Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 16=

ช่วงนี้รัชทายาทมีความเคลื่อนไหว อย่างไรบ้าง

เรียนท่านอ๋อง ช่วงนี้รัชทายาทแทบ ไม่ออกจากตำหนักบูรพาเลย

สบายใจถึงเพียงนั้น

ไม่ชอบมาพากล

ต้องไปดูหน่อย

ฝ่า ฝ่าบาท

เป็นเจ้าเอง เจ้ามาทำอะไรที่ตำหนักบูรพา

ข้าน้อย

ไป

ข้าสั่งให้เจ้าเขียนเรื่องราคีของเขา

แต่เจ้ากลับทรยศหักหลังข้า

ทำไม เจ้าคิดทำร้ายรัชทายาทหรือ

เจ้ามีสมองบ้างหรือเปล่า

นับว่าเจ้ายังฉลาดที่ไม่เปิดโปงข้า

ท่านอ๋อง

ข้าน้อยโง่เขลา ปีศาจครอบงำจิตใจ ทำความผิดใหญ่หลวง

ตอนนี้ราชสำนักไม่มีที่สำหรับข้า

กล้ากลัวจะไม่มีโอกาสพลิกชะตา

ท่านอ๋องได้โปรดชี้ทางให้ข้าด้วย

เอาละ เจ้าลุกขึ้นเถอะ

ข้ากับเจ้าเมืองซือเล่อหมิงที่ปกครองชายแดน

มีมิตรภาพต่อกัน

เจ้าก็นำสิ่งนี้ไปพบเขา

เชื่อว่าเขาต้องเห็นแก่หน้าข้า ยอมรับเจ้าเข้าไปรับใช้เขา

เส้นทางหลังจากนี้ ขึ้นอยู่กับว่า เจ้าจะสร้างขึ้นเช่นไร

แม่นาง

ญาติท่านหนึ่งของแม่นางให้ข้านำสิ่งนี้ มาให้ท่าน

ญาติเหรอ

(วันนี้ยามเซิน ไปพบข้าที่ป่าไผ่ม่วงนอกเมือง)

ข้าเชื่อนาง

พ่ะย่ะค่ะ ข้าน้อยก็เช่นกัน

แต่ไหนแต่ไรมา นางแยกแยะ ทิศเหนือใต้ออกตกไม่ออก

หากหาทางกลับตำหนักบูรพาไม่เจอจะทำอย่างไร

ฝ่าบาท ท่านรู้ได้อย่างไร

ฝ่าบาท รอข้าน้อยด้วย

ทำไมถึงเป็นเจ้า

ชิงเอ๋อร์

คุณชายอวี๋ รักษากิริยาด้วย

ชิงเอ๋อร์ ข้าผิดไปแล้ว

ข้าไม่ควรถอนหมั้นเจ้า

ตอนนี้ข้ากำลังจะไปชายแดนไกลโพ้น

เกรงว่าชีวิตนี้อาจไม่ได้กลับมาอีก

เมืองหลวงกว้างใหญ่

คนเดียวที่ข้าวางใจไม่ลงก็คือเจ้า

เจ้าเต็มใจเดินทางไปกับข้าหรือไม่

ไม่เต็มใจ

ข้าจะดีต่อเจ้า

เราร่วมกันสร้างสำนักหนังสือด้วยกัน เพื่อถ่ายทอดความรู้ให้ผู้คนก็ได้

พวกเรา พวกเราใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรอกหรือ

ข้าให้เจ้าได้ทุกอย่าง

ข้าเคยเฝ้าฝันเช่นนั้นจริง ๆ

ในใจคิดอยากหาคนที่พึ่งพึงได้ ร่วมใช้ชีวิตด้วยกันอย่างสงบสุข

แต่ทำได้ ข้าทำได้ ชิงเอ๋อร์

ข้าสามารถละทิ้งทุกอย่าง แล้วใช้ชีวิตเรียบง่ายกับเจ้า

ละทิ้งอะไรกัน ความทะเยอทะยาน หรือความทะนงตนของเจ้า

เมื่อชั่งน้ำหนักความสำคัญ สิ่งแรกที่ เจ้าละทิ้งก็คือข้ามิใช่หรือ

ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้น ไม่ใช่แบบนั้น

ยังดีที่เจ้าให้บทเรียนกับข้า

ที่อยากมีชีวิตเรียบง่ายก็แค่เพราะข้ายัง ไม่ได้พบคนที่ควรค่าให้เสี่ยงอันตราย

การเลือกโดยไม่ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน

เพราะยังไม่ได้พบคนที่อยากเลือก อย่างแท้จริง

ขอบคุณที่เจ้าสอนให้ข้ารู้ว่า สิ่งที่ข้าต้องการจริง ๆ คืออะไร

คนที่อยากเลือกอย่างแท้จริง

นางหมายถึงฝ่าบาทหรือเปล่า

จะเป็นใครอื่นได้

ฝ่าบาทปราดเปรื่องยิ่งนัก

เช่นนั้นสิ่งที่เจ้าต้องการอย่างแท้จริง คืออะไร

-คือรัชทายาท คือเผยสวิน -ปล่อยข้านะ

คือเผยสวินใช่ไหม

ปล่อยข้านะ เจ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้

ไม่เป็นไรใช่ไหม

ยึดเส้นนี้เป็นเส้นกั้น

นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ห้ามเจ้าก้าวเข้ามา ในเมืองหลวงแม้แต่ครึ่งก้าว

มิฉะนั้น

ข้าจะทำให้เจ้าไม่มีวันได้กลับไปอีก

ท่านปล่อยข้าลงเถอะ

เท้าเจ้าพลิกบาดเจ็บ

ท่านรู้ได้อย่างไร

ท่านแอบฟังตั้งแต่เมื่อไรกัน

ข้าทำอะไรเปิดเผยมาตลอด

อย่าขยับ ถ้าไม่รักษา

เบาหน่อยก็บาดเจ็บที่เอนและกระดูก หนักหน่อยท่อนล่างก็ขยับไม่ได้

ท่าน ท่านไปที่นั่นได้อย่างไร

บังเอิญผ่านไป

อ๋อ เช่นนั้นท่านก็ได้ยินแล้ว

ได้ยินแล้ว และจดจำไว้แล้ว

(จดจำอะไรกัน)

เวลาล่วงเลยมาแล้ว ท่านรีบไปพักผ่อนเถอะ

ได้

ไม่เป็นไร ข้านอนเองได้

(เยว่ชิง ในชาตินี้ทั้งความสงบสุข และความรัก)

(เจ้าจะได้มีทั้งสองอย่าง)

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪