Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 23=

เยว่ชิง

อวี๋หมิงเฮ่อ ข้าควรจะเดาได้แต่เนิ่นๆ

ว่าเจ้าเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด

เป็นอย่างไรบ้างองค์รัชทายาท

ข้าก็ไม่ถือว่าเป็นคนไร้ความสามารถสินะ

เจ้าอยากจะทำอะไร

แน่นอนว่าเพื่อให้พวกท่าน ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันน่ะสิ

ตอนนี้คนก็ครบแล้ว

เช่นนั้นพวกเราก็เริ่มคิดบัญชีกันเถอะ

อวี๋หมิงเฮ่อ

เจ้ามีอะไรก็พุ่งมาที่ข้า

ปล่อยนาง

ไม่ ๆ ๆ

ละครเรื่องนี้ขาดใครไปก็ไม่ได้

วันนี้ ข้าจะให้ท่านตาย

ชิงเอ๋อร์

วันนี้เจ้าจงดูให้ดีๆ

เผยสวินของเจ้า จะถูกสับเป็นหมื่นๆ ชิ้นได้อย่างไร

อย่าแตะต้องนาง

องค์รัชทายาทต้องระวังหน่อย

เย่วชิงของท่านยังอยู่ในกำมือข้านะ

อย่างไร ได้รับบาดเจ็บแล้วหรือ

องค์รัชทายาทต้องระวังหน่อย

เยว่ชิงของท่าน จะเป็นห่วงเอาได้นะ

ชิงเอ๋อร์ ข้ารู้

เผยสวินวรยุทธ์ล้ำเลิศ

เขาอยากทะลวงฝ่าวงล้อม เป็นอะไรที่ง่ายมาก

แต่ว่า

แต่ว่า

ดาบที่พวกเขาถือแต่ละเล่ม เปื้อนอาบไปด้วยพิษร้ายแรง

สารเลว

เมื่อครู่ข้าจงใจเบี่ยงเบนความสนใจ ของเผยสวิน

ก็เพื่อจะให้เขาถูกดาบแทง

เผยสวิน

ตายด้วยน้ำมือของข้า ก็ไม่ถือว่าทำให้ท่านลำบากใจหรอก

ท่านวางใจได้ หลังจากที่ท่านตาย

ข้าจะส่งชิงเอ๋อร์ของท่านไปพบท่าน

สงเคราะห์คู่รักยวนยาง ที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินอย่างพวกท่าน

อวี๋หมิงเฮ่อ

ไม่เป็นไรแล้ว

เผยสวิน

เผยสวิน

ไม่เป็นไร

- ท่านยังสบายดีหรือไม่ ๆ - ไม่เป็นไร

ทำไมท่านเลือดไหลแล้ว

ไม่เป็นไร ๆ

เหตุใดท่านเลือดไหลเยอะเช่นนี้

ไม่เป็นไรแล้ว

เผยสวิน

เผยสวินท่านอย่าทำให้ข้าตกใจสิ

เผยสวิน

เผยสวิน

เผยสวิน

เผยสวิน

ท่านฟื้นสิ ๆ

ไม่เป็นไรแล้ว ๆ

อย่าร้องไห้ ไม่เป็นไรแล้ว

ไม่เป็นไรแล้ว

เจ้ายังจำ

ครั้งแรกที่เราเจอกัน ในงานเทศกาลโคมไฟหรือไม่

ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ

ข้าจำได้

ตอนนั้นเสด็จพ่อ เพิ่งจะแต่งตั้งให้ข้าเป็นอ๋องอี้

ตอนที่หนีออกจากวังนั้น

ข้าก็อยากจะไปดูเทศกาลโคมไฟของชาวบ้าน

ต่อมา

ใครบางคนสาบานอย่างจริงใจ

บอกว่าใต้หล้าไม่มีถนนที่นางไม่คุ้นเคย

จึงพาข้าไปยังถนนสายเหนือ

กินลูกกวาดแล้ว ต่อไปพวกเราก็คือสหายที่ดีต่อกัน

เทศกาลโคมไฟปีนั้น

ลูกกวาดที่เจ้าให้ข้าเม็ดนั้น

อร่อยหรือไม่

อื้ม หวาน

หวานที่สุดในชีวิตนี้

ต่อมา

ข้าถึงได้พบว่า

เทศกาลโคมไฟอยู่ถนนสายใต้

แล้วต่อมาข้าก็พาท่าน ไปทายปริศนาบนโคมไฟแล้วมิใช่หรือ

ปริศนาบนโคมไฟข้าเป็นคนทายถูก

รางวัลเจ้าเป็นคนเอาไป

แล้วโคมไฟกระต่าย ได้ให้เจ้าเอาไปแล้วไม่ใช่หรือ

นั่นข้าหลอกได้มาหรอก

ไม่นับ

เช่นนั้นปีหน้า

ปีหน้า ปีหน้าพวกเราไปงานเทศกาลโคมไฟ ด้วยกันอีกครั้งดีหรือไม่ ดีหรือไม่

เผยสวิน

เผยสวิน ท่านฟื้นสิเผยสวิน

(หลิ่วเยว่ชิงเป็นเจ้าที่ล่วงเกินข้าก่อน)

(ข้ากลับรู้สึกว่าขอเพียงเจ้าเป็นคนเขียน ล้วนดีทั้งนั้น)

(ตั้งแต่จนจบ แม่นางหลิ่วไม่ถูกใจในตัวข้า)

(แต่คนเดียวที่ข้าอยากจะแต่งงานด้วย มีเพียงหลิ่วเยว่ชิงคนเดียวเท่านั้น)

(ขอเพียงเยว่ชิงเต็มใจ ข้ายกขันหมากได้ตลอดเวลา)

(น้ำเสียงขององค์ชายนี้)

(ทำให้ข้าเข้าใจผิดว่าองค์ชายชอบข้า)

(อย่างนั้น เจ้าเข้าใจผิดเช่นนี้ก่อน)

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪