Original subtitles

♪ได้เจอกับเจ้า เมฆายังลืมหายใจ♪

♪เพื่อเจ้าแล้ว จมดิ่งกับสายรุ้งตามอำเภอใจ♪

♪ย่นระยะฟ้าดิน เข้าใกล้มากขึ้น♪

♪เจ้าบอกว่าอยากหลีกเลี่ยง ตอนจบของความทรงจำ♪

♪จะเก็บความคิด หัวใจที่เต้นรัว ♪

♪แต่กลับไม่ยอมสงบ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเจ้า♪

♪มองย้อนกลับไปสามภพ พบกันอีกครั้ง♪

♪ถูกใครบางคนจูงไปอย่างควบคุมไม่ได้♪

♪มุ่งไปหาเจ้า ความหวั่นไหวที่ถูกกำหนดไว้♪

♪ขอบคุณสำหรับความรักความเมตตาของโชคชะตา♪

♪เจ้าบุกเข้ามาในหัวใจข้าอย่างไม่ตั้งใจ♪

♪เติมเต็มความว่างเปล่าที่รอคอยมานานหลายปี♪

♪ลองเอื้อมมือออกไปและรักอย่างกล้าหาญ♪

♪ขอบคุณที่เจ้าปรากฏอยู่ในใจข้า♪

♪ได้พัดพาหมอกควันไปจากข้า♪

♪ความเศร้าโศกก็พร่าเลือน มองเห็นอนาคตได้ชัดเจน♪

♪เจ้ายังคงอยู่ในใจข้า♪

=สามคราชะตารัก=

=ตอนที่ 10=

ชิงเอ๋อร์ ข้า

เมื่อวานข้าเขียนหนังสือจนล่วงเวลา

ข้าถึงได้ผิดนัดกับเจ้า

ช่างเถอะ กิจธุระยุ่งก็มีเหตุผล

ชิงเอ๋อร์ องค์รัชทายาท ให้ความสำคัญกับข้ามาก

เชื่อว่าอีกไม่นานก็จะได้เป็นใหญ่เป็นโตแน่

ขึ้นอยู่กับว่าจะได้เป็นหรือช้า

คุณชายอวี๋

อย่าลืมอุดมการณ์แรกเริ่ม

แล้วจะประสบผลสำเร็จแน่นอน

ใครเล่าปิดหน้าต่างบดบังทิวทัศน์

มิสู้ออกไปขี่ม้าชื่นชมความงดงาม

เยว่ชิง

เจ้าโกรธข้าหรือไม่ ที่ข้าละเลยเจ้า ในช่วงที่ผ่านมา

กลอนบทนี้ข้าอ่านไม่เข้าใจ

แต่หากเจ้าปิดหน้าต่างกั้นขวางข้า

ข้าก็จะทลายผนังทั้งเรือน

(ใครเล่าปิดหน้าต่างบดบังทิวทัศน์)

(มิสู้ออกไปขี่ม้าชื่นชมความงดงาม)

เหตุใดฝ่าบาทจึงเขียนกลอนบทนี้อีกแล้ว

ข้ารู้สึกเหมือนว่าหลายปีมานี้ข้าหลงลืม เรื่องสำคัญไปมากมาย

เช่นนั้นตอนนี้องค์ชายจำได้หรือไม่

ใกล้แล้ว

ท่านอ๋อง ท่านให้ข้าน้อยจับตาดูรัชทายาท

ไม่กี่วันมานี้นับว่าได้อะไรบ้างแล้ว

หือ ไหนว่ามาซิ

เมื่อวานรัชทายาทไปเที่ยวเทศกาลโคมไฟ กับสตรีนางหนึ่ง

ข้าสั่งให้เจ้าจับตาดูเขาตั้งนาน แต่ได้แค่นี้รึ

ผู้ปกครองตำหนักบูรพา

มีสตรีสองสามคนแปลกตรงไหน

ท่านอ๋องอย่าเพิ่งกริ้ว

ข้าน้อยยังพูดไม่จบ

สตรีนางนั้นคือบุตรสาวของหลิ่วซ่างซู หลิ่วเยว่ชิง

แล้วยังไงเล่า

บุตรสาวของซ่างซู

รัชทายาทไม่คู่ควรหรือไง

แต่สตรีนางนั้นเพิ่งหมั้นหมายกับ รองเจ้ากรมอวี๋ไม่นานมานี้

หนำซ้ำคุณชายอวี๋ก็ยังรับราชการ อยู่ที่ตำหนักบูรพาด้วย

หลิ่วเยว่ชิง รัชทายาท

คนแซ่อวี๋

น่าสนใจ น่าสนใจจริง ๆ

ฝ่าบาท เมื่อวานข้าน้อยเสียมารยาทแล้ว

ไม่เป็นไร

ลายมือเช่นนี้

ฝ่าบาท

เมื่อวานเสด็จไปเทศกาลโคมไฟมาหรือพ่ะย่ะค่ะ

ใช่

เจ้ายังมีธุระอีกหรือไม่

ไม่มีแล้วพ่ะย่ะค่ะ ข้าน้อยขอตัวก่อน

อืม

โคมไฟของท่าน

ถ้าเจ้าถือก็คงจะดีเหลือเกิน

ท่านอ๋องเฉิน

ได้ยินมานานว่าคุณชายอวี๋ มีความรู้ความสามารถ

จนรัชทายาทให้ความสำคัญ

ดูท่าแล้วอนาคตคงไปได้ไกล

อ๋องเฉินชมเกินไปแล้ว

เพียงแต่คุณชายอวี๋

ประมาทเกินไปหน่อย

ฝ่าบาทหมายความเช่นไร

คุณชายอวี๋ มีเวลาคุยกับข้าสักเดี๋ยวไหม

ฝ่าบาท เมื่อครู่ข้าน้อยเห็นอ๋องเฉิน และอวี๋หมิงเฮ่อเดินไปด้วยกัน

อืม รู้แล้ว

ฝ่าบาท เกรงว่าอ๋องเฉินคิดก่อเรื่องอะไรขึ้น

ท่านพี่แค่อยากหาใครสักคน

พร่ำบ่นเรื่องของข้าเท่านั้น อย่าตื่นตระหนกไปเลย

แต่ว่าอวี๋หมิงเฮ่อผู้นี้

ข้ารู้สึกว่า

เขาไม่ใช่คนที่จิตใจหนักแน่นนัก

อย่าให้เขาทำเรื่องอะไรนอกลู่นอกทาง

ขอรับ ข้าน้อยจะจับตาดูเขาให้ดี

อืม

คืนเทศกาลโคมไฟ

ลูกน้องของข้าเห็นกับตาตัวเอง

ว่าน้องหกไปพบกับสตรีตระกูลหลิ่ว ในงานเทศกาล

ยังมีอีกเรื่อง

งานล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนั้น

พวกเขา 2 คนก็อยู่ด้วยกันตามลำพังทั้งคืน ในหุบเขารกร้าง

ไม่แน่ว่า

ในคืนนั้น รักครั้งเก่าของทั้งคู่อาจครุขึ้นมา

รักครั้งเก่า

คุณชายอวี๋ไม่ทราบหรอกหรือ

เช่นนั้นข้าคงพูดมากไป

ท่านอ๋องเฉิน

พูดมาก็ไม่เป็นไร

เสด็จพ่อของข้า

เคยพระราชทานสมรสให้น้องหก กับบุตรสาวของหลิ่วซ่างซู

น้องหกพอใจกับการหมั้นหมายครั้งนี้มาก

แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดจู่ ๆ สตรีแซ่หลิ่ว กลับถอนหมั้น

ซ้ำยังรับปากการสู่ขอจาก ตระกูลอวี๋ของพวกท่าน

ส่วนท่านก็บังเอิญได้เข้ามาในตำหนักบูรพา

ความหมายของท่านอ๋องเฉินคือ

รัชทายาทมิได้คิดสนับสนุนข้า

แต่ต้องการใช้โอกาสนี้

แก้แค้นข้าน้อย

ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้นหรอก

เพียงแต่

น้องหกของข้าดีเลิศทุกอย่าง

เพียงแต่ชอบบงการไปหน่อย

เห็นแก่ตัวไปหน่อยเท่านั้น

เขาเป็นเช่นนี้ตั้งแต่เล็กแล้ว

เรื่องทั้งหมดข้าก็แค่คาดเดา

ไม่แน่ว่ารัชทายาทอาจชื่นชม ความสามารถของคุณชายอวี๋ก็ได้

ถึงได้เชิญท่านเข้าตำหนักบูรพา

เวลานี้คุณชายคงมีตำแหน่งใหญ่โต ในตำหนักบูรพาแล้วสินะ

เพียงแค่เขียนหนังสือไร้อำนาจเท่านั้น

คุณชายอวี๋อย่าเพิ่งหมดกำลังใจ

ข้าได้ยินมานานว่าบุรุษตระกูลอวี๋อย่างท่าน

ปัญญาเป็นเลิศเหนือผู้ใด

ข้าขอพูดอย่างไม่ปิดบัง ข้าเองก็ชื่นชมตัวท่านมาก

เสียดายที่ยื่นมือมาช้าไป

จึงถูกน้องหกชิงตัวไปก่อน

วันนี้หากท่านอยากเลือกทางอื่น

ข้าก็เต็มใจปูเส้นทางให้ท่าน

ความหมายของท่านอ๋องเฉินคือ

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ความทรงจำกลับแอบถูกเก็บไว้♪

♪หวั่นไหวได้พบกับท่านโดยบังเอิญ♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪

♪สิ่งที่เรียกว่าความกังวล กลายเป็นข้ออ้างในการหลบหนี♪

♪ไม่กล้ามองย้อนกลับไป♪

♪ความอ่อนโยนของท่าน มักคอยอยู่ข้างหลังเสมอ♪

♪กลายเป็นเหตุผลอันหนักแน่น ให้ข้ามุ่งไปหาท่าน♪

♪แสงจันทราผมขาวโพลน บอกว่าต่อไป♪

♪เส้นทางยาวไกลก้าวไปด้วยกัน♪

♪ตะลอนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่อึกทึก♪

♪จูงมือของท่าน ดวงตาอ่อนโยนยิ่งกว่าสายลม♪

♪เวลาพรากทุกสิ่งระหว่างท่านกับข้า♪

♪ถึงแม้สายเกินไปที่จะเอ่ย ถูกกำหนดต้องพบกับท่าน♪

♪เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการสบตา♪

♪ดวงดาราแพรวพราวในยามค่ำคืน ได้ตกลงมารอบๆ ตัวท่านกับข้า♪