Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 14=

แม่นางหลิ่ว แจกันดอกไม้ใบนี้

เป็นสมบัติล้ำค่าที่ไทเฮาประทานให้

เมืองหลวงมีน้อยมาก

ข้าน้อยจะชดใช้ให้ฝ่าบาทเอง

อะไรกัน

เจ้าคิดว่านี่เป็นแค่กระเบื้อง ที่หาได้ทั่วไปหรือ

ของทุกสิ่งล้วนมีมูลค่าของมัน

ฝ่าบาทเปิดราคามาได้เลย

หานเจิน

เห็นทีคงจะเตรียมตัวมาแล้ว

ทั้งหมด 6,700 ตำลึงเงิน

แพงขนาดนี้ ปล้นกันชัด ๆ

อะไรกัน แม่นางหลิ่วคิดจะบ่ายเบี่ยงรึ

(มาถึงก็ขูดรีดกันขนาดนี้)

ข้าไม่ว่าอะไรถ้าจะเชิญท่านหลิ่วซ่างซู มาสะสางเรื่องนี้

มาคิดบัญชี

อย่า ๆ ๆ

สมบัติเหล่านี้

ผ่านไปอีกสองสามปี ราคาจะขึ้นเป็นเท่าตัว

ท่านพ่อ ถ้าข้าถูกลักพาตัวไป

ท่านจะช่วยข้าไหม

ใครกล้าแตะต้องเจ้า พ่อจะสู้สุดชีวิต

ไม่ต้องสู้สุดชีวิตหรอก

ถ้าลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่ล่ะ

ท่านพ่อจะเอาทรัพย์สินของตระกูล ไปช่วยข้ารึเปล่า

พ่ออุตส่าห์สัญญาคำโต แต่ลูกคิดจะควักดวงใจพ่อไปงั้นรึ

ลูกไม่รักดี

(จบกัน จบกัน)

แม่นางหลิ่วคิดวิธีแก้ปัญหาได้แล้วหรือ

ยังหรอก

หากใช้คืนไม่ไหว

จากความเห็นของข้า

เจ้าก็อยู่ทำงานชดใช้ที่ ตำหนักบูรพาก็แล้วกัน

หักค่าชดเชยในแต่ละเดือน จนกระทั่งชดใช้จนหมด

คิดเห็นอย่างไร

(ดีนี่เจ้าเผยจอมสับปลับ)

(ขุดหลุมเบ้อเร่อคอยดักเรา)

ฝ่าบาท เรื่องใหญ่เช่นนี้

ข้าขอกลับไปปรึกษาท่านพ่อที่บ้านสักหน่อย

แล้วค่อยตัดสินใจดีกว่า

(ช่วยด้วย)

หานเจิน น้ำหมึกพู่กัน

ให้แม่นางหลิ่วเขียนจดหมายถึงหลิ่วซ่างซู

พ่ะย่ะค่ะ

ก็ดี

รบกวนด้วย

(ถึงท่านพ่อท่านแม่)

(เมื่อเห็นจดหมายแล้วอย่าตกใจ พูดไปเรื่องมันยาว)

(เกิดเหตุไม่คาดคิดเล็กน้อยที่ตำหนักบูรพา)

(จำเป็นต้องใช้หนี้หกพัน)

(หากท่านพ่อท่านแม่มีเงินเหลือ โปรดชดใช้หนี้ให้กับลูก)

(หากพรุ่งนี้ไม่เห็นตำลึงเงิน)

(ลูกคงต้องอยู่ที่ตำหนักบูรพา ขายร่างกายทำงานชดใช้หนี้)

(ไม่ต้องห่วงข้า ไม่ต้องห่วงข้า ตำหนัก บูรพาฤดูหนาวอบอุ่น ฤดูร้อนเย็นสบาย)

(ท่านพ่อท่านไม่ต้องคิดถึงข้า)

(สรุปแล้วหากใช้หนี้หมดลูกจะกลับไป)

ชิงเอ๋อร์ทำงานที่ตำหนักบูรพา

เหมาะสมหรือไม่

(ถึงแม้ว่าท่านพ่อจะไม่สนใจข้า)

(อย่างน้อยท่านแม่ก็ไม่น่าจะไม่สนใจ)

ฝ่าบาท ข้าน้อยยังคิดว่าไม่เหมาะสม

หากข้าอยู่ตำหนักบูรพาเป็นเวลานาน จะกระทบต่อเกียรติของฝ่าบาท

จนเกิดเสียงติฉินนินทา

เจ้ายังไม่ได้ออกเรือน ข้ายังไม่มีครอบครัว จะมีเสียงติฉินนินทาได้อย่างไร

แต่ว่า

(ลูกไม่ต้องห่วง ทำภารกิจให้สบายใจ)

(อย่าสร้างปัญหาให้ฝ่าบาทไม่สบายใจ)

เจ้าก็เห็นว่าฝ่าบาทคอยดูแลใส่ใจขนาดนั้น

มีอะไรไม่เหมาะสมกันเล่า

เช่นนั้นก็ดีค่ะ

(ความรักของพ่อแม่ช่างตื้นเขินนัก)

เย็นมากแล้ว

เชิญแม่นางหลิ่วไปพักผ่อนที่เรือนตะวันตก

ดังนั้นท่านจึงนัดข้าไปที่ งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ

เพื่อให้ข้าเป็นตัวแทนของนาง

พอเห็นข้าประสบอันตราย คนที่ท่านจะช่วย ก็เป็นซ่างกวนเยี่ยน

ในด้านความรัก ท่านให้ข้ามาทดแทนใครคนอื่น

(เดิมทีเราคิดจะหนียมบาลจอมวายร้าย)

(สุดท้ายกลับติดกับเสียเอง)

(คราวนี้ถึงจะพยายามแค่ไหนก็คงออกไปไม่ได้)

(ไม่ไหวแล้ว จัดการให้มันรู้แล้วรู้รอด ไปเลยได้ไหม)

(ช่างเถอะ)

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪