Original subtitles

Dit is de burgemeester.

Mijnheer Griffin en Morellio van de Amerikaanse ambassade.

De lichamen worden overgeladen.

Ze zijn allen dood?

De man en de twee kinderen waren op slag dood.

De vrouw leefde nog toen ze haar vonden.

Er is hier geen voedsel. Geen gewassen.

En niemand om hem te helpen.

De bergbewoners klagen er over.

Vlucht, Langdon. Vlucht als je kan.

Niet schieten, ik ben niet gewapend.

Wil je verandering, Langdon?

Ik ben ziek, stervende.

Langdon, smekend om meelij.

Langdon, de verrader.

Langdon, de moordenaar, verkrachter en dief.

Langdon, de duivelse man.

Ze herkennen slechte mannen.

Alstublieft,

ik ben te verzwakt om te kunnen vluchten.

Ik doe al wat je vraagt. Maar vermoord me nog niet.

Wat heb je te bieden?

Ik weet het.

Alstublieft, neen. Ik

Ik wilde niemand kwetsen.

Ik ben bang.

Je kan me niet doden als een wild beest.

Ik ben een mens, net als jij.

Zwijg jij.

Wil je mij dienen, Langdon, zonder vragen te stellen,

trouw en voor de rest van je leven?

Ik zweer het. -Dat is niet nodig.

Ik geloof een man steeds op zijn woord.

Je bent waarlijk ziek, wist je dat?

Het fruit dat je at is uiterst giftig.

In feite hoor je dood te zijn. Het is een wonder van niet.

Sterven is zulk een smerige bedoening.

Smerig, pijnlijk, vuil.

Vuil.

Wanneer heb je voor het laatst iets vers te eten?

Jouw vriend komt niet, Langdon.

Ze stierf aan schotwonden, al even geleden.

Ze liet een spoor na van bonen in blik en gedroogde vis.

Maar ze was niet echt een vriend, h�?

Op bepaalde manier zorgde ze wel voor je.

Op bepaalde manier.

Het is goed vlees.

Vast en zeker lekkerder dan wat je ooit proefde.

Eet, mijn jongen.

Eet op.

Heer, onze God, Uw dagen zijn zonder einde

Uw zegeningen ontelbaar, help ons nimmer te vergeten

dat het leven kort is en enkel Gij het einde kent

Laat Uw heilige geest ons leiden naar heiligdom en gerechtigheid

Al de dagen van ons leven

Nadat wij U dienden in het welzijn van Uw geloof

en perfecte liefde voor alle mensen

mogen wij vreugdevol Uw koninkrijk betreden

door Jezus Christus, onze Heer.

Lig je gemakkelijk, Langdon?

Laat me met rust.

Ik weet hoe je je voelt, jongen.

Geloof me,

zelfs ik moet dingen doen waar ik niet van hou.

Maar wij hebben onze wetten, net zoals iedereen.

Kan ik een moment rust krijgen.

Amper.

Melancholisch zijn is ��n ding, maar ga niet zeuren.

Ik denk dat je deze nieuwe situatie best interessant zal vinden.

Ik weet dat ik benieuwd ben.

Mijnheer Earl is hier, mevrouw. -Ja.

Dokter Santos dringend naar de operatiekamer gevraagd.

Geloof me, mevrouw Rogers, ik ben zo verrast en geschrokken als u.

Er bestonden geen aanwijzingen dat er iets scheelde.

Daarom wil ik een schouwing doen op de

op uw echtgenoot.

Ik wil mijn man graag zien.

Natuurlijk, we lieten hem in zijn kamer.

Ik wil zijn gezicht zien.

Wat is er met zijn gezicht gebeurd?

Onherkenbaar verminkt bij een industrieel ongeluk.

Hij onderging verschillende operaties.

Ik hielp af en toe een beetje.

Nu, Langdon.

Wat heeft dit te betekenen, dokter?

Roep zijn dokter onmiddellijk op.

Phil?

Haal de verbanden van zijn gezicht.

Hij kan onmogelijk nog in leven zijn.

Doe het. Nu meteen.

Raak hem niet aan.

Haal hulp. Vlug.

Dokter. Dokter?

Philip?

Philip?

Ik herontdek het aangenaamste deel van het huis.

Dat vond je vroeger nooit.

Je maakte grappen over de moeite die ik nam

om de kamer in te richten.

Kom bij me zitten.

Heb je het niet te fris?

Neen.

Je had het zwaar, niet?

Ik had nooit verwacht die woorden van jou te horen.

Ik ben lang weg geweest, je kon een verrassing verwachten.

Ik toch.

Ik ken je niet meer.

Heb je spijt?

Neen.

Ik was nog nooit bang van je.

Je krijgt het koud.

Je had me enig idee kunnen geven over wat je wilde doen.

Jij was altijd al wat beverig, dat zouden ze zien.

Ik begrijp het. Je gaat hier solo mee.

Verbaasd je dat?

Dit deed je nooit eerder, Phil.

Deze mensen waren jouw partners.

Jij was de baas, natuurlijk, maar ze vertrouwden je.

Ze vertrouwden cijfers en harde feiten.

En ze werden er rijker door. En hebzuchtiger.

Phil, ik weet niet of ik deel van wil uitmaken.

Wat wil je exact?

Gemoedsrust, een zuiver geweten?

Waarom niet?

Is je geweten rein, Earl?

Wat denk je dat ik met Julia moet doen?

Ik weet niet wat je daarmee bedoeld.

Niet veel vrouwen hadden aan jouw zijde gebleven.

Je hebt gelijk.

Daar draait het om. De zaken gaan er niet beter op worden.

En er is niets dat zij of ik er aan kunnen doen.

Wat ga je doen?

Haar op straat gooien zoals jouw bestuursraad?

Zou je dat willen?

Ok�, Phil,

voor de dag ermee.

Als je insinueert dat er ooit iets was tussen Julia en mij,

Earl, ik tracht het jou gewoon makkelijk te maken.

Makkelijk?

Makkelijk.

Je weet wat voor ramp ons huwelijk was, maar zij

is niet het type dat losliet of het opstapt.

Principes.

Ze zal niet op een dag ontwaken en beseffen dat

ze de hele tijd werkelijk naar jou verlangde.

Als ik haar buiten gooi, zal geen van ons beiden haar nog zien.

Waarom zou jij er om geven.

Ik wil haar niet onnodig kwetsen.

Als ze met jou een goed leven kan opbouwen,

waarom haar dan de kans niet gunnen?

Dus waarom zouden jij en ik haar niet kunnen helpen, Earl.

Je bent Hillston Milton. Herinner je je hem?

Je bewoonde hem in '54. Neen, '55, meen ik.

Ik kan me met de beste wil niet meer bedenken wat ik deed met hem.

Dat moet ik opzoeken.

Feitelijk, Langdon,

gezien ik in de buurt was, wilde ik je bezoeken

voor een therapeutisch babbeltje.

Jou terug brengen met je eigen gezicht

was een onweerstaanbare verleiding.

Maar het lijkt uit te draaien op een afschuwelijke vergissing.

Wat heb ik gedaan?

Nog niets.

Maar het hebben van een eigen gezicht zet jou aan

om na te denken over een persoonlijke identiteit.

En je weet dat we zulks niet dulden.

Ik schep er geen genoegen in.

Natuurlijk niet. Maar je gedachten borrelen.

Waarom denk je dat ik je blijf terug brengen, Langdon?

Het plezier dat jij eruit schept daargelaten.

Om het sluimerend kwaad wakker te schudden bij de mensen waarmee ik omga.

Juist.

Ik wist dat je slim genoeg was om dat te vatten.

Het is niet zo simpel dan het lijkt om geschikte gezanten te vinden.

De menselijke natuur is zo tweeslachtig.

Het verkondigen van het kwade berust volledig op toeval.

Er is veel gezegd over hoe zeldzaam goede mensen mensen.

Terwijl waarlijk duivelse mensen even moeilijk te vinden zijn.

Besef je wel, Langdon, dat mocht jij het echt willen,

je een heilige kan worden?

Voor ons kamp natuurlijk.

Niets lijkt de moeite om aan te pakken.

Jij wil sterven, is dat het?

Ja.

Wat een fantasie.

Dit is alles wat er is, weet je?

Je moet ophouden met jezelf als een man te zien

die een doel moet waarmaken.

We leven in een onmetelijke zee van tijd.

Je zal wel doorhebben dat je ophield sterfelijk te zijn

ongeveer 24 jaren geleden.

Wat ben ik?

Je bent in overgang.

Je bent nog deels man, hopelijk word je een kwaliteit.

Een pure morele kracht, bij wijze van spreken.

Ik ben een mens.

Verdoemd, misschien, maar nog steeds menselijk.

Ik ken schaamte, leed, weerzin en spijt.

Je beseft niet hoe wansmakelijk dit bij me overkomt.

Bestond er maar een subtieler en even effectieve manier

om jou iets duidelijk te maken.

Probeer het te onthouden, Langdon.

Je bent nuttig, maar ik wil niet dat je iemand bent.

Geen enkel iemand.

De pijn die je voelt, is een lichte druk op de nieren.

Indien je doorgaat me te ergeren,

zal ik veel meer verbeelding aan de dag leggen.

Wil je iets te drinken?

Earl kwam vanmiddag langs.

Dat had ik verwacht van hem.

Hij vertelde me,

Hij zei dat jullie het over mij hadden.

Ja.

Wat heb je hem gezegd?

Ik denk dat je dat weet, Julia.

Voor wat aanzie je mij?

Hoe was zijn houding?

Ik weet niet waar je op doelt.

Leek het idee hem te interesseren?

Wat was het nut van hem al die leugens te vertellen?

Wat probeer je mij aan te doen?

Vier maanden geleden liet je je versieren door een piloot

in een of andere bar.

Dat zit je flink dwars. Nietwaar?

Je sprak in maanden niet meer tegen me.

Het kon je niets uitmaken of je leefde of dood ging.

Je gaf niet om mij.

Hoe moest ik me voelen? -Precies zoals je je voelde, Julia.

Het probleem is, je kon jezelf nooit vergeven.

Hoe lang weet je het al? -Wat maakt het uit?

Ik raak van streek, ik begrijp je totaal niet.

Earl is hoe hij zich voordoet, hem kan je doorgronden als geen ander.

Met hem weet je steeds waar je staat.

Dat is toch wat je altijd al wilde?

En het heeft geen belang of ik wel of niet van hem houd?

Wat wil je, Julia? Liefde heb je gekend.

Waarom neem je niet dat waar je mee kan leven?

Wie ben jij?

Wat jou betreft ben ik en kan ik enkel zijn,

wie of wat jij denkt dat ik ben.

Philip?

Ik heb je nodig.

Ik wil je niet kwijt.

Wie, of wat je ook bent.

Wat scheelt er? Ben je ziek?

Philip, ben jij dat?

Philip, laat me binnen, alstublieft.

Ik ben erg moe, Julia. Ik spreek je later, goed?

Scheelt er iets? -Neen.

Hij moet toch een soort wapen gebruikt hebben?

Niemand kan dit doen met zijn blote handen.

Ik weet het niet, commissaris.

Zelfs een wapen moet gehanteerd worden.

Welk wapen heb je nodig om iemand's hart

eruit te kappen met een enkele slag?

Ben je zeker dat het ��n slag was?

Ik zou het niet zeker stellen. Niet bij zulke verminkingen.

Naar mijn schatting werd hij hooguit drie keer geraakt.

Een keer aan het hoofd, tweemaal op het lichaam.

Met de kracht van een voorhamer, en er is meer.

We vonden stukjes van zijn hart, longen en ingewanden,

alsof ze door een vleesmolen werden gehaald.

Neen. -Hoe verklaar je anders zijn gedrag?

Goed,

hij heeft het moeilijk met aanpassen.

Denk je echt dat het helpt om hem opnieuw weg te sturen?

Ik stel gewoon voor om hem psychiatrische hulp te verlenen.

Dat komt op hetzelfde neer.

Snap je het niet?

Hij heeft liefde nodig. Hij heeft mij nodig.

Geen vreemde die in zijn gedachten gaat rommelen

zoals ze dat deden met zijn lichaam.

Hij is helemaal alleen.

En hij wil nergens om smeken.

Daarom vertelde ik je gisteren al die dingen.

Was dat maar zo.

Het is de waarheid.

Misschien is hij op bepaalde manier wel eenzaam.

Maar ik dring niet tot hem door.

En ik vrees dat jij dat ook niet kunt.

Hij is gehard. Gemeen zelfs.

Hij kan je kwetsen, Julia. -En dat risico nemen we niet, h�?

Hij is mijn broer.

Dat is ook moeilijk te geloven.

Julia, ik zou maar heel zeker zijn

van mijn eigen gevoelens, in jou plaats.

Wablief?

Waarom is hij plots zo belangrijk voor jou?

Pas een week geleden twijfelde je of je wilde blijven.

Wat heeft hij met je gedaan?

Of ben je zelf veranderd?

Dus nu zijn we beiden gevaarlijk.

Iedereen kan gevaarlijk zijn, ook voor zichzelf.

Ben je zeker dat je hem op deze manier helpt?

Neen.

Weet je zeker dat jij mij helpt?

Heb ik je wakker gemaakt?

Ik denk het. Ik hoorde je niet binnen komen.

Hoed je voor hen die geschenken brengen.

Voor welke aangelegenheid?

Ik voel me schuldig.

Ik heb mezelf vandaag laten gaan.

Ik reed rond, winkelde, heb schandalig duur geluncht,

en ging een film zien.

Maak open.

De kok zei dat je vandaag nog niets hebt gegeten.

Je zal wel uitgehongerd zijn. -Niet zozeer.

Avondeten zal wel bijna gereed zijn. Ik ga kijken.

Julia.

Dank je.

Hou van me.

Philip, wat doe je? Philip, alstublieft.

Philip, laat me binnen. -Ga weg, Julia, voor je eigen welzijn.

Philip, laat me alstublieft binnen.

Matteo? Ben jij dat?

Wie ben jij?

Wat zoek je hier?

Als je Matteo zoekt,

hij zal hier pas morgen zijn.

En als komt om te stelen,

verdoe je je tijd.

Ik weet dat je daar bent.

Zijn ze op zoek naar jou?

Dit is een goede schuilplaats.

Tenzij ze je zagen binnen komen.

Phil?

Wat kan dit betekenen, Earl? Waar is hij?

Verbind me door met het politiekantoor.

Ik ga er van uit dat hij nog ergens in dit gebied is.

Ik vroeg de bijkantoren om elke man die ze kunnen missen.

We sloten alle uitvalwegen van het district.

We zoeken huis aan huis.

En het leger?

Die staan paraat,

maar komen pas in actie als wij erom vragen.

Ik wil paniek vermijden.

Zoals jullie weten,

werd er geen specifieke beschrijving van de voortvluchtige vrijgegeven.

Behalve dat het om een man handelt, medium gestalte,

met een gehavend gezicht vol littekens.

Dat is ook al wat ik wil geloven op dit moment.

Deze wilt u vast bekijken, inspecteur.

Foto's genomen door een raam van het huis van Philip Rogers.

Een bekend Amerikaans zakenman.

De man kreeg ruzie met zijn vrouw en sloot zichzelf binnen.

Ogenschijnlijk,

is dit de manier waarop hij naar buiten kwam gedurende de nacht.

Geen sporen van het gebruik van gereedschap

op de ijzeren tralies.

Dat betekend dat Rogers, of degene die de tralies verboog,

dat met zijn blote handen deed.

Ik bereidde soep.

Ik kan je niets anders aanbieden.

Matteo is er nog niet.

Ik ken hem niet. -Dat dacht ik al.

Waarom hielp je mij?

De geur van bloed kleefde aan je.

Ik ruik het nog steeds. Het is me heel bekend.

En daarom hielp je mij?

Ik heb niet geholpen.

Ik liet je enkel met rust.

Ik zou hetzelfde doen voor een zwerfhond.

Jij hoort hier niet.

Neen, mijn neef Matteo is hier opzichter.

Ik ben gewoon op bezoek.

Over thuishoren gesproken, de politie zal hier snel zijn.

Ze zullen zich afvragen wat iemand als jij,

een buitenlander, hier te zoeken heeft.

Ja, dat denk ik ook.

Ik begrijp het.

Wat?

Het maakt jou geen enkel verschil uit

of je verdwaald of veilig bent.

Je wil er gewoon een einde aan maken. -Niemand is ooit gered.

Je bent een optimist.

Als de zaken zo simpel stonden,

bestond de nood niet om

Wie ben jij?

Wie ik nu ben,

is onbelangrijk voor de mensen.

Mijn naam is Savatasnar.

De bandiet?

Je hebt een lang geheugen. Ja, Savatasnar, de bandiet.

Ze hingen je dus niet op?

Neen, ze hielden me dertig jaren gevangen.

In de hoop dat ik stil zou sterven.

Maar na verloop van tijd,

was het niet belangrijk meer.

Alleen ik herinnerde me het nog

alsof het gisteren was.

Wat met de anderen? Jouw volgelingen.

Veel van hen zijn dood.

Ik geloof dat ze jaren geleden reeds stierven.

Het is beter zo. Ik heb niet veel tijd over.

Tijd voor wat?

Om te doen wat rest te doen.

Leugenachtige oude klootzak.

Je gaf het niet op, h�?

Je wroet nog steeds in het rond naar die bloed doordrenkte ziel van je.

Oude dwaas, je ziel is verloren.

En je vind ze nooit meer, al leef je nog duizend jaren.

Je vergist je.

Het is het enige wat we nooit verliezen.

Zelfs niet als we verlangen om ervan verlost te worden.

En degene die het aan jou gaf, blijft er eeuwig een deel van.

Dat is waarom jij in je ivoren toren leeft.

Een bekend zakenman die in verband staat met de moorden.

Rogers is 35 jaar oud, een meter tachtig groot,

Ik heb niets meer te zeggen. Ik wil dat mijn man gevonden wordt,

niet dat jullie hem op hem jagen als een crimineel.

Niemand beweerd dat hij een misdadiger is.

Maar je begrijpt dat we maatregelen willen treffen

in het belang van de publieke veiligheid.

Wij willen uw man werkelijk vinden, mevrouw Rogers,

en het zal in zijn belang zijn dat we dat doen.

Ik ben geen idioot, inspecteur.

Philip, waar

Langdon. Joseph Langdon.

Ik kan geen uitsluitsel geven.

En indien het Langdon is, die zag ik verscheept

naar de States jaren geleden.

Het moet toch mogelijk zijn om zijn dossier en foto op te vragen?

Waarom? Joseph Langdon is dood.

Dat is niet enkel geklasseerd, jij was getuige van zijn dood.

Dat dacht ik toch.

Ik zag hoe hij geraakt werd en te pletter viel.

Het was 24 jaren geleden.

De man werd 35, hij was niet eens hier toen.

Wat tracht je te bewijzen?

Ik weet het niet.

De man die jullie hebben, is Philip Rogers.

Zijn persoonlijke gegevens gaan terug tot zijn geboortedag.

Er is een perfecte verklaring voor zijn veranderd uiterlijk.

Zijn vrouw, broer, vrienden, weten wie hij is.

En mocht hij het overleefd hebben,

zou hij ouder zijn dan 50.

En zou hij er niet zo uitzien.

Het houdt geen steek.

Het spijt me voor de verspilde tijd.

Je zei niet veel.

Ik wil niet beweren dat je aan vakantie toe bent,

als je daar op aanstuurt.

Misschien moet ik dat wel doen.

Ik geloofde nooit echt in vermoedens.

En ik kan niet aan de feiten twijfelen.

Waarom ben ik van overtuigd dat die man Joseph Langdon is?

Dit heeft geen zin, Langdon.

Laat me dan sterven. -Dat kan ik niet.

En sta ik niet toe.

Bekijk het zo, ik zondig sinds het begin der tijden.

Naar de hel ermee.

Mijn leven is al wat ik heb.

Doe wat je wil met me. Ik ben niet langer bang voor jou.

Wat een arrogantie.

Wie denk je wel dat je bent?

Waarom denk je te kunnen ontsnappen van de man die zijn ziel

voor mijn voeten wierp en ruilde voor een zak rottend vlees?

Jij kwam met het idee.

Je zei dat ik nog in overgang was.

En een keuze kon maken.

Dat was een vergissing. Maar geen rampzalige.

Ik maakte het jou gemakkelijk.

Ik gaf je iets om te weerstaan, niet?

Een zondebok voor jouw recente uitspattingen.

Niet langer meer, Langdon.

Jouw volgende transformatie komt volledig op jouw conto.

Houd het in gedachten.

De volgende keer dat je veranderd, is dat omdat je ervoor kiest.

Dit houdt nog dagen aan.

Wil je hier echt mee doorgaan? -Ja.

Wij gaan voorop, we spreken later af.

Neen. Ik blijf aan je zijde.

Geef me een moment.

Roep een dokter, vlug. -Neen, ik ben niet gewond.

Ik maak het goed.

Volg je orders. Ik bel je.

Waar rijden we naartoe?

Je keert niet naar huis. -Waarom niet?

Het is niet veilig.

Je zag die meute. Ze veroordeelden je reeds.

Mij verbergen haalt niets uit, Julia.

Alles is beter dan zitten wachten in dat huis.

Farrel vond een plek in het rustig deel van de stad.

We kunnen daar verblijven.

We verlaten het land, Philip.

Was dit jouw idee, Earl? -Neen.

Ik schik me in wat jullie willen.

Het was mijn idee. Earl bereidde alles voor.

Morgenavond rijden we naar de baai.

Daar wacht een vissersboot op ons.

Ik laat ze jou niet oppakken, Philip. Ik wachtte te lang op dit.

Wat maak je hieruit?

Het lijkt me het verstandigst dit alles te vergeten.

Trouwens, we houden de eigenaar van het mes niet aan.

Hij zal niet vluchten.

Wie was Joseph Langdon?

Een Amerikaans deserteur.

Veroordeeld voor collaboreren met de Japanners.

Toen hij krijgsgevangene was tijdens W.O. 2.

En voor spionage en het martelen van zijn wapenbroeders.

Hij ontliep het gerecht jaren lang en verborg zich bij

plaatselijke oorlogs-contacten in de bergen.

Maar ook zij konden hem niet aan.

Moorden, plunderingen, verkrachtingen,

vaak om onbegrijpelijke redenen.

Uiteindelijk bleef hij alleen achter.

We spoorden hem op, en maakten hem af.

Of dat dachten we. -Het lichaam werd nooit geborgen?

Neen.

Hij werd minstens zes keer getroffen en viel achterover de rivier in.

Duikers zocht een week lang naar zijn lijk,

maar ze vonden niets.

Wat was hij voor iemand?

Gestudeerd, zachtaardig,

je moest hem aardig vinden als je niets over hem afwist.

Maar in hem school die koude haat.

Die niemand kon verklaren.

Of de moeite voor deed.

Na onze ontmoeting met de militaire attach� eerder,

bezocht ik een vriend bij het leger.

Hij wist dit te vinden.

Inspecteur de Santos.

Ja, mijnheer Rogers.

Wij verwachtten van je te horen.

Zijn ze nog in het huis? -Ik verliet ze een uur geleden.

Inspecteur, hopelijk begrijpt u mijn positie.

Uw broer en mevrouw Rogers zullen ons niet opmerken.

Tenzij er gevaar dreigt voor hen beiden.

Ik ben vooral bezorgd om mevrouw Rogers.

Wij evenzeer. Kom.

Jij hoort te slapen.

Je zal niet veel kunnen doen als je niet uitgerust bent.

Wil je bij me blijven voor het leven?

Beloof je me nooit te verlaten?

Je had niet op me mogen wachten.

Er was niets meer om op te wachten.

Maar dat deed ik.

En jij kwam terug en veranderde alles.

Er bestaat niet zoiets als een doodlopend einde.

Je kan er altijd uitstappen.

Net zoals je erin terecht kwam.

Dat deed jij.

Jij keerde terug naar mij. En je bleef terugkomen.

Om je te gebruiken.

Dat is gewoon een andere manier om te zeggen dat je me nodig hebt.

Dat is al wat ik wil nu.

Dat je mij nodig hebt, zoveel als ik jou.

Zeg dat je van me houd, Philip.

Philip?

Neen.

Neen.

Niet meer vuren.

Neem twee mannen en volg hem.

Houd afstand. Probeer niet hem te overmeesteren.

Kijk waar hij heen gaat en breng verslag uit.

Ja.

Julia.

Je vertelde me niet over jouw bezoeker enkele nachten geleden.

Hij was niet belangrijk. -Het was de Amerikaanse moordenaar.

De politie liet hem gaan vanwege te weinig bewijs.

Maar jij wist dat hij hier was die nacht, niet?

Hij was niet belangrijk. -Neen?

Men zag hem hier weggaan met gedroogd bloed op zijn kleren.

Hij is een rijk man.

Hoeveel betaalde hij jou om te zwijgen?

Hij gaf me niets.

Hij was moe en had een slaapplaats nodig.

Jij oude leugenaar.

Ik nam je in huis toen niemand je wilde.

Ik liet je blijven. Gaf je eten en geld.

Ik, met een zieke vrouw en vier kinderen om voor te zorgen.

Hij gaf me niets.

Je koppigheid helpt je nu niet, oude man.

Wie is daar?

Wie is daar? Laat je horen.

Hij doet je geen kwaad.

Ga daar vandaan.

Alstublieft, Matteo, laat hem binnen.

Neen, laat hem met rust.

Hij heeft geen kwaad in zin.

Hij is bang, net als jij.

Hij zal je niet verraden. Ik beloof het.

Ik beloof het.

Mevrouw Rogers, het is cruciaal dat we zoveel mogelijk weten

over uw man dat u ons kan vertellen.

We moeten dringend weten wat er gebeurde.

Zei hij iets dat ons kan helpen hem te vinden?

Het spijt me, inspecteur.

Ik kan niet toestaan dat u haar verder ondervraagd.

U verwittigd ons zodra ze aan beterhand is?

Ja, maar ik kan u niet zeggen wanneer dat gebeurd.

Ik kom nog een keer langs voor ik vertrek.

Ik zou wat rusten, mijnheer Rogers. -Ik voel me prima.

Julia?

Is hij dood?

Neen, hij ademt rustig. Maar hij is zwaargewond.

Je roept best een dokter.

Ja, ik wachtte gewoon op jou. Tot je weer veranderde.

Je weet het?

Wat ben je van plan? -Ik weet niet.

Ik wil niet langer vluchten, maar het is al wat ik kan doen.

Ze kunnen me niet doden.

Wat is jouw naam?

Joseph Langdon.

Mijn naam is Joseph Langdon.

Je hebt een naam en een gezicht. je praat, Je denkt,

en er schuilt een afschuwelijke pijn in je.

Wat je verder mag wezen, je bent nog steeds een mens.

Er is een kliniek vlakbij.

Ik breng een dokter naar hier.

Blijf uit zicht, wanneer ik met hem terugkeer.

Waarom?

Ik help je aan een schuilplaats, tot je weet wat je moet doen.

Het is zinloos. Iemand probeerde me een keer te helpen,

ik bracht haar ten gronde.

Je kan me geen kwaad doen.

Zie je, ik verlang niets van je.

Geen zorgen.

Ze merken ons niet op.

We zijn te groot om op te vallen. Ik heb een goed gevoel.

Ik heb me sinds lang niet zo goed gevoeld.

Beschrijf de omgeving, vlug.

Een heuvel rechts van ons. Hoog gras aan de linkerkant.

De weg bocht naar links verderop de heuvel.

Loop naar het gras, nu. -Je kan niet meekomen.

Jij vind je weg hier niet. Ik zal je ogen zijn.

Doe wat ik zeg. Nu.

Halt.

Stop met vuren. Stop met vuren, verdomme.

Staak het vuren.

Langdon. Er is geen ontsnappen mogelijk.

Kom tevoorschijn en geef jullie over.

Kom eruit of we branden jullie eruit.

Het heeft geen zin.

Er is een weg. Naar de vallei.

Daar kunnen ze ons niet overvallen.

Langdon, dit is je laatste kans.

Ze geven het niet op.

Als we nog langer wachten, raken we ze kwijt.

Vuur.

Neen, we keren terug.

Niet schieten, we komen.

Niet schieten.

Neen.

Alstublieft, breng me naar hem.

Langdon.

Bid voor me, Langdon.

Bid voor me.

Laffe, konkelende dwazen.

Ik accepteer van niemand vergiffenis.

Niemand.

Ik alleen ben verantwoordelijk voor wat ik ben.

Ik zal geen dienaar zijn.

Maar ik besta, en zal niet overwonnen worden.

Vertaling door Gutte.