Original subtitles

♫ Ο Αέρας στις Ιτιές

♫ Μου τραγούδησε απαλά

♫ Τη φωνή μου ακολούθα

♫ Από όπου αυτή κι αν περνά

♫ Από βουνά, μέσα από κοιλάδες

♫ Ως τα πελάγη τα βαθειά

♫ Ταξιδεύει με της αύρας τα φτερά ♫

[Αββαείο του Γουέστμίνστερ: Ιστορική εκκλησία στο Λονδίνο που χτίστηκε το 1245.

Αρτ Νουβό: Διεθνές καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε μεταξύ 1890 και 1910.]

Τούβλα και Λάσπη

Αν ο Γενάρης ήταν κρύος, ο Φλεβάρης ήταν ακόμα πιο κρύος.

Κι όμως υπήρχε μια αίσθηση ελπίδας ολόγυρα στην ύπαιθρο,

ακόμη και άνθη χειμωνιάτικου ακόνιτου εδώ κι εκεί.

Όλοι μετρούσαν τις βδομάδες και τις μέρες έως την άνοιξη,

ακόμα κι όταν η παγωνιά έσφιγγε στη γερή της αρπάγη οτιδήποτε φύτρωνε

και τα κλαδιά έδειχναν τόσο αλύγιστα και γυμνά

που μόνο η πιο ζωηρή φαντασία θα μπορούσε ίσως να δει κάπου φύλλα,

στις επερχόμενες ζέστες του χρόνου, να ξεδιπλώνονται.

Αλλά για λίγο καιρό ακόμα,

η φωτιά σε κάθε τζάκι έπρεπε να κρατάει το κρύο μακριά,

και καμιά δεν ήταν τόσο ζεστή όσο εκείνη που φώτιζε τον Φρύνο και τους φίλους του

στη μεγάλη σάλα τού σπιτιού του.

Όμως ο Φρύνος άκουγε τα σχολιανά του από τον Ασβό.

Και πρέπει να κάνεις κάτι γι' αυτό.

Ώχου, Ασβέ, το ξέρω! Το ξέρω πως η λιθοδομή είναι ψιλοετοιμόρροπη.

- (Αρουραίος) Ψιλό; - Ναι, ε...

Το ξέρω ότι τα λούκια δεν είναι σε καλή κατάσταση.

(Τυφλοπόντικας) Βρε, Φρύνε, είναι χάλια.

Το ξέρω ότι οι κάσες στις πόρτες έχουν ψιλοπετσικάρει.

(Ασβός) Ούτε μία πόρτα δεν ανοίγει κανονικά.

Ναι, ναι, ναι, και σκοπεύω να κάνω κάτι για όλα αυτά.

- Πότε; - Ε... Πολύ σύντομα.

- Πότε είναι το "πολύ σύντομα"; Σήμερα; - Σήμερα;! Χο χο!

Δεν μπορώ να κάνω τίποτα σήμερα. Θα πάω μια βόλτα με τη Ρολς.

- Α! Τότε, τι λες για αύριο; - Ε... Καλά, ναι...

- Ω, Φρύνε, αυτό είναι έξοχο. - Θα έκανα κάτι αύριο,

αλλά πρέπει να πάω στην πόλη να προβάρω τα καινούρια μου κοστούμια.

Δηλαδή, δηλαδή, έχουμε και μια θέση στην κοινωνία. Όταν είσαι ένας φρύνος...

Δηλαδή...και οτιδήποτε αυτό... αυτό, ε...σημαίνει.

Μα φυσικά, πάντα δείχνεις εξαιρετικά καλοντυμένος.

Ω! Μμ-χμ. Χα χα χα! Ε, ό,τι μπορούμε κάνουμε.

Όταν δείχνεις τόσο κομψός, είναι κρίμα να αφήνεις το όμορφο σπίτι σου να...

- ρημάζει έτσι. - Ρημάζει;!

Δείχνει λίγο παραμελημένο, Φρύνε.

Πες 'τα, Τυφλοπόντικα, πες 'τα. Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Ίνιγκο Φρύνου.

(Αρουραίος) Αυτός είναι ο Ίνιγκο Φρύνος, Ασβέ;

- Αυτός. Εξαίρετος αρχιτέκτονας. - Αυτός δεν ήταν ευνοούμενος του βασιλιά;

Ήταν. Έκανε το Αρχοντικό ξακουστό. Είναι θαμμένος στο Αββαείο του Γουέστμίνστερ.

- Ευνοούμενος του βασιλιά! - (Τυφλοπόντικας) Ναι, δεν είναι...;

- Αββαείο του Γουέστμίνστερ! - (Αρουραίος) Φρύνε...

- Ξακουστό! Ωωω! Χα χα χα χα! - Συμβαίνει τίποτα, Φρύνε;

- Μα τον Δία, Τυφλοπόντικα, έχεις δίκιο! - Συγγνώμη, Φρύνε...

Το Αρχοντικό χρειάζεται τη βοήθεια μου, την ευφυΐα μου, το...το ταλέντο μου.

- Λοιπόν, χρειάζεται... - Και θα το έχει.

Χα! Η αρχιτεκτονική είναι μοναδική!

Ωχ, όχι. Ωχ, Ασβέ. Τι έκανα;

(Φρύνος) Ανέκαθεν θεωρούσα πως η δυτική πτέρυγα χτίστηκε στη λάθος πλευρά.

(Τυφλοπόντικας) Πω πω! Δηλαδή, τι εννοείς, Φρύνε;

Θα έπρεπε να έχει χτιστεί στην ανατολική πλευρά του Αρχοντικού.

Κουραφέξαλα, Φρύνε.

Όχι, δεν είναι. Είναι πολύ καλή ιδέα. Χα! Πάντως, εγώ θα τη μετακινήσω.

- Φρύνε, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. - Χα! Και βέβαια μπορώ.

(Φρύνος) Θα φέρω μερικούς εργάτες να την ξεμοντάρουν

και να την ξαναμοντάρουν στην άλλη πλευρά του Αρχοντικού.

Τι θα γίνει με τους στάβλους και το αμαξοστάσιο; Τι θα κάνεις μ' αυτά;

Τι θα κάνω...; Τίποτα δε θα κάνω μ' αυτά. Κύριε ελέησον, Αρουραίε,

σπουδαίοι αρχιτέκτονες σαν εμένα δε χάνουν τον χρόνο τους με τέτοια πράγματα!

Ναι, κατάλαβα. Απλά σκέφτηκα ότι μπορεί να εμποδίζουν.

- Τι εννοείς, Αρουραίε; - Να... Είναι στην ανατολική πλευρά.

Α. Α... Ω. Α-χα. Καλά...

Βρε, βρε, βρε! Ο κυρ Φρύνος την κάνει πάλι.

- Ω! Πού πάει, Αρχηγέ; - Δεν πάει πουθενά, ρε χαζοβιόλη!

Εννοώ ότι ο Φρύνος μας ετοιμάζεται πάλι για καμιά παλαβομάρα.

Δηλαδή, θα χρειαστεί τη βοήθεια μας.

Και είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να την περιέχουμε. Χα χα!

(Φρύνος) Καλά, αυτό είναι εξαιρετικό.

Υποθέτω πως το σπίτι ήταν ψιλοετοιμόρροπο, όμως αυτό... Ουου!

Πιστεύω ότι η Αυτού Μεγαλειότης θα έρθει εδώ σφαίρα, αναζητώντας ιδέες. Χα χα χα!

Καλά, η ιδιοφυΐα θα λάμψει. Χα χα χα χα χα!

Λοιπόν, πόσο είναι το μάκρος απ' τη μία άκρη ως την άλλη;

(Σιγοτραγουδάει)

Ωραία. Η μία άκρη του μετροτέτοιου εκεί...

και το μόνο που έχω να κάνω είναι να πάω στην άλλη άκρη της σάλας

κι έτσι θα μπορέσω να...

Ωχ. Άι στην ευχή. Το χαζόπραμα.

Α! Χα χα χο χο! Ω! Χα χα! Χα χα χα!

Δεν είχα βάλει το γαντζάκι. Α! Έτσι μπράβο. Λοιπόν...

Τώρα, αυτό πάει εκεί...

κι εγώ πάω στην άλλη άκρη της σάλας,

που σύντομα - χα χα! - θα ξαναχτιστεί

από μία απ' τις μεγαλύτερες αρχιτεκτονικές ιδιοφυΐες της εποχής μας,

για να δω πόσο είναι το μάκρος της.

Περίεργο. Ακόμα δείχνει μηδέν.

Ε; Ω! Α! Χα χα! Χα χα χα!

Φυσικά! Είναι η άλλη άκρη που έχει το... Ααααχ!

Ααχ! Ωχ! Ηλίθιο μέτρο! Ωχ! Άου!

- Ηλίθιο, πανηλίθιο μέτρο! - (Χτύπημα στην πόρτα)

Ώχου, ποιος να 'ναι τώρα;

Χα! Μάλλον είναι αυτός απ' το κατάστημα που ήρθε να ζητήσει συγγνώμη

επειδή μου πούλησε την πιο ηλίθια μετροταινία στον κόσμο.

Περάσαμε να δούμε αν είσαι καλά.

- Λόγω ότι δεν κυκλοφορούσες έξω. - Ναι, ήμουν πάρα πολύ απασχολημένος.

- Για ρίξτε μια ματιά στα σχέδια μου. - Ω! Μα την πίστη μου, ωραία δεν είναι;

Χμμ. Σίγουρα είναι... πολύ ενδιαφέροντα.

- Ναι. Α χα χα! Ναι, συμφωνώ. - Αρκετά πρωτοποριακά.

Αλήθεια; Ω! Αλήθεια; Το λες αλήθεια;

Βεβαίως. Θα εξοικονομήσει πάρα πολλή ξυλουργική εργασία.

Ναι, αυτό σκέφτηκα κι εγώ.

Μμμ; Τι; Τι θα εξοικονομήσει πάρα πολλή ξυλουργική εργασία;

- Το να μην έχεις καθόλου πόρτες. - Α.

Να μην έχω καθόλου πόρτες; Φτου, να πάρει! Ξέχασα τις... Α-χμ.

Θέλω να πω... Δηλαδή, ε... Ξέχασα να αναφέρω

ότι εμείς οι αρχιτέκτονες δε βάζουμε τις πόρτες...σ' αυτήν τη φάση. Ε...

Μμ-χμ! Τι γνώμη έχετε για την αίθουσα μπιλιάρδου, ε;

Μα έχεις ήδη αίθουσα μπιλιάρδου, Φρύνε.

Α, καλά, ναι, ναι, περίπου. Όμως όχι σαν αυτήν εδώ.

Χμμ... Να σου πω, Φρύνε, πόσο μακρύ είναι ένα τραπέζι μπιλιάρδου;

Κύριε ελέησον, Τυφλοπόντικα! Ο καθένας το ξέρει αυτό. Είναι... Είναι, ε...

- Είναι αρκετά μακρύ. Πάρα πολύ μακρύ. - (Αρουραίος) 12 πόδια.

Ε...ναι. Ναι, αν το θες σε πόδια, 12 πόδια φάρδος.

Όμως η αίθουσα που σχεδίασες γι' αυτό είναι 12 πόδια μάκρος.

Μα και βέβαια είναι 12 πόδια μάκρος. Χα χα! Το τραπέζι είναι 12 πόδια μάκρος.

- Μα πού θα στέκονται οι παίκτες; - Έλεος, Τυφλοπόντικα! Θα στέκονται...

Ε... Στο, ε... Ε, θα στέκονται στο...

- Πάνω στο τραπέζι. - Ναι! Ναι!

Όχι, όχι! Όχι, είναι, ε... Τέλος πάντων, δεν έχει τελειώσει ακόμα.

- Είναι απλά αυτό που λέμε...αντισχέδιο. - Προσχέδιο. (ή ρεύμα αέρα=draft)

Το ρεύμα αέρα, Αρουραίε, είναι αυτό που περνάει κάτω απ' την πόρτα.

Όχι όμως στο σπίτι σου, Φρύνε, διότι δεν υπάρχουν πόρτες.

(Γελάνε και οι δύο)

Αν είναι να λέτε βλακείες, δε θα σας σκοτίσω άλλο με την ιδιοφυΐα μου.

Χο χο χο! Συγγνώμη, Φρύνε.

Και τώρα να με συγχωρείτε, έχω ακόμα λίγη αρχιτεκτονική δουλειά να κάνω.

(Ασβός) Ααχ! Δεν έπρεπε να έχω αναφέρει τον Ίνιγκο Φρύνο.

Έπρεπε να το φανταστώ ότι θα φούσκωναν τα μυαλά του.

Αν δεν ήταν αυτό, θα ήταν κάτι άλλο.

- Πάντως, θα πρέπει να τον σταματήσουμε. - Χμμ. Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορούμε.

Δικό του είναι το σπίτι, δική του και η απόφαση,

όμως πρέπει να τον προσέχουμε, αλλιώς θα καταστρέψει το έργο γενεών.

Ωχ, θεέ μου, θεέ μου!

(Ασβός) Πρέπει να μας παρηγορεί η σκέψη πως,

απ' ό,τι λέτε, τα σχέδια του Φρύνου είναι τόσο γελοία

που κανένας σοβαρός οικοδόμος δε θα ήθελε να ασχοληθεί μαζί τους.

- (Αρουραίος) Ναι. Ναι, όντως. - (Τυφλοπόντικας) Χε χε χε χε!

(Χτύπημα στην πόρτα και κουδούνισμα)

Και μην ξεχνάς, είναι Καλκάνης και Πρέκης.

- Ναι. Ε... Ποιοι είναι αυτοί, Αρχηγέ; - Εμείς, ρε πανίβλακα!

Καλκάνης και Πρέκης. Οικοδόμοι για την αριστοκρατία.

Ω! Καλή σας μέρα.

Ε... Έχω το αδιάσειστο προνόμιο να διευθύνομαι στον κύριο Φρύνο;

- Μμμ; Α. Ω. Ε... Ναι. - Μεγάλη μου τιμή.

Είμαστε οι οικοδόμοι που συγκοινωνήσαμε μαζί σας

σχετικά με μια προσφορά, άνευ δέσμευσης, φυσικά,

για την κατασκευή μιας νέας πτέρυγας σ' αυτό το μεγαλοπρεπές οικονόμημα.

Α, ναι, οι οικοδόμοι. Ε... Οι κύριοι...

- Ε... Καλκάνης και Πρέκης, κύριε Φρύνε. - Α. Ε... Φυσικά. Ναι, ναι.

Περάστε μέσα. Έχω μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχέδια για το σπίτι.

Ω, κι εμείς το ίδιο, κυρ Φρύνε.

Χε! Χε χε χε χε χε! Κι εμείς το ίδιο.

Κύριε Φρύνε, δεν μπορώ παρά να σας επιχαρώ για την...

για την δυσαρμονικότητα αυτών εδώ των σχεδίων που έχετε...σχεδιάσει.

Ναι. Είναι πολύ ωραία αυτά τα σχέδια, κύριε Φρύνε.

Ω, πολύ καλαισθητικά, πολύ...αρχιλεκτορικά.

Ω! Χα! Αυτό είναι, ε...πολύ...

Φυσικά, δε θα ήταν σε θέση να τα καταλάβουν όλοι οι οικοδόμοι

μιας και είναι...είναι τόσο... περίτεχνα.

Αλλά ο συνέταιρος μου ο κύριος Πρέκης κι εγώ θα χαρούμε να τα υλοποιήσουμε,

μαζί με οτιδήποτε άλλο μπορούμε να βάλουμε στο χέρι...

Ε... Οτιδήποτε άλλο μπορεί να χρειαστείτε.

Ε... Και πόσο νομίζετε ότι θα κοστίσει, κύριε Καλκάνη;

Α. Λοιπόν, ε... Ας πούμε... 3.500 λίρες.

3, 3, 3.500...;

- (Αρχηγός) Ε... 475. - Να σας πω...

Λοιπόν, ακούστε. 47 λίρες και 10 σελίνια, κι αυτή είναι η τελευταία μου προσφορά.

- Ω! Κλείσαμε! - Κλείσαμε!

Ναι. Πάλι. Χε χε χε χε χε!

Και, φυσικά, ολόκληρο το σπίτι θα μεταμορφωθεί εντελώς.

Θα μεταμορφωθεί; Το Αρχοντικό; Άκου να σου πω, Φρύνε...

Όχι, δε θα μεταμορφωθεί. Όχι εντελώς. Χα χα χα! Όχι. Κατά κάποιον τρόπο.

- Ε; - Καλά... Απλά μερικές μικρές αλλαγές.

- Σαν τι, Φρύνε; - Σαν τι;

Ε...ξέρεις, απλά μερικές πινελιές, για να το κάνω πιο μοντέρνο.

(Φρύνος) Θέλω να πω, είναι λίγο ντεμοντέ, γι' αυτό θα διώξω κάνα-δυο πράγματα.

Θέλω να δώσω μια μεγαλύτερη εντύπωση του χώρου.

Να το ξαλαφρώσω λίγο από περιττά αντικείμενα.

Όχι στο παλιό παραφορτωμένο στυλ, ναι στις λιτές γραμμές του 20ου αιώνα.

Ω, τα σημάδια της ιδιοφυΐας μου θα υπάρχουν παντού!

Χμμ. Καλά... Ελπίζω μόνο να ξέρεις τι κάνεις, Φρύνε.

Θα εκπλαγείς όταν το δεις, σου το υπόσχομαι, θα πάθεις πλάκα.

Χμμ...

Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι δε φαίνεται να υπάρχει ακαταστασία.

Καταλαβαίνω τι εννοείς, Αρουραίε. Ούτε μπάζα, ούτε τούβλα, ούτε λάσπη. Τίποτα.

Κι αν δεν υπάρχει καπνός, υπάρχει φωτιά;

Ω, θεέ μου. Λες ο Φρύνος να...;

- Γεια σας, παιδιά! - Ο Φρύνος.

- Γεια σου, Φρύνε. Καλά, τι συμβαίνει; - Τι εννοείς, τι συμβαίνει;

- Δε φαίνεται να υπάρχει δραστηριότητα. - Δε γίνεται κανένα χτίσιμο.

Μμμ; Α, ναι, μου φάνηκε περίεργο στην αρχή,

αλλά οι οικοδόμοι μου τα εξήγησαν όλα.

- Ναι; - Ναι. Α, κατάλαβα. Λοιπόν...

Είναι πολύ νοικοκύρηδες οικοδόμοι.

Πρέπει να είναι, βλέπεις, λόγω ότι έχουν δουλέψει κυρίως...

...για τη βασιλική οικογένεια.

- (Και οι δύο) Τη βασιλική οικογένεια;! - Σσσ! Δεν πρέπει να το μάθουν άλλοι.

- Γιατί όχι, Φρύνε; - Θα ζηλέψουν.

Βλέπεις, όλοι θα τους θέλουν,

και φυσικά εκείνοι μπορούν να δουλεύουν μόνο για την πραγματική ελίτ.

Μα εκείνοι δουλεύουν, ή τέλος πάντων υποτίθεται πως δουλεύουν, για 'σένα.

- Αυτό ακριβώς υπονοώ. - Α.

Είσαι σίγουρος ότι έχουν δουλέψει για τη βασιλική οικογένεια;

Αγαπητέ μου φίλε, και βέβαια είμαι σίγουρος.

Ξέρουν τα πάντα για το πώς να φροντίζουν πολύτιμα έπιπλα,

- έργα τέχνης και όλα τα σχετικά. - Χμμ...

Και ποια είναι τα ονόματα αυτών των πολύ νοικοκύρηδων βασιλικών οικοδόμων, Φρύνε;

Α. Είναι Ψηλοκάνης και Ντερέκης. Ε... Όχι.

Ε... Χαρμάνης και Πελέκης. Όχι, όχι. Συγγνώμη. Α! Καλκάνης και Πρέ...

- Αυτό είναι! Καλκάνης και Πρέκης. - Χμμ...

Και είσαι απολύτως σίγουρος ότι υπάρχουν τούβλα και λάσπη;

Και βέβαια είμαι σίγουρος. Πλήρωσα για τα αναθεματισμένα.

- (Αρουραίος και Τυφλοπόντικας) Χμμ... - Και έλεος! Σταματήστε να κάνετε "χμμ".

Χμμ... Είχα ένα προαίσθημα ότι κάτι έτρεχε.

Ο Φρύνος δε φαίνεται να υποπτεύεται ότι κάτι πάει στραβά, Ασβέ.

Χα! Ο Φρύνος δε θα υποπτευόταν ένα άλογο με πέντε πόδια.

Ρώτησα γι' αυτούς τους φημισμένους "οικοδόμους κατόπιν ραντεβού".

- Τον Καλκάνη και τον Πρέκη; - Ναι. Και κανείς δεν τους έχει ακουστά.

- Τότε, ποιοι είναι, Ασβέ; - Αυτό, φίλοι μου, θα το μάθετε.

Ελάτε. Θα πάμε μια βολτίτσα.

Και μην ξεχάσετε να πάρετε ένα χοντρό ραβδί μαζί σας.

Ω, ναι. Ένα όμορφα επιπλωμένο εξοχικό σπίτι.

Χα! Χα χα χα χα χα!

Πολύ ωραία, Αρχηγέ, πολύ ωραία.

Και καλοσύνη τού κυρ Φρύνου να χαρίσει το νοικοκυριό,

αλλά κι εμείς απ' την άλλη, το εκτιμάμε από καρδιάς, έτσι;

Γουστάρουμε να απλώνουμε την αρίδα μας

πάνω σ' ένα ωραίο κομμάτι Τσίπενντέιλ, ή σ' ένα Σέρατον, έτσι δεν είναι;

Πολύ σωστά, Αρχηγέ. Πολύ σωστά.

Και ούτε που διαμαρτυρήθηκε ο φιλαράκος μας

καθώς έσκαγε το παραδάκι για την καινούρια μας επίπλωση.

Τι θα κάναμε χωρίς αυτόν, κύριε Πρέκη;

Χε χε! Θα τα βρίσκαμε μπαστούνια, κύριε Καλκάνη.

- (Ασβός) Όντως θα τα βρείτε. - (Και οι δύο) Ε;

Όντως θα τα βρείτε μπαστούνια, κύριε Καλκάνη και κύριε Πρέκη.

- Ω, διάολε! - Ε...ε...ε...

Νομίζω ότι μας περνάτε για κάποιους άλλους.

Εμείς πάλι είμαστε σίγουροι πως όχι, κύριε Καλκάνη.

- Ω. Αυτός δεν είναι ο κύριος Καλκάνης. - Α, εσύ είσαι ο κύριος Καλκάνης;

Όχι, όχι, εγώ είμαι ο κύριος Πρέκης. Αυτός είναι ο... Ω, διάολε!

Δεν μπορείς να αποδείξεις τίποτα.

Μπορεί να έχεις δίκιο, αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς

το ότι έχετε στην κατοχή σας ιδιοκτησία του κυρίου Φρύνου.

- Κι έχετε και τα χρήματα του. - Που μας τα έδωσε.

Για αόρατα τούβλα και ανύπαρκτη λάσπη;

- Ω, διάολε! - Α. Εμείς... Αυτός...

(Ασβός) Μαθαίνω ότι ο αστυνόμος ερευνά μια υπόθεση δόλιων μέσων.

- Ω, διάολε, Αρχηγέ! - Βγάλε το σκασμό!

Αλλά αμφιβάλλω ότι θα βρει ποτέ τους υπεύθυνους.

Αν ο άτυχος που εν αγνοία του πλήρωσε γι' αυτά, πάρει τα χρήματα του πίσω...

Ρε...!

Κι αν εκείνος ο ανόητος, ματαιόδοξος, ξιπασμένος, ευκολόπιστος...

- Νομίζω ότι εννοεί τον Φρύνο. - Είμαι σίγουρος ότι εννοεί τον Φρύνο.

Αν τα ιστορικά και πολύτιμα περιουσιακά αγαθά του επιστραφούν πάραυτα...

Άι...! Ρε...!

Ω...! (Γρυλίζει)

Εντάξει, κυρ Ασβέ. Κύριε εξυπνάκια, παλιοανακατωσούρη Ασβέ!

Έννοια σου και θα δεις! Γιατί κάποια μέρα...

Τις απειλές σ' αυτούς που σε φοβούνται. Τώρα, κάντε αυτό που είπαμε!

(Γρυλίζουν και οι δύο)

Και τελικά αποφάσισα ότι η δουλειά τους δεν ήταν αρκετά καλή.

Σοβαρά, Φρύνε; Μα νόμιζα πως έχτιζαν για τη βασιλική οικογένεια.

Το ξέρω, το ξέρω, αλλά βλέπεις, το επίπεδο πέφτει παντού.

- Οπότε, τι έχει αλλάξει, Φρύνε; - Ε; Α... Χα χα.

Να... (Μουρμουρίζει) Ξέρεις... Διάφορα...

- (Αρουραίος) Τι λες, Φρύνε; - Τίποτα.

Ωχ, θεέ μου! Μπήκες σε τόσο μπελά για το τίποτα.

Ε, σιγά τώρα. Η αρχιτεκτονική είναι τόσο βαρετή, έτσι κι αλλιώς.

- Μα, Φρύνε... - Όχι, όχι, εγώ τελείωσα μ' όλα αυτά.

(Αρουραίος) Δόξα τω Θεώ!

Και τώρα ίσως μπορούμε να συζητήσουμε αυτό το πρόβλημα για τον σιδηρόδρομο.

- Ο Ασβός ανησυχεί πολύ... - Ουου! Όχι για σιδηροδρόμους.

- Διακόσμηση εσωτερικών χώρων! - Πώς είπες, Φρύνε;

Διακόσμηση εσωτερικών χώρων. Αυτό να συζητήσουμε. Αρτ Νουβό!

Καταγίνομαι με μερικά θαυμάσια σχέδια για το σπιτάκι σου, Τυφλοπόντικα.

Ωχ, όχι!

Ναι. Λοιπόν, πού τα έβαλα; Κάπου, ε...εδώ ήταν.

Ωχ, όχι. Ααχ! Ωχ, όχι! Άι στην ευχή!

Τυφλοπόντικα, νομίζω ότι είναι ώρα να φεύγουμε.

- Σωστά, Αρουραίε. Καινούρια λόξα. - Πάμε.

Έχω μια-δυο φανταστικές ιδέες και για το σπίτι του Αρουραίου... Α! Να 'το!

Λοιπόν, τι γνώμη έχετε γι' αυτό;

Τι...; Πού στο καλό έχετε πάει; Τυφλοπόντικα; Αρουραίε;

Άι στην ευχή! Να πάρει η ευχή, να πάρει!

♫ Ένα όνειρο ύφανε μου

♫ Με ασημόχρυσες κλωστές

♫ Από ηλιόφως και σκιές

♫ Κι εποχές αλλοτινές

♫ Όπου οι ανθρώποι είναι αναμνήσεις

♫ Και οι ιστορίες ζωντανές

♫ Ιτιές

♫ Τι παραμύθια μου έχετε πει

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Φαίνεται να ξέρεις καλά

♫ Σε ποιον να προστρέξεις

♫ Σε ποιον δρόμο να πας

♫ Να ξεδιπλώσεις τον θαυμαστό σου νου

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Πήγαινε με εκεί ♫