εξοπλισμός που υπάρχει.

Αυτά τα "πράγματα" είναι η αιτία για την απίστευτη φυσική μου κατάσταση.

(Ο Τυφλοπόντικας και ο Αρουραίος γελάνε)

Α! Όπως την μπανταρισμένη μύτη.

Όχι, όχι όπως την μπανταρισμένη μύτη. Άσε την μπανταρισμένη μου μύτη.

Εννοώ, τη μυϊκή μου ανάπτυξη.

Τους δικέφαλους, τους εκτατήρες, τους ραχι...χι...στι...

τους ραχιτι-στι-κούς...

Τους μύες της πλάτης μου. Ω, ναι.

Ένας απ' τους εκπληκτικότερους μαθητές του Ευγένιου Σάνντοου.

Σίγουρα ένας απ' τους λιγότερο πιθανούς του.

Και ήρθατε πάνω στην ώρα... Τι είπες;

Τίποτα.

Ήρθατε πάνω στην ώρα για μια επίδειξη του οργάνου γυμναστικής Γουάιτλι.

Για την ανάπτυξη των...των, ε... θωρακιστικών ή κάτι τέτοιο.

- Δε βλέπω την ώρα. - Ναι, το ήξερα ότι θα ενθουσιαζόσουν.

- Λοιπόν, πού είναι το...; - Φρύνε, άκου, αυτή η επιστολή...

Ναι, ναι, θα τη βάλω μαζί με τις άλλες σ' ένα λεπτό.

- Ωωχ! - (Ο Αρουραίος γελάει)

- Α-χα! Εδώ είμαστε. - Ποιες άλλες, Φρύνε;

Επιτρέψτε μου να σας δείξω τι μπορεί να κάνει ένας πραγματικός αθλητής.

- Μακάρι να ξέραμε πού να βρούμε έναν. - Ναι, ευχαριστώ, Αρουραίε.

Τώρα, οι Ινδικές κορύνες.

Λοιπόν... (Ο Φρύνος φωνάζει)

(Ο Φρύνος φωνάζει)

- Άου! Άουτς! - (Μεγάλο σπάσιμο)

- Βρε, Φρύνε! - (Μεγάλο σπάσιμο)

Αφήστε τις κορύνες. Δεν πιστεύω σ' αυτά τα ξενόφερτα κόλπα, έτσι κι αλλιώς.

Α! Τα ελατήρια στήθους. Όχι ότι τα χρειάζομαι.

Χα χα χα χα! Α! Χα χα χα!

(Ο Φρύνος προσπαθεί βογκώντας)

(Ο Φρύνος προσπαθεί βογκώντας, οι άλλοι δύο χαχανίζουν)

Άου! Ωωχ! Το χαζόπραμα! Ηλίθια, πανηλίθια ελατήρια!

Θα σας δείξω τον φορητό πυγμαχικό σάκο. Χα χα!

Όχι τόσο εύκολο όσο φαίνεται, μπορώ να σας πω.

Βλέπετε, το μόνο που κάνεις είναι να...

Ωωχ! Ωχ! Να πάρει η ευχή, να πάρει!

(Ο Τυφλοπόντικας και ο Αρουραίος γελάνε)

Θα σταματήσετε να χαχανίζετε; Α-χα!

Θα ήθελα να δω τι μπορείτε να κάνετε. Ορίστε!

- Η ιατρική μπάλα. Πιάσε! - Ωχ!

(Φρύνος) Χα χα! Χα χα χα χα χα!

Ωωχ! Χαα!

(Βογκάνε από την προσπάθεια κάθε φορά που πιάνουν και πετάνε την μπάλα)

(Ο Φρύνος γελάει)

Πιάσε!

Αχ! Ωχ! Αααχ! Ωχ! Άου!

- (Ασβός) Κι αυτή, Φρύνε. - Ώχου!

"Παρά τις προηγούμενες επιστολές μας,

"δεν έχουμε λάβει μέχρι τώρα καμία απάντηση στις προτάσεις μας

"όσον αφορά το δρομολόγιο της σιδηροδρομικής γραμμής."

Ώχου, σε παρακαλώ, Ασβέ!

"Και πρέπει να σας υπενθυμίσουμε ξανά,

"ότι η περίοδος απόρριψης για ενστάσεις προς το προαναφερθέν δρομολόγιο λήγει."

Πότε ήρθε αυτή, Ασβέ;

- Είναι πάνω από μήνας. - Ωχ, όχι!

- Βρε, Φρύνε! - "Βρε, Φρύνε!"

"Βρε, Φρύνε!" Γιατί πάντα φταίω εγώ; Ηλίθιες βαρετές επιστολές!

Ξέρεις τι έχεις κάνει, Φρύνε;

Ναι, ξέρω. Έχω σακατευτεί, αυτό έχω κάνει,

και κανείς δε δείχνει λίγη συμπόνια.

Κανείς δε νοιάζεται που το κακόμοιρο, σακατεμένο μου κορμί...

(Ασβός) Αυτό που έχεις κάνει είναι να θέσεις σε κίνδυνο τα σπίτια, τις χαρές,

ολόκληρο τον τρόπο ζωής μιας ολόκληρης κοινότητας!

Φρύνε, είσαι ένας ανόητος, εγωιστής, επιπόλαιος, άμυαλος...

- Ωχ! Ποιο το όφελος; - Ασβέ, τι θα κάνουμε;

Πρέπει να κάνουμε το καλύτερο δυνατό για να τα ξεκαθαρίσουμε έτσι που τα σκάτωσε.

- Χα! - Κι εγώ πρέπει να πάω στο Λονδίνο.

Να δω τι βοήθεια μπορεί να μας προσφέρει ο νόμος.

- Κι όσο για τον Φρύνο... - Μμμ; Ε;

Τι μπορεί να πει κανείς, παρά...;

Βρε, Φρύνε!

Αχ, Ασβέ...

♫ Ένα όνειρο ύφανε μου

♫ Με ασημόχρυσες κλωστές

♫ Από ηλιόφως και σκιές

♫ Κι εποχές αλλοτινές

♫ Όπου οι ανθρώποι είναι αναμνήσεις

♫ Και οι ιστορίες ζωντανές

♫ Ιτιές

♫ Τι παραμύθια μου έχετε πει

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Φαίνεται να ξέρεις καλά

♫ Σε ποιον να προστρέξεις

♫ Σε ποιον δρόμο να πας

♫ Να ξεδιπλώσεις τον θαυμαστό σου νου

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Πήγαινε με εκεί ♫