Original subtitles

[Jackie Wilson - "Baby Workout" çalar]

Teşekkürler.

[müzik hoparlörden devam eder]

- [höpürdeterek içer] - [erkek] İyi sabahlar Selim Bey.

Günaydın Can.

Nasıl? Sorun var mı?

Yeni bir şey yok. Aynı.

Eyvallah.

[James Murray & Robert Clemson "All You Need is Love" çalar]

[Lale] Şöyle geçelim mi? Gel.

- [Lale güler] Ya! - [Müge sevinç nidası]

Kızım, inanmıyorum ya! İnanmıyorum!

[Müge güler, nefes alır]

- Nasıl olacak? - Göstereceğiz kendimizi artık.

- Kenan? - Kenan ne desin ya?

Şansımızı deneyeceğiz dediğim zaman "Ya ne şansı? Sikerim şansı..."

[gülüşürler]

[Lale] Ne diyecek?

- [Lale] Hım. - [garson] Hoş geldiniz. Ne alırsınız?

Ay, biz daha hiç bakamadık. Biraz daha şey yapsak olur mu?

- Tabii. - Tamamdır. Sağ olun.

Kızım, resmen başlıyoruz ya!

Bak.

"Yılın ikilisi" diyecekler.

Herkes "Müge, Lale" diyecek.

Başka da bir şey derlerse ben de Lale değilim!

Ay, çok süper! Şahane!

[Lale] Herhâlde canım! Kendi gündemimizi yaratacağız.

Neyin var çarpıcı diyorsun, al bakalım.

Ne bu?

Kenan da bakıyor biraz. Aç bak.

Sen ne diyorsun?

- Bu çok fena! - Yaa!

Ben açılışı yaparım. Sonra sen işte röportaj...

Çok teşekkürler ama biz bir şey söylemedik daha.

- Selim Bey'in ikramı. - Selim Bey?

[garson] İşletmemizin sahibi olur kendisi.

[Lale] Aa!

Teşekkürler. Sağ olun.

Ne kadar da çok!

[garson] Afiyet olsun.

- Hişt! - [Lale] Ne?

- Ne oluyor? - Ne "ne oluyor" ya?

- Ne oluyor? - Ne "ne oluyor"?

- Kim bu? - Ne bileyim ben?

Allah Allah!

- [sessizce] Bir şey söyleyeceğim. - Ne?

Çok hoş adam.

- Günaydın Selim Bey. Hazırlıklar tamam. - [müzik durur]

[nefes verir] Günaydın Ahmet. Nasılsın?

Teşekkür ederim, iyiyim. Afiyet olsun.

[müzik devam eder]

[müzik biter]

Bu işte, al. Yıllarımın özeti.

Tamamdır.

[Özge] Lale Hanım hiç sormadı mı beni?

Özge.

Sen takma kafana bunları.

Düğününe konsantre ol. Bak, önünde yepyeni bir hayat başlıyor.

Sence evleniyorum diye mi attı beni işten?

Yani benim tanıdığım Lale Hanım böyle bir şey yapmaz çünkü.

Büşbüş de yazmış.

Gördün mü?

Neyse ne.

Sen tadını çıkar.

Hem belki de sen ayrılacaktın işten?

Alakası yok.

Gayet memnundum ben hayatımdan. Kariyerimdi bu benim.

Yapma böyle.

Gitmem lazım benim.

Seviyorum seni, tamam?

[Matthew Dunne - "Be Just Like Me" çalar]

See you.[öper]

[iç çeker]

Vay be.

- [kadın] Selam. - Selam.

[erkek] Günaydın.

Ay ama hadi ya! Ben ne diyeceğim şimdi Lale Hanım'a?

[cıklar] Ama olmaz ki yani böyle!

- [kadın 2] Günaydın. - Günaydın.

Alo? Merhabalar. Lale Kıran adına arıyorum. Aslı ben.

Aslı. Özge değil, Aslı.

Evet, artık ben varım.

Bakın, bunu söz kabul ediyorum.

Tamam, anlaştık.

Merhabalar, Lale Kıran adına arıyorum.

Aslı ben. Aslı Tuna.

[müzik biter]

Lale, Kenan, bir iki dakika gelsenize.

Eskişehir'e gidecek bunlar. Demedi demeyin.

Bence de. Bak, pişiriyorlar.

Bir şey diyeceğim. Sen neden Lale Hanım'ın asistanı oldun ki?

Nasıl?

Nasıl yani?

Basın-yayın mezunu değil misin sen? Şimdi böyle su taşımalar filan...

Yani kariyer yolculuğunda bir yeri var mı ki bunun?

Ne bileyim, varmak istediğin yere hizmet ediyor mu yani?

[nefes alır] Şöyle söyleyeyim,

tam da olmak istediğim yerdeyim.

Varmak istediğim yere de acayip hizmet ediyor.

Sen düşünme bunları.

Ben pek anlamadım ama sen bilirsin.

[tempolu gerilim müziği çalar]

- [müzik biter] - [Lale] Aslı.

Eskişehir'e gidiyoruz.

Ben?

Sen...

Yani...

Bilmem, gerek yok ama muhabirlik tarafını geliştirmek istiyorsan

sen bilirsin.

Ha yok, ben kalabalık etmeyeyim ya.

Size de zahmet vermeyeyim orada.

Ama her şeyi ayarlarım. Otel bilgileri falan bende var zaten.

Peki.

- Onları mı seçtiniz? - Hıhı.

Benim de favorim bunlardı.

[Lale hafifçe güler]

Yalnız bu eteğin altına o efsane ayakkabılarınız çok yakışır.

Efsane ayakkabılarım mı varmış?

Hani var ya sizin meşhur ayakkabınız?

Ucu siyah, şeffaf.

- Arkası krem rengi. - Ha! Tamam, hatırladım.

Da onlar yanımda yok.

Yapmayın ya! Bugün kesin onların günüydü.

Öyle mi diyorsun?

[soft piyano müziği çalar]

Ya utanıyorum ama itiraf edeceğim.

Söyle bakalım.

Şimdiden Lale Kıran olmanın ne kadar zor olduğunu görüyorum.

Yani aslında burada işe başladığımdan beri görüyordum

ama şimdi size asistanlık edince...

Gerçekten büyüyünce sizin gibi bir kadın olmak istiyorum.

"Büyüyünce"?

[güler] Biraz saçma mı oldu?

Ya olamam da zaten.

Yani benim yaradılışımda yok.

Olsun.

Sizi izlemek de çok güzel.

[nefes verir] Madem öyle, o zaman istediğin ayakkabıları giyelim.

Tamam, ben hemen alıp geleyim.

Sizin o sırada Kenan Bey'le saatiniz zaten.

Yokluğumu bile fark etmezsiniz.

- Peki. - Tamam, gidiyorum o zaman.

Tamam, hadi bakalım.

[kapı kapanır

[nefes verir]

- [müzik biter] - [klavye tuşu sesleri]

[kapıya vurulur]

- Lale Hanım'ın ayakkabılarını alacağım. - Efendim?

[hafif gerilim müziği çalar]

[Aslı] Ee...

Siz bilirsiniz, Lale Hanım'ın ayakkabı dolabı neredeydi acaba?

Ha, şu merdivenden çıkınca hemen yukarıda.

Okey, anladım.

Selim Bey.

Selam.

Şey...

Aslı.

Biliyorum canım.

Kapalı mı bugün restoran?

Yoo. Öğle servisinden önce bir kafa toplamaca.

Anladım.

Şey...

Selim Bey.

[Aslı nefes alır]

Ya...

- Kenan Bey'in bilekliği. - [gerilim tonu çalar]

Onu evde ben bıraktım.

Bakın, gerçekten Lale Hanım'ın hiçbir suçu yok.

- Ben bıraktım eve. - Tamam.

Sorun yok.

Kenan bilekliğini mi istiyormuş?

Şu konsoldaki üst çekmecede.

Tamam, ben alıyorum o zaman oradan.

[James Murray & Benjamin Hayden "Azure Sky" çalar]

[müzik yükselir]

İyi günler Selim Bey.

İyi günler.

[gerilim tonları çalar]

[kuş sesleri]

Tek buz atar mısınız içine bir de? Biraz soğusun.

[Yusuf] Günaydın.

- Hayvan! Çekil! - [Yusuf güler]

Neler yapıyorsun? Bir bilgi versene, bombalayayım.

Hayatta söylemem, çekil.

- Öpeyim o zaman. - Yusuf!

Ben kaçıyorum.

Kenan Bey geçe kalacakmış.

- İş kilitlemesin şimdi. - İyi, kaç. Ben de reklamda uzarım zaten.

[dramatik müzik çalar]

[müzik yükselir]

- Canım, bu sende kalsın. - [müzik biter]

- Kilidi? Lazımsa tabii. - 0-1-0-9.

[hafif gerilim müziği çalar]

[Lale] Kolay gelsin.

Gel canım.

[gerilim müziği giderek yükselir]

- Son kaç? - [erkek] Son 10.

[Lale] Tamam, şahane.

[müzik azalarak biter]

- [şampanya patlar] - [Lale] Ah!

Ay, çok affedersiniz!

Ben öyle sürpriz olsun diye...

Yok yok, tamam.

Bir sürü şampanya gelmiş, burada birikmiş hepsi.

Evet evet, onlar öyle geliyorlar bazen.

Al bakalım.

[Lale nefes verir]

- [Lale iç çeker] - Yazık bunlara.

- Yani aslında size yazık. - [soft piyano müziği çalar]

Niye?

İşte hep hayatınıza yetişmeye çalışıyorsunuz.

Hiç kutlamaya vaktiniz yok.

Başarınızın üstünden atlayıp devam ediyorsunuz.

Bu şampanyalar da burada boynu bükük sizi bekliyorlar işte.

[gülerler]

E, al götür istiyorsan. Özge götürüyordu.

Hayatta almam.

Karma bu. Yani bunlar sizin başarınızın köpükleri.

Duygusal mısın sen biraz?

Yani biraz öyleyim galiba.

[Lale güler]

Hep yetiş hep yetiş, hep dik dur, hep iyi ol...

Evet, çok hayranlık verici, ama...

Lale Hanım, siz gerçekten mutlu musunuz?

Yani bir gün, bir gece olsun

her şeye ara vermek istemiyor musunuz?

[Lale iç çeker]

Yani...

İstiyorum aslında arada.

Hadi gel, içelim.

- Koyuyorum o zaman. - Tamam.

[nefes verir] Bakayım. Kızların uyku saati de kaçtı zaten.

Hak ettim bunu. [güler]

[Aslı hafifçe güler]

[Adam Bowers & Natasha Robertson "Standing Strong" çalar]

- [Lale] Afiyet olsun. - [Aslı hafifçe güler]

[kahkaha sesleri]

Neyse yani, ben dedim ki ona, "Biz seninle sevgili olamayız" dedim.

"Çünkü sen bayağı geridesin" dedim.

Ama kırmışsın çocuğu.

Cık, öyle değil Lale Hanım ya.

Ben kendimi geride hissettiğim için öyle söyledim.

Yani sonuçta ben

süper ortalama bir insanım.

Böyle, bir ışığım yok, bir şeyim yok.

Niye öyle söylüyorsun? Söyleme öyle.

E, öyle çünkü. Öyle yani. Ben kendi sınırlarımı biliyorum.

[Lale] I-ıh.

Bak, eğer...

...sen kendini bu kadar alçak bir yere koyarsan

zaten oradan yükselemezsin ki.

Tamam?

Lale Hanım, çok güzel konuştunuz.

- Çok ilham verici ama... - Hım.

...açık bir şey söyleyeceğim size izniniz varsa.

Estağfurullah. Söyle tabii.

Yani...

Siz Lale Kıran olduğunuz için başka türlü olmayı bilmiyorsunuz.

Biz normal insanlar sizin gibi değiliz ki.

Bizim öyle çıtalarımız falan yok yani.

[nefes alır] Bak.

Her insan değerlidir.

Bunu hiçbir zaman unutma.

[nefes alır] Sen...

Sen yeter ki kendine o değeri ver.

Doğru yeri bul.

[Aslı] Ay.

Ne oldu?

- [gülerek] Lavaboya gitmem lazım. - [Lale güler]

Kıyamam. Hadi. Ondan sonra da artık... Uuh!

Saat geç oldu. Bu kadar serserilik yeter, gidelim.

Ya Lale Hanım, daha yeni açtık ama bunu...

[esneyerek] Yok yok, hadi. Hadi kuzum. Bir an evvel bir koşu git gel.

Tamam.

[Aslı nefes verir]

[gerilim müziği çalar]

[hat çalar]

Alo, Selim Bey? İyi akşamlar. Aslı ben.

Lale Hanım'la Kenan Bey birazdan çıkıyorlar da

haber vermek istedim size.

Kenan?

[Aslı telefondan] Evet.

Bu gece Lale Hanım'ın odasında biraz takılmak istediler.

Neyse, ben haber vereyim dedim sadece.

Anladım Aslı. Sağ ol.

İyi geceler.

- [müzik yükselir, biter] - [Aslı] Ay!

Ay, Kenan Bey, çok affedersiniz, çok pardon!

Aslı? İyi misin sen?

Kenan Bey, pek iyi değilim aslında.

[nefes alır] Biz Lale Hanım'la biraz içtik de.

Hatta sizden bahsettik.

- Haa. - Benim de içkiye hiç toleransım yok.

Şu hâlime bakın!

Ee, şikâyetçi oldu mu bu ara benden?

Daha neler!

- Kıyıköy'den bahsetti. - [soft piyano müziği çalar]

Şeymiş...

O gül kurusu keten gömleğiniz,

Kıyıköy geceleri...

Ben gerçekten çok üzüldüm Kenan Bey.

İçinde neler saklıyor Lale Hanım. Yani size de yazık, ona da yazık.

Lale Hanım diyor ki "Benim bir ailem var..."

Ay!

Ay pardon, ben feci kötü olmuşum.

[nefes alır] Neyse Kenan Bey.

Gel, gel. Gel bakalım buraya.

Başka ne dedi Lale?

- Siz Eskişehir'e gidecekmişsiniz ya? - Hıhı.

İçinde biraz heyecan olmuş.

Ama çok da heyecan gibi değilmiş yani.

[iç çeker]

Ne zor bir şey ya. Gerçekten.

Böyle geride tutmak kendinizi.

Kenan Bey, bence siz çok yakışıyorsunuz.

Gerçekten.

[Aslı hafifçe güler] Ben çok konuştum. Ne olur kusura bakmayın.

- Ben gideyim artık. - Tamam. Ee, Nihat bıraksın seni.

E, Lale Hanım?

Tamam, merak etme. Bende.

- Tamam. - Tamam?

[müzik yükselir]

[Lale] Ah.

- [kapı açılır] - A! Sen burada mıydın?

Ne yapıyorsun?

- Aslı? - Gönderdim.

Ha...

- [gülerek] Ay, biz bir içtik... - Belli.

[güler]

- Ama şimdi eve gidiyorum. - İyi. Hadi, götürüyorum seni.

- Yok yok, Nihat kapıda. - Tamam, onu Aslı'yla gönderdim.

- Hadi, gel bakayım. - Haa!

Tamam. İyi yapmışsın.

- [soft piyano müziği çalar] - [Lale nefes verir]

[Lale] Oh.

Ay! Hadi. Ama nasıl iyi geldi!

Oh!

[müzik yükselir]

[siren çalar]

- [dans müziği sesleri gelir] - [gülüşmeler]

[piyano müziği devam eder]

[müzik azalarak biter]

Teşekkür ederim.

Yarın Eskişehir, ha?

Evet.

[nefes alır] Ararım Nihat'ı, gelir alır beni.

- Ben alırım seni. - [soft piyano müziği çalar]

Bu ne ihtimam ya?

Geç kalmam, merak etme.

Tamam. Onun için demedim.

[Kenan öper]

Ne? Ne?

Tamam, sen bilirsin.

[Kenan] Cık.

Ben bilmiyorum artık.

Artık sen bilirsin.

Tamam?

Anlamadım.

Hadi git.

Güzel uyu, tamam?

[Lale nefes verir]

[iç çeker]

[müzik devam eder]

[motor çalışır]

[radyoda Levent Yüksel - "Zalim" çalar]

[eşlik ederler] ♪ Ten beyaz, saç kızıl güller ♪

♪ Kahkahasında bülbüller ♪

♪ Kirpiği kapkara tüller ♪

♪ Ben o afete... ♪

[Lale] Çek çek! Bir tane fotoğrafımızı çek bizim, hadi!

- [Kenan] Gel sevgilim. - Bak, şu gülkurusu gömlek.

- Bunu bugün aldım bir tanem... - [Kenan öper]

- Göz mü kaldı, neyle çekeceğim? Dur. - [Lale güler]

Bir durun, çekeyim.

- Tamam. - Çekiyorum.

[Kenan] Hı.

- [deklanşör sesi] - Hii!

Çok güzel fotoğraf oldu. Bak.

Efsane!

- İleride çocuklarınıza gösterirsiniz. - [Kenan] Oo!

- [Lale] Hii! - Dersiniz, Lale götü başı dağıtmadan

- böyle güzeldi! - [Lale güler] Aa!

Onun ben var ya götünü başını yerim lan.

O her zaman aynı kalacak. Hep güzel kalacak o. [öper]

Oh. Ya kalmazsa?

O zaman biz de senin işte böyle selülitlerine, düşük memelerine bakacağız.

[iğrenme nidası] Aşk böcekleri.

- Gidiyorum ben, hadi. - Bak bak bak!

Git tabii, git! Biz senin nereye gittiğini bilmiyoruz çünkü!

Eniştenizle tanıştıracağım sizi. Az bekleyin.

[Lale nefes verir] Aşkım.

[sessizce] Aşkım.

- Geberiyorum sana. - [Lale hafifçe güler]

Ölüyorum senin için.

Sen hep yaşa.

Ben seni çok seviyorum.

Beni hep böyle sev, olur mu?

Senin sevgilin olmayı çok seviyorum.

Ben seni hep böyle seveceğim.

[Lale hafifçe güler]

[soft melodi çalar]

[Yusuf] Ne bok yedin acaba?

[Aslı] Siktir git!

- Var mı benlik bir şeyler? - Dur şimdi, daha değil.

- Bir şeyler mi yesek ya? - Yaptım bir şeyler.

Bak ya!

Ev hayvanı mısın sen?

[beğenme nidası] Güzel olmuş.

Sağ ol.

Kilo almıyor musun sen böyle?

Gencim canım ben.

Metabolizmam hızlı çalışıyor.

Yaz.

"Yarın Eskişehir'den yayın yapacaklar."

Bunu dün anons ettiler zaten.

Sadece senin bildiğin bir şey söyle.

Hıı! Âlemin akıllısı sensin!

Büşbüş'e haber uçuruyor desinler sonra!

Saklayacaksın, değil mi?

Yani benimle de Büşbüş'le de olan ilişkini.

[Dan Auerbach - "Keep It Hid" çalar]

[alaycı gülüş]

Boklu ofisboyla yatıyorum demeyeceğim herhâlde.

Tamam.

Benimle birlikte olduğun belli değil.

Ama birinin seni çok fena siktiği belli.

Bak.

Renk geldi yüzüne.

Parlıyorsun.

İyi geliyorum ben sana.

- Dur. Dur, dur, dur! - [müzik durur]

- Ne? - Yaz.

"Lale Kıran bu aralar bir başka parlıyor."

- Oha. - Yaz, dedim!

"Neler olacak acaba?"

- Hadi! - [Yusuf nefes verir]

Şeytansın kızım sen.

[Yusuf iç çeker]

Ruh hastası.

[Yusuf iç çeker]

[Selim iç çeker]

Hadi ama artık. O telefon bir bitsin.

- Annem parlıyor mu? - Ne?

Tabii ki.

Her zaman.

Yok yani, son zamanlarda değişik mi parlıyor?

Büşbüş yazmış.

Aa ama! Ben sana sosyal medya yok demedim mi?

Merak ediyorum, ne yapayım?

Etme babacığım.

Böyle şeyleri merak etme.

Biz sana bu yüzden mi verdik telefonu?

- Keselim mi internetini? - Hayır.

Hadi. İyi geceler.

İyi geceler.

[Selim öper]

[iç çeker]

- [Lale uzakta şarkı mırıldanır] - [tıngırtılar]

[mırıldanmaya devam eder]

[Lale] Hıı...

Ay...

Bir kadeh cilamı yapacağım,

ondan sonra... [öper]

- Yarın sabah Eskişehir çünkü. - Neden kaldın bu saate kadar?

Ay, asistan kız var ya?

Aslı.

Onunla oturduk, içtik biraz. Zaman nasıl geçti anlamadım.

- Aslı'yla? - Hıı.

Daha geçen gün asistanın olan kızla bu akşam kafaları çektiniz, öyle mi?

Biraz garip oldu, evet ama öyle.

[Lale] Oh.

Ama iyi geldi, biliyor musun?

Kafam dağıldı biraz.

- [soft piyano müziği çalar] - [Lale esner]

Kenan'la içmediniz yani?

Yok canım.

Ay, ne içeceğim onunla? Bütün gün beraberim zaten.

Ama o bıraktı beni.

İki kadeh içtim ya?

Hemen control freak! [burnunu çeker]

[Lale hafifçe inler]

- [müzik devam eder] - [vapur düdüğü çalar]

- [martı sesleri] - [ıslık çalar]

[Kenan]Ya, tamam.

[Lale ağlayarak] Ya yeter artık Kenan!

Yeter!

[nefes alır] Mahvettin beni ya!

Kalbimi paramparça ettin. Artık yeter!

[burnunu çeker] Mahvediyorsun beni, anladın mı?

Ya tamam Lale, tamam, özür dilerim! Tamam mı? Özür dilerim!

Ne özrü ya?

Biz birbirimize zarar veriyoruz Kenan.

[ağlamaklı nefes alır]

Zehir gibisin! Yeter!

Lale, tamam, yapma. Tamam, yapma.

Biz biriz. Bak, biz Lale'yle Kenan'ız ama. Tamam mı?

- Vazgeçme sakın benden. Özür dilerim. - [Lale ağlar]

- Lütfen. - Olmuyor Kenan. Lütfen. Lütfen.

Olmuyor, lütfen. Olmuyor!

[vapur düdüğü çalar]

[martı sesleri]

[uzaktan siren sesleri gelir]

[Stephen Baird - "Cat Eyed Night" çalar]

Reklamdan çıkıyoruz. Son 15.

Pazartesi, salı, çarşamba, perşembe, cuma.

Teşekkürler.

Üç, iki... Lale, sendeyiz.

Hepinize iyi akşamlar değerli izleyenler.

Ben Lale Kıran.

Öteki Taraf'a hepiniz hoş geldiniz.

Bu akşam yayınımızı

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi binasından gerçekleştiriyoruz.

Çünkü iki gündür Türkiye'nin kalbi burada atıyor.

Yeni nesil enerji yatırımları

uluslararası fonların da desteğiyle dikkat çekici noktaya geldi.

Yani sözün özü

Eskişehir pırıl pırıl parlıyor diyebilir miyiz hocam?

Buyurun. Canlı yayın konuğumuz,

hepinizin yakından tanıdığı yorumcumuz İsmet Aydın.

- Hoş geldiniz yayınımıza. - Hoş bulduk.

- İsmet hocam, kahvenizi içtiniz mi? - Evet.

- Her şey yolunda mı? - Teşekkür ederim, iyi akşamlar.

[Lale] Tamam, peki.

Dostluğumuz, ahbaplığımız baki ama bu akşam sizi biraz terleteceğim.

İsmet hocam.

Konumuz Eskişehir.

Eskişehir, enerjinin yeni merkezi olacak mı? Oranlar...

Kadın öttürüyor yalnız şu an.

[Lale televizyondan] ...aydınlatır mısınız?

Iı, hayal kurmak için acaba biraz erken mi?

Yoksa tam zamanı mı? Biraz sizden dinleyelim.

- Sen ne yapacaksın? - [İsmet] Merak etmeyin...

- Yani Lale'nin yerine mi geçeceksin? - [Aslı nefes alır]

Hadi diyelim geçebildin,

işi onun kadar iyi yapabileceğini nereden biliyorsun?

Hocam, bu bahsettiklerinizin realiteye dönüşü konusunda

biraz soru işaretleri oluşuyor aslında kafamızda.

Rakamlar ortada Lale Hanım.

Peki. Siz öyle diyorsanız o zaman biz de rakamlarla harfleri çarpıştıralım.

Evet, sıradaki canlı yayın konuğum, ıı, hepinizin de yakından tanıdığı

yılların belediye temsilcisi Haldun Yıldırım.

Şu anda kameraların arkasında çok şey söyleyecekmiş gibi bana bakıyor.

Buyurun efendim. Hoş geldiniz yayınımıza.

- Teşekkür ederim hanımefendi. - [Lale] İsmet Bey'in...

[Aslı] O gülkurusu keten gömleğiniz,

Kıyıköy geceleri...

İçinizde tutuyorsunuz bunca yıldır bir şeyleri.

Ne zor bir şey ya, gerçekten.

Böyle geride tutmak kendinizi.

İsmet Bey fazla iyimser olabilir.

[tempolu gerilim müziği çalar]

Hatta ve hatta hayalperest...

[Aslı] Ne olduğu önemli değil canım.

İnsanların ne olduğunu düşündüğü önemli.

[Lale güler]

Harikasın.

Sadece öyle demeyelim. Tahtaya vuralım.

- Öyle mi? - Evet.

Bakalım.

[Lale güler]

[gülerek] Mahvoldular!

[Aslı] Önce bir algı yaratırsın.

Sonra o zaten gerçek olur.

Fal bakmak gibi düşün.

Biri sana "Mavi gözlü birine âşık olacaksın" derse

sen mavi gözlü olanı seçersin.

[müzik azalarak biter]

Yani işini iyi yapıyor ya da en azından yapabiliyor olmanın

hiç mi önemi yok senin için?

Yani işini iyi yapmak değil mesele.

Önemli insanlar senin iyi olduğunu söylerse

iyi olmuş sayılırsın zaten.

Herkes kabul eder.

Bana o koltuk verildiğinde kimse bunu sorgulamayacak.

İşi öğrenmek gibi bir niyetin de yok anladığım kadarıyla, öyle mi?

[alaycı gülüş]

O kadar yanlış yerdesin ki!

Hayatın boyunca ofisboy olarak kalacaksın.

[Yusuf güler]

Alo? Merhabalar.

Lale Kıran adına arıyorum. Ben asistanıyım.

Oda 305'e bir şişe şampanya isteyecektim.

Ha, ne var?

Tamam, o olur.

Saat 22.00'de gelsin yalnız.

Tamam. Çok teşekkürler. Sağ olun.

İyi akşamlar.

Ne?

Hiç. Sormayacağım.

Sorma. Anlamazsın zaten.

[Adam Bowser & Craig Garrod "Your Love is All I Need" çalar]

[kapıya vurur]

[Lale] Ha. Pardon.

Biz hesabımızı rica edebilir miyiz acaba?

- Hemen getiriyorum. - Tamam.

[Müge nefes verir]

Öleceğim.

- Heyecandan ö-le-ce-ğim! - Hazırız. Şahaneyiz.

Kenan da geliyor bana, üzerinden geçiyoruz.

- [sessizce] Fıstık gibi! - Tamam.

Hah. Benden.

Hesabınız yokmuş.

- Nasıl? - Ne?

Hesabınız Selim Bey'den. İyi akşamlar.

İyi akşamlar. Teşekkürler.

- [Lale] E... - Allah Allah!

Yine mi?

- E... Büyük büyük hareketler yapma. - Yapmıyorum bir şey de yani...

- Ne oluyor? - Bana mı, sana mı?

Ya bırak Allah'ını seversen!

- Büyük yapma şu hareketleri. - Tamam.

Resmen sana... Bak, kime bakıyor?

Kime bakıyor?

Bir şey söyleyeceğim.

Bu çocukla artık git konuş.

- Prens gibi. - Kenan?

Kızım, Kenan'la ayrıldınız ya siz. Kenan mı kaldı? Tamam Kenan.

- [nefes verir] Öyle ama yani... - [fısıldayarak] Dön bir bak. Bir bak.

- Tamam, gazlama. - O ne?

- Yapma... - [Müge güler]

Bir kibar!

[Pete Kneser - "Slomosapiens" çalar]

- Çok bekletmedim, değil mi? - Yok yok, sorun yok.

Sen bekleme diye ben erken geldim.

Teşekkür ederim.

- Girelim mi? - Girelim.

Bir sorun mu var?

Bilmem. Garip sadece.

Ne garip?

Neyse.

Aşk filmine gidiyoruz galiba? [hafifçe güler]

- [Selim] Seversin diye düşündüm. - Olur. Severim.

[erkek] Üç, iki, bir... Sizdeyiz!

İyi akşamlar. Ben Müge Türkmen.

Ben Lale Kıran.

Bu akşamdan itibaren

yeni jenerasyon, farklı, gerçekçi

ve nitelikli haberciliğin yeni yüzü

Öteki Taraf programıyla karşınızda olacağız.

Bu ilk yayınımıza

uzun zamandır halı altına süpürülen bir haberle başlıyoruz.

Bravo size. Harikasınız çocuklar.

Ee, yeni başlangıçlara diyelim mi? Hı?

Şimdi eğer ben yanlış anlamıyorsam uzun bir yolculuğa çıkıyoruz. Öyle mi?

Gayet doğru anlamışsın Kenancığım.

Ayrıntıları Gül'le konuşursunuz. Tamam?

E, televizyon dünyası malum çocuklar.

Siz de okullarını okudunuz, biliyorsunuz. Değil mi?

[Gül] Laleciğim.

"Ekran yüzü" diye bir şey var, biliyorsun.

Ve bir kişide vardır o ışık. Öyle herkeste olacak diye bir şey yok.

Tabii. Herkes ekrana çıkacak diye bir şey yok. Değil mi?

Yok benim öyle bir beklentim. Yani hani...

Haberin içinde kalmak benim için yeterli.

Tam olarak ne demek istediğinizi ben anlayamadım.

Programı Lale sunsun. İki kişi olmaya gerek yok.

Ben Lale'den şimdiye kadar görmediğimiz,

bambaşka bir renk alacağımızın farkına vardım bugün.

Kendi adıma.

- Değil mi? - [Gül] Kesinlikle!

- [Müge ağlar] - Olmaz!

Yapmıyoruz!

Bu kadar basit!

Ya arkadaşlar, saçmalamayın! Olabilir mi böyle bir şey ya?

Ya sen, ben sevindim mi sanıyorsun Müge?

[Kenan] Lale, bir dur.

Hemen fevri davranma lütfen.

Sen haber müdürü oluyorsun, okey.

Ben yapım devam. Lale, sen de ekran önü. Okey mi?

Ya, ama hadi ya!

Ya Lale, sen böyle yaptıkça

benim gururumu ne kadar eziyorsun, farkında mısın?

Tamam. Özür dilerim.

Buyurun, tamam. Siz karar verin, ben sustum. Okey.

Ya tamam, değişen bir şey olmayacak hayatımızda.

Yine üçümüzüz. Birlikteyiz.

Müge, siktir et sen de.

Bırak topa o girsin. Fit kalmakla o uğraşsın.

Manikürü, pedikürü, neyse artık yani, ne sikimse!

Biz haberde kalalım seninle.

Olur. Belki hayırlısı böyledir.

Tabii ya!

Lale?

[cep telefonu mesaj sesi]

[Müge nefes verir]

Selim.

Tebrik ediyor.

Kutlarız diye restoranda masa kurmuştu.

Ona çağırıyor işte.

[iç çeker] İyi, git sen.

Hem selam söyle.

- Ya şimdi saçmalama... - Git.

Git ya.

- Ya böyle bir zamanda... - [Müge] Git, git.

Benim de ihtiyacım var zaten.

Bensiz olmaya mı ihtiyacın var Müge?

Lale, tamam, bende.

- [Müge burnunu çeker] - Okey ya, tamam.

- Okey. Gittim ben. - [Müge burnunu çeker]

[kapı açılır]

[kapı kapanır]

[nefes alır] Daha iyi misin?

Bak, fazla takıyorsun Müge.

Ya kızım, düşünsene yani, çok acayip değil mi?

Zengin olacağız yani. Hayatımız değişecek.

- Lale sana söyledi mi? - Neyi?

Konuşmuşlar. [burnunu çeker]

Evleniyor bayağı bizimki.

[duygusal piyano müziği çalar]

[hafifçe güler]

Hadi ya?

Hızlı değil mi sence?

Ne... Ne zannediyordun sen de?

Şöyle bir dolanacak,

bakınacak, sonra geri sana mı dönecek zannediyordun?

Hoş, pardon siz Kenan ve Lale'siniz!

Ama bak, öyle olmuyormuş işte.

Ayrıldık biz Müge. Bitti gitti.

Geçmişte kaldı o hikâye.

Hem evlensin.

Yani hepimizin düzgün bir hayatı olması gerekiyor artık.

Büyük bir yola çıkıyoruz, değil mi?

Diyorsun? Yani sorun olmaz?

Tabii ki.

İyi. Güzel.

[gerilim tonları çalar]

[Samuel Wale "Avenue to the Heart" çalar]

- Beni çağırmışsın? - [gülerek] Ben mi?

Ben öyle sandım belki de.

İyi. Gel.

- Aslı söylemiştir. - [Kenan hafifçe güler]

[Kenan hafifçe güler]

Nasıl aldık tereyağından kıl çeker gibi adamın ağzından lafı!

[Kenan güler]

Oh!

Aslı söylemiştir, öyle mi? Ha?

Bir arkasında dursana.

Neyin?

O gömleğin.

Ne gömleği?

Senin aldığın gömleğin.

Hangi gömlek?

Bir yerlerde duruyor Lale. Bizim gibi.

Çöpe atılmış değil.

Unutulmuş değil.

Bir gün tekrar giyilmek üzere.

Ne içtin sen?

İyi misin?

Kenan?

Efendim?

Bana bir daha Kenan desene.

Ne olur.

Hadi. Söyle.

İyi misin sen?

Ben seni çok özledim Lale.

[müzik yükselir]