Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 22=

ที่พักในค่ายทหารอัตคัด

มีเตียงเพียงหลังเดียว

เช่นนั้นท่านก็นอนตรงนี้ ข้าจะไปปูพื้นนอน

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

เจ้ามาที่นี่คนเดียว

มิกลัวหรือ

กลัว แต่ข้าเชื่อว่าท่านต้องมาแน่

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

ฝ่าบาท ข้าน้อยคุมตัวทหารแปรพักตร์ ไว้หมดแล้ว

แต่จากคำให้การของหวังคุน

แผนการครั้งนี้ยังมีเจ้าเมืองซือเล่อหมิง เข้าร่วมด้วย

เกรงว่าเขาคงไม่มีมันสมองเช่นนั้น

ฝ่าบาทวางใจได้ ข้าน้อยส่งคนไป สืบหาเบาะแสแล้ว

ซือเล่อหมิงกับพรรคพวกคงหนีไปได้ไม่ไกล

ครั้งนี้ต้องขอบคุณที่ฝ่าบาทมาทันเวลา

สร้างขวัญกำลังใจให้กับกองทัพ

ทำให้กองทัพเราพลิกจากแพ้เป็นชนะได้

ทหารกบฏที่ชายแดนแม้จะกำจัดไปแล้ว

แต่ประชาชนรอบ ๆ ล้วนถูกข่มเหง

ยังต้องสร้างความสงบสุข

ฝ่าบาทเดินทางข้ามวันข้ามคืน

โปรดพักผ่อนสักวันสองวัน

ที่เหลือให้ข้าน้อยจัดการเอง

เจ้ากำลังเป็นห่วงข้าหรือ

ใครเป็นห่วงท่าน

จริงหรือ

ไม่จริง

ไอ้ห่วยแตกหวังคุนบังอาจปั่นหัวข้า

ไหนว่าเสบียงอาหารที่ได้มา จะเป็นของข้าทั้งหมด

ตอนนี้กลับส่งอาหารหมูมาให้จอมพลอย่างข้า

ท่านจอมพลใหญ่อย่าเพิ่งโกรธ เรื่องนี้เห็นที จะมีลับลมคมใน

เดี๋ยวข้าน้อยจะไปสืบที่ ค่ายทางตะวันตกเฉียงเหนือสักหน่อย

เช่นนั้นก็รบกวนแม่ทัพแล้ว

(ชิงเอ๋อร์)

ข้างนอกลมแรง เจ้าเข้าไปก่อนเถอะ

ข้าจะไปกำชับพวกเขาเรื่องกลับเมืองหลวง

ค่ะ

(เพราะอะไรกัน)

เผยสวิน

เจ้าเป็นใคร

ชิงเอ๋อร์ ไม่ได้พบกันนานเลย

อวี๋หมิงเฮ่อ ทำไมถึงเป็นเจ้า

ชิงเอ๋อร์

ระหว่างข้ากับเจ้าห่างเหินกัน เพียงนี้เชียวหรือ

เราไม่ได้สนิทสนมกันอยู่แล้ว ห่างเหินอะไรกัน

เจ้าพูดถูก

ตอนนี้เจ้าเป็นว่าที่คู่ครองรัชทายาท

สถานะสูงส่ง

ข้ามันก็แค่ห่านป่าเดียวดายที่ พเนจรไปทั่วฟ้าเท่านั้น

จะคู่ควรกับเจ้าได้ยังไงกัน

อวี๋หมิงเฮ่อ

คนเราต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ตนเองทำ

แรกเริ่มตอนที่เจ้าป้ายสีเผยสวิน โดยไม่เกรงกลัวอะไร

ก็ควรคิดได้ว่าสักวันจะพบจุดจบแบบนี้

พูดกันตรง ๆ เจ้าก็แค่คนคิดชั่วทำชั่ว ที่ต้องรับผลจากการกระทำเท่านั้นเอง

เดิมทีข้าเป็นสุภาพชน

ข้าควรมีชีวิตที่สูงส่งสะอาดบริสุทธิ์

เพราะพวกเจ้า

พวกเจ้าบีบข้าทีละก้าว ๆ จนกลายเป็นแบบนี้

คนที่ทำร้ายเจ้าตั้งแต่แรกจนจบ ก็คือตัวเจ้าเอง

หากไม่ใช่เพราะเจ้าละโมบโลภมาก

แล้วจะหน้ามืดตามัวทำผิดมหันต์ได้อย่างไร

แต่ว่าพวกเจ้า 2 คนดวงแข็งเหลือเกิน

ท่ามกลางสงครามโกลาหลก็ยังเอาชีวิตรอดมาได้

เจ้าคนโง่ซือเล่อหมิงนั่น

แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ ก็ทำได้ไม่ดี

สมน้ำหน้าแล้วที่ต้องตาย

เช่นนั้นก็รบกวนแม่ทัพแล้ว

แต่จากคำให้การของหวังคุน

แผนการครั้งนี้ยังมีเจ้าเมืองซือเล่อหมิง เข้าร่วมด้วย

เกรงว่าเขาคงไม่มีมันสมองเช่นนั้น

ที่แท้เป็นเจ้าเอง

ใช่

ข้าเอง

แต่ว่านะชิงเอ๋อร์

เจ้ารู้ในวันที่สายไปแล้ว

เจ้ากับอวิ๋นชิวคุมตัวหวังคุน กลับไปที่วังก่อน

ไว้ข้าจัดการเรื่องทางนี้เสร็จเมื่อใด

จะกลับไปสมทบที่เมืองหลวง

พ่ะย่ะค่ะ

จริงสิ เรื่องที่ข้ามอบหมายให้เจ้าทำล่ะ

ไม่ทำให้ท่านผิดหวัง

ของชิ้นนี้ข้าน้อยวิ่งไปถึง 30 ลี้ กว่าจะพบมัน

เอาละ ข้าจะจดจำผลงานเจ้าไว้

ฝ่าบาท เตรียมพร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ

เช่นนั้นข้าน้อยขอตัวก่อน

เยว่ชิง

เยว่ชิง

(หลิ่วเยว่ชิงอยู่ในมือข้า)

(หากอยากช่วยนาง คืนนี้ยามจื่อ มาที่ป่าตงหวาย)

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪