Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 21=

เจ้านี่มีอารมณ์มาเดินหมากอยู่ตรงนี้นะ

ด้านนอกข่าวรัชทายาทขาดคุณธรรม ลือกันให้แซดแล้ว

เสด็จพี่มาได้อย่างไร

มาซ้ำเติมอย่างไรเล่า

เดินหมากคนเดียวสนุกตรงไหนกัน

ข้าเดินเป็นเพื่อนเจ้า

ได้เลย

น้องหก เจ้าดูเหมือนจะแตกต่างจากเมื่อก่อนนะ

เช่นนั้นหรือ

ตั้งแต่ที่พระชายาซูสิ้นพระชนม์

เจ้าก็แย่งชิงอย่างสุดกำลัง จิตใจโหดเหี้ยมอำมหิต

ยอมทรยศต่อคนทั้งโลก ก็ไม่ยอมให้ใครทรยศเจ้า

เหตุใดตอนนี้ชิงรัชทายาทมาได้แล้ว ก็ไม่ชิงต่อแล้วล่ะ

ทำไม เจ้าไม่อยากเป็นฮ่องเต้แล้วหรือ

เสด็จพี่ยังคงเหมือนแต่ก่อนที่พูดตรงไปตรงมา

ได้ยินว่าครั้งนี้ท่านช่วยข้าพูดขอความเมตตา

จนถูกเสด็จพ่อตำหนิ

ข้าจะช่วยเจ้าขอความเมตตาได้อย่างไร

ข้ากลัวว่าเจ้าจะถูกพวกเลอะเลือนหลอกเข้า

เจ้าคือคู่ปรับของข้า

พวกเขาต่างไม่คู่ควร

ตาท่านแล้ว

ข้าละเกลียดมาดดูสง่าน่าเกรงขาม ของเจ้านี้จริงๆ

เจ้าพูดความจริงกับข้าแล้วจะตายหรืออย่างไร

เมื่อก่อนข้าเพื่อความปรารถนาสุดท้าย ของเสด็จแม่

เพื่อให้ได้อยู่ในสายตาของเสด็จพ่อ

เพื่อแสดงความทะเยอทะยานของตัวเอง

อย่างไรก็ตามถ้าข้าอยากจะแย่งชิง สามารถมีเหตุผลมากมาย

แต่ต่อมาได้เจอกับคนคนหนึ่ง

ทั้งๆ ที่นางกลัวตายขนาดนั้น

แต่กลับยังเดิมพันเป็นเพื่อนข้า

ทั้งใจเสาะ

ทั้งกล้าหาญ

อยากมีชีวิตเรียบง่าย แต่ก็ยังไม่ได้พบ คนที่ควรค่าแก่การเสี่ยงอันตราย

ข้าจะทนเห็นนางเสี่ยงอันตรายได้อย่างไรอีก

จู่ๆ ก็ไม่อยากจะแย่งชิงแล้ว

สงบหน่อยที่จริงก็ไม่เลวเหมือนกัน

ท่านว่าหรือไม่

หลิ่วเยว่ชิงสินะ เจ้าบอกชื่อนางมาตรงๆ ก็ได้แล้ว

ข้าแย่งชิงกับเจ้ามาหลายปีขนาดนั้น เจ้าไม่เคยบอกจะหลีกให้ข้า

พอนางมา เจ้าก็ไม่ชิงแล้ว

เจ้าวางข้าไว้ในตำแหน่งไหน

เจ้าเห็นข้าเป็นคู่ปรับหรือไม่

ไม่เคย

อย่างไรพี่รองก็เป็นพี่รองของข้า อยู่วันยังค่ำ

รู้ผลแพ้ชนะแล้ว ยังเล่นต่ออีกไหม

นี่เจ้ามอมยาข้า

ไม่ได้ เอาใหม่ๆ ๆ

พี่รองวางแล้วจะเปลี่ยนไม่ได้

องค์ชาย ๆ

ทำไมเจ้ากลับมาแล้วล่ะ

องค์ชาย เรื่องเสบียง ตรวจสอบชัดเจนแล้วพ่ะย่ะค่ะ

มีคนจงใจให้เป็นเช่นนี้ ปล้นเสบียงเลี้ยงม้าเลี้ยงทหาร

แม่นางหลิ่วเป็นกังวล

จึงให้กระหม่อมกลับเมืองหลวงมาทูลรายงาน

ผู้ใดกันใจกล้าเยี่ยงนี้

อะไรนะ หลิ่วเยว่ชิงอยู่ที่นั่นหรือ

วันนั้น องค์ชายกับกระหม่อมคุยกันอย่างลับๆ

แม่นางหลิ่วได้ยินหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ

จะมุ่งหน้าไปชายแดนกับกระหม่อมให้ได้

กระหม่อมสลัดไม่พ้น ก็เลย...

เหลวไหล

องค์ชาย เช่นนั้นตอนนี้เราจะทำอย่างไรกันดี

เตรียมม้า

องค์ชาย ท่านยังอยู่ในช่วงกักบริเวณนะ

อย่างไรพี่รองก็เป็นพี่รองของข้า อยู่วันยังค่ำ

พี่รองคำเดียว ยิ่งใหญ่กว่าฟ้า

เจ้าจงไปอย่างวางใจเถอะ

สถานการณ์อันโหดร้ายที่เหลือจากนี้ พี่รองจะจัดการให้เจ้า

พวกเจ้านัดแนะการส่งเสบียง ไปยังค่ายทางตะวันตกเฉียงเหนือกันเวลาไหน

3 วันหลังจากนี้ ยามจื่อแลกเปลี่ยนกัน ที่ค่ายใหญ่

(ไปกลับเมืองหลวงอย่างเร็วสุด ก็ต้องใช้เวลาสามวัน ไม่ทันแล้ว)

ผู้นำทัพอวิ๋น คืนนี้จะต้องไป ที่ค่ายทางตะวันตกเฉียงเหนือ

แต่ผู้บัญชาการหานยังไม่กลับมา เกรงว่า

ไม่มีเวลาแล้ว คืนนี้เป็นเวลานัดมอบเสบียงของพวกเขา

หากพวกเขารอแล้วไม่เห็นใครมา

จะต้องสงสัยแน่นอน

หากปล่อยให้พวกเขาย้ายฐาน

พวกเราจะเจอพวกเขาอีกครั้งได้ยาก

แต่ว่าแม่นางหลิ่วฐานะสูงส่ง

ถ้าบุ่มบ่ามเสี่ยงอันตราย องค์ชายถือโทษขึ้นมา

เหล่าข้าน้อยตายหมื่นครั้ง ก็หนีความผิดไม่ได้นะ

วางใจ ข้าปกป้องตัวเองได้

เรื่องนี้จะชักช้าไม่ได้อีก

ผู้นำทัพอวิ๋น เดี๋ยวพวกเรา ปลอมเป็นทหารขนส่งเสบียง

ปะปนเข้าไปในค่ายทางตะวันตกเฉียงเหนือ

พยายามถ่วงเวลาให้กับองค์ชาย

(บ้านตระกูลเฉิน)

แม่นางหลิ่ว

คนของพวกเรากับเสบียง ได้จัดเตรียมพร้อมหมดแล้ว

สหายทุกท่านลำบากแล้ว

ไปกินข้าวกันก่อนเถอะ

เรื่องถ่ายเกวียนมอบหมายให้พวกเขาก็พอแล้ว

ขอรับ

นับว่าเจ้ารู้งาน

จอมยุทธหญิงข้าเชื่อฟังพวกเจ้า พาพวกเจ้ามาแล้ว

ปล่อยข้าไปได้หรือยัง

อย่ารีบร้อน ยังเร็วเกินไป

แม่ทัพ

(เป็นเขาจริงด้วย)

วันนี้ทำไมช้าอย่างนี้ล่ะ

เรียนแม่ทัพ ถนนทางเขาเดินลำบาก จึงเสียเวลาไปบ้างขอรับ

เอาละ ขนไปเถอะ

ขอรับ

แม่ทัพ หลายวันมานี้เหล่าสหายต่างเหนื่อยกัน

ในกองทหารของข้าวันนี้ได้แพะมาสองตัว

ไม่ทราบว่าแม่ทัพอยากจะกินหรือไม่

อยากจะกินตอนนี้ หรือว่าจะเลี้ยงจนอ้วนแล้วค่อยกิน

ในเมื่อมีแพะ เช่นนั้นก็เชือด มาเป็นกับแกล้มเหล้าเลยแล้วกัน

ฆ่าอย่าให้เหลือ

ไปไหนแล้ว

คุณชายหลายวันมานี้ไปไหนมาหรือ

พี่ชายคุณชายของข้าล่ะ

เมื่อกี้พวกเขาพาคนในห้องเก็บฟืนไปแล้ว

เผยสวิน

เผยสวิน

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪