Original subtitles

♫ Ο Αέρας στις Ιτιές

♫ Μου τραγούδησε απαλά

♫ Τη φωνή μου ακολούθα

♫ Από όπου αυτή κι αν περνά

♫ Από βουνά, μέσα από κοιλάδες

♫ Ως τα πελάγη τα βαθειά

♫ Ταξιδεύει με της αύρας τα φτερά ♫

Λόρδος Φρύνος

Ήταν Μάιος. Σχεδόν στη μέση μιας χρονιάς που, παρ' όλα αυτά,

ακόμα διατηρούσε μια ανοιξιάτικη φρεσκάδα.

Και τώρα, στα πρώιμα κίτρινα κι άσπρα χρώματα των αγρών και των θαμνοφραχτών,

προστέθηκαν έντονα μωβ και μπλε

που ανταγωνίζονταν το βαθύ γαλάζιο των πρωινών καλοκαιρινών ουρανών.

Αλλά αυτήν τη χρονιά, για πρώτη φορά,

οι διερχόμενοι μήνες που έφεραν μια ζεστασιά στην Ακροποταμιά,

έφεραν επίσης και μια παγωμάρα σ' εκείνους που ζούσαν εκεί.

(Ασβός) Αλίμονο! Κάθε μέρα και πιο κοντά. Κάθε μέρα άλλο ένα κομμάτι γραμμής.

(Αρουραίος) Ναι, και απ' ό,τι μαθαίνω, κόπηκαν δέντρα και καταστράφηκαν αγροί.

Αχ, θεούλη μου! Έλεγες πως μόνο φήμες έχουμε για τον σιδηρόδρομο, Ασβέ.

Α! Είχαμε, Τυφλοπόντικα. Αλλά νομίζω πως έχω κάποια πραγματικά νέα επιτέλους.

- Ω! - Και ποια είναι αυτά, Ασβέ;

Ένα άρθρο στους χθεσινούς "Τάιμς".

- (Τυφλοπόντικας) Για τον σιδηρόδρομο; - Για την αρχαιολογία.

Ω! Χα! Αρχαιολογία (!)

- (Ασβός) Τι είπες, Φρύνε; - Μμμ; Εγώ; Δεν είπα τίποτα.

Μμμ... Ναι, Τυφλοπόντικα, το άρθρο ήταν κατά κύριο λόγο για την αρχαιολογία,

αλλά μας δίνει μια ιδέα ως πού έχει φτάσει ο σιδηρόδρομος.

Το άρθρο έλεγε πως καθώς έσκαβαν για τη σιδηροδρομική γραμμή,

οι σκαφτιάδες ξέθαψαν έναν Αγγλο-Σαξωνικό τύμβο.

- (Και οι δύο) Και; - Κάποιος ενημέρωσε το Βρετανικό Μουσείο,

και ο λόρδος Ράστον, διάσημος αρχαιολόγος,

πήγε εκεί αμέσως να ερευνήσει.

- Να σου πω, είπες: "Λόρδος Ράστον"; - Μμμ; Ναι, λόρδος Ράστον.

- Ω! - Αλλά, κι αυτό είναι το σημαντικό,

το ρεπορτάζ έλεγε πως η ανακάλυψη έγινε μεταξύ

του Λόουερ Μπέλχαμ και του Γουέντελ ον δε Γκριν.

Μα... Πω πω! Το Μπέλχαμ είναι από 'δώ περίπου... Πόσο; 15 μίλια;

Και το Γουέντελ είναι ακόμα πιο κοντά. Ίσως μόνο 10 ή 11. Ωχ, θεέ μου!

Όντως.

- Και είπες πως ήταν διάσημος; - Ε; Τι; Μμμ; Τι είπες, Φρύνε;

- Ο λόρδος Ράστον, διάσημος; - Διάσημος αρχαιολόγος, ναι.

- Καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό, Φρύνε; - Και βέβαια καταλαβαίνω τι σημαίνει.

- Ωραία. - Απλά σκάβεις λιγάκι

και γίνεσαι λόρδος, με το όνομα σου στις εφημερίδες.

- Χα! Στους "Τάιμς". - (Ασβός) Φρύνε!

Ωστόσο, απορώ γιατί έθαψαν ένα καρότσι; (barrow=καρότσι, τύμβος)

Ένα καρό... Τύμβος, Φρύνε, είναι ένα ταφικό μνημείο.

- Ω, να πάρει η ευχή! - Και μιλάμε για τον σιδηρόδρομο.

Ώχου! Να τον χέσω τον βαρετό παλιοσιδηρόδρομο!

Εγώ μιλάω για αρχαιολογία. Μιλάω για διάσημες προσωπικότητες.

- Βρε, Φρύνε, σε παρακαλώ! - Ε... Πώς γράφεται το "αρχαιολογία";

- Α, βρε...! - Α! Ευχαριστώ.

Α-ΒΡΕ... Χα χα! Α-Ρ-Χ...κάτι, νομίζω. Καλά, δεν πειράζει. Επιστρέφω αμέσως.

Τι βλάκας! Βλάκας με περικεφαλαία.

Χα! Μα τον Δία, είναι όλοι τους διάσημοι!

Σερ ο ένας, λόρδος ο άλλος, καθηγητής ο παράλλος.

Βρίσκοντας μόνο μερικά σκουριασμένα παλιομέταλλα και κάνα-δυο σπασμένα πιάτα.

Πωω! Ο καθένας θα μπορούσε να το κάνει αυτό. Χα χα! Θα το κάνω κι εγώ.

Θα βρω έναν παλιοτύμβο και μετά θα με κάνουν... Ε... Ναι.

Τι θα γίνω; Χο χο! Ε... Ο λόρδος Φρύνος της Ακροποταμιάς.

Καλά! Αυτό ακούγεται πολύ ωραία.

Λόρδος Φρύνος της Ακροποταμιάς. Χα χα χα!

Ω, ναι! Χο χο χο. Ω, ναι!

"Μάλιστα, Μεγαλειότατε.

"Ανακάλυψα τον τύμβο κάτω απ' την τρίτη πυραμίδα από τα αριστερά.

"Ω, όχι, Μεγαλειότατε. Όχι τέτοιου είδους τύμβος (εννοεί καρότσι)." Χα χα χα χα χα!

Αυτό που δε φαίνεται να συνειδητοποιεί είναι πως αν δεν κάνουμε κάτι σύντομα,

εκείνη η σιδηροδρομική γραμμή θα περάσει μέσα απ' την Ακροποταμιά και το Δάσος,

και τότε θα πούμε αντίο στη ζωή που ξέρουμε, για πάντα.

Ναι, το ξέρω.

Κι αυτό ισχύει για τον Φρύνο και το Αρχοντικό όσο και για όλους εμάς.

- Ναι, το καταλαβαίνω, Αρουραίε. - Γιατί δεν το καταλαβαίνει κι εκείνος;

- Έλα, πάμε. - Πού πηγαίνουμε, Αρουραίε;

Πηγαίνουμε στο Αρχοντικό. Πρέπει να πεισθεί.

Εξ άλλου, ένας θεός ξέρει τι θα σκαρώνει ήδη.

Άπαξ και τον πιάσει μια λόξα, χάνει όποιο ίχνος λογικής μπορεί να έχει.

(Ο Αρουραίος χτυπάει την πόρτα)

Ωχ, θεέ μου. Δε φαίνεται να είναι στο σπίτι.

Ναι. Μάλλον θα πήγε στο Λονδίνο να αναζητήσει την καινούρια του λόξα.

Προφανώς η αρχαιολογία αποδείχθηκε ότι ήταν πάρα πολύ δύσκολη γι' αυτόν.

Τέλος πάντων. Καλύτερα να πάμε σπίτι.

- Όχι, περίμενε, Αρουραίε. Δες! - Τι;

Εκεί, στο προαύλιο. Κάποιος φαίνεται να σκάβει και...νομίζω ότι είναι ο Φρύνος.

Θεέ και Κύριε! Ο Φρύνος! Δουλεύει! Χο χο χο! Έλα. Πρέπει να το δω αυτό.

(Φρύνος) Ωχ! Ουφ!

(Τυφλοπόντικας) Έχεις σκάψει πολύ βαθειά, Φρύνε.

Ναι, το ξέρω. Ουφ! Καλά που ήρθατε.

- Γιατί, Φρύνε; Βρήκες τίποτα; - Αν βρήκα τίποτα; Όχι, όχι, όχι.

Εννοώ, καλά που ήρθατε να με βοηθήσετε στο σκάψιμο.

Δεν ήρθαμε να σε βοηθήσουμε στο σκάψιμο.

Δεν ήρθατε...; Μισό λεπτό.

Ουφ! Τι εννοείς, δεν ήρθατε να...;

(Ο Αρουραίος και ο Τυφλοπόντικας γελάνε)

Να σας πω, γιατί γελάτε;

(Ο Αρουραίος και ο Τυφλοπόντικας έχουν ξεκαρδιστεί)

Συγγνώμη, Φρύνε, αλλά...

Συγγνώμη; Α, κατάλαβα. Γελάτε μ' εμένα.

- Βρε, Φρύνε, πώς είσαι ντυμένος έτσι; - Ντύθηκα σαν κανονικός αρχαιολόγος.

Φοράω μια κανονική ενδυμασία αρχαιολόγου που προμηθεύτηκα

από έναν απ' τους καλύτερους ράφτες στο Λονδίνο.

- Πού έχεις κρύψει τις καμήλες; - Χο χο χο χο χο!

Α, κατάλαβα. Εντάξει. Λοιπόν, αν ήρθατε εδώ

να με κοροϊδέψετε μόνο και μόνο επειδή ζηλεύετε την ευφυΐα μου,

καλύτερα να του δίνετε.

Συγγνώμη, Φρύνε, αλλά... δεν ήρθαμε εδώ να σε κοροϊδέψουμε.

Ήρθαμε να σε καλέσουμε σε μια συνάντηση για τον σιδηρόδρομο.

Να τον χέσω τον χαζοσιδηρόδρομο! Να τη χέσω και τη χαζοσυνάντηση!

Χα! Όταν θα γίνω λόρδος Φρύνος,

δε θα τολμούν να περνάνε τα ηλίθια τραινάκια τους μέσα από τη γη μου.

Βρε, Φρύνε, δεν πρόκειται να γίνεις λόρδος. Λογικέψου.

Α, δε θα γίνω; Δε θα γίνω;

Λοιπόν, επίτρεψε μου να σου πω ότι είμαι στα πρόθυρα μιας σπουδαίας ανακάλυψης.

Είμαι στο χείλος της δόξας και...ωωωχ!

Θεούλη μου!

Είσαι καλά, Φρύνε;

(Φρύνος) Ναι. Είμαι μια χαρά, ευχαριστώ.

Εμ, ήταν στο χείλος, Τυφλοπόντικα.

(Ο Τυφλοπόντικας γελάει)

Νομίζω πως μόλις ανακάλυψε τον νόμο της βαρύτητας.

(Ο Τυφλοπόντικας γελάει)

(Φρύνος) Α, πολύ αστείο (!) Πάρα πολύ αστείο (!)

Δηλαδή, Τυφλοπόντικα, έχουμε λάβει όλοι αυτήν τη γελοία πρόσκληση;

- Έτσι νομίζω, Ασβέ. - Σαχλαμάρες.

(Ο Τυφλοπόντικας γελάει)

"Προσκαλείστε εγκαρδίως στα επίσημα εγκαίνια του παγκοσμίου φήμης..."

(Ασβός) Χα! Παγκοσμίου φήμης (!)

"...παγκοσμίου φήμης Φρύνειου Μουσείου Αρχαιολογίας". Αυτό το έγραψε λάθος.

- Είναι αύριο. - Στις 12 το μεσημέρι. Τι;!

Τι είναι, Ασβέ;

Αυτό! Λέει: "παρουσία της βασιλικής οικογένειας". Έχει τρελαθεί τελείως;

Ααχ! Πόσον καιρό τώρα έχει εμμονή με την αρχαιολογία, Τυφλοπόντικα;

- Περίπου τρεις βδομάδες, νομίζω. - Τρεις βδομάδες. Χα!

Και εγκαινιάζει ένα μουσείο "παρουσία της βασιλικής οικογένειας".

Τέλος πάντων. Καλύτερα να πάμε, υποθέτω.

Αναρωτιέμαι τι θαρρεί πως έχει βρει;

(Φρύνος) Τίποτα. Τίποτα, που να πάρει η ευχή! Αχ!

Ωωχ! Ααχ! Ωχ!

Μα τον Δία, τι...; Καλά!

Πωω! Ένας τύμβος! Βρήκα έναν τύμβο. Χα χα χα!

Πάω στοίχημα πως είναι φίσκα από χρυσά νομίσματα,

κασετίνες μαχαιροπήρουνων και...ωωω, κι όλα τα σχετικά!

Λοιπόν;

(Υπαρχηγός) Υπάρχει μια τρύπα, Αρχηγέ, στην άκρη του χαντακιού.

- Είναι ασφαλές; - Ναι, Αρχηγέ.

Ωραία. Κατεβαίνω.

Ω, να πάρει η ευχή, να πάρει! Τίποτα. Τίποτα απολύτως.

Ούτε χρυσός, ούτε πιθάρια, ούτε μαχαιροπήρουνα. Μόνο...

Δεν είναι καθόλου δίκαιο.

Καθόλου δίκαιο. Πρέπει να υπάρχει κάτι. Πρέπει να υπάρχει κάτι!

- Ααα! - Ω! Ωωχ!

Ω! Ωωχ!

Μ' έπιασε ταχυπαλμία. Ωωχ! Με κοψοχόλιασες.

Τρόμαξες, κυρ Φρύνε; Μπα! Όχι εσύ, κυρ Φρύνε.

Χε χε χε χε χε!

Έχει κάποιο πρόβλημα ο συνάδελφος σου;

Ναι, κυρ Φρύνε. Είναι ηλίθιος.

- Άου! - Με πονεμένο καλάμι. Χα!

- Συμπάθα με που ρωτάω, κυρ Φρύνε... - Ναι;

Αλλά...τι κάνεις εδώ κάτω σ' αυτή την τρύπα;

Τρύπα; Αυτή δεν είναι μια "τρύπα".

Α. Δεν είναι μια τρύπα.

Όχι, είναι μια...ανασκαφή.

Τώρα στεκόμαστε μέσα σ' έναν αρχαίο Αγγλο-Σαξωνικό ταφικό θάλαμο.

- Ω, διάολε! - Ω! Αλήθεια;

Ω, ναι. Η αρχαιολογική μου ανασκαφή ξέθαψε αυτή την αποθήκη

των, για πολύ καιρό, θαμμένων θησαυρών της αρχαιότητας.

Ω! Πολύ ωραία, πολύ ωραία.

- Α! Και πού είναι αυτοί, κυρ Φρύνε; - Δεν μπορώ να τους βρω.

Να πάρει η ευχή, να πάρει! Δεν μπορώ να βρω τους χαζοθησαυρούς.

Τς τς τς! Ω, τι κρίμα.

Και το μουσείο ανοίγει αύριο, κι έχω καλέσει την Αυτού Μεγαλειότητα,

και δε θα έχω καθόλου θησαυρούς, και δε θα γίνω ο λόρδος Φρύνος της Ακροποταμιάς.

(Αρχηγός) Ω, τι κρίμα, τι κρίμα! Ω! Ε...

Ε... Πώς θα ήταν αυτοί οι θησαυροί, κυρ Φρύνε;

Ε; Α, θα ήταν... Να... Θα... Θα ήταν... Ε...

Δεν είναι και πολύ εύκολο να πω.

Μήπως θα ήταν, ξέρεις, κάτι σαν... Σαν αυτό;

Ε; Πού; Ω! Μα τον Δία!

- Βρήκα κάτι επιτέλους! - Μπράβο, κυρ Φρύνε.

- Τι είναι, κυρ Φρύνε; - Τι είναι; Τι είναι; Χα χα!

Ε, είναι φως φανάρι τι είναι. Είναι ένα... Ε...

Δεν πρέπει να βγάζει κανείς βιαστικά συμπεράσματα.

- Όχι εφόσον είναι κανονικός αρχαιολόγος. - Μόνο που εμένα μου φαίνεται σαν... Άου!

Ω, θεέ μου! Σε πονάει πάλι το καλάμι σου;

Ωωωχ!

Δηλαδή, αν μπορούσαμε να βρούμε τίποτα άλλους...

...αρχινομικούς θησαυρούς, θα ενδιαφερόσουν. Έτσι, κυρ Φρύνε;

Ω, ναι, μα τον Δία!

Α! Τότε νομίζω πως ίσως ξέρω πού να βρω μερικά πράγματα σαν αυτό.

Τι λες τώρα!

Ναι. Λοιπόν, έχε τα χρήματα έτοιμα και θα τα φέρω.

Μμμ; Χρήματα; Ω! Ε; Α, ναι. Ναι, φυσικά.

Α, ωραία. Χα χα χα! Θα γίνω ο λόρδος Φρύνος επιτέλους. Χα χα!

(Χαχανίζουν και οι δύο)

Ε! Να μας συμπαθάς, πρέπει να πάμε και να ασχοληθούμε με το επίμονο ψάξιμο μας

για τους ανεκτίμητους θησαυρούς του παρελθόντος.

Ναι. Φυσικά, φυσικά. Χα-χα, χα-χα! Χα χα! Λόρδος Φρύνος!

ΦΡΥΝΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ

Η ώρα τώρα, Τυφλοπόντικα, είναι 12 και 23 λεπτά.

- Ωχ, θεέ μου, έχει αργήσει πάρα πολύ. - Λοιπόν, του δίνω άλλα 5 λεπτά

και μετά πάω σπίτι, γίνουν ή δε γίνουν εγκαίνια.

Ω, Μεγαλειότατε, συγχωρέστε με! Έκλεψαν τη σκάλα μου!

- Φρύνε! - Τι στο καλό συμβαίνει, Φρύνε;

Φρύνε, είσαι καλά;

Ναι, ναι! Παγιδεύτηκα κάτω στην ανασκαφή και κάποιοι αχρείοι έκλεψαν τη σκάλα μου.

Μπορώ να μαντέψω ποιοι.

Μη μου πείτε πως ο Μεγαλειότατος έπρεπε να φύγει.

(Ασβός) Για τι πράγμα μιλάς, Φρύνε;

Για τι πράγμα μιλάω; Τον βασιλιά. Τον προσκάλεσα. Δεν έχει φύγει, ε;

- Δεν μπορεί να έχει φύγει, Φρύνε. - Ω, δόξα τω θεώ!

- Επειδή δεν ήρθε καν. - Α. Τέλος πάντων.

Καλά, τότε. Ας συνεχίσουμε με τα εγκαίνια.

- Να πάρει, πού είναι οι σημειώσεις μου; - Άσε τις σημειώσεις σου, Φρύνε.

Μα δεν μπορώ να βγάλω λόγο αν δεν έχω τις σημειώσεις μου.

- Ακριβώς. Άσε τις σημειώσεις σου. - Μωρέ, τι μας λες!

Τι είναι πίσω απ' την κουρτίνα, Φρύνε;

Μην την αγγίζεις! Μη!

Αυτό είναι το εναρκτήριο κομμάτι για την... Ε...την έναρξη.

Ε, για όνομα του θεού, άνοιξε την, Φρύνε!

Καλά ντε! Πωω. Έλεος!

(Καθαρίζει τον λαιμό του)

Μεγαλειό... Α-χμ.

Άρχοντες μου, κυρίες και...

Ωχ, ποιο το όφελος; Κηρύσσω αυτή...

- (Όλοι γελάνε) - (Φρύνος) Άου! Ω, να πάρει!

- (Όλοι γελάνε) - Να πάρει η ευχή, να πάρει!

Μπράβο! Μπράβο! Γελάστε (!)

- Συγγνώμη, Φρύνε, αλλά ήταν πολύ αστείο. - Ναι, με υποχρέωσες.

- Τι είναι όλη αυτή η σαβούρα, Φρύνε; - Όλη αυτή η σαβούρα;!

Αυτά είναι θησαυροί του παρελθόντος.

Αυτά είναι τα ανεκτίμητα αντικείμενα που καθαγιάστηκαν από τους προγόνους μας.

Ναι, αλλά τι είναι, Φρύνε;

Αν μου δώσετε ένα λεπτό, θα σας πω.

Αυτά είναι τα πολύτιμα θραύσματα ενός Ρωμαϊκού κύπελλου,

φυλαγμένου στην αγκαλιά της γης για αιώνες ολόκληρους.

- Γλάστρα. - Ίσως η κούπα ενός αυτοκράτορα.

Ίσως... Γλάστρα;

Γλάστρα. Είναι μερικά κομμάτια από σπασμένη γλάστρα.

Καμία σχέση!

- Ασβέ, είσαι σίγουρος; - Και βέβαια είμαι σίγουρος.

- Έχει τρύπα αποστράγγισης στον πάτο. - (Τυφλοπόντικας) Α, ναι.

Συνεχίζοντας στο επόμενο πολύτιμο εύρημα, βλέπουμε έναν αναβολέα των Βίκινγκς.

Τώρα φανταστείτε την μπότα του διαγουμιστή να χώνεται με δύναμη

καθώς τσίγκλιζε το άτι του στη μάχη. Φανταστείτε...

- Να σου πω, Φρύνε... - Τυφλοπόντικα, σε παρακαλώ.

Με συγχωρείς πάρα πολύ, αλλά αυτό μοιάζει με τη σκουριασμένη σπασμένη τσάπα

που ήταν στον σωρό της κοπριάς στο βάθος του κήπου σου.

Μα τον Δία, Τυφλοπόντικα, έχεις δίκιο!

Δε μοιάζει καθόλου με σκουριασμένη τσάπα!

Μοιάζει ακριβώς με σκουριασμένη τσάπα.

Είναι καθαρή σύμπτωση. Αυτό είναι όλο.

Ποιος θα σκεφτόταν να βρει, τόσο κοντά σ' αυτό το παμπάλαιο οικογενειακό σπίτι,

το σκήπτρο ενθρόνισης ενός φαραώ;

Το ποιο;!

Το σκήπτρο ενθρόνισης ενός φαραώ της Αιγύπτου.

Τι έκανε ένας φαραώ της Αιγύπτου σ' αυτά τα μέρη, Φρύνε;

Α! Ναι. Κι εγώ αυτό αναρωτήθηκα, αλλά η νυφίτσα...

Ε... Μμ-χμ. Αλλά κατάλαβα την προφανή εξήγηση.

Είχε απαχθεί από τον Βίκινγκ που ίππευε το άλογο με το πόδι του στον...

- Στην τσάπα του κήπου. - Οι φαραώ, Φρύνε,

έζησαν 2000 χρόνια πριν έρθουν εδώ οι Βίκινγκς.

Ε; Α. Ε, ίσως ήταν ένας πολύ γέρος φαραώ.

- Ωχ, Παναγία μου! - Τι εννοείς, "Ωχ, Παναγία μου";

- Είναι ένα εργαλείο κηπουρικής. - Ένα τι;! Χα χα! Καμία σχέση!

Είναι, Φρύνε. Ένα από εκείνα τα εργαλεία για να κόβεις τις άκρες του γρασιδιού.

Είχες μία στην παράγκα του κήπου σου.

Μα... Μα εγώ...

Ώχου!

- Ωχ, εκείνες οι νυφίτσες! - Τι λες, Φρύνε;

Εγώ; Δε μίλησα. Θα σας δείξω το καύχημα αυτής της ανεκτίμητης...

- Άνευ αξίας. - Ανεκτίμητης συλλογής!

Μια Ρωμαϊκή στρατιωτική ασπίδα που φέρει την ημερομηνία,

με ρωμαϊκούς αριθμούς, φυσικά, του 1300.

Μα την πίστη μου! Αυτή φαίνεται αυθεντική.

- Α! Χα-χα, χα-χα! Λοιπόν... - Φρύνε, δε μου αρέσει να αμφισβητώ,

όμως οι Ρωμαίοι είχαν αφήσει τις ακτές μας περίπου χίλια χρόνια πριν το 1300.

Α! Έτσι νόμιζαν όλοι,

όμως εδώ είναι το πειστήριο που αποδεικνύει ότι έκαναν λάθος. Χα χα!

Ρωμαϊκοί αριθμοί. Μ, που σημαίνει 1000,

D, που σημαίνει 500,

και CC, που σημαίνει 200, το οποίο μπροστά απ' το 500 μας κάνει 300.

Οπότε, αυτό είναι 1300. 1300! Εύκολο!

Ναι, μα την πίστη μου! Ω, Φρύνε!

Θα γίνω λόρδος Φρύνος σε χρόνο μηδέν.

Εκτός αν, βέβαια, MCCD σημαίνει κάτι άλλο.

- Tι, Ασβέ; - Χο χο! Κουραφέξαλα!

- Τι άλλο θα μπορούσε να σημαίνει; - Τμήμα Καθαριότητας Δήμου Μίκλχάμπτον;

Α! Α χα χα...! Μίκλχάμπτον;

(Ασβός) Έχω δει εκείνα τα αρχικά και σε άλλα καπάκια σκουπιδοντενεκέδων.

- Βρε, Φρύνε! Ωχ, Παναγία μου! - (Φρύνος) Σκουπιδοντενεκέδες; Ωχ!

- Ένα καπάκι σκουπιδοντενεκέ! - (Γελάνε και οι δύο)

- Θα τις σκοτώσω εκείνες τις νυφίτσες! - Νυφίτσες;

Μου είπαν ότι ήταν αρχαιολογικοί θησαυροί και πλήρωσα ένα κάρο λεφτά...

- (Ασβός) Κατάλαβα. - (Τυφλοπόντικας) Βρε, Φρύνε!

Θα τους πω εγώ, "καπάκι σκουπιδοντενεκέ"! Θα τους πω εγώ, "τσάπα"!

- Θα δείτε τι θα πάθετε, βρε αχρείοι! - (Όλοι γελάνε)

Έχουν και τη σκάλα μου!

♫ Ένα όνειρο ύφανε μου

♫ Με ασημόχρυσες κλωστές

♫ Από ηλιόφως και σκιές

♫ Κι εποχές αλλοτινές

♫ Όπου οι ανθρώποι είναι αναμνήσεις

♫ Και οι ιστορίες ζωντανές

♫ Ιτιές

♫ Τι παραμύθια μου έχετε πει

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Φαίνεται να ξέρεις καλά

♫ Σε ποιον να προστρέξεις

♫ Σε ποιον δρόμο να πας

♫ Να ξεδιπλώσεις τον θαυμαστό σου νου

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Πήγαινε με εκεί ♫