Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 6=

เสด็จพ่องานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ แตกต่างจากปีก่อนๆ

ยิ่งมีทูตจากต่างแคว้นมาเป็นแขก

การทูตไม่ใช่ของเล่นเด็ก น้องหกอายุยังน้อย

แม้จะฉลาด แต่ยังขาดประสบการณ์

เรื่องงานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ มอบหมายให้ลูกจัดการเถอะ

สวินเอ๋อร์ เจ้าคิดเห็นอย่างไร

ลูกคิดว่าพี่รองพูดมีเหตุผล

ลูกขาดประสบการณ์จริง

แต่ขอเสด็จพ่อโปรดเชื่อมั่น ให้ลูกได้ลองสักครั้ง

เพราะในเมื่อเสด็จพ่อให้ลูกดูแลบ้านเมือง

คงไม่ใช่แค่เรื่องจะให้ลูกมีประสบการณ์

น้องหก ความสัมพันธ์ทางการทูต ระหว่างแคว้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

จะให้เจ้าทำซี้ซั้ว

ใช้ทดลองสะสมประสบการณ์ได้อย่างไร

เสด็จพ่อ น้องหกอายุน้อย รักสนุก ไม่รู้อะไรสำคัญ

เรื่องงานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ มอบหมายให้ลูกจัดการเถอะ

ข้ากลับรู้สึกว่า

สวินเอ๋อร์พูดมีเหตุผล

เป็นถึงรัชทายาทหากแม้แต่ งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิยังจัดการได้ไม่ดี

วันหน้าจะแบกรับหน้าที่สำคัญ ของราชสำนักได้อย่างไร

ข้าไม่ยอมเสด็จพ่อ

เสด็จพ่อจะเข้าข้างน้องหกเพียงเพราะ

เขาเป็นรัชทายาทไม่ได้นะ

เช่นนั้นตามความเห็นของเจ้า เรื่องนี้ควรจะตัดสินอย่างไร

ข้า

เช่นนี้แล้วกัน

ข้าจะใช้วงกลมมาตัดแบ่งแล้วแสดง คุณงามความดีของพวกเจ้าทั้งสองคน

ใครยิงโดนเขตคุณงามความดีของตัวเอง

งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิก็ให้คนนั้นจัดการ คิดเห็นอย่างไร

สู้ก็สู้พ่ะย่ะค่ะ

ทุกอย่างฟังการตัดสินใจของเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ

องค์ชายทั้งสอง

เริ่มเถอะ

พี่รอง เชิญ

(เผยเหยียน เผยสวิน)

นี่

เรื่องงานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ

ลำบากน้องหกแล้ว

ขอบคุณพี่รองที่อ่อนข้อให้

ยินดีด้วยองค์ชาย

เรื่องที่ตัดสินไปแล้ว

ดีใจยิ่งนัก

องค์ชาย งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิทิวทัศน์กำลังดี

จะเชิญแม่นางหลิ่วไปด้วยหรือไม่

กลุ่มผู้ชายแข่งขันกัน นางผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่งมาทำไม

ก็เป็นเพราะผู้ชายแข่งขันกัน

ถึงได้ยิ่งควรให้นางได้เห็น ความสง่างามขององค์ชายเรานะ

ยุ่งไม่เข้าเรื่อง

งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ

ขอบคุณในความหวังดีของรัชทายาท เพียงแต่...

องค์ชายกำชับไว้ หากแม่นางไม่รับปาก

ให้แม่นางอ่านจดหมายฉบับนี้

(แม่นางหลิ่ว หนี้น้ำในที่ติดค้างครั้งก่อน หากไม่อยากคืน)

(ข้าคงต้องไปขอให้คู่หมั้นเจ้าชดใช้คืน)

นี่มันการลักพาตัวโดยศีลธรรม

ดีนี่เจ้าเผยจอมสับปลับ

เจ้าเผยจอมสับปลับ

องค์ชาย ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง

ว่ามา

อ๋องเฉินได้เล็งเป้าหมายไปที่ซ่างกวนเยี่ยน ทูตพิเศษของแคว้นเชียงจริง

อีกทั้งยังจัดแจงมือสังหารในยุทธภพ

และเตรียมจะลงมือในงานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ

ลูกไม้ของเสด็จพี่ ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ

องค์ชายควบคุมดูแลบ้านเมืองเป็นครั้งแรก หากเกิดอะไรขึ้นกับทูตพิเศษแห่งแคว้นเชียง

จะไม่สามารถอธิบายทั้งกับราชสำนัก และต่างแคว้นได้

แต่ว่า ซ่างกวนเยี่ยนปิดหน้ามาตลอด

ไม่มีใครเคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงมาก่อน

กระหม่อมได้เตรียมคนแทนเอาไว้แล้ว

ถึงเวลานั้น กระหม่อมจะล่อคน ไปทางทุ่งล่าสัตว์ทางทิศตะวันตก

แล้วจับพวกเขาให้หมดทีเดียว

งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิก็ควรจะสนุกแล้ว

ทำไมถึงปิดหน้าไว้

บอกว่าเป็นธรรมเนียมของแคว้นเชียง นอกจากจะพบชายในดวงใจ

ไม่เช่นนั้นก็จะปิดหน้าไปตลอด

เชยจริง ๆ

ช่างเถอะ

งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ ก็ไม่มีสตรีคนอื่นๆ

หาไม่ยาก สั่งการได้เลย

พ่ะย่ะค่ะ แล้วองค์รัชทายาท

องค์รัชทายาททำไม

องค์รัชทายาทกับการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ เป็นโอกาสหายาก

ยิ่งไปกว่านั้นการล่าสัตว์เต็มไปด้วยอันตราย และเกิดขึ้นตามความคาดหมาย

มิสู้

ฆ่าเสียเลย

นั่นคือน้องชายของข้า เจ้าว่าฆ่าก็ฆ่าหรือ

เจ้าเอาความกล้ามาจากไหน นั่นคือน้องชายของข้า

สารเลว กล้าแตะน้องชายของข้า

องค์ชายโปรดไว้ชีวิตด้วย

ไม่เห็นข้า ๆ

แม่นางหลิ่ว

เห็นแล้ว

แม่นางหลิ่วท่านมาสายแล้ว

งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิได้เริ่มขึ้นแล้ว

ไม่ต้องสนใจข้าหรอก ข้าเองก็ล่าสัตว์ไม่เป็น

ข้า

ข้าชมทิวทัศน์ก็พอแล้ว

ก่อนองค์ชายจะออกเดินทางได้สั่งข้าไว้แล้ว ให้ท่านรอเขาอยู่ที่ที่พักค่าย

ได้

แค่บอกว่ามาตามนัด แต่ไม่ได้บอกว่าจะรอเขา

ลูกพี่ ทำไมตรงนี้ยังมีอีกคนหนึ่ง

ลูกพี่ เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีหญิงปิดหน้าสองคน

แยกย้ายกันจัดการ ฆ่าเท่านั้น อย่าปล่อยไป

กระหม่อมจะล่อคนไปทางทุ่งล่าสัตว์ทางตะวันตก และจัดการพวกเขาให้หมดทีเดียว

ทางทิศตะวันตก ทางนี้

ไม่ถูก

ช่วยด้วย

แย่แล้ว มีกับดัก

สำเร็จแล้ว

น้องหก ดูสิครั้งนี้ เจ้าจะเอาอะไรมาสู้กับข้า

ช่วยด้วย

พวกเจ้าเป็นใคร ทำไมถึงไล่ตามข้า

(ชาตินี้ก็ยังหนีไม่พ้นอยู่ดี)

หลิ่วเยว่ชิง

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪