Original subtitles

♪เมื่ออดีตกลายเป็นตอนแรกสุด♪

♪ความอิ่มเอมที่ถูกชัยชนะปกคลุม♪

♪ความสุขเล็กน้อยในแต่ละมื้อ♪

♪ยังมีใครแคร์อีก♪

♪เมื่อความพยายามกลายเป็นพรสวรรค์♪

♪ไม่ใช่นักโทษของอดีตอีก♪

♪การกอบกู้ที่ครบทุกรสชาติ♪

♪เข้าใจทั้งหมด♪

♪ชิงความภาคภูมิที่เสียไปกลับมา♪

♪อุปสรรคแต่ละก้าวยากแค่ไหน ฉันรู้♪

♪ความเงียบกำลังแผดเผา♪

♪สุดท้ายเป็นกับดักของเถ้าถ่าน♪

♪ชิงเกียรติยศที่เสียไปกลับมา♪

♪แพ้ชนะแต่ละครั้งยากแค่ไหน ฉันรู้♪

♪คมมีดกุมอยู่ในมือ♪

♪ถึงคู่ควรกับเกียรติยศนี้♪

♪ชิงรอยยิ้มที่เสียไปกลับมา♪

♪เป้าหมายต่อไปยากแค่ไหน ฉันรู้♪

♪การท้าทายที่ไม่ยอมแพ้♪

♪เอาชนะการเยาะเย้ยสุดแรง♪

=สูตรลับรักรสหวาน=

=ตอนที่ 3=

ทำไมเธอแค่ปีนบันไดแล้วยังตกลงมาได้ล่ะ

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณทำฉันตกใจ ฉันจะตกลงมาได้ยังไงเล่า

เกลือเปอร์เซียร์สีน้ำเงินนี้

ครึ่งกิโลก็เท่ากับ เงินเดือนคุณทั้งเดือนแล้ว

มาดื่มสักหน่อย

อ่อ จริงสิ

ฉันลงมาก็เพราะจะบอกเธอว่า

ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป

อาหารพนักงานจะเป็นความรับผิดชอบ ของพนักงานในครัวทุกคน

รวมถึงคนดูแลสต็อก

แล้วฉันก็จะ...

ห้ามบ้วนออกมา

ถ้าบ้วนออกมา วันนี้จะเปลี่ยนคนดูแลสต็อก

(ชุนเฉิง)

มีเรื่องอะไรน่าดีใจขนาดนั้นเชียว

ถูกรางวัลเหรอ

ไม่มีอะไร

นายบอกไม่ใช่เหรอว่ามีของจะให้ฉัน

ดูนายสิ

ฉันใส่ใจ ๆ นายก็ไม่ทนเอาเสียเลย

ช่วงนี้บริษัทไม่ค่อยยุ่งหรือไง

เอาของให้ฉันแล้วก็รีบกลับไปเถอะ

ฉันไปที่สมาพันธ์แล้วเห็นมา

เลยเอามาให้นาย

อ่อ จริงสิ ที่พวกเขาให้จ้าวเย่ชิง ก็เอามาด้วยหนึ่งฉบับ

เชฟ

สมาพันธ์หาพวกเรามีเรื่องอะไรเหรอ

แจ้งเวลาและรูปแบบการประเมินห้าดาวของฉัน

ยังต้องแจ้งด้วยเหรอ

ปกติจะสุ่มเข้ามา หลังจากหนึ่งเดือนไม่ใช่เหรอ

ร้านระดับห้าดาวแต่ละร้านเปลี่ยนเชฟ ก็ต้องมาตรวจหนึ่งครั้ง

มันก็ไม่ใช่ความลับอะไร

ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน

(ใบแจ้งการประเมินสมาพันธ์เชฟเมืองไป่ชวน) สิบวันหลังจากนี้

คุณสวี่คังจะมาเยือนเมืองไป่ชวน

มาพูดคุยเรื่องวัฒนธรรมอาหาร ตะวันตกและตะวันออก

ถึงตอนนี้สมาพันธ์จะจัดงานเลี้ยงต้อนรับ

ด้วยความร่วมมือจากร้านอาหารระดับห้าดาว

ร้านอาหารที่จะเข้าร่วม

จะเลือกระหว่างชุนเฉิงกับจ้าวเย่ชิง

เลือกตามระดับประเมิน มาตรฐานห้าดาวเป็นหลัก

ระหว่างชุนเฉิงกับจ้าวเย่ชิงมีเพียง ร้านเดียวเท่านั้นที่ผ่านการประเมิน

สมาพันธ์ช่างน่าสนใจจริง ๆ

คนของสมาพันธ์ขี้ขลาดขนาดนี้

กลัวว่าเชฟห้าดาวที่มาใหม่จะมาสั่นคลอน ตำแหน่งร้านใหญ่ทั้งเจ็ดของพวกนาย

วางแผนว่าจะทำยังไง

แน่นอนว่ามีแค่ฉันที่จะชนะ

ฉันล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ

ทำงานสองงานได้เงินงานเดียวมัน มันมีอะไรน่าดีใจเหรอ

พี่ไม่เข้าใจ

ก่อนหน้านี้อาหารพนักงานของชุนเฉิง ล้วนเป็นผู้ช่วยเชฟรับผิดชอบ

พนักงานตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเรา

เดิมก็ไม่มีโอกาสที่จะได้เป็นหัวหน้าพ่อครัว

พอไม่มีโอกาสเป็นหัวหน้าพ่อครัว

แล้วเมื่อไหร่ฉัน จะได้เรียนรู้การทำอาหารล่ะ

ไม่ใช่

เห็นชัด ๆ ว่าพวกเราเป็นฝ่ายชอบธรรม

แล้วทำไมเราต้องมาทำเหมือน สุนัขขโมยไก่แบบนั้นด้วย

สวรรค์ส่งบททดสอบมาให้พิสูจน์

จะต้องเข้าใกล้เจียงเจี้ย

ได้รับความไว้วางใจจากเจียงเจี้ย

มองเจียงเจี้ยออกอย่างทะลุปรุโปร่ง

ได้

งั้นก็หวังว่าศิษย์น้อง ตัวอยู่ที่มืดแต่จิตใจมุ่งหาแสงสว่าง

อย่าทำให้ผิดหวัง เอาชนะเจียงเจี้ยให้ได้

หลี่ไน่

นายจะใช้ไหม

ฉันไม่ใช้

ฉันแค่อยากจะหารือกับเธอหน่อย

เรื่องอาหารพนักงาน พวกเราสลับลำดับกันได้ไหม

ฉันยังคิดไม่ตกว่าพรุ่งนี้ต้องทำอะไร

งั้นพอดีเลย ฉันอยากเป็นคนแรกอยู่พอดี

จริงเหรอ

งั้นขอบคุณเธอมากนะ

ไม่เป็นไร

เธอสแกนเถอะ

เชฟ

ลูกค้าโต๊ะเบอร์หนึ่งของมื้อกลางวัน จะมาถึงตอน 10 โมง 45 นาที

ลูกค้าโต๊ะเบอร์สองและสาม

จะมาถึงเวลา 11 โมง 20 นาที

10 โมง 50 นาทีเสิร์ฟ อาหารเรียกน้ำย่อยจานแรก

เชฟ

ทำไมวันนี้แต่งตัวแบบนี้ได้

เชฟ

วันนี้ฉันเป็นคนรับผิดชอบอาหารพนักงาน

​ฉันจำได้ว่าจับฉลากลำดับแล้ว วันนี้น่าจะเป็นซ่งตั๋วไม่ใช่เหรอ

ยังตอนนี้ก็เป็นฉันแล้ว

เชฟต้องการให้ช่วยไหม

หลบไป

เชฟ ผ้าขนหนูค่ะ

ไม่ต้อง

จบช่วงมื้อกลางวันแล้ว

อาหารพนักงานก็เตรียมเรียบร้อยแล้ว

ทุกคนรีบชิมเถอะ

ในครัวยังมีอีกเยอะ

ไม่พอก็เติมอีกได้

หลี่ไน่

เกี๊ยวน้ำของเธอหอมมากเลย

ขนาดแป้งห่อยังมีกลิ่นของเนื้อเลย

ฉันใช้น้ำสต๊อก ที่เหลือจากมื้อกลางวันมาทำแป้ง

มิน่าล่ะ

คือมันมีความจืดนิดหน่อย

งั้นฉันจะไปเอาเกลือมาหน่อย

ไม่ต้อง ๆ

พอไหม

พอแล้ว

พวกคุณจะเติมหน่อยไหม

เจียงเจี้ย

เกี๊ยวน้ำที่ฉันทำมีปัญหาอะไรเหรอ

เธอคิดว่าทำไมฉันถึงให้คุณทำอาหารพนักงาน

เพราะว่าคุณอยากทดสอบพวกเรา

ทดสอบเหรอ

ได้

ทดสอบอะไรพวกเธอล่ะ

อาหารพนักงานต้องทำ อย่างมีประสิทธิภาพในเวลาอันสั้น

อาหารพนักงาน ที่ไม่ได้กำหนดวัตถุดิบมันไม่ได้ยาก

แต่ว่ามันเป็นเวลาเดียวกับช่วงมื้อกลางวัน

โซนหั่นกับโซนปรุงอาหารล้วนถูกใช้หมด

ดังนั้นฉันจึงต้องใช้ ช่วงเวลารอยต่อให้เต็มที่

แล้วอะไรอีก

คุณไม่ได้กำหนดวัตถุดิบ

แต่เพื่อที่จะให้ได้มาตรฐานวัตถุดิบ สดใหม่ที่ใช้ในการปรุงอาหารให้ลูกค้า

ดังนั้นทางร้านจะไม่ได้เตรียมวัตถุดิบอื่น ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเมนูเอาไว้

งั้นฉันก็ต้องใช้วัตถุดิบที่เหลือจากหลังครัว

หลี่ไน่

ให้เธอทำอาหารพนักงาน

สำหรับพนักงานของชุนเฉิงแล้ว

เป็นความทรมานอย่างหนึ่ง

คุณหมายความว่ายังไง

มากับฉัน

มาบอกฉัน

เธอดมได้กลิ่นอะไร

เนื้อวัว

แครอท

แห้ว

ไข่ไก่

พริกฮวาเจียว

หอยสังข์

หอยสังข์

เดิมเกี๊ยวของเธอ ก็ไม่ได้มีหอยสังข์อยู่แล้ว

แต่ว่าวันนี้ในมื้อกลางวันมีหอยสังข์เย็น

น่าจะเป็นตอนที่เธอจัดการเนื้อวัว

เธอไม่ได้ล้างเครื่องครัวให้สะอาด

ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหม

ใช่

เธอไม่เคยคิดว่า จะใส่หอยสังข์ในไส้ของเกี๊ยว

แล้วก็ไม่ได้จัดการกลิ่นคาวก่อนด้วย

นี่มันเลยทำให้ไส้ของเธอ

ดมแล้วมีกลิ่นคาวอ่อน ๆ

ใช่ค่ะ

นี่เป็นความผิดพลาดร้ายแรงที่สุดที่เธอทำ

สุดท้ายคนที่ประสาทรับกลิ่นดี อย่างเธอมีน้อย

ความผิดพลาดร้ายแรงที่สุดของเธออยู่ตรงนี้

ในตอนที่อาหารถูกเสิร์ฟ

ก็หมายความว่าอาหารจานนั้น ทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว

การแก้ไขอะไรหลังจากนั้น

ล้วนพิสูจน์ว่าเธอล้มเหลวมากแค่ไหน

แต่ว่า ทุกคนมีรสที่ถูกปากต่างกัน

เพราะว่ารสชาติที่ถูกปาก ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

เลยต้องไปคล้อยตามคนอื่น

ผลสุดท้ายก็เหมือนเซวียฉงหมิง

เหมือนอาจารย์ของฉันแล้วมันเป็นยังไง

อุดมการณ์ของร้านบะหมี่เหล่าเซวีย

ก็คือการทำให้ลูกค้าได้กินอาหารที่พึงพอใจ

มีปัญหาอะไรเหรอ

ร้านบะหมี่เหล่าเซวียเป็นร้านที่ อยู่มายาวนานและราคาไม่แพง

มากกว่านั้นคือลูกค้าเก่า และกลุ่มคนที่รายได้น้อย

แต่ว่ากลุ่มคนพวกนี้กินรสค่อนข้างจัด

ยิ่งกินรสจัด ๆ นาน ๆ เข้า

การรับรสก็จะกลายเป็นชินชา

สิ่งที่เรียกว่าอุดมการณ์ ร้านบะหมี่เหล่าเซวีย

ไหนเลยจะไม่ใช่ความผิดของเซวียฉงหมิง

ชุนเฉิงไม่เคยทำอาหารที่ทำให้คนอื่นพอใจ

แต่เป็นการทำให้ใครก็ตาม ได้กินอาหารที่ไม่อาจตั้งข้อสงสัย

ฉันให้ทางเลือกเธอสองทาง

ไม่เธอไปเดี๋ยวนี้

ก็

ยอมรับกฎของฉัน

ซ่งตั๋ว

เกี๊ยวไม่อร่อยเหรอ

ทุกคนไม่ได้บอกว่าหอมมากหรือไง

ก็ไม่ใช่

คือมันไม่ได้อร่อยขนาดนั้น

อาหารพนักงานของเมื่อวานเชฟเป็นคนทำ

ดังนั้น

ความจริงแล้วที่เธอทำมันก็อร่อยมาก

ฉันรู้แล้ว

จู้ห่าว

เธอส่งข้อมูลการจองมาให้ฉันดูหน่อย

เมื่อกี้เธอเห็นหลี่ไน่ ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไหม

งั้นเธอเห็นหล่อน...

ฉันพิจารณาเสร็จแล้ว

คิดตกแล้วเหรอ

ตอนที่ฉันมาสัมภาษณ์ที่ชุนเฉิง

ก็ไม่ได้มีความคิดที่ดีอะไร

คุณจ้างฉันก็ไม่ได้เจตนาที่ดีอะไร

งั้นก็จบกันเพียงเท่านี้เถอะ

เจียงเจี้ยฉันไม่ใช่พนักงานของคุณแล้ว

เธอยังติดค้างฉันอยู่หนึ่งมื้อ

บะหมี่ปลาช่อนเหนือ

ก็แค่อาหารมื้อหนึ่งไม่ใช่เหรอ

มีโอกาสคืนให้คุณก็ได้แล้ว

ก็คืนนี้

รอฉันส่งข้อมูลการจองให้เธอ

เชิญทางนี้ค่ะ

คุณผู้หญิงสวัสดีค่ะ

โต๊ะเบอร์สิบเจ็ดที่คุณจองเอาไว้

ขอบคุณค่ะ

ทานอย่างมีความสุขนะคะ

ไม่มีเมนูให้เหรอคะ

ฉันจองแบบเชฟส์ เทเบิ้ลไว้

(เชฟส์ เทเบิ้ล)

(ฟังแล้วคงแพงน่าดู)

เจียงเจี้ยใช่ไหม

คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาจ้าวเย่ชิงในเวลานี้

ให้ผม ทำอาหารให้เขาดีไหม

ไม่ต้อง

พอดีจะได้ให้เขาได้เห็นว่า คู่แข่งของเขาเก่งแค่ไหน

เข้าใจแล้ว

จริงสิ

ผู้หญิงที่มากับเจียงเจี้ยคนนั้นเป็นใครกัน

ทำไมดูคุ้นตามาก ๆ

เป็นหลี่ไน่

หลี่ไน่เหรอ

หลี่ไน่

ใช่

เป็นการรวมตัวกันที่แปลกใหม่จริง ๆ

(แพงมากจริง ๆ)

คุณ

คุณทำอะไร

เธอต้องสะพายกระเป๋ากินข้าวด้วยเหรอ

ทำไม

กฎของร้านอาหารห้าดาว ห้ามสะพายกระเป๋ากินข้าวเหรอ

ได้สิ

แต่จะว่าไป

เชฟส์ เทเบิ้ลของจ้าวเย่ชิงหนึ่งคนพันสอง

เธอโอเคไหม

ในเมื่อคุณถามแล้ว

ฉันคิดว่ามันแพงมาก

ให้ฉันเปลี่ยนร้าน แล้วค่อยเลี้ยงคุณอีกรอบแล้วกัน

ได้สิ

จริงเหรอ

แต่ว่าฉันมีเงื่อนไขหนึ่ง

คุณนี่มันน่าสนใจจริง

ก่อนหน้านี้เธอบอกว่า ฉันจ้างเธอไม่ได้มีเจตนาที่ดี

ใช่น่ะสิ

ฉันไม่ได้สมัครเป็นคนดูแลสต็อก

เป็นผมที่เลือกคุณ

พูดให้ถูกต้องคือ

ฉันเลือกเธอแทนตำแหน่งคนดูแลสต็อก

นี่กำลังสัมภาษณ์อะไรเหรอคะ

คนดูแลสต็อก

กระป๋องเบอร์ หนึ่ง สอง สาม ที่อยู่หน้าทุกคน

บรรจุเครื่องปรุงที่พบเห็นได้บ่อย

มีเวลาจำกัดสามสิบวินาที

ให้ทุกคนเขียนชื่อเครื่องปรุง ที่อยู่ในแต่ละกระป๋อง

(โป๊ยกั้ก ใบกระวาน เปลือกส้ม)

พวกคุณแน่ใจนะ

กลิ่นพริกฮวาเจียวแรงขนาดนี้ พวกคุณดมไม่ออกเหรอ

จมูกของเธอ

ไวต่อกลิ่น

นี่สะดวกมากในการจำวัตถุดิบ

นี่ก็เป็นสิ่งที่ฉันต้องการ

แต่ว่าฉันเตรียมจะลาออกแล้ว

คุณจะมาพูดกับฉันทำไม

ฉันยังไม่อนุมัติเลยนะ

เธอมาสัมภาษณ์ที่ชุนเฉิง

มันก็แสดงถึงว่านี่เป็น ตัวเลือกที่ดีที่สุดของเธอในตอนนี้

ใช่ไหม

ถ้าฉันพูดถูกแล้ว

เธอจะลองพิสูจน์ดูไหม

ว่าฉันเลือกไม่ผิด

งั้นฉันสามารถทำอาหารจานหลักได้ไหม

หรือพูดว่า

โอกาสที่ฉันจะได้ทำอาหารจานหลัก มันจะมีเยอะขึ้นไหม

คนดูแลสต๊อกที่ไม่อยากทำ อาหารจานหลักไม่ใช่พ่อครัวที่ดี

งั้นคุณอยากให้ฉันทำอะไร

อิ่มมากเลย

ขอบใจนะ

อาหารจานแรกคือขนมเข่งใส่ซี่โครงหมู

รสชาติค่อนไปทางหวาน เพราะว่าใช้ซุปลูกแพร์ในการดูดซึม

อาหารจานที่สอง

ไม่ต้องมาบอกฉันตอนนี้

จำรสชาติเอาไว้ก็พอ

ได้

จำได้แล้ว

งั้นตอนนี้ฉันไปได้หรือยัง

รอเดี๋ยว

ริมฝีปากสกปรกมาก

เช็ดหน่อยสิ

ไม่มีใครจะมองมือถือเธอหรอก

ฉันยังมีธุระ ไปก่อนนะ

งั้นฉันจะไปขึ้นรถเมล์

ให้ฉันช่วยคุณถ่ายเถอะ

ขอบคุณนะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ

ฉันเป็นเถ้าแก่ และเชฟชั่วคราวของจ้าวเย่ชิง

จ้าวจิงจิง

สวัสดีค่ะ

คุณอยากเชิญฉันไปทำงานที่จ้าวเย่ชิงเหรอ

ถูกต้อง

แต่ว่าฉันเป็นพนักงานของชุนเฉิงแล้ว

แล้วมันจะอะไรล่ะ

พูดตามตรงฉันจ้างคุณก็เพราะเจียงเจี้ย

หมายความว่ายังไง

ฉันก็เหมือนกับเจียงเจี้ย

ล้วนเป็นเชฟที่เพิ่งได้รับสมญานามห้าดาว

ดังนั้นตอนนี้พวกเราสองคน กำลังเผชิญกับการทดสอบเดียวกัน

นั่นคือการประเมินห้าดาว

แต่ว่านี่มันเกี่ยวอะไรกับฉันเหรอ

เดิมไม่เกี่ยวข้องอะไร

แต่ว่าปีนี้ เนื่องจากเจียงเจี้ย

สมาพันธ์จึงเปลี่ยนกฎ

ระหว่างชุนเฉิงกับจ้าวเย่ชิง

มีเพียงร้านเดียวที่สามารถผ่านการประเมิน

ความหมายของคุณคือ

หากว่าเจียงเจี้ยไม่ผ่านการประเมินห้าดาว

งั้นมีดของเขา

ก็จะถูกสมาพันธ์เก็บคืน

คุณอยากให้ฉันช่วยคุณ ผ่านการประเมินห้าดาวเหรอ

แต่ว่าฉันมีประโยชน์อะไรเหรอ

คุณอย่าลืมนะ

อาจารย์ของฉันแพ้ให้เขา

แต่ว่าคุณสามารถสร้างชื่อเสียงให้ฉัน

จ้าวเย่ชิงร้านเก่าแก่ร้อยปี แห่งเมืองไป่ชวน

เนื่องจากไม่ชอบการกระทำชั่วร้าย ที่เจียงเจี้ยมีต่อสกุลเซวียเจ็ดร้านใหญ่

มาร่วมมือกัน

สร้างดิ อเวนเจอร์ส ที่เป็นตัวแทนความยุติธรรม

คุณคิดว่ามุกตลกนี้เป็นยังไงบ้าง

คุณอยากจะใช้ฉันสร้างคำวิจารณ์ เพื่อเพิ่มแรงกดดันให้เจียงเจี้ยใช่ไหม

ไม่ใช่สักหน่อย

ฉันไม่คิดว่าฝีมือของฉันจะแพ้เขา

เพียงแค่คิดว่าทำแบบนี้ แล้วสร้างความกดดันให้เขาได้

แถมยังเป็นการเผยแพร่จ้าวเย่ชิงด้วย

ทำไมจะไม่ทำล่ะ

ว่ายังไง

รับคำชวนจากฉันไหม

หรือว่าคุณไม่อยากแย่งมีดของอาจารย์คุณคืน

แก้แค้นให้อาจารย์คุณเหรอ

คุณพูดถูก

ฉันอยากแก้แค้น

แต่ว่า

ฉันจะต้องเอามีดคืนจากเจียงเจี้ย มาให้อาจารย์ฉันด้วยตัวเอง

ก็ได้

ฉันก็ไม่คิดว่าจะโน้มน้าวคุณได้ ในครั้งเดียวหรอก

(จ้าวเย่ชิง VIP) fวันนี้กินอาหารของฉันแล้วสิ

เป็นยังไงบ้าง

อร่อยมากค่ะ

จ้าวเย่ชิงยังมีเซอร์ไพรส์มากมายรอคุณอยู่

คุณอยากให้ฉันทำอะไร

หนึ่ง ใช้จมูกของเธอ

จดจำรสชาติของอาหารทุกจาน

ของที่นี่ไว้ในสมอง

สอง

หากว่าจ้าวจิงจิง เชฟของจ้าวเย่ชิงมาหาเธอ

และเธอก็ไม่ได้มีแผนที่จะไปจากชุนเฉิงละก็

งั้นไม่ว่าหล่อนจะพูดอะไรกับเธอ

หรือว่าให้อะไรกับเธอ

เธอจะต้องมาบอกฉันทันที

จำได้หรือยัง

ต้องทันทีนะ

คุณอยู่ที่นี่ได้ยังไง

นี่อะไร

หนักเกินไป

ช่วยฉันถือหน่อย

นึกว่าให้ฉันซะอีก

จ้าวจิงจิงให้มา

(จ้าวเย่ชิง VIP) หล่อนทำใจได้เหรอ

ไม่กลัวว่าเธอจะกินจนจ้าวเย่ชิง ล้มละลายหรือไง

ปากคุณนี่มัน

ฉันกินเยอะขนาดนั้นหรือไง

ใจเต้นแล้วเหรอ

ใจเต้นมีประโยชน์เหรอ

ไม่มี

จ้าวจิงจิงเตรียมรวบรวม

ทุกคนที่ถูกคุณแย่งมีดไป

เพื่อสร้างคำวิพากษ์วิจารณ์ต่อคุณ

ก็แค่พวกเขาอยากจะมากดดันฉันกับสมาพันธ์

ยังมีอีกนะ

ยังมีอะไรอีก

บอกว่าคุณชั่วร้าย

ใจดำอำมหิต เจ้าเล่ห์

หน้าเนื้อใจเสือ

ไร้ศีลธรรม จิตใจโหดเหี้ยม

นี่เป็นคำในใจที่เธอ อยากพูดออกมามากกว่ามั้ง

คุณรู้ได้ยังไง ว่าหล่อนจะมาหาฉัน

หล่อนจ้องเธอไว้นานแล้ว

แค่ไม่คิดว่าเธอจะไปที่ชุนเฉิงก่อน

อีกอย่างเธอคิดว่า

วันนี้ฉันชวนเธอไปกินข้าว มีเจตนาบริสุทธิ์เหรอ

นี่เป็นความคิดที่ออกมาจากใจใช่ไหม

พรุ่งนี้ที่หนึ่งเป็นเพื่อนฉันหน่อย

เชฟ ฉันเป็นแค่คนดูแลสต๊อกนะ

พรุ่งนี้ต้องไปหาวัตถุดิบใหม่

ก็ได้

งั้นนี่ต้องนับเป็นโอทีนะ

คุณต้องให้ค่าโอทีฉัน

ดูผลงานพรุ่งนี้ของเธอก่อน

ฮัลโหล เป็นอะไรอีก

(กระป๋องเก็บความร้อนของฉัน)

ฉันลืมเอาให้คุณ

งั้นฉันจะเอาไปให้คุณเดี๋ยวนี้

(ช่างเถอะ ให้เธอ)

มีหนึ่งวินาทีที่ฉันคิดว่าเอาให้ฉัน

เดิมก็คือให้ฉันถือเอาไว้

ซุปขิงพุทราน้ำตาลแดง

พอดีเลยให้ฉันใช้ป้องกันการเป็นหวัด

หลี่จี้ตง คุณเร็วหน่อยสิ

วันนี้ฉันยังมีธุระนะ คุณรีบหน่อย

คุณรีบหน่อย

ไป ๆ

ถุงเท้าของฉันล่ะ

อะไรนะ

ถุงเท้าไง

ถุงเท้าไม่ได้ใส่อยู่บนเท้าคุณเหรอ

ไป ๆ ๆ

ธงของฉัน

เอาแล้ว ๆ

ไป ๆ ๆ

หลี่จี้ตงเร็วหน่อยฉันสายแล้วนะ

เร็วหน่อย ๆ

เร็ว ๆ ๆ

ระวังหน่อยนะ

ช้าหน่อยสิ

แกเอาหมวกพ่อไปเป็นฟุตบอลแล้ว

ไม่ใช่

ซนจริง ๆ

พวกเรามาที่นี่ทำไม

เฉียวสามตารู้จักไหม

คนที่ชอบทำเครื่องเทศมากเป็นพิเศษนะเหรอ

เขาไม่ได้อยู่ที่ชานเมืองเหรอ

ทุกวันเสาร์เขาจะมา เล่นหมากรุกกับคนอื่นที่นี่

แล้วก็จะโอ้อวดเครื่องเทศใหม่ ๆ

ที่ตัวเองเก็บได้ในช่วงนี้

คุณทำอะไร

เป็นหวัด

ไปเถอะ ไปดูว่าครั้งนี้ มีเครื่องเทศอะไรใหม่ ๆ บ้าง

ลงอันนี้ ๆ

รู้จักคำว่าอย่ารบกวนคนเล่นหมากรุกไหม

ที่คุณพูดคือสุภาพบุรุษ ผมไม่ใช่สักหน่อย

คุณรู้จักตัวเองดีนี่

พอแล้ว

ถือว่าคุณชนะ

รีบเอาของดีของคุณออกมาสิ

ไม่งั้นน่ะ

เหล่าจงจะโมโหแล้วนะ

พวกคุณจัดการกันไปนะ ผมกลับแล้ว

อาจารย์เฉียว

ของที่คุณเอามาวันนี้พวกเราก็อยากได้

คุณรู้เหรอว่ามันเป็นอะไรพวกคุณถึงต้องการ

นี่มันผิวส้มไม่ใช่เหรอ

เหล่าจง ไม่ได้หรือเปล่า

คุณปิดข่าวไม่เข้มงวดพอ

ผมให้ราคาแพงกว่านี้ได้

การเพิ่มราคาตลาดนี้ฉันแจ้งความได้นะ

แม่หนู

นี่เป็นผิวส้มเก่าแก่สิบปีจากซินฮุ่ย

ต่อให้คุณจะยอมซื้อ ในราคานี้มันก็ไม่ได้ถูก

ฉันจะเอาอันนี้

ฉันไม่มีเงินแต่เขามี

เหล่าเฉียว

คุณก็รู้จักผม

วันนี้ผิวส้มนี้คุณต้องให้ผม

ไม่ต้องรีบร้อน ๆ

วันนี้อยากจะได้ผิวส้มนี้ไป

งั้นก็ต้องดูความสามารถที่แท้จริงแล้ว

นี่ล้วนเป็นผิวส้ม

มีเพียงกระป๋องเดียว ที่เป็นอันที่พวกคุณต้องการ

นี่มันกี่โมงแล้ว

ทำไมหลี่ไน่ยังไม่มาอีก

อีกเดี๋ยวเชฟก็น่าจะมาแล้วนะ

ทุกคน

เชฟมีธุระนิดหน่อยจะมาช้า

ซ่งตั๋ว

เรื่องที่เชฟให้ทำพรุ่งนี้ นายเตรียมไว้ก่อน

ได้

หลี่ไน่กับเชฟไม่อยู่ทั้งคู่

หลี่ไน่กับเชฟคงไม่ได้ออกไปด้วยกันหรอกนะ

ก็ไม่ถูกนะ

เมื่อวานเชฟต่อว่าหลี่ไน่ไป

พอแล้ว

เชฟจะต้องมีเหตุผลของตัวเองแน่

สีแดงเข้ม มีกลิ่นหวานเล็กน้อย

นี่น่าจะเป็นผิวส้ม ที่อายุมากกว่าห้าปีแต่น้อยกว่าสิบปี

แม่หนู

คุณเอาแต่ดม ไม่มองให้ดีหน่อยเหรอ

ฉันเคยดมผิวส้มสิบปีของซินฮุ่ย ไม่ผิดแน่

พูดเว่อร์เกินไปแล้ว

คุณก็รอดูเถอะ

ฉันเลือกเสร็จแล้ว

พวกเราใช้ผิวส้มมาครึ่งชีวิต

คงไม่แพ้ให้กับนางหนูคนนี้หรอกนะ

ก็แค่ข่มไปงั้นแหละ

น่าจะอยู่ในสองอันนี้

ฉันรู้

คุณทำอะไร

อาจารย์เฉียว

หากว่าอาจารย์จงเลือกไม่ถูกละก็

ผิวส้มของคุณยังจะขายให้เขาไหม

แน่นอนว่าไม่ขาย

เหล่าเฉียว คุณ

ไม่งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน

อาจารย์จง

พวกเรามาพนันกัน

หากว่าพวกเราชนะ

คุณก็รับปากเงื่อนไขพวกเรา ข้อหนึ่ง ว่ายังไง

ผมจะไปพนันอะไรกับเด็ก ๆ อย่างคุณล่ะ

อีกอย่างนี่มันก็เป็นเลือกหนึ่งในสองแล้ว

งั้นอย่างน้อยผมก็มี โอกาสชนะครึ่งหนึ่งเลยนะ

งั้นถ้าแพ้ล่ะ

คุณวางใจเถอะ

พวกเราก็ไม่ได้จะขออะไรที่มันมากเกินไป

เพียงแค่ตอนนี้มันใกล้จะเที่ยงแล้ว

พวกเราสองคนยังไม่ได้กินข้าว

คุณก็ทำข้าวให้พวกเรากินแล้วกัน

คุณรู้ได้ยังไงว่าผมทำอาหารเป็น

เคยโชคดีได้ไปกิน อาหารเชฟส์ เทเบิ้ลที่จ้าวเย่ชิง

ง่ายขนาดนี้เลย

ก็ง่ายขนาดนี้แหละ

งั้นผมพนันกับพวกคุณ

ผมจะได้อะไรล่ะ

ถ้าพวกเราชนะ

ผิวส้มนี้ก็คืนให้คุณ

หากว่าแพ้

ก็พอดีได้ช่วยคุณตัดคำตอบที่ผิดออกไป

เอาตามที่คุณพูดแบบนี้ผมก็ไม่ขาดทุนน่ะสิ

ได้ จะพนันกับพวกคุณ

เธอต้องชนะนะ

ฉันเลือกอันนี้

ความจริงแล้วนี่ก็เป็นผิวส้มของซินฮุ่ย

แต่ว่ามันไม่แท้พอ

งั้นคุณบอกหน่อย

ว่ามันไม่แท้พอยังไง

คุณภาพของผิวส้มซินฮุ่ย

ขึ้นอยู่กับเวลาการบ่ม

วิธีการบ่ม

ตำแหน่งการเก็บรักษาของซินฮุ่ย

รวมถึงสภาพอากาศในท้องถิ่นด้วย

สองอันนี้ต่างกันน้อยมาก

แต่ว่าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่

งั้นคุณบอกมาหน่อยว่า ผิวส้มนี้เป็นผิวส้มอะไร

นี่น่าจะเป็นผิวส้มห้าปี ที่ซื้อมาจากซินฮุ่ย

จากนั้นก็บ่มที่ไป่ชวนต่ออีกห้าปี

ดี

เหล่าจง

ไม่มีอะไรจะพูดแล้วนะ

รีบไปทำอาหารสิ

ยอมรับความพ่ายแพ้

บอกมาเถอะ

เอาผิวส้มนี้มาแลกเปลี่ยน

อยากจะกินอาหารอะไรล่ะ

หอยเป๋าฮื้อหมูน้ำแดง

เมนูซิกเนเจอร์ของเชฟ

เตรียมตัวมาดีนี่

ว่าไปแล้ว

ทำไมผมถึงคุ้นหน้าคุณนิดหน่อยนะ

เป็นเธอ

เพื่อที่จะหลบผม คุณเลยทิ้งจ้าวเย่ชิงไป

ผมคิดว่าคุณคงจะจำใบหน้านี้ของผม

ไว้ในหัวของคุณอย่างดีแล้ว

ฉันจะไปหลบเธอทำไม

ฉันก็แค่แก่แล้วอยากจะเกษียณเท่านั้น

นับประสาอะไรที่ฉัน เป็นเพื่อนกับพ่อของเธอมานาน

ใช่ไหมล่ะ

ทำไมผมไม่เห็นจำได้ว่า

พ่อของผมมีเพื่อนเก่าแก่อย่างคุณล่ะ

คุณมีความแค้นกับเขา เขาคงไม่ได้จะไม่ทำแล้วนะ

ไม่หรอก

เขาเป็นเชฟให้ตระกูลจ้าวมาหลายปีขนาดนี้

คงไม่ถึงขนาดไม่มีสัจจะหรอก

กินให้อร่อยล่ะ

เธอเป็นลูกศิษย์ของเหล่าเซวียใช่ไหม

เธอชื่อหลี่ไน่

ตอนนี้เป็นพนักงานของชุนเฉิง

กินเถอะ กินเสร็จแล้วก็รีบไป

อันไหนอร่อย

หอยเป๋าฮื้อของอาจารย์จง

อร่อยกว่าหอยเป๋าฮื้อกรอบของจ้าวจิงจิงมาก

ว่าแล้วเชียว

อะไรว่าแล้วเชียว

เรื่องในสองวันนี้

อย่าไปพูดกับใคร

ปิดเป็นความลับ

ทำไมเมื่อกี้คุณโกหกล่ะ

พวกเราเคยกินอาหารเชฟส์ เทเบิ้ล ของอาจารย์จงที่ไหนกัน

ฉันไม่ได้โกหกนะ

ฉันบอกว่าฉันเคยกิน อาหารเชฟส์ เทเบิ้ลของจ้าวเย่ชิง

ไม่ได้บอกว่าเคยกินฝีมือเขา

เจ้าเล่ห์จริง ๆ

มื้อกลางวันกำลังจะเริ่มแล้ว

หากไปสายละก็

หักค่าแรง

คิดไม่ถึงว่าการประเมินห้าดาว จะเป็นการแข่งระหว่างชุนเฉิงกับจ้าวเย่ชิง

แกล้งกันเกินไปแล้วหรือเปล่า

ทำไม กลัวว่าไอดอลของนายจะแพ้เหรอ

เชฟจะไปแพ้ได้ยังไง

เพียงแค่ดีชั่วยังไงจ้าวเย่ชิงก็เป็น ร้านเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาเป็นร้อยปี

คนที่เจอกับตัวเขายังไม่ร้อนใจ แต่คนรอบข้างร้อนใจไปก่อนแล้ว

อ่อ จริงสิ

เธอออกไปกับเชฟสองคนเหรอ

ทำโอทีน่ะ ยุ่งยากจะตาย

ได้ออกไปทำโอทีกับเชฟมันสุขขนาดไหน

จะต้องได้เรียนรู้อะไรมากมายแน่

อาจจะนะ

รถที่ฉันเรียกมาแล้ว ฉันไปก่อนนะ

ได้

บ๊ายบาย

บ๊ายบาย

หลี่จี้ตง

หลี่จี้ตง คุณไม่ได้อาบน้ำมาห้าวันแล้ว

ฉันยังหอมอยู่นะ

อาหลี่ล่ะ

อาหลี่

อาหลี่

อาหลี่

เสี่ยวช่าน

ผมคิดถึงอาหลี่มากเลย

อาหลี่

ช่วงนี้ผมหางานใหม่ได้แล้ว

งานอาบน้ำนะ เป็นไง

อยากลองหน่อยไหม

หลี่ไน่

เธอได้ยินใช่ไหม

การอาบน้ำไม่เพียงแค่สบายตัว

แต่ยังสามารถยืดอายุความแก่ คืนความหนุ่มได้ด้วย

อ่อ ใช่ไหม

ใช่

โรงอาบน้ำของเรามีคุณลุงมา

ตอนที่เขาเข้ามาอายุหกสิบ

พอฉันขัดเสร็จ เธอเดาดูสิเป็นยังไง

เป็นยังไง

เขาบอกว่าอายุสามสิบคนก็ไม่เชื่อ

งั้นก็ต้องขัดไปอีก

ใช่น่ะสิ

พวกเธออยากจะหลอกฉัน

ฉันก็เป็นแค่คนแก่สมองเสื่อม

ฉันไม่ได้เป็นคนโง่เสียหน่อย

ฉันจะไปอาบน้ำก่อน

อาหลี่ ผมช่วยคุณ

พรุ่งนี้เธอไม่ทำงานเหรอ

เจียงเจี้ยต้องไปประชุมอะไรสักอย่าง

บอกว่าเกี่ยวกับการประเมินห้าดาว

เธอพูดมาฉันก็นึกถึงคนหนึ่งได้

เชฟคนก่อนของจ้าวเย่ชิง

นับว่าเป็นคนโชคดีที่สุดในสมาพันธ์

จงไห่หยางเหรอ

ใช่

ตอนแรกเขาแต่งงานกับลูกสาว ของเชฟคนก่อนของจ้าวเย่ชิง

แล้วก็รับช่วงต่อจ้าวเย่ชิงในฐานะลูกเขย

แถมเขายังรีบออกจากการเป็นเชฟอีกด้วย

หลีกเลี่ยงชื่อเสียง ที่รักษาไม่ได้ในวัยชรา

หมายความว่ายังไง

ฉันก็ฟังมาจากข่าวลืออีกที

คู่แข่งที่จะมาแย่งมีด กับเจียงเจี้ยคนต่อไปก็คือจ้าวเย่ชิง

ดังนั้นน่ะ

การสืบทอดภายใน ยังดีกว่าการแพ้ให้เจียงเจี้ย

(เพื่อที่จะหลบผม คุณเลยทิ้งจ้าวเย่ชิงไป)

(ผมคิดว่าคุณคงจะจำใบหน้านี้ของผม)

(ไว้ในหัวของคุณอย่างดีแล้ว)

จงไห่หยางเลิกเป็นเชฟเมื่อไหร่

หลังจากที่อาจารย์ชิงมีดมา

จ้าวจิงจิงเติบโตมากับ แม่ของเธอที่เมืองนอก

สามปีก่อนจู่ ๆ ก็กลับมา

จ้าวเย่ชิงในตอนนั้น

ภายใต้การนำของพ่อของเธอ ยังคงเป็นการทำร้านแบบเดิม ๆ

เอาหอยเป๋าฮื้อหมูน้ำแดง มาเป็นเมนูซิกเนเจอร์

หลังจากที่จ้าวจิงจิงกลับมา

เดิมสามารถรับช่วงต่อจ้าวเย่ชิงได้เลย

แต่ว่าเธอต้องการที่จะแข่งกับพ่อของเธอ

บอกว่าให้ใช้หอยเป๋าฮื้อ มาทำเมนูของแต่ละฝ่าย

ใครแพ้คนนั้นก็ต้องไป

ตอนแรกจงไห่หยางไม่รับปาก

แต่ว่าไม่นานมานี้ จู่ ๆ จงไห่หยางก็เปลี่ยนความคิด

ความหมายของพี่คือ

จงไห่หยางเพื่อที่จะหลบเจียงเจี้ย

จงใจผลักจ้าวจิงจิง ให้ไปอยู่บนปลายมีดของเจียงเจี้ย

ใช่

แต่ว่าเจียงเจี้ยเก่งขนาดนั้นที่ไหนกัน

ทำให้จงไห่หยางกลัวเขาได้

เชฟเจียง

เลื่อมใสมานาน

คุณคือ

จ้าวเย่ชิง

จ้าวจิงจิง

♪มีกี่ค่ำคืน ความกลุ้มใจตั้งเท่าไร♪

♪กี่คำตอบ อยู่นอกประตูที่นอนไม่หลับ♪

♪พยายามไม่ตากฝนและเอียงหน้าไป♪

♪แต่เริ่มชินกับ♪

♪ความอบอุ่นที่สิบนิ้วจับกัน♪

♪การคาดหวังกี่ครั้ง การรอคอยกี่ครั้ง♪

♪ความกล้าหาญกี่ครั้ง แต่พูดไม่ออก♪

♪นึกถึงจุดจบว่าดีหรือร้าย♪

♪การทำร้ายในอดีตกลายเป็นการพึ่งพา♪

♪ฉันมาตามแสง♪

♪วิ่งไปหาความรักที่ทำให้ฉันร้องไห้♪

♪ฝุ่นที่โดดเดี่ยวสองเม็ด♪

♪เบ่งบานบนหัวใจที่แห้งแล้ง♪

♪ไม่เคยสารภาพได้เลย♪

♪ความชอบที่ซ่อนอยู่ในมุมหนึ่ง♪

♪ความคิดจากไปไม่ได้♪

♪ฉันนึกว่าอดทนไม่ยอมรับ ความรักที่มีต่อคุณได้♪

♪มือกุมอนาคต อดีตและปัจจุบันไว้♪

♪อย่าคลายออก เพราะคุณนั้น♪

♪ไม่สามารถแทนที่ได้เลย♪

♪ฉันมาตามแสง♪

♪วิ่งไปยังความรักที่เช็ดน้ำตาออกแล้ว♪

♪ฝุ่นที่โดดเดี่ยวสองเม็ด♪

♪เบ่งบานบนหัวใจที่แห้งแล้ง♪

♪มักจะสารภาพอย่างเงียบงัน♪

♪ความชอบที่ซ่อนอยู่ในมุมหนึ่ง♪

♪จากไปไม่ได้อีกแล้ว♪

♪ฉันยอมรับว่าที่แท้ฉันก็ ห้ามความรักที่มีต่อคุณไม่ได้♪