Original subtitles

Parthenay familia nik eskatu ondoren zetorren...

gonbidapen pertsonala egin nielako.

Zaldigurdia bide horretan lasai sartu zuten...

bazekitelako erregearen gonbidatuak zirela...

eta erregearen babesaren bermea zutela!

Frantziako ume bat erregearen lurretan salbu ez badago...

zer aukerarik dago beste inorentzat?

Eraso bat nire bideetan niri zuzenean egindako erasoa da.

Euren hiltzaileak nire aurrean egon arte ez dut lorik egingo.

Nire eskumuinak emango dizkiet. Non daude orain?

Jauna, odoletan zaude. Zaurituta zaude.

Jakin dezakezuna baino gehiago.

Nora zoaz?

Setioa apurtu da. Bataila hau irabazi dugu.

Prezioa ordaindu da.

Kanpamentua alde honetatik dago.

Zin egin nion amari etxera eramango nuela.

Lozio hotz bat, jauna...

gorringo, arrosa olio eta trementinazkoa, drainatzen uzteko.

Eta zergatik ez duzu soilik larrua ixten?

Hori guda zaurietan egin daiteke, jauna...

baina ez naiz jostuna.

Zauria zerk egin duen jakin dezaket, jauna?

Ehiza-ezbeharra.

Poztasunez informatzen dugu...

erregearen infanteriaren arrakastaz soldadu espainiarren aurka.

Setioa orain Cambraiko herrian dago.

Azkenik, berri onak.

Erregearen izenean zeuden heroien artean aipagarriena...

Berorren maiestatearen anaia izan da...

Philippe printzea, Orleanseko dukea...

guda zelaian ausardia erakutsi duena.

Berri nahiko dira oraingoz.

Benetako eta betirako heroi...

Nahiko esan dut!

Hemen odol jarioa dago, baina aurrekoan ez.

Pistola batekin tiro egin ziotela uste dut, jauna...

eta emakumeari, aldiz, moskete batekin...

eta mosketeko zaurien odol jarioa txikiagoa da.

Zergatik?

Bueno, zauriak horrela jokatzen dira, jauna.

Zauriak eurak handiak dira.

Orduan odol gehiago egongo litzateke, ez gutxiago.

Egia da, jauna, baina...

Uste dut nire aitak esan nahi duela...

moskete baten tiroa zatitzen dela.

Egiten dituen kanalak bi aldiz handiagoak dira...

baina sarrera zulo inguruko larrua zanpatzen du...

beraz, odola zigilatzen du eta ezin da atera.

Ikusten dut.

Eskerrik asko... Masson.

Eta Charlotte?

Charlotte?

Parthenay familiak bi ume zituen...

eta Charlotte nire alababitxia da.

Aurkitu Fabien!

Berehala, jauna.

Lagundu diezadakezu?

Ez.

Sentitzen dut.

Baina ez zara bakarrik egongo.

Aingeruak ikusi nituen.

Hainbeste mozkortu zinen bart...

ezen nire sukalde osotik hustu zenuen zure maskuriaren edukia.

Mailegu horren ordainketatzat soilik jo ezazu hau.

-Non dago nire zatia? -Hementxe bertan daukat.

Nahikoa da, edo gehiago nahi duzu?

Familia noble bat erail duzu bidean...

eta gero nire etxera etorri zara?

Nire ahotsa ezagutu zuen.

Nola izan daiteke posible hori?

Ez dirudi posible, baina ezin nuen arriskurik hartu.

Edozein modutan...

zuk kaosa nahi zenuen eta orain badaukazu.

Zeuden tokian bertan akabatu zenituen, den-denak.

Ez denak.

Neska batek ihes egin zuen.

Basoan sartu zen.

Zaurituta.

-Ez zenuen atzetik joatea pentsatu? -Ez zen segurua inguruan geratzea.

-Itzuli eta bukatu hasi zenuena. -Jauna...

pentsatu une batez.

Nobleen odola isuri da Versailleseko bidean.

Nor jarraituko zaie orain Parthenayei?

Laster erregea proiektuaz aspertuko da...

eta Parisera itzuliko da...

eta orduan herrialdea geurea izango da berriz.

Triste dagoenean bakarrik zirriborratzen du.

Nor geratzen da?

Hamalau familia guztira.

Denek euren segurtasuna berma dadila nahi dute...

bidean menturatu baino lehen.

Beraz, hegoaldeko nobleak isilik daude...

ekialdekoak koldarrak dira eta iparraldekoak...

Cassel gabe, ez da iparraldekoen aldetik lankidetzarik egongo.

Eragin handiko gizona da eskualdean.

Eragina duelaren pertzepzioa bakarrik.

Horrek arrisku berbera du.

Nahiz eta Cambrai setiatzen ari garen...

zergatik gara gu setiatuak sentitzen garenak?

Marchal jauna hemen dago, jauna.

Huts egin didazu, Marchal jauna.

Nire lagunei, Parthenayei, huts egin diezun moduan.

Zure patruilak bidean egon balira, salbu helduko ziratekeen.

Haien heriotzek Versaillesera joatea arriskutsua dela...

esango diote munduari.

Zure etengabeko presentziak gorte honetan...

ez du absoluzioa baino ezer gutxiago eskatzen.

Gizon erantzuleak ekarriko dizkidazu.

Hitz egin dezaket, jauna?

Ekintza honen erantzulea noble bat izan daitekela uste dut.

Nola jakin dezakezu hori?

Emakumea hil zuen tiroa zaldi baten gainetik tiratu zen.

Zauriaren angeluak esaten du zaldia oso altua zela...

ia ezinezkoa zaldun ez trebatu batentzat.

Noble bat, zaldizain bat edo zalditeriako gizon bat bakarrik...

egin zezakeen horrelako ekintza bat.

Baina gure gizon gehienak frontean daude...

beraz susmoa nik hasieran aipatutakoa da...

noble bat izan dela.

Edozeinak direla, ekar iezazkidazu.

Haien aurpegia ikusi nahi dut.

Sophie!

-Entzuidazu! -Zer egin dut?

Ez diozu begiradarik bota behar horrelako mutikoei.

Erregeari begiratu behar diozu bakarrik.

Noble batekin zu ezkontzea lortzen badut ere...

gorteko gizonak lorbide bat dira...

ez gehiago eta ez gutxiago.

Mutiko horiek zeharkatzen dituzun putzuetako algak dira.

Ulertzen duzu?

Ez dut uste dena kontatzen didazun.

Oraindik gaztea zara.

Ziur egon zaitezke horretaz.

Esan ezazu.

Zure plana txarto antolatu eta txarto gauzatu zen.

200 gizonek bidea segurtatuko zuketen.

Eta nondik aterata? Gure soldaduak frontean daude.

Bueno, hori zure arazoa da.

Nire arazoa?

Denoi eragiten digun arazoa da eta erregearentzako mehatxua.

-Edo konponbide bat izan liteke. -Konponbide bat?

Ez dakit oraindik, baina gauza batez ziur egon gaitezke...

gizon hauek berriro erasoko dute.

Baina gorteak hilda dagoela jakiten badu...

deitoratu ahal izango du.

Jadanik bere familiarekin hil zela uste dute.

Parthenay familia bidean eraila izan zen.

Mundu guztiak hitz egiten du horri buruz.

Bere gorpua ez zen bertan aurkitu.

Hiru pertsonek bakarrik dakite hori...

nik, zuk eta hiltzen saiatu zen gizonak.

Bere tiroa huts egin zuela jakingo du...

eta agian ezagutza hori erabiliko du akatsaren bat egiteko.

Barkatu, jauna. Ez da ezer.

Gaixorik al zaude?

Ez, zerbait bada, urduritasuna izango da guda hau dela eta.

Loria laster gurea izango da.

Dagoeneko zu loriatsua zara, jauna...

ausardia barkatzen badidazu.

Barkatuta zaude, andrea.

Ondo izan.

Maiestatea!

Lissettek esan dit bere senarrari ez etortzea erregutu ziola.

Parthenayei gertatutakoa eta gero, nork bota diezaioke errua?

Baina senarrak dio ediktu berriarekin etorri behar duela...

babesle bat aurkitu behar dutela edo zigortuak izan.

Entzun dudanez benetako arrazoia da paperak aurkitzen ez dituztela.

Uholde bat izan zuten duela urte batzuk,

Eta garbitu bazituzten? Gaixoak!

Irtenbideren bat egongo da, ziur.

Hori ikusteko dago, ezta?

Mundu guztiak ez dauka Chevalierren kreditua.

Berak eman nahi digun kreditua da guk daukaguna.

Zure kutxak husten badira...

ziur naiz zure alabak segurtasuna eskainiko dizula.

Edertasunak ate asko zabaltzen ditu.

Zuk jakin beharko zenuke hori zuzenean, andrea.

Eta edertasuna gatzik gabe harrokeria besterik ez da.

Ama, hori ezatsegina izan da.

Inolako arretarik jarri al duzu?

Gorte honetan ateak igarotzean ez zara gela batean sartzen...

azoka batean sartzen zara...

eta transakzioak kontaktuak dira...

kontaktuek kreditua dakarte...

kredituak boterea eta botereak dena esan nahi du.

Begiratu Montespan andreari.

Arreta hori halabeharrez agertzen dela uste duzu?

-Ez zitzaizula gustatzen uste nuen. -Ahopean hitz egin dezakezu?

Erregea ikusi dut gaur berari begiratzen..

begirada sakon eta luze batekin.

Orain pentsatu zein izango litzatekeen horren balioa.

Eta zer axola zaigu guri.

-Guk paperak eta leinua dauzkagu. -Ez oraindik.

Zer gerta liezaioke Pautik datorren paper zati bati?

Galdetu Parthenayei.

Hori ilean begiztak zituenean gertatu zen. Ondo gogoratzen dut?

Bai! Piknikean, uda erdian.

-Zurekin haserretuta nengoen. -Françoisek ni aukeratu ninduen...

baina zuri bakarrik begiratzen zizun.

Ni jeloskor jartzeko.

Eta lortu zuen!

Eskerrik asko, lagun. Beharrezkoa nuen.

Gaur gauean bere izena ospatu beharko genuen.

Eta aurrerantzean, gauero begizta bat jarriko diot...

ikusten dudan emakume eder bakoitzari...

eta Françoise deituko diot.

Emakume horri adibidez?

Ez ukitu emakume hori.

Tamalgarria!

Postu bat pentsatu dut zuretzat.

-Onar dezazula espero dut. -Erantzuna baiezkoa da. Zein da?

Dakizunez, zalditegiak bukatuta daude.

Ehizak maisu berri bat behar du.

Gizon egokia ezagutzen dut.

Hori espero nuen.

Atsegingarria izango litzateke.

Orduan bidal iezadazu bere izena...

postuan jarri behar baitut zu gudara zoazen bitartean.

-Gudara? -Eta guda aurrera doan heinean...

buruan batez ere nire anaia daukadala aurkitu dut.

Jakina.

Gustatuko litzaidake zu frontera joatea...

nire anaiaren itzala izateko, kalterik jaso ez dezan.

Ulertzen zaitudala uste dut.

Denbora luzea da elkar ezagutzen dugula.

Eskatzen duzuna egingo dut.

Hori da gogoratzen dudan Rohan.

Badakizu, tristura ondo datorkizu. Oso ondo eramaten duzu

Zer nahi duzu?

Kazeta irakurri duzu? Zure senarra loriatsua da.

Erregearen loria da.

Ez, irakurri dudanez.

Hemen utziko dizut kopia arretaz irakur dezazun aisialdian...

zure senarra irrikatzen duzun bitartean.

Zein pozik egongo zaren bere saria eskatzera itzultzen denean.

Angélique, beste lazo bat jar zenezake?

Angélique, hau itzuli nahi nizuke.

Neskame batek zure tiraderan aurkitu eta ohartu gabe kendu dizu.

Ziurtatuko dut bere zigorra jasotzen duela.

Nire idunekoa!

Zure idunekoa esan duzu?

Bai, eta oso berezia da niretzat.

Galdu zela uste nuen.

Angélique?

Ene bada, txiki, neskameak zurea zela uste zuen.

Orduan, zer egiten du zure andrearen idunekoak zure logelan?

Ez zegoen nire logelan.

Noski baietz. Esan dizut.

Zer egiten zuen zure logelan?

Andrea, ez dut zure idunekoa hartu.

-Inola ere ez. -Isildu!

-Andrea, mesedez! -Zure dontzeila lapur bat da.

Hori argi dago.

Eta ez dut uste litxarreroak enplegatu ohi duzuenik zure etxean.

Ziur egon zaitezke ez duzula azkenengoa entzun.

Bakea egin nahi dut jainkoarekin.

Marly hurbileko komentu batek hartuko nau.

Jadanik baimena eman dute.

Jauna, arren, jainkoa maita dezadan aska nazazu.

Ez al dizut guztia eman?

Jainkoaren graziaren azpian bizi zen...

pertsona ona nintzela uste nuen.

Niri eman dizkidan opariak, gu bioi emandakoak...

Baina orain ez dakit nor naizen edo non dagoen nire tokia.

Nire jainkoa zerbitzatu nahi dut bakarrik.

Zure errukia maite dut.

Araztasuna zerbitzatzen duen espiritu hori maite dut.

Eta zu nitaz aspertu baino lehen joan nahi dut.

Nire andrea.

Jadanik ikusten dut.

Laster zure begietatik joango naiz...

eta ikusten dut nire atzetik nor etorriko den.

Ez dut nahi horren lekukoa izatea.

Jainkoak gu elkarrekin egotea nahi du.

Jauna, mesedez!

Ez nire erregea bezala, baizik eta nire umeen...

eta jaio behar denaren aita bezala.

-Utzidazu nire bizitza pekatzen. -Aski da.

Eta zer gertatzen da betikotasunean erretzen banaiz?

Zer gertatzen da oso berandu bada niretzat?

Lehengusua, oso umore onean zaudela dirudi.

Nola ez nintzateke pozik egongo honelako opari...

eta edertasunarekin nire inguruan?

Horiek horrela, Henrietteren segizioa nekatuta zirudien...

beraz, aukera bilatu diot gure neska maiteari.

Henrietterekin?

Ez zait zure tonua gustatzen.

Sophie Henrietteri esleituko diogu Montespan andreak...

gero eta garrantzi handiagoa lortzen duen bitartean?

Erregearen begirada bat ikusi dut eta...

Dagoeneko erabaki dut.

Eta familia honen burua naiz...

ahaztu ez baduzu behintzat, lehengusina?

Noiz egongo da postua eskuratzeko moduan?

Laster.

Bere dontzeila batek ebastea gogoko duela entzun dut.

Etorri, txiki! Nirekin!

Oin izendatzen dituzun...

hegal penagarri horiekin zer egin ikasteko ordua da.

Dantza hizketa formalizatu bat da, Sophie maitea...

arau eta murrizketaz betea...

soinean daramazun soineko horren antzera.

-Gustatzen zaizu? -Zer esango zenuke?

Ez dizut inoiz galdetu...

baina garrantzitsua izango da gortean emango duzun denboran...

ukitu gabe zaude oraindik?

Ukitu gabe?

Zure atzamarrak kuriosoak izan al dira inoiz?

Ez dakit zertaz ari zaren.

Jakingo duzu.

Gogoratzen duzu harriak uretan salto eginarazten genituenean?

Mundu guztiari esan nion zuk bost salto lortuko zenituela.

Denok barre egin zenuten ni hain ziur esateagatik.

Eta orduan, harria jaurti zenuenean...

Hor zeuden.

Bost salto.

Nire zorioneko zenbakia.

Hau egin nahi dut gauero...

salbu mantenduko nauzula jakiteko.

Ez al zaitut babesten dagoeneko?

Tamalez, Chevalierri dagokionez...

ez dakit nola inork ahal duen.

Min handia egin dio nire dontzeila Angéliqueri.

Ez da nahikoa zu babestea...

zure dontzeilak ere babestu behar ditudala?

Istorio ikaragarri bat asmatu du eta arazoak sortu dizkit.

Eta orain triste zaude.

Zorrotza zara, andrea.

Asko maite zenuen Françoise Parthenay, badakit.

Minutu batez jeloskor egon nintzen.

Gudara joango naiz, seguru den toki batera.

Ez dut ulertzen.

-Eta zu nirekin etorriko zara. -Zergatik?

Beste edozein tokitan egotea nahiago zenuke?

-Egun berri bat dator. -Gabon, orduan!

Agur.

Goizegi heldu naiz nire ikasgaiarako.

Ez esan ezer.

-Ene jainkoa! -Isilik!

-Mesedez! Aberatsa naiz! -Isilik!

Aurkitzeko gizon erraza zara...

zure desleialtasuna hain etengabea izanda.

Hemendik aurrera, neuk esango dizut zer egin behar duzun.

Uko egin eta hil egingo zara.

Ahalegindu eta zure maitalea erregea izango da...

eta zuk boterea izango duzu.

Etorkizuna zurea da...

esaten dizuguna zehatz-mehatz egiten baduzu.

Hitz egingo dugu berriz.

Ama?

Itzuli ohera.

Zer egiten ari zara?

Eskutitzak idazten.

Lo egin, txiki.

Pérignongo fraideak ardo gehiago ekarri du.

Eta gose naiz oraindik.

Nirekin jan nahi duzu?

Tokia dago beti bat gehiagorentzat.

Zure jangura onagatik laudatzen zaitut, andrea.

Jauna, ia ez nauzu ezagutzen...

eta nire beharren zenbaterainokoa ere ez.

Gauza bat badakit...

Gose zara oraindik.

Zenbat jan dituzu?

Ez dut gogoratzen.

Orduan, zergatik bat gehiago jateak...

ezberdintasunik ekarriko luke?

Zaila da esatea jan gabe.

Zergatik da hori?

Ziur aski, denbora baten ondoren, zenbaki bat besterik ez da, ezta?

Hori zenbakiaren araberakoa da.

Nire mezua jaso duzu.

Zure galdutako haurragatik otoitz egin dut egunero, maiestatea.

-Nire pentsamenduetan zaude beti. -Atsegina zara hori esateagatik.

Ekarri aulki bat.

Zure barnean dagoen haurrarengatik.

Bero egiten du. Kendu xala. Kendu.

Esan nizkizun hitzak ez ziren atseginak izan.

Nire porrotek ilundutako une batean esan nituen.

Gu lagunak izatea gustatuko litzaidake...

eta ez jadanik ez nauelako mintzen...

nire senarra eta bion uneak lapurtu izanak...

baizik eta zure ariman dagoen zerbait sentitzen dudalako.

Daramazun mina senti dezaket.

Bai.

Nire kexka ez da hainbeste zugatik...

ulertzen duzu ezta?

baina zure barruan dagoen bizitza errugabeak min hori senti dezake.

Otoitz komunitate batera joango naiz, ordua heltzen denean.

Erregea maite duzu?

Jainkoa maite dut.

Hori ez da erantzun bat.

Erregea maite dut ere, baina prezioa gehiegizkoa da.

Zer egin diozu zure buruari?

Jainkoak barkatuko nauela uste duzu?

-Berri onak Frantziarentzat. -Arazoa konpondu duzu?

Gizon ugari dago bidean galderekin.

Nahiago nuke erantzunik ez ematea.

Bitartean, erregeak lurraldea bereganatzen du...

Espainiako lurraldeak eskatzen ditu ordaindu gabeko dotearen truke.

Aitxakia bat da, baina garaipena lurralde bat baino gehiago da.

Konfiantza eta boterea da.

Geldiarazi behar dugu.

Egun batzuk barru bideak gureak izango dira berriz.

-Beraz, lan egiteko prest zaude? -Zure zerbitzupean nago.

Protokoloak ez gaitu uzten negozio bat jabetzea edo eramatea.

Ordezkari baten bidez administratzen ditut.

Hogeita hamar enpresa aude nire kontrolpean.

Nire konfiantzazko gizonak...

anai bat du Pariseko errege-biltegi batean.

Versaillesera bidaliko duten kargamentu bati buruz idatzi dit.

Babes handia izango du eta, dakidanez...

guardiak hil arte borrokatuko dira defendatzeko.

Heriotzatik altxatu nauzu, jauna.

-Nire bizitza emango nuke zugatik. -Ongi!

Entzun dudanagatik, kargamentu honengatik hiltzea merezi baitu.

Erregearekin hitz egin nahi nuke.

Zuen entzulea susmagarria izan daiteke.

Erregeari ez zaio eragotzi behar.

Elkarrizketa pribatuan dago.

Norekin?

Habsburgoko Etxea jarrera epela mantentzen saiatu da...

Espainiar Herbehereen gudaren aurrean...

baina espainiarrak pazientzia galtzen ari dira...

eta guk esku hartzea nahi dute.

Zuek oinordetzaz erreklamatu duzue. Guk legez erreklamatu dugu.

Ez dugu bata bestearen kontra borrokatu behar saria lortzeko

nahiz eta zuen kontseiluko askok gudatik onura aterako luketen.

Zirkuluak banatuta daude...

baina eztabaida hauek gure arteko politika bat ezartzeko balira...

Zure Auersperg printzeak bere kardinalaren kapela aurkituko luke.

Jakina, maiestatea.

Orduan, egin dezagun sekretupean...

Frantziako Erresuma eta Habsburgoko Etxearen arteko itun bat

lurraldea banatzeko Espainiako erregea hiltzean.

Gobernariaren osasuna ezinbestekoa da estatuaren segurtasunerako.

Berorren maiestatea...

zure aurpegia...

Mediku bat! Agudo!

Ez didazu entzuten, gizon?

-Massonen bila noa, jauna. -Mediku hori ez!

Bestea.

Beraz, ados gaude?

Baietz uste dut.

Ez da inor sartu behar.

Etorri agudo!

Zu ez. Bera.

Zure aitaren nahastea.

Konpondu!

Mesedez.

Josi beharko dugu orratz bero batekin eta hariarekin.

Min egingo du.

Ongi.

Joan zaitezke.

Loria ekarriko dizut. Zin egiten dut.

Linearen barrenean urrundu gara.

Arrisku bizian gaude hemen.

-Zure anaiari agindu nion... -Zer agindu zenion?

Zure segurtasuna ziurtatuko nuela.

Bai ezustea zu hemen aurkitzea!

Zurekin hitz egin nahi nuen ohiko belarrietatik urrun.

Oso ondo.

Chevalierrek Angélique gajoari egin ziona.

Chevalier akatsgabea da.

Bera izaten ari da, zoritxarrez.

Orain donzeila berri bat daukat.

Neska berria, Clermont andereñoa.

Sophie. Nahiko atsegina da.

Chevalierrengan mendeku gozoa ekarriko lukeen plan bat daukat.

-Hausnartuko zenuke? -Ez.

Eskerrik asko, Athenaïs.

Galde dezaket zergatik?

Badakit zer nahi duzun, eta ezin dizut lagundu horrelakorik lortzen.

Ziur nago ez dakidala zer esan nahi duzun.

Pentsatu une batez. Jakingo duzu azkenean.

Jakingo dudala suposatzen dut.

Eraman ezazue bere familiarekin.

Non aurkitu zenuen?

Chaville hurbileko basoetan.

Non dago orain?

Hobiratuta bere familiarekin.

Sermoirik gabe? Duintasun gabe!

Sermoi oso batek arreta erakarriko zukeen.

Eta zein izango litzateke arazoa?

Itxaropenean bizitzen utzi nauzu, eta berriro hautsi didazu bihotza.

Zergatik ezkutatu didazu hau,?

Zergatik ezkutatu didazu bera?

Jauna, zuk armatu nauzulako...

ez armekin bakarrik...

baizik eta aukerekin ere.

Nire aukera egia babestea izan da...

hau da, Charlotte Parthenay ez dela bidean bere familiarekin hil.

Ezagutza honek hiltzaileek ez duten zerbait ematen digu...

ziurtasuna, eta horrela hiltzaileek katsen bat egingo dute.

Sufritu du?

Asko.

Luzaro ez sufritzea espero dut.

Min handia izan du denbora tarte luze batean.

Ez duzu nire onarpena inolako moduan bilatzen, ezta?

Zure bizitza babestea da bilatzen dudan gauza bakarra.

Zure zintzotasuna ere arma bat da, Marchal jauna.

Hala uste baduzu, jauna.

Ez! Mesedez!

-Zure txanda da, Montcourt. -Ez!

Mesedez, ez!

-Ezagutzen zaitut. -Ezagutzen ninduzun.

Nobleek ez dute aitzurtzen. Ideia hobe bat dut.

Inguratzen gaituzte...

konspiratzaileek...

kritikak...

basoak eta arriskuak.

Defentsa ez da aurrerantzean aukera bat izango

Setioa apurtu behar dugu. Eraso behar dugu.

-Prestatu indarrak bideetarako. -Bilduta daude, jauna.

Jar iezazkiezu uniformeak...

sentitu behar dira, asmoak kentzeko eta lasaitzeko Parisen bezala...

-Garbitu bidea eta patruilatu. -Jauna.

Eta kontaktatu erronka egiten didan noble bakoitza.

Haien kezkak ulertu nahi ditut...

eta ordainean gure asmoez informatuko ditugu.

Euren erregea gudara doa.

Aita!

Eltzeko bat prestatzen ari naiz afarirako...

apioa, azenarioak, patatak, gatza. Oso erraza.

Aita, mesedez, utzidazu.

Eseri!

Atseden hartu!

Dena den, atsedenaz betetako egun bat izan duzu lanean.

Ez duzu esan nahi esaten ari zarena eta ez zait gustatzen.

Iseka egingo zenioke zure aitari?

-Ez dakit zeri buruz ari zaren. -Non egon zara?

Ez dut esateko askatasunik.

Zure isiltasunak zure ordez hitz egiten du, orduan.

Nire lana presazkoa da, sinplista, baita, baina neure alaba?

Jakina, nire ospea suntsitzea bilatuko luke.

-Zure ospea... -Urratuta orain!

Ukitu gabe dago. Aita, jeloskor zaude.

Beldur naiz, txiki.

Beldurra dut zugatik.

Hau ez da toki bero eta konfiantzazkoa.

Gezurren zirkulu hotz, salgarri eta basatia da.

Erabili eta alde batera bota nazakete...

baina arnasa dudan bitartean...

ez dut utziko zuri gauza bera egin diezazuten.

Erregeak bere faboritoak ditu...

eta egun batean, haietaz aspertuko da...

eta ez ditugu berriro ikusiko.

O, Fabien jauna!

Andrea, zer egiten duzu hemen?

Hain izututa nago!

Guda, gaua...

Nirekin etorriko zinateke nire geletaraino?

Berriak astindu bat izan behar izan dute.

Berriak?

Zure lagunak.

Zer gertatzen da nire lagunekin?

Parthenay familia.

Zure familiaren etxetik hurbil bizi ziren, ezta? Paun?

Ezagunak ziren, bai.

Tragedia bat.

Ezin dut jasan horretan pentsatzea.

Beharbada, lorategian paseo bat eman genezake egunez...

eta zerbait alaiagori buruz hitz egin.

Asko gustatuko litzaidake.

Barkatu, aita, bekatu egin dudalako.

Zein da zure adiskidetzea?

Bekaizkeria eta haserrearen bekatu kapitalak.

Gogoratu estatuak egindako hauste batzuk beharrezkoak direla...

baina gizon batek egindakoak badira...

Ez zuzendu horrela!

Orain bekatu egin duen gizon bakarra naiz...

Jainkoaren azpian penitentzia egiten.

Nire anaia bera gudara bidali dut.

Orain, nola damutu naiteke?

Kontrizio ekintzak mota askotakoak izan daitezke.

Pertsona batek bekatu horiek peka ditzake...

bekatuei dagozkien bertuteak praktikatuz.

Bekaizkeriaren bertute islatua, adibidez, gizatasuna da.

Edo onberatasuna.

Haserrearen bertute islatua pazientzia da.

Gudan gaude eta bertan haserreak bere etxea du...

eta guda ez da onberatasunerako tokia.

Berorren maiestatea!

Primeran! Begirada zurea da.

Oker zaudela uste dut, andrea.

Atsekabetuta zaude.

Ezin dut berarengana heldu.

Berarentzat irin zakua naizela sentitzen dut.

-Lagun diezadakezu? -Zerekin?

Ni aspergarria naiz eta zu dibertigarria.

Itzultzen denean, umore onean jar zenezake nire ordez.

Hitz egin berarekin, barrearazi.

Umone onean badago, aukeraren bat izan nezake.

-Egingo zenuke hori? -Saia naitekela uste dut.

Agur, jauna!

Ingalaterraren falta sentitzen duzu?

Zurea sentitzen dut.

Gure bizitzen uda lorez beteta egon da...

baina gauak lehenago etortzen dira...

eta handituz doan iluntasunean...

gogoratu behar dugu bizitza maitasuna baino gehiago dela

eta ezkontza betekizuna baino gehiago.

Nire plana oso erraza da.

Hemen!

Gure linea ibar horretara eramateko gai izango bagina...

Orduan gure erretretari jarraituko liokete.

Eta gure zalditeria ekialdetik joango litzateke...

zirkulua itxiz.

Ez lukete jakingo nora joan.

Erregea!

Anaia! Berri zoragarriak.

Jakina! Guda amaitu da.

Gudu-eten baterako negoziazioak egun honetan hasiko dira Tournoien.

Baina gogor borrokatu gara. Gizon asko hil dira hau lortzeko.

Gure linea mantenduko dugu, baina ez gehiago.

Egun bat edo bitan borrokak geldituko dira.

Zertarako?

Irabaz dezakegu, anai. Hemen, gaur.

Probabilitateak ez daude gurekin.

Gehiegi galdu dugu orain gelditzeko!

Nire anaiarekin hitz egin nahi nuke.

Bakarrik.

Zu etxera eramateko etorri naiz.

Eta ni borrokatzera etorri naiz.

Gudu-eten hau...

zu itzultzean aditzera emateko gertatu da kasualitatez?

Denek Luis erregea txalotzen...

gudara joan eta bakea irabazi baitzuen.

Gure espioiek diote prezioa jarri diotela zure buruari.

Espainiarrek mertzenario batailoi bat hartu dute...

zu bilatzeko guda-zelaian.

Zu eredua izatea nahi dute...

nire kontra erabili nahi zaituzte.

Ez dut arriskua onartuko.

Hau morokilari buruz da.

Gogoratzen duzu, ezta?

Ez dut gogoratzen non geunden. Saint-Germainen, uste dut.

Morokil pixka bat bota zenidan gosarian.

Nik zuri bota nizun.

Laster batak besteari botatzen genion.

Zuk nire buruan hustu zenuen katilua...

beraz iraindu zintudan. Eta zuk itzuli zenidan.

Eta han geunden, zoruan biraka batak besteari iraintzen.

Zu hasi zinen.

Zuk morokila bota zenidan...

baina badakizu nori bota zioten errua?

Zuk zure anaia iraindu zenuen...

baina nik erregea iraindu nuen.

Nirekin etorriko zara.

Ni gabe gizon horiek hil daitezke!

Hau azken bataila izango da.

Ez dut utziko zure azken ekintza izan dadin.

Zelaian ez dago ez erregerik, z noblerik, ez nekazaririk.

Gizon guztiak berdinak dira eta borrokatzen dira bizirik irauteko.

Bihar gauza gehiago izango ditut amankomunean etsaiekin...

nire anaia berarekin baino!

Henriette!

Non dago nire emaztea?

Zure anaitasunari inbidia diot.

Niretzat bakartasuna besterik ez dago eta zuk ez duzu inoiz ezagutu.

Bihar nire anaiekin egongo naiz.

Aurkitu eta hil nahi zaituzte.

Ongi orduan...

Hobe da zerbait alaia eramatea...

edo ez dute jakingo nor naizen.

Zure falta sentitu dut, maitea.

"Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza, Hizkuntza Politika eta Kultura...

Sailaren Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzaren...

laguntzarekin egindako azpitituluak"