Original subtitles

มันกะทันหันมาก แต่..

ชั้น...

รักเธอ

มันกะทันหันจริงๆ

เธอเป็นยังไงบ้าง

ทำไมล่ะ?

ชั้นน่ะ..

ไม่เคยพูด"ชั้นรักเธอ"กับใครมาก่อนเลยนะ

หรือพูดอีกอย่างนึงก็คือ

ชั้นไม่เคยคิดว่าชั้นจะพูดมัน

คิดว่ามันมีอยู่จริงแค่ในการ์ตูนกับหนังเท่านั้น

แต่ว่า

ชั้นก็อยากจะบอก

ความรู้สึกของชั้น

นั่นแหละคือเหตุผล

ชั้นก็อยากจะรู้..

ความรู้สึกของคิริจังด้วย

ถึงแม้ว่า

เธอจะเกลียดชั้น

ไม่ได้เกลียดนะ

งั้นเหรอ

แล้วอะไรคือ ไม่ได้เกลียดแต่ก็ไม่ได้รัก ล่ะ?

หรือว่า

ไม่เกลียดก็คือ...

เฉยๆ

อย่ามองได้มั๊ย

ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกับเธอนั่นแหละ

ขอบคุณนะ

ไม่ต้องขอบคุณขนาดนั้นก็ได้

ฉันรู้

เธอเป็นอะไร

หา?

มันเหมือนกับ เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

อืม

ชั้นขอโทษนะถ้าทำให้เธอตกใจ

อะไร?

ชั้นตัดสินใจแล้ว

ถ้าเธอรู้สึกอย่างเดียวกันกับชั้น

ชั้นจะบอกเธอละนะ

อืม

คือว่า

ชั้นท้อง

เด็กในท้อง...

เป็นลูกของนาย

เธอพูดว่าอะไรนะ

ลูกชายของคุณ..

คือพ่อของเด็กค่ะ

มันเป็นไปไม่ได้ คุณก็รู้

อยู่ๆพวกคุณก็มาที่นี่ ฉันก็สงสัยว่าพวกคุณจะมีธุระอะไร ถ้าเป็นเรื่องนี้ พวกคุณก็

ออกไปเถอะ

เดี๋ยวก่อน

คุณไม่คิดจะฟังฉันดีๆเลยหรือไง?

พ่อ

อะไร?

หือ...

ลูกสาวของพวกเราพูดชัดแล้วว่า...

ว่าเธอ...

หือ...

เธอกำลังคบอยู่กับ...

หยุดเถอะ

คบอยู่? ซาโตชิที่อยู่ Junior High ปี 3

อายุ 15

ลูกสาวชั้นอาย ุ14

ท้องตอน 14 เนี่ยนะ?

เธอเลี้ยงพวกเค้าแบบให้อิสระขนาดนี้เชียวเหรอ?

ฉันพูดไป ก็เพราะว่าเราจะได้ไม่ต้องเข้าใจกันผิด

มิกิไม่ใช่เด็กโง่

เธออยู่ในกฎเหมือนเด็กคนอื่นๆ

เธอไม่เคยเลย ไม่เคยเลยแม้แต่ครั้งเดียว ที่จะสร้างปัญหา

ซาโตชิก็เหมือนกัน

บ้านหลังนี้ไม่มีพ่อ ฉันก็เลย

เลี้ยงดูเขามาแบบเข้มงวดมากกว่าคนอื่นๆ

และซาโตชิก็เรียนรู้เรื่องพวกนี้ได้ดีกว่าคนอื่นๆ

สำหรับซาโตชิแล้ว การที่เขาจะทำผู้หญิงท้อง มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

ถ้าคุณยังยืนยันว่าเป็นซาโตชิ

งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ

พิสูจน์?

นี่คุณกำลังจะบอกว่าพวกเราโกหกงั้นเหรอ?

ไม่ใช่

บางทีความจริงมันก็อาจเป็นเรื่องยากที่จะพูด

ลูกสาวของคุณ

อายุแค่ 14 นะ!

บ้างทีมันก็เป็นไปได้ว่า

ที่เธอพูดถึงชื่อซาโตชิเพราะว่าเธอรู้จักเขาจากที่โรงเรียน

นี่คุณกำลังพูดว่าลูกของของฉันสุ่มชื่อใครมาก็ได้งั้นเหรอ?

ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น อย่าเข้าใจฉันผิด

ที่ฉันกำลังจะพูดคือ มันอาจจะมีเหตุผลอื่น

อย่างเช่น

พ่อแท้ๆของของเด็กในท้องอาจจะเป็น

คนที่เธอไม่สามารถจะบอกคนอื่นรับรู้ได้

หรือเป็นไปได้ว่า

แม้แต่เหตุผลที่ว่า เธอไม่ได้รักเขา

เธอแค่พลาดพลังไปกับเขาเท่านั้น

กลับบ้านกันเถอะ

นี่คุณกำลังพูดอะไรอยู่?

ไม่น่าเชื่อเลยว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้

พวกเราขอตัวก่อนนะ

กลับบ้านกันเถอะ

เดี๋ยวก่อน!

เอ่อ...

ขอฉันพูดอะไรสักอย่างอย่างนะคะ

ฉันคิดว่า ลูกสาวของฉัน

ไม่ได้โกหก หรือหลอกลวงใครเลย ในการอ้างถึงชื่อลูกชายคุณ

มิกิไม่ใช่คนประเภทที่โกหกให้ร้ายใครเพื่อทำร้ายคนอื่น

ขอตัวก่อนนะคะ

ฉันพูดอะไรผิดเหรอ?

นี่คุณคงไม่ได้หมายความว่าให้พวกเราอยู่เฉยๆใช่ไหม?

คุณทำได้ไหมล่ะ?

ทำเป็นว่าลูกชายของเธอ ไม่มีส่วนรู้เห็นในเรื่องนี้

หมายความว่าลูกสาวของพวกเราเป็นพวกโกหกงั้นเหรอ?

ตั้งแต่แรก พวกเราก็คิดอยู่แล้วว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

แต่พวกเราก็ได้พูดคุยกันในเรื่องนี้แล้วนี่?

คุณก็รู้ว่า..

มิกิเป็นเด็กดี

สดใส,น่ารัก,ร่าเริง ช่างพูดช่างคุยแล้วก็ชอบหัวเราะ

ใช่มั้ย?

ใช่ มิกิเป็นเด็กดี

น่ารักกว่าใครทั้งหมด!

ตัวมิกิเองรวมถึงพ่อแล้วก็แม่ ต่างก็ตกใจมากเมื่อรู้ถึงความจริงว่าท้อง

พวกเราทุกคนต่างตกใจ

พวกเราต้องทำให้มั่นใจว่า ในอนาคตเธอจะไม่เจ็บปวด

ตอนนี้พวกเราก็ได้แต่กลุ้มใจ

ความเป็นจริง เป็นเรื่องที่เราคาดไม่ถึงจริงๆ

แต่ว่ามิกิ

เธอกำลังนิ่งและคิดทบทวนอะไรบางอย่างอยู่ใช่ไหม?

ภาระหน้าที่ที่เธอได้รับ

เป็นเรื่องที่ไม่อาจคาดเดาใช่ไหม?

แล้วเธอจะสามารถทำอะไรได้บ้างในฐานะที่เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่อายุเพียง 14

นั่น...

ลูกของคิริจังอยู่ในนี้

อืม

เธอคิดว่าฉันควรจะทำยังไง?

ฉัน...

ต้องการจะให้ลูกของฉันได้เกิดมา

แต่พ่อแม่ของพวกเราต้องไม่ยอมแน่ๆ

แล้วไหนจะเรื่องหมออีก

ฉันว่าพวกเราไม่ควรจะมีลูก ถ้าเราไม่สามารถที่จะเลี้ยงดูพวกเขาให้เติบโตขึ้นมาอย่างดีได้

ฉันก็รู้ว่ามันควรจะต้องเป็นแบบนั้น

แต่ว่า...

มัน ok จริงเหรอ? เข้าใจแล้วยอมรับมันได้ง่ายแบบนั้นจริงเหรอ?

ฉัน...

ฉันขอโทษ

มันกระทันหันมาก ฉันยังคิดอะไรไม่ออก

ฉันก็ว่าอย่างนั้น

แต่ว่า...

นี่เป็นเรื่องใหญ่ใช่ไหม? ฉันเข้าใจถูกไหม?

อืม

ฉันขอกลับไปคิดก่อนจะได้ไหม?

ทบทวนมันอย่างจริงจัง

พรุ่งนี้...

พรุ่งนี้ฉันจะให้ตอบกับเธอ ที่นี่

เข้าใจแล้ว

ฉันจะรอ

"14 sai no Haha" "14 year old Mother" (Aisuru Tameni Umarete Kita - Born For Love's Sake)

Episode 03: "Sayonara... Watashi no Aka-chan" "Goodbye... my baby"

Initial Translation, Timing: Haruspex Translation, Editing, QC: Mhaellix www.massuki.com

มิกิ!

อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์

วันนี้หยุดเรียนซักวันแล้วกันนะแล้ว

ไปโรงพยาบาลกันเถอะ

"โรงพยาบาล"

หนูก็ได้ยินที่คุณหมออกแล้วไม่ใช่เหรอ?

เรื่องที่หนูจะต้องหลีกเลี่ยงเรื่องเครียดๆ เพราะเร็วๆนี้เราก็จะ

ผ่าตัดเพื่อเอาเด็กออก

เดี๋ยวนะคะ

แต่ว่า...

ไม่ต้องห่วง

พ่อได้เขียนจดหมายลารับรองเรื่องการผ่าตัดแล้ว

หนูไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น...

หนู...

ยังไม่ได้ตัดสินใจ

เรื่องอะไร?

เรื่องที่จะทำแท้ง

แล้วหนูคิดจะทำยังไง ถ้าหนูไม่ทำเด็กออก?

ถ้าหนูไม่เอาเด็กออก เด็กคนนี้จะต้องเกิดมานะ

ค่ะ

ที่หนูพูดคำว่า "ค่ะ" หนูหมายถึงอะไร

แล้วหนูจะเลี้ยงลูกยังไง?

ลูกของหนูจะเป็นลูกที่ไม่มีพ่อนะ

เขาพูดว่า เขาอาจจะยอมรับเลี้ยงเด็กคนนี้ก็ได้นะคะ

เขา?

ฟังนะ มิกิ

ทุกคนมาทำอะไรกันอยู่ที่นี่อะครับ?

เคนตะ เดี๋ยว ปิดประตู

ดูนั่น

แม้แต่พ่อกับแม่ไปคุยกับแม่ของเขาด้วยตัวเอง

แม่ของเขายังไม่ยอมรับในความสัมพันธ์ระหว่างหนูกับลูกชายเขาเลยนะ

มันเลยเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ที่เขาจะมาเลี้ยงดูลูกที่จะเกิดขึ้นมา

หนูไม่รู้เรื่องพวกนี้ระหว่างเขากับแม่ของเขาหรอก

แต่เขาจะไม่หนีไปเฉยๆแน่

มิกิ...

แม่ก็เป็นผู้หญิงคนนึง แม่เข้าใจความรู้สึกของหนูดี

แม่เข้าใจ แต่ว่า...

การเลี้ยงดูเด็กคนนึงไปตลอดชีวิตน่ะ

ถ้าหนูให้เขาเกิดมา และมันไม่ได้ดีอย่างที่คิด

มันก็ไม่สามารถจะย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้นะ

หนูเข้าใจดีค่ะ

เกี่ยวกับเรื่องพวกนั้น

หนูเข้าใจจริงๆเหรอ?

พวกหนูทั้งคู่ก็เป็นแค่เด็กนักเรียน Junior High

แล้วคิดจะทำยังไงกับเรื่องโรงเรียน?

พวกหนูสามารถที่จะออกไปหางานทำ มีเงินเดือนได้ไหมล่ะ?!

ไหนจะค่านม ค่าผ้าอ้อมอีก

พ่อก็ไม่ได้อยากจะพูดถึงเรื่องพวกนี้หรอก

ว่าก็ว่าเถอะ ทำเอาเด็กออกเถอะนะ

หลังจากที่เอาออกแล้ว

ก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างซะ รวมถึงความผิดพลาดอะไรๆที่เคยเกิดขึ้น

ทุกอย่างที่หนูได้พลาดไป

ในช่วงชีวิตวัยเด็กของหนู

พ่อเชื่อว่าหนูสามารถเริ่มต้นใหม่ได้

พ่อมั่นใจ

อย่างที่สุด!

ฉันขอกลับไปคิดก่อนจะได้ไหม?

ทบทวนมันอย่างจริงจัง

พรุ่งนี้...

พรุ่งนี้ฉันจะให้ตอบกับเธอ ที่นี่

รออีกแค่วันเดียวเท่านั้น

วันนี้

หนูต้องการจะตั้งชมรมวิทยุในโรงเรียน

ดั้งนั้น...

รออีกแค่เพียงวันเดียวเท่านั้น

รอด้วย Onee-chan

เกิดเพี้ยนอะไรขึ้นมาเนี่ย?

พี่ดูท่าทางแปลกๆนะ

ก้าวเอาก้าวเอา

พี่ไม่สนใจผมเลยอะ

ไม่ใช่อย่างนั้น

พี่ไม่ได้จะไม่สนใจเธอ

พี่โกหก!

พี่ต้องปิดบังอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ

มันเกิดอะไรขึ้น?

มันต้องเป็นอะไรซักอย่างที่แย่มาก จนพี่พูดมันออกมาไม่ได้

ถ้าเป็นแบบนั้นพี่ก็มอบตัวกับตำรวจสิ!

มันคืออะไรกันแน่?

พี่จะสู้กับผมเหรอ?

เคนตะ

พี่ไม่ได้

ทำอะไรไม่ดี

มันเป็นเรื่องที่ ok สำหรับพี่

ที่จะคิดแบบนี้ใช่ไหม?

ผมไม่เห็นจะเข้าใจซักกะนิดเลยอะพี่!

มันเกิดอะไรขึ้น?

ฉัน...

ต้องการจะให้ลูกเกิดขึ้นมา

แม่จะไปทำงานแล้วนะ

ที่เป็นหวัดเป็นยังไงบ้าง?

ไปหาหมอกันไหม?

ไม่เป็นไรครับผม ok

เมื่อคืนนี้

พ่อแม่ของเด็กผู้หญิงที่ชื่อมิกิมาที่นี่

แม่ได้ยินว่าลูกคบกันที่โรงเรียนใช่ไหมล่ะ?

แม่ตกใจแทบแย่

ที่ได้ยินว่าเด็กคนนั้นท้อง

แล้วก็ยังพูดอีกว่าลูกเป็นพ่อของเด็กในท้องอีก

แค่แม่ฟังดูก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องเหลวไหล

แม่ก็เลยบอกพวกเขาไปว่า

ซาโตชิของแม่ ไม่มีวันที่จะทำอะไรโง่ๆแบบนั้นแน่

และถ้าหากพวกเขายังยืนยันว่าลูกคือพ่อของเด็กในท้อง

ก็ให้พวกเขาหาหลักฐานมาพิสูจน์

หลักจากนั้น...

พวกเขาก็รีบวิ่งออกไปเลย

เพราะว่าพวกเขาไม่มีหลักฐานอะไรทั้งนั้น

ที่มันเกิดเรื่องบ้าๆแบบนี้ที่นี่

คงเป็นเพราะว่าแม่มีธุรกิจการงานที่ดี

พวกเขาคงคิดว่าจะรีดไถเงินค่าเลี้ยงดูเด็กจากแม่ได้

ลูกสาวท้องตั้งแต่ยังอยู่ Junior High

ทั้งพ่อแม่ก็ยังแย่พอๆกัน

นั่นมันช่างโง่จริงๆ

แม่ไปล่ะ

มิกิ!

อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์!

เธอได้ดูมันรึเปล่าเมื่อวาน?

หืม?

ก็ปีศาจบาริบาริไง สนุกมากเลยเนอะ

ใช่ๆ

อ่า ขอโทษนะ

ฉันไม่ได้ดูอะ

มิกิ!

ที่ซาโตชิเป็นหวัด ตอนนี้ดีขึ้นบ้างรึยังครับ?

อืมมมม

อา

ก็ยังมีอาการอยู่นิดหน่อย

บอสครับ

หือ?

นี่คือนิตยสารรายสัปดาห์ที่จะออกวันต่อไปครับ

ลองตรวจสอบดูครับ

โอเค

ลูกชายคนเก่งของเธอได้เข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียง

ก็แค่แม่โง่ๆคนนึงที่มีลูกชายหน้าตาดี

พัฒนาการของลูกชายคงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอมีเหตุผลที่จะมีชีวิตต่อไป งั้นเหรอ?

สวัสดีจ้าสาวๆ

ตอนนี้ทุกคนคงกำลังทานอาหารกลางวันกันอยู่ใช่ไหม?

อร่อยกันไหมเอ่ย?

นี่เป็นการกระจายเสียงรอบบ่ายวันศุกร์

วันนี้ ในระหว่างคาบวิทยาศาสตร์

ฉันเรียนเกี่ยวกับดาวพลูโต

มีใครรู้เรื่องเกี่ยวกับดาวดวงนี้บ้าง?

ตอนนี้มันได้ไม่ถูกจัดประเภทเป็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะของเราแล้วนะ

แล้วดาวพลูโตก็กลายเป็นดาวธรรมดาที่เหมือนๆกับพวกเรานักเรียน Junior High

ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าดาวพลูโตมีอาจวงโคจรที่โคจรรอบดาวดวงอื่นอยู่ ไม่ใช่โคจรรอบดวงอาทิตย์

เริ่มจะเป็นวิชาการมากจนเกินไปแล้ว น่าเบื่อเนอะ

ถ้าหากพลูโตถูกจัดประเภทเป็นดาวเคราะห์

ดาวดวงอื่นๆก็คงต้องกลายมาเป็นดาวเคราะห์กันหมดสินะ

แน่นอน เพราะว่ามันไม่มีหลักเกณฑ์มาแบ่งแยก

แต่มันก็แปลกใช่ไหมล่ะ

พวกเขาไม่น่าแบ่งแยกดาวพูลโตเลยเนอะ

ก็แค่จัดประเภทดาวดวงอื่นๆให้เป็นดาวเคราะห์ไปด้วยก็เท่านั้น

ถ้าแม้ว่าจะมีดวงดาวอีกมายมายนับไม่ถ้วน

พวกมันก็ไม่ได้มายุ่งกับใคร

ดังนั้น

ดาวพลูโตแล้วก็ดาวดวงอื่นๆ

ก็ไม่เห็นจะต้องสนใจกับการจัดประเภทพวกนี้เลย

เพราะไม่ว่ายังไงก็ตาม พวกมันก็ยังคงมีตัวตนอยู่เสมอ

แล้วจำนวนของพวกมัน ก็พอเหมาะกับท้องฟ้าสีฟ้าของพวกเราที่สุด

มีอะไรผิดปกติเหรอครับอาจารย์เอนโด?

ฉันก็แค่คิดว่าตอนนี้มิกิไม่เป็นตัวของตัวเองสักเท่าไหร่เลยนะ

อย่างนั้นหรือครับ?

เสียงของเธอเคยฟังดูร่าเริงมากกว่านี้

ครับ ฟังดูจากเสียงที่ไม่ร่าเริงนั่น เธอก็คงไม่ได้ค่อยเป็นตัวของตัวเองซักเท่าไหร่

ก่อนหน้านี้

ก่อนจะเข้าชั้นเรียน

การแสดงออกของเธอดูค่อนข้างจะแปลกไป

อะไรเหรอครับ?

คุณไม่เคยพูดเหรอว่า คุณจะไม่ห่วงนักเรียนของคุณอีกแล้ว?

ผมไม่ห่วงซักนิด

ฉันก็แค่ไม่อยากจะให้มีอะไรแย่ๆเกิดขึ้น

ต่อไปคือความซื่อสัตย์ใช่ไหม?

ฉันได้เปลี่ยนมันไปแล้ว เป็นการซ่อนความจริง

มิกิ เธอดูเย็นชามากเลยนะ

เธอกำลังปิดบังอะไรอยู่จริงๆด้วย

เมกุ...

เธอเกลียดชั้น...รึเปล่า

ไม่เลย พวกเราเป็นเพื่อนกัน

อันที่จริงแล้ว ฉันไม่อยากจะเชื่อมันเลย

แต่มันเป็นความจริงนะเมกุ

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องแบบนี้มันจะเกิดขึ้นแต่ว่า...

คำแก้ตัวนั่นมันใช้ไม่ได้ผลหรอก

มิกิ

นี่เธอคิดจริงๆเหรอ เรื่องที่จะให้เด็กนั่นเกิดขึ้นมา?

ฉันจะพูดมันในฐานะที่ฉันเป็นเพื่อนเธอนะ

มันจะดีกว่า ถ้าเธอไม่ให้เด็กนั่นเกิดมา

ถึงแม้ว่าสิ่งที่พ่อแม่บอกพวกเรามันจะผิดในบางครั้ง

แต่ครั้งนี้เป็นสิ่งที่พวกท่านพูดถูกนะ

มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะรีบเอาเด็กออกซะ

ไม่มีประโยชน์ที่เธอจะต้องรู้สึกผิด

มันไม่ใช่อาชญากรรมร้ายแรงอะไรทั้งนั้น

มันเป็นเรื่องที่ให้อภัยกันได้

นอกจากนี้

ซาโตชิก็ไม่เคยพูดเลยว่า ก็ได้ให้เด็กนั่นเกิดมาเถอะ

ฉันสงสัย....

ไม่สิ มันต้องแน่นอนว่า

เธอจะต้องลาออกจากโรงเรียน

มันจบแล้ว ตลอดไป

ผู้ชายมันเห็นแก่ตัว

เธอก็ควรจะหยุดยุ่งกับเขานะ

เดี๋ยวเขาจะว่าว่าเธอน่ารำคาญ

อย่าเหมารวมอย่างนั้นสิ

เธอไม่ได้รู้อะไรซักอย่างเกี่ยวกับคิริจัง

ฉันก็แค่กำลังคิดว่า เธออาจจะรู้สึกเจ็บปวด

ก็ใช่ แล้วไง ถ้าฉันรู้สึกเจ็บปวด

แต่ยังไง ฉันก็ยังอยากที่จะ...

เชื่อมั่นในตัวเขา

เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี่ย...

ทำตัวเหมือนเด็กๆเลย

พัฒนาการของลูกชายคงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอมีเหตุผลที่จะมีชีวิตต่อไป

ลูกชายคนเก่งของเธอได้เข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียง

ก็แค่แม่โง่ๆคนนึงที่มีลูกชายหน้าตาดี

หรือพูดอีกอย่างนึงก็คือ คุณต้องการที่จะให้พวกเราหยุดเขียนข่าวเกี่ยวกับคุณ?

ใช่

นั่นคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

หนังสือพวกนี้เราพิมพ์เสร็จกันแล้วนะ

ถ้าฉันให้สัมภาษณ์กับสื่อจนมากเกินไป

ความน่าเชื่อถือในตัวของฉันและบริษัทคงจะลดลง

แปลกนะ

ที่คุณให้สัมภาษณ์เพราะว่าคุณต้องการจะทำบริษัทของคุณให้เป็นที่รู้จักไม่ใช่หรือ?

บ.ก.ครับ

มีอะไรหรือครับท่านประธาน

งั้น ฉันจะเล่าความจริงกับพวกคุณ

ที่จริงแล้ว ลูกชายของฉันเป็นคนขอร้องฉันเอง

นี่มันมากเกินไปที่จะเขียนเรื่องที่บ้านของพวกเรา

ลูกชายของฉันยังคงต้องไปโรงเรียน แล้วก็ถูกเพื่อนๆล้อ

แล้วทำไมคุณถึงพึ่งมาบอกพวกเราในตอนนี้ล่ะ

ท่านประธานคุณก็พูดเกินไป

ทั้งในทีวีและนิตยสาร

มันเป็นเรื่องปกติที่จะแสดงให้เห็นถึงชีวิตประจำวันของคนเป็นพ่อแม่กับลูกๆของพวกเขา

ถ้าคุณเอาใจตามอารมณ์พวกเขาแบบนี้ พวกเข้าต้องเป็นบ้าแน่ๆ

อ่า งั้นเหรอ

นั่นก็เป็นแค่ปกเท่านั้น

ปก?

ความจริง

ฉันเป็นแม่ประเภทที่โอ๋ลูก

ประเภทที่จะทำอะไรก็ได้เพื่อลูกๆ

ได้โปรดอย่าคิดว่า ทุกสิ่งทุกอย่างจะสามารถแก้ปัญหาได้ด้วยการใช้เงิน

เวลาที่เหลือมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะขายพื้นที่ที่เหลือในหน้าหนังสือที่จะแก้

อย่าทำเป็นซื่อบื้อไปหน่อยเลยน่า

คุณ...

ไม่ใช่บริษัทหนังสือพิมพ์ที่ใหญ่อะไร หรือว่าหนังสือนิตยสารที่ดังอะไรมากมาย

กับการแก้แค่นี้เป็นเรื่องที่เป็นไปได้อยู่แล้วใช่ไหม?

ฉันเสียใจจริงๆ จากส่วนลึกของหัวใจเลย

ฉันเสียใจริงๆ

ยัยแก่นี่นะ

นี่คุณกำลังจะทำอะไรน่ะ?

ก็ตามยัยแก่นั่นไปอะสิ

เอ๋ แต่นี่

นี่เธอถึงขนาดใช้เงินซื้อ

แสดงว่า มันจะต้องมีบางอย่างที่เธอต้องการจะปกปิด

จะต้องขุดมันขึ้นมา แล้วก็ข่าวนั้นไปลงในที่ว่างที่จะว่างนั่นแทน

นั่นมันเป็นศักดิ์ศรีของพวกเราใช่ไหมล่ะ

โอ้

ยินดีต้อนรับจ้า

อย่าไปตอนรับเธอนะ

เธอควรที่จะกลับบ้านแล้วแล้วก็อ่านหนังสือ

แต่น้าก็ยังออกจาก High School ตอนที่ตั้งวงเลย

นั่นเป็นสาเหตุว่าทำไมน้าถึงกำลังบอกเธออยู่เนี่ย

ว่าการเรียนนี่มันสำคัญ

ไม่งั้นมันจะเป็นผลเสียต่อเธอนะ

ถูกจ้าถูก

อะไรเนี่ย ประชดผมรึเปล่า

เปล่า ก็มันเป็นเรื่องจริงนี่ ฉันพูดถูกไหมล่ะ?

คุณกำลังล้อฉันอยู่นะ

เปล่านะ

พวกน้าแต่งงานกันตอนอายุเท่าไหร่เหรอคะ?

อะไรนะ ทำไมจู่ๆถามแบบนี้เนี่ย?

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ บอกหนูมาเถอะค่ะ

มาโกะจังอายุ 23 ส่วนฉันอายุ 18

คุณยายก็คัดค้านการแต่งงานของพวกเรานะ ใช่ไหมล่ะ?

อืม ใช่

ตอนนั้นพวกเรายังเด็กกันอยู่มาก แล้วก็มีเงินไม่มากใช่ไหมล่ะ?

ฉัน...

ตอนนั้นแม่ของหนูได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ดี

แล้วก็ได้แต่งงานกับผู้ชายที่ทำงานในบริษัทใหญ่

ตอนนั้นน้าเลยถูกเอาไปเปรียบเทียบกับแม่ของหนู

แต่ตอนนี้คุณน้าก็มีความสุขดีใช่ไหมคะ?

คุณมีความสุขในชีวิตการแต่งงานรึเปล่า?

อา คุณก็

พวกเรามีความสุข

แต่ว่าพวกเราไม่เคยมีเงินเหลือเลยนะ

นี่เธอ ไม่ได้พูดเกินไปเหรอเนี่ย?

แต่มันจริงไม่ใช่เหรอ?

ทำไมพูดอย่างงี้ล่ะ?

อย่าพูดอย่างนั้นนะ

อัฟ อัฟ

อะไรคือ อัฟ อัฟ ล่ะลูก

ok ไปหาป๊ะป๋านะจ๊ะ

มามะ

คิริจัง

สวัสดีจะ

นี่ฉันเองนะ

อื้อ

ขอโทษนะ

ฉันไปไม่ได้

แล้วเธอจะมาได้ตอนไหนล่ะ?

ฉันจะรอ

มันยังไม่ถึงเวลา

หา?

ฉันกำลังจะย้ายไป Cram School (JuKu)

เริ่มตั้งแต่เดือนนี้ พวกเขาได้เพิ่มวิชาภาษาอังกฤษขึ้นอีกหนึ่งวิชา

ฉันมาคิดดูแล้ว...

อย่างไรก็ตาม

มันเป็นไปไม่ได้

พ่อแม่ของพวกเราไม่มีวันที่จะเห็นด้วย

และพวกเราก็ไม่สามารถจะเลี้ยงลูกได้

ตามลำพังด้วยตัวของพวกเราเอง

ถ้าเป็นอย่างนั้น

ฉันมั่นใจว่า

พวกเราทั้งคู่จะต้องเสียใจกับเรื่องนี้

ถ้าพวกเราไม่เอาเด็กออก

ฉันคิดว่าพวกเราจะต้องเสียใจ

มันช่วยไม่ได้

ช่วยไม่ได้งั้นเหรอ?

เพราะว่า

ถ้าพวกเราแค่มีลูก แค่นั้น มันก็ ok

แต่มันไม่ใช่แค่นั้น

พวกเราจะต้องลาออกจากโรงเรียน

เรากับเพื่อนๆจะต้องห่างกัน

ไม่ใช่แค่พวกเรา

แต่พ่อแม่เราก็ด้วย

คนอีกหลายๆฝ่ายจะต้องออกมาต่อต้านพวกท่าน

พูดสั้นๆ

ของทุกสิ่งทุกอย่างของพ่อแม่เรา

มันจะหายไปหมด

และนั่น...

ยังไงก็แล้วแต่

มันเป็นไปไม่ได้

ฉันเลย...

ฉันขอโทษ

ฉันรักเธอแต่...

สำหรับเด็ก...

พวกเราจะต้องลืมเรื่องนั้นไปซะ

ฉัน...

ฉันคิดว่าฉันไม่สามารถที่จะลืม

ที่จะลืม...

ที่จะลืมความรักที่ฉันมีต่อคิริจัง

กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ

ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง

เข้าบ้านเถอะจ๊ะ

มิกิ?

เกิดอะไรขึ้น?

หือ?

แม่เข้าใจ แม่เข้าใจ

เป็นแบบนี้เลย ใช่ไหม?

อากาศนี่พยากรณ์ไม่ได้เลย เนอะ?

ถึงแม้ว่าไม่จำเป็นต้องมีอากาศที่ดี

แต่ถนนนี้ทำให้พ่อนึกถึงอะไรบางอย่าง

เหมือนวันที่มิกิจะเกิด

พ่อได้รับโทรศัพท์

แล้วก็ตกใจ พ่อรีบวิ่งผ่านตรงนี้

ในตอนนั้น พ่อยังไม่มีรถขับ

มีแค่จักรยาน

วันนั้น

เป็นวันที่ดี ท้องฟ้าปลอดโปร่ง

พ่อเริ่มที่จะร้องไห้

ในวันนั้น ลูกสาวของพ่อก็เกิดขึ้นมา

พ่อรู้สึกเหมือนได้รับพรด้วยอากาศที่แจ่มใส

แล้วพ่อก็ตระหนักว่า ชีวิตของพ่อ ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น

พ่อร้อง ยาฮู๊~~~

พวกเราทำสำเร็จแล้ว ที่รัก

เฮ้อ นั่นดูเชยมากเลย

ใช่ไหม?

พูดสั้นๆ

สิ่งที่พ่อพยายามที่จะพูดก็คือ

พ่อแล้วก็แม่ของหนู

ตั้งแต่ตอนที่หนูเกิดขึ้นมา

พวกเราจะ

จะอยู่เคียงข้างหนูตลอดไป

อืม

พวกเราได้พูดสิ่งต่างๆที่ดูเข้มงวด

สิ่งที่พ่อกำลังจะพูดคือ ไม่ต้องกังวล

ค่ะ

"คลินิกอิคุวาบะ" "สูติ-นรีเวชวิทยา"

อิชิโสะจัง

อ่า ค่ะ

เข้ามาได้

มิกิ ไปเถอะ

อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

สบายดีมั้ย?

ค่ะ

หนูต้องอดทนนะ

ไม่ว่าอะไรก็ตามที่หนูแบกอยู่ มันหนักมาก

แต่ฉันไม่คิดว่านี่ เป็นคำตอบที่ผิด

การจะตั้งท้อง ในอายุเท่าหนู

เป็นอันตรายต่อชีวิตหนูมาก

ชีวิตของหนู...

ถูกต้อง

การแพทย์พัฒนาไปไกล ทำให้คนส่วนใหญ่ลืมข้อนี้ไป

การคลอดลูกเป็นเรื่องลำบากของชีวิต

ในสมัยก่อนหลายคน เสียชีวิตเพราะการคลอดลูก

และมันก็อาจเป็นไปได้ จนถึงทุกวันนี้

นั่นเป็นเหตุผลที่ไม่สามารถแต่งงานได้ จนกว่าจะ 16

เพราะจนกว่าจะถึงสิบหก ความเสี่ยงยังคงมากอยู่

และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ฉันต่อต้านความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของเด็กมัธยม

การเรียนกับการที่สังคมจะมองเธอยังไง มันไม่เกี่ยวกันเลย

แต่ถ้าหนูเสียชีวิต การคลอดก็จะไม่สำเร็จ

ค่ะ

โอเค

ถ้าอย่างนั้น\nเตรียมตัวสำหรับการผ่าตัดเถอะ

ผมจะอธิบายในรายละเอียดที่จะต้องทำเอง

กรุณาด้วย

ครับ

รู้สึกดีขึ้นรึยัง

ครับ

เราไม่ได้ถูกของเย็นใช่มั้ย?

ครับ

และที่แม่บอกไป

ไม่ได้ดื่มหรือกินอะไรใช่ไหม?

ครับ

โอเค

แม่?

หืม?

อ่า ที่เป็นหวัดดีขึ้นรึยัง

ถ้ายังไม่ได้ขึ้น พักอีกสักวันก็ได้นะลูก

ผมโกหกครับ

แม่รู้ใช่มั้ย?

ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ

มันทำให้หมดหล่อรู้มั้ย?

ที่พ่อแม่อิชิโนเสะ บอกแม่

มัน...

มันเป็นความจริงครับ

ผม...

และอิชิโนเสะ...

อาหารเช้าหน่อยมั้ย?

สายหน่อยก็ไม่เป็นไรจ้ะ กินเสียหน่อยนะ

ลูกขึ้นมากนะ

ถ้าหากแม่จะทำออมเล็ต หรือบางที...

ผมเป็นพ่อของเด็กครับ!!!!

เธอ...

เธอไม่อยากเอาเด็กออก... แต่ผม...

ผมสับสน

ผมไม่รู้ว่า...

จะทำยังไง เมื่อเด็กโตขึ้น

แต่...

ผมคิดว่า

สำหรับตอนนี้

"มันช่วยอะไรไม่ได้" และ "ผมไม่ควรจะหนีอีกต่อไป"

และนั่น...

ผมถึงได้บอกความจริงกับแม่...

พูดอะไรหน่อยสิครับแม่?!

หยุดพูดนะ!

ลูกไม่ใช่เด็กอย่างนั้น ใช่ไหม?

ฉันเลี้ยงดูเธอ อย่างยากลำบาก!

ผมจะไม่ถอนคำพูด

ถอนคำพูดซะ!!

ไม่!!

ถอนคำพูดซะ!!!

แต่มันเป็นความจริง!

ถอนคำ...

ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่าง

นั่นใครน่ะ

ไม่รู้ ไม่เคยเห็นเขามาก่อนเลย

อาจเป็นนักธุรกิจ

หรือบางที เหมือนเซลล์แมนมากกว่า

คุณ นี่คุณ!!

คิริโนะ... ซาโตชิคุง

ใช่

รู้ไหมว่าผมเป็นใคร

รู้ไหม?!

ผมเป็นพ่อของมิกิ

เราน่าจะคุยกันหน่อย

มากับฉันสิ

เราควรจะไปกับเขา?

ทางนี้

จนกว่าเราจะเครียมพร้อม

ได้โปรด..

รอตรงนี้

อืม

วู้!!

มันเหมือนกับที่นอนเลยว่ามั้ย!

ทำไมไม่นอนลงล่ะ?

หลับสักพัก

โอเค?

อ่า ฉันควรจะร้องเพลงกล่อมเด็กมั้ย?

เมื่อตอนเธอเป็นเด็ก เธอำให้ฉันร้องเพลงเหมือนเพลงของโดราเอมอน

แต่ไม่อีกแล้วใช่ไหม?

แม่มันแย่ใช่ไหม?

นนานมาแล้ว ที่เรานอนด้วยกัน

แม่..

หืม?

เธอคิดจริง ๆ หรือว่าฉันจะลืมมันได้?

เขาก็พูดเหมือนกัน

นั่นคือสิ่งที่ฉันควรจะลืม

ใช่ไหม?

ฉันกำลัง...ช๊อค

มากกว่าทีพ่อบอก ฉันควรจะลืม

มากกว่านั้น...

ฉันไม่รู้อะไรสักอย่าง ใช่ไหม?

ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง

แต่ฉันไม่ได้เข้าใจทุกอย่าง

ฉันคิดว่า...

มันเป็นไปไม่ได้

หรือฉันควรจะบอกว่า

ฉันไม่คิดว่าฉันควรจะลืม

ยังไง

มันก็ไม่ใช่ความผิดของใคร

มันเป็นผล

ของสิ่งที่ฉันทำ

เธอพูดอย่างนั้นบ่อยๆนี่

ว่าฉันควรจะรับผิดชอบ สิ่งที่ฉันทำ

บางที

ความรับผิดชอบของฉัน

คือไม่ลืมเกี่ยวกับเด็กคนนี้

มิกิ

มันก็จริง..

ที่ฉันบอกเธอ ว่าให้รับผิดชอบสิ่งที่เธอทำ

แต่ความรับผิดชอบ

มันต่างจากการทนกับสิ่งนั้น

ยอมรับสิ่งที่มันเป็นต่างหาก ที่สำคัญ

แต่ฉันคิดว่ามันก็สำคัญเหมือนกันที่จะ มีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข

ฉันมีความสุขไม่ได้...

ถ้าหากฉัน

เป็นคนลืมเรื่องทั้งหมดนี้

นั่นก็ถูก

อืม

มันเป็นไปไม่ได้ ที่จะลืมทุกอย่างจริงมั้ย?

มัน...

เป็นความเจ็บปวด แต่ทำสิ่งที่ดีที่สุดเถอะ

ฉันไม่ได้พูดอย่างนี้ เพราะเรื่องนี้เท่านั้น

แต่สำหรับฉัน...

สิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกนี้ คือเธอ มิกิ

นั่นทำให้

ฉันจะทำสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อเธอเหมือนกัน

สำคัญที่สุด...

ในโลกนี้

ถึงฉันจะกังวลมากไป?

ถึงฉัน...

ทำอะไรงี่เง่า?

ถึงแม้ฉัน..

ถึงแม้ฉํนจะทำให้เธอกับพ่อ ต้องเจ็บปวด

ทำไม?

ทำไม?

นั่นมันไม่ใช่เหตุผล

เมื่อเธอเกิด

เมื่อฉัน

เห็นหน้าเธอ

ฉันคิดว่า

"อา.."

"ฉัน..."

"ฉันเกิดมา และฉันจะต้องพบกับเด็กคนนี้"

แม่...

หืม?

บางที

ยิ่งแม่คิดว่าผมสำคัญ มากเท่าไหร่...

ผม...

ก็ไม่สามารถจะลืม...

เพราะ..

สิ่งที่ผมเป็นสำหรับแม่...

เป็นสิ่งที่เด็กคนนั้นเป็นสำหรับ...

สำหรับ...

ขอบคุณที่รอค่ะ

ค่ะ!

ที่ห้องรักษาค่ะ

ค่ะ!

มิกิ

แม่ หนูขอโทษ

ฮะ?

หนูทำไม่ได้!!

หนูทำไม่ได้!

มิกิ!!

ฉันกำลังจะไปไหน

ฉันไม่รู้จักแม้แต่ตัวเอง

แต่แม่

ฉันรู้ ตั้งแต่ครั้งแรก

ที่เกิดมา

ที่หายใจ

ที่ได้วิ่งไปรอบๆ

มันเป็นความมหัศจรรย์

และ

ทุกๆหยดของสายฝน

ดาวทุกดวง

ที่อยู่ที่นั่น...

มันคือความมหัศจรรย์

มิกิ!!

มิกิ!!

เธอท้อง คุณรู้ไหม

นักเรียนของเรา

ได้โปรดให้โอกาสเธอ ให้โอกาสเธอสักครั้ง

เราไม่สามารถทำการผ่าตัดได้ จนกว่าเธอจะพร้อม

โรงเรียนเราจะเสื่อมเสีย หากมีนักเรีนยที่ตั้งครรภ์

คุณหมอ ฉันอยาก

ลาก่อน

ฉันตัดสินใจแล้ว

ฉันจะไม่ลังเลอีกแล้ว

เอ่อ ฉันคืออิชิโนเสะ

มันจะเป็นอันตรายต่อมิกิ ถ้าหากเราไม่ทำการผ่าตัดตอนนี้

เห็นไหมล่ะ

เมื่อทุกอย่างเป็นอย่างนี้แล้ว เธอต้องเป็นคนตัดสินใจ

ไม่มีใคร อยากเห็นหน้าพ่อของเด็กที่ไม่ได้เกิด

www.thaisubtitle.com

บรรยายไทยโดย malizon, Hadez*, ิำำbeerb, sassygirl, amnardr

jase