Original subtitles

W poprzednich odcinkach...

Przyjmę propozycję prezydent Rillak.

Zostanę ambasadorem Federacji.

Chcę być zawsze z tobą.

Mam swoje zasady i w nie wierzę.

Nie będę za to przepraszać.

Bądź pierwszym oficerem.

Ja też dostałam drugą szansę.

Twoja kolej.

Adira była złączona z symbiontem.

Witaj w kręgu.

Po takim złączeniu

gospodarz ma dostęp do wspomnień swoich poprzedników.

Mam nadzieję, że dzięki temu będziesz kontynuować szkolenie.

Będziesz świetnym opiekunem.

Chodź ze mną.

Na Discovery mogę coś osiągnąć.

A co z odległością?

Wierzę w nas.

Nazywamy ich Protoplastami.

Doktor Vellek odnalazł ich technologię.

Zaginął 800 lat temu, a wraz z nim jej lokalizacja.

Moll i L'ak o tym nie wiedzą. Polecą na Betazed.

Co to jest?

Jeszcze cztery części

i znajdziemy drogę do tajemnicy Protoplastów.

Wiersz wskazuje kolejny cel.

„Świat inny niż wszystkie, gdzie dwie dusze splatają się”.

- To chyba... - Trill.

Lecimy na Trill.

Są sprytni, przebiegli

i myślą wyłącznie o sobie.

Oto Moll i L'ak.

Więcej wiem o duchach,

do których modliła się abuela.

Nazywa się Malinne.

To córka mojego mentora, Clevelanda Bookera IV.

To jedyna namiastka rodziny, jaka mi została.

Musimy wiedzieć, w co się pakujemy.

Wiadomo coś o L'aku?

Przykro mi, ale nie.

A Moll?

Urodziła się na Callor 5.

Miała osiem lat, gdy Cleveland ją zostawił.

Mówił, że chce wszystko naprawić.

Nie udało mu się.

Sprawdziliśmy ją.

Straciła matkę w wieku 14 lat, a w wieku 17 lat została kurierką.

Ma za sobą dwie odsiadki w więzieniu Szmaragdowy Łańcuch.

Sporo przeszła.

Ale zawsze spada na cztery łapy.

Jeśli spotkamy ich na Trillu, zrobi się nieprzyjemnie.

Wiem, co chcesz powiedzieć.

To planeta Federacji, więc musimy działać oficjalnie.

Jeśli tam będą, moja wiedza bardzo się przyda.

Pewnie powiesz, że niepokoi cię mój związek z tą sprawą.

Przekonaj mnie, że nie musi.

Uczę się na swoich błędach.

Inaczej by mnie tu nie było.

Jeśli obawiasz się o sprawy osobiste, to wiedz,

że tak wracam do życia.

Chcę lecieć z wami na Trill.

No dobra.

Zastanowię się.

To do zobaczenia.

Ciężki dzień?

Kiepsko spałam.

- Pojawiło się sporo problemów. - U ciebie też?

Całą noc tylko się wierciłem.

Próbowałaś wolkańskiej medytacji? Kiedyś ci pomagała.

Pamiętasz wszystko, o czym ktoś ci powie?

Taką mam robotę.

Dobra. Co tam masz?

Wielką planetę.

Trill ma powierzchnię 500 milionów kilometrów kwadratowych.

Pytanie, gdzie na takim obszarze

znajdziemy kolejną wskazówkę?

Komandor Stamets sprawdza trikorder ze statku Romulanina.

Bezskutecznie.

My tymczasem analizujemy wiersz z Lyrek i...

Użyłyśmy specjalnego algorytmu,

aby znaleźć ukryte przekazy zakodowane w składni.

Nic tam nie ma.

Natomiast to było na tym metalowym elemencie.

Okazało się, że te symbole

pasują do układu plamek na twarzy Trilla.

A każdy z nich jest wyjątkowy.

Tak jak odciski palców u Ziemian i karby grzbietowe u Saurian.

Poprosiłyśmy Zorę, żeby poszukała dopasowań.

I jak, Zora?

Oto Jinaal Bix.

Plamki na jego twarzy idealnie pasują

do symboli ze wskazówki z Lyrek.

Żył 800 lat temu, w tym samym okresie co romulański naukowiec.

Czyli tym razem chodzi o osobę.

Jinaal nie był zwykłym Trillem.

Był gospodarzem symbiontu.

Rzadko się zdarza, żeby symbiont żył 800 lat,

ale bywały i takie przypadki.

- Możliwe, że wciąż żyje? - Jeśli tak, to jego gospodarz

ma dostęp do wspomnień Bixa.

Moglibyśmy zadać mu sporo pytań.

Opiekunowie pomogą nam ustalić aktualnego gospodarza.

Tal, doktorze Culber, dołączycie do zwiadu.

Tilly, daj znać, jak L'ak i Moll wrócą na Lyrek.

Powinni niedługo tam dotrzeć.

Book, szykuj się. Idziesz z nami.

- Zameldował się nowy członek załogi. - Niech przyjdzie.

Przygotujcie się. Mamy przewagę.

Wykorzystajmy ją.

Witam, komandorze.

Do usług, pani kapitan.

Kwatera panu odpowiada?

Tak. Choć przywykłem do większych.

Ale przywykłem też do pełnienia pani funkcji.

To miał być żart,

by przełamać lody.

To ziemskie wyrażenie.

Mam służyć u kapitan z Ziemi. Lubię być przygotowany.

Polecimy na Trill.

Poprowadzę zwiad, a pan niech zapozna się z załogą.

Nie muszę. Czytałem akta.

Proszę pomówić z ludźmi osobiście.

Mogę robić coś ważniejszego, na przykład szukać Moll i L'aka.

Kiepsko u mnie z umiejętnością nawiązywania relacji międzyludzkich.

To nie jest umiejętność, a wybór.

Moja załoga miała z panem kontakt wyłącznie na Q'mau.

Niektórzy są do pana nastawieni bardzo sceptycznie.

Ma pan okazję pokazać im, że zasłużył pan na to stanowisko.

I przełamać lody.

Niech i tak będzie.

To nasz pierwszy oficer, komandor Rayner.

To jest porucznik Naya,

porucznik Rav, komandor Rhys, komandor Asha,

porucznicy Gallo, Linus i Christopher.

Owosekun, Detmer i resztę pozna pan później.

A tymczasem ruszajmy.

Czarny alarm.

Nie mogę uwierzyć. Zobaczę Graya.

Od pół roku odbywamy holo-rozmowy

i udajemy, że jest normalnie, chociaż tak nie jest.

Dobrze wyglądam? Proszę powiedzieć, że tak.

Wyglądasz świetnie.

Ile wypiłaś raktajino?

Dwa. No, trzy.

Albo cztery. Nie wiem. Po prostu...

chcę, żeby wszystko wyszło idealnie.

Pozdrów go ode mnie.

Chor. Tal, kapitan prosi panią na mostek.

- Myślisz o tym samym, co ja? - Tak.

O tych liczbach z trikordera Romulanina.

Nie rozumiem ich.

Chodziło mi o Adirę.

Pomyśl, tatuśku.

Po pół roku rozłąki tak się denerwuje przed spotkaniem?

Też byłeś kiedyś młody. Wiesz, co to oznacza.

Ale to nie moja sprawa.

Nie. Kłopotu w raju, geniuszu.

Od pół roku udają, że wszystko jest w porządku.

Ona jest teraz jak owieczka zmierzająca do rzeźni.

- Że co? - No.

Nie, będzie dobrze. Układa im się.

Mam się martwić?

Każdy odbywa podróż.

Spotykamy się, potem się rozstajemy.

Rany, gadam jak jakaś dupa.

Będzie dobrze.

Chociaż nic nie trwa wiecznie...

Por. Christopher, poproście o zgodę na przesył na Trill.

Przykro mi, pani kapitan.

Nie wydali zgody na przesył.

- Dlaczego? - Nie podali powodu.

Opiekun Xi chce z panią rozmawiać.

- Przełączcie go. - Tak jest.

Opiekunie Xi, czy coś się stało?

Owszem.

Szukacie informacji, które chronimy od stuleci.

Zanim wam pomożemy, musi pani odpowiedzieć na jedno pytanie.

Chyba rozumiesz, że chodzi o...

Nie będziemy dyskutować.

Musi pani odpowiedzieć na pytanie.

A zatem je zadaj.

Gdzie wskazuje czwarty?

Co to za pytanie?

Nic więcej nie mogę powiedzieć.

Gdzie wskazuje czwarty?

To zagadka.

Odnosi się do wiersza, który znaleźliśmy na Lyrek.

Piąty wers wskazywał Trill.

A czwarty na Betazed.

Odpowiedź to Betazed.

Zgadza się.

Symbiont, którego szukacie,

wciąż żyje.

Jego gospodarz, Kalzara Bix,

rozmawia z obcymi, tylko jeśli rozwiążą tę zagadkę.

Czy ktoś jej już szukał?

Nie, wy jesteście pierwsi.

Możecie przesłać zwiad do jaskiń Mak'ala.

Wkrótce ją tam sprowadzę.

Czy możesz powiedzieć o niej coś jeszcze?

Albo o symbioncie lub wierszu z Lyrek?

Nigdy nie słyszałem o Lyrek i nic nie wiem żadnym o wierszu.

Miałem jedynie zadać pytanie i wysłuchać odpowiedzi.

Reszta już w waszych rękach.

Witajcie.

Kalzara już na was czeka.

- To ty znałaś odpowiedź. - Tak.

Szukamy wskazówki.

Masz ją?

Czekałam na ciebie niemal przez całe życie.

Ale nie mogę ci pomóc.

Tylko Jinaal może to zrobić.

Pierwszy gospodarz?

On chyba zmarł setki lat temu.

Jinaal złączył się z naszym symbiontem...

aby jego tajemnice przetrwały stulecia w oczekiwaniu

na odpowiednią osobę.

Chce rozmawiać bezpośrednio z tobą.

Proszę.

Symbiont jest zmęczony i chce odpocząć. Ja również.

Jak mamy to zrobić?

Zhian'tara.

To rytuał, dzięki któremu świadomość Jinaala

na jakiś czas przeniesie się do innego ciała.

Nie może być nim złączony gospodarz,

ale możemy skorzystać z innej osoby.

Uprzedzam, że takie doświadczenie

jest trudne pod względem emocjonalnym.

Niech Jinaal skorzysta ze mnie.

Z trudnymi emocjami radzę sobie doskonale.

Na pewno?

Zatem postanowione.

Gray, pomóż mi w przygotowaniach.

Przyda ci się to do szkolenia.

Dobrze, opiekunie.

T'Rina, witaj.

Przyniosłam ci prezent do nowego gabinetu.

To kwiat favinit.

Jaki piękny.

Dziękuję.

Wiem, że to niełatwa zmiana.

Przez tyle lat Discovery był dla ciebie domem.

Owszem.

Tęsknię za nimi...

ale cieszę się na nowe wyzwania.

Choć jestem też nieco zdenerwowany.

Mam zabrać głos na spotkaniu komisji do spraw zasobów

w imieniu planet, które reprezentuję.

Przedstawię kontrowersyjne stanowisko.

Jestem pewna, że świetnie sobie poradzisz.

Idziemy?

Chciałbym omówić coś jeszcze.

Sprawę osobistą.

Obwieszczenie naszych zaręczyn.

Przeczytałem projekt

i jest tam jedno zdanie,

które może wymagać przeredagowania.

„Przystojny i mądry kapitan Saru”?

Jeśli cię to krępuje, możemy je usunąć.

Choć oba określenia idealnie do ciebie pasują.

Jeśli to jedyna zmiana,

to jeszcze dziś je roześlę.

Dobrze. To bardzo ekscytujące.

Pani prezydent, przygotowałem wszystko na spotkanie.

Dziękuję, panie Duvin.

To jest kapitan Saru. Chyba się nie znacie.

Bardzo mi miło.

Wprowadzimy jedną zmianę do obwieszczenia.

Potem będzie można je rozesłać.

- Dziś, pani prezydent? - Tak.

Oczywiście.

Ambasadorze.

Zobaczymy się, gdy będziesz gotów.

Tak.

Przepraszam.

Porucznik Tilly.

Mam panu pokazać statek,

żeby poznał pan załogę.

Dała mi przyzwoitkę.

Ja bym tego tak nie nazwała, ale...

Spotkania mogą zaczekać.

Sprawdzam, czy czujniki wykryły statek Moll i L'aka.

Z perspektywy operacyjnej to sprawa priorytetowa.

Jeśli mogę coś powiedzieć,

to Zora monitoruje je w czasie rzeczywistym.

Zgranie załogi to też sprawa priorytetowa i...

No...

No i kapitan tak rozkazała.

Nie, pani porucznik.

To znaczy?

Nie pozwoliłem pani niczego powiedzieć.

Ale mogę chodzić i żuć gumę.

To ziemskie powiedzenie.

Tak, zgadza się.

Tylko, no nie wiem...

Nie będę łazić po statku.

Niech załoga melduje się u mnie.

Zaczniemy o godzinie 11.00.

Pięć minut dla każdego.

- Cześć. - Cześć.

Masz chwilkę?

Tak, już skończyłem.

Mogę cię uściskać na służbie?

Szybko, nikt nie widzi.

Cześć.

Nie dotykałam cię od wielu miesięcy.

No i...

Potem może będę miała trochę wolnego.

Może pokażesz mi swoją kwaterę

i przedstawisz kolegów?

Pewnie.

A oprócz tego

powinniśmy pomówić o pewnych sprawach.

- Jasne. - Możemy zaczynać.

Z błogosławieństwem Bixa i za zgodą Kalzary

niniejszym wzywam

Jinaala.

Odłącz swą świadomość od Bixa

i wstąp w tę formę.

Ukończyliśmy przeniesienie.

Świadomość Jinaala jest w nim.

- Który mamy rok? - 3191.

Miło cię poznać, Jinaal.

Jestem kapitan Burnham z U.S.S. Discovery.

Świetne te nowe mundury.

Chociaż trochę zbyt formalne.

- Mogę? - Jasne.

A ty?

Nie jesteś z Floty.

Współpracuję z nimi.

Jasne.

Rozwiązałaś zagadkę.

Gratuluję sukcesów.

Przybyłaś po wskazówkę.

Tak. Masz ją?

Nie.

Ale zaprowadzę cię do niej.

Tylko będę musiał ubrudzić ten mundur.

Ukryłem ją w pobliskich wąwozach.

To było 800 lat temu?

Spokojnie, panie „współpracowniku”.

Na pewno tam jest.

Znam się na kryjówkach.

Teleportujmy się tam.

Teraz mamy transportery osobiste.

Nie pamiętam współrzędnych. Znam tylko drogę.

Pojęcia nie macie,

jak bardzo brakowało mi długich przechadzek.

- Nie mamy czasu... - Spokojnie.

Zostań z Kalzarą i siedź na nasłuchu.

- Tak jest. - Chodźcie. Szybko.

Wy macie całe życie.

A ja tylko parę godzin.

Wysportowany ten facet.

Potrzebujemy nowej bazy.

Dobrze wiemy, co się dzieje u Breenów.

Jest coraz niebezpieczniej,

bo trwa u nich walka o władzę.

Dlatego wszystkim planetom członkowskim

należy się odpowiednia uwaga.

Waszej również.

Przyjęcie zmiany opóźni budowę bazy,

ale sugeruję i popieram pomysł zwiększenia liczby patroli

w waszym sektorze,

o ile zgodzi się na to prezydent Rillak.

Czy uznacie to

za należyte zabezpieczenie waszego obszaru?

Tak.

Jak najbardziej.

A zatem kto jest za?

A kto przeciw?

Zmiana została przyjęta.

Dziękuję.

Ogłaszam krótką przerwę.

Możemy pomówić?

Oczywiście.

Czym mogę służyć, panie Duvin?

Czy prezydent T'Rina mówiła o konfliktach swojej frakcji

z wolkańskimi purystami?

Wiem, że się zdarzały.

Owszem.

Gdy pan przemawiał, zastanawiałem się,

jak mogą wykorzystać pańskie uwagi.

Można je uznać za przejaw krytyki Ni'Var,

a to ważna planeta.

A że prezydent T'Rina głosowała z panem...

Nie głosowała „ze mną”.

Kierowała się własnymi wartościami i dobrem Federacji.

Owszem, ale liczą się pozory.

W polityce bywają najważniejsze.

Porozmawiałbym z nią,

ale jej logikę przyćmiła miłość do pana

i niechęć do wolkańskich purystów.

Logika nakazuje więc, abym porozmawiał z panem.

Żyje pan w niemal stałym kompromisie emocjonalnym,

więc zachowa się pan bardziej logicznie.

Z całym szacunkiem,

to dość pokrętny tok myślenia.

Chyba nie do końca go rozumiem.

Chodzi o to, że związek prezydent T'Riny z kimś

z innego świata spowoduje wiele komplikacji.

Obwieszczenie go teraz byłoby jak iskra w beczce kabrodyny.

A jeśli znów mówię niezrozumiale...

to beczką byłaby tutaj polityczna przyszłość pani prezydent.

Po pierwsze, skąd masz wskazówkę?

Znałeś doktora Velleka?

Wiesz, jak znalazł

- technologię Protoplastów? - Zadajesz dużo pytań.

Cieszmy się przechadzką.

Oddychajmy.

Nie mamy na to czasu.

Lecą tu mniej przyjaźni goście.

Nie mogą znaleźć tego, co ukryłeś.

Co to było?

Itronok.

Mięsożerny stwór, dużo większy niż ty.

I agresywny.

Badałem je, kiedy żyłem.

Polują w tych wąwozach.

Mogłeś o tym wspomnieć nieco wcześniej.

A zmienilibyście zdanie?

Wszyscy unikają tego miejsca,

zatem to była idealna kryjówka.

Co do samych odpowiedzi...

to możecie zginąć z ich powodu.

Na pewno warto?

Ryzykowaliśmy już życiem, aby tu dotrzeć.

Jesteśmy pewni.

Dobra.

Osiemset lat temu

prezydent Federacji potajemnie zebrał sześciu naukowców.

Mnie, Velleka i czterech innych, również spoza Federacji.

O imiona nie pytajcie. Nie powiem.

Mieliśmy badać Protoplastów oraz ich przekaz.

- Ten, który znalazł kapitan Picard. - Tak.

Po wielu latach

w pewnym sektorze kosmosu

znaleźliśmy technologię...

przewyższającą wszystko inne.

Jeden z nas chciał ją uruchomić.

Zginął.

To było straszne.

Wraz z innymi zawarliśmy wtedy pakt.

Zameldowaliśmy, że nic nie znaleźliśmy,

zniszczyliśmy wyniki prac.

Usunęliśmy swoje nazwiska z baz danych.

Lokalizację znaleziska zatailiśmy.

Czemu nie przekazaliście go Federacji?

Trwała wojna z Dominium.

Każdy widział w innych wroga,

a ta technologia mogła sprowadzić zagładę.

Naszym celem stało się chronienie jej.

To był priorytet.

- Zbliża się. - Pośpieszmy się.

Komandorze?

Moll i L'ak są na Lyrek.

Wiem. Zora mi powiedziała.

Komandor Rhys do pana.

Zostawię was.

Nie trzeba. Proszę zostać.

Proszę powiedzieć

w 20 słowach coś, czego nie ma w pana aktach.

Naprawdę kocham statki kosmiczne.

Klasa Crossfield jest super,

ale sylwetka statków kosmicznych klasy Constitution z XXIII wieku

po prostu mnie urzeka.

To były 22 słowa.

Dziękuję. Jesteście wolni.

Najgorszym przypadkiem był Bynar,

któremu pasożyt wyjadał procesor synaptyczny.

Dorastałam na Bajor.

Nazywali mnie „monopolistką” i „mistrzynią blefu”.

W tongo nikt mnie nie pokona.

Rozmnażamy się bezpłciowo, ale nie poznajemy potomstwa.

Wychowuje je cała wspólnota.

Trzy razy składałem jaja.

Jasne.

Nilsson przeniosła się na Voyagera.

Dała mi swojego triblita.

Spokojnie. Jest po sterylce.

Poprzednio dali mi chipsy.

O wyścigach opowiem przy okazji.

Miło było pana poznać.

Ale tak w pół zdania?

Tyle wystarczy.

Spędza pan z nimi po 30 sekund, więc jak ma pan...

Spotkania trwają tyle, ile powinny.

No to teraz komandor Owosekun.

Rozumiem.

Czekam na informacje.

Co jest?

Czujniki na Lyrek coś wykryły.

Mogą być kłopoty, ale jeszcze nie teraz, więc...

To chyba dobrze, nie?

Mam nadzieję.

Chciałeś o czymś ze mną porozmawiać.

Tak, no wiesz...

Zdaje się, że dobrze ci się układa.

Mnie zresztą też.

A nawet świetnie.

Ale chyba oboje czujemy, że pomiędzy nami jest jakoś inaczej.

Hologramy to nie to samo.

Masz rację.

Faktycznie.

Wszystko się pozmieniało.

Dlatego tak się denerwowałam.

Wiedziałam, że musimy o tym pogadać.

A ja nie wiem, jak zacząć tę rozmowę.

To ma sens, prawda?

Kiedyś dosłownie mieliśmy więź.

Teraz ja idę swoją drogą tutaj,

a ty idziesz swoją na Discovery.

To ogromna zmiana.

Może wystarczy częściej się widywać.

Mogę wystąpić o dodatkowy urlop

albo i o przeniesienie.

Nie chcę, żebyś to dla mnie robiła.

Ty też nie chciałabyś, żebym odszedł stąd dla ciebie.

Jasne.

Masz rację.

Nie wiem, co robić.

Jeśli taka relacja się nie sprawdza,

to spróbujmy czegoś innego.

Są różne rodzaje związków.

Nie wiem, czy się w nich odnajdę.

To w takim razie...

wychodzi na to, że się rozstajemy?

Ja...

Tak, chyba...

Chyba tak.

Myślę, że masz rację. To dobre rozwiązanie.

Na pewno.

Ale zawsze będę cię wspierać.

Bez względu na sytuację.

Ja też.

Zawsze.

Wiesz, gdzie jest ta technologia.

Czemu nam tego nie powiesz? Zabezpieczymy ją.

Możemy darować sobie szukanie wskazówek.

Nie.

Stworzyliśmy je, by nikt nie dotarł do celu,

nie pokonując całej drogi.

Chcieliśmy, aby ktoś tego dokonał.

Ale to musi być ktoś godny, a chwila musi być odpowiednia.

Musi panować pokój, a ta technologia ma służyć

tylko do dobrych celów.

Czy rok 3191 to właśnie taki czas?

Owszem, panuje pokój.

Nie jesteście przekonani.

Nie mogę obiecać, że pokój będzie trwać.

Postęp nie jest liniowy.

Wiem, że Federacja ma dobre zamiary.

Tak jak większość istot.

Wielu by się z tobą nie zgodziło.

Dobro przezwycięża zło.

Tego jestem pewna.

Wy też na pewno w to wierzyliście.

Inaczej nie zostawilibyście wskazówek.

Zniszczylibyście wszelkie dowody.

To bardzo słuszna uwaga.

Book, co jest?

To ina raptor. Itronoki na nie polują.

Zginął niedawno.

Są bliżej, niż sądziłem. Szykujcie fazery.

Możemy mieć towarzystwo. Daleko jeszcze?

Parę kroków.

To tam.

Tam jest ukryta wskazówka.

Jest tam symbol, a pod nim pęknięcie

i schowek wbudowany w skałę.

I tyle?

Tak.

Stój!

Kamuflują się?

Ich łuski załamują światło.

O tym też mogłeś wspomnieć, Jinaal.

Kryć się!

- Ale się wściekł. - I nie odpuści.

- Musimy uciekać. - Nie możemy.

- A wskazówka? - Dzisiaj nic z tego.

Co? Musi być jakiś sposób.

Nie ma żadnego.

Tutaj zginiemy.

To ciało i wasz przyjaciel również.

Nie dopuszczę do tego.

Jinaal.

Musimy coś zrobić.

Spróbuj się z nim porozumieć.

Nie mogę. To działa w dwie strony.

On mnie blokuje.

- Wyczułeś coś? - Tak.

Jest strasznie wkurzony.

To wiemy i bez empatii.

No to czas na plan B.

- Na trzy. - Jasne.

Ale na trzy czy po trzy?

„Raz, dwa, trzy” czy „raz, dwa, trzy, już”?

To drugie. Raz, dwa, trzy, już.

No to już.

Ruchy!

Nie widzę go.

To go wypatruj.

Tutaj jesteś.

- Jeszcze jeden! - Potrzebuję czasu.

Michael!

Dalej. Tam.

Szybko!

Dalej.

Pewnie znaleźli wiersz na Lyrek, co?

- Mnie pan pyta? - Nie.

- Tak myślałam. - Już jestem.

Sprawdzałem dane z trikordera Romulanina

i chyba na coś wpadłem.

Jeśli to coś ważnego, proszę mówić śmiało.

Chodzi o to, że nie uwzględniłem rozpadu.

Technologia Protoplastów ma miliardy lat.

To oczywiście doprowadziło

do rozpadu niektórych izotopów.

Nie rozumiem tego w pełni, ale ta technologia...

może mieć niesamowite zastosowania.

Dzięki niej można tworzyć nowe formy życia,

przyśpieszać ewolucję, modyfikować ekosystemy.

A skoro można tworzyć życie,

to możliwe, że da się też przywracać martwe organizmy do życia.

W niepowołanych rękach może stanowić duże zagrożenie.

Ale dzięki niej można też zdziałać wiele dobrego.

Przy niej nawet budowa napędu zarodnikowego

to błahostka.

Ma pan coś jeszcze do przekazania?

Nie, chyba nie.

Wykorzystał pan 20 słów. Może pan odejść.

Mnie też było miło.

No dobra, serio?

Co?

Od dawna nie był tak podekscytowany.

Musiał go pan tak zgasić?

Wysłuchałem jego informacji i wracam do pracy.

Kto teraz?

Nie daje mi pan nic mówić, ale i tak to zrobię.

Kapitan Burnham coś w panu widzi,

ale za diabła nie mam pojęcia co.

To może teraz ja i moje 20 słów?

Jest pan na nowym statku, tuż po utracie stanowiska.

Udaje pan, że to nic, ale zmienia się pan w strasznego...

No, to już 20 słów.

Przepraszam. Muszę coś załatwić.

T'Rina, myślałem o obwieszczeniu naszych zaręczyn.

Czy wiadomości już rozesłano?

Nie. Wyjdą za kilka godzin.

Może powinniśmy trochę z tym zaczekać.

Jesteś teraz bardzo zajęta.

A ja objąłem nowe stanowisko.

Taka deklaracja może wiązać się z pewną presją.

Jeden mądry Wolkanin powiedział:

„Kto pogania sehlata, prosi się o ugodzenie kłem”.

Duvin z tobą rozmawiał, tak?

Ja...

Tak.

Mnie doradzał to samo.

Przemyślałam to i postanowiłam, że postąpię inaczej.

To stąd ta rozmowa.

Powiedział, że to może zaszkodzić twojej karierze.

Duvin pracuje u mnie, bo ma rozeznanie w polityce,

co nie znaczy, że on ani ktokolwiek inny, również ty,

rozumie moje dobro lepiej niż ja sama.

Powinniśmy wziąć to pod uwagę na wypadek konfliktu z purystami.

Chcę tylko chronić cię najlepiej, jak tylko potrafię.

Nie wiem, czemu odniosłeś wrażenie,

że potrzebuję opiekuna.

Pani prezydent, prezydent Rillak na panią czeka.

Obowiązki wzywają.

Przepraszam. Muszę iść.

Musimy wyciągnąć ten kolec.

Użyję regeneratora dermalnego.

Powstrzyma krwawienie.

Na trzy.

Trzy!

Nie miało być po trzy, Michael?

Jak się nie spodziewasz, to mniej boli. Wybacz.

Tam. Zobacz.

To nie są kamienie.

- To jaja. - No.

Chronią swoje młode, jak to rodzice.

Nie możemy ich skrzywdzić.

I nieważne, co tam jest.

Jinaal miał rację.

Wrócimy po wskazówkę później.

Wynośmy się stąd.

Dołączymy do niego.

- Niedobrze. - To przez skały.

Te minerały zakłócają sygnał transportera.

- Dobra, to co robimy? - Okej.

Mam pomysł.

Podstawy ksenoantropologii.

Szanuj badane istoty.

Michael, nie.

- Zaufaj mi. - Nie rób tego.

Czyś ty zwariowała?

Przez fazery uznały nas za zagrożenie.

Teraz spróbuj się z nimi porozumieć.

Przekaż, że przepraszamy i odchodzimy.

Oby się udało.

Dają nam odejść.

Jakoś zdobędziemy tę wskazówkę.

Jinaal!

Brakowało mi tego.

Zwykłego spoglądania na gwiazdy.

Widzę, że przeżyliście.

Z ledwością.

Wiedziałeś, że to ich gniazdo, prawda?

Kazałeś nam użyć fazerów, aby je rozsierdzić.

Dlaczego?

Musiałem wiedzieć, jak zachowacie się

wobec tak odmiennych form życia.

Czy uznacie je za wrogów,

czy spróbujecie się porozumieć?

To ważne, jeśli macie zdobyć technologię Protoplastów.

Tak samo jak wiara w dobro drzemiące we wszystkich istotach.

Działajcie roztropnie.

Współpracowniku.

A ten symbol na skale?

To zupełna lipa.

Chociaż tam nawet nie rośnie żadne drzewo.

To ma sens.

Nie dla mnie.

Gdybyśmy nie okazali się godni,

pozwoliłbyś, by intronoki nas zabiły?

Aby chronić potęgę Protoplastów?

Tak.

To współrzędne kolejnej wskazówki.

Tak. Powodzenia, pani kapitan.

T'Rina.

Czy możemy pomówić?

Od naszego spotkania czuję się bardzo niezręcznie.

Wszystko sobie przemyślałem

i wiem, że chciałem zrobić coś,

o co nie prosiłaś i czego nie potrzebowałaś.

Przepraszam.

Przyjmuję przeprosiny.

Ta sprawa to już przeszłość.

Czy ta odpowiedź cię martwi?

Nie, wręcz przeciwnie.

Bałem się, że będzie znacznie gorzej.

Nigdy nie byłem w konflikcie

z kimś, kogo tak kocham.

Konflikty to naturalna część każdego związku.

Nie obawiaj się ich.

To również część polityki.

Duvin ma rację.

Obwieszczenie rozgniewa purystów.

Gdybyśmy jednak zaręczyli się i tego nie obwieścili,

straciłabym zaufanie obywateli.

Pomyśleliby, że coś przed nimi ukrywam,

a nie mamy nic do ukrycia.

W takim razie jak najszybciej obwieśćmy zaręczyny.

Jeśli pojawią się problemy,

z przyjemnością zmierzę się z nimi u twego boku.

Już po wszystkim.

Jinaal cię opuścił.

Jinaal jest bardzo wdzięczny

za dodatkowe chwile życia, które mu dałeś.

To było coś...

Nie potrafię tego opisać.

Cieszę się, że wam się udało.

Ja też.

Ale pewni niebezpieczni ludzie nie będą zachwyceni.

Przykro mi, ale obawiam się, że już tu lecą.

Mogę zostawić wam ochronę.

Nie trzeba.

Nasza ochrona z pewnością sobie poradzi.

Doktorze, proszę teleportować się do ambulatorium.

Ty też wracaj.

Niech dr Pollard zajmie się twoją nogą.

Adira.

Zobaczymy się na statku.

Kalzaro, dziękuję za wszystko.

Ja również, bo teraz mogę odpocząć.

Witam. Za chwilę przyjmę zamówienie.

To chyba jest radioaktywne.

Wiem, że kiepsko zaczęliśmy znajomość,

ale dowodzenie i przyjaźń to dwie różne sprawy.

Profesjonalny dystans pomaga je rozdzielić.

Moja załoga o tym wiedziała.

Rozumieliśmy się.

Ufaliśmy sobie nawzajem.

Ja nauczyłam się, że załoga powinna wiedzieć,

że dowódca się nią interesuje.

Komandor Rhys interesuje się statkami kosmicznymi,

nie tylko od strony taktycznej.

Gdyby zechciał, zostałby dobrym dowódcą.

Pollard pokonała wiele demonów.

Nic jej nie przeraża.

Linus ceni tradycję i stabilizację,

co widać po jego podejściu do potomstwa.

A Reno...

Mam kontynuować?

Analiza to nie to samo co relacja.

Czy okazywanie szacunku.

Na to trzeba zasłużyć.

Zgadzam się.

Ale to działa w obie strony.

Szykujemy się do skoku na współrzędne ze wskazówki.

To terytorium Tzenkethi,

więc czekamy, aż dyplomaci załatwią nam zgodę.

Biurokracja. Tak jak lubisz.

- Dziś było niesamowicie. - Tak.

Miałem w sobie inną świadomość.

Byłem tam, ale jakby mnie nie było.

Jak to w ogóle możliwe?

Jak to działa?

I jak mam to wyjaśnić?

Chyba się nie da.

To wykracza poza współczesną naukę.

Ale nie poza poznanie.

Prawda?

Być może.

Pomyślałem o mojej abueli.

Też była lekarką.

Miała w domu symbole różnych religii.

Katolicyzmu, buddyzmu, santerii i wielu innych.

Mówiła, że przypominają jej,

że nie wszystkie odpowiedzi da się poznać.

Ale mnie to nie urządza.

Rozumiem.

Jak to?

Jinaal powiedział coś, kiedy wracaliśmy.

I miał rację.

Ja wciąż czegoś poszukuję.

Ta technologia

może przybliżyć nas do istot,

które stworzyły znane nam życie.

Może u kresu tej podróży znajdziemy właśnie odpowiedzi.

Oboje.

Życie symbiontu to podróż trwająca całe stulecia.

Zmienia się wraz z każdym kolejnym gospodarzem,

tak jak zmienia się życie gospodarza.

Uczymy się z tego, że każde życie to podróż.

I ciąg zmian.

Musimy starać się zrozumieć tych, których spotykamy w tej podróży.

Musimy pragnąć poznawać.

Nie tylko innych...

ale i samych siebie.

Czasami nam się nie udaje.

Czasami odnosimy sukcesy.

Tak czy inaczej, trzeba próbować.

Musimy to robić.

Bo wszyscy poszukujemy w życiu sensu.

Pomogą nam w tym

więzi, które nawiążemy.

Dziękuję, Gray.

Z prawdziwą dumą

powierzamy Bixa bezkresnej rzece czasu.