Original subtitles

♫ Ο Αέρας στις Ιτιές

♫ Μου τραγούδησε απαλά

♫ Τη φωνή μου ακολούθα

♫ Από όπου αυτή κι αν περνά

♫ Από βουνά, μέσα από κοιλάδες

♫ Ως τα πελάγη τα βαθειά

♫ Ταξιδεύει με της αύρας τα φτερά ♫

"Κυνήγα τον Λαγό"

Ο Απρίλης είχε σχεδόν φύγει, ο Μάης είχε σχεδόν έρθει.

Το κελάηδημα των πουλιών και το βούισμα των μελισσών μαρτυρούσαν μια βεβαιότητα

ότι ο τελευταίος πάγος της χρονιάς είχε λιώσει από τους πρωινούς αγρούς.

Τα κίτρινα αστεράκια του μαρτιάκου και οι άσπρες ομπρελίτσες του αγριομαϊντανού

έλαμπαν στο απαλό φως του απογευματινού ήλιου.

Ο ίδιος αυτός ήλιος πρόβαλλε τα σχέδια των βιτρό

πάνω στους τοίχους και στα χαλιά του Αρχοντικού,

όπου ο Ασβός, ο Αρουραίος και ο Τυφλοπόντικας συνέρχονταν

από τη μεσημεριανή... φιλοξενία του Φρύνου.

Ουφ! Δεν έπρεπε να φάω δεύτερη πάστα.

Δε νομίζω ότι έφταιγε η δεύτερη πάστα, Τυφλοπόντικα, φιλαράκο.

- Σοβαρά; - Ήταν το πέμπτο σάντουιτς με ζαμπόν.

- Πω πω! Έφαγα...; - Χα χα! Είσαι φαγανός, Τυφλοπόντικα.

Δε μου φαίνεται παράξενο που είσαι σαν βαρελάκι.

(Αρουραίος) Βέβαια! Και ο Φρύνος από 'δώ είναι τόσο αθλητικός

επειδή έφαγε μονάχα τρεις πάστες κι εφτά σάντουιτς με ζαμπόν.

Βλέπεις, Τυφλοπόντικα, εγώ... Ε; Α, για κάνε μου τη χάρη!

- Σσσ! - (Ο Ασβός ροχαλίζει)

(Φρύνος) "Αυτός που κοιμάται την ημέρα χάνει την τελευταία παστούλα."

Χα χα! Όπως έλεγε και ο συγχωρεμένος ο πατέρας του.

- Φρύνε, δεν μπορείς να... - Ααα!

- Τι κάνεις, Φρύνε; - Εγώ; Δεν κάνω τίποτα!

Είναι μια μπάλα, Ασβέ. Ήρθε μέσα απ' το παράθυρο.

Πάω στοίχημα ότι είναι τα αγροπόντικα που έπαιζαν στο προαύλιο όταν ήρθα.

- Θα πάω...να τα μαλώσω! - Τι είπες, Φρύνε;

Ώπα! Πού είναι η πάστα μου;

- (Αρουραίος) Βρε, Φρύνε! - (Χτύπημα στην πόρτα)

- Α! Θα είναι εκείνοι οι μικροί ταραξίες! - (Χτύπημα στην πόρτα)

Α! Καλά το φαντάστηκα! Το ξέρετε ότι ρημάξατε το πατρικό μου σπίτι;

Ότι μερικά από τα ωραιότερα βιτρό στην Αγγλία έγιναν θρύψαλα; Ε;

Τι έχετε να πείτε;

Σας παρακαλούμε, μας δίνετε την μπάλα μας;

Όχι! Δε σας τη δίνω. Βάνδαλοι! Ταραχοποιοί! Καταστροφείς!

- Ορίστε! - Πωω, ευχαριστούμε, κύριε Ασβέ!

Αν είστε προσεκτικοί όταν παίζετε, δε θα συμβαίνουν τέτοια πράγματα.

Άσε τώρα το πώς θα παίζουν!

Τι θα γίνει με το πολύτιμο μεσαιωνικό μου βιτρό;

- Όχι, Φρύνε. - Όχι; Τι εννοείς, όχι;

Δεν είναι μεσαιωνικό. Το έβαλε ο πατέρας σου.

- Κι εσύ το έσπασες. - Το έσπασα;

Όταν ήσουν μικρός, με μια μπάλα του κρίκετ.

Με μια...; Μα...

Λοιπόν, αυτό να σας γίνει μάθημα.

- Μάλιστα, κύριε Φρύνε. - Δεν μπορείτε να παίξετε κάτι άλλο;

- Δεν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι, κύριε. - Τι λέτε για βαρκάδα;

- Δεν έχουμε βάρκα. - Α, σωστά.

Και είπατε πως δεν πρέπει να παίζουμε κοντά στο νερό.

- Ναι, πράγματι. Έχεις απόλυτο δίκιο. - Τι λέτε για μοτοσυκλέτες; Ή αερόστατα;

- Φρύνε! Μην είσαι τόσο ανόητος! - Ε, καλά τώρα!

Το βρήκα! "Κυνήγα τον Λαγό".

(Όλοι) "Κυνήγα τον Λαγό";

Κύριε, τι είναι το "Κυνήγα τον Λαγό";

Ένας από εσάς, ο "λαγός" δηλαδή, ξεκινάει πρώτος

αφήνοντας χνάρια από κομματάκια χαρτιού.

Οι παλιές εφημερίδες είναι ό,τι πρέπει. Και οι άλλοι ξεκινούν μετά.

Ακολουθούν τα χνάρια όσο πιο γρήγορα μπορούν

και ο πρώτος που θα τερματίσει είναι ο νικητής.

- Πωω! Ουάου! - (Φωνές ενθουσιασμού)

Ω! Ακούγεται φανταστικό, κύριε Αρουραίε.

Σκατούλες! Εμένα μου ακούγεται σκέτη χαζομάρα.

Να τρέχεις πίσω από κομματάκια χαρτιού.

Όχι, Φρύνε, θα έχει πλάκα! Μπορούμε να κάνουμε ένα κάθε χρόνο.

Ναι! Πρωτάθλημα Ακροποταμιάς "Κυνήγα τον Λαγό".

(Αγροπόντικο) Δεν είναι φοβερός ο κύριος Αρουραίος;

- (Παιδιά) Πρωτάθλημα "Κυνήγα τον Λαγό"! - Χμμ. Ε...

Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει και κάτι σαν πρωταθλητής στο "Κυνήγα τον Λαγό";

- Ναι, φυσικά. - Χμμ...

- Ίσως να υπάρχει και κύπελλο. - (Αρουραίος) Καλά...

Ναι! Με το όνομα του πρωταθλητή χαραγμένο πάνω του!

- Φρύνε; - Ακριβώς! Συγγνώμη, τι είπες;

- Είσαι καλά; - Φυσικά! "Κυνήγα τον Λαγό"! Ναι!

- Καταπληκτική ιδέα! - (Αρουραίος) Κοίτα, Φρύνε...

Μη στέκεστε. Χρειαζόμαστε χαρτιά. Πολλά χαρτιά. Περιμένετε εδώ!

- Τι τον έπιασε τώρα; - Φαίνεται πολύ ενθουσιασμένος.

Φοβάμαι τα χειρότερα, φίλοι μου. Φοβάμαι τα χειρότερα.

- Ωχ, όχι! Όχι... - Ναι. Καινούρια...λόξα!

- (Και οι δύο) Ωχ, όχι! - Το "Κυνήγα τον Λαγό" θα γίνει αύριο.

- (Αρουραίος) Μη λες βλακείες, Φρύνε. - Βλακείες; Βλακείες;!

- Πρέπει να ορίσουμε τη διαδρομή. - Και τους κανόνες.

- Κανόνες (!) - Και να επιλέξουμε έναν "λαγό", και...

Όχι, όχι, αύριο είναι αδύνατον.

Μεθαύριο το πρωί. Η εκκίνηση θα δοθεί στις 10.

Μάλιστα. Όλα κανονίστηκαν πολύ ωραία.

Λοιπόν, εγώ θα είμαι ο αφέτης.

Και ο κριτής, σε περίπτωση οποιωνδήποτε...διαφωνιών.

- Αφού το επιθυμείς, Ασβέ. - Εσείς θα επανδρώσετε τα σημεία ελέγχου.

- Μαζί με μερικά συνετά κουνέλια. - (Ασβός) Συμφωνώ.

Για να σιγουρεύεστε ότι δεν υπάρχουν παρακάμψεις και τα παρόμοια.

Μάλιστα. Μόνο για ένα πράγμα έχω έγνοια.

Δε θέλουμε να γεμίσει χαρτιά η ύπαιθρος για τις επόμενες βδομάδες.

- Όχι, μα τον Δία! Αυτό δεν το σκέφτηκα. - Εγώ το σκέφτηκα

και νομίζω πως το πιο δίκαιο είναι να το αναλάβουν οι δύο τελευταίοι.

Καλή ιδέα, Ασβέ. Βραβείο χειρότερης επίδοσης!

Επί τη ευκαιρία, πού είναι ο Φρύνος;

- Ανέβηκε στην κάμαρα του πριν πολλή ώρα. - Φρύνε; Φρύνε!

- (Φρύνος) Έρχομαι! - Ένας θεός ξέρει τι σκαρώνει πάλι.

- Ωχ! Κύριε ελέησον! - Αμάν!

- Τι;! - Πολύ στυλάτος, έτσι;

Και τι κορμοστασιά, ε;

(Ασβός) Φρύνε, πώς είσαι ντυμένος έτσι;!

Πώς είμαι...; Σαν αθλητής, Ασβέ.

Ο γοργός σαν σαΐτα δρομέας. Σαν τον... Ωωχ! Ωωχ! Αχ!

Υπονοείς, Φρύνε, ότι θα συμμετάσχεις στο "Κυνήγα τον Λαγό" ως αγωνιζόμενος;

Και βέβαια θα συμμετάσχω! Γιατί να κρύψω τις ικανότητες μου;

Είσαι ένας ξιπασμένος βλάκας!

Χα χα! Έννοια σου και θα δεις το όνομα μου πάνω στο χρυσό κύπελλο!

Μα, Φρύνε, δεν έχουμε... δεν υπάρχει χρυσό κύπελλο.

Όχι. Ε, δε θα το αγόραζα πριν νικήσω, έτσι δεν είναι;

- Θα δείχνει χάρμα πάνω στο ράφι. - Ελάτε. Πάμε να ξεκινήσουμε τον αγώνα.

- Έλα, Φρύνε. - Ε;

Πριν πόση ώρα έφυγε ο "λαγός", Ασβέ;

Ε... Λοιπόν, άλλα 10 λεπτά και θα δώσω την εκκίνηση.

- Ώρα να πας στο πόστο σου. - Πάω. Ο Τυφλοπόντικας θα έχει φτάσει.

- Κυρ Ασβέ, δεν ήρθαμε πολύ αργά, ε; - Πολύ αργά;

- Ναι. Για να συμμετάσχει ο γιόκας μου. - Ο γιόκας σου;

Θέλει πολύ να πάρει μέρος. Έτσι δεν είναι, Αλοΐσιους;

- Αλοΐσιους! - Σιγά, Αρχηγέ...ε...μπαμπά.

- Δώσε βάση, τότε. Γιέ μου. - Ε... Ναι, μπαμπά.

- Θες πολύ να συμμετάσχεις, έτσι; - Ω, ναι, Αρχη...ε...μπαμπά!

Λοιπόν... Έχουμε ακόμα δύο λεπτά πριν την εκκίνηση, οπότε...

- Αλοΐσιους...; - Άου!

Ο κυρ Ασβός σου μιλάει! Γιέ μου.

- Το όνομα σου. Αλοΐσιους...; - Νυφίτσας, κυρ Ασβέ.

Αλοΐσιους Νυφίτσας.

Ορίστε. Το νούμερο σου. Νούμερο 31.

- Καρφίτσωσε το και κάνε γρήγορα. - Έλα, γιέ μου.

- Θα το καρφιτσώσω εγώ. - Άουου!

Ορίστε, γιέ μου. Και μην ξεχάσεις ό,τι σου είπα.

- Πανάχρηστε χαζοβιόλη! - Ναι, μπαμπά...ε...Αρχηγέ...ε...μπαμπά!

Ωωχ (!)

Λάβετε θέσεις... Έτοιμοι... Πάμε!

Είναι μπροστά! Προηγείται! Χα χα χα χα χα! Εμπρός, γιέ μου!

Έλα! Πάρ' το!

- Σβέλτα, ρε! Άντε! Κάνε γρήγορα! - Εντάξει, εντάξει.

Αλοΐσιους! Μην το ξεχάσεις! Ωχ!

Χα χα! Χα χα χα χα χα!

Χα-χα, χα-χα, χα-χα, χα-χα!

- Κύριε Φρύνε, όχι από 'κεί! - Είναι από 'δώ, κύριε Φρύνε!

- Δεν πειράζει. Έλα. - Ναι.

(Λαχανιασμένος) Ουφ!

Ουφ! Χα-χα, χα-χα! Ααχ!

Τώρα θα τους δείξω εγώ! Χα-χα, χα-χα, χα χα χα χα!

Χα χα! Χου χου χου χου!

Όπου να 'ναι θα... Α! Ναι! Να 'τοι, έρχονται!

Ωχ! Η νυφίτσα;

- Μπράβο! Από 'κεί. - Ναι! Παιχνιδάκι! Χα χα χα χα χα!

Αχώνευτο πλάσμα. Έλα, μικρέ! Μπράβο!

(Λαχανιασμένος) Ευχαριστώ, κύριε Αρουραίε.

Θα τα βρεις σκούρα να φτάσεις εκείνη τη νυφίτσα, παρ' όλα αυτά.

- Γεια σου, Αρουραίε! - Ο Φρύνος;!

Χα χα! Χα χα χα χα χα!

Κύριε ελέησον, Φρύνε! Είσαι στην τρίτη θέση!

Ναι, κρατάω τις δυνάμεις μου για το τελικό σπριντάρισμα.

Το σπριντάρισμα; Χο χο χο! Μπράβο, Φρύνε! Τρέξε να τους φτάσεις.

- Μμμ! Χα-χα, χα χα χα! Χα χα χα χα χα! - Δεν το πιστεύω.

Δεν μπορώ να το πιστέψω. Α! Έρχονται κι άλλοι. Ωραία.

(Αρουραίος) Ελάτε! Ελάτε! Συνεχίστε, παιδιά!

Χα χα χα χα χα! Χα χα! Χα χα χα! Χα χα χα!

(Λαχανιασμένος) Ωωχ!

(Βήχει)

- Κουνήσου! Τσέκαρε με, Τυφλοπόντικα! - Μίλα καλύτερα, αλλιώς θα αποκλειστείς.

Μπααα!

Ορίστε. Πάρε δρόμο τώρα.

Ήταν ανάγκη να προηγείται μια νυφίτσα; Άραγε, πού...;

Κύριε ελέησον! Ο Φρύνος!

- (Φρύνος) Γεια σου, Τυφλοπόντικα! - Φρύνε!

- Μόνο μια νυφίτσα έχεις μπροστά σου. - Η νίκη είναι δική μου. Μην ανησυχείς.

Μα εσύ δεν έχεις καν λαχανιάσει.

Ε; Α. Ε...ναι. (Κάνει πως λαχανιάζει)

Α! Είμαι σε άριστη φόρμα. Γι' αυτό.

Τέλος πάντων. Καλύτερα να γκαζώσω και να βάλω ταχύτητα...ε...τα δυνατά μου.

- Τα λέμε στο τέρμα! - Ναι, Φρύνε!

(Φρύνος) Όταν θα είμαι ο πρωταθλητής! Χα χα χα! Χα χα!

Πώς στο καλό τα κατάφερε; Δεν μπορώ να καταλάβω.

Κύριε...κύριε Τυφλοπόντικα...!

- Α, Μπίλυ! Μπράβο! - Πώς τα πάω;

Μόνο η νυφίτσα και ο κύριος Φρύνος είναι μπροστά σου.

Ωχ! Ο κύριος Φρύνος;

Δεν τον είδα να με προσπερνάει.

Μα πρέπει να σε προσπέρασε. Εντάξει! Έφυγες!

Ο κύριος Φρύνος; Περίεργο.

Ναι. Ο κύριος Φρύνος. Περίεργο, όντως. Πώς στο καλό τα κατάφερε;

- Γεια σου, Τυφλοπόντικα. - Γεια σου, Αρουραίε.

Έκοψα δρόμο και ήρθα από απέναντι με τη βάρκα.

Μόλις τελειώσεις εδώ θα σε πάω πίσω.

Έτσι, θα 'μαστε στον τερματισμό όταν ο νικητής κόψει το νήμα.

- Ω, ωραία. - Πώς τα πάνε;

Μόνο τρεις έχουν περάσει μέχρι τώρα.

- Η νυφίτσα, ο Φρύνος και ο μικρός Μπίλυ. - Δηλαδή, ο Φρύνος είναι δεύτερος;

- Το ξέρω. Ούτε εγώ μπορώ να το πιστέψω. - Ξέρεις, Τυφλοπόντικα...

Α! Έρχονται κι άλλοι. Βοήθα με να τους τσεκάρω.

- Α! Αρουραίε, Τυφλοπόντικα. - Προλάβαμε, Ασβέ;

Στο τσακ.

Ναι. Για να δείτε τον γιόκα μου να παίρνει το κύπελλο.

Άντε, ρε βόιδι! Τρέχα!

Πω πω, κοιτάξτε! Έλα, Φρύνε!

- Έλα, Φρύνε! - Έλα, ε... Αλοΐσιους!

Έλα, Μπίλυ! Έλα!

Έλα, Μπίλυ!

- Χααα! Χα χα χα! - Τα καταφέραμε! Τα καταφέραμε!

Κερδίσαμε το κύπελλο!

Ωωχ! Ουφ!

Αυτό δεν είναι δίκαιο! Έτρεξε πιο γρήγορα από 'μένα!

- Δυστυχώς, Φρύνε, φίλε μου. - Ωστόσο, τα πήγες πάρα πολύ καλά.

Σας ευχαριστώ πολύ, αλλά δε θέλω τον οίκτο σας.

Ηλίθιος αγώνας! Ηλίθιος, πανηλίθιος αγώνας!

Ωχ, Παναγία μου.

Δεν ξέρει να χάνει, έτσι, κυρ Ασβέ;

Όντως. Όπως και ο γιόκας σου από 'δώ δεν ξέρει να κερδίζει.

Ναι... Τι; Τι εννοείς;

Γιατί το νούμερο 31 έγινε 13;

Ε... Να...

- Με το 3 ανάποδα; - Για άκου να σου πω...!

(Ασβός) Και γιατί φοράει άλλο χρώμα φανέλα από εκείνη της εκκίνησης;

- Άλλο χρώμα; - Να πάρει! Είναι απάτη!

- Δεν είναι η ίδια νυφίτσα! - Δεν μπορούσα να τρέξω όλον αυτόν τον...

- Σκάσε, ρε χαζοβιόλη! - Είναι σαφέστατο ότι ακυρώνεται.

Βεβαιότατα!

- Κι εγώ είμαι ο νικητής! - (Όλοι) Ζήτω!

- Γκρρρ! - Ενδεχομένως.

Ναι, μα τον Δία!

Φρύνος, πρωταθλητής στο "Κυνήγα τον Λαγό"...

- Ε; Ενδεχομένως; - Ενδεχομένως.

Αν μπορέσεις να εξηγήσεις γιατί φοράς αγωνιστικά γυαλιά.

Κύριε ελέησον, Ασβέ! Πρέπει να φοράς, επειδή όταν οδηγείς σου μπαίνει σκόνη...

- Όταν οδηγείς; - Ε... Ωχ. Ε... Να...

Άκουσα ένα αυτοκίνητο λίγο πριν περάσει από 'μένα ο Φρύνος.

Κι εγώ το ίδιο. Βρε, Φρύνε!

Το ήξερα ότι δε με προσπέρασε.

(Αρουραίος και Τυφλοπόντικας) Βρε, Φρύνε!

Α, κυρ Φρύνε...! Τς τς τς τς!

Ώχου, μην αρχίζετε τα "Βρε, Φρύνε"! Δε φταίω εγώ. Δεν ήμουν καλά.

Έχω στραμπουληγμένο αστράγαλο. Εξ άλλου, αυτοί έκαναν ζαβολιά.

Φρύνε! Ντροπή σου!

- Αυτοί είναι μπαμπέσηδες. - Ε! Για πρόσεχε!

Εσύ, θεωρητικά, είσαι ένας κύριος.

Κυρίες και κύριοι, κατόπιν της δέουσας εξέτασης από τους κριτές του αγώνα,

αποφασίζεται ότι ο Φρύνος και....

ο Αλοΐσιους Νυφίτσας ακυρώνονται.

- Πωω! Θα το πίστευες; - Ακυρώνονται!

Συνεπώς, με μεγάλη μου χαρά ανακηρύσσω

πρώτο Ακροποταμίτη πρωταθλητή στο "Κυνήγα τον Λαγό" τον...

- Μπίλυ Κούνελο! - (Όλοι) Ζήτω!

- Μπράβο! - Ζήτω!

Πωω, κύριε Ασβέ! Πωω!

Λοιπόν, προτείνω τώρα να πιούμε ένα αναψυκτικό.

- Ναι, μα την πίστη μου. - Οπωσδήποτε.

Ω, ναι! Θα μου άρεσε λίγος καπνιστός σολομός και...

Φοβάμαι πως όχι, Φρύνε.

Ε; Τι εννοείς, φοβάσαι πως όχι;

Εφόσον ακυρώθηκες, καταλαμβάνεις την τελευταία θέση.

Οπότε, θα μαζέψεις όλα τα χαρτιά.

- Ε; - Χα χα χα χα χα!

- Μαζί με τον άλλον ζαβολιάρη. - Ζαβολιάρη;!

- Τον Αλοΐσιους. - Μα, ε...

(Ασβός) Μολονότι υπήρχαν πολλοί Αλοΐσιους.

(Αρουραίος) Θα σου φυλάξουμε κανένα σάντουιτς, Φρύνε, αν μπορέσουμε.

Αααχ! Άου!

♫ Ένα όνειρο ύφανε μου

♫ Με ασημόχρυσες κλωστές

♫ Από ηλιόφως και σκιές

♫ Κι εποχές αλλοτινές

♫ Όπου οι ανθρώποι είναι αναμνήσεις

♫ Και οι ιστορίες ζωντανές

♫ Ιτιές

♫ Τι παραμύθια μου έχετε πει

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Φαίνεται να ξέρεις καλά

♫ Σε ποιον να προστρέξεις

♫ Σε ποιον δρόμο να πας

♫ Να ξεδιπλώσεις τον θαυμαστό σου νου

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Πήγαινε με εκεί ♫