Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 5=

เผยสวิน

ร้อนมาก

ร้อนมาก

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

(หลิ่วเยว่ชิง)

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

เผยสวิน

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

เป็นเจ้าที่ล่วงเกินข้าก่อน

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

เผยสวิน

ไม่ต้องแย่งชิงแล้วดีหรือไม่ ข้ากลัว

ข้าดื่มสุราพิษเพื่อท่านสองครั้งแล้ว

รวมครั้งนี้ก็ครั้งที่สามแล้ว

ข้ามีชีวิตมากมายมาอยู่กับท่านที่ไหนกัน

วางใจได้ นี่ไม่ใช่สุราพิษ

นอนพักสักตื่นก็จะดีแล้ว

เผยสวิน

ข้าไม่อยากตาย

ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าตายหรอก

เผยสวิน

ใต้เท้าโจว ใต้เท้าหวัง อีกสักจอก

ดี มีเวลาว่างมาอีก

ดื่มสักสอก มาเต็มจอก ๆ ๆ

ใต้เท้าหวัง ได้ยินว่าพักนี้ ท่านมีของล้ำค่าชิ้นหนึ่ง

ผู้บัญชาการหาน

มิทราบว่าตอนนี้บุตรีข้าอยู่ที่ใดหรือ

คือว่า

คุณหนูหลิ่วบอกว่านางจะใจสั่นกลัวได้ง่าย ในสถานที่ที่มีคนเยอะ

ก็เลยพักผ่อนอยู่ในเรือนสตรีทิศตะวันตกน่ะ

ใช่ บุตรีข้ามีอาการนี้จริงๆ

ข้าดื่มไปหลายจอกจึงลืมไปเลย

องค์รัชทายาทล่ะ

นั่นสิ ทำไมยังไม่เห็นองค์รัชทายาทอีก

นั่นสิ นานขนาดนี้แล้ว ยังไม่เห็นองค์รัชทายาทอีก

นี่ดูเหมือนว่างานเลี้ยงจะเริ่มแล้วนะ

(นานขนาดนี้ไม่มีความเคลื่อนไหว คิดว่าคงสำเร็จแล้วละ)

เห็นทีน้องชายข้า วางมาดองค์รัชทายาท

เช่นนั้นในฐานะพี่ชาย ต้องว่ากล่าวเขาสักหน่อย

ใต้เท้าทุกท่าน หรือจะไปต้อนรับ

องค์รัชยาทของเราพร้อมกับข้า

ได้พ่ะย่ะค่ะ พวกกระหม่อมจะตามอ๋องเฉิน

ไปรับองค์รัชทายาทของเราด้วยกัน

ดี ไปต้อนรับองค์รัชทายาทด้วยกัน

ไป ดี ๆ

เชิญ เชิญใต้เท้าทุกท่าน เชิญ

อาหารก็ไม่ได้กิน

หาชิงชิงแล้วกลับบ้าน

องค์ชายคงไม่ได้กำลังพักผ่อนอยู่หรอกนะ

ใต้เท้าทุกท่าน ไม่อยากจะเห็นหรือ เหตุใดองค์รัชทายาทถึงไม่เสด็จออกงาน

อยากพ่ะย่ะค่ะ ๆ

น้องหก ๆ ปล่อยให้ใต้เท้าทุกท่านรอนานเลยนะ

(ไปไหนแล้ว)

เสด็จพี่ เมื่อครู่ข้างีบหลับไปครู่หนึ่ง เสียมารยาทแล้วจริงๆ

น้องหก

นี่เจ้า จานฝนหมึกไม่เลวนะ

น้องหกนี่เจ้า

เสด็จพี่กำลังหาอะไรอยู่หรือ

(ไม่ถูกนี่ เห็นๆ อยู่ว่าเข้ามาแล้ว)

น้องหก ในฐานะพี่ชาย ต้องว่ากล่าวเจ้าสักหน่อยแล้ว

ถึงแม้จะเป็นถึงรัชทายาท ก็จะเสียมารยาทต่อขุนนางแบบนี้ไม่ได้

เสด็จพี่พูดมีเหตุผล

ถวายบังคมองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ

ปล่อยให้ทุกท่านรอนานแล้ว

ข้าได้เตรียมการแสดงพิเศษไว้

เพื่อสร้างความบันเทิงให้กับเหล่าใต้เท้า

(เจ้าหกนี่จะเล่นลูกไม้อะไรอีก)

เชิญทุกท่านย้ายไปที่ลานด้านหน้า

องค์ชาย นี่เกิดอะไรขึ้น

นางคงดื่มน้ำชาที่พี่รอง เตรียมไว้ให้ข้าอย่างไม่ตั้งใจ

เขาช่างทำได้ทุกอย่างจริงๆ

องค์ชาย แม่นางท่านนี้ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วพ่ะย่ะค่ะ

ออกไปเถอะ

พ่ะย่ะค่ะ

หลิ่วเยว่ชิง เจ้ายังจำได้หรือไม่ ใครส่งเจ้ามาที่ห้องบรรทมของข้า

คนรับใช้

องค์ชาย คนรับใช้คนใหม่แต่ละคน

ล้วนผ่านการยืนยันจากองครักษ์ลับ ปลอดภัยแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ

ครั้งนี้จะต้องอาศัยงานเลี้ยงยินดี ปะปนเข้ามาแน่นอน

ตำหนักบูรพานี่

ไม่ใช่สถานที่ที่อยากจะมาก็มาอยากจะไปก็ไป

น้องหกนี่จะทำอะไร

ดาบกระบี่ไร้ซึ่งดวงตา ถ้าเกิดได้รับบาดเจ็บขึ้นมาจะทำอย่างไร

คนของข้าหากความกล้าแค่นี้ก็ไม่มี

จะเข้าตำหนักบูรพาได้อย่างไร

เช่นนั้นหรือ

เสด็จพี่

ธนูไร้ซึ่งดวงตา

น้องหก

ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้น้องหก

โปรดก้าวขยับด้วย

องค์รัชทายาทนี่ล่วงเกินไม่ได้จริงๆ

(ที่นี่คือ)

(เดี๋ยวนะ)

เป็นเจ้าที่ล่วงเกินข้าก่อน

(ไม่ใช่หรอกกระมัง หลิ่วเยว่ชิงเจ้าทำอะไรลงไปบ้างนี่)

(น่าขายหน้าเกินไปแล้ว)

(เดี๋ยวนะ ข้าถูกวางยาตอนไหนกัน)

น้ำชานี้ทำไมแรงกว่าสุราอีก

(หรือว่าน้ำชากานั้น ระมัดระวังทุกย่างก้าว ก็ยังไม่วายหลงกล)

(กล้าลงมือในตำหนักบูรพา)

(เห็นทีเป้าหมายของพวกเขาคือเผยสวิน)

(รับบาปแทนเขาอีกแล้ว เจอกับเขาไม่มีเรื่องดีเลย)

ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้น้องหก

จับได้แล้ว

จับเขาไว้ ไป

ใครบงการให้เจ้าวางยาพิษองค์รัชทายาท พูด

องค์ชาย องค์ชายไว้ชีวิตด้วยองค์ชาย

องค์ชายไว้ชีวิตด้วย ๆ

น้องหก คนผู้นี้ แค่ดูก็รู้ว่าเป็นคนใจเสาะอ่อนแอ

จะมีความกล้าที่ไหนมาวางยาน้องหกเล่า

เช่นนั้นเสด็จพี่คิดว่า

เป็นผู้ใดที่ยืมความกล้าให้กับเขา

นี่ ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรกัน

ครั้งนี้แค่ตักเตือน

ผู้ที่กล้าก่อเรื่องในตำหนักบูรพา ฆ่าอย่างไร้ปรานี

ท่านพ่อ ไม่ต้องดูแล้ว รีบไปกันเถอะ

ชิงเอ๋อร์ เจ้ามาได้อย่างไร

เรารีบไปกันเถอะ

จวนรัชทายาทลึกลับซับซ้อนเกินไป อยู่ไม่ได้

ซับซ้อนอะไร ข้าดูอีกหน่อย

โชคดีที่รัชทายาทองค์นี้มีแผนนี้

ช่างกล้ามากจริงๆ

กล้าวางยาองค์ชาย

- ใต้เท้าทุกท่าน - จะต้องตรวจสอบให้ชัดเจน

กลับไปที่งานเลี้ยงเถอะ

ดูเสร็จแล้วใช่หรือไม่ รีบไป ๆ รีบไป ไป

ท่านอ๋อง

เชิญ

เมื่อครู่เจ้าไปไหนมา

เจ้าอยู่ที่เรือนสตรีมิใช่หรือ

องค์รัชทายาท

องค์ชาย

แม่นางหลิ่ว อาการใจสั่นกลัว ดีขึ้นบ้างหรือยัง

เช่นนั้นก็ดี

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪