Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามครามชะตารัก=

=ตอนที่ 8=

เหตุใดจึงกลับมาเอาป่านนี้

รู้หรือไม่ว่าพ่อเป็นห่วงแค่ไหน

มีเรื่องนิดหน่อยน่ะค่ะ พูดไปมันก็ยาว

เอาละ ชิงเอ๋อร์เพิ่งกลับมา

ไว้กินอิ่มแล้วค่อยว่ากันดีกว่า

เช่นนั้นก็เล่าเรื่องยาวให้สั้น

บอกมาว่าไปงานล่าสัตว์ ในฤดูใบไม้ผลิได้อย่างไร

แล้วเหตุใดรัชทายาทจึงบาดเจ็บเพราะเจ้า

ไหนเจ้าว่าจะสงบเสงี่ยมเรียบร้อย

พ่อ เลิกถามเถอะค่ะ

อยู่ในโจ๊กหมดแล้ว

ลูกขอตัวกลับไปพักที่ห้องก่อนนะคะ

มื้อกลางวันไม่ต้องเรียกข้า ข้ากินไม่ลง

ชิงเอ๋อร์

นี่ ๆ จะต้องมีกระเพราะใหญ่แค่ไหน ถึงจะเรียกว่ากินลงกันเล่า

เอาละ ท่านกินเถอะ

งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิเป็นอย่างไรบ้าง

ทูลเสด็จพ่อ ทุกอย่างราบรื่นพ่ะย่ะค่ะ

เสด็จพ่อ

ลูกได้ยินว่าเมื่อคืนทูตพิเศษจากแคว้นเชียง หายไปตัวไปทั้งคืน

ยังไม่รู้ชะตากรรม

เกิดเรื่องอะไรขึ้น

อ๋อ ข้านึกออกแล้วพ่ะย่ะค่ะ

เมื่อคืนน้องหกเหมือนว่า จะไม่ได้กลับมาทั้งคืนเช่นกัน

หรือว่า

สวินเอ๋อร์

เสด็จพ่อโปรดวางใจ

ทูตพิเศษของแคว้นเชียงปลอดภัย

ข้าน้อยสืบได้ความว่ามีคนปองร้าย ต่อทูตพิเศษจริง

แต่เวลานี้จับกุมได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ

ไม่กี่วันคงสืบพบว่าใครชักใยอยู่เบื้องหลัง

ใครมันบังอาจถึงเพียงนี้

เหิมเกริมถึงขั้นปองร้ายทูตจากแคว้นอื่น

เรื่องนี้ต้องจัดการให้เด็ดขาด

พ่ะย่ะค่ะ

น้องหก ใครกันเหิมเกริมถึงขั้นปองร้าย ทูตพิเศษของแคว้นเชียงกันหรือ

จับตัวคนร้ายได้แล้ว

เอาไปขังไว้ที่ไหน ที่นั่นปลอดภัยหรือไม่

เหตุใดเสด็จพี่จึงสนใจคดีนี้นัก

พี่ก็กลัวเจ้าเป็นกังวลน่ะสิ

ช่วงนี้พี่ว่างจากงาน

ไม่เช่นนั้นข้าช่วยเจ้าตัดสินคดีนี้ดีไหม

ไม่ต้องการความช่วยเหลือจริงหรือ

แค่ตัดสินคนร้ายคนสองคน ไม่ยากเกินความสามารถของพี่หรอก

เจ้าลองดูไหม

เสด็จพี่

ท่านคอยดูแลตัวเองให้ดีเถิด

น้องหกไม่ต้องการความช่วยเหลือจริงหรือ

คนที่เจ้าหามามีจรรยาบรรณในอาชีพหรือไม่

ถ้าไม่สำเร็จ ก็ต้องจบชีวิตตนเอง

นี่ไม่ใช่กฎของยุทธจักรรึ

เหตุใดยังถูกจับตัวอีก

ข้าน้อยเลินเล่อเกินไป

ข้า

ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิต ข้าน้อยยังมีอีกวิธี

ว่ามา

ในเมื่อรัชทายาทจะเป็นผู้ตัดสิน

เช่นนั้นเราก็จัดการให้สิ้นซาก

รัชทายาทก็จับมาด้วยกัน อั้ก

อั้กอะไร

อั้กอะไรของเจ้า

เชื่อไหมว่าข้าฆ่าเจ้าได้

ไสหัวไป

โง่เหมือนหมูเหมือนหมาไม่มีผิด

เห็นทีองค์รัชทายาท

คงชื่นชอบเครื่องชาที่ใต้เท้าอวี๋ ส่งมาให้ชุดนี้มาก

ใต้เท้าอวี๋ ข้าลืมเขาไปได้อย่างไร

หัวหน้าฝ่ายหอหนังสือตำหนักบูรพา ยังคงว่างอยู่หรือเปล่า

องค์ชายมีคนที่เหมาะสมแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ

อวี๋หมิงเฮ่อ

เผยสวิน

จู่ ๆ ข้าน้อยก็รู้สึกถูกความง่วงจู่โจม

เช่นนั้นก็เชื่อองค์รัชทายาทก็แล้วกัน ค่อยไปพรุ่งนี้

ไม่สิ

พวกเจ้าเป็นใคร ทำไมถึงไล่ตามข้า

ถ้าเป็นเขาก็จะมีอันตราย

จะปล่อยแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

(ไห่น่าไป่ชวน)

ชิงเอ๋อร์

ข้ามีเรื่องอยากพูดกับเจ้า

ชิงเอ๋อร์ข้าก็มีเรื่องพูดกับเจ้าเช่นกัน

ในที่สุดก็ตาสว่างสักที

เจ้าพูดก่อน

องค์รัชทายาทมีประสงค์แต่งตั้งข้า

ให้ข้าไปเป็นหัวหน้าหอหนังสือที่ตำหนักบูรพา

เข้าตำหนักบูรพา

ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าอยากเปิด สำนักหนังสือไม่ใช่หรือ

เมื่อก่อนข้าคิดอยากเปิดสำนักหนังสือ เป็นเพียงแผนการเลื่อนลอยเท่านั้น

แต่ตอนนี้ข้าได้รับรางวัลจากรัชทายาท

แน่นอนว่าต้องเปลี่ยนแผนการอยู่แล้ว

ดีไม่ดีถึงตอนนั้น ข้าอาจได้เป็นข้าราชสำนักก็ได้

แต่อยู่เคียงข้างรัชทายาท ไม่ต่างกับอยู่ข้างเสือ

การทำงานกับเชื้อพระวงศ์ใช่ว่าจะราบรื่น

วางใจเถอะชิงเอ๋อร์

ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในราชสำนัก

แค่เขียนหนังสือเท่านั้นเอง

ชิงเอ๋อร์

เจ้ายินดีรอคอยข้าสัก 2 ปีไหม

ชิงเอ๋อร์ พรุ่งนี้ก็เป็นเทศกาลโคมไฟแล้ว

เราไปดูโคมไฟกันเถอะ

ที่นั่นเป็นที่ที่เราพบกันครั้งแรก

ได้

เช่นนั้นพบกันพรุ่งนี้

ข้าต้องกลับไปรับบัญชาที่ตำหนักบูรพาแล้ว

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪