Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 15=

เลื่อนสีแดงไปทางซ้ายหน่อย

สีม่วงนั่นสูงหน่อย

อันสีขาวนี้ต้องคู่กับสีชมพู

เจ้าค่ะ

มาดของคุณหนูหลิ่วนี้

ประหนึ่งเกิดมาเพื่อเป็น นายหญิงของตำหนักบูรพา

สวยงาม

แม่นางหลิ่ว

องค์ชาย

แม่นางหลิ่ว

วันนี้ได้สรุปตำราในหอตำราแล้วหรือ

หอตำรา

ยังไม่ทันได้ไปเพคะ

เช่นนั้นตามข้าไปแล้วกัน

เยว่ชิงเอาแต่ฝนหมึกอย่างเดียว

ไม่มองข้าบ้างเลย

หมึกไม้จันทน์ไม้กฤษณา จะแห้งง่ายหากข้นเกินไป

ดังนั้นต้องตั้งใจ

เยว่ชิง ๆ

ยังอึ้งอยู่ทำไม มานี่

ช่วยข้าฝนหมึก

ไม่เป็นหรือ

หมึกไม้จันทน์ไม้กฤษณา จะแห้งง่ายหากข้นเกินไป

จางมันจะบางเบา

หมึกไม้จันทน์ไม้กฤษณา จะแห้งง่ายหากข้นเกินไป

จางมันจะเบาบาง ดังนั้นต้องตั้งใจ

องค์ชาย เสด็จกลับไปเถอะ

อย่ารบกวนงานของหม่อมฉันเลย

ข้าทำให้เจ้าเสียสมาธิหรือ

เช่นนั้นก็ได้

(น่าจะแค่บังเอิญเท่านั้น)

(เขาจะจำได้อย่างไร)

องค์ชาย นี่คือน้ำแกง ที่หลังครัวเพิ่งตุ๋นเสร็จพ่ะย่ะค่ะ

นางล่ะ กินอาหารค่ำหรือยัง

นาง

ออ ยังอยู่ในหอตำราพ่ะย่ะค่ะ

อาหารค่ำเด็กเอาไปส่งให้แล้วพ่ะย่ะค่ะ

องค์ชาย องค์ชายท่าน

ท่านอ๋อง นอน

ท่านอ๋อง ดับไฟนอน

(ให้ตายเหอะ ข้าเห็นอะไรนี่)

(นี่ข้ากำลังฝันอยู่แน่ๆ)

(จบกัน)

(ทำอย่างไรดี ๆ)

อาหลัว ทำไมเจ้านอนห้องข้าอีกแล้วล่ะ

ตื่นแล้วหรือ

องค์ชายท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

เมื่อวานไม่รู้ใคร

กอดข้าไว้ไม่ยอมให้ข้าไป

จะร่วมหอกันให้ได้

(เป็นแบบนี้ได้อย่างไร)

(นี่ไม่ใช่จวนอ๋องอี้ ข้าไม่ใช่พระชายาของเขาแล้ว)

(ทำไมข้าถึง)

คือแบบนี้

บางครั้งข้านอนละเมอ นอนไม่ค่อยหลับ

คงนับไม่ได้

ครั้งหน้าข้าเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้นอีก

ท่านจะต้องเรียกข้าแรงๆ ปลุกข้าให้ตื่น

ออ ยังมีครั้งหน้าอีกหรือ

คือว่า

หอตำรายังมีตำราอีกมากที่จัดการไม่เสร็จ

ข้าไปก่อนแล้ว

แม่นางหลิ่วสีหน้าตื่นตระหนกเช่นนี้

ทำเรื่องอะไรที่ผิดต่อองค์ชายหรือ

ข้าเปล่า ข้าไม่ได้ทำ

ข้าเดาถูกจริงด้วย

เช่นนั้นแม่นางหลิ่วทำอะไรกับองค์ชายกันแน่

ข้าก็แค่ทำผิด แบบเดียวกับที่สตรีในใต้หล้าทำผิด

องค์ชายทรงใจกว้าง

โดยเฉพาะคนที่ทำผิด ยังเป็นแม่นางหลิ่วอีกด้วย

จะต้องจัดการตามดุลยพินิจแน่นอน

แม่นางหลิ่ววางใจเถอะ

จริงนะ

องค์ชาย

แม่นางหลิ่วแค่ทำผิด แบบเดียวกับที่สตรีในใต้หล้าทำผิด

กระหม่อมแนะนำให้ จัดการอย่างผ่อนปรนพ่ะย่ะค่ะ

ออกไป

พ่ะย่ะค่ะ

(หานเจินคนบ้าข้านี่เชื่อเจ้าแล้วจริงๆ)

(น่าจะไปแล้วสินะ)

ข้ามันตัวอันตรายอะไรหรืออย่างไร

จะใช่ได้อย่างไร องค์ชายรูปโฉมงามสง่า

อิสระดุจต้นหยกลู่ลม มากความสามารถ

จะเป็นตัวอันตรายได้อย่างไร

แล้วทำไมต้องหลบหน้าข้าด้วย

ข้ามีหรือ

ไม่ได้หลบท่านหรอกกระมัง

ข้ายังมีธุระมากมายต้องทำ

ข้าไปทำธุระก่อนแล้ว ท่านตามสบายเลย

หอตำราข้ามีงานมากมายที่ต้องทำขนาดนี้หรือ

(ไปเร็ว ๆ ๆ)

หลิ่วเยว่ชิง

ม้วนที่แปดร้อยยี่สิบ

อยู่ไหนนะ

หลิ่วเยว่ชิง

กาพย์กลอนสตรีแต่งงานแล้ว

อันนี้ข้ารู้

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

เจ้ายังจะกอดไปอีกแค่ไหน

ถ้าองค์ชายแกล้งหม่อมฉันเป็นอย่างเดียว เช่นนั้นหม่อมฉันจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้

เช่นนั้นเจ้าทำธุระเถอะ

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪