Original subtitles

W poprzednim odcinku...

Są sprytni, przebiegli

i myślą wyłącznie o sobie.

- Oto Moll i L'ak. - Co ukradli?

Coś istotnego dla bezpieczeństwa Federacji.

Co byś zrobił na ich miejscu?

Na Q'mau działa miłośnik staroci.

Kapitan Burnham, kapitanie Rayner. Ruszajcie na Q'mau.

- To moja misja czy jej? - Macie współpracować.

Wybuch wywoła lawinę.

Nie możemy narażać tubylców!

Nie wywołamy lawiny.

Musimy zatrzymać lawinę.

Udało się. Świetna robota.

Uważam, że logicznym będzie,

abyśmy skodyfikowali nasze stosunki w sposób oficjalny.

Prosisz, abym się z tobą ożenił?

Pewne sprawy są trudne dla nas obojga.

Może nie chcieliśmy tego przyznać.

- A teraz to przyznamy? - Chyba tak.

Nazywamy ich Protoplastami.

To oni stworzyli znane nam życie.

Doktor Vellek odnalazł ich technologię.

Tę, przy pomocy której stworzyli całe życie.

Teraz Moll i L'ak wiedzą, gdzie ona jest.

A może dziennik to tylko pierwszy element zagadki.

W kwadrancie Beta jest układ Vileen.

Jedna z planet, Lyrek, ma trzy księżyce,

z których dwa poruszają się synchronicznie.

Czyli to Lyrek.

Dziennik osobisty,

data gwiezdna 866274,3.

Od tysięcy lat filozofowie i naukowcy szukali odpowiedzi

na te same pytania.

Jaki mamy cel? Czemu tu jesteśmy?

Co to wszystko oznacza?

Wydawało mi się, że to wiem.

Moim celem jest moja misja.

Dlatego tutaj jestem.

Zawsze mi to wystarczało.

Ale teraz już nie.

I nie wiem dlaczego.

Szukamy źródła największej znanej potęgi.

Tej samej, która nas stworzyła.

Zastanawiam się, czy kiedy już ją znajdziemy

i gdy ją zrozumiem, to poznam wszystkie odpowiedzi?

Czy wszystko nabierze sensu?

Wejść.

Tak się składa, że oglądałem ten sam hologram.

Dopóki jesteśmy w doku, nie ma zbyt wiele do roboty.

Ta lawina nieźle nam przywaliła.

Tak, piaski Q'mau to źródło

różnych rodzajów nieznanego promieniowania.

A Moll i L'ak mają nad nami przewagę.

Tymczasowo.

Nie wątpię w staranność naszego przyjaciela,

ale melduję, że naprawy są już na ukończeniu

i za godzinę będziemy gotowi.

Świetnie.

Jeszcze trochę i pomyślałabym,

że ktoś tu nie chce opuścić statku.

A ja wciąż nie znalazłam pana następcy.

Na szczęście mogę pozwolić sobie na udział w ostatniej misji.

Przygotujmy się.

Jeszcze jedno.

To sprawa oficjalna z kancelarii pani prezydent.

Zgodziła się pani z kpt. Raynerem na użycie broni,

choć oboje wiedzieliście,

że skutki mogą być tragiczne?

Przykro mi, ale nie rozumiem,

co może wnieść do sprawy

moja opinia.

Korpus Inżynieryjny Floty uczestniczy w usuwaniu szkód,

do których dochodzą komplikacje polityczne,

a tego nam w tej chwili nie potrzeba.

Była tam pani.

Pani zeznanie jest ważne.

Pragnę przypomnieć Radzie,

że to nie działania kpt. Raynera wywołały lawinę.

Owszem, ale podsunął pomysł Moll i L'akowi.

Miałem ich zatrzymać.

To właśnie robiłem.

Zgodziła się pani?

Kapitan Burnham,

nikt nie ceni...

niepisanych zasad Floty bardziej niż ja.

Ale pani prezydent zadała pytanie

i wszyscy chcemy usłyszeć odpowiedź.

Na misji mówiła pani wprost, co o tym sądzi.

Dobrze. Odpowiedź brzmi: nie.

Nie zgadzałam się.

To było nieuzasadnione ryzyko.

A ja powołałem się na Dyrektywę Czerwoną.

Chodziło o skradziony przedmiot,

który może zagrażać całej Federacji.

Nie rozmawiamy o pana misji,

tylko o metodach.

Moja strategia się sprawdziła.

Odciąłem im drogę ucieczki.

Zdarza się, że podsuwamy pomysły wrogom.

Ale na Q'mau działałem dokładnie tak samo

jak przez ostatnie 30 lat.

Czasy się zmieniły, kapitanie.

Metody również.

Teraz mamy pokój.

U Breenów trwa walka o władzę.

Orioni się przegrupowują.

Wojna stale nam zagraża,

a jeśli mi państwo nie wierzą, to żyją państwo w jakiejś symulacji.

Strzelasz sobie w stopę.

Litości.

To wszystko polityka.

Jest czysta i prosta.

Wiem już, co ona sobie myśli.

Nieraz krytykowałem Federację

w trudnych dla dyplomacji czasach odbudowy.

Mógłbym teraz kończyć tę misję,

ale siedzimy tu na tyłkach...

- Wystarczy, Rayner. - Tracimy czas.

Tymczasem ktoś znajdzie, wykorzysta lub sprzeda

- potężną technologię... - Kapitanie Rayner!

...najlepszemu nabywcy!

Dość tego!

Chyba już czas na przerwę.

Teraz też się nie zgadzasz?

Że marnujemy czas?

Świat nie ogranicza się

do naszego zakątka.

Kapitan Burnham, zapraszam.

W mordę.

Dziękuję za szczerość.

Nie miałam prawa go oceniać.

Zawsze robi wszystko po swojemu.

Kocha Flotę i Federację.

Braliśmy razem udział w tylu walkach...

Musi się wiele nauczyć.

Jak my wszyscy.

To zdolny oficer.

Dziękuję za te słowa.

Przepraszam, że przeszkadzam. Kończymy już naprawy.

Wkrótce będziemy gotowi.

Niedługo wracam.

Dr Kovich będzie was obserwować.

Muszę spytać o nowego członka załogi...

Przed odlotem załatwię wszelkie formalności.

Świetnie. Zawsze to dodatkowy człowiek,

skupiony na Moll i L'aku.

Poznał ich metody, kiedy sam był kurierem.

Może się wam przydać.

Zgadzam się.

Czyli nie będzie problemów?

Nie.

Żadnych.

To dobrze.

Bo on już dowiódł swojej wartości.

I pewnie zrobi to jeszcze nie raz.

Potraktuj to jak każdą inną misję, moja królowo.

A ty kim jesteś?

Światło.

Widzę, że Uraza jak zawsze ma ochotę na zabawę.

To przez te ciągłe zmiany.

Nie może się przyzwyczaić.

Admirał Vance cię polubił.

Ale prędko się z nim nie napiję.

Przynajmniej nie wysłał mnie do mamra.

Zrobiłeś na nim wrażenie swoją pracą z uchodźcami.

I pomagając nam na Q'mau.

Jeśli pomożesz nam i teraz,

dowództwo na pewno to doceni.

Robię, co mi każą.

A teraz jestem tutaj.

Co robimy?

No dobra.

Według dziennika

Vellek ukrył technologię Protoplastów

lub jakąś wskazówkę na Lyrek.

Tam właśnie polecimy.

Paul analizuje coś, co odkrył.

Schemat z tej strony może być ważny.

W międzyczasie ty sprawdź kontakty Moll i L'aka

z tym handlarzem, Fredem.

Może mówili coś, co moglibyśmy wykorzystać.

Łatwizna. Co dalej?

Hugh szykuje profil psychologiczny.

Na miejscu możemy na nich trafić,

chyba że już tam dotarli.

Musimy zdobyć tę wskazówkę jako pierwsi.

To ostatnia misja Saru.

Na jakiś czas.

Wiem. Słyszałem.

Super Saru skończy za biurkiem.

Kto by pomyślał?

„Super Saru”?

Tak. No wiesz, Super Saru.

Szkoda, że jej się nie spodobało.

- Koty. - Tak podejrzewałam.

Ale to dla ciebie.

Panie Saru, czarny alarm.

„W cieniu bliźniaczych księżyców” oznacza to miejsce.

Raz na siedem lat podwójne zaćmienie rzuca cień na ten obszar.

Czujniki wykryły pośrodku dużą budowlę.

Co jeszcze wiemy o tej planecie?

Klasa M, tubylców brak, a przynajmniej żywych.

To swego rodzaju cmentarzysko.

Przed wyginięciem korzystali z niego Promellianie.

Czemu romulański uczony wybrał na kryjówkę

starą nekropolię Promellian?

Nie mam pojęcia.

Ostatnia ekspedycja była tam sto lat przed narodzinami Velleka.

L'ak i Moll się pokazali?

Nie, chociaż nie wiemy, jakie mają maskowanie.

- Czyli mogą tam być. - Albo i tutaj.

Musimy mieć oczy wokół dupy.

Chociaż to by wyglądało nieco dziwnie.

Ale przydzielili mnie tu jako specjalistkę,

więc niech i tak będzie.

Cieszę się, że znów z nami jesteś.

Podziękuj kadetom, że nam cię wypożyczyli.

Według współrzędnych miejsca przesyłu

wylądujemy dosyć daleko od celu.

Tak, ale niestety cały ten obszar

otacza silne pole elektromagnetyczne.

Widzi pan?

Pochodzące od jakiejś potężnej technologii?

Wkrótce się przekonamy.

Pole blokuje przesył,

ale wylądujecie niedaleko.

Do celu dotrzecie na piechotę.

Niech ochrona czeka na sygnał.

Zabieramy tylko niezbędny personel.

To święte miejsce

i tak je potraktujemy.

No i miejcie oczy wokół dupy.

- Tak jest. - Tak jest.

Czas na ostatnie tango.

Wedle rozkazu.

Jak tu spokojnie.

A przecież ciągle toczyli wojny.

Racja. Nigdy nie słyszałem takiej...

ciszy.

Dobra. Są jakieś biosygnatury?

Uwzględniłem maskowanie,

z którego korzystali poprzednio i...

niczego nie wykrywam.

Proszę spojrzeć na tę piramidę.

To tutaj pada cień.

Potęgo stworzenia, nadchodzimy.

Book. Słyszałem, że jesteś na statku.

Witaj ponownie.

- Wszystko w porządku? - Tak.

Pomagam uchodźcom...

Wiem, co robiłeś.

Ale jak się miewasz?

Szukam w tym wszystkim sensu.

I zastanawiam się, co dalej.

Co wiemy na temat Moll i L'aka?

Powiem tak, więcej wiem o duchach, do których modliła się abuela,

niż o tej dwójce.

Korzystają z technologii pozyskanej od różnych ras.

Nie boją się konfrontacji,

ale nie skłaniają się do niepotrzebnej przemocy.

Moll to Ziemianka, ale L'ak to zagadka.

I to wszystko.

Nie wiemy nawet, skąd są.

Ani czy to prawdziwe imiona.

Doktorze Culber, mam nagranie z Moll i L'akiem.

To wtedy uciekli.

Co jest?

Ścigały ich dwa statki,

byli w wiązce trakcyjnej,

a wycięli taki popisowy numer.

No.

Ale czemu?

Ponieważ są wolni.

Dobrze się bawią.

Kochają się.

Bliskość jest bardzo ważna.

Rozmawiamy o nich, a nie o mnie.

Tu nie chodzi tylko o zabawę.

To było jak skok z klifu.

Czyli szukają adrenaliny.

- Dobra uwaga. - Racja.

Znajdźmy im jakiś klif.

Zobaczymy, czy skoczą.

Wie pan, że ma pan ksywę?

Super Saru.

Tak.

- Już ją pan słyszał? - Owszem.

Bawi mnie.

Wie pan, kto ją wymyślił?

Nie żeby musiał.

Po prostu byliśmy razem dosyć długo.

Może nie według niektórych norm,

ale według mnie.

- Chodzi pani o pana Bookera? - Tak.

To nie on ją wymyślił?

Nie, to była komandor Reno.

Po naszym przybyciu do przyszłości.

Słyszała o moim spotkaniu z Zarehem.

Najwyraźniej moja zaciekłość

i użycie kolców

zrobiły na niej wrażenie.

No tak, tak.

No to super, Saru.

Pamiętam, jak pojawiła się pani na Discovery.

Jako buntowniczka i więźniarka.

Przeciwieństwo dobrego oficera.

A jednak wykorzystała pani szansę.

Pani osiągnięcia zrobiły na mnie ogromne wrażenie

i stanowią źródło inspiracji.

Pan zawsze coś we mnie widział.

Choć skreślali mnie inni, a nawet ja sama.

I proszę pomyśleć, co pan osiągnął.

Nie znam nikogo odważniejszego niż pan.

Dziękuję, Michael.

Gdzie ja znajdę drugiego takiego?

Nie potrzebuje pani drugiego mnie...

tylko nowego pierwszego oficera.

Racja.

Tilly chce wrócić na Akademię po tej misji.

Mam paru kandydatów w załodze i we Flocie.

- I... - Mogę coś doradzić?

Jasne.

Ma pani w sobie siłę.

Potrzebuje pani kogoś podobnego.

Pan Booker mógłby się sprawdzić.

Sugeruje pan, żeby Book...

To człowiek, który się nie poddaje,

nawet w trudnych chwilach.

- Jeśli... - Saru.

Ciała powinny leżeć w grobach.

Kto to? Jakieś hieny cmentarne?

Odnoszę wrażenie, że leżą tutaj już dosyć długo.

Moll i L'ak ich nie zabili.

A zatem kto to zrobił?

Gdyby tylko kamienie miały głos.

Bądźmy ostrożni.

Muszę dożyć pana ślubu.

Inaczej obrażę się na śmierć.

Zażartował pan?

Niechcący.

Chyba że to panią bawi.

- No co? - Nic. Tylko...

cieszę się, że wróciłaś.

Nawet na krótko.

Dzięki.

Ja też.

Chociaż czuję, że tam jest moje miejsce.

Uwielbiam nauczać.

I jesteś w tym dobra.

Moi kadeci nie radzą sobie w terenie.

Wykonują zadania, ale zdają się nie rozumieć

sensu samej misji.

Zadania to konkret.

A sens...

Może jeśli na trochę się wyrwę,

to wszystko sobie poukładam

i pokażę im nową perspektywę.

To dobre podejście.

Gray.

Bardzo go kocham.

Po raz pierwszy jestem sama.

No i...

Sama nie wiem. Podoba mi się to.

Nie wiesz, co o tym myśleć.

Dziwne.

To jest...

W polu elektromagnetycznym pojawił się skok.

Już niedaleko. Jeszcze 500 metrów.

Moll i L'aka wciąż nie widać.

Wykryliśmy jakiś skok w polu EM.

Widzicie coś nietypowego?

Nie.

Nic a nic.

Zmieniłam zdanie.

Już wiemy, jak zginęli rabusie.

To niesamowite.

Pomimo poważnych uszkodzeń

ten system bezpieczeństwa wciąż działa.

Może i ja kiedyś się tym zachwycę.

Discovery, jeśli się ruszymy,

te drony nas rozwalą.

Rekalibrujemy transportery,

żeby obejść pole EM.

Nic z tego.

Dotrzecie do miejsca, gdzie was przesłaliśmy?

Nie ma takiej opcji.

Traficie je z orbity?

Nie. Jesteście zbyt blisko.

Możemy wysłać do was ochronę.

Nie utrzymamy się zbyt długo.

Ten dron wybuchł.

Super. Od razu pojawił się kolejny.

Pali nam się pod nogami!

Co? Kto oberwał po nogach?

Nie dosłownie, ale i tak jest źle.

Musimy namierzyć źródło zasilania i wyłączyć drony.

Robi się.

Nasz los jest w pani rękach.

- Pośpiesz się! - Jasne.

Szukamy źródeł zasilania.

Reaktor jonowy?

Nie widzę. Może na deuter?

Brak śladów.

Musi mieć zasilania akumulatorowe.

A zamaskowany, na antymaterię?

Pani porucznik.

Pilna wiadomość do pani z Kwatery Głównej.

Będą musieli zaczekać.

Nic z tego. Chyba przyda wam się pomoc.

- Kapitan Rayner? - Jestem na nasłuchu.

Jak to?

Znam się na tej robocie.

To dla was pierwsza taka misja?

Dla mnie siódma, a cztery prowadziłem.

A zatem do rzeczy.

- Tu chodzi o problem naukowy. - Nie.

Tu chodzi o ludzi, jak zawsze.

Myślicie, że Promellianie

mieli takie akumulatory 2000 lat temu?

Żeby to rozgryźć,

musicie myśleć jak oni, a nie jak naukowcy z XXXII wieku.

Zora, sprawdź bazy danych Federacji.

Jakiego zasilania używali Promellianie na statkach?

Fuzji opartej na cyklu Langa.

Czy na powierzchni było takie źródło zasilania?

- Nie. - Tilly, macie coś?

Jeszcze nie.

Na mnie nie patrzcie. Dalej.

Kim byli? Jak myśleli?

Zbudowali cmentarzysko.

Chcieli je chronić przez stulecia.

Potrzebowali energii.

Jaką technologią dysponowali?

Co mogli tu ściągnąć? Co mieli na miejscu?

Zora, czy jak ci tam, jak zasilali miasta?

Z czego jeszcze korzystali?

Z fal grawitacyjnych,

rozbłysków gamma, fal elektromagnetycznych.

Fale elektromagnetyczne.

Pole elektromagnetyczne.

- Nie ma za co. - Szybciej, Tilly.

Wszystkie drony wybuchną! Ruchy, ruchy!

Kończą się nam kryjówki.

Wiemy już, co zasila system bezpieczeństwa.

Pewnie są też złe wieści, więc dawaj najpierw dobre.

Co ustaliłyście?

Zanim system zadziałał, w polu EM pojawił się skok.

To jego zasilanie.

To mają być dobre wieści? Nie odłączymy całej planety.

Spróbujcie znaleźć wewnętrzny układ sterowania statuy.

Jeśli go odłączycie, powstrzymacie drony.

Głowa.

Drony wyleciały z oczu. Tak się to zaczęło.

- Zniszczymy ją. - Nie!

Ewentualna reakcja łańcuchowa

zniszczy to, czego szukamy,

a nas zabije.

To jedyne rozwiązanie.

Jeśli nic nie zrobimy, na pewno zginiemy.

Możemy odłączyć system od zasilania.

Trzeba będzie go przeskanować

i ustalić, jak łączy się z polem EM.

Ale drony wróciły.

Mamy zbyt mało czasu.

Użyjmy impulsu elektromagnetycznego.

Działa na współczesny sprzęt,

więc zadziała i na ten sprzed tysiąca lat.

Pani kapitan...

Tilly, co ty na to?

To bezpieczniejsze rozwiązanie.

Użyjcie akumulatorów z fazerów.

Ustawcie je na wyładowanie

i podejdźcie jak najbliżej do układu sterowania.

To powinno zadziałać.

No dobra.

- Odwrócę ich uwagę. - Chwileczkę.

Jestem szybszy niż ludzie.

Ja odwrócę ich uwagę, a pani weźmie broń.

- Nie, ja to zrobię. - Nie, pani kapitan.

- To pana ostatnia misja. - Kończy się czas.

- T'rina się załamie. - Wolałaby, bym do końca

wypełniał obowiązki.

Michael, proszę.

Na pana znak.

Udało się! Kapitanie Rayner?

Saru?

Saru, gdzie pan jest?

Tutaj, pani kapitan.

Jestem cały. Wszystko w porządku.

Oberwał pan?

W porządku. To nic takiego.

Super Saru! Jasna cholera!

Pana plan zadziałał.

Dzięki.

Teraz już wiemy, czemu dr Vellek wybrał

starą nekropolię Promellian na kryjówkę.

- Owszem. - Jest wyjątkowo...

dobrze chroniona.

Oby to, czego szukamy, wciąż tu było.

I oby Moll i L'ak tu nie dotarli.

- Gotowy? - Tak.

No to w drogę.

Komandorze,

skończyłam sprawdzać

symbol z dziennika romulańskiego naukowca.

Znalazłam 2 453 972 możliwych dopasowań

w bazie danych Federacji.

Super. To nie tak dużo.

- Może ja spróbuję? - Zaufaj mi.

No nie wiem.

Za mało o nich wiemy.

- Wiem to, co najważniejsze. - Co jest?

Chce użyć specjalnej częstotliwości podprzestrzennej.

Musiałem wziąć własny sprzęt.

Gdzie mogę popracować?

Dzięki.

Co to jest?

Dark Comms.

Co takiego?

Tym złapię kontakt z Moll i L'akiem.

W taki sposób jak oni latają tylko kurierzy Sui.

Biorą ryzykowne zlecenia,

bo ciągnie ich do akcji i latinum.

Sui najmuje się do wyjątkowo niebezpiecznych zadań.

Uciekają przed Flotą, a mieliby gadać z tobą?

Muszą pozbyć się dziennika.

Na taki towar szybko pojawią się oferty.

Wyślę im wiadomość.

Chce się z nimi dogadać, zanim tutaj dotrą.

Chyba że już tu są.

A jak ci się nie uda?

Przynajmniej czegoś się dowiemy.

Nieważne, gdzie są.

Nie potrzebujemy kolejnej konfrontacji.

Musimy spróbować.

Uwaga, dodatkowy personel.

Opuścić stanowiska.

No, jazda! Dalej! Ruchy, ruchy.

Dziękuję.

No dobra.

Gotowe. Discovery jest ukryty.

Nie namierzą cię.

Zrobią to samo, ale i tak ich poszukaj.

Użyję kodu specjalnego, żeby ich wywabić.

Jeśli chcecie dobić targu...

to mam propozycję.

Dajcie znać.

Poszło?

- Chyba się nie udało. - Uda się.

No to lecimy.

Prosiłeś o kontakt, to jesteśmy.

Masz dwie minuty.

To tutaj.

Jesteśmy w samym środku celu.

Nie wykrywam żadnych sygnatur,

co mnie cieszy.

To czego mamy szukać?

Może powinniśmy wejść do tej budowli?

Nie, zaczekaj. Tam.

Cholera. To ślady od fazera.

Wyprzedzili nas.

Ale po co to robili, jeśli była tu technologia Protoplastów?

Odczyty sugerują,

że nie było tu niczego o wielkiej mocy.

Nigdy?

Nigdy.

Może zapis na kamieniu to wskazówka.

To kolejny krok w poszukiwaniach

i dlatego Moll i L'ak go zniszczyli.

Musimy ustalić, co tu było.

Mam niezbyt dobre wieści.

Pole znów się ładuje.

Ile mamy czasu?

- Góra cztery minuty. - Wystarczy.

Coś tutaj musi być.

Proszę opuścić trikorder.

Co jest?

Na osmalonych częściach kamienia

są ślady opalizujących bakterii.

Kiedy wyryto słowa,

musiały być w zagłębieniach.

Opalizacja to zapewne reakcja na promieniowanie od fazera.

Przestawię na widmo UV.

Ma pan rację.

Jolan tru...

„Witaj, wędrowcze. Odwiedziłeś wiele światów”...

- To romulański revlav. - Tak.

„Wzywają cię opalizujące wody.

Myśli są współdzielone”.

To wskazuje na Betazed, ale tu są tylko cztery wiersze.

- Pani kapitan? - Tak, wiemy.

Racja. A revlav ma pięć wersów.

To gdzie ten ostatni?

- Musimy was ewakuować. - Jeszcze chwila.

Nie. Macie góra dwie minuty.

Pole już się ładuje.

Piąty wers musi gdzieś tu być.

Bez niego nie odlecimy.

Pytam po raz ostatni.

Kim jesteś?

Byłym kurierem, tak jak wy.

Przykro mi, panie były kurierze.

Nie sprzedajemy dziennika.

Wiemy, do czego nas doprowadzi.

A jednak się odezwaliście.

Tyle że teraz chcemy większej forsy.

On już o tym wie.

Prawda?

Flota Gwiezdna na was poluje.

Ludzie gadają.

Jeszcze raz. O co ci chodzi?

Ja też mam swoje cele.

Osiągnę je, jeśli was złapię.

Nie wiem, czy uciekacie przed czymś czy dokądś,

ale uciekacie.

Macie tylko siebie, a sytuacja was przerasta.

Wycofajcie się, póki możecie.

Z Flotą Gwiezdną nie wygracie.

Mylisz się.

Już wygrywamy.

To oni powinni się wycofać.

Dziennik należał do Romulanina.

Nie jest własnością Federacji.

Pierwsi go znaleźliśmy.

Kto pierwszy, ten lepszy.

On jest kluczem do czegoś wyjątkowo groźnego.

Federacja sobie z tym poradzi.

A wy nie.

Zginiecie albo skończycie w więzieniu.

Tego byście chyba nie chcieli?

Przez ten kav'kar o Federacji

trudno mi uwierzyć, że kiedykolwiek byłeś kurierem.

Kim naprawdę jesteś?

Nie kłamię.

Działałem w szóstym sektorze kwadrantu Beta.

Jestem Cleveland Booker.

Słyszałaś o mnie.

Co do jednego masz rację.

Mamy tylko siebie.

I to nam wystarczy.

Wiemy, gdzie są?

Nie. Sygnał szedł przez niestabilny tunel.

Nie da się go namierzyć.

Book? W porządku?

Tak.

Dr Vellek zostawił wskazówkę. Myślmy tak jak on.

Co wiemy o Romulanach z XXIV wieku?

Chronili swoje tajemnice.

Tak, stąd dziennik, to miejsce i wiadomość w wierszu.

Może nie chodzi o tajemnicę, a o bezpieczeństwo.

Obie te kwestie były istotne dla Imperium Romulańskiego.

Ich najwięksi myśliciele i naukowcy często podróżowali z...

uzbrojoną ochroną.

Jeszcze 60 sekund.

W domach często montowali shaiqouin,

atrapę drzwi wejściowych, by zmylić wrogów.

A wejście dla krewnych, przyjaciół i sojuszników było z tyłu.

Czyli za kamieniem.

- A może pod nim. - 40 sekund.

Pokaże mi pan słynną kelpiańską siłę?

Zobaczymy.

Dobra.

Widzę coś. Dalej.

Jeszcze trochę.

Mam.

Moll i L'ak o tym nie wiedzą. Polecą na Betazed.

Kiedy się zorientują, wrócą tutaj.

Co to jest?

Nie mogą tego znaleźć.

Nie chcę niszczyć tego kamienia, ale...

- Macie 10 sekund. - Zasłońmy to.

I zostawmy.

To święte miejsce. Dość już napsuliśmy.

Wymyślimy coś, żeby ich wyprzedzić.

- Szybciej. - Pięć...

Cztery...

- Pani kapitan! - Szybciej, Saru.

Tilly! Już!

Ciekawy ostatni dzień.

W rzeczy samej.

Bardzo wam dziękuję...

za pomoc.

Lepiej podziękuj kpt. Raynerowi.

Bez niego nie rozpracowałybyśmy tego systemu bezpieczeństwa.

Bez Raynera?

Komandorze Stamets, przyjdzie pan do nas?

- Już idę. - Moll i L'ak się pokazali?

Nie.

Niech Linus przygotuje roboty.

Na planecie jest obelisk uszkodzony fazerem.

Niech postarają się go naprawić.

Skierujmy czujniki na orbitę.

Gdy Moll i L'ak tu wrócą, chcę o tym wiedzieć.

- Tak jest. - Tak jest.

Panie Saru, znam jednego lekarza...

Niedługo do niego pójdę. Dziękuję.

Ale najpierw...

Zobacz.

Przypomina symbol z dziennika.

Prawda?

Tak, styl i wygląd są identyczne.

Zora, wyświetlisz symbol z dziennika?

Tak, komandorze.

Możesz stworzyć kopię z materii programowalnej?

Oczywiście.

Tak, Stamets. Tak.

To dlatego do niczego nie pasował.

To tylko fragment.

Ale co to jest?

To chyba jakaś mapa.

Podzielona na pięć części.

Wiersz wskazuje kolejny cel.

Jeszcze cztery części i poskładamy mapę.

Wtedy znajdziemy coś,

co nas stworzyło?

Technologię Protoplastów.

Na to wygląda.

Dzień jak co dzień.

Dokąd teraz lecimy?

Pierwsze wersy wskazują na Betazed.

Tam najpewniej polecieli Moll i L'ak.

Ale ostatni wers brzmi:

„Świat inny niż wszystkie, gdzie dwie dusze splatają się

i łączą w jedność”.

Są też inne szczegóły:

opalizujące wody i współdzielone myśli.

- To chyba... - Trill.

Lecimy na Trill.

Mamy tylko siebie.

I to nam wystarczy.

Stop.

Zora, możesz powiększyć Moll?

Oczywiście.

Czy możesz pokazać Moll w wieku...

siedmiu lat i trzech miesięcy?

Wejść.

W porządku?

Wyglądałeś, jakbyś zobaczył ducha.

Wierzysz w przeznaczenie?

To zależy. A co?

Okazuje się, że ją znam.

Kogo?

Moll.

Moll?

Takie znamię widziałem tylko u jednej osoby.

Popatrz.

To dziecko.

Nigdy wcześniej jej nie widziałem.

Tylko na holo-obrazach.

Nazywa się...

Malinne.

To córka mojego mentora, Clevelanda Bookera IV.

Czyli dla mnie jest...

jedyną namiastką rodziny, jaka mi została.

Chyba jestem gotowy.

Wciąż może pan zmienić zdanie.

Kazałam Detmer lecieć powoli.

Ja...

przeszedłem Vahar'ai,

od życia w strachu do życia w nadziei,

w tym pomieszczeniu.

Z tego dnia pamiętam przede wszystkim,

że była pani przy mnie.

Trzymała mnie za rękę.

I nie bałem się.

Dziękuję, Michael.

To był zaszczyt, Saru.

Jak wszystko z pana udziałem.

Ale to nie na stałe, prawda?

Tylko na parę miesięcy?

A w międzyczasie oby mój zastępca dobrze się spisywał.

Nikt pana nie zastąpi, ale...

na pewno trafi się ktoś świetny.

Ostatnia rada?

Czuję, że mam teraz olbrzymią władzę.

Zachęcam, aby dalej działała pani tak jak dotychczas.

Nie da się przewidzieć przyszłości.

Ale ilekroć skupiam się na podróży,

„wierzę w proces”, jak to się mawia.

Znajduję w tym wiele sensu,

bez względu na to, dokąd docieram.

Radzę też nie dotykać krasnorostów,

kiedy kwitną.

Wiem. Tilly mnie uprzedzała.

Będziemy o nie dbać.

Będą na pana czekać.

Wiem o tym.

Dziękuję, Saru.

Za co?

Za to, że dałeś mi drugą szansę.

Odświeża pan geometrię?

Właściwie to tak.

Nie pomogę Charlie, jak sam tego nie zrozumiem.

Racja.

Czytałem pani raport.

Dobra robota.

Dziękuję.

Jeśli wolno...

Myślałam o tym dochodzeniu.

Na moją prośbę Rayner ma przejść w stan spoczynku.

Musiało być panu trudno.

Przyjaźnimy się od 30 lat.

Oby się to nie zmieniło.

Dodam tylko, że...

na Q'mau...

zrobił to, co uznał za najlepsze dla dobra Federacji.

Jak zawsze.

Szkoda go, bo to dobry kapitan.

Ale świat się zmienił.

Rozmawiałem z nim,

uświadamiałem mu to,

ale nic z tego.

Można?

To wolna Galaktyka. W większości.

Muszę przyznać...

że to piękny statek.

Nie budują już takich.

Macie technologię Protoplastów?

Nie, ale mamy kolejną wskazówkę.

Teraz polecimy na Trill.

Misja trwa.

Dziękuję za pomoc.

Akurat mnie nie opieprzali, więc miałem chwilę.

Wiele osiągnąłeś przez te wszystkie lata.

Masz wyróżnienia za zasługi,

Order Grankite'a, medale...

To tylko świecidełka.

Liczą się działania.

Każdego dnia, na misjach.

To jest najważniejsze.

Mogłeś inaczej zeznawać.

Mam swoje zasady i w nie wierzę.

Nie zamierzam za to przepraszać.

Coś jeszcze czy mogę dalej podziwiać widoki?

Uważasz, że na to zasłużyłeś?

Na emeryturę.

Zawsze powtarzam załodze...

„Nie myślcie po swojemu, tylko jak wasi wrogowie”.

Mogłem to przewidzieć.

To, co zrobili Moll i L'ak.

Wystarczająco namieszaliśmy.

Mogłem się domyślić.

Naprawdę mogłem.

Gdyby zeszła lawina,

zabiłaby mnóstwo ludzi.

Czemu nie zeznałeś tak przed Radą?

Sam wykopałem sobie grób. To bez znaczenia.

Nie musisz się do niego kłaść.

Zostań moim pierwszym oficerem.

Oberwałaś po głowie kawałkiem statuy?

Nie musiałeś nam pomagać,

ale dla ciebie liczy się misja.

Tak samo jak Flota Gwiezdna i Federacja.

Widzę, jak patrzysz na gwiazdy.

Nie jesteś gotowy na emeryturę.

To ciekawa propozycja.

Ale Vance nie wpuści mnie na statek,

chyba że do wywozu odpadów.

Już z nim rozmawiałam. Zgadza się ze mną.

Też dostałam kiedyś drugą szansę.

Teraz twoja kolej.

Ruszamy o 8.00. Tyle masz czasu do namysłu.

Burnham.

Nie będę ci przytakiwać.

Na to właśnie liczę.