Original subtitles

In de vallei waar het groene gras groeit woont een dame...

Ze groeit en groeit. Ze groeit zo hard.

Zing met me mee.

Dat ze een ladder vraagt op het eind van de straat...

Je kunt luider dan dat.

Liefste, liefste wil je trouwen met me?

Ja, Heer, ja meneer om halfvier...

IJstaart, gekruide taarten, parfait.

De bruiloft om half drie.

Paul, waar ben je? - Papa is daar.

We gaan je fatsoeneren, schat. Zo. Brave jongen.

Wir kommen wieder. - Wir kommen wieder.

We komen terug.

Ik maak hem klaar.

God zegent je en bewaart je.

Moge God Zijn licht op je laten schijnen en je genadig zijn.

Moge God naar je toe komen en je vrede schenken.

Komaan, Jeremy, tast toe.

Prachtig zoals steeds, mrs Epstein. - Charmeur.

David. - Voor Roza.

Bedankt oom.

Ik weende elke nacht op onze huwelijksreis, nietwaar David?

Inderdaad. - En wenen dat ik deed.

Voor een meisje uit de East End was Manchester net het buitenland.

Vier dagen en vier nachten lang was ik ontroostbaar...

maar de vijfde nacht was ik verkocht.

Alles goed in het salon, Viv? - Ik liet de bonen een beetje krokant.

Niet te zacht. - Inderdaad.

Waarom koken Engelsen de groenten altijd tot moes?

Dat zou ik echt niet weten. - Alles goed in het salon, Viv?

Het is de boiler, Roza.

Boiler.

Alles goed in het salon... - Druk. Geen twee minuten gezeten.

Daar hoef je je weldra geen zorgen meer over te maken.

Als je getrouwd bent, hoef je niet meer te werken.

Jeremy heeft er niets op tegen. - Al je zussen stopten ermee.

Ik laat Vivien doen. Het maakt haar gelukkig.

Het oogt niet goed voor Mr Klein als zijn zoons vrouw moet bijverdienen.

Dat zendt een slecht signaal uit over de zaak, nietwaar papa?

Vivvy zal wel weten wat ze moet doen. - Precies.

Hoor je dat? - Wat?

Ik hoor boven iets. - Het is de boiler.

Wil Jeremy gaan kijken? - Jeremy, de redder.

Waarom moet hij gaan? Het is vast niets.

Laat hem toch gaan kijken.

Het is in orde, Roza, het is goed.

Vivien, haal een sherry voor haar. Goed voor de zenuwen.

Je bent hier veilig, Roza.

Alsjeblieft, Roza.

Dank je. Het gaat wel met me.

De kust blijkt helemaal veilig.

Zoals altijd.

Goed, mooi zo. Kin naar beneden. Laat ons je parelwitte tanden zien.

Papa sprak zijn vriend bij The Chronicle. - Mooie brede glimlach.

We mogen onze verloving aankondigen op de achterpagina.

De grootste die ze ooit hadden. - Wat een fantastisch nieuws is dat.

Ik denk dat we klaar zijn.

Mag ik er ook van mezelf? Voor mijn visitekaartjes?

Je neemt best een foto van mijn linkerkant.

Zou je sterven als je geluk veinst? - Ja.

Lukt het?

Is dat een goede?

Ik ben het, pa.

Ma wil je lunchdozen.

Ze zegt dat je aan het hamsteren bent.

Jij bent het.

Vivien.

Hallo. - Ik wist niet dat je terugkwam.

Ik hoorde dat er een mazel tov geregeld werd.

Een nette jongen, van goede komaf. Je ouders zullen in de wolken zijn.

We zijn dolgelukkig.

Wat heb je precies gedaan?

Gewoon wat zaken. - Juist.

Je kon niet schrijven of zo?

Sorry.

Jij zult altijd mijn meisje zijn. - Ja, dat zei je de laatste keer ook.

Je zei nog wel meer dingen.

Waarom ben je teruggekomen?

Corduroy van Guernsey. Topkwaliteit.

Fijne nylon. Het beste van St Michael.

Vivien...

je moet me vergeten. - Waarom?

Ik heb gewacht. Ik was er klaar voor.

Ik ben er klaar voor.

Een ogenblikje.

Papa, ik kwam je lunchdozen halen. Ma vroeg het me.

Ik vind ze niet.

Zeg me nu niet dat je haar maten nam voor een mantelpak.

Jack hielp me met zoeken.

Lef heb je wel.

Excuseer meneer. - Jack, vertel het hem maar beter.

Wat is er te verliezen? - Genoeg.

Ik ga maar weer aan de slag.

Ga naar huis en help je moeder, Vivien.

Breng jezelf niet in verlegenheid.

Ik was bezig met het papierwerk. - Goed.

Wat ze ervoor vraagt is pure diefstal. Cake is enkel maar suiker en meel.

Ik zal er één in drie lagen bestellen. Dat zal volstaan, zeker?

Misschien toch beter één in vier lagen.

Ik bestel er een van vier lagen. De bovenste stelt nooit veel voor.

Hij is voor jou gekomen.

Kom me halen, Jack.

Jack, rij voorzichtig op dit uur van de nacht.

Waar is hij naartoe?

Wat heb je tegen hem gezegd? Waarom doe je me dit aan?

Ik doe je niets aan. - Waarom verdwijnt hij dan weer?

Hou op. Jij stemde in met Jeremy's aanzoek.

Jeremy's vader vroeg het jou en jij zei ja.

We doen wat juist is in deze familie. Zo zijn we.

Ja, daar staat onze familie bekend om.

Hij gaat de Rothman-pakken afleveren en komt niet terug.

Ga slapen. Je zult je morgen beter voelen. Geloof me.

Word wakker, Vivien. Er is een trein.

Als je opschiet, kom je op tijd. - Wat is er, Roza?

Hij is naar Oost-Londen.

Ik vond de factuur voor de pakken in de la van je vader.

Ridley Road.

Trek vooral geen aandacht.

Zeg dat je Evans heet, niet Epstein.

Laat niet merken dat je Joodse bent.

Ik heb geen geld en ben nog nooit in Londen geweest.

Je hebt je schaar.

Eén ding kun je van me leren...

het juiste moment om te vertrekken.

Ze stonden het hen toe, ook al maakten zij de toeristen bang.

Hij omhulde de belangrijkste attracties.

En nu Trafalgar Square. Colin Jordan vroeg het aan...

en kreeg toestemming, dat stuk onbenul.

Sorry, rabbijn. - Het plan is...

Sol...

Er staat een jongedame aan de deur.

Weer één van je snollen? - Nee, papa. Echt niet.

Nee, ze vraagt ​​naar Jack.

Ik ga wel, pa. Ik zoek het wel uit.

Hallo. - Verkoop je iets, liefje?

Nee, ik ben op zoek naar Jack Morris.

Mooi haar, zeer glanzend.

Bedankt. Ik heb het zelf gedaan. - Echt?

Pas maar op, Raymond Teasy-Weasy.

Ik denk dat Jack hier wat pakken leverde van kleermakerij Epstein in Manchester.

Misschien ken je hem.

Ik wil je niet van slag brengen, je lijkt een lief meisje...

maar onder ons, Jack zit wellicht achter een volgende rok aan.

Juist.

Bedankt voor je tijd.

Dat hielp heel veel. - Tot ziens, liefje.

Wie is dat, Sol? - Dat is mijn nichtje.

Wat moet ik doen? Je zus bellen?

Nee, ik zal op haar letten.

Kop op, liefje. Misschien gebeurt het nooit.

Het is £2 per week kost inbegrepen Behalve op zondag als ik naar de kerk ben.

Heel schappelijk.

Deze straat is niet meer wat ze was, Vivien...? - Evans.

Vivien Evans. Mooi zo.

Welke secretariaatsopleiding volg je?

Nee, ik ben kapster. Ik vond een salon in Soho in The Gazette.

Ik ga er morgen naartoe. - Soho? Heel exotisch.

Ik ga nooit naar de kapper. Ik doe mijn haar zelf. Kun je dat zien?

Nee.

Ik bel de politie. - Doe niet belachelijk.

Ik vraag het Roza nog eens.

Mag ik?

Ik moet gaan, liefs Vivien.

Waarheen? - Tante, ik weet niets.

Je moet weten dat toen je familie me schreef...

Nee, alsjeblieft niet. Hier wil ik het niet over hebben.

Ik zei alleen dat ik tijd nodig had om erover na te denken...

om de logeerkamer klaar te maken. Het behang was maar half klaar.

Als ik toen had geweten wat ik nu weet...

denk je dat ik niet meteen zou proberen om ze te helpen?

Maar ik ben geen politiek persoon.

Ik besefte niet in welk gevaar ze verkeerden.

Het spijt me, Roza.

Het knaagt aan me.

Ze weet het niet. Ze zei dat ze het niet weet.

Je mag me niet straffen, Roza. Dat is niet eerlijk.

Liza, alsjeblieft, verman je. Het komt goed met haar.

Ik test veel meisjes. Ze krijgen niet allemaal hun eigen stoel.

Ik ben gewoon eerlijk tegen je. Je moet je inwerken.

De vloer vegen, rollen schoonmaken, thee zetten en muziek laten spelen.

Kom, ik toon je de achterkamer.

De waterkoker staat daar maar de meesten gaan naar de trattoria.

Dat is Stevie. Dat is het nieuwe meisje. Stevie is mijn zoon.

Vouw de handdoeken en breng ze dan naar de spoelbak.

Dank je, Barbara. Hartelijk bedankt.

Werk je hier?

Nee. Ik studeer rechten. Ik studeer hier soms.

En ik help mama een beetje.

Ben je zenuwachtig of zo? - Nee, maar...

Ik las over kapsalons als deze.

Het kan niet echt zijn. - Het is echt.

Sorry dat ik te laat ben, Barbara.

Heel Piccadilly is bezet. Studenten zijn gek geworden.

O, onze stagiaire. Hoe gaat het met je? Ik ben Chrissy.

Zet thee, Stevie, lieverd. Ik ben uitgedroogd.

Heel Trafalgar zat vast.

Ik moest de bus uit en op die hakken lopen. Verschrikkelijk.

De lokale actiegroep wil de autoriteiten tonen wat er leeft in onze gemeenschap.

Ethel woonde 62 jaar in haar straat.

Vroeger zei men gedag, hé Ethel? - Ja.

Men stopte haar in een flatgebouw.

Ze kent daar niemand en kan met niemand praten.

Schandalig.

Ze verhoogden mijn huur. Waarschijnlijk om me eruit te jagen.

Mijn pensioen was ontoereikend. Ik moest een kamer verhuren.

Schandalig, Nettie, na alles wat we dit land hebben gegeven.

We moeten dat een halt toeroepen.

Tot ziens.

Bedankt voor een fantastische dag.

Vond je het leuk? - Ja.

Als het over een jongen gaat, geloof me, hij is het niet voor jou.

Kapsters, experten in menselijk gedrag.

We kunnen om het even wie zijn voor om het even wie.

Laat hen je mee uit nemen en lief behandelen...

maar laat ze daar nooit inkruipen.

Mannen zijn als krakers. Eens ze erin zitten, krijg je ze er niet meer uit.

Je hebt gelijk. Ik ben iemand kwijt. Iemand die me nauw aan het hart ligt.

Ik weet niet of hij gevonden wil worden.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Nieuwe kleren zouden je een stap vooruit helpen.

Vind de outfit en mannen komen van onder hun rotsen gekropen.

Trouwens, je kunt je wel iets modieuzer aanschaffen nu je een nieuwe baan hebt.

Dank je wel.

Vlug. Samen blijven. Langs hier. Vlug.

Het is hier.

Jullie zijn schande.

We leven in een land met vrijheid van meningsuiting.

Schreeuw dus maar wat jullie willen.

Maar de waarheid is de waarheid.

Ze willen niet dat je het zegt.

COLIN JORDAN LEIDER VAN DE NATIONAAL SOCIALISTISCHE PARTIJ

Ze willen niet dat je het een naam geeft. Ze willen niet dat je het benoemt.

De zuivering van het blanke ras.

De aanslag op het blanke ras.

Ze gebruiken de blanke man maar al te graag in wereldoorlogen...

om mishandeld en vernederd huiswaarts te keren...

en ons eens zo grote rijk neer te halen...

en gastarbeid zijn loon te laten ondermijnen...

waardoor hij verarmd en beschaamd achterblijft.

Ze willen niet dat je dit weet. Maar wees je ervan bewust.

En besef het nu. - Geen Joden meer.

Parish Juda. - Jack?

Genoeg is genoeg.

Jack.

Joden saboteren Europa...

en vernietigen onze waarden. - Fascistisch uitschot.

Uitschot.

Vivien.

Kom, ik help je even.

Gaat het?

Gaat het? Ja? Duw. Wring je erdoor.

Wring je erdoor. Duw.

Stap door.

Kom niet dichter.

Hoe voelt het te weten dat je eraan gaat, bastaard?

Ga weg, nazi-uitschot. - Idem voor je bastaardliefje.

We krijgen Brittannië terug. Pas maar op.

Hé daar. Ga weg.

Kom. - Ga maar teug.

Vivien. - Het spijt me.

Waar ga je naartoe? - Het spijt me.

Laat dat meisje met rust. - Bekommer je om hen.

Ik bekommer me om de kerel waar ik naar kijk.

Scheer je weg, halfbloed.

4960818.

Hallo, ma. - Vivien. God zij dank.

Waar ben je schat. Mijn kleine meisje. - Ma.

Zeg het me, lieveling. We komen je halen.

Zeg alsjeblieft dat het goed komt.

Wat?

Zeg het me gewoon. - Het komt helemaal niet goed.

Integendeel, eigenlijk. Jeremy is razend.

Zijn moeder bekeek me niet eens in de synagoge.

Wat zal het betekenen voor vaders zaak?

Mr Klein was zo goed omtrent de huur. Je bent toch niet in Londen, hé?

Ga vooral niet naar Londen. - Ik moet ophangen.

Wacht, Vivien. Aanvaard geen drank van mannen.

Je zult bloedend wakker worden.

Vivien.

Het laat mijn gezicht en ogen beter uitkomen.

Is het niet zo, Barb? - Ja, het past echt bij je.

Ik hou ervan, Barb. - Ik gebruikte bijna een heel blik lak.

Zelfs met stenen kun je het niet kapot gooien.

Alles goed, Vivien?

Met wie betoogde je mee? Communisten, anti-oorlog, anti-fascisten?

Ik ben geen organisatie.

Ik bedoel, ik ben geen lid van een organisatie.

Ik was daar met vrienden. We waren de weg kwijt.

Werden ze gewond? - Nee niet echt.

Het is nogal wat, hé, hakenkruizen op Trafalgar Square.

En dat mag allemaal onder het mom van vrije meningsuiting.

Alleen de antifascisten worden opgepakt.

We voeren campagne om de wet te veranderen.

Ik heb een folder voor je. Studenten tegen fascisme. Doe mee.

Stevie...

ik ben daar niet mee bezig.

Ik ben gewoon geen politiek persoon. - Dat ben je wel.

Natuurlijk ben je dat. Wat kun je anders zijn?

Ik knip haar, Stevie.

Ik kan alleen maar dat.

Het spijt me.

Goed schat, blijven stappen. Maak je geen zorgen.

Zie het als een verrassingsfamiliereünie.

Je kent je oom Sol toch nog?

Vooruit, stap in de taxi.

Ma zal je vermoorden. Ze zal gek worden.

De vorige keer zat je nog in de kinderwagen.

Leuk te zien hoe je knap bent uitgegroeid.

Laat me eruit. - Geen paniek. We gaan naar Peter.

Daarvoor kwam je toch naar Londen? - Wie is Peter?

Ga maar.

Vooruit. Je bent er.

Wacht.

Jack?

Vivien. Ik probeerde je te waarschuwen.

Ik zei je weg te blijven. Ik had niet duidelijker kunnen zijn.

Je hebt me niets gezegd.

Komaan, je bent slim. Je snapte het wel. Ik ben niet goed voor je.

Wat doe je? Wat ik doe?

Ik doe slechte mensen kwaad.

Ik lieg, steel en bedrieg. Ik ben niet te vertrouwen.

Je volgde me tot in de diepten der hel.

Dat was geen goed idee.

Eigenlijk ben ik je niet gevolgd.

Ik wilde al lang weg uit Manchester.

Jij bracht me naar dit, wat eigenlijk, soort treinkerkhof...

om me te vertellen wat een stoute jongen je bent.

Komaan zeg.

Kom op, als je zo'n gevaar bent voor de samenleving.

Lach me niet uit. Ik zag je op de betoging.

Ik lach niet met je.

Ik zag wat je was. Blijf van me af.

Luister naar mij.

15 aanslagen op synagogen.

Molotovcocktails, explosieven, de hele boel.

Wat is er gebeurd? - Ik weet het niet.

Zeven tieners aangevallen bij Clapton Pond met staven, messen.

Ze moesten dood en zouden dood zijn. - Wat gebeurde er?

Verijdeld, allemaal gered. Hoe?

Je oom werd getipt door mij.

Ze denken dat je bij hen hoort.

Ik wilde je nooit pijn doen. Echt niet.

Maar ik zit er zo diep in, lieveling, dat je er nachtmerries zou van krijgen.

Peter Fox.

Zo heet je nu dus.

Dat is wie ik ben.

Wil je een vrouw?

Kinderen?

Een normaal leven?

Dit is groter dan jou en mij.

De verhalen van toen je jong was...

dat je vrienden werden geslagen wat was dat?

Daarom ben ik hier. Ze zien het niet aan mij, hé?

Als ze het niet zien, geraak je er bij.

Zo werkt dat bij hen. Niet enkel bij Colin Jordan en de Nazi's...

maar ook bij gewone mensen, leraren, Jan met de pet in de kroeg.

Je ziet hun walging, de woede.

Je ziet ze zuchten en wensen dat er iets gedaan kon worden.

De eeuwige Joodse kwestie...

met slechts één antwoord.

Mag ik je zeggen dat je de liefde van mijn leven bent?

Nee.

Mag ik je zeggen dat ik nooit van iemand zal houden zoals ik van jou hou?

Nee.

Dit moet eens bijgeknipt worden als je er Derde Rijk uit wilt zien.

Oké, kaartjes, alsjeblieft.

Eerste klas? Wie is de leider?

Kom.

Hier meisje, neem een slok.

Je gaat er niet dood van.

Wat heeft je moeder je over mij verteld?

Je ging naar de gevangenis, stal al het familiegeld...

je bent een smeerlap.

Dat klopt zo ongeveer.

Zie je dat gebouw daar?

Weet je wat dat is? - Nee.

Dat is een yeshiva...

een school voor Joodse jongens.

Je ziet het er niet aan. Niets Hebreeuws geen Davidster, niets.

Anders kregen ze niets dan doodsbedreigingen.

Maar Vivien, de NSM is een smerige bende.

Vanavond komen ze het beoordelen voor een aanslag.

Hoe weten we dat? - Via mijn Jack.

Sorry, Peter Fox.

Vertelde je nicht Roza ooit over wat haar overkomen is?

Nee, ze kan er niet over praten.

Je kunt het je moeilijk voorstellen als je je land vertrouwt.

Het is moeilijk je voor te stellen dat het echt erg mis gaat.

Hoe slecht kan het worden?

Dat zei vader altijd:

Hoe slecht kan het worden?

Duitse functionarissen kwamen naar hun stad.

Ze huurden kamers bij Joodse families. Heel vriendelijk.

Er kocht er zelfs één een doos bonbons voor zijn Joodse hospita.

Kijk, zo erg is het niet, zei onze vader. Waar is de wreedheid waarover sprake?

Ze gaan ons niet uit onze huizen halen. Dit is ons land.

Wat een belachelijk, paranoïd idee.

Als de Duitse busjes voor hun huis parkeerden, bleven ze daar twee weken.

Ze wuifden naar hen, zeiden gedag, leerden hun namen.

In 20 minuten werden ze opgepakt in het holst van de nacht.

Alles lijkt in orde tot het plots niet meer zo is...

en dan is het gewoon te laat.

Wat hij doet is belangrijk. Vergeet hem en ga door met je leven.

Loop niet in de weg, schat.

Je vader wacht je op morgen in het station van Manchester...

De trein van 9u15 uit Euston.

En doe me een plezier...

doe de groeten aan je moeder.

Als de leider ons vraagt voorbereid te zijn, bedoelt hij...

hard trainen, op tijd zijn en in vorm blijven.

Ga in een rij staan.

Luister goed. Ik zal je vertellen wat er vanavond te doen valt.

De leider vond een Joodse school.

Geen aanslag. Het is voorbereiding, observatie.

Jones, Parks...

Fox.

Jullie beurt.

Rolde je net met je ogen? - Nee.

Waar ben je geweest?

Familiezaken. - Ja? De leider vroeg naar je.

Het spijt me. Alles is nu opgelost.

Terug aan de slag.

Negeer het, Peter. Hij meent het niet.

Ik ga de confrontatie graag aan.

Als ze denken de straten te kunnen stalken vrouwen, kinderen, ouderen te intimideren...

zullen ze met ons te maken hebben.

Als je geweld met geweld beantwoordt denken ze wel twee keer na.

Volg mij en doe wat ik zeg. Parks, zorg ervoor dat je niet opvalt.

In dat gebouw zit dat Joodse uitschot. - Klaar?

Verdwijn Joden.

Oké, steek het aan. - Wat aansteken?

We doen het vanavond.

Niet te geloven.

Natuurlijk zijn de ratten uit. Kijk daar. - Oké, jongens?

Ongedierte, jullie allemaal. - Hoe gaat het?

Achterbakse Joden. Kom maar op.

Steek het aan.

Snel.

Het werkt niet.

Geef hier.

Een molotov. - Houd hem tegen.

Peter.

Morgen gaat hij de vuilbak in. Eet hem maar vlug op.

Het stinkt als de pest maar de olie is goed voor je huid.

Ik heb nog niet gepakt. - Stap gewoon in.

Vivien, ken je Rabbi Lehrer?

Mijn vader heeft jouw boeken.

Is er iets?

Vorige nacht was een zwarte nacht.

Een beloftevolle schooljongen kwam om.

Hij was enige zoon.

Ik vertel je dat niet graag.

En ik heb nog meer slecht nieuws.

We hebben nog niets gehoord van Jack, maar weten dat hij gewond raakte...

en met een ambulance naar het ziekenhuis overgebracht werd.

Wij kunnen daar niet naartoe om navraag te doen.

Dat zou niet slim zijn.

Is Peter Fox hier? - Nee.

Jack Morris?

Nee.

Dank je.

Straal zelfvertrouwen uit, alsof je daar hoort te zijn.

Elke blanke tussen de 16 en 24 kan een nazi zijn.

Als je lijkt gevolgd te worden, ga dan meteen weg.

Als hij er is, kun je hem spreken.

Zo niet vis uit wanneer hij ontslagen werd...

en tracht een adres te bekomen.

Excuseer, kan ik je helpen?

Dit is Manchester Piccadilly onze eindbestemming.

Reizigers voor Londen Euston...

de trein op perron 3 heeft als bestemming Londen Euston.

Vooruit.

Goed, ik spreek je later nog.

Verdomme.

Naar wie vroeg je? Welke naam gaf je op?

Sol, Vivien heeft het heel goed gedaan.

Ze hield zich aan het plan. Ze vroeg naar Peter Fox. Niets.

Ze vroeg naar Jack Morris. Niets. - Bernie is in Glasgow.

Wanneer komt hij terug? - Niet.

Hij heeft het druk met rassenrellen daar. - Halen we Pollock erbij?

Nee. Ze houden hem in de gaten. Hij mag niet opvallen.

Wat gaan jullie nu doen?

Pardon? - Ik vroeg, wat ga jullie nu doen?

Jullie zonden hem in dat addernest. Nu is hij God weet waar.

Ze kunnen hem verdenken of martelen.

Je bent in shock. Drink iets. - Hij staat er alleen voor.

Jullie weten niet hoe jullie bij hem kunnen geraken.

Jullie weten het gewoon niet.

Wat? Weten we het niet? Ik zal je iets zeggen, schatje.

Zie je de rabbijn hier? Nee, rabbijn, laat me uitspreken.

De rabbijn werd bevrijd uit de kampen. Hij maakte de gruwelen mee.

Natuurlijk heeft hij geen idee. Ik...

vocht tegen de Zwarthemden in Cable Street. Met 20.000 waren we.

We zegevierden. We schreven geschiedenis.

Maar ik weet het ook niet. - Sol.

Wat als hij een meisje zou hebben dat hem zoekt?

Een meisje uit het noorden dat zich zorgen maakt...

omdat ze niets meer van hem hoort?

Ze kan zomaar onverwachts opduiken en enkele onschuldige vragen stellen.

Niemand kent mij. Niemand weet wie ik ben.

Dat is onmogelijk. - Ik ging toch naar het ziekenhuis, hé?

Je liet de rabbijn me komen halen. Ik ben toch niet achterlijk.

Vivien, Colin Jordan en zijn NSM-boeven zijn gevaarlijk.

Het is een bende moordenaars. Dit is geen spelletje.

Waar heb je hem ontmoet? Hoelang ken je hem al.

Wat is je verhaal?

Ik besefte al snel dat Peter goed op weg was...

om de goede oude fascistische waarden nieuw leven in te blazen.

En in dat alles kan ik me vinden.

Mag ik hem even zien?

Nee, het zal nooit werken.

Je kunt je niet onaangekondigd gaan presenteren. Het is te raar.

Maar het was een nobel idee. Je verdient een pluim.

Rabbijn? - Een pluim voor haar.

Ik weet dat ik het kan. - Het is niet iets dat je kunt forceren.

Het zou maanden training vergen. - Het moet eenvoudiger.

Je moet hem vleien, prijzen. Een fan zijn, een grote fan.

Dat is alles wat mannen willen. Simpele wezens. Allemaal.

Mr Jordan, ik wil je bedanken...

voor al het harde werk dat je doet voor de mensen in dit land?

We zijn je zo dankbaar voor al je harde werk en toewijding. Dank u.

Zoiets. Dat is beter. - Hem bedanken? Waarvoor?

Waar dank je hem precies voor?

Ik wil je bedanken, mr Jordan, voor al je harde werk...

om ons land terug te winnen van een invasie van vreemden.

We hebben je nodig.

Het land heeft een leider zoals jij nodig om ons land terug te nemen.

Je moeder zal weer rouwen om mij. - Ja.

Sorry, Lesley, ik kan je geen geld teruggeven.

We kunnen veel maar kunnen geen wonderen doen.

Fijn dat je dan toch gekomen bent. De meisjes waren aan het roddelen.

Ze dachten dat je prijs had. - Nee.

Een dokter in Wardour Street, schrijft de pil voor.

Je hebt toch al van de pil gehoord?

Ik heb erover gelezen, maar nog nooit... - Avroid moet je hebben.

Het is goedkoop en je hoeft geen trouwring.

Ik zal het voor je opschrijven.

Dus als je het inneemt is er geen risico? - Nee.

Geen kans op zwangerschap. Enkel plezier.

Dat klinkt goed. Bedankt.

Vivien.

Moeder was razend.

Haar meisjes komen niet te laat. Zeker geen uren.

Je was zo blij hier te kunnen beginnen. - Ik weet het.

Waarom doe je het dan? - Het spijt me.

Wat heb je gedaan?

Niets.

Het zal niet meer gebeuren. Ik moet me haasten.

Mr Jones?

Heel erg bedankt dat jullie gekomen zijn.

Vandaag ging mijn vrouw naar onze buurtwinkel...

net als haar moeder voor haar en haar moeder voor haar.

Ze kocht een pond gehakt...

een paar aardappelen...

een pint melk...

en een kaars.

Het eten was voor onze maaltijd.

De kaars voor ons verlies.

Ze kan niet meer naar die winkel gaan...

want na bijna 100 jaar handel drijven, moet het gedwongen sluiten.

Vorig jaar opende één van de grootste Europese winkelketens hier een filiaal...

waardoor winkels en markten moesten sluiten en levens verwoest werden.

De eigenaar is Jack Cohen.

De winkel heet Tesco.

Hij is één van de vier Joodse families die de wereld regeren.

Ze bezitten banken, kranten, televisie en binnenkort de supermarkten...

die onze winkelstraat zullen veranderen en onze gemeenschappen kapot maken.

We bleven te lang in het ongewisse...

maar samen...

kunnen we ons ​​land terugnemen.

Ik heb haar net gesproken. - David. Echt?

Ja. Het is in orde met haar.

Waar is ze? - Ze is in Londen.

Londen? Nee toch. - Met een vriend.

Welke vriend? Het heeft toch niets met mijn broer te maken?

Natuurlijk niet. Ze is oké, dat is het enige wat telt.

Maak je maar geen zorgen.

Ze zal snel thuis zijn.

Ze bezitten het hele gebouw. Een flinke investering dus.

Ze winnen aan macht in het hele land.

We zijn er.

Dat gebouw daar.

Houd je aan het script, dat we geoefend hebben.

Je gaat naar binnen, vraagt waar Peter is en dan ga je weer weg.

Als je twijfelt, kom naar buiten. Ik zal hier zijn.

Dat is het. Maximum 20 minuten. Oké?

Wat?

Hoewel ik door de vallei van de schaduw des doods loop, vrees ik geen kwaad.

Ga.

Hallo, ik ben Jane Carpenter. Ik heb een afspraak met Mr Jordan.

Ik ben de vriendin van Peter Fox.

Alles voor het volk en het volk voor alles.

Perish Judah.

Ga zitten.

Er wacht een meisje buiten.

Peter...

Ga maar binnen.

Ms Carpenter.

Mr Jordan.

Aangenaam je eindelijk te ontmoeten.

Ondertiteling: pvdc