Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 20=

จงแสดงตราอาญาสิทธิ์จอมพลใหญ่

จอมพลใหญ่ให้ข้ามาตรวจสอบ

เสบียงอาหารที่จะขนส่งไปยังค่ายทหาร

ยังไม่รีบถอยไปอีก

ใต้เท้าโปรดอภัย

แต่ว่า

ยังไม่รีบไสหัวไปอีก รีบไปเตรียมรถม้า

หากการขนเสบียงในวันพรุ่งนี้ล่าช้า

ข้าจะตัดหัวพวกเจ้า

ขอรับ

(ค่ายทางตะวันตกเฉียงเหนือ)

นับว่าเจ้าฉลาดเฉลียว

(ค่ายทหารชายแดน)

มีแต่เปลือกข้าว ซ้ำยังขึ้นรา กินไม่ได้

นี่คือเสบียงอาหารที่พวกเจ้า ขนส่งไปยังชายแดนงั้นหรือ

อยู่ที่นี่ทั้งหมด เจ้าก็เห็นแล้วนี่

แล้วเสบียงที่เก็บจากชาวบ้านล่ะ

ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร

ไม่รู้ใช่ไหม

หานเจิน ตัดแขนเขาข้างหนึ่ง

อย่า ๆ ๆ ข้าจะพูด ข้าจะพูด

ขนข้าวสารทุกวัน เหนื่อยแทบขาดใจ

ชู่ ระวังคนอื่นได้ยินเข้า

ไปเถอะ

รีบเร่งมือดีกว่า

(ค่ายทางตะวันตกเฉียงเหนือ)

พวกเจ้าจะขนเสบียงเหล่านี้ไปยังชายแดน

แล้วขนส่งเสบียงที่ดีไปยังที่อื่น

มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ หรือกำลัง แอบซ่องสุมกำลังพล

คนคนนั้นเป็นใคร บอกมา

รัชทายาทสั่งให้สับเปลี่ยนเสบียง

เสบียงถูกส่งไปที่ใด

กองกำลังซ่องสุมที่ไหน

คำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้วมิใช่หรือ

บังอาจป้ายสีรัชทายาท อยากตายใช่ไหม

พวกเจ้านัดแนะกันเวลาไหน ให้ส่งเสบียง ไปยังค่ายทางตะวันตกเฉียงเหนือ

บอกมา

3 วันหลังจากนี้ ยามจื่อแลกเปลี่ยนกัน ที่ค่ายใหญ่

คุณชาย นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ จำเป็นต้อง ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน

ไป

คุณชายทั้งสอง เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ

คนผู้นี้อ้างชื่อทหารส่วนพระองค์ ยักยอกเสบียงอาหาร

ตอนนี้เราเจอเสบียงอาหารแล้ว

พวกท่านรีบไปแบ่งมาเถอะ

ขอบคุณท่านทั้งสอง

พวกท่านช่วยชีวิตพวกเราทั้งหมู่บ้าน

พี่ชาย พี่ชายพูดเกินไปแล้ว

ข้าแค่ขอให้ที่พักพิงพวกเราสักคืนสองคืน

เป็นสิ่งที่ข้าควรทำแล้ว

พวกท่านรีบไปแบ่งข้าวสารอาหารแห้งเถอะ

รีบไปเร็วเข้า

ไปเถอะ

แม่นางหลิ่วสมแล้วที่เป็นคู่ครองรัชทายาท ที่ฝ่าบาทเลือก

ผิดแล้ว ข้าเลือกเขาต่างหาก

หานเจิน ทหารของฝ่าบาทตั้งค่าย อยู่ใกล้ ๆ นี่นา

ใช่ อยู่ไม่ไกล ไปทางเหนือ 20 ลี้

เช่นนั้นก็ต้องรบกวนเดินทางไปสักหน่อย

ข้ามีเรื่องอยากปรึกษา

ได้ ไปกันเลย

แม่นางหลิ่ว

ท่านนี้คือผู้นำทัพอวิ๋น อวิ๋นชิว ที่ข้าเล่าให้ท่านฟัง

แม่นางหลิ่ว

ผู้นำทัพอวิ๋น สถานการณ์เร่งด่วน ข้าขอเล่าคร่าว ๆ ก็แล้วกัน

ระหว่างทางมายังชายแดน เราพบคนคนหนึ่ง

แอบอ้างรัชทายาท เที่ยวใช้กำลังขูดรีด ข้าวสารอาหารแห้งไปทั่ว

เหิมเกริมยิ่งหนัก

แม้ว่าเราต้องการเสบียงอาหาร

แต่จะใช้กำลังขูดรีดชาวบ้านไม่ได้

ใช่ มีคนอ้างชื่อรัชทายาทข่มเหงชาวบ้าน

ทำลายชื่อเสียงของฝ่าบาท

ข้าสงสัยว่าในกองทัพมีหนอนบ่อนไส้

ข้าดูแลไม่ทั่วถึงเอง

ไม่ใช่แค่มีคนชั่วฉวยโอกาสข่มเหงชาวบ้าน

ซ้ำยังทำร้ายรัชทายาทให้ล่มจม

ยังดีที่ตอนนี้ตัวการถูกพวกเราคุมตัวไว้แล้ว

เช่นนั้นก็สืบสาวต่อไปได้

ก่อนที่พวกมันจะลงมือกระทำการชั่ว เราก็ชิงกำราบพวกมันให้สิ้นซาก

ตอนนี้เรายังไม่รู้กำลังของพวกมันแน่ชัด

หากบุ่มบ่ามยกพลไปมีแต่จะแหวกหญ้าให้งูตื่น

ต่อไปจากคิดจะสืบสวนต่อไป

เห็นทีคงจะยากยิ่งขึ้น

ตามความเห็นของแม่นางแล้ว

ควรทำเช่นไร

หานเจิน ท่านรีบไปที่ตำหนักบูรพาก่อน

เอาเรื่องที่นี่ทั้งหมดไปบอกฝ่าบาท

ข้ากับผู้นำทัพอวิ๋นจะพยายาม ขัดขวางพวกเขาไว้

แจ้งข่าวให้ฝ่าบาทรีบเตรียมตัวล่วงหน้า

ไม่ได้ ทิ้งให้แม่นางอยู่คนเดียว มันอันตรายเกินไป

วางใจเถอะ มีผู้นำทัพอวิ๋นอยู่ทั้งคน

แม้ต้องตาย ข้าก็จะปกป้องแม่นางให้ปลอดภัย

ได้ เช่นนั้นข้าจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้

(เผยสวิน)

(เหตุใดเราจึงฝันแบบนี้)

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪