Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 13=

หลิ่วเยว่ชิงนางนี่พูดดีๆไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง

องค์ชาย องค์ชายโปรดระงับความโกรธ องค์ชาย

ตามใจนางจนเสียนิสัยจริงๆ

ไป ยกขันหมากตรงๆ เลย

ยกขันหมาก องค์ชายจะไปสู่ขอใครหรือพ่ะย่ะค่ะ

ยังจะมีใครได้อีก หลิ่วเยว่ชิงอย่างไรเล่า

เช่นนั้นกระหม่อมจะให้กรมพิธีการ ไปสอบถามวันเกิดดูฤกษ์

จัดรายการสินสอด แล้วก็...

ก็ ก็อะไร ยกขันหมากเลย

กระหม่อมรับทราบพ่ะย่ะค่ะ

อุ๊ย ทำไมสินสอดมากมายเช่นนี้ล่ะ

ยินดีด้วย ๆ

ยินดีเช่นกัน ๆ

ของข้า เป็นของข้าทั้งหมด

คืน

คืนหรือ

นี่เกิดอะไรขึ้น

ยกขันหมากไปใหม่

คืน

ยกไปใหม่

ท่านพ่อ คืน

คืนสองครั้งแล้ว ดังคำกล่าวที่ว่า ไม่มีอะไรทำได้เกินสามครั้ง

ข้าอายุปูนนี้แล้ว

ไว้หน้าให้แล้วจะทำไม่สนใจอีกไม่ได้

อยากคืน เจ้าไปคืนเอง

แม่นางหลิ่วคิดตกแล้วหรือ

อืม คิดตกแล้ว

องค์ชาย ซ่างกวนเยี่ยนทูตพิเศษแคว้นเชียง ขอเข้าพบพ่ะย่ะค่ะ

องค์ชายทำธุระก่อน หม่อมฉันขอตัวแล้ว

ไม่ต้อง

องค์รัชทายาท

หม่อมฉันตั้งใจมา

เพื่อขอบพระทัยองค์รัชทายาทที่ช่วยชีวิตไว้

หากไม่ใช่วันงานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ องค์ชายมีการเตือน

ยังมีการเตรียมคนแทนไว้โดยเฉพาะอีกด้วย

เกรงว่าชีวิตนี้ของหม่อมฉัน คงจะสิ้นแต่เนิ่น ๆ แล้ว

ไม่เป็นไร เราสองแคว้นแต่ไหนมา มีความสัมพันธ์กันที่ดี

ก่อนไปเสด็จพ่อก็ได้กำชับข้า

จะต้องรับรองความปลอดภัยของเจ้า

(ที่แท้วันนั้น คนที่เขาต้องการช่วย คือซ่างกวนเยี่ยน)

ผ้าคลุมหน้านี้ขอมอบถวาย แด่องค์รัชทายาทแล้วกันเพคะ

นี่หมายความว่าอย่างไร

(ผ้าคลุมหน้า มอบถวาย)

นี่เป็นธรรมเนียมของแคว้นเชียง

เพียงเพื่อขอบคุณ บุญคุณที่องค์ชายได้ช่วยชีวิตไว้

(ดีนี่เจ้าเผยจอมสับปลับ เก่งแล้วนะ)

ข้ายังมีงานหลวงที่ต้องทำ

เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวแล้ว

หานเจิน

ส่งแขก

เชิญ

เผยสวิน

ดังนั้นท่านนัดข้า ไปงานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ

เพื่อให้ข้าเป็นตัวแทนของนาง

เห็นข้าประสบอันตราย คนที่ท่านจะช่วย ก็เป็นซ่างกวนเยี่ยน

ที่แท้ท่านเล่นละครตัวแทนคนกับข้าหรือนี่

เตรียมตัวแทนในงานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ คือคนอื่น

ข้าเองก็ไม่รู้ว่ามือสังหาร จะเข้าใจผิดคิดว่าเจ้าคือทูตแคว้นเชียง

แต่ถ้าวันนั้นที่ปรากฏตัวไม่ใช่เจ้า

เหตุใดไยข้าต้องเสี่ยงอันตรายช่วยเหลือด้วย

แต่ข้าก็เกือบตายเพราะท่านนะ

หากไม่ใช่ข้า เจ้า

เจ้าจะทำอย่างไร

ก็

ซ่างกวนเยี่ยนมอบผ้าคลุมหน้าให้ท่าน หมายถึงอะไร ท่านไม่รู้หรือ

หมายถึงอะไร ก็แค่ผ้าคลุมหน้าผืนเดียวเองนี่

ผ้าคลุมหน้าผืนเดียวเอง

ท่านไม่รู้ความหมายยังกล้ารับอีก

เช่นนั้นถ้าท่านรู้แล้ว ท่านคงจะตัวลอยเลยใช่หรือไม่

หานเจิน

ผ้าคลุมหน้า

ท่าน

ไม่สิ ที่นี่คือตำหนักบูรพา

เหตุใดข้าต้องไป

หลิ่วเยว่ชิง

(แย่แล้ว ๆ หลิ่วเยว่ชิง)

(เจ้าคิดว่าที่นี่คือจวนอ๋องอี้เดิมหรือไร)

หานเจิน ปิดประตู

พ่ะย่ะค่ะ

องค์รัชทายาท ท่านคงไม่ได้ จะทำแอบมิดีมิร้ายหม่อมฉันหรอกนะ

แอบทำมิดีมิร้ายหรือ

แต่ไหนมาข้าเปิดเผยโจ่งแจ้งเสมอ

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪