Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 9=

ตำหนักบูรพาสั่งสมตำรา สมคำร่ำลือจริงด้วย

ชั้นวางทิศตะวันออกม้วนที่เก้า คือคัมภีร์ศิลปะหกแขนง

ชั้นวางทิศใต้ม้วนที่หก คือบันทึกรวมประวัติศาสตร์

ชั้นวางทิศตะวันตก คือกลยุทธ์ทางทหารของนักปราชญ์

ชั้นวางทิศเหนือคือบทกวีกาพย์เพลง

สมกับที่เป็นองค์รัชทายาท

เก่งบู๊ขี่ม้าสู้รบ

เก่งบุ๋นตวัดพู่กันปกครองบ้านเมือง

คุณชายอวี๋ก็เป็นผู้มีชื่อเสียงในเมืองหลวง

มีความรู้ล้นหลามความสามารถยอดเยี่ยม

อีกทั้งยังเขียนอักษรได้ดีอีกด้วย

องค์รัชทายาทเคยเห็นตัวอักษร ของกระหม่อมด้วยหรือ

เคยเห็นแน่นอนอยู่แล้ว

อีกทั้ง ความทรงจำยังสดใหม่

เพื่อชื่อเสียงผลประโยชน์ เปลี่ยนก็ยังเหมือนกันหมด

เป็นอะไรไปหรือชิงเอ๋อร์

ท่านพ่อชื่อเสียงผลประโยชน์ สำคัญมากขนาดนั้นจริง ๆ หรือ

ดังคำกล่าวที่ว่า ที่ใดมีผลประโยชน์ คนใต้หล้าพุ่งเข้าใส่

คนใต้หล้าพุ่งเข้าใส่

ฟังดูแล้วน่าดึงดูดคนจริงๆ

เช่นนั้นท่านพ่อเล่า

ชีวิตคนเราสั้นสัก ชื่อเสียงผลประโยชน์ล้วนเป็นส่วนเสริม

ตระกูลหลิ่วเรา มีสี่ข้อห้าม

สี่ข้อห้าม

ไม่เอาของที่ไม่ใช่ของตน ไม่ให้ของที่ไม่ใช่ของคนอื่น

ไม่คิดในสิ่งที่ไม่ควรคิด ไม่ขอในสิ่งที่ไม่ควรขอ

ไม่เอาของที่ไม่ใช่ของตน ไม่ให้ของที่ไม่ใช่ของคนอื่น

ไม่คิดในสิ่งที่ไม่ควรคิด ไม่ขอในสิ่งที่ไม่ควรขอ

องค์ชาย วันนี้หอหนังสือ กระหม่อมได้คัดเสร็จแล้ว

กระหม่อมสามารถออกจากวังในเร็ววัน ได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ

วันนี้เป็นวันเทศกาลโคมไฟ

ดูท่าคุณชายอวี๋คงมีนัดกับสาวงามสินะ

ไม่ขอปิดบัง

กระหม่อมมีนัดกับคุณหนูตระกูลหลิ่วจริงๆ

ไปเถอะ

ขอบพระทัยองค์ชาย

องค์ชาย

นี่ก็คือพู่กันอวี้เหลียงในตำนานหรือ

อืม นี่เสด็จพ่อทรงประทานให้ข้า ตอนที่เข้าวังในวันนี้

นี่มีเงินทองมากมายก็ยากจะได้มา

องค์ชาย ขอกระหม่อมดูหน่อยได้หรือไม่

ในเมื่อคุณชายอวี๋ชอบเพียงนี้

หรือจะยกตวัดสักหนึ่งบทกวี

หากตวัดได้ดีละก็

ข้าก็จะมอบพู่กันนี้ให้กับคุณชายอวี๋

ขอบพระทัยองค์ชาย

คุณหนู วันนี้ในเมืองคึกคักมาก

ผู้คนแห่กันมาเพื่อผลกำไร

และผู้คนก็แยกย้ายเพื่อแสวงหาผลกำไร

คุณหนู คำพูดนี้ของท่าน ทำไมอาหลัวฟังไม่ค่อยเข้าใจล่ะ

อาหลัว เจ้ากลับไปก่อนเถอะ

ข้าอยู่รอคุณชายอวี๋ที่นี่ก็พอ

เขาน่าจะอยู่ระหว่างทางแล้ว

เจ้าค่ะ

ข้ากับเขาเริ่มต้นกันที่นี่

ก็จบลงกันที่นี่แล้วกัน

เกิดอะไรขึ้น

อวี๋หมิงเฮ่อ

เขียนกวีขึ้นสมอง ดื่มจนเมาพ่ะย่ะค่ะ

ส่งคุณชายอวี๋กลับจวน

พ่ะย่ะค่ะ

สุราดี กระหม่อมยังดื่มได้อีก องค์ชาย

เถ้าแก่ โคมไฟนี้ขายอย่างไร

อุ๊ย

แม่นางท่านนี้มาทายปริศนาบนโคมไฟอีกแล้วหรือ

โอ้ เห็นทีแม่นางหลิ่วคือแขกประจำ

บังเอิญเคยได้โคมไฟก็เท่านั้น

เถ้าแก่ ข้าจะเอาโคมไฟดวงนี้

ทายโคมไฟนี่ แม่นางหลิ่วรู้กฎดีที่สุด

เช่นนั้นลำบากแม่นางหลิ่วแล้ว

ก็แค่โคมไฟหนึ่งดวง

ท่านอยากได้แต่กลับให้สตรีอย่างข้ามาทาย

แพร่ออกไปเกรงว่าจะไม่เหมาะกระมัง

ข้ากลับรู้สึกว่า

ขอเพียงเป็นเจ้าไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะ

ปลอด

ภัย

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

มงคล

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

ความสุข

ให้แม่นาง

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

โคมไฟของท่าน

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

โคมไฟนี้สวยจริงๆ

ถ้าแม่นางหลิ่วสามารถ เขียนบทกวีหนึ่งบทได้ก็จะยิ่งดี

วันนี้ดึกแล้ว

ข้าอยากจะกลับจวนแล้ว

ค่อนข้างดึกจริง

หากให้คนรู้

ข้ากับแม่นางหลิ่วตอนนี้ยังอยู่ด้วยกัน

แพร่ออกไปคงจะไม่เหมาะจริงๆ

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

เช่นนั้นท่านอยากจะให้ข้าเขียนบทกวีอะไร

ขอเพียงเป็นเจ้าเขียน ล้วนดีทั้งนั้น

เช่นนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจแล้ว

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

(กระต่ายหยกมีฟัน แต่คนกลับไร้ยางอาย)

(น่าอาย ๆ)

(กระต่ายหยกมีมารยาท แต่คนกลับไร้มารยาท)

(ไม่เหมาะ ๆ)

ไม่เหมาะ ดีมาก

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪