Original subtitles

♫ Ο Αέρας στις Ιτιές

♫ Μου τραγούδησε απαλά

♫ Τη φωνή μου ακολούθα

♫ Από όπου αυτή κι αν περνά

♫ Από βουνά, μέσα από κοιλάδες

♫ Ως τα πελάγη τα βαθειά

♫ Ταξιδεύει με της αύρας τα φτερά ♫

[Σνούκερ: Παιχνίδι του μπιλιάρδου, ιδιαίτερα δημοφιλές στην Αγγλία.

Ο Ζήτουλας και το Ψάρεμα είναι παιδικά παιχνίδια της τράπουλας.]

Πρωταθλητής της Πράσινης Τσόχας

Σιγά-σιγά, ο χειμώνας απλωνόταν στην ύπαιθρο.

Οι ρίζες της ιτιάς, βυθισμένες μέσα στο ποτάμι, ένιωσαν το νερό να κυλά πιο κρύο

και η θαρραλέα εμφάνιση των κατακόκκινων μούρων της τρικουκιάς

δεν μπορούσε να κρύψει την ξεφτισμένη όψη των θαμνοφραχτών.

Μέσα στο Δάσος, που μόλις πριν λίγες εβδομάδες ήταν θολοπράσινο,

τα φύλλα έκαναν παχύ στρώμα γύρω από τις ρίζες,

ενώ από πάνω τα απαλά σχήματα του καλοκαιριού είχαν δώσει τόπο

στο σκληρό περίγραμμα των στριφτών μαύρων κλαδιών με φόντο τον ουρανό.

Όμως κάτω ανάμεσα στις ρίζες της βελανιδιάς και της οξιάς,

υπήρχε μια γλυκιά θαλπωρή ένα χειμωνιάτικο βράδυ,

καθώς ο Ασβός και οι φίλοι του κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι παίζοντας Μπριτζ.

Άντε, Τυφλοπόντικα, παίξε επιτέλους.

Ναι, ναι, συγγνώμη, Αρουραίε, δεν είμαι πολύ σίγουρος ποια, ε...

Ε... Ποια είπαμε είναι τα ατού;

Βρε, Τυφλοπόντικα, οι Κούπες! Για όνομα του θεού, οι Κούπες!

- Κι εμείς δηλώσαμε δύο Κούπες; - Ναι, Τυφλοπόντικα.

(Τυφλοπόντικας) Α. Τότε, ε... Ναι, ε... Ορίστε.

Χα χα! Χα χα χα χα, χα-χα! Ξερή!

- (Αρουραίος και Ασβός) Ξερή;! - Ναι.

Καλά... Εντάξει, σχεδόν. Βαλές είναι κι αυτός, έτσι κι αλλιώς.

- Φρύνε! - Δεν είναι καλά αυτά τα χαρτιά για Ξερή.

- Πρέπει να έχουν λίγο... - (Ασβός) Φρύνε!

- Ε...ναι, Ασβέ; - Παίζουμε Μπριτζ!

(Φρύνος) Μμμ; Ωχ! Χα χα! Πω πω, ναι! Χα χα χα χα χα!

Μόλις χαράμισες τον Βαλέ Κούπα κι άλλο ένα "λεβέ" πήγε χαμένο.

Ναι, αλλά αν παίζαμε Ξερή θα το είχαμε κερδίσει.

Δεν παίζουμε Ξερή! Δεν παίζουμε Ζήτουλα,

όπως πιθανόν νόμισες στην τελευταία μοιρασιά, και δεν παίζουμε Ψάρεμα,

όπως ξεκίνησες να κάνεις στην προτελευταία!

Καλά, Ασβέ, δε χρειάζεται να θυμώνεις.

- Είναι απλά ένα παιχνίδι. - Απλά ένα... Ωχ...! Γκρρρ!

- Αρουραίε, κερδίσατε εσείς. - Ούτε να το συζητάς.

Ναι, ναι! Δεν υπάρχει λόγος να παίζουμε.

Φοβάμαι ότι ο συμπαίκτης μου θα συνεχίσει να μας μπερδεύει όλους.

Ναι, Τυφλοπόντικα. Πρέπει να έχεις εδώ το μυαλό σου.

- Εσύ, Φρύνε, είσαι ο συμπαίκτης μου! - Εγώ είμαι ο...;

Ω, να πάρει η ευχή! Είσαι σίγουρος;

Φρύνε, είσαι κοινωνική συμφορά.

Καλά, αυτό είναι πολύ επικριτικό!

Αφού έτσι αισθάνεσαι, συνέχισε μόνος σου.

Έλα τώρα, Φρύνε...

Όχι, Τυφλοπόντικα, ξέρω πού είμαι ανεπιθύμητος.

Απολαύστε εσείς το Μπριτζ σας. Μη σας χαλάω τη διασκέδαση.

(Φρύνος) Χα! Συνεχίστε εσείς με το τόσο σημαντικό σας παιχνίδι.

Χμμ... Χμμ... Καλά!

- (Αρουραίος) Τι είπες, Φρύνε; - Ε; Ε... Τίποτα. Τίποτα απολύτως.

Χμμ... "Το παιχνίδι που δεν πρέπει να λείπει από κανένα αριστοκρατικό σπίτι.

"Η ιδανική κατάληξη μιας βραδιάς με φίλους.

"Το κανονικού μεγέθους τραπέζι μπιλιάρδου Τσάλεντζερ.

"Εκλεκτό μαόνι, δάπεδο από σχιστόλιθο, τσόχα από τη Δυτική Αγγλία.

"Γρήγορο, αθόρυβο και με σπόντες από καουτσούκ.

"Όλα τα παρελκόμενα και ο εξοπλισμός εγκαθίστανται

"από τους δικούς μας έμπειρους εργάτες. 63 λίρες και 10 σελίνια."

Μπιλιάρδο!

(Φρύνος) Ω, ναι! Είναι πολύ ωραίος εξοπλισμός,

αλλά μία απ' τις άσπρες μπάλες έχει ένα σημάδι πάνω της και δε λέει να βγει.

(Αρουραίος) Πρέπει να το έχει, ώστε να ξέρεις ποιανού μπάλα είναι.

Χα! Ε, δική μου δεν είναι; Όλες είναι δικές μου.

(Αρουραίος) Όταν παίζουν δύο παίκτες, Φρύνε.

Τι; Α. Α χα χα χα χα!

Α, ναι. Αστειευόμουν, Αρουραίε. Χι χι χι χι χι!

Λοιπόν, θα σας δείξω κάνα-δυο χτυπήματα, εντάξει;

- Νομίζω πως εμείς πρέπει να... - Αυτό είναι το κοντάρι. Βλέπετε;

- Στέκα. - Ορίστε;

- Λέγεται "στέκα". - Ναι.

- Κονταροστέκα. Ναι, ξέρω, ξέρω. - Ωωχ!

(Φρύνος) Και την ακουμπάς στο πίσω μέρος του χεριού σου, έτσι.

Σχεδόν σωστά, Φρύνε. Μόνο που την κρατάς ανάποδα.

Ε; Τι εννοείς "ανάποδα";

- Χτυπάς την μπάλα με τη λεπτή άκρη. - Χα χα χα χα χα!

Αρουραίε, μη λες βλακείες. Είναι μόνο όσο ένα νύχι.

- (Αρουραίος) Ε, αυτή είναι... - Κι έχει ένα μαλακό κομμάτι πάνω της.

Αυτό είναι η "μύτη".

Τέλος πάντων, θα δοκιμάσω με τον τρόπο σου, έτσι για την πλάκα.

Καλά, είναι ακόμα καλύτερα μ' αυτόν τον τρόπο. Έκανα δύο γκελ.

- Δύο γκελ, Φρύνε; - Ναι. Ο σκοπός του παιχνιδιού, που λες,

είναι να κάνεις πάνω σ' αυτά εδώ όσο το δυνατόν περισσότερα γκελ.

- Θα τα γράψω με την κιμωλία (τεμπεσίρι). - Δε νομίζω ότι είναι αυτός, Φρύνε.

Τι;

Ο σκοπός είναι να βάλεις τις μπάλες μέσα στις τρύπες.

Είσαι σίγουρος;

Και την κιμωλία τη βάζεις στη μύτη της στέκας.

Χα χα χα χα χα! Μη λες χαζομάρες, Αρουραίε.

Δε θα μπορούσα να χτυπήσω την μπάλα μ' αυτό κολλημένο στην άκρη.

Τι να σας πω, βρε παιδιά, έχετε κάτι αλλόκοτες ιδέες.

Απ' την άλλη, βέβαια, εσείς δεν έχετε παίξει ποτέ.

Όπως νομίζεις.

Ωχ! Αχ! Άου! Ωχ! Ηλίθια στέκα!

(Τυφλοπόντικας) Γιατί δεν παίρνεις μια "γέφυρα", Φρύνε; (rest=ξεκουράζομαι)

Δε θα σταματήσω από τώρα. Μόλις άρχισα.

- Όχι. Εννοώ τη "γέφυρα". (rest=υπόλοιπο) - Μμμ; Το υπόλοιπο από τι;

Αυτή, Φρύνε, είναι η "γέφυρα".

Για να μπορείς να φτάνεις την μπάλα σου χωρίς να τεντώνεσαι τόσο πολύ.

Είσαι σίγουρος ότι δεν είναι για να βγάζεις την μπάλα από τα λούκια;

- Είναι "γέφυρα", Φρύνε. - Χα χα χα χα χα!

Το ήξερα αυτό, φυσικά. Απλά, ε...σας δούλευα. Χα χα χα.

Ωραία. Ευχαριστώ, Αρουραίε.

Τώρα, θα... Ωωχ! Ηλίθια χαζοστέκα! Χαζοστέκα!

Αχ! Αχ αχ αχ! Ααχ...! Ααχ!

(Φρύνος) Δε νομίζω πως χρειάζεται να σκοτίζομαι με δαύτην.

Δείτε τώρα αυτό και μετρήστε τα γκελ.

(Γελάει) Ωχ, Παναγία μου!

Ένα, δύο, τρία... Ωχ! Ααχ! Τα δαχτυλάκια μου.

Άουτς! Και είναι το χέρι που παίζω βιολί.

(Ο Τυφλοπόντικας και ο Αρουραίος γελάνε)

(Φρύνος) Καλά, πού το βλέπετε το αστείο;

Ορίστε μας! Ωραίοι φίλοι είστε.

Προσπαθώ να σας δείξω μερικές ουσιώδεις λεπτομέρειες ενός παιχνιδιού για ευγενείς

κι εσείς το μόνο που κάνετε είναι να χαχανίζετε.

Ε, αν αυτή είναι η αντιμετώπιση σας προς έναν καλλιτέχνη της πράσινης τσόχας,

προτείνω να πάτε σπίτια σας καλύτερα.

Ωχ, τα πλευρά μου!

Πάμε, Τυφλοπόντικα. Την κάναμε αρμένικη τη βίζιτα.

Λοιπόν, ώρα για λίγη σοβαρή εξάσκηση.

Σσσ! Σσσ!

Ε; Ω. Τι είναι, Αρχηγέ;

Με γελούν τα αυτιά μου,

ή αυτός είναι ο ήχος από μπάλες που χτυπάνε μεταξύ τους;

Ε...

Όχι. Νομίζω είναι κάποιος που παίζει μπιλιάρδο.

- Ρε χαζοβιόλη, αυτό εννοώ. - Α.

Ωωω! Λοιπόν, αυτό εκεί είναι πολύ ωραίο.

Πολύ ωραίο.

(Μοχθηρά γέλια)

Ναι, ωραία θα μου καθότανε να έριχνα μερικές στεκιές σ' αυτό εκεί πέρα.

- (Σπάσιμο τζαμιού) - (Φρύνος) Ωχ, όχι! Άι στα κομμάτια!

Βρε, βρε, βρε! Μου έκατσε κουτί.

Έλα, βλακέντιε. Θα δώσουμε στον κύριο την μπάλα του.

Χωρίς αμφιβολία, ο τρόπος που χειρίζεσαι τη στέκα, κυρ Φρύνε, είναι...

Ω, είναι άπαιχτος.

Ω! Το λες αλήθεια;

Άπαιχτος, κυρ Φρύνε. Άπαιχτος.

- Να ξέρεις, όμως... - Ε;

(Αρχηγός) Μου κάνει εντύπωση...

Α! Δεν περίμενες να παίζω έτσι.

Ω, το περίμενα, κυρ Φρύνε. Ω, ναι. Όχι. Όχι, όχι. Μου κάνει εντύπωση

που ένας τόσο μοντέρνος και προχωρημένος κύριος σαν εσένα παίζει ακόμα μπιλιάρδο.

- Ε; - Το Σνούκερ είναι το καλύτερο παιχνίδι.

Α! Ναι, φυσικά. Εννοείται! Είμαι αρκετά καλός και σ' αυτό.

(Αρχηγός) Έχεις μπάλες του Σνούκερ, δηλαδή;

Σκέφτηκα πως μπορεί να γούσταρες να μας δείξεις τα μαγικά σου.

Ε; Α. Ε... Ναι. Ε...ναι, ναι. Αν... Αν το θέλετε.

Θα το θεωρούσαμε τιμή, κυρ Φρύνε.

- Έτσι δεν είναι; - Ω, ναι.

Τιμή, κυρ Φρύνε. Πραγματική τιμή.

Ωωω! Εντάξει...

- Λοιπόν, να πούμε απόψε; - Απόψε;

(Αρχηγός) Εκτός κι αν είσαι ντεφορμέ.

Ντεφορμέ; Χα! Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.

- Είμαι σε εξαιρετική φόρμα. - Απόψε, τότε. Ε;

- (Φρύνος) Γιατί όχι; - Θα βάλουμε κι ένα στοιχηματάκι, έτσι;

Μμμ; Ένα στοιχηματάκι;

- Ναι, ξέρεις, για να έχει ενδιαφέρον. - Να σου πω...

Α, όχι, όχι, όχι, όχι! Ξέχνα το, κυρ Φρύνε. Ξέχνα το.

Βλέπω ότι ανησυχείς που θα χάσεις. Ξέρεις, είναι πολύ λογικό.

Θα χάσω; Ανησυχώ που θα χάσω;

Ω! Χα χα χα χα! Δε νομίζω. Θα χάσω; Χα χα χα χα χα!

- Άρα, θα το βάλεις το στοίχημα; - Ναι, βεβαίως.

Να πούμε... Τι; Το κρησφύγετο των νυφιτσών για το αυτοκίνητο σου;

Το κρησφύγετο... Αυτοκίνητο; Χμμ...

Αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του... Χα χα χα, και κερδίσω εγώ...

Α χα χα χα χα χα...!

- Α χα χα χα χα χα...! - ...παίρνω το αυτοκίνητο σου.

- Μάλιστα... - Αλλά όταν... ΑΝ κερδίσεις εσύ, χα χα...

...παίρνεις ένα πολύ ζηλευτό ακίνητο να προσθέσεις σ' αυτό το ωραίο κτήμα.

Ναι, μα τον Δία! Θα το πάρω.

Θέλω να πω, ε... Θα το έπαιρνα.

- Άρα, είσαι "μέσα", κυρ Φρύνε. - "Μέσα."

Αμ, θα είσαι, κυρ Φρύνε (!) Χε χε. Θα είσαι. Χε χε χε χε χε.

Χα χα! Έβαλα τη μαύρη!

Χα! Χα χα! Είναι επτά πόντοι!

- Ναι, πράγματι, κυρ Φρύνε. - Ωωχ...!

- Τώρα, τι θα...; - Δυστυχώς...

- Ε; - Δυστυχώς, έπρεπε να βάλεις μία καφέ.

- Μμμ; - Άρα, είναι εφτά πόντοι για 'μένα.

Χε χε χε χε χε! Πολύ ωραία, πολύ ωραία.

- Καλά, αυτό δεν είναι πολύ δίκαιο. - Μην απελπίζεσαι, κυρ Φρύνε.

Προηγούμαι μόνο δύο παρτίδες. Πρέπει να πάρω κι αυτή για να κερδίσω το στοίχημα.

Είμαι μόνο 81 πόντους μπροστά.

- (Αρχηγός) 85, τώρα. - (Ξεροκαταπίνει) Ωχ, θεούλη μου.

Ίσως θα πρέπει να απελπιστείς, κυρ Φρύνε.

(Ξεροκαταπίνει)

Κοιτάξτε! Οι τελευταίες δύο μπάλες.

(Νυφίτσα) Πολύ ωραία. Ω, πολύ ωραία!

Λοιπόν, κυρ Φρύνε,

φαίνεται πως η ωραία γυαλιστερή σου Ρολς Ρόις έχει νέο ιδιοκτήτη.

Αχ, το αυτοκίνητο μου! Αχ, θεούλη μου!

Ναι, είναι τραγικό. Ελπίζω να είναι γεμάτο το ντεπόζιτο.

Το ωραίο μου αυτοκίνητο.

Δε φαντάζομαι κανείς από εσάς, κύριοι, να γουστάρει να ρισκάρει στην πράσινη τσόχα;

- Πώς τολμάει! - Κάθαρμα! Θα...

- Να σου πω... - Ώπα;

Ασβέ, τι στην ευχή...;

Συνήθιζα να παίζω λίγο. Στα νιάτα μου, φυσικά.

Ασβέ, δε θα...

Ω, έλα, κυρ Τυφλοπόντικα, είμαι σίγουρος πως ο κυρ Ασβός ξέρει τι κάνει.

- Σίγουρα θα είναι πολύ καλός παίχτης. - Χε χε χε χε χε!

Καλούτσικος. Καλούτσικος.

Λοιπόν... Για να θυμηθώ, είναι, ε... κίτρινη, καφέ, πράσινη, ροζ;

(Αρχηγός) Όχι, όχι, κυρ Ασβέ. Είναι κίτρινη, πράσινη, καφέ,

μπλε, ροζ και μαύρη.

Α, ναι. Πάει τόσος πολύς καιρός.

Ασβέ, για όνομα του θεού, τι κάνεις;

Καλέ μου Αρουραίε, τι κακό υπάρχει σε ένα ωραίο φιλικό παιχνίδι;

Ναι. Μ' ένα στοιχηματάκι, φυσικά.

- Ω, ναι, φυσικά! - Σε παρακαλώ, Ασβέ, σε παρακαλώ. Μη.

Να πούμε... Ε...

Το αυτοκίνητο του Φρύνου για, ε...

- Το σπίτι σου. - Ε;

Βρε κάθαρμα! Πώς τολμάς!

- Ναι, βρε αχρείε! Ξέρω τι... - Ω, θεέ μου, λυπάμαι πάρα πολύ.

Όχι, όχι, κυρ Ασβέ. Αν θες να κάνεις πίσω,

αν θες να το ακυρώσουμε, αν θες να το αποφύγεις...

Όχι, όχι, όχι, όχι. Αν νιώθεις πως το σπίτι μου αξίζει το ρίσκο....

- Ασβέ... - Όχι!

Κοίτα, Ασβέ, ακόμα κι εγώ δε θα μπορούσα να τον κερδίσω.

Έκλεισε, τότε. Το καινούριο μου αυτοκίνητο για το σπίτι σου.

Χα χα χα χα χα. Εσύ στήσε τις μπάλες.

(Αρχηγός) Θα σπάσεις, κυρ Ασβέ; Ή να σπάσω εγώ;

Να δω αν μπορώ να θυμηθώ πώς γίνεται;

Χα χα. Ω, ε...σπάσε, κυρ Ασβέ. Χα χα. Σπάσε.

(Νυφίτσα) Χε χε χε χε χε!

- (Ασβός) Πω πω! - Ωχ. Τα θαλάσσωσες, κυρ Ασβέ;

Όχι. Μάλλον ήμουν τυχερός. Φαίνεται να σ' έχω στριμώξει.

Ε;

(Ξεροκαταπίνει)

- 7-0. - Δεν το πιστεύω.

Θες να το κάνουμε όποιος πάρει 10 στα 19;

Όχι, όχι, όχι, κυρ Ασβέ, δε θέλω.

Με ξεγέλασες. Μου την έφερες!

- Ήμουν λιγάκι τυχερός. - Τυχερός; Τυχερός;!

- Ρε...! Ρε...! - Γκρρρ!

Έννοια σου και θα δεις! Έννοια σου!

Ε... Θα παίξεις άλλο, Αρχηγέ;

Θα παίξω...;

Ρε βούρλο! Ρε ζωντόβολο!

- Ρε...ηλίθιε! - Σιγά, Αρχηγέ!

- (Αρχηγός) Έλα 'δώ! Έλα 'δώ! - Ωχ, όχι, Αρχηγέ! Σε παρακαλώ!

Θα σε γδάρω! Θα σε ψήσω! Θα σε κιμαδιάσω!

- (Αρουραίος) Καλά ξεκουμπίδια! - Ω, Ασβέ, αυτό ήταν καταπληκτικό!

Δεν είχα ιδέα. Πού έμαθες να παίζεις έτσι;

Ααχ...! Το αποτέλεσμα, φοβάμαι, μιας χαραμισμένης νιότης.

Λοιπόν, πρέπει να πω, Ασβέ, είσαι ένας πολλά υποσχόμενος παίκτης.

- Υποσχόμενος; - Φρύνε, αν δεν ήταν ο Ασβός...

Ω, ναι, ναι, ναι, το ξέρω.

- Σου είμαι εξαιρετικά ευγνώμων, Ασβέ. - (Ασβός) Ναι. Τέλος πάντων.

Όχι τόσο για 'σένα, όσο για τη μνήμη του μακαρίτη τού πατέρα σου.

Παρ' όλα αυτά, μ' έβγαλες απ' τον κόπο να τον κερδίσω εγώ ο ίδιος.

Φρύνε, τι είναι αυτά που λες;

Ωωχ...! Φυσικά, ήθελα να νομίζει ότι δεν ήμουν καλός.

- Μετά θα τον... - (Όλοι) Βρε, Φρύνε!

♫ Ένα όνειρο ύφανε μου

♫ Με ασημόχρυσες κλωστές

♫ Από ηλιόφως και σκιές

♫ Κι εποχές αλλοτινές

♫ Όπου οι ανθρώποι είναι αναμνήσεις

♫ Και οι ιστορίες ζωντανές

♫ Ιτιές

♫ Τι παραμύθια μου έχετε πει

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Φαίνεται να ξέρεις καλά

♫ Σε ποιον να προστρέξεις

♫ Σε ποιον δρόμο να πας

♫ Να ξεδιπλώσεις τον θαυμαστό σου νου

♫ Αέρα στις Ιτιές

♫ Πήγαινε με εκεί ♫