Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 2=

ช่างกล้าดีนัก

- ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิตด้วย - เด็กเป็นลูกของใคร

อ๋องอี้ก่อกบฏ จึงประทานสุราพิษ

คุณหนูรีบฟื้นเร็วเจ้าค่ะ คุณหนู

(อาหลัว เอาอีกแล้ว ไม่จบไม่สิ้นกันสักทีใช่หรือไม่)

ลูกแม่

(หลิ่วฮูหยิน) ลูกไม่อยู่แล้ว แม่เองก็อยู่ต่อไปไม่ได้ ชิงเอ๋อร์ นายท่าน

เจ้ากำลังเล่นอะไรอยู่

หากเจ้าไม่ชอบอ๋องอี้

(หลิ่วซ่างซู) ถึงแม้พ่อต้องใช้ทั้งชีวิตของพ่อ

ก็จะทูลถวายต่อองค์ฝ่าบาท

ยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ก็ได้แล้ว

การแต่งงานหรือ

อาหลัว ค่ำนี้คือค่ำอะไรหรือ

ชิงเอ๋อร์ นอนจนทึ่มแล้วหรือนี่

คุณหนู วันนี้เป็นเดือนแปด ของปีที่เก้าแห่งหย่งเต๋อ

ปีที่เก้าแห่งหย่งเต๋อ

ยังมีทางรอด ฝ่าบาทเพิ่งทรงประทานงานสมรส ยังทัน

ยังไม่แต่งช่างดีจริง ๆ ช่างดีจริง ๆ

ปวดหัวจัง

ชิงเอ๋อร์

ถูกปีร้ายสิงแล้ว ๆ ไม่ยกเลิกงานแต่งงานนี้ไม่ได้แล้ว

คุณหนูดื่มยาเถอะเจ้าค่ะ

ท่านพ่อไปยกเลิกงานแต่งงานยังไม่กลับมา

ข้าจะมีหน้าดื่มยาได้อย่างไรเล่า

คุณหนู เรื่องงานแต่งงานเมื่อสองสามวันก่อน ข้าน้อยเห็นท่านยังมีความสุขมากอยู่เลย

เหตุใด เหตุใดแค่นอนตื่นเดียว จู่ ๆ ก็ไม่เต็มใจแล้วล่ะเจ้าคะ

เจ้าอายุยังน้อย เจ้าไม่เข้าใจ เรื่องเหล่านี้ก็เป็นเรื่องธรรมดา

(คนที่กลัวตายอย่างข้า)

(ความรักสำหรับข้าแล้ว จะสำคัญกว่าการมีชีวิตที่ไหนกัน)

ชิงเอ๋อร์

เป็นอย่างไรบ้างท่านพ่อ

ฝ่าบาทเห็นแก่ตระกูลหลิ่วของเรา

ที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อราชสำนักมานานหลายปี

ก็เลยบอกว่าในวันนั้น เป็นเพียงการตรัสเล่นเท่านั้น

เช่นนี้ก็ถือว่ายกเลิกแล้ว

ยกเลิกงานแต่งงานหรือ

(องครักษ์ส่วนพระองค์ของอ๋องอี้ หานเจิน) สตรีคนนี้ตาไม่มีแวว ไม่คู่ควรที่จะร่วมทำการใหญ่กับพระองค์

ไม่กี่เดือนจะต้องร้องไห้โหอยู่ในจวน

เสียใจกับการยกเลิกงานแต่งงาน ในวันนี้แน่นอน

คิด ๆ ดูแล้วก็ถูก

ท่านพ่อ บุญคุณยิ่งใหญ่ไม่อาจสรรหาคำใด มาขอบคุณ ทุกอย่างอยู่ในถ้วยนี้หมดแล้ว

ชิงเอ๋อร์ ถึงแม้ฝ่าบาท จะให้เกียรติครอบครัวเรามาก

แต่เราจะไม่เข้าใจถึง ความปรารถนาดีของผู้อื่นไม่ได้นะ

อย่างไรก็อย่าออกไปให้คนอื่นเกลียด อยู่บ้านรักษาอาการป่วยดี ๆ ปลอดภัยกว่า

ได้ ท่านพ่อ ปลอดภัยกว่า

ปลอดภัย

(ขอแค่ห่างจากยันต์เร่งเอาชีวิต ของเจ้าเผยจอมสับปลับ)

(ข้าหลิ่วเยว่ชิงก็ยังเป็นคนเก่งอยู่)

เด็กเป็นลูกของใคร

ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิตด้วย

พูดสิ

องค์ชาย ถูกฝันร้ายหลอกหลอนอีกแล้วหรือ

ใช่ เป็นแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว ฝันแบบเดียวกัน

ครั้งนี้เห็นโฉมหน้าของสตรีนางนั้น หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ

(คุณธรรมนำพาโชคลาภ)

วันนี้

อ๋องเฉินกับอ๋องอี้ต่อสู้กันจนเอาเป็นเอาตาย เพื่อชิงราชบัลลังก์

ฝ่าบาทก็ทรงประชวรประทับอยู่บนเตียง

สถานการณ์ในราชสำนักซับซ้อนวุ่นวาย

เจ้ายกเลิกงานแต่งงานกับอ๋องอี้ ในตอนนั้นถือว่าทำถูกแล้ว

(เจ้าเผยจอมสับปลับนั่น)

(มีความมุ่งมั่นที่แน่วแน่จริง ๆ)

ยังโชคดี

ที่พ่อคัดสรรมาอย่างดี

ได้เลือกลูกเขยที่ดีให้เจ้าใหม่

บุตรชายคนโตของบ้านแม่ทัพหวัง เป็นคนที่มีความสามารถสูง

ท่าน ท่านหมายถึงใครนะ

บุตรชายคนโตของบ้านแม่ทัพหวัง

(สหายซื่อบื้อของเผยสวินในชาติที่แล้ว)

ไม่ได้เด็ดขาด คิดให้ดี ๆ สิท่านพ่อ

มีอะไรหรือ

แม่ทัพหวังกับตระกูลหลิ่วเรา ก็เหมาะสมทั้งฐานะและวงศ์ตระกูล

แม่ทัพหวังเองก็ไม่มีภรรยา มีเพียงลูกชายสองคน

เจ้าแต่งเข้าไป ก็สามารถเป็นนายหญิงได้

นายหญิงเพียงคนเดียวในจวน ยังไม่พอให้เจ้าเป็นอิสระอีกหรือ

แม่ทัพหวังเขา

ยังไงเสียบ้านเขาก็ไม่ได้เด็ดขาด

ไร้สาระ อ๋องอี้ก็ไม่เอา

บุตรชายคนโตของแม่ทัพหวังก็ไม่เอา

แล้วเจ้าอยากได้คนแบบไหนกันแน่

ลูกแค่อยากหาคนที่มั่นคง มาใช้ชีวิตที่ปลอดภัยด้วยกัน

ลูกหลานของนายพลเหล่านี้ ต่อไปก็ต้องรบราฆ่าฟันกันอีก

ถ้าหากคิดเองเออเองไประดมกำลังทหาร ก่อกบฏหรืออะไรสักอย่าง

พวกเราก็ต้องถูกประหารเก้าชั่วโครต เป็นเพื่อนเขา

อย่าพูดจาไร้สาระ

เจ้าต้องการอย่างไร

ลูกได้ยินมาว่าพรุ่งนี้เป็นเทศกาลโคมไฟ

คุณชายมากมายจากครอบครัวชั้นสูง ต่างก็ไปที่นั่นด้วย

เลือกบู๊มิสู้เลือกบุ๋น

ทะเลาะกับการเขียนบทกวี ย่อมดีกว่าการรบราฆ่าฟันกันใช่หรือไม่

ลูกจะเลือกคุณชายที่มีความรู้ที่มั่นคง เป็นอย่างไร

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

นางเป็นใคร

บุตรสาวของหลิ่วซ่างซู ที่เคยยกเลิกงานแต่งงานกับท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ

เถ้าแก่ โคมไฟดอกไม้นี้ราคาเท่าไร

แม่นางตามีแววจริง ๆ

นั่นเป็นของรางวัลแห่งเทศกาลโคมไฟของทางร้าน ไม่ขายแจกอย่างเดียว

ขอแค่ทายปริศนาบนโคมไฟก็สามารถชนะรางวัล

ทายปริศนาบนโคมไฟหรือ

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

คุณชายอวี๋ นี่คือคุณชายอวี๋ไม่ใช่หรือ

นั่นสิ

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

(เขาคือ)

(บุตรชายของรองเจ้ากรมพิธีการ อวี๋หมิงเฮ่อ) คุณชายอวี๋สมกับที่เป็นบุตรชายคนเดียวของรองเจ้ากรมพิธีการ

อ่านบทกวีและหนังสือมาตั้งแต่เด็ก มีความรู้ท่วมตัว

(บุตรชายของรองเจ้ากรมพิธีการ)

(ข้าจำได้เจ้าเผยจอมสับปลับพูดถึงเขาไว้ว่า)

อวี๋หมิงเฮ่อ คนธรรมดา ๆ

ไร้ความสามารถ

(ธรรมดา ๆ ก็ดีนี่นา ไม่โดดเด่น มั่นคง)

เหตุใดคุณชายถึงไม่เขียนต่อล่ะ

เขียนเพิ่มอีกหนึ่งข้อ ก็จะชนะรางวัลที่หนึ่งแล้ว

ทายปริศนาบนโคมไฟเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น ไม่ใช่แพ้หรือชนะ

เถ้าแก่สามารถเก็บรางวัลที่หนึ่ง ไว้ให้คนที่อยากชนะจริง ๆ

(สุภาพบุรุษผู้ถ่อมตัว ผู้รู้จักมารยาทและรักษามารยาท)

(ที่หาได้ยากที่สุดก็คือนอบน้อมถ่อมตน)

(ช่างเป็นคนที่มั่นคงมากจริง ๆ)

รบกวนคุณชายเขียนบทกวีให้ได้หรือไม่ เพื่อจะได้เก็บไว้เป็นที่ระลึก

สามารถเลือกรางวัลในร้านได้ตามสบาย

เช่นนั้นมอบโคมไฟดวงนี้ ให้แม่นางคนนี้ได้หรือไม่

ได้แน่นอนขอรับ

ขอบคุณ ข้าไม่เอาโคมไฟของเจ้าเปล่า ๆ หรอก

เจ้ามอบโคมไฟให้ข้า ข้าแต่งบทกวีกับเจ้าเป็นอย่างไร

ไม่มีอะไรดีงามไปกว่านี้แล้ว

(ตามหาเขาในฝูงชนมามากมาย)

(พลันหันหลังกลับ เขาคนนั้นกลับอยู่ท่ามกลางแสงไฟที่ริบหรี่) บทกวีที่ดี ช่างเป็นบทกวีที่ดีจริง ๆ

ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิตด้วย

เด็กเป็นลูกของใคร

ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิตด้วย

(นึกไม่ถึงว่าจะเป็นนาง)

ท่านอ๋อง

(เป็นเผยสวิน)

มีอะไรหรือแม่นาง

ไป

ทำไมถึงไปแล้วล่ะ ยังทายไม่หมดเลย

(เป็นนางได้อย่างไร)

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪