Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 17=

องค์ชาย รายงานด่าน

องค์ชาย เสบียงที่พระองค์ ให้ทหารส่วนพระองค์ตามส่งคุ้มกันหายไปแล้ว

ทหารส่วนพระองค์ในชายแดนรายงานว่า

ไม่ได้รับเสบียงที่ทางราชสำนัก ส่งไปแม้แต่นิดเดียว

ตอนนี้ชายแดนวุ่นวาย ต่างทำการรายงานราชสำนัก

หวังให้ขนส่งเสบียงอาหารให้ใหม่อีกครั้ง

ฝ่าบาท หลายวันมานี้

แพร่ลือข่าวว่าองค์รัชทายาท แอบยึดเสบียงอาหารของกองทัพทหาร

เป็นเหตุให้เสบียงขาด

ฝ่าบาท รัชทายาทดูแลบ้านเมืองครั้งแรก กลับเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

เกรงว่า

ยึดเสบียงเป็นเรื่องเล็ก

กลัวก็แต่ว่าเสบียงถูกจะนำไปเลี้ยงผิดกองทัพ

รองเจ้ากรมอวี๋ อย่าพูดจาส่งเดช

ทั่วทั้งเมืองหลวงมีใครบ้างไม่รู้ รัชทายาทนั้นไร้เหตุผลไม่ฟังคำคนอื่น

บุตรชายข้าแค่รับผิดชอบงานในจวนของเขา

ไม่รู้ทำผิดอะไรก็ถูกเขาไล่ออกนอกด่าน

ไม่เรียกใช้ตลอดชีวิต

เรื่องเสบียงเป็นเรื่องด่วน

เรื่องเล็กน้อยของบ้านรองเจ้ากรมอวี๋แค่นี้

อย่ามาทำให้เป็นที่น่าขบขำเลย

ท่าน

แม่ทัพหวังท่านมองเรื่องนี้อย่างไร

ฝ่าบาทเกรงว่าเรื่องนี้มีลับลมคมใน

องค์รัชทายาททรงมีพระเมตตา ชอบธรรม และอุทิศตนเพื่อบ้านเมือง

ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ

เรื่องเสบียงชายแดน

มีข้อสงสัยมากมายจริงๆ

แม่ทัพหวัง

ข้ารับสั่งให้ท่านมุ่งหน้าไปยังชายแดน ตรวจสอบเรื่องเสบียงให้ละเอียดเดี๋ยวนี้

กระหม่อมน้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ

ท่านอวี๋ยังมีธุระอะไรหรือ

ขอฝ่าบาททรงมอบความเป็นธรรมให้กับพวกข้าด้วย

นี่คำรายงานของขุนนางในราชสำนัก ที่ถูกรัชทายาทลงโทษอย่างตามอำเภอใจ

บุตรชายกระหม่อม หมั้นหมายกับบุตรีของหลิ่วซ่างซู

รัชทายาทกลับบังคับให้กระหม่อมยกเลิกงานแต่ง

แต่เขากลับยกขบวนขันหมากไม่หยุดหย่อน

วิธีการเช่นนี้ แตกต่างอย่างไร กับการปล้นชิงตัว

สงสารก็แต่บุตรชายข้าที่มีใจตอบแทนบ้านเมือง

แต่กลับมาเจอกับรัชทายาท ที่สติเลอะเลือนเช่นนี้

ร่างราชโองการ

ท่านอ๋อง ข่าวดีพ่ะย่ะค่ะ

พูดมาสิ

รัชทายาทเพราะระหว่างคุ้มกันส่งเสบียงอาหาร เกิดความผิดพลาด

เป็นเหตุให้เสบียงแนวหน้าเกิดวิกฤติ

ฝ่าบาททรงกริ้วมาก จะกักบริเวณรัชทายาทแล้ว

เป็นข่าวดีตรงไหน ไป

(เรื่องนี้มีลับลมคมใน)

(ต้องไปคุยกับเสด็จพ่อ)

เสด็จพ่อ ข้าได้ยินเรื่องของเจ้าหกแล้ว

ถึงแม้ปกติเขาจะเจ้าเล่ห์ทำแต่เรื่องแย่ๆ

เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว เจ้าแผนการ คิดการใหญ่

แต่ถึงแม้วันปกติเขาจะประพฤติตัวไม่ดี

เสด็จพ่อก็ไม่ควรขังเขา เพียงเพราะ

ข่าวลืออันเป็นเท็จไม่กี่คำ นี่ช่างไม่ถี่ถ้วนเลยนะพ่ะย่ะค่ะ

เช่นนั้นเรื่องเสบียง เจ้าเดาว่าอย่างไร

จะต้องมีผู้ไม่หวังดี อยากใส่ร้ายเจ้าหกน่ะสิพ่ะย่ะค่ะ

เรื่องที่แม้แต่เจ้ายังดูออก

มีหรือที่ข้าจะดูไม่ออกน่ะ

ก็จริงพ่ะย่ะค่ะ

ข้ากักบริเวณเขาชั่วคราว หนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงข้อสงสัย

สอง เขาเฉียบคมไปหน่อยจริงๆ

ข้าได้ให้แม่ทัพหวังมุ่งหน้าไปยังชายแดน ตรวจสอบเรื่องเสบียงอาหารแล้ว

จะขาวหรือดำมีสรุปแน่นอน

เสด็จพ่อทรงพระปรีชา

(ดึกขนาดนี้แล้วทำไมยังไม่กลับมาอีก)

วันนี้รัชทายาทงานราชการยุ่ง

มาทานอาหารเป็นเพื่อนแม่นางหลิ่วไม่ได้แล้ว

รัชทายาทรับราชโองการ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ตามพระราชโองการฮ่องเต้มีพระบัญชา

ระหว่างที่รัชทายาทเผยสวินดูแลบ้านเมือง ละเลยกิจการทางทหาร

ยากที่จะหนีความผิดเรื่องคุ้มกันขนส่งเสบียง

มีการร้องเรียนขาดคุณธรรม

วันนี้เป็นต้นไปรีบคืนตำราและตราประทับ กักบริเวณที่ตำหนักบูรพา

ไม่มีคำสั่งข้าห้ามออกจากตำหนัก

จบรับสั่ง

ช้าก่อน ฝ่าบาททรงรับสั่งปากเปล่า

บุตรชายอวดดี ให้เขาคุกเข่าสำนึกผิดดีๆ

องค์รัชทายาท เชิญ

คืนนี้น่าจะมีฝน

ฝนตกใหญ่มาก รีบกลับไปเถอะ

หลายวันที่อยู่ตำหนักบูรพา ได้รับการดูแลจากองค์ชาย

ข้ากลัวว่าวันหน้าจะไม่ได้ตอบแทนบุญคุณนี้

ก็จริง อย่างไรเจ้าก็ต้องจากไป

ยังมาอีกทำไม

แทนที่รอวันหน้าสูญเสียแล้วเสียใจ

มิสู้ตอนนี้เริ่มคุ้นเคยเลยจะดีกว่า

น้ำเสียงขององค์ชายนี้ ค่อนข้างทำให้ข้าเข้าใจผิดว่าองค์ชายชอบข้า

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

อย่างนั้น

เจ้าเข้าใจผิดเช่นนี้ก่อน

ได้

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪เวลาไม่อาจพรากคำสัญญาที่จะอยู่กับท่านได้♪

♪ถึงแม้จะไม่ทันได้เอื้อนเอ่ย♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪