Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 12=

ถอนหมั้น

ดิถีธาตุของลูกสาวท่านแข็งเกินไป

ไม่เหมาะกับอวี๋หมิงเฮ่อของเรา

หากทั้งสองอยู่เคียงคู่คงฝืนชะตาฟ้า

ไม่ใช่ว่าเคยตรวจดิถีธาตุแล้วหรือ

ก่อนหน้านี้บอกว่าชะตาต้องกัน

แล้วทำไมจู่ ๆ กลายเป็นดิถีธาตุแข็งกันเล่า

รองเจ้ากรมอวี๋

เหตุผลนี้

ไร้เหตุผลเกินไปหรือเปล่า

เพิ่งหมั้นหมายกันได้ไม่นาน

ลูกชายของข้าก็เสียหน้าที่การงานแล้ว

ยังพิสูจน์ไม่ได้อีกหรือ

ท่าน ท่าน

รองเจ้ากรมอวี๋

อย่าพูดอย่าเลอะเทอะ

เอาละ หลิ่วซ่างซู เราเองก็อย่าผิดใจกันเลย

ลูกสาวของท่านมิได้ถูกถอนหมั้น ครั้งแรกเสียหน่อย

ครั้งแรกไม่คุ้น ครั้งที่สองเชี่ยวชาญ

ท่านพ่อ

ก็แค่ทำตามขั้นตอนไปเท่านั้น

ท่าน ไปซะ

ท่านพ่อ

คุณชายอวี๋ นี่เป็นความต้องการของเจ้าหรือ

ข้า

อวี๋หมิงเฮ่อ

ตอบสิว่าเป็นความต้องการของเจ้าใช่ไหม

ข้า

อาหลัว เจ้าพาท่านแม่ไปพักก่อน

ชิงเอ๋อร์

ท่านแม่โปรดวางใจ

ชิงเอ๋อร์รู้ว่าควรทำเช่นไร

ฝ่าบาท

มีเรื่องอะไร

วันนี้อวี๋หมิงเฮ่อไปขอถอนหมั้น ที่ตระกูลชิงแล้ว

ถอนหมั้น

ใช่พ่ะย่ะค่ะ อวี๋หมิงเฮ่อคนนั้นดูเซ่อซ่า

แต่ก็นับว่ายังฟังภาษาคนเข้าใจ

เจ้าสั่งให้เขาถอนหมั้นโดยพลการงั้นหรือ

ข้าน้อย ฝ่าบาท

เดิมที อวี๋หมิงเฮ่อคนนั้นก็เจ้าเล่ห์เพทุบาย

ไม่ใช่คู่ครองที่ดี

หนำซ้ำฝ่าบาทก็มีใจให้แม่นางหลิ่วมิใช่หรือ

มีใจแล้วยังไง

ถึงข้าต้องการนาง

ก็ต้องให้หลิ่วเยว่ชิงเต็มใจ

ไม่ใช่ใช้วิธีการเช่นนี้

ฝ่าบาท

ห้ามตามมา

ชิงเอ๋อร์

การถอนหมั้นไม่ใช่ความต้องการของข้า

ไม่ว่าคุณชายอวี๋มีความลำบากใจเรื่องอะไร

ก็ต้องขอบคุณบุญคุณที่ไม่คิดแต่งกับข้า

แต่หนังสือถอนหมั้น ข้าต้องเป็นคนเขียน

เจ้า

ตระกูลอวี๋ของเราเป็นบัณฑิตมีความรู้

จะถูกคนอื่นถอนหมั้นได้อย่างไร

ใต้เท้าอวี๋อย่าลืมว่าตระกูลหลิ่วก็เป็น ตระกูลเก่าแก่นับร้อยปี

หากไม่ใช่ว่าลูกชายของท่านอ้อนวอนขอร้อง

ท่านคู่ควรเกี่ยวดองกับตระกูลของเราหรือ

ท่านพ่อ

ไม่จำเป็นต้องเปลืองน้ำลายกับคนผู้นี้

เจ้า

หลิ่วซ่างซู เราต่างเป็นข้าราชสำนัก

หรือท่านคิดจะรังแกข้าซึ่งมีตำแหน่งตำ่กว่า

ลูกชายของข้าเป็นสุภาพชนไร้มลทิน

แต่ลูกสาวของท่านยั่วยวนองค์รัชทายาท หลายครั้งหลายหน

พวกท่านมีสิทธิ์เป็นฝ่ายถอนหมั้นหรือ

เจ้า

ท่านพ่อ

ท่านพ่อ

ใต้เท้าอวี๋ช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน

แม้แต่ข่าวลือเกี่ยวกับข้าก็ยังกล้าพูดต่อ

องค์รัชทายาท องค์รัชทายาท

ฝ่าบาท

เดิมทีแม่นางหลิ่วถอนหมั้นกับข้า อย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย

แต่กลับเลือกบุรุษที่อ่อนแอเช่นนี้

รู้สึกเสียใจบ้างหรือไม่

ข้า

องค์รัชทายาท

เมื่อครู่เป็นการเข้าใจผิด

ข้ากับใต้เท้าหลิ่วหยอกล้อกันเท่านั้น

ใต้เท้าอวี๋ชื่นชอบเรื่องส่วนตัว ของข้าขนาดนี้

เช่นนั้นท่านก็หวังให้ดี

พ่ะย่ะค่ะ

ตั้งแต่จนจบ แม่นางหลิ่วไม่พึงใจในตัวข้า

แต่คนเดียวที่ข้าอยากจะแต่งงานด้วย

มีเพียงหลิ่วเยว่ชิงคนเดียวเท่านั้น

พ่ะย่ะค่ะ

แต่ตอนนี้แม่นางหลิ่วตาสว่าง

ตัดใจถอนหมั้นตระกูลอวี๋

แปลว่าข้ายังมีโอกาส

ขอเพียงเยว่ชิงเต็มใจ

ข้ายกขันหมากได้ตลอดเวลา

องค์รัชทายาท

ข้าน้อยไตร่ตรองถี่ถ้วนแล้ว

ฝ่าบาทต่างหากที่เป็นยอดบุรุษ

จะเทียบกับคนไร้สามารถได้อย่างไร

ฝ่าบาท เยว่ชิงเต็มใจ สานสัมพันธ์กับองค์ชายอีกครั้ง

ชิงเอ๋อร์

การถอนหมั้นไม่ใช่ความต้องการของข้า

ข้าแค่อารมณ์หดหู่เพียงชั่ววูบ

ไม่รู้ควรเลือกทางใด

พอแล้ว หมิงเฮ่อ

องค์รัชทายาท ลูกชายข้ามีตาหามีแววไม่

ในเมื่อยกเลิกการแต่งงานแล้ว

ฝ่าบาท ข้าน้อยก็จะไม่รบกวน ขอตัวก่อน

ไป

ลูกไม่รักดี ยังขายหน้าไม่พอหรือไง

ไป

เมื่อครู่ต้องขอบคุณองค์รัชทายาท ที่ช่วยให้ข้าหลุดพ้น

เชิญฝ่าบาทไปพักผ่อนด้านในสักครู่ เชิญ

ชิงเอ๋อร์ของเรา

สนิทสนมกับองค์รัชทายาทตั้งแต่เมื่อไรกัน

ฝ่าบาทบอกว่า

หากไม่ใช่ชิงเอ๋อร์ก็จะไม่แต่ง

(ไห่น่าไป่ชวน)

บังคับสตรีนางหนึ่งอย่างข้าสนุกหรือไร

องค์รัชทายาท หากข่าวนี้รั่วไหลออกไป ท่านก็โดนกล่าวหาว่าใช้วิธีสกปรก

แย่งสตรีของขุนนาง

แล้วยังไงเล่า

เดิมทีถ้าเจ้าไม่ถอนหมั้น ก็คงไม่วุ่นวายเช่นนี้

เพราะเจ้ารักตัวกลัวตาย ถึงได้หาที่พึ่งใหม่

ท่านพูดอะไรก็ต้องมีหลักฐาน

ข้าฝันเห็น

หลักฐานอยู่ในฝันของท่านหรือ

หลักฐานของข้าอยู่ในสายตาของทุกคน

อีกอย่างท่านฝันถึงข้าทำไมกัน

หรือว่าคิดถึงตอนกลางวัน ถึงได้ฝันถึงตอนกลางคืน

เป็นเช่นนั้น

แต่สัญชาตญาณบอกกับข้าว่า

เดิมทีเจ้าควรเป็นของข้า

น้อมส่งองค์รัชทายาท

(ปึง)

เจ้าเผยจอมสับปลับ

หลิ่วเยว่ชิง

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪